Scherpe terugval landbouwproductie eerste kwartaal 2013

Volgens het Cubaans Bureau van de Statistiek (ONE) is de landbouwproductie in de eerste drie maanden van dit jaar sterk  teruggelopen. Vooral de productie van knolproducten (boniato), bakbanaan, citrus en mais daalde. Ook de productie van melk en eieren liep terug.

boniato

Het onderzoeksinstituut Oficina Nacional de Estadísticas (ONE) spreekt over een gemiddelde daling van de landbouwproductie (exclusief de suikerriet) van 7,8%. Uitschieters zijn de aardappels (36,3%), de bakbanaan, (44,2%), de citrusvruchten (33,9%) en de mais (22,5%). De productie van boniato daalde met 3,7% en andere knolproducten met 58,4%. De bonenproductie daalde met 7% en die van fruit met 13 %.

Stijging

malanga

Productiestijging werd gemeld bij yuca, malanga, bloemen, groente, rijst, mango en guayaba. Ook de vleesproductie groeide met 10.000 ton varkensvlees en 1.000 ton meer rundvlees.

Melk en eieren
De productie van melk (84,8 miljoen ton) daalde met 0,8 miljoen liter, vergeleken met de eerste drie maanden van 2012. Maar de bevolking kreeg 19,1% minder melk aangeleverd; er ging 5% melk meer naar de industrie. De eierproductie daalde met 2.4 miljoen eieren.

Link
* Het volledig rapport van ONE

Yoani Sánchez: van Joods museum naar Stasimuseum

Het gebouw is ontworpen als een ontwrichte Ster van David met een grauwe voorgevel van zink en weinig openingen waardoor je een gevoel van claustrofobie krijgt. Het museum bestaat niet alleen uit objecten aan de muur en de vitrines. Alles is onderdeel van het museum, elke ruimte waarin je je beweegt en zelfs de ruimten waarin geen mensen komen, maar die je ziet door gaten in de muur. Er zijn de familiefoto’s, de boeken met de goudkleurige letters op de omslag, medische instrumenten en beelden van jonge mensen in zwemkleren. Het is het leven van Duitse joden vóór de Holocaust. Je zou verwachten enkel de getuigenissen van de verschrikkingen te zien, maar het meest dramatische is de confrontatie met de getuigenissen van het alledaagse leven. De lach van jaren voor de tragedie is even pijnlijk om te zien als de uitgehongerde lichamen en opgestapelde kadavers. Het zichtbare bewijs van deze momenten van geluk maken de tranen en de pijn die volgen veel erger. Na een tijd doorgebracht te hebben tussen de nauwe gangen van dit oord en tussen de verwarrende architectuur, ga ik naar buiten. Ik zie het groen van Berlijn en denk: wij mogen niet accepteren dat deze verschrikkingen nog eens terugkeren.

Stasi-cellen

Verhoorruimten
Niet ver daar vandaan staat het Stasimuseum. Ik betreed de cellen, de verhoorruimten. Ik kom er met een Cubaan die juist hier gevangen zat, waar een raam naar buiten een onbereikbare droom was. De celmuren waren met rubber bekleed, de sporen van de nagels van de gevangenen zijn nog te zien op de muren. Maar de kantoren waar men probeerde de gevangenen een bekentenis te ontfutselen of deze in elkaar zette, zijn sinister en cynisch tegelijk. Ik ken ze, ik heb ze gezien. Zij zijn een kopie van de cellen in Cuba. Ze zijn door de beste leerlingen van de Staatsveiligheid van de DDR op het eiland zelf met precisie gekopieerd. Onpersoonlijk, met een stoel waarop de beschuldigde zich niet kan bewegen, want de stoel zit in de vloer verankerd.

Yoani Sánchez legt bloemen bij een monument voor de Stasi-slachtoffers

En met een soort gordijn waarachter de microfoon en de filmcamera verborgen zijn. En steeds de constante metaalgeluiden van het klapperen van tralies en stangen, om de gevangenen er aan te herinneren waar zij zijn en hoe ze zijn overgeleverd aan hun gevangenbewaarders.

Nog werkelijkheid
Daarna heb ik opnieuw frisse lucht nodig en laat de muren achter mij. Ik verlaat dit oord met de gedachte dat wat voor hen een museum van het verleden is, voor ons nog steeds hedendaagse werkelijkheid is. Een heden dat wij niet tot morgen mogen laten voortduren.

Bron
* De weblog van Yoani Sánchez, Generación Y, 10 mei 2013 

Den Haag en Havana tekenen bilaterale verklaring

In Havana hebben vertegenwoordigers van Nederland en de Cubaanse regering afspraken gemaakt ter versterking van de onderlinge relaties. Voor Nederland tekende de directeur-generaal politieke zaken van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Karel van Oostrom. Cuba was vertegenwoordigd door de viceminister van Buitenlandse Zaken, Rogelio Sierra. Sierra sprak van ‘een stap voorwaarts op het gebied van de bilaterale relaties.’

De haven van Mariel,  ten westen van Havana. Hier wordt de eerste vrijhandelszone van Cuba ontwikkeld.

De samenwerking heeft betrekking op investeringen, landbouw, gezondheid, cultuur en sport. In Havana wordt binnenkort een WOTS-verdrag (Wet Overdracht Tenuitvoerlegging Strafvonnissen)
getekend over het overdragen van gevangenen van het Koninkrijk en Cuba. Het zal het eerste verdrag van deze aard zijn dat Nederland en Cuba tekenen.

Europa en de EU
Vorige week bezocht een hoge functionaris van de EU, de Zweedse diplomaat Christian Leffler, Cuba. Hij besprak de mogelijkheid van een nieuw samenwerkingsverdrag tussen de Europese Unie en Cuba. Dat nog te sluiten verdrag zou in de plaats moeten komen van de zogeheten Common Position (1998), waarbij de samenwerking wordt gekoppeld aan verbeteringen in Cuba op het gebied van democratie en mensenrechten.

Christian Leffler, Zweden

Gezamenlijke visie
In een interview met de Cubaanse partijkrant Granma van 14 mei spreekt Leffler noch over democratie, noch over mensenrechten. Hij constateert dat de 27 lidstaten van de EU op dit moment een debat voeren over de richting van de onderhandelingen met Cuba. Leffler zegt vertrouwen te hebben dat er ‘een consensus bestaat over het principe van een akkoord’. Op een moment voor het einde van dit jaar zouden dan op basis van een mandaat de onderhandelingen kunnen volgen. Leffler: ‘Dit bezoek was niet het officiele startpunt van onderhandelingen, het was meer een gelegenheid om mijn Cubaanse gesprekspartners uit te leggen hoe wij deze onderhandelingen zien en bezien of wij hierover een gemeenschappelijk visie zouden kunnen ontwikkelen.’

Mensenrechten
De mensenrechtengroepering El Observatorio Cubano de Derechos Humanos / Cubaanse Waarneming Mensenrechten  (OCDH) in Madrid spreekt van ‘een nieuwe poging om de Common Position van de EU te ontmantelen’, zonder dat de Cubaanse regering ‘het beleid op het gebied van mensenrechten heeft verbeterd of zelfs maar één element van het repressief systeem heeft veranderd.’ OCDH spreekt over een ‘beleid dat op het gebied van vrijheden en mensenrechten weinig veeleisend is.’ Verwezen wordt naar de kennelijke behoefte bij Europese landen om de economische betrekkingen met Cuba te versterken, maar aldus de OCDH daarvoor zijn de ‘erkenning van arbeidsrechten en vakbondsvrijheid in Cuba onmisbaar.’

Link
* Interview met Leffler in Granma, 14 mei 2013

Cuba’s miljarden golfproject krijgt groen licht

Vijftig jaar nadat Fidel Castro bevel gaf de golfterreinen te sluiten omdat deze ‘elitair’ zouden zijn, heeft de communistische regering toestemming te geven voor de bouw van een luxe golfressort compleet met 18 holes. De Carbonera Club vormt de eerste van een serie van 12 nieuwe velden aangelegd door de Engelse firma Esencia. Het betekent dat de tijden veranderen nu de Cubaanse regering met kapitalistische winsten de socialistische revolutie wil financieren.

De golfclub van Varadero – kort na de opening op 20 november 2000 – is tot nu toe het enige golfterrein in Cuba met 18-holes

‘Het is een bijzondere aanvulling op alles wat wij de toeristen in Varadero aanbieden en de start van een nieuw begin voor golf in Cuba,’ aldus de Minister van Toerisme, Manuel Marrero, in een gesprek met de BBC. Marrero bevestigde dat de formele deal tussen Esencia en de Cubaanse regering om het Carbonera golfresort te ontwikkelen, is ondertekend.’

Twaalf golfcomplexen
‘We hebben zeven jaar aan deze deal gewerkt, stap voor stap en we zijn opgewonden nu het eindelijk gaat gebeuren; zegt de CEO Andrew McDonald van Esencia tijdens een ritje over het 170 ha grote golfterrein. Mr McDonald zegt volgend jaar te beginnen met de uitvoering van het project waardoor de hele omgeving zal veranderen; er komt een hotel en een countryclub, compleet met tennisvelden en een jachtclub.

Adrew McDonald, CEO van Esencia
‘Golfers staan erom bekend graag naar nieuwe plekken te reizen, het is een miljardenindustrie.’

En Carbonera is niet het enige golfproject dat start. Met Chinees geld wordt een tweede terrein ontwikkeld dat eind van dit jaar waarschijnlijk zal worden goedgekeurd. Andere resorts zullen met Spaans, Vietnamees en Russisch geld tot stand komen.

Vastgoedboom
En het is niet de enige nieuwigheid. Buitenlanders mogen op deze terreinen onroerend goed bezitten. Het is de eerste keer – op een kort experiment in de jaren negentig na – dat dit in Cuba mogelijk is. ‘Mensen in Canada en Europa zijn op zoek naar een tweede huis,’ zegt Gabriel Alvarez, de Cubaanse official belast met de ontwikkeling van deze nieuwe sector. ‘Cuba heeft alle condities voor hen in huis: veiligheid, natuur, cultuur. Dus waarom zou je niet hier naar toe komen.’  Deze luxe projecten blijven voorlopig de enige mogelijkheid voor buitenlanders om eigendom in Cuba te kunnen bezitten, maar de vraag ernaar lijkt gigantisch groot. Cuba moet op termijn kunnen concurreren met andere golfbestemmingen. Dat is het plan want volgens Mc Donalds ‘zijn golfers steeds op zoek naar nieuwe plekken; het is een miljardenindustrie. Cuba past goed in dit plaatje en kan heel populair worden.’

Een fotograaf op de Varadero-golfclub laat ons een foto zien van Fidel Castro en Che Guevara die golf proberen te spelen maar deze sport later als ‘bourgeois’ afdeden.

Meer golf
Maar voordat dit werkelijkheid wordt heeft het eiland meer terreinen nodig en nu is enkel de Varadero Golf Club de enige in Cuba met een 18 holes terrein. De club werd in de jaren negentig aangelegd en nu worden er dagelijks 200 partijen gespeeld. ‘Er is zonder meer ruimte voor veel meer golf,’ aldus de Canadese ondernemer Daryl Giles tijdens een recent golftoernooi. ‘Ga naar Florida en je hebt keuze zat. Hier is er maar één,’ zegt hij. ‘’ Met meer banen, heb je hier a ‘hell of a good time.’

Langzaam
Het heeft lang geduurd voordat de Cubaanse overheid zover was. In de pre-communistische periode waren er minstens 7 golfbanen op het eiland die vooral bezocht werden door rijke Cubanen en Amerikaanse bezoekers, zo herinneren oude Cubanen zich. Zelfs Fidel Castro speelde ooit met Che Guevara in militair uniform op een golfterrein in Havana. Maar hij maakte er een einde aan en verklaarde golf tot ‘bourgeois’. Nu ligt er een verlaten golfterrein even buiten Havana, een tweede is een militair trainingskamp en in een derde is de stedelijke school voor kunst gevestigd. Maar pragmatisme heeft uiteindelijk de weerstanden tegen deze verandering overwonnen. Pogingen om olie te winnen en daardoor economisch onafhankelijker te worden hebben nog geen indrukwekkende resultaten opgeleverd en de dood van Cuba’s belangrijkste financier, de Venezolaanse leider Hugo Chávez, deden de onzekerheid groeien.

Ook voor het volk…….

Golf is ‘democratisch’
Zaken die eens ondenkbaar waren, vinden nu plaats. Toerisme is nu de tweede bron van inkomsten van een eiland dat ooit sterk van de buitenwereld was afgesloten. Een billboard aan de rand van de Varadero Club zegt: ‘De voortgang die wij maken is bedoeld voor het volk’. Cubaanse officials willen golf graag verkopen als ‘een democratische sport’ waar alle Cubanen van profiteren. Vorig jaar bezochten 2,8 miljoen mensen Cuba, de meesten opteerden voor een all-inclusive aanbieding met een hotel aan de met palmen omzoomde goudgele stranden. Maar volgens onderzoekingen zouden golftoeristen vier keer meer uitgeven dan de zonzoekers en Cuba wil dit potentieel aanboren. De deal van de Carbonera Club wekt ook de verwachting dat meer buitenlandse investeringen zouden kunnen plaats vinden. ‘Ik denk dat er meer openheid is om mensen als ons binnen te halen. Zolang Cubanen de snelheid van het proces kunnen bepalen, is alles mogelijk,’ zegt hij.

Ook voor locals
En golf wordt als het aan de Cubanen ligt, gepresenteerd als een democratische sport waarbij benadrukt wordt dat de sport onderdeel uitmaakt van de komende Olympische Spelen. ‘Natuurlijk is het nog niet voor alle Cubanen,’ zegt Enrique Núñez, eigenaar van een succesvol restaurant in Havana en een recent tot golf bekeerde Cubaan. Een partij kost vijf maal het gemiddelde maandloon. Maar er wordt ook gesproken over de oprichting van een golffederatie voor de Cubanen zelf die dan gebruik kunnen maken van de faciliteiten voor de toeristen. ‘Ik denk dat golf een goede toekomst heeft. We houden al van honkbal en de sfeer is identiek,’ zegt Núñez. Ook al is deze sport lange tijd verbannen, ’we kunnen natuurtalenten worden’, zegt hij.

Promotiefoto van Esenciaa

Bron
* Sarah Rainsford  BBC News, 13 mei 2013
* De website van Esencia met een scala van activiteiten in Cuba

Linken
In 2000 deed zich een (onbedoelde) publieke discussie voor over de aanleg van luxe golfterreinen in Cuba. Zie de beide berichten hierover van 21 augustus (‘Bedreigen 16 golfbanen het Cubaans socialisme?’) en 24 augustus 2010: Open Brief over aanleg golfbanen niet zo Open’) van deze weblog.

Cuba ruimt olie van orkaan Sandy op

Aan de Cubaanse zuidkust is men de olie aan het opruimen die in oktober 2012 uit een raffinaderij gelekt was bij de passage van orkaan Sandy.

Zicht op de baai van Santiago de Cuba, met op de achtergrond de schoorstenen van de elektriciteitscentrale en de bijhorende raffinaderij die olie lekte na de passage van orkaan Sandy.

De olie bevindt zich op de kust van de baai waaraan de zuidoostelijke stad Santiago de Cuba gelegen is. De olie werd eerst mechanisch verwijderd. Vervolgens werd een afbraakproduct aangebracht. De eerste fase is met succes afgewerkt, zegt de overheid. ‘In maart en april hebben we gedurende achttien dagen het bioproduct Bioil-FC* gebruikt over een afstand van 6,5 kilometer aan de kust in het westen van de baai. Men kan nu al het ecosysteem zien verbeteren met het blote oog’, zegt Renato Estévez van het Ministerie van Wetenschappen, Technologie en Leefmilieu.

Olieraffinaderij
Het olielek ontstond in oktober 2012 toen de orkaan Sandy over het eiland trok. Bij olieraffinaderij Hermanos Diaz, die net aan de baai ligt, brak een dam rond een oxidatievijver. De olie vervuilde meerdere kilometers kust, vooral in het westelijke deel van de baai, meer bepaald de Cajuma-inham, die zich het dichtst bij de raffinaderij bevindt, het eilandje Cayo Granma en een deel van de kustplaats La Socapa aan de toegang tot de baai. Tegen het einde van de maand moet het definitieve resultaat van het afbraakproduct zichtbaar zijn, zegt Estévez. In een volgende fase wordt het oosten van de baai aangepakt, waar de vervuiling minder groot is.

Noot
* Bioil-FC is een product op basis van vijf mariene bacteriën die zich voeden met olie. Het werd ontwikkeld door het Cubaanse Centrum voor Mariene Bioproducten en wordt gebruikt sinds 1992.

Bron
* IPS, 13  mei 2013

CubaTips: Carlos Fuentes, Che Guevara, Frank de Boer en Fidel Castro

Deze week enkele grote namen in ons E-Magazine CubaTips zoals Frank de Boer, Carlos Fuentes, Fidel Castro, en Che Guevara. Wat deze personen met elkaar te maken hebben, wordt u vanzelf duidelijk. Ook aandacht voor tattoes en homofobie. En verder is er het actuele nieuws en informatie over kunst en cultuur.

Inhoud
De volledige inhoud van dit nieuwe nummer van vandaag:
1. Vooraf
2.  Moederdagbeurs: Kunst voor Moeder
3. Havana: Foto-expositie tegen homofobie
4. Lezing: eerbetoon aan Carlos Fuentes
5. Fidel Castro meest beroemde illegale immigrant in VS
6. Tatoeëerders in Cuba
7. Frank de Boer als Che Guevara
8. 21 september Che Presente Manifiesta
9. Culturele Cuba-Agenda
10. Laatste nieuws uit Cuba

Nieuwe nummers vanaf nu
Wilt u alle komende nummers vanaf nu uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 780 geïnteresseerden gingen u al voor!

Cubaans honkbalteam bezoekt de VS

Voor de eerste keer sinds 17 jaar zal het Cubaanse honkbalteam binnenkort een bezoek brengen aan diverse steden in de VS. Het bezoek moet bijdragen aan de verbetering van de huidige Cubaanse honkbalploeg, die volgens de voorzitter van de honkbalbond ‘matig presteert.’

Hginio Vélez, voorzitter van de Cubaanse Honkbalbond, meldt dat de wedstrijden zullen plaatsvinden tussen 18 en 23 juli aanstaande, maar hij wilde nog niet de namen van de plaatsen geven waar de ploeg speelt. Tussen 1987 en 1996 vonden regelmatig oefenwedstrijden plaats tussen de VS en Cuba. In 1993 werd de laatste vriendschappelijke wedstrijd gespeeld en in 1996 speelde de ploeg voor de laatste maal in de VS.

Toernooi in Nederland en Canada
Met de nieuw aangekondigde wedstrijden beantwoordt Cuba het bezoek van de Amerikaanse ploeg in juli van dit jaar. Vélez zei verder nog tegen het persbureau Prensa Latina dat ‘het primaire doel van de honkbalfederatie er op is gericht een einde te maken aan de matige resultaten van het Cubaanse honkbal,’ zowel door deze oefenwedstrijden als door de deelname van de Cubaanse selectie aan internationale toernooien van Nederland en Canada, ook in juli aanstaande.

Bron
* Website Cubadebate

Echtgenote van Oscar Biscet: ‘In Cuba leef je niet, maar lijd je’

Elsa Morejón, echtgenote van de bekende Cubaanse dissident Oscar Elías Biscet, zegt dat de Cubaanse regering ‘bezorgder’ is over de middelen een nieuwe grote internationale campagne op te zetten dan over de meest noodzakelijke behoeften van de bevolking. Morejón is in Florida om haar vader (ex-politieke gevangene) Juan Ramón Morejón en zijn vrienden te ontmoeten.

Elas Morejón

‘De regering heeft een verdedigingssysteem via sociale netwerken opgebouwd om de vreedzame oppositie in diskrediet te brengen en te belasteren. Binnen Cuba is dat niet nodig, maar op wereldschaal wel,’ zegt Morejón. ‘Maar de mensen veranderen. Zij die je vroeger nooit groetten, doen dat nu wel.’ Biscet en Morejón, beiden verplegers van beroep, werden ontslagen uit de gezondheidszorg vanwege hun activisme en opkomen voor de bevolking. Biscet zat 11 jaar gevangen; de eerste drie jaar omdat hij de Cubaanse vlag zou hebben onteerd. Hij had de vlag ondersteboven opgehangen. In gesprekken met de autoriteiten had hij steeds aan de orde gesteld dat zijn echtgenote Morejón geen toestemming kreeg reizen te maken. ‘De regering heeft veel angst voor wat Biscet zegt,’ verzekert Morejón want hij heeft ‘een politiek project en is een man met ideeën.’

Berta Soler van de Damas de Blanco ontmoette op 10 mei paus Franciscus

Buitenlandse reizen
De reizen van leden van de oppositie naar het buitenland begonnen kort na 14 januari toen de nieuwe emigratieregels ingingen. Daardoor konden de blogger Yoani Sánchez, de directeur van Estado de SATS, Antonio Rodiles, de woordvoerder van de Damas de Blanco, Berta Soler, de voorman van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening, Elizardo Sánchez, Rosa María Payá, dochter van de overleden oppositieman Oswaldo Payá en Manuel Cuesta Morúa, van de beweging  Nieuwe Land/ Nuevo Pais reizen maken in het buitenland.

Biscet bij zijn vrijlating in maart 2011

Voorwaardelijk vrij
Morejón zegt dat de Cubaanse autoriteiten haar 51-jarige echtgenoot voortdurend in de gaten hielden sinds hij voorwaardelijk in vrijheid werd gesteld. De Cubaanse wet voorziet in de mogelijkheid dat zo’n voorwaardelijk invrijheidstelling op elk willekeurig moment door de autoriteiten in gevangenisstraf kan worden omgezet. Biscet is de oprichter van de Fundación Lawton por la Democracia y los Derechos Humanos. Hij beschuldigde de regering er in de jaren negentig van abortus aan te moedigen en te zwijgen over de omvang ervan. Hij protesteerde o.a. met spandoeken tegen abortus en de doodstraf. In 1999 werd hij gevangen gezet tot het einde van 2002. Hij was nog maar 37 dagen vrij toen hij opnieuw werd gearresteerd. In juli 2011 werd hij vrijgelaten in het kader van een humanitaire overeenkomst tussen de katholieke kerk en de overheid, bedoeld om de omstandigheden van politieke gevangen te verbeteren. Hij zat toen een straf van 25 jaar uit; in maart 2003 behoorde hij tot de 75 dissidenten die in een dag werden opgepakt en gearresteerd.

Binnen 4 jaar verandering
Morejón zegt dat de controle over Biscet en andere vreedzame dissidenten is toegenomen na de presentatie van politieke projecten en oproepen tot de Cubaanse burgerij in verzet te komen, zoals het project Proyecto Emilia dat Biscet in januari van dit jaar presenteerde. In de verklaring werden alle onderdelen van de communistische regering illegaal verklaard. Ook werd steun uitgesproken voor een nieuwe massabeweging die democratie en mensenrechten eist als een ‘niet-gewelddadige’ politieke uitdaging aan het adres van de gebroeders Castro. Morejón is optimistisch over de toekomst: ‘De toekomst van Cuba zal anders zijn. Wij rekenen erop dat binnen vier jaar alles anders is.’ Zij wijst erop dat de machthebbers in Cuba en de communistische ideologie ‘het gezin als basisinstituut van de bevolking vernietigen om zo de toekomst van het eiland te kunnen beheersen.’ (…) ‘Wij willen een toekomst voor Cuba, waar iedereen vrij kan zijn. In Cuba leeft men niet, men lijdt er.’

Bron
* El Nuevo Herald, 10 mei 2013

Verdubbel nu het beltegoed van mensenrechtenactivisten

Voor leden van de democratische oppositie is communicatie via sociale media onmisbaar.  Via de mobiele telefoon worden actuele gegevens (en foto’s!) over de gebeurtenissen die zij meemaken, over de hele wereld verspreid.  U kunt hen nu tot 11 mei middernacht Cubaanse tijd / 18 uur Nederlandse tijd steunen door hun een beltegoed cadeau te doen. Wanneer u dit beltegoed met 20 CUC (de Cubaanse valuta) verhoogt, wordt dit door Cubacel verdubbeld. Het aanbod van Cubacel (vanwege Moederdag) geldt voor opwaarderingen van 20 tot en met 50 CUC.

 WIE WILT U STEUNEN?

José Daniel Ferrer García
Hij was een van de hongerstakers in Santiago de Cuba.
Dank zij hun actie kwam de dissident Luis Enrique Lozada dinsdag vrij. Ferrer is een voormalige politiek gevangene die deel uitmaakte van de Groep van 75, maar bij vrijlating niet wilde verhuizen naar Spanje.
Zijn telefoonnummer is:  +53 5363 1267

Roberto de Jesús Guerra Pérez
Guerra is een van de moedige journalisten van het persbureau Hablemos Press. Hij en zijn collega’s worden regelmatig voor kortere tijd gevangen gezet bijvoorbeeld omdat zij een video maakten over het politie-optreden tegen dissidenten of  berichten publiceerden over de verspreiding van dengue of cholera in Cuba

Zijn telefoonnummer is: +53 5237 7262

Leannes Imbert Acosta
Zij is actief in een onafhankelijke beweging voor holebi’s (homo’s, lesbo’s, biseksuelen en transgenders).

Haar telefoonnummer is:  +53 5241 9123.

Juan Antonio Madrazo Luna
Hij is een bestrijder van racisme, een taboe in Cuba omdat de machthebbers het bestaan ervan ontkennen.
Zijn telefoonnummer is:  +53 5253 89 23

Mario Félix Lleonart Barroso
Hij is dominee in het gehucht Taguayabón bij de stad Santa Clara. Hij en zijn gezin worden door het regime voortdurend gedwarsboomd in pogingen aandacht te vragen voor schendingen van mensenrechten in Cuba en de slachtoffers ervan te ondersteunen.
Zijn telefoonnummer is:  +053 5338 2508

Op de website van o.a. Prepaid Union kunt u het beltegoed verhogen. Een transactie van 20 CUC kost u in Nederlands geld totaal €18,10 inclusief transactiekosten.

Cubanen kijken vooral Telesur-televisie

´Eindelijk zie ik eens hoe Capriles (de leider van de oppositie in Venezuela, redactie ) er uit ziet en ik hoor wat hij denkt ´, zei een 65-jarige Cubaanse vriend mij onlangs. De nieuwsrubrieken die door Telesur worden uitgezonden en nu ook in Cuba te zien zijn, blijken een geliefd gespreksonderwerp onder Cubanen. De rubrieken wekken verbazing en leiden tot veel vragen. Aldus BBC-correspondent Ravsberg over de rol van de televisiezender Telesur. Telesur was een initiatief van o.a. Hugo Chávez die met deze zender een tegenwicht wilde bieden aan het Amerikaanse overwicht in de media. Tot voor kort kregen de Cubanen slechts een gedoseerd aanbod van Telesurprogramma’s  te zien; nu zendt Telesur ook in Cuba direct uit.

Cubanen kijken thuis naar Telesur

Opgewonden vertelde de vrouw van een mecanicien mij dat ze een interview op Telesur had gezien waarin een Venezolaanse vrouw zei dat ze niet wilde dat haar land zou eindigen als Cuba, dat ze niet sympathiseerde met het communisme en dat alle Cubaanse artsen moesten worden uitgewezen. Na 50 jaar ondermaatse, monotone en knullige berichtgeving van de officiele Cubaanse media, trekt dit nieuwe televisiekanaal de aandacht én zoveel kijkers dat er Cubanen zijn die het lokale nieuws niet meer bekijken. Zodat Telesur besloot op de uren van het Cubaanse televisienieuws geen uitzendingen meer te verzorgen. Maar de Cubanen weten ook dat Telesur onversneden links is en pro Chávez en dat de zender sympathiseert met de Cubaanse Revolutie. Dit kanaal kan dus nooit beschuldigd worden een ´imperialistische´ boodschapper te zijn of een vorm van ´bourgeoisjournalistiek´ te bedrijven.

Elke zaterdag zendt Telesur een politiek analyseprogramma uit

Good guys en bad guys
Het verschil voor de Cubanen is dat de Cubaanse nieuwsprogramma ‘s vol zitten met ´good guys en bad guys’ en er geen gelegenheid is om andere opvattingen kenbaar te maken, want die zouden ‘het volk in verwarring brengen’. Maar Telesur laat nu juist zien dat er tinten grijs zijn in de actualiteit. Dergelijke subtiliteiten zet mensen aan het denken. Wie de verslaggeving over de verkiezingen in Venezuela ziet, gaat zich afvragen ´waarom politieke kandidaten in Cuba geen toestemming krijgen om campagne te voeren, hun eigen programma’s te presenteren en uit te leggen wat ze willen doen als ze verkozen worden.‘ Wie Madura op televisie ziet tijdens zijn verkiezingstournee in Venezuela en ziet hoe hij beloften doet, beleeft een soort kortsluiting in de officiele discussie in Cuba, want die veroordeelt verkiezingscampagnes als ‘politisering’ en daar wordt enkel toegestaan dat Cubaanse kandidaten een korte biografie over zichzelf publiceren.

Verlies geloofwaardigheid Cubaanse media
Opvallend was ook de conclusie van een goede vriend van mij die via de nieuwsverslagen en documentaires van Telesur iets had ervaren van het extreme niveau van armoede en geweld dat Latijns Amerika kenmerkt. Hij zei dat hij zich ‘nooit had kunnen indenken’ dat de situatie zo ernstig is. Toen ik hem erop wees dat de Cubaanse televisie daar constant op hamerde, lachte hij en antwoordde: ‘Maar dat is nu juist politieke propaganda, een stelletje Cubaanse journalisten die onder elkaar leuteren over hoe kwalijk het kapitalisme wel is. Bij Telesur zie je hoe de mensen echt leven.’ Het lijkt erop of ‘het vuren van de kant van vrienden’ door deze regionale televisiezender tot een veel groter verlies aan geloofwaardigheid heeft geleid dan stations als die van Radio en TV Martí (stations die door de Amerikaanse regering worden gebruikt tegen Cuba), ooit hebben kunnen dromen. De landelijk media in Cuba hebben al lang het vertrouwen van veel Cubanen verloren en lijken zich nu ook te vervreemden van de trouwe aanhang, die immers naar de twee zijden van de medaille kan kijken in programma’s die boven elke ideologische verdenking staan. Telesur kan wel eens de voorbode zijn van een herstructurering van de politieke mechanismen waarbij de afgelopen 40 jaar de Cubaanse pers onder de strengste controle stond. En deze mechanismen zijn verantwoordelijk voor de creatie van de Cubaanse media die ernstig tekortschieten.

Canel, tweede van links

Jongerenweblog ontvangt vicepresident
En er zijn al bewijzen. Neem de weblog La Joven Cuba, weliswaar trouw aan de revolutie, maar kortgeleden nog gecensureerd omdat men een interview publiceerde met viceminister Fernando Rojas van Cultuur. Die verklaarde dat ‘weblogs het embryo zijn van de alternatieve pers die we nodig hebben.’ Deze officiele vertegenwoordiger gaf toe dat Cuba vandaag geen ware socialistische pers kent en liet een heldere boodschap achter voor de makers van bloggen: ‘Ik vraag jullie bloggers door te gaan met waar jullie mee bezig zijn. Ik hoop dat jullie op eigen kracht revolutionairen kunt worden en niet omdat iemand van ons jullie dat zegt.’ Kort na dat interview verscheen er een foto op La Joven Cuba van de redactieleden samen met de nieuwe Cubaanse vicepresident Miguel Diaz Canel, staande voor de officiele portretten van Fidel en Raúl Castro. De foto is via internet verspreid en een teken dat de regering afstand neemt van de ideologische censors.|

Televisiekijkende scholieren

Onderworpenheid is  geen deugd
Dit voorval past bij de persoonlijkheid van Diaz Canel, die een open mind heeft, pragmatisch is en flexibiliteit toonde toen hij leider van de provincie Villa Clara was. Die eigenschappen kunnen zeer nuttig zijn voor een nieuwe manier van denken binnen het Ideologisch Secretariaat van de Cubaanse Communistische partij. Cubanen kennen de soort media die onder de hoede staan van ‘de beschermers van het ideologische erfgoed’ maar al te goed. Pogingen om een nieuwe vorm van journalistieke te introduceren, waarbij kritisch denken geen ketterij en onderwerping geen deugd meer zijn, zijn de moeite van het proberen waard.

Bron
* Fernando Ravsberg, correspondent van de BBC in Havana
Linken
* De website La Joven Cuba / De Jeugd van Cuba
* De blogger Miriam Celaya  publiceerde ook een Spaanstalige tekst over Telesur. Citaat: ‘Op een gekke manier is Telesur een kiertje in het afgeplakte venster van het totalitarisme van de Castro’s.  En wanneer er een vleugje licht  doorsijpelt ziet men  ook de contrasten. ’