Over Informatie Cuba

Deze blog bevat dagelijks actueel nieuws uit en over Cuba en wordt verzorgd door de Stichting Glasnost in Cuba. De Stichting is opgericht in 1989 en steunt de vreedzame mensenrechtenbeweging in Cuba. Het e-mail-magazine 'CubaTips' verschijnt wekelijks en is een aanvulling op deze Cuba-weblog. Nadere contactgegevens: Stichting Glasnost in Cuba, Sint Willibrordusstraat 52, 1073 VC Amsterdam, tel. 06 10 80 83 33 of 020 679 02 89; Banknummer: NL45 INGB 0006 1317 44 van Stichting Glasnost in Cuba; E-mail: glasnostincuba@upcmail.nl , Weblog: http://informatiecuba.wordpress.com

Che Guevara-fotograaf René Burri (81) overleden

Gisteren overleed in Zürich op 81-jarige leeftijd de Magnum-fotograaf René Burri. Zijn portret van Che Guevara zal nog lang in het collectieve geheugen zitten.

Burri's contactvellen met Che Guevara (1963)

Burri’s contactvellen met Che Guevara (1963)

Acht rollen film schoot René Burri, toen hij in 1963 in Havana was om de Cubaanse rebellenleider Che Guevara te portretteren. De omstandigheden waren niet ideaal voor de Zwitserse nieuwsfotograaf, die vroeg of de gordijnen open mochten. Mocht niet. Che snauwde en grauwde tegen de journaliste met wie Burri op pad was. Hij knauwde boos op zijn sigaar. Dat alles duurde drie uur en gedurende die tijd heeft Guevara René Burri niet één keer aangekeken. Maar Burri ging wel naar huis met deze foto, die snel een iconische status zou krijgen. ‘Dat komt door de man op de foto’, zei de fotograaf bescheiden, wanneer mensen er voor de zoveelste keer over begonnen. ‘Niet door mij.’

Bron
* Merel Bem in de Volkskrant, 21 oktober 2014

De diplomatie van Havel loopt gevaar

Met de komst van de sociaal-democratische partij in de regering van Tsjechië, zijn veranderingen te verwachten in de buitenlandpolitiek. Volgens de journalist en blogger Yoani Sánchez betekent dit dat de Cubaanse ‘civil society’ schade kan oplopen. Sánchez nam deel aan het zogeheten Forum 2000 dat vorige week in Praag plaats vond. Tientallen Europese groepen die de oppositie steunen in Cuba, waren daar vertegenwoordigd. Vanuit Nederland maken de stichting Glasnost in Cuba en Cuba Futuro deel uit van dit Netwerk EU-Cuba. Sánchez wijst erop dat deze nieuwe ontwikkelingen in Tsjechië samenvallen met de onderhandelingen over een verdrag, die op dit moment plaatsvinden tussen Cuba en de Europese Unie.

Vaclav Havel op een eerder gehouden conferentie van Forum 2000

Vaclav Havel op een eerder gehouden conferentie van Forum 2000

Sinds 1989, het moment waarop president Vaclav Havel premier werd, hebben de mensenrechten een hoofdthema in de buitenlandpolitiek van Tsjechië gevormd. Het sieraad van dit beleid is de bevordering van de mensenrechten in welke deel van de wereld dan ook. De houding van Tsjechië bleef niet beperkt tot het aanklagen op internationale fora van dictaturen en totalitarisme; men heeft ook ter plekke activiteiten opgezet. Ambassades en consulaten hielden de deuren geopend voor activisten en opposanten op die plaatsen waar politieke regimes het zich vrij organiseren verboden.

Zichtbaarheid oppositie
In het geval van Cuba, heeft de kleine diplomatieke vertegenwoordiging van Tsjechië, in de wijk Kohly, tientallen jaren gefunctioneerd als een oase van informatie en respect te midden van een zee van ideologisch intolerantie. Vandaar dat deze ambassade voorwerp was van strikte bewaking, zogeheten gewelddadige actos de repudio en herhaaldelijke campagnes waarbij de ambassade en de medewerkers in de officiële media in diskrediet werden gebracht. Havel inspireerde niet alleen vele Cubaanse democraten in die afgelopen jaren, maar zijn houding droeg ook bij aan een grotere internationale zichtbaarheid van die oppositie. Het is juist deze diplomatie van solidariteit waardoor het – in het afgelopen jaar – mogelijk werd dat activisten naar Tsjechië reisden om projecten te presenteren, contacten te leggen en deel te nemen aan cursussen technologie, mensenrechten en journalistiek. Niet alleen zagen de politieke opposanten in Cuba zich gesteund en geholpen door deze ‘Tsjechische houding’. Maar ook groepen uit Birma en Wit-Rusland werden gesteund. Het lijkt er nu op dat de wind die nu waait in dit kleine Europese land zal leiden tot vermindering van die solidariteit in de komende maanden.

Apathie
De interne problemen van Tsjechië, gevoegd bij een meer pragmatische visie op internationale relaties, zijn de oorzaken van dit perspectief. De huidige politieke discussie mist de passie die leidde tot de Fluwelen revolutie, heeft de solidariteit beschadigd die Havel in het vaandel voerde. Niet-gouvernementele organisaties zullen getroffen worden wanneer de gemakzucht het wint van de diplomatieke betrokkenheid die tot nu toe bestond. Die apathie heeft ook de poorten van de kanselarij bereikt en alles wijst erop dat dit zal leiden tot een kanteling van het beleid in Tsjechië. De nieuwe tendens valt samen met de onderhandelingen die op dit moment worden gevoerd tussen Cuba en de Europese Unie. De houding van de Tsjechen bestond eruit om druk uit te oefenen zodat het thema van de politieke repressie op de agenda bleef en de democratisering van het land werd geëist.

forum2000- van links naar rechts Libor Roucek (socialdemócrata), Alexandr Vondra, Vladka Votavova, Karel Schwarzenberg, Pavel Svoboda (eurodiputado contra cambio oktober2014

Forumdiscussie met van links naar rechts Libor Roucek (social-democraat), Alexandr Vondra, Vladka Votavova, Karel Schwarzenberg en Pavel Svoboda, Europarlementarier die een kritische dialoog met Cuba wil zonder taboes

Onverschilligheid
Als deze ‘ongemakkelijke’ stem enkele decibellen verstomt, heeft het Plein van de Revolutie meer mogelijkheden voor een gemakkelijk akkoord met de EU met veel voordelen en weinig eisen. Het is zeker zo dat ook andere landen in de regio de eis van een politieke opening op tafel leggen, maar geen enkele land deed dit met dezelfde regelmaat en intensiteit als de Tsjechen.  Tijdens de laatste bijeenkomst van Forum 2000 onlangs in de hoofdstad van de Bohemen werd in diverse fora gesproken over steun aan democratische bewegingen in diverse delen van de wereld. Door de inbreng van diverse activisten uit Cuba zelf, werden de discussies tussen vertegenwoordigers van de regering en een deel van het publiek over de noodzaak de diplomatie van solidariteit te handhaven, intenser. ‘We kunnen niet veel doen,’ bekent de voormalig ex-Minister van Buitenlandse Zaken, Karel Schwarzenberg, een groep Cubaanse landgenoten in het parlement van Tsjechië. De mogelijkheid handel te drijven met naties als China heeft de eis tot onafhankelijkheid van Tibet en tot stopzetting van politiek gemotiveerde arrestaties, al doen verstommen. Cuba zal de volgende zijn op de ranglijst van de onverschilligheid.

Bron
* Yoani Sánchez schreef deze tekst vanuit Praag voor de digitale krant 14ymedio in Havana, 17 oktober 2014.

Ebolaconferentie in Havana: ‘De plicht roept’

Vandaag begint in Havana de speciale conferentie van de Alba-landen over de bestrijding van het ebolavirus. Bij zijn aankomst in Havana gisteren roemde de Venezolaanse president Maduro de inspanningen van Cuba in de strijd tegen ebola. Hij zei: ‘Cuba staat altijd in de voorhoede van het humanisme, de solidariteit en de diepgewortelde steun aan de volken van de wereld.’ Eerder had de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, Cuba al ten voorbeeld gesteld aan de wereld vanwege de inzet bij de ebolabestrijding.

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Kerry onderstreepte dat Cuba ‘een land met nog geen 11 miljoen inwoners 165 gezondheidsmedewerkers stuurt en van plan is nog 300 mensen meer naar West-Afrika te sturen ter bestrijding van deze ziekte.’ De Cubaanse oud-leider Fidel Castro heeft de Verenigde Staten de hulp van zijn land aangeboden in de strijd tegen ebola. Dat meldde zaterdag het Cubaanse dagblad Granma, de officiële krant van de Communistische Partij. In een brief die Granma heeft gepubliceerd, schrijft de 88-jarige Castro dat ‘wij graag samenwerken met het Amerikaanse personeel aan deze taak’. Cuba wil bijna 300 man medisch personeel naar West-Afrika sturen. Sinds begin van de maand zijn er al 165 Cubaanse gezondheidszorgmedewerkers in Sierra Leone.

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Link
* Engelstalige tekst Fidel Castro, 18 oktober 2014 getiteld De plicht roept

Bronnen
* 14ymedio en Cubadebate

Noot
* De ALBA (Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestra América – De Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van ons Amerika) is een samenwerkingsverband van negen Latijns-Amerikaanse landen, destijds o.a. opgericht op initiatief van de Venezolaanse president Hugo Chávez. De landen zijn Venezuela, Cuba, Bolivia, Nicaragua, Dominica, Antigua y Barbados, Ecuador, San Vicente en de Grenadines, San Cristóbal en Nieves plus Santa Lucía. Haití neemt als ‘permanente uitgenodigde’ ook aan de conferentie deel.

CubaTips: Bert Koenders, San Lazaro, Wereldomroeptrainingen, Aruán Ortiz Orbiting Quartet, Herrie in de sport en Descarga

Afgelopen vrijdag is Bert Koenders aangetreden als de nieuwe Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken. Hij toonde in het verleden een grote bezorgdheid over de situatie van de mensenrechten in Cuba. CubaTips van vandaag besteedt er aandacht aan.

In de VS is recent een forse discussie losgebarsten over het Amerikaans embargo tegen Cuba. Voor- en tegenstanders van herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen komen aan het woord. Zelfs Fidel Castro mengde zich in de discussie die in de kolommen van de New York Times begon.

In dit nummer zijn er ook weer mooie muzikale noten aangekondigd, namelijk een Descarga in Amersfoort en het Aruán Ortiz Orbiting Quartet in Amsterdam.

cubatips logoINHOUD VAN DEZE NIEUWE NIEUWSBRIEF
1. Van de redactie
2. Cubanen kunnen trainingen Wereldomroep volgen
3. Bert Koenders en Cuba
4. Bedevaartsoord San Lazaro vernieuwd
5. Meer Amerikaanse toeristen naar Cuba
6. Herrie in de Cubaanse sportbond
7. Concert Latin Jazz Descarga in Amersfoort
8. Aruán Ortiz Orbiting Quartet in Amsterdam
9. Culturele Cuba Agenda
10.Het laatste nieuws

Nieuwe nummers vanaf nu
Wilt u alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 900 geïnteresseerden gingen u al voor!

13.000 eetgelegenheden in particuliere handen

Ruim 13.000 eetgelegenheden en restaurants zullen ‘voortvarend’ worden overgedragen aan kleine ondernemers of cuentapropistas. Dat kondigde de Minister van Binnenlandse Handel, Mary Blanca Ortega, afgelopen donderdag in Sancti Spíritus aan.

Rijst met gebakken eieren

Rijst met gebakken eieren

Volgens Mary Blanca Ortega moet ‘de invoeging van de gastronomie in de niet-staatssector bijdragen tot kwaliteitsverbetering van het aanbod en de dienstverlening.’ Tot nu toe waren alle restaurants in Cuba in handen van de staat. Zij moesten de laatste jaren concurreren met de particuliere eethuisjes (paladares) die een gevarieerder en aantrekkelijker aanbod hebben. In een onderhoud tussen leiders in deze sector, zei de minister dat ‘condities gecreëerd zullen worden voor de herstructurering van het ondernemerschap, de vakscholing en de verhuur van lokalen die nu zijn gesloten omdat ze in slechte staat verkeren.’

Hoofdrol Staat
Zij voegde er aan toe dat ‘de Staat niet het eigendom zal verliezen over de fundamentele productiesectoren van het land die een hoofdrol blijven spelen en waar de staat hoge eisen aan zal blijven stellen.’ Cuba telt ongeveer 13.000 van dergelijke gastronomische instellingen en toeleveringsbedrijven waar 130.000 arbeiders werkzaam zijn.

Bron
* Diario de Cuba
Link
* Meer Spaanstalige details website Cubadebate

Fidel Castro over aanslag op Oswaldo Payá: ‘goedkope laster’

In het commentaar van de New York Times (12 oktober) over het herstel van de relaties tussen de VS en Cuba,  wordt opgemerkt dat ‘deze autoritaire regering doorgaat met het vervolgen en vastzetten van dissidenten. Havana heeft ook nooit de verdachte omstandigheden belicht rond de dood van de politieke activist Oswaldo Payá.’ In een commentaar noemt ex-president Fidel Castro deze kritiek ‘goedkope laster’. Het is de eerste maal dat een zo’n hoge vertegenwoordiger van het regime ingaat op de schuldvraag over het auto-ongeluk op 22 juli 2012 bij Bayamo waarbij Oswaldo Payá samen met zijn collega Harold Cepero, overleed.

Oswaldo Payá en Fidel Castro (montage)

Oswaldo Payá en Fidel Castro (montage)

De dictator citeert ook verschillende fragmenten uit het commentaar van de New York Times waaronder die over de onwil van de Cubaanse machthebbers de dood van Oswaldo Payá op te helderen. De Cubaanse media hebben nooit bericht gedaan van de diverse aanklachten van de familie Payá en de Movimiento Cristiano Liberación, waarin zij het regime aanwijzen als de eerste verantwoordelijke voor de ‘moord’ op hun vader en echtgenoot. Het regime heeft altijd gesproken over een ‘auto-ongeluk’ waarvoor de Spaanse chauffeur Ángel Carromero werd veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf. Eind 2012 mocht hij wegens een afspraak tussen Havana en Madrid naar Spanje terugkeren. Bij terugkeer zei hij dat zijn auto de hele dag werd achtervolgd door een wagen van de overheid en klem werd gereden. In het artikel bekritiseert Fidel Castro de tekst van het commentaar in de New York Times ook omdat ‘de krant vooral de goede kanten belicht van de Noord-Amerikaanse politiek’ hoewel Fidel ook vaststelt dat de krant de hoge graad van scholing erkent, ‘maar nalaat deze te vergelijken met de situatie in Cuba voor 1959′ toen het land geleid werd door ‘de bondgenoot van de VS en grote plunderaar Fulgencio Batista,’ aldus Fidel.

Carromero tijdens de persconferentie

Carromero tijdens de persconferentie

Aanslag
Deze week presenteerde Ángel Carromero, politiek leider van de jongerenorganisatie van de Partido Popular (PP), zijn boek Muerte bajo sospecha / Dood onder verdachte omstandigheden in Miami en herhaalde hij dat de dood van Oswaldo Payá ‘geen ongeluk, maar een aanslag’ was. Tijdens een persconferentie waarbij ook de vrouw en dochter, Ofelia Acevedo Maura y Rosa María Payá Acevedo van Payá aanwezig waren, presenteerde Carromero een serie officiële foto’s waarmee hij aantoonde dat er sprake was van manipulatie van bewijzen. Op een van de foto’s is de achterbumper geheel intact terwijl op andere foto’s dezelfde bumper half afgebroken lijkt en in het gras hangt. Ook de voorbumper en een wiel zitten op foto’s op andere plaatsen. Over zijn eerste verklaring die hij enkele dagen na het ongeluk in Havana aflegde en toen zei geen enkele auto te hebben gezien, zegt hij dat deze onder zware druk werd afgenomen en dat hij ‘hier niet zou zitten’ als hij de verklaring niet had afgelegd. Volgens Carromero is het duidelijk dat de Cubaanse regering achter de dood van deze twee dissidenten zit (‘ze reden ons van de weg’) en hij eist dan ook, samen met de familie een internationaal onderzoek.

handtekening-fidelLinken
* That which never can be forgotten, het commentaar (Engelstalig) van Fidel Castro, 13 oktober 2014
* De persconferentie van Ángel Carromero, Spaans TV-kanaal  in de VS, 8 minuten.

Iván García: ‘Embargo is eerder absurd dan onrechtvaardig’

Eerder deze week publiceerden we de bijdragen van twee Amerikaanse Cuba-deskundigen over de suggestie in de New York Times aan het adres van president Obama om de diplomatieke relaties met Cuba te herstellen. Onafhankelijk journalist Iván García, woonachtig in Havana, stelt dat veel dissidenten tegen het Amerikaans embargo zijn, maar ‘de lobby van Cubaans-Amerikaanse miljonairs en opiniemakers onder invloed van de Cubaanse regering die in de VS wonen, hebben zich van deze discussie meester gemaakt.’ Hier volgt de tekst van Iván García die op 14 oktober op de website Diario de Cuba werd geplaatst; het embargo noemt hij ‘dom en dwaas.’

John F. Kennedy en zijn vrouw Jacky begroeten in december 1962 vrijgelaten Cubaanse-Amerikanen die deelnamen aan de mislukte inval in de Varkensbaai. Kennedy kondigde hetzelfde jaar ook een volledig emnargo af.

John F. Kennedy en zijn vrouw Jacky begroeten in december 1962 door Fidel Castro vrijgelaten Cubaanse-Amerikanen die deel hadden genomen aan de mislukte inval in de Varkensbaai. Kennedy kondigde hetzelfde jaar ook een volledig embargo tegen Cuba af.

Op een dag zal men, als de geheime archieven van het Castroregime zijn geopend, ontdekken dat er grote hoeveelheden geld uit de schatkist van de Castro’s zijn gegaan naar forse campagnes, gericht op de afschaffing van het embargo. De geschiedenis van de ‘blokkade’ zoals men deze officieel noemt, wordt door elke Cubaan gekend, maar wordt ook overdreven. Hoewel het juist is dat Cubaanse bedrijven vanwege het embargo geen medicijnen van de jongste generatie kunnen kopen om kinderkanker te bestrijden, er onderdelen ontbreken om de bussen van General Motors te doen rijden, kunnen bij transnationale bedrijven in heel Latijns-Amerika dergelijke onderdelen en producten met Amerikaanse patenten worden gekocht. Het embargo vloeit voort uit de confiscatie van goederen van Amerikaanse burgers zonder compensatie door de regering van Fidel Castro. Dat is een thema dat in de toekomst deel zal uitmaken van onderhandelingen. Het embargo werd in 1960 gedeeltelijk opgelegd door de administratie van president Eisenhower en op 3 februari 1962 door de regering Kennedy uitgebreid. Vervolgens hebben opeenvolgende bewoners van het Witte Huis dit embargo met de wet in de hand gehandhaafd.

blokkade-ketting-vs en cubaMythes
Het embargo is niet populair, niet onder de meeste Cubanen op het eiland, maar ook niet op de wereld. Maar er is veel aandacht voor de mythes eromheen en weinig oog voor de werkelijkheid van het embargo. Niemand begrijpt hoe, ondanks het ‘verstikkende embargo’ het mogelijk is in Havana een gamma aan elektrotechnische apparatuur te kopen van Black & Decker, RCA of Westinghouse, zo Amerikaans als de pompoenpudding van Halloween. Als men zich wil verfrissen vanwege de tropische hitte, kan men een pauze maken met Coca Cola en ondertussen Malborough roken. Ook kun je een HP-printer kopen, een fles Jack Daniel afkomstig uit de staat Tennessee of saus van Del Monte bij uw spaghetti voegen. Van sommige producten waar de staatsbedrijven sinds 55 jaar gebruik van maken is bekend dat men hiervoor het embargo doorbreekt. Ondanks de verboden wordt op 95% van alle computers bij staatsbedrijven of bij officiële Cubaanse instanties, Windows gebruikt.

Olijfgroene propaganda
De parallelle handel tussen Cubanen aan de ene kant van de Golf van Florida en de andere kant, leidt jaarlijks tot een stroom van 3 miljard dollars naar Cuba. Op dit moment zijn de overmakingen van Cubaanse familieleden naar Cubanen op het eiland de tweede inkomstenbron, na de export van medische diensten. Daarom lijkt het embargo mij eerder absurd dan onrechtvaardig. Als men er de illegale confiscaties van Fidel Castro mee wilde afstraffen, of de dwaze militaire acties in Latijns Amerika en het sturen van troepen naar Afrika, is het middel volkomen mis. Het is slechts bruikbaar als olijfgroene propaganda. Met dollars in de hand kan de Cubaanse regering voedsel en medicijnen in de VS kopen. Het eerste schip dat afgelopen januari de feestelijk versierde en pas geopende haven van Mariel binnenvoer, was een Amerikaans schip vol kip. Toen de Braziliaanse president Dilma Rousseff en generaal Raúl Castro toespraken hielden bij de ingebruikname van de vrijhaven Mariel, losten de zware kranen tonnen aan bevroren kip uit de VS. De grote vraag is dan ook: als het embargo meer gaten dan een kaas heeft en een meerderheid in de internationale gemeenschap het embargo veroordeelt, wat is dan het politieke voordeel voor de VS om het embargo te handhaven?

embargo - cuba-vs-bloqueoMensenrechten
Ik heb het niet over mensenrechten. Dat is oud nieuws. China en Vietnam zijn evengoed autoritair, straffen dissidenten en onderdrukken de vrijheid van meningsuiting, van vereniging en de rechten van arbeiders. 55.000 Amerikaanse soldaten stierven in de Vietnamese jungle. Dat vormde enkele jaren geleden geen belemmering voor het Congres om het land te accepteren als volwaardige partner. China, waar arbeiders werken in condities slechter dan in het kapitalisme met miserabele salarissen, staan kantoren van duizenden bedrijven uit de VS, de belangrijkste crediteur van de Amerikaanse schatkist. Men zou kunnen zeggen dat China en Vietnam, door zijn miljoenenbevolking, een potentiële groeimarkt is voor Amerikaanse bedrijven. Maar de politiek mag niet alleen bepaald worden door business. De democratie van de VS, met zijn indrukwekkende Constitutie en de waarden die er uit voortvloeien, zijn in de loop van de tijd vervaagd. Het pragmatisme van de regeringen is spreekwoordelijk. De politiek is de kunst van het mogelijke. Het is duidelijk dat het Cubaans regime gebruik moet maken van clandestiene kanalen voor haar handel. Maar dat heeft haar er niet van weerhouden honderden miljoenen dollars op persoonlijke rekeningen te vergaren en grillig consumentengedrag te bevredigen door Hummerjeeps of computers te kopen. De Cubanen leven niet slecht of eten weinig vanwege het embargo. Oorzaak is de beroerde wijze waarop de regering, op allerlei niveaus, opereert. Maar het embargo is een perfect voorwendsel om de economische mislukkingen te rechtvaardigen.

Carlos Saladrigas

Carlos Saladrigas

Anti-embargolobby
Veel dissidenten zijn tegen het Amerikaans embargo, maar ‘de lobby van Cubaans-Amerikaanse miljonairs en opiniemakers onder invloed van de Cubaanse regering die in de VS wonen, hebben zich van deze discussie meester gemaakt. Toen Carlos Saladrigas nog een anti-Castro hardliner was (nu bezoekt hij Cuba om economische mogelijkheden voor het bedrijfsleven te onderzoeken e.d.), eiste de vervolgde oppositie in Cuba al het einde van het embargo. De Castro’s hebben nooit willen erkennen dat niet alle dissidenten het embargo steunden. Zij onderhandelen liever met Noord-Amerikaanse functionarissen of met de anti-embargolobby verbonden met de VS. Het is een van de redenen waarom enkele dissidenten hun standpunt over het embargo veranderden – en verhardden – en tegenwoordig handhaving van het embargo eisen. Maar het regime blijft hen negeren. De antilobbycampagne houdt ook geen rekening met hen en heeft hen op cynische wijze hun verhaal ontfutseld. Dit politieke spel aan beide zijden van de Straat van Florida brengt een macabere tactiek aan de oppervlakte namelijk het uitschakelen van de dissidentie. Zonder universitaire titels, geld en bedrijven te bezitten, hebben deze dissidenten de pijn gevoeld van de gevangenissen, de slaag en de repressie of zij hebben hun oppositie betaald met ballingschap of smaad. Men kan onderhandelen over de opheffing van het embargo, ondoelmatig en dwaas, maar vertel wel alle kanten van het verhaal en niet slechts een. Cuba is vooreerst van alle Cubanen, ongeacht zijn portemonnee of zijn ideologie.

Bron
* Diario de Cuba, 14 oktober 2014