Over Informatie Cuba

Deze blog bevat dagelijks actueel nieuws uit en over Cuba en wordt verzorgd door de Stichting Glasnost in Cuba. De Stichting is opgericht in 1989 en steunt de vreedzame mensenrechtenbeweging in Cuba. Het e-mail-magazine 'CubaTips' verschijnt wekelijks en is een aanvulling op deze Cuba-weblog. Nadere contactgegevens: Stichting Glasnost in Cuba, Sint Willibrordusstraat 52, 1073 VC Amsterdam, tel. 06 10 80 83 33 of 020 679 02 89; Banknummer: NL45 INGB 0006 1317 44 van Stichting Glasnost in Cuba; E-mail: glasnostincuba@upcmail.nl , Weblog: http://informatiecuba.wordpress.com

Geen proces tegen activist uit Guantánamo

Yohannes Arce Sarmientos-GuantanamoDe rechter heeft dinsdag besloten het proces tegen de jonge activist Yojaine Arce Sarmiento in Guantánamo te staken.

De aanklager had eerder nog een straf van drie jaar geëist vanwege een ‘aanslag’. Het tribunaal van de gemeente Niceto Pérez gaf geen verdere toelichting. Arce Sarmiento zat sinds mei gevangen nadat er in de wijk waar hij woonde leuzen waren geschilderd tegen het regime.

Link
* Bericht op deze Cubaweblog van 15 september: Drie jaar cel geëist voor opposant in Guantánamo

Dagelijks leven in Santiago de Cuba stilgelegd

Vanwege de 500ste verjaardag vrijdag jongstleden van de stichting van de stad Santiago de Cuba waren alle diensten die dag stilgelegd. Werknemers en studenten werden vanuit hun werkplekken en scholen naar vier punten in de stad gedirigeerd waar zij vervolgens deelnamen – verplicht – aan de mars vanwege de stichting van Santiago, die overigens pas komend jaar op 25 juli zal worden herdacht. Werknemers die niet meeliepen werd te verstaan gegeven dat hun uren niet zouden worden uitbetaald.

Meeting bij Parque Cespedes

Meeting bij de voormalige Moncada-kazerne in 1953 door Fidel Castro c.s. door een militaire actie belaagd.

in 1953 door Fidel Castro c.s. door een militaire actie belaagd

Vanaf half 7 ’s ochtends trokken de bewoners van Santiago naar het Parque Céspedes in het centrum van de stad. Ruim 15.200 santiagueros deden aan de mars mee. Alle gezondheidsdiensten in de stad, productiecentra en opleidingsinstituten waren gesloten. Werknemers die niet aan de demonstratie wilden deelnemen, moeten er op rekenen dat hun salaris wordt gekort voor de duur van de politieke manifestatie. Studenten die deelnamen konden extra punten krijgen, aldus Dulce María Rojas, werknemer in het onderwijs. Op het Plein Parque Céspedes werden de aanwezigen toegesproken door de voorzitter van de zogeheten Asamblea del Poder Popular, Raúl Fornés Valenciano. Daarna trok men naar het gebouw van de voormalige kazerne Moncada. Daar werden zij toegesproken door eerste partijsecretaris van Santiago, Lázaro Expósito Canto.

Jeugdige deelnemers

Jeugdige deelnemers

Nog meer festiviteiten
Partijleider Canto eindigde zijn toespraak met de woorden: ‘De arbeid is van ons allen, de betrokkenheid en compromis zijn ook van ons allen.’ Vervolgens nodigde hij de aanwezigen uit in het weekend een feest bij te wonen in afwachting van de grote gebeurtenis op 26 juli 2015 waar  presidente Raúl Castro Ruz de hoofdgast zal zijn. Na afloop kregen de deelnemers een uur de tijd om weer op hun werkplekken te komen, aldus de lerares Yakelín Sánchez Mengana, die wees op lange vertragingen omdat ook het openbaar vervoer stil lag.

Diego Velásquez

Diego Velásquez

1515
Op 25 juli 1515 werd Santiago de Cuba gesticht door de Spaanse conquistador en latere gouverneur van Cuba, Diego Velásquez. Hij kwam aan in de Nieuwe Wereld als bemanningslid van Christoffel Columbus in 1493. Hij leidde de verovering van het eiland Cuba in 1511 en stichtte een villa op de plaats van de huidige stad Baracoa ongeveer in 1512, wat hiermee de oudste Europese vestigingsplaats op Cuba is. Verder stichtte Velázquez naast Santiago de Cuba ook Havana. Velázquez stierf in Santiago de Cuba in 1524.

Bron
* Cubanet, Yosmany Mayeta Labrada in Santiago de Cuba

Solidariteit of propaganda?

Bernardo Álvarez, voorzitter van de ALBA – het samenwerkingsverband van landen als Venezuela, Cuba, Ecuador en Bolivia – noemt de beslissing van Cuba om 165 artsen in te zetten in de strijd tegen ebola in Sierra Leone ‘heldhaftig’. En VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon dankte Cuba voor de snelle reactie van het land op zijn oproep tot hulp. Ook de Cubaanse staatsmedia staan vol lof en waardering voor het initiatief. De digitale nieuwskrant 14ymedio laat een ander geluid horen klinken. Onafhankelijk publicist Fernando Dámaso, historicus en oud-televisiemaker, wijst op het grote zwijgen binnen Cuba over de snelle achteruitgang in de gezondheidszorg. Daar ontbreekt ‘een snelle reactie’, aldus Dámaso.

ebola-symptomenIk zou blij geweest moeten zijn over de snelle reactie van de Cubaanse regering toen de Wereld-gezondheidsorganisatie WHO en de secretaris-generaal van de VN een oproep deden, de strijd tegen ebola te ondersteunen. Maar ik kan het niet als ik zie hoe de situatie in onze ziekenhuizen verslechtert: het gebrek aan hygiëne, de armoedige verzorging meestal door studenten omdat artsen ontbreken, het gebrek aan medicijnen en andere problemen. Ik heb het natuurlijk over de gemiddelde ziekenhuizen waar de gewone Cubaan zorg krijgt. Niet over de ziekenhuizen waarin de leiders en illustere gasten worden verzorgd die hun behandeling in dollars (het equivalent van de CUC) betalen.

Gratis publiciteit
Een zelfde snelle reactie zou ook gepast zijn om de ernstige problemen op te lossen waarmee onze gezondheidszorg al jarenlang kamp. Het is kwalijk alle problemen van de wereld te willen oplossen, zonder zich druk te maken over die in het eigen land. Het lijkt wel een goede investering want de snelle reactie van Cuba leverde veel gratis publiciteit en propaganda op. Niemand die spreekt en schrijft over het prachtig gezondheidssysteem in Cuba, laat zichzelf noch zijn familieleden, behandelen in een gemiddeld Cubaans ziekenhuis. En zeker, heel veel belangrijke Cubaanse persoonlijkheden laten zich behandelen in andere landen, zelfs in het land van ‘de vijand.’

De Cubaanse Minister van Gezondheid, Roberto Morales en de directeur-generaal van de WHO, Margaret Chan

De Cubaanse Minister van Gezondheid, Roberto Morales en de directeur-generaal van de WHO, Margaret Chan vrijdag tijdens de persconferentie

Inkomsten
Tijdens de persconferentie in Genève, sprak de Cubaanse Minister van Gezondheidszorg, Morales natuurlijk ook over de verworvenheden, en herhaalde opnieuw hoeveel Cubanen deelnamen en deelnemen in projecten in andere landen. Hij sprak over de duizenden medewerkers zonder duidelijk te maken hoeveel miljoenen dollars Cuba in ruil voor deze dienstverlening krijgt. Het is zelfs op dit moment een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het land.* Hij zei ook niet dat het grootste deel van de inkomsten niet naar artsen, verplegers of andere medewerkers gaat, maar naar de Cubaanse staat. Tijdens deze conferentie zei de minister ook dat de revolutie niet de ontwikkeling van een eigen gezondheidssysteem heeft afgewacht om hulp te bieden aan andere volken. Hij vergat erbij te zeggen dat Cuba in 1959 al bovenaan de lijst van landen stond – in Latijns Amerika maar ook binnen de Ibero-amerikaanse wereld – als het ging om de kwaliteit van de gezondheidszorg. Men hoeft slechts de officiële statistieken van de internationale organisaties uit die tijd te raadplegen. Ik trek de conclusie dat er hier meer sprake is van propaganda dan van solidariteit.

Bron:
* De in Havana woonachtige publicist Fernando Dámaso publiceerde bijgaand artikel in de digitale nieuwskrant 14ymedio op 14 september 2014 en eerder op zijn weblog Mermelade. Link
* Weblog van Fernando Dámaso
Noot

* De meeste Cubaanse artsen en verplegers werken in Venezuela en Brazilië. Volgens Diario de Caracas zouden 11.157 artsen in het kader van het samenwerkingsprogramma tussen Brazilië en Cuba werkzaam zijn. De Cubanen ontvangen hiervoor in ruil 700 miljoen dollar per jaar, aldus berekeningen van The Economist. Het aantal Cubaanse artsen dat in Venezuela werkzaam is, wordt geheim gehouden, maar wordt geschat op 30 tot 40.000 personen. Venezuela zou Cuba daarvoor in de afgelopen 10 jaar 13,5 miljard dollar hebben betaald. Dat zou betekenen dat Venezuela per Cubaanse arts 135.800 dollar per jaar betaalt, dat is 27 maal het gemiddelde salaris van de Venezolaanse arts.
Bron: Diario de Caracas, 15 september 2014

Ziekenhuis Maternidad Obrera in Havana

Ziekenhuis Maternidad Obrera in Havana

* De Cubaanse gezondheidszorg kon in 1959 – toen de revolutie van Castro begon – de vergelijking met andere landen in Latijns-Amerika met gemak doorstaan. Cuba stond op de elfde plaats van de wereldranglijst van artsen per 1.000 inwoners. In Latijns-Amerika waren alleen Brazilië en Uruguay hoger geplaatst. Als er al verschillen waren dan golden die niet de hoofdstad Havana en de provincies: Matanzas had meer artsen dan Zweden, Las Villas en Camagüey hadden er meer dan Chili of Venezuela. Veel medici werkten in loondienst bij zogeheten mutualiteiten of ziekenfondsen verbonden met de Cubaanse vakbeweging of opgericht door Spaanse immigranten. Het 1.300 bedden tellende Galixto Garcia Hospital in Havana bood alle behandelingen aan voor lagere inkomens tegen een betaling van 2 dollar 50 per maand en zwangere arbeidersvrouwen konden voor 1959 ook al gratis bevallen in het nu nog bestaande Maternidad Obrera-hospitaal in Havana. Het is de grote verdienste van de revolutie én Fidel Castro geweest dat de medische zorg ook werd gevestigd in de meest afgelegen gebieden en vaak ook de armste streken van het land. Bron: Leuchtfeuer in der Karibik door Sam Dolgoff

Drie jaar cel geëist voor opposant in Guantánamo

De dissident Yojaine Arce Sarmiento moet volgende week voor de rechter in Guantánamo verschijnen op beschuldiging een ‘aanslag’ te hebben willen plegen. Dat meldt de activiste Yoanni Beltrán Gamboa in een boodschap gezonden aan de website Diario de Cuba.

arce-sarmiento-unpacu-guantanamoIn mei van dit jaar werd Arce Sarmiento aangehouden nadat er enkele plakkaten met anti-regeringsleuzen in de straten van zijn woonplaats Caimanera waren verschenen. Op het moment van zijn arrestatie was hij vijfdejaars rechtenstudent. Sarmiento is ook activist van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (UNPACU). De aanklager eist drie jaar cel. Tijdens zijn arrestatie kreeg hij enkele stompen uitgedeeld door de politie,’ zegt Beltrán Gamboa, activiste van UNPACU in Guantánamo. Zij vertelt ook dat Arce nauw betrokken was bij diverse protesten in Caimanera en dat de politie een ‘misdaad fabriceerde’ om hem in de gevangenis te krijgen. Een maand voor zijn arrestatie was Arce in een telecommunicatietoren geklommen om zijn pleidooi voor mensenrechten kracht bij te zetten.

Bron
* Diario de Cuba, 14 september 2014
Link
* Website UNPACU

CubaTips: Sociale media, Tango Extremo, Blog Bang Cuba, embargo, nepboetes en creditcards

Hoewel sociale media in Cuba aan beperkingen onderworpen zijn, blijken ze er soms toch in te slagen taboes te doorbreken. Zoals over de luxe levensstijl (vakanties in 5-sterrenhotels in Varadero) van hun leiders. Blogger Cárdenas bekritiseert dit gedrag temeer omdat de gewone Cubaan steeds om nieuwe offers wordt gevraagd. Een opmerkelijk geluid voor een blogger, die het woord Revolutie met een hoofdletter schrijft. Aldus een bericht in de nieuwe CubaTips van vandaag. cubatips logo

Ook vindt u er opnieuw informatie over de nieuwe douaneregelingen. Sommige lezers vroegen om een Nederlandse tekst van deze wetgeving, maar die moesten worden teleurgesteld: die is er gewoon niet. Verder artikelen over een nieuwe documentaire over bloggers, informatie over het gebruik van creditcards in Cuba en een waarschuwing voor corrupte politieagenten.

INHOUDSOPGAVE NIEUWSBRIEF VAN VANDAAG:
 1. Van de redactie
2. Tango Extremo: Los Maestros de la Habana
3. Creditcards in Cuba
4. Foto’s van Cubanen in Afrika Museum
5. Blog Bang Cuba
6. Werkkleding van OCMW-rusthuis Deinze naar Cuba
7. Schade VS-embargo: 7 biljoen dollar
8. Embargo Cubaanse douane
9. Nepboetes op Cuba
10. Culturele Cuba Agenda
11. Het laatste nieuws

Gratis abonnement vanaf nu
Wilt u alle nieuwe nummers van CubaTips vanaf nu wekelijks op zondag in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 900 geïnteresseerden gingen u al voor!

Cuba stuurt 165 medici naar ebola-landen

Cuba zal 165 medici naar West-Afrika sturen ter bestrijding van het ebolavirus. Dat heeft de Cubaanse minister van Gezondheid, Roberto Morales Ojeda, vandaag meegedeeld aan de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in Genève.

kaartje-ebolaAlgemeen directrice Margaret Chan van de WHO zei dat in de drie zwaarst getroffen landen het aantal gevallen vlugger stijgt dan het vermogen om hen te behandelen.

Grootste
De beloofde hulp uit Cuba is tot nu toe het grootste contingent hulpverleners dat is toegezegd. Ze hoopt dan ook dat het Cubaanse engagement andere landen ertoe zal bewegen om meer vakmensen naar West-Afrika te sturen. “Geld en materiaal zijn belangrijk, maar zullen de ebola-epidemie echter niet stoppen”, zei ze.

Bijna 5000 infecties

De Cubaanse hulp zal zich concentreren op Sierra Leone. Momenteel zijn volgens Chan circa 170 buitenlandse artsen en experten in de bijzonder zwaar getroffen landen Guinee, Liberia en Sierra Leone actief. Het aantal eboladoden in West-Afrika is naar meer dan 2.400 gestegen. Inmiddels zijn in totaal 4.784 infecties geregistreerd, zei Chan.

Bron
* Belga

Bisschoppen Cuba bepleiten ‘verregaande’ hervormingen

De katholieke bisschoppen in Cuba bekritiseren in hun Pastoraal Plan 2104 – 2018 de hervormingen die de communistische regering van het land heeft ingevoerd. Die veranderingen gaan, aldus de bisschoppen, niet ver genoeg en zij hebben niet geleid tot ‘reactivering van de economie’. De bisschoppen spreken hun zorg uit over de veelvuldige arrestaties en gewelddaden tegen hen ‘die ideeën uiten die verschillen met de ideeën van de enig regerende partij.’

De verkoop van religieuze artikelen op straat wordt niets in de weg gelegd. Hier een stalletjesmet halskettingen en armbanden die een rol sprelen bij de Afro-Cubaanse santeria. Voor veel katholieken in Cuba minstens zo belangrijk als de formele katholieke kerk belangrijkeken

De verkoop van religieuze artikelen op straat wordt niets in de weg gelegd. Hier een stalletje met halskettingen, beeldjes en armbanden die een rol spelen in de Afro-Cubaanse santeriareligie, voor veel katholieken in Cuba minstens zo belangrijk als de formele katholieke kerk.

De bisschoppen erkennen dat de samenleving ‘sommige veranderingen met vreugde heeft ontvangen’, maar zij signaleren ook dat er ‘grote behoefte’ bestaat bij veel burgers aan diepere en meer aangepaste hervormingen, met het oog op ‘urgente problemen die leiden tot stress, onzekerheid en opwinding.’ Zij noemen met name de vervoersproblemen, kleding en voedsel. ‘Grote delen van de bevolking leiden aan materiële gebreken, het gevolg van salarissen die onvoldoende zijn om gezinnen op een waardige wijze te kunnen onderhouden’, aldus de tekst uit het pastoraal plan van de Bisschoppenconferentie van Cuba.

Minder bureaucratie, meer participatie
De bisschoppen zeggen ook dat veel Cubanen ‘verlangen naar minder bureaucratie en meer participatie, minder paternalisme en meer stimulansen, minder autoriteit en een sterk democratische model van de staat.’ De bisschoppen betreuren het feit dat een aantal vrijheden in de media ‘beperkt worden’, hoewel zij erkennen dat er plaatsen zijn van ‘debat en discussie waar de projecten in het land ter discussie staan.’ Zij voegen er aan toe dat het ‘zorgelijk is en niet erg constructief’ dat frequent arrestaties plaatsvinden en gewelddaden tegen ‘hen die ideeën uiten die verschillen met de ideeën van de enig regerende partij.’ De bisschoppen kritiseren ook ‘het isolement’ waar de Cubaanse bevolking onder lijdt ten gevolge van het optreden van de VS, een verwijzing naar het economisch embargo dat Washington sinds 1962 aan het eiland oplegt.

Raul Castro schudt de hand van de huisige voorzitter van de Cubaanse bisschoppenconferentie Dioniso (midden) en kardinaal Jaime Ortega.

Raúl Castro schudde in mei 2010 de hand van de huidige voorzitter van de Cubaanse Bisschoppenconferentie Dioniso (midden) en kardinaal Jaime Ortega.

Weinig praktiserende katholieken
Op papier is 60% van de 11,1 miljoen Cubanen katholieken. Dat cijfer is gebaseerd op het aantal gedoopten, maar minder dan 2% van de Cubanen bezoekt de zondagsmis. De relatie russen de kerk en het Cubaanse regime werd sinds de revolutie van 1959 gekenmerkt door zowel momenten van dialoog als conflict. In 2010 begon een niet eerder gekende dialoog tussen de kardinaal van Havana, Jaime Ortega, en de pas aangetreden president Raúl Castro, die leidde tot vrijlating van tientallen dissidenten en het begin van een zeker gesprek tussen de beide hoofdrolspelers op het politiek toneel in Cuba.

Bron
* Latin American Herald, 12 september 2014
Link
* Plan Pastoral 2014 -2020