Yoani Sánchez: technologie creëert ‘ondergrondse’ revolutie in Cuba

De bekende Cubaanse blogger Yoani Sánchez maakt graag grappen over de oprichting van een fictief monument voor de vrijheid in de periode na de Castro’s. Sánchez denkt behalve aan een standbeeld ter ere van een democratisch leider of beelden van anonieme personen die de vrijheid begeerden en de tirannen weerstonden, vooral aan een monument in de vorm van een gigantische usb-stick. Deze kleine technologische uitvinding heeft de gehele Cubaanse samenleving in beweging gezet.

Yoani Sánchez

Yoani Sánchez

Sánchez: ‘Tientallen jaren konden de Cubanen enkel in kiosken van de staat kranten vinden, maar de usb-stick doorbrak het monopolie dat de regering bezat over alle soorten informatie,’ zegt Sánchez tijdens een lezing De ondergrondse revolutie in Cuba tijdens het Forum van de Vrijheid, dat afgelopen week in Oslo plaatsvond. Ondanks een minimale verspreiding van internet in Cuba ( zelfs het arme Haïti heeft meer aansluitingen dan Cuba), verbinden sociale media dissidenten met elkaar en dragen zij bij aan de verspreiding van hun boodschap zoals nooit tevoren gebeurde. Yoani geeft het voorbeeld van de Cubaanse dissident Guillermo Fariñas die een veteraan is in de dissidentenbeweging maar wiens ideeën nu pas circuleren in de straten van Havana en andere grote steden.

Reikwijdte
De oudere generatie van dissidenten had nooit zo’n groot bereik. Neem bijvoorbeeld de overleden dissident Oswaldo Payá, de voorvechter van het Varela Project, dat opriep tot het houden van een referendum maar zijn campagne bleef voor de meesten in Cuba onopgemerkt. ‘Wij hadden zeer waardevolle dissidenten die veel opofferden maar hun activiteiten hadden een beperkte reikwijdte om de nodige aandacht te krijgen voor hun programma’s en projecten.’ Haar generatie heeft de groei van de sociale media mogen meemaken en er gebruik van gemaakt. Zij noemt het triest veel dissidenten gekend te hebben die inmiddels zijn overleden maar nooit de mogelijkheid hadden hun werk op internet te plaatsen of op zijn minst beluisterd te worden door grote groepen op de wereld via internet.
Sánchez: ‘Ik kan wel zeggen dat ik geen enkele politieke opposant kent die geen mobiele telefoon, twitter, een blog of een facebook-account heeft,’ zegt zij. Internet heeft in Cuba echter zijn beperkingen. Cubanen kunnen enkel op 118 plaatsen door de overheid bepaald, gebruik maken van internet. Particuliere internetverbindingen zijn er alleen voor belangrijkste leden van de Cubaanse Communistische Partij of de strijdkrachten. Maar Yoani en haar dissidente collega’s ontdekten een manier om onder deze beperkingen uit te komen. Hun strategie wordt  ‘het boemerang effect’ genoemd. Op die manier bereikt de onafhankelijke informatie via een bericht op Twitter de buitenwereld en komt weer terug naar het eiland via diverse communicatiekanalen.

Afgelopen week stortte een woning aan Calle Concordia in het centrum van Havana in. Met dank aan Ernesto Garcia.

Afgelopen week stortte een woning aan Calle Concordia in het centrum van Havana in. Met dank aan Ernesto Garcia.

Snelle communicatie
Een dissident verzendt bijvoorbeeld een tweet over een ingestort huis in Havana naar de buitenwereld en beschrijft de exacte locatie van de ruïne. Dan leest iemand uit de Cubaanse ballingengemeenschap – drie miljoen mensen groot – deze boodschap en belt zijn vrienden of bekenden die dicht bij die plek wonen om te horen wat er precies is gebeurd. Zo verspreidt dit nieuws dat door de officiële media met opzet wordt verzwegen, zich door de buurt en verder.
Daarnaast geeft de technologie dissidenten het gereedschap om het repressieve apparaat van het Castro-regime te omzeilen of op zijn minst de onstuitbare propaganda te bestrijden en te reageren op de voortdurende vervolging. Als een politieagent iemand op straat in elkaar slaat, kan een inwoner dit via zijn mobiele telefoon vastleggen. Zeker, het aantal smartphones in Cuba is, gezien de beperkte omvang toegang tot internet, tot nu toe nog heel laag. Er zijn hooguit 2 miljoen van deze toestellen in omloop in een land met 11 miljoen mensen. Maar de mogelijkheid om  geweldsexplosies vast te leggen, weerspreekt het verhaal van de regering dat zulk geweld en machtsmisbruik niet bestaan.

Pan vol soep
Yoani vergelijkt de Cubaanse samenleving van dit moment graag met een pan vol soep. Hoofdingrediënt van deze ‘soep’ is de technologie die burgers heeft geholpen zichzelf te uiten. Tien jaar geleden waren de dissidenten een kleine groep van politieke activisten maar de situatie is nu dramatisch veranderd. ‘Nu zijn we allemaal dissidenten, Er zijn bloggers, makers van videogames, hiphopartiesten, activisten die vechten voor de rechten van gays en lesbo’s en anderen die strijden voor raciale gelijkheid. Het is chaotisch, rommelig, nog steeds gefragmenteerd maar het is ook een explosie van burgerinitiatieven.’

raulcastroapril2009Nieuwe dictators?
De vraag is of Cubanen, gesterkt door vrije en niet-gecensureerde informatie, zullen opstaan tegen het regiem? Kunnen ze de straat opgaan om de Castro’s te eisen de macht over te dragen? Mirta Ojito, auteur en voormalig docent aan de Columbia University in New York, vreest dat Cuba een dictatuur zal blijven ook als de Castro’s van het toneel zijn verdwenen. ‘Ik ben bang dat de Cubanen op het eiland, ook als de Castro’s verdwenen zijn een nieuwe dictator of autocraat zullen tolereren omwille van meer economische vrijheden,’ zei Mirta die in 1980 Cuba ontvluchtte en deze regimes omschrijft als ‘bananenrepublieken’. Yoani neemt de waarnemingen van Ojito serieus maar ze gelooft dat het Castroregime in elkaar stort na de dood van de Castrobroeders. ‘Het Castroregime kan na de dood van de twee broers niet worden voortgezet. De Castro’s hebben altijd een sterk personalistisch bewind gevoerd, een systeem van hypnose veroorzaakt door deze man. Zonder hem, kan het regime niet overleven,’ zegt Yoani en zij voorspelt dat Raúl Castro over vijf jaar niet meer in staat is te regeren. Yoani Sánchez is ervan overtuigd dat de gebroeders Castro de strijd tegen de usb-stick hebben verloren. Tijdens haar lezing in Oslo zei ze dat  deze technologische revolutie verschilt van de revolutie van de Castro’s in 1959. ‘Deze ‘kleine’ technologische revolutie leidt niet tot dictatuur maar tot democratie. Ik heb geen wapens maar usb-sticks. Ik heb geen soldaten maar volwassen burgers.’

Bron
* Eduard Freisler, El Nuevo Herald, 24 oktober 2014
Link

* Interview met Yoani Sánchez in het Spaans met Engelse ondertitels, Oslo Forum, 2010, 13 minuten

 

Einde dubbele munteenheid blijft mysterie

Deze week was het een jaar geleden dat Cuba aankondigde een einde te willen maken aan de dubbele munteenheid in het land. Het zou de grootste uitdaging worden in het kader van de economische hervormingen oftewel de ‘update’ van de sociaaleconomische politiek van Raúl Castro. Maar de eenwording die op Dag Nul moet ingaan, blijft een groot mysterie en Cubanen betalen nog steeds in nationale peso’s of convertibele peso’s.

'Je kunt nu ook met Cubaanse peso's betalen'.  'Ja nog even en ik heb genoeg voor één fles olijfolie'

‘Je kunt nu ook met Cubaanse peso’s betalen’. ‘Ja nog even en ik heb genoeg voor één fles olijfolie’

Hoewel deze maatregel volgens de eigen Cubaanse Nationale Bank en beoogde buitenlandse investeerders onontkoombaar is om de noodlijdende economie er boven op te helpen, hebben de autoriteiten de afgelopen maanden vooral aangegeven dat het niet de oplossing is voor alle problemen is en dat het hier gaat om een proces in fases. Verder zijn enkele details gepubliceerd over financiële normen en boekhoudkundige standaarden voor invoering van de eerste fase van de ene munt bij de staatsbedrijven. Ook heeft de Centrale Bank van Cuba de hoeveelheid nationale peso’s die circuleren vergroot en de uitgave van biljetten met nieuwe waarden aangekondigd; die van 100 peso’s zijn nu de hoogste. Die maatregel komt tegemoet aan een situatie in markten en winkels waar klanten in grote hoeveelheden nationale peso’s betalen en de handelaren en verkopers dus grote hoeveelheden papiergeld achter de hand moeten houden. De banken hebben ook verzekerd dat de omzetting van spaarrekening in CUP’s geen gevolgen zal hebben voor de klanten en dat deze kunnen rekenen op bescherming van de banken.

Kwaliteit en de prijs
Maar bij bedrijven en bij de Cubaanse burgers overheersen vooral vragen over de begindatum van de verandering en met name de gevolgen voor de koopkracht.
Het belangrijkste doel is het herstel van de ‘waarde’ van de Cubaanse peso (CUP) als nationaal betaalmiddel in een land waar nu ook nog de peso convertible (CUC gekoppeld aan de dollar) circuleert, die officieel evenveel waard is als 25 CUP. De meeste mensen krijgen hun salaris uitbetaald in CUP en betalen daarmee ook hun dagelijkse benodigdheden; gemiddeld gaat het dan om 466 Cubaanse peso’s (20 dollar) per maand. Er is sprake van een duidelijke scheiding met de markten en de levering van diensten in CUC; de goederen zijn er duurder maar hebben ook meer kwaliteit. De regering van Raúl Castro heeft verzekerd dat de monetaire eenwording niet zal leiden tot stijging van de prijzen voor de bevolking en dat de koopkracht niet zal worden aangetast.

Cafetaria in Havana met prijslijst in nationale peso's

Cafetaria in Havana met prijslijst in nationale peso’s

Experiment
Als experiment werd enkele maanden geleden toestemming verleend om in deviezenwinkels met nationale peso’s (CUP) te betalen, maar de prijzen bleven gelijk en de maatregel had geen gevolg voor de portemonnee van de meeste Cubanen. ‘We moeten 25 peso’s neerleggen voor 1 dollar. Dat blijft hetzelfde en het heeft ons niks opgeleverd, zegt de gepensioneerde onderwijzeres Carmen. En een andere vrouw: ’De salarissen zijn te laag, de prijzen stijgen en de salarissen blijven gelijk.’ De Cubaanse econoom Omar Everleny noemt de mogelijkheid ook in peso’s te betalen ‘positief’ omdat het de Cubanen doet wennen aan ‘de toekomst.’ Maar Everleny benadrukt ook dat ‘de mensen de verwachting hebben dat met één munt hun koopkracht automatisch verbetert en zo is het niet. Als de prijzen voortaan allemaal in CUP verschijnen, heeft het land een nieuwe inspanning nodig om andere salarissen uit te betalen. Maar dat is een andere maatregel.’

Bron
* El Nuevo Herald, 23 oktober 2014

Minister van Cultuur: Uitgeweken kunstenaars mogen terugkeren maar …..

De Cubaanse Minister van Cultuur, Julián González Toledo, heeft gisteren verklaard dat de regering uitgeweken kunstenaars ‘met open armen’ zal ontvangen als zij hun betrokkenheid met het regime niet ontkennen.

Descemer Bueno keerde uit ballingschap naar Cuba terug. Hij voegde zich in woord en daad soepel aan de mores van het Castroregime en mag dus ook weer concerten organiseren.

Descemer Bueno keerde uit ballingschap naar Cuba terug. Hij voegde zich in woord en daad soepel aan de mores van het Castro-regime en mag dus ook weer concerten organiseren.

In een interview met de officiële website CubaSI zegt hij: ’Wij zullen hen met open armen ontvangen, wanneer zij geen afstand nemen van de geest van dit volk en het speciale compromis niet ontkennen. Op 150 kilometer afstand ligt de grootste economische en militaire macht aller tijden. Deze macht blokkeert ons, wil ons isoleren. Deze effecten kunnen we niet ontkennen,’ aldus González. Ondanks deze politieke voorwaarden, noemde de minister de politiek van het regime ‘inclusief’ en wees erop dat ‘niet weinig artiesten het land om persoonlijke en economische redenen verlieten’’.

Embargo
‘Naast het recht om terug te keren dat zij als burgers bezitten, krijgen ze ook toegang tot culturele gelegenheden. Er zijn al enkele voorbeelden van mensen.die zijn teruggekeerd om te zingen, op te treden voor hun publieken om in contact te komen met de natie,’ aldus González. In de afgelopen maanden zijn artiesten als Issac Delgado, Descemer Bueno en El Médico de la Salsa naar hun land teruggekeerd om er te gaan wonen. Delgado heeft deelgenomen aan een serie politieke optreden en Bueno maakte zich in de ogen van het Cubaans publiek recent belachelijk door het gebrek aan fruitsap in Cuba toe te schrijven aan het embargo van de VS. Julián González bevestigde dat het embargo de Cubaanse cultuur ‘zwaar raakt’..’hoewel men daar weinig over spreekt.’ Hij wees o.a. op de toerusting van theaters en lesmateriaal voor kunstzinnige vorming.

Vader en dochter Brouwer
Onder het artikel op de website Diario de Cuba staan diverse reacties waaronder een van Alina Brouwer: ‘Wie zijn zij om te beslissen over wie wel en wie niet naar Cuba komen? Kijk wat een arrogantie.’ De pianiste Alina Brouwer is de dochter van de Cubaanse componist, Leo Brouwer. Zijn dochter brak met haar vader vanwege zijn nauwe samenwerking met de Cubaanse machthebbers. In 2003 ondertekende hij samen met nog 20 Cubaanse intellectuelen een verklaring waarin ze de arrestatie van 75 mensenrechtenactivisten en de executie van drie jongemannen, verdedigden.

beurs-feria-FIHAV-2014Fiasco van het embargo?
Terwijl de ene minister de desastreuze effecten van het embargo benadrukt (zie hierboven), sprak de ander bijna tegelijkertijd over het ‘volledige fiasco’ van het embargo. Minister Malmierca (Buitenlandse Investeringen) zei bij de opening van de grootste commerciële beurs in Havana dat de deelname van buitenlandse ondernemingen bewijst dat ‘de politiek van isolement die sinds 50 jaar door Washington tegen Cuba wordt gevoerd, een mislukking is’. Aan de Feria van Havana nemen 2.000 bedrijven deel uit 60 landen, o.a. uit Venezuela, China, Rusland, Mexico, Zwitserland, Canada, Nederland, Uruguay en Spanje.

Bron
* Diario de Cuba

Link
* Brief van Cubaanse intellectuelen na de arrestatie van 75 dissidenten en de fussillering van drie jongeren in april 2003. De naam van Leo Brouwer staat op deze lijst naast die van Alicia Alonso, Nancy Morejon en Eusebio Leal

Che Guevara-fotograaf René Burri (81) overleden

Gisteren overleed in Zürich op 81-jarige leeftijd de Magnum-fotograaf René Burri. Zijn portret van Che Guevara zal nog lang in het collectieve geheugen zitten.

Burri's contactvellen met Che Guevara (1963)

Burri’s contactvellen met Che Guevara (1963)

Acht rollen film schoot René Burri, toen hij in 1963 in Havana was om de Cubaanse rebellenleider Che Guevara te portretteren. De omstandigheden waren niet ideaal voor de Zwitserse nieuwsfotograaf, die vroeg of de gordijnen open mochten. Mocht niet. Che snauwde en grauwde tegen de journaliste met wie Burri op pad was. Hij knauwde boos op zijn sigaar. Dat alles duurde drie uur en gedurende die tijd heeft Guevara René Burri niet één keer aangekeken. Maar Burri ging wel naar huis met deze foto, die snel een iconische status zou krijgen. ‘Dat komt door de man op de foto’, zei de fotograaf bescheiden, wanneer mensen er voor de zoveelste keer over begonnen. ‘Niet door mij.’

Bron
* Merel Bem in de Volkskrant, 21 oktober 2014

De diplomatie van Havel loopt gevaar

Met de komst van de sociaal-democratische partij in de regering van Tsjechië, zijn veranderingen te verwachten in de buitenlandpolitiek. Volgens de journalist en blogger Yoani Sánchez betekent dit dat de Cubaanse ‘civil society’ schade kan oplopen. Sánchez nam deel aan het zogeheten Forum 2000 dat vorige week in Praag plaats vond. Tientallen Europese groepen die de oppositie steunen in Cuba, waren daar vertegenwoordigd. Vanuit Nederland maken de stichting Glasnost in Cuba en Cuba Futuro deel uit van dit Netwerk EU-Cuba. Sánchez wijst erop dat deze nieuwe ontwikkelingen in Tsjechië samenvallen met de onderhandelingen over een verdrag, die op dit moment plaatsvinden tussen Cuba en de Europese Unie.

Vaclav Havel op een eerder gehouden conferentie van Forum 2000

Vaclav Havel op een eerder gehouden conferentie van Forum 2000

Sinds 1989, het moment waarop president Vaclav Havel premier werd, hebben de mensenrechten een hoofdthema in de buitenlandpolitiek van Tsjechië gevormd. Het sieraad van dit beleid is de bevordering van de mensenrechten in welke deel van de wereld dan ook. De houding van Tsjechië bleef niet beperkt tot het aanklagen op internationale fora van dictaturen en totalitarisme; men heeft ook ter plekke activiteiten opgezet. Ambassades en consulaten hielden de deuren geopend voor activisten en opposanten op die plaatsen waar politieke regimes het zich vrij organiseren verboden.

Zichtbaarheid oppositie
In het geval van Cuba, heeft de kleine diplomatieke vertegenwoordiging van Tsjechië, in de wijk Kohly, tientallen jaren gefunctioneerd als een oase van informatie en respect te midden van een zee van ideologisch intolerantie. Vandaar dat deze ambassade voorwerp was van strikte bewaking, zogeheten gewelddadige actos de repudio en herhaaldelijke campagnes waarbij de ambassade en de medewerkers in de officiële media in diskrediet werden gebracht. Havel inspireerde niet alleen vele Cubaanse democraten in die afgelopen jaren, maar zijn houding droeg ook bij aan een grotere internationale zichtbaarheid van die oppositie. Het is juist deze diplomatie van solidariteit waardoor het – in het afgelopen jaar – mogelijk werd dat activisten naar Tsjechië reisden om projecten te presenteren, contacten te leggen en deel te nemen aan cursussen technologie, mensenrechten en journalistiek. Niet alleen zagen de politieke opposanten in Cuba zich gesteund en geholpen door deze ‘Tsjechische houding’. Maar ook groepen uit Birma en Wit-Rusland werden gesteund. Het lijkt er nu op dat de wind die nu waait in dit kleine Europese land zal leiden tot vermindering van die solidariteit in de komende maanden.

Apathie
De interne problemen van Tsjechië, gevoegd bij een meer pragmatische visie op internationale relaties, zijn de oorzaken van dit perspectief. De huidige politieke discussie mist de passie die leidde tot de Fluwelen revolutie, heeft de solidariteit beschadigd die Havel in het vaandel voerde. Niet-gouvernementele organisaties zullen getroffen worden wanneer de gemakzucht het wint van de diplomatieke betrokkenheid die tot nu toe bestond. Die apathie heeft ook de poorten van de kanselarij bereikt en alles wijst erop dat dit zal leiden tot een kanteling van het beleid in Tsjechië. De nieuwe tendens valt samen met de onderhandelingen die op dit moment worden gevoerd tussen Cuba en de Europese Unie. De houding van de Tsjechen bestond eruit om druk uit te oefenen zodat het thema van de politieke repressie op de agenda bleef en de democratisering van het land werd geëist.

forum2000- van links naar rechts Libor Roucek (socialdemócrata), Alexandr Vondra, Vladka Votavova, Karel Schwarzenberg, Pavel Svoboda (eurodiputado contra cambio oktober2014

Forumdiscussie met van links naar rechts Libor Roucek (social-democraat), Alexandr Vondra, Vladka Votavova, Karel Schwarzenberg en Pavel Svoboda, Europarlementarier die een kritische dialoog met Cuba wil zonder taboes

Onverschilligheid
Als deze ‘ongemakkelijke’ stem enkele decibellen verstomt, heeft het Plein van de Revolutie meer mogelijkheden voor een gemakkelijk akkoord met de EU met veel voordelen en weinig eisen. Het is zeker zo dat ook andere landen in de regio de eis van een politieke opening op tafel leggen, maar geen enkele land deed dit met dezelfde regelmaat en intensiteit als de Tsjechen.  Tijdens de laatste bijeenkomst van Forum 2000 onlangs in de hoofdstad van de Bohemen werd in diverse fora gesproken over steun aan democratische bewegingen in diverse delen van de wereld. Door de inbreng van diverse activisten uit Cuba zelf, werden de discussies tussen vertegenwoordigers van de regering en een deel van het publiek over de noodzaak de diplomatie van solidariteit te handhaven, intenser. ‘We kunnen niet veel doen,’ bekent de voormalig ex-Minister van Buitenlandse Zaken, Karel Schwarzenberg, een groep Cubaanse landgenoten in het parlement van Tsjechië. De mogelijkheid handel te drijven met naties als China heeft de eis tot onafhankelijkheid van Tibet en tot stopzetting van politiek gemotiveerde arrestaties, al doen verstommen. Cuba zal de volgende zijn op de ranglijst van de onverschilligheid.

Bron
* Yoani Sánchez schreef deze tekst vanuit Praag voor de digitale krant 14ymedio in Havana, 17 oktober 2014.

Ebolaconferentie in Havana: ‘De plicht roept’

Vandaag begint in Havana de speciale conferentie van de Alba-landen over de bestrijding van het ebolavirus. Bij zijn aankomst in Havana gisteren roemde de Venezolaanse president Maduro de inspanningen van Cuba in de strijd tegen ebola. Hij zei: ‘Cuba staat altijd in de voorhoede van het humanisme, de solidariteit en de diepgewortelde steun aan de volken van de wereld.’ Eerder had de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, Cuba al ten voorbeeld gesteld aan de wereld vanwege de inzet bij de ebolabestrijding.

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Kerry onderstreepte dat Cuba ‘een land met nog geen 11 miljoen inwoners 165 gezondheidsmedewerkers stuurt en van plan is nog 300 mensen meer naar West-Afrika te sturen ter bestrijding van deze ziekte.’ De Cubaanse oud-leider Fidel Castro heeft de Verenigde Staten de hulp van zijn land aangeboden in de strijd tegen ebola. Dat meldde zaterdag het Cubaanse dagblad Granma, de officiële krant van de Communistische Partij. In een brief die Granma heeft gepubliceerd, schrijft de 88-jarige Castro dat ‘wij graag samenwerken met het Amerikaanse personeel aan deze taak’. Cuba wil bijna 300 man medisch personeel naar West-Afrika sturen. Sinds begin van de maand zijn er al 165 Cubaanse gezondheidszorgmedewerkers in Sierra Leone.

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Link
* Engelstalige tekst Fidel Castro, 18 oktober 2014 getiteld De plicht roept

Bronnen
* 14ymedio en Cubadebate

Noot
* De ALBA (Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestra América – De Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van ons Amerika) is een samenwerkingsverband van negen Latijns-Amerikaanse landen, destijds o.a. opgericht op initiatief van de Venezolaanse president Hugo Chávez. De landen zijn Venezuela, Cuba, Bolivia, Nicaragua, Dominica, Antigua y Barbados, Ecuador, San Vicente en de Grenadines, San Cristóbal en Nieves plus Santa Lucía. Haití neemt als ‘permanente uitgenodigde’ ook aan de conferentie deel.

CubaTips: Bert Koenders, San Lazaro, Wereldomroeptrainingen, Aruán Ortiz Orbiting Quartet, Herrie in de sport en Descarga

Afgelopen vrijdag is Bert Koenders aangetreden als de nieuwe Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken. Hij toonde in het verleden een grote bezorgdheid over de situatie van de mensenrechten in Cuba. CubaTips van vandaag besteedt er aandacht aan.

In de VS is recent een forse discussie losgebarsten over het Amerikaans embargo tegen Cuba. Voor- en tegenstanders van herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen komen aan het woord. Zelfs Fidel Castro mengde zich in de discussie die in de kolommen van de New York Times begon.

In dit nummer zijn er ook weer mooie muzikale noten aangekondigd, namelijk een Descarga in Amersfoort en het Aruán Ortiz Orbiting Quartet in Amsterdam.

cubatips logoINHOUD VAN DEZE NIEUWE NIEUWSBRIEF
1. Van de redactie
2. Cubanen kunnen trainingen Wereldomroep volgen
3. Bert Koenders en Cuba
4. Bedevaartsoord San Lazaro vernieuwd
5. Meer Amerikaanse toeristen naar Cuba
6. Herrie in de Cubaanse sportbond
7. Concert Latin Jazz Descarga in Amersfoort
8. Aruán Ortiz Orbiting Quartet in Amsterdam
9. Culturele Cuba Agenda
10.Het laatste nieuws

Nieuwe nummers vanaf nu
Wilt u alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 900 geïnteresseerden gingen u al voor!