Nieuwe generatie Cubaanse dissidenten ontmoet een veranderend Miami

Yoani Sánchez, de Cubaanse dissidente die door haar scherpzinnige blog en Twitterberichten uitgroeide tot een ‘cause célèbre’ voor de democratie op het eiland, zit aan de rand van de boulevard in Miami waar ook het pelgrimsoord voor Cubanen in deze stad is. La Ermita de la Caridad heet de kapel, vernoemd naar het bekende heiligdom in Santiago de Cuba in hun vaderland. Lizette Alvarez publiceerde in de New York Times van 1 april 2013  de volgende reportage.

Yoani Sanchez aan de Malecón in Miami

‘Ik voel me als in Cuba, maar vrij,’ zegt Sánchez op de eerste dag van haar verblijf in Miami vrijdag jongstleden. Met deze zinsnede sloeg Sánchez officieel de brug met de oude garde, de Cubaanse ballingen in deze stad. Maandag (1 april) zal zij ondanks haar komend vertrek naar Cuba en haar oppositie tegen het economisch embargo, het woord voeren tijdens een bijeenkomst op de Freedom Tower in de binnenstad. Het is de plek waar honderdduizenden Cubanen in de jaren zestig en zeventig als vluchtelingen werden behandeld en boterhammen met industriële kaas en gekookte ham kregen uitgereikt. Onder degenen die haar willen groeten, behoren veteranen van de mislukte inval in de Varkensbaai – zij zijn de vaandeldragers van de generaties van hardliners – maar ook de jongere Cubanen die een groeiend contact met het eiland beschouwen als de weg naar meer voorspoed. Het is nog niet heel lang geleden dat Cubaanse-Amerikanen hier de loper uitrolden voor overlopers die hun geboorteland verafschuwden en in Amerika wilden blijven. Maar Yoani Sánchez, een journaliste die naar Cuba terug wil om zich bij haar zoon en echtgenoot te voegen, heeft een alternatief geboden voor de teleurgestelden in Cuba en de hoopvollen in Miami, een weg die loopt via internet.

Torre de la Libertad/Toren van de Vrijheid in Miami

Meer eenstemmigheid
‘Dat is schitterend,’ zegt Eduardo J. Padrón, de voorzitter van het Miami Dade College, die de bijeenkomst sponsort en die zich goed herinnert hoe hij als 15-jarige aankwam bij de Freedom Tower. ‘Er bestaat een overduidelijk overeenstemming hier dat zij de stem van het Vrije Cuba vertolkt. Haar bezoek bewijst dat wij, ongeacht verschillen van mening over de middelen, het eens zijn over het uiteindelijke doel.’ Sánchez zegt zelf in een interview dat de ontvangst die ze hier kreeg haar verwachtingen sterk overtroffen. ‘Ik begin Cuba te ontdekken, buiten Cuba,’ zei ze in het Spaans. ‘Ik ben opgegroeid in Cuba en geïndoctrineerd dat de ballingen de vijand waren, en dat zij het land hadden verraden. En zie hier hoe Cubanen Cuba koesteren, de cultuur, de historie en de muziek.’

Cubaans absurdisme
Werkend vanuit haar appartement in Havana, heeft de 37 jarige Sánchez teksten gemaakt over de tegenstellingen op het eiland, de absurditeiten van het dagelijks leven onder een communistisch regime en het gebrek aan vrijheid en mensenrechten. Internet en usb-sticks die de Cubanen gebruiken om informatie met elkaar te delen, zijn haar grootste bondgenoten geweest. Zij noemde haar blog Generación Y, een knipoog naar Cubanen van haar leeftijd die bij hun geboorte namen kregen die begonnen met een Y, op een moment dat de Sovjet Unie nog grote invloed uitoefende over het eiland.  Haar weblog krijgt miljoenen hits per maand, de meesten van mensen buiten Cuba want de staat beperkt de toegang tot internet. Ook heeft zij 459.000 volgers op Twitter.

Maduro van Venezuela klaagt bij Raúl Castro over de aandacht voor Yoani.
De presidentskandidaat zegt: ‘Chef, die Yoani steelt de hele show….’.

Burgerrechten
Sánchez is gearresteerd, gevangen gezet, geslagen en bedreigd omdat zij zich uitsprak tegen de inbreuken op de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van de pers. Zij zegt graag dat burgerrechten geen gift zijn van de regering maar dat in het woord al ‘recht’ is ingesloten. Vijf jaar lang probeerde Sánchez toestemming te krijgen om buiten Cuba te reizen, maar die werd haar steeds onthouden. President Raúl Castro hief kortgeleden de reisbeperkingen voor veel Cubanen op en de regering besloot haar ook toestemming te geven te reizen. Haar 80-dagen durende reis heeft haar op drie continenten gebracht, waar ze toespraken hield en een hele rits van onderscheidingen en bewijzen van lof kreeg uitgereikt.

Positieve persoonlijkheid
Rosa de la Cruz, een prominente kunstverzamelaar in Miami, zei dat zij twee jaar geleden een kamer in haar atelier wijdde aan Sánchez. Ook werden exemplaren uitgereikt van het boek Het ware Havana van Yoani Sánchez. ‘Zij is een positieve persoonlijkheid, niet negatief,’ zegt De la Cruz, die het economisch embargo van de VS, maar ook het belang van de mensenrechten in Cuba benadrukt. ‘En het is belangrijk om positief te zijn. Voor haar was het zwaar dit in Cuba te doen. En ze heeft gezegd dat als het moest, ze het opnieuw  zou doen.’ Natalia Martinez, de directeur communicatie voor Roots of Hope, een netwerk van 4.000 jonge professionals die jonge mensen in Cuba helpen, zegt dat Yoani Sánchez vaak spreekt over de noodzaak van diversiteit van meningen en benadrukt het belang om Cubanen op het eiland te versterken en kracht te geven. ‘Technologie is een manier om de zaak open te breken,’ zegt Sánchez. Daarom wil ze graag usb-sticks, mobieltjes en andere zaken ontvangen. ‘Zij geeft stem aan het gevoel dat er veel pijn en kwetsuren zijn verbonden aan het thema Cuba, en zij neemt die serieus,’ zegt Martinez . En ze voegt er aan toe: ‘Cubaanse-Amerikanen hebben nu meer mogelijkheden om betrokken te raken bij Cuba dan voorheen en Yoani is het symbool geworden van die gezamenlijke betrokkenheid. Zij schept een verhaal voor de toekomst.’  Het weekend bracht Yoani Sánchez door met een minder ambitieuze agenda; ze was bij haar zus, haar zwager en nichtje. Het is 2 jaar geleden dat haar zus Cuba verliet. ‘Twee jaar lang kon ik hen niet omhelzen.’

Bron
* New York Times, 1 april 2013
Link
* Interview met Yoani Sánchez CNN

Carlos Alberto Montaner

Carlos Alberto Montaner probeert het effect van Yoani’s optreden in het buitenland te verklaren. Montaner is een liberale Cubaanse balling.
‘De wapens van Yoani zijn haar oprechtheid, haar verpletterende logica, haar aangeboren eigenschap te communiceren en het verhaal van haar eigen leven. Het zijn deze  karaktertrekken die langzaam maar zeker de nieuwsgierigheid wekten van grote media en instituten als Time, El País, The Miami Herald, Foreign Policy en de Columbia University en later de bewondering van miljoenen lezers over heel de wereld die in haar teksten een evenwichtige beschrijving vonden van het verpauperde en absurdistische Cuba.

Marionet
Het Castroregime, overtuigd (of minstens vastbesloten anderen ervan te overtuigen) dat achter haar kritiek de hand schuil ging  van de Verenigde Staten, het kapitalisme, obscure economische belangen, heeft zijn uiterste beste gedaan zonder veel succes, aan te tonen dat Yoani een marionet van de CIA, de uitgeversgroep  Grupo Prisa of wat dan ook is. (…)
Als Yoani de eerste maal toen ze er om vroeg een visum had gekregen om een buitenlandse reis te maken en het regime haar had toegestaan gebruik te maken van haar fundamentele mensenrecht om in- en uit te reizen, zou zij nooit de enorme bekendheid en gewicht hebben gekregen, die zij nu heeft. (…)
Waarom heeft men dat niet gedaan? Vanwege een mengsel van arrogantie en domheid. Omdat men denkt zonder gevolgen mensen te kunnen vermorzelen. Gelukkig is dat niet waar. Haar stem is de versterkte stem van de zwakken. ‘Een eerlijk principe vanuit de diepte van een grot, is sterker van een heel leger,’ zei Jose Martí.

Link
* De weblog van Carlos Alberto Montaner
* Volledige toespraak Yoani Sánchez in de Tower of Liberty, 50 minuten

Klein deel van Cubaanse diaspora wil terugkeren

Slechts een klein deel van de Cubaanse ballingen wil bij een democratische omwenteling op het eiland, terugkeren om er te blijven. De meesten van deze 2 miljoen Cubanen zijn wel bereid mee te werken aan de opbouw van de economie. Dat zegt de Cubaans-Amerikaanse onderzoeker Jorge Duany, directeur van het Instituut voor Cubaans Onderzoek aan de universiteit van Florida.

Een mozaiek in Calle Ocho im Miami, ook wel Klein Havana genoemd

Duany spreekt over 10 tot 20% van de Cubanen in het buitenland die terug zouden willen keren. De meerderheid wil wel naar Cuba reizen om het opbouwproces te steunen of er een tweede residentie te vestigen. Duany benadrukt dat men het element van het ‘anticastrisme’, dat het grootste deel van de Cubanen in het buitenland met elkaar verbindt, niet mag onderschatten maar dat is al lang niet meer het enige element van identificatie voor de geëmigreerde Cubanen. Het gaat uiteindelijk om een sociaal-economisch fenomeen waarbij het profiel van de Cubaanse diaspora steeds sterker is gaan lijken op de klassieke emigratie waarbij vooral om economische redenen wordt besloten tot emigratie en men nauwelijks assimileert in de landen van ontvangst, aldus Duany. Hij wees op het hoge cijfer van Cubaanse emigranten, namelijk 15%, op de gehele bevolking van een eiland met 11 miljoen inwoners. Die verspreidden zich over Noord-Amerika, Latijns Amerika, de Cariben en Europa. Van deze 2 miljoen Cubanen in het buitenland, wonen er 1,5 miljoen in de VS en 300.000 tot 500.000 in andere landen. Dit grote aantal zorgt ook dat de rol die deze Cubanen bij de overmaking van deviezen naar hun geboorteland (2 miljard dollar jaarlijks) zo’n cruciale is.

Meer variatie
De hedendaagse diaspora van Cubanen heeft niet langer de monolithische en homogene ideologische kenmerken, die de eerste generatie van ballingen en de latere golven van emigranten tussen 1980 en 1980 tekenden. Bij de ‘antipathie’ die het grootste deel van de diaspora tegenover het castrisme ten toon spreidt, is ook sprake van diversiteit. Soms zijn er fricties over zaken als het commercieel embargo van de VS tegen Cuba of de onderhandelingen en de dialoog met de Cubaanse autoriteiten. ‘Wat de grootste meerderheid van de Cubaanse gemeenschap in het buitenland verenigt, is het verzet tegen de broeders Raúl en Fidel Castro,’ zegt Duany. De laatste stromen van emigranten hebben dus niet vanzelfsprekend hetzelfde politieke profiel. De eerste reden om weg te gaan is economisch, men wil een beter leven hoewel men die wens niet los kan maken van politieke aspecten.

Miami; de vluchten naar Havana

Verzoening
En wat de vraag van de mogelijke verzoening tussen de Cubanen in Cuba en die daarbuiten betreft, zegt Duany dat ‘er zeker in de eerste tientallen jaren van de revolutie sprake was van confrontaties binnen de familie’s ’maar vanaf de jaren 80 is er sprake van ‘emotionele, personele en familiare verzoening tussen vrienden en familieleden.’

Bron
* El Nuevo Herald, Diario de Cuba

Meer Cubanen willen soepeltjes af van embargo (2)

Toen Lleana Ros-Lehtinen, de Republikeinse volksvertegenwoordiger en voorzitter van de Commissie voor Buitenlandse Betrekkingen van het Huis van Afgevaardigden *, een vraag werd gesteld over Cubaanse ondernemers die Amerikaanse steun zochten, stelde de Republikeinse een nog sterker embargo voor. ‘De sancties tegen het regime moeten in tact blijven en moeten eerder versterkt dan veranderd worden,’ schreef zij in een email. ‘Verantwoordelijke naties moeten niet vallen voor de façade van de dictator, die probeert ‘hervormingen’ aan te kondigen maar in werkelijkheid zijn greep op het volk versterkt.’

Het Capitolio in Havana werd op initiatief van president Machado in de jaren twintig gebouwd. Tot 1959 was het de zetel van het Cubaanse parlement

Veel Cubanen zijn het erover eens dan hun regering meer geeft om controle dan over economische groei. Zakenlieden klagen erover dat inspecteurs er bovenop zitten als zij bewijzen van succes waarnemen en ontvangstbewijzen vragen van allerlei goederen om zeker te zijn dat de goederen niet van de overheid zijn gestolen, een normale gewoonte hier. De eigenaar van een restaurant in Havana zei dat hij een grote boete kreeg omdat hij geen rekening kon overleggen voor plastic inpakmateriaal. Cubaanse officials zeggen dat tekorten op de markt veroorzaakt worden door het Amerikaans embargo. Meestal worden de beperkingen zichtbaar gemaakt voor de buitenlandse gasten met bezoek aan ziekenhuizen met kwetsbare kinderen waar Amerikaanse medische goederen kunnen worden gebruikt omdat het embargo er een uitzondering op maakt. Veel bedrijven schrikken voor deze leveringen terug omdat men geconfronteerd wordt met een regel – die enkel voor Cuba geldt – dat Amerikaanse ondernemingen moeten bewijzen dat de producten niet worden gebruikt voor wapens. ‘Het Ministerie van Financiën vraagt mij in een kinderziekenhuis of ik, bijvoorbeeld katheters gebruik voor militaire doeleinden – chemisch, nucleair of biologisch, ’zegt dokter Eugenio Selman, directeur van het William Soler Kinderziekenhuis voor hartpatiënten.

Meer investeringen
Wat de beperking betreft van het embargo om te investeren, hebben Cubaanse officials tegenstrijdige opvattingen. Tijdens een bijeenkomst in New York in september met een groep, genaamd Cuban Americans for Engagement, zei de Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodríguez Parrilla, dat investeringen in bedrijven geen prioriteit zijn. ‘Op dit moment vraagt de economische ontwikkeling van Cuba niet om investeringen van $100.000, $200.000 of $300.000.’ Even later vroeg hij om honderden miljoenen dollars voor de uitbreiding van een havenproject. Eigenaren van kleine bedrijven, vaak bedrijven bestaande uit één persoon, zeggen te weten dat de regering graag manieren zou vinden om de economische relaties met de VS uit te breiden. Het antwoord op de informele importen van goederen uit Miami in de koffers en pakketten van familieleden is een verhoging van de invoerrechten geweest. In een land waar Cubanen het probleem van overheidsbeperkingen ‘oplossen’ op hun eigen manier (particuliere deals met douanebeambten zijn aan de orde van de dag), zouden veel Cubanen veel voordeel hebben bij een koerswijziging van de VS. López, een zorgvuldig opererende mechanicus die plastiek handschoenen draagt om zijn vingers schoon te houden, zegt dat de legalisering van importen en investeringen kan leiden tot een stroom aan goederen die de ondernemers nodig hebben, groter dan de overheidscontroles kunnen verwerken terwijl de prijzen zullen dalen en er meer werkgelegenheid los van de staat zal worden geschapen.

Honkbalveldje in centrum Havana tussen de vervallen woonblokken

Excuus verdwijnt
Andere Cubanen, waaronder politieke dissidenten, zeggen dat de verzachting van het embargo de druk zal vergroten tot snellere veranderingen en een van de belangrijkste excuses van de Cubaanse regering zal afnemen om meer vrijheid, economische ruimte en basisvoorzieningen toe te staan. ‘Vorige maand vroeg iemand mij zijn keuken op te knappen, maar ik zei dat ik dat niet kon omdat ik de materialen er niet voor had,‘ zegt Pedro José (49), een ervaren timmerman die niet met naam in dit artikel genoemd wil worden om druk van de regering te voorkomen. ‘Kijk om je heen – Cuba is vernietigd,’ zegt hij terwijl hij wijst op een koloniaal gebouw waar de roze verf uit de jaren vijftig vanaf bladdert. ‘Er is veel werk te doen,’ zegt Pedro José.

Bronnen
* Damien Cave: Easing in Cuba Renews Debate on U.S. Embargo, New York Times, 20 november 2012
* Adiós al embargo. José Prats Sariol, uitgeweken Cubaanse kunstenaar schreef:  Adios aan het Embargo? En wat daarna?

Noot
* Ros-Lehtinen is kortgeleden afgetreden als voorzitter van deze Buitenlandcommissie en opgevolgd door de Republikein Ed Royce uit Californie.

Redacteur partijkrant Granma vraagt asiel aan in de VS

Mairelys Cuevas Gómez, redacteur van de partijkrant Granma, is gebruikmakend van een bijeenkomst in Mexico,  naar de VS gevlucht waar zij zondag in Miami aankwam.

Foto uit Facebook van Mairelys

Zij passeerde de Mexicaanse grens en wil in de VS asiel aanvragen. Op 12 september reisde de 27-jarige Cuevas Gómez naar Mexico met toestemming van de directie van de krant. Een medewerker van de Cubaanse radio en televisie ICRT, geciteerd door de website Cafe Fuerte, heeft gezegd dat zij in het geheim een verloofde in Miami heeft. Een vriendin van de journalist in Miami liet weten dat ook haar groeiende teleurstelling ‘over het regime in Cuba’ en de ‘wijze waarop ‘de bevolking van Cuba mishandeld wordt’, een rol spelen. Cuevas Gómez wilde niet zelf reageren. Zij studeerde in 2007 af op de journalistieke opleiding van de Universiteit van Havana en had de supervisie over de slotversie van de dagelijkse Granma-uitgave.

Bronnen
* Cafe Fuerte, Diario de Cuba

Balletechtpaar uit Camagüey gevlucht

Twee vooraanstaande leden van het Ballet van Camagüey debuteren vandaag tijdens het Internationaal Balletfestival in Miami en hebben meegedeeld niet naar Cuba terug te gaan. Milena Teresa García Valido en haar partner Julio César Concepción Mederos zullen Don Quichotte dansen.

Het Ballet van Camagüey is, na dat van Havana, het belangrijkste ballet van Cuba. De twee dansers verlieten hun groep tijdens een optreden in Ecuador en zijn via land op 5 september in de VS aangekomen. ‘Wij zoeken grotere artistieke mogelijkheden en persoonlijke vrijheid,’ aldus García. Diverse familieleden van Milena en Julio César woonden al in Miami.

Link
*  Video Milena Teresa García Valido en haar partner Julio César Concepción Mederos in Don Quichotte (10 minuten)

Zonen en dochters van ‘papá’

Ernesto Hernández Busto is de zoon van de Cubaanse divisie generaal Leonardo Andollo Valdés, de tweede man van de Cubaanse troepen in Venezuela. Ernesto Busto verliet zijn geboorteland en woont nu in Spanje waar hij een weblog Penultimas Dias bijhoudt. Naar aanleiding van de recente vlucht van de dochter van een Cubaanse vicepresident Glenda Murillo Díaz, publiceerde hij een (niet volledige) lijst van zonen en dochter van hooggeplaatste Cubaanse prominenten - in Cuba ook wel los hijos de papá/ de zoontjes van papa genaamd – die uitweken naar het buitenland.

Glenda Murillo Díaz publiceerde deze foto op haar Facebook. Na 22 augustus bleef Facebook ongewijzigd. Glenda zou inmiddels haar grote liefde in Florida hebben ontmoet maar de twee verkiezen de anonimiteit. Door haar familieleden is benadrukt dat persoonlijke redenen de oorzaak zijn van haar vlucht uit Cuba. Of politieke motieven een rol spelen komt aan de orde in gesprekken die worden gevoerd met de vreemdelingenpolitie. De antecedenten van gevluchte leden van de communistische partij in Cuba worden extra intensief onderzocht.

Alina Fernández Revuelta, dochter van Fidel Castro;
Juan Juan Almeida, zoon van de overleden Comandante Juan Almeida Bosque;
Javier Leal, zoon van de belangrijke historicus van de stad Havana en lid van het Centraal Comité, Eusebio Leal Spengler;
Agustín en Ramirito, zonen van Comandante Ramiro Valdés Menéndez;
Antonio Luzón, zoon van divisiegeneraal en vicepresident van de Raad van Ministers, Antonio Enrique Luzón Batlle;
Josué Barredo, zoon van de directeur van de partijkrant Granma, Lázaro Barredo;
Ofelia Crombet, dochter van Jaime Crombet Hernández-Baquero, lid van het Centraal Comite van de Cubaanse Communistische Partij PCC;
Iván, Lily en Juan Carlos, kinderen van de voormalige Minister van Binnenlandse Zaken en overleden in gevangenschap, José Abrantes;
Déborah en Ernesto, kinderen van divisiegeneraal Leonardo Ramón Andollo Valdés;
Sergio Montané, zoon van Comandante Jesús Montané Oropesa;
Yotuhel Montané (in gevangenschap in de VS vanwege cocaïnesmokkel), neef van Comandante Jesús Montané Oropesa;
Cynthia, Mirell en Romy Vallejo, kinderen van Comandante René Vallejo; ·Alexis en Margarita Roca, de kinderen van de Minister voor de Voedselsector, Alejandro Roca Iglesias, die wegens corruptie gevangen zit;

Arnaldo Ochoa, hoofdrolspeler in de affaire Ochoa in 1989, hier tijdens zijn verhoor. Deze voormalige vertrouweling van de Castro’s zou ter dood worden veroordeeld.

Diana Ochoa, dochter van generaal Arnaldo Ochoa Sánchez, die in 1989 ter dood werd veroordeeld en geëxecuteerd.
Ileana en Antonio de la Guardia Jr, dochter en zoon van kolonel Antonio de la Guardia Font, die evenals  Ochoa in 1989 ter dood werd veroordeeld;
Héctor Jr, zoon van kolonel Héctor El Güiro Carbonell Méndez, in 1989 tijdens het Ochoaproces veroordeeld;
Raquel Serguera, dochter van Comandante Jorge Papito Serguera;

Vader Jorge Papito Serguera op jonge leeftijd. Serguera was de man die het beluisteren van de Beatles in Cuba in de jaren zestig verbood.

Diana en Deborah Cuza, dochters van de ex-marinechef en admiraal José L. Cuza Téllez-Girón;
Acacia en Marcos Gómez, kinderen van Comandante Delio Gómez Ochoa en Acacia Sánchez Manduley;
Raúl, María Teresa, Piqui en María Victoria: kinderen van Marta Artecona, kolonel van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, MININT, zij overleed verleden jaar in Miami;
Gustavo Rodríguez López-Callejas, broer van Luis Alberto Rodríguez López-Callejas en zoon van de divisiegeneraal Guillermo Rodríguez del Pozo;
Alexis Padrón, zoon van majoor Amado Padrón Trujillo, die tijdens het proces Ochoa de doodstraf kreeg, die ook werd uitgevoerd.
José Pepito Padrón, zoon van de voormalige MININT-kolonel en oprichter van het staatsbedrijf CIMEX, José Luis Padrón;
Camilo Loret de Mola, zoon van kolonel en viceminister van het Ministerie van IJzer en Staal, SIME Gustavo Loret de Mola;
Iván López, zoon van José López Moreno, ex-directeur van het planinstituut JUCEPLAN;
Angelito Machaco Ameijeiras, zoon van Angel Machaco Amejeiras Delgado; , strijder in de guerrillabeweging van de 26^ste Juli.

Comandante Efigenio Ameijeiras Delgado

Tania Ameijeiras, dochter van Comandante Efigenio Ameijeiras Delgado;
Carlos, Elizabeth en Niurka Lahite, kinderen van kolonel Carlos Lahite en luitenant Coronel Daysi López Azcaño;
Juan Carlos en  Sasha Figueredo, kinderen van Carlos El Chino Figueredo Rosales. ‘El Chino’ pleegde in 2009 zelfmoord;
Lisa Pérez Rottman, dochter van Orlando Pérez Rodríguez, vicepresident van de staatsonderneming CIMEX;
Ramón, Laura, Yoyo en Victoria Ibarra, de kinderen van Kiko Ibarra, viceminister van Bouw;
Rolando Anillo, zoon van René Anillo Capote, ex viceminister van Buitenlandse Zaken;
Aicel Gálvez Amaro, dochter van brigadegeneraal William Gálvez Rodríguez;
De dochter van José Pepe Ramírez Cruz, oprichter van de boerenorganisatie  ANAP;
De zoon van Comandante Belarmino Castilla
De dochter van Pedro Álvarez, directeur van het staatsbedrijf voor voedselimporten ALIMPORT; Pedro Álvarez vluchtte vorig jaar naar de VS en woont nu in de omgeving van Miami>

Ernesto Bustos omknelt een wassenbeeld van Fidel Castro in een museum in New York

Link
* Penultimas Dias

Kandidaat vice-presidentschap stemde driemaal tegen embargo

De presentatie van Mit Romney’s kandidaat voor het vicepresidentschap is in Miami en omgeving met gemengde gevoelens ontvangen. Paul Ryan stemde eerder driemaal tegen het Amerikaans embargo tegen Cuba.

Paul Ryanvan de NewYorker

Ryan’s tegenstem kan Cubaans-Amerikaanse stemmers teleurstellen; zij maken een belangrijk deel uit van het Republikeinse electoraat in Miami. Hun kandidaat was de prominente balling senator Marco Rubio. ‘Hoe kun je Marco passeren en iemand uitkiezen die anti-embargo is?’ vragen sommigen in Miami zich af. Ryan stemde in 2001 en 2004 tegen het embargo, maar sinds 2007 heeft hij geen pogingen meer gesteund van democratische zijde om het embargo te versoepelen of op te heffen. Volgens Mauricio Claver-Carone, een conservatieve blogger en directeur van Cuba Democracy Advocates, moet Ryan ‘bijgeleerd worden over het embargo. Over Cuba heeft hij juiste standpunten.’

Vrijhandel drijven
Maar in een interview met de Milwaukee Journal Sentinel in 2009 twijfelde Ryan weer: ‘als we vrij handel drijven met China, waarom dan niet met Cuba.’ Ryan’s verzet tegen het embargo heeft te maken met zijn afkomst uit het Midden Westen waar zakenlieden mogelijkheden zien voor meer handel met Cuba. De vooraanstaande politicus Lincoln Diaz-Balart, prominent in de ballingengemeenschap, zegt deze uitspraken niet te kennen maar benadrukt dat Ryan ‘een sterke bondgenoot in de strijd tegen Cuba is en een verdediger van de vrijheid.’

Noot
* De Cubaanse ballingengemeenschap in de VS kent twee belangengroepen van zakenlieden rond Cuba. De eerste is de Cuba Study Group, een verband van rijke Cubaanse ballingen waaronder Carlos Saladrigas. Dit verband ontstond uit frustratie over de affaire Elian. De groep wordt als gematigd beschouwd en bepleit vreedzame veranderingen vanuit Cuba zelf. Saladrigas was kortgeleden in Havana en bepleitte tijdens een seminar economische samenwerking tussen de VS en Cuba. De andere groepering Cuba Democracy Advocates wordt geleid door zakenlieden als Leopoldo Fernandez-Pujals en Gus Machado. Zij willen een hardere opstelling tegenover Cuba en willen het embargo handhaven.

Traagheid remt groei particulier bedrijven af (2)

Gegeven de trage invoering van de veranderingen, zal de officiële prognose uit april van dit jaar, om binnen 5 jaar 40% van de productie van het land te baseren op de particuliere handel, zeer waarschijnlijk niet worden gehaald. ‘Als dit het tempo blijft, zal dat percentage zeker niet worden bereikt,’ zegt Carmelo Mesa-Lago, een in Cuba geboren hoogleraar aan de University of Pittsburgh.

Slager voor eigen rekening

Aanstaande maandag komt de Nationale Assemblee bijeen en Cubanen hopen dat de coöperaties buiten de landbouwsector opgezet mogen worden. Daarnaast worden ook in de provincies kleine staatsbedrijven als koffiehuizen en horlogiewerkplaatsen overgedragen aan de werknemers. Dit is de eerste keer sinds de periode tussen 1970 en 1980 dat het land een plan heeft en het is ook de eerste keer dat het gedisciplineerd wordt uitgevoerd,’ zegt Rafael Betancourt, een econoom in Havana. Zelfs zij die vinden dat de veranderingen traag plaatsvinden, blijven vertrouwen in de uitvoering ervan. ‘Het is voor de waarnemer misschien frustrerend,’ zegt Philip Peters, een Cuba-expert aan het Lexington Instituut in Virginia, ‘maar er is geen sprake van groot alarm.’ Maar zulke voorzichtigheid botst met de behoeften in Cuba. Orlando Márquez Hidalgo, uitgever van het katholieke tijdschrift Palabra Nueva in Cuba, zegt dat pas ontslagen werknemers bij de staatsbedrijven, geen ander werk vinden, hun ‘onvrede en frustratie’ zal groeien, evenals ‘het aantal Cubanen dat het land wil verlaten.’ (…) ‘De tijd telt’, zeg hij.

‘De essentie van enkele van onze sociale en economische problemen ligt verborgen onder een grote hoop vuilnis,’ aldus de regimegezinde liedjeszanger Silvio Rodriguez in een recent interview.  Antwoord: ‘Zoveel? Volgens mij gaat het om niets meer of minder dan twee broers.’ (Cartoon van Garrincha)

De overheid wil nog dit jaar 170.000 jobs in de staatssector opheffen en 240.000 plekken in de particuliere sfeer creëren. Dat is een zware opgave als je daarbij de 24.000 Cubanen telt die in de eerste vijf maanden van dit jaar hun vergunning voor particulier ondernemer weer inleverden. Esteban Lazo Hernández, een van de vicevoorzitters van de Staatsraad, zei in april van dit jaar dat de private sector binnen 5 jaar garant zou staan voor 40 tot 50% van Cuba’s productie. Nu is dat 5%.

Ongekende winsten
Niet alle ondernemers voeren een strijd op leven en dood. Er zijn restaurants en taxiondernemers die winst maken. Carlos Saladrigas, een Cubaans-Amerikaanse zakenman, zei in maart tijdens een bezoek aan Havana dat hij op de hoogte was van ‘mensen die, zelfs naar Amerikaanse standaarden, veel winst maken.’ In interviews zei een dozijn Cubaanse ondernemers dat ze veel meer winst maakten dan toen ze in de staatssector opereerden. Maar de toevoer van voorraden via overheidskanalen is duur en zeer onregelmatig en vaak maken ze gebruik van de zwarte markt om hun overhead te beperken. De eigenaar van een snackbar, die niet met naam genoemd wilde worden omdat hij illegale activiteiten ontplooide, zei dat hij hamburgers inkocht via de achteruitgang van een staatsbedrijf. Pasteitjes kreeg hij via een vriend die bij zijn baas vlees achterover drukt. Iemand zegt dat ze ‘via Roberto’ aan de meeste bestanddelen komen, een Cubaans eufemisme voor gestolen waar.

Net als in deze bar hebben de particuliere werkgevers hun zaak opgezet met goederen uit het buitenland, tot en met de aankleding toe. Foto: Raquel Perez.

Wantrouwen rijkdom
Volgens Amarilis Albite Cabezas, een 23-jarige boekhoudstudente die een drukke snackbar runt in haar woning in Havana, hebben de beperkingen te maken met een constant wantrouwen tegen individuele rijkdom. ‘Zij hebben de zaken slecht georganiseerd,’ zegt  Albite, die het uiteindelijk opgaf om een lening bij de bank van $700 af te sluiten. Ze moest namelijk twee personen meenemen die elk voor zich garant wilden staan voor dit gehele bedrag en het bedrag in bruikleen moeten afstaan totdat zij het bedrag had  terugbetaald. ‘Zij begonnen deze bedrijven zodat mensen konden overleven, maar ik geloof niet dat iemand er rijk van wordt. Dat zou – denk ik – kapitalisme betekenen,’ aldus Cabezas. Professor Mesa-Lago zegt dat een van de redenen tot verdere hervorming wel eens de minder optimistische verwachtingen zijn over de mogelijke olievondsten buiten de kust. Repsol, de Spaanse oliegigant, besloot in mei Cuba te verlaten nadat ook een tweede oliebron leeg bleek. Andere ondernemingen exploreren nog verschillende andere bronnen, maar de verwachting dat Cuba binnenkort minder afhankelijk zou zijn van de Venezolaanse olie, is er nog nauwelijks.
Op dit moment is Yunilka Barrios gelukkig op de stoep van haar huis als ze 10 tot 15 dollar per dag ontvangt. Daarvan gaan 2 dollar naar de buren want haar stoep gebruikt ze ook. Ze heeft de prijzen verlaagd zodat ze kan concurreren en maakt zich zorgen over geruchten dat de regering binnenkort een einde maakt aan de handel op stoepen en deuropeningen. Als ze wisselgeld zoekt in haar portemonnee, zegt ze: ‘Ik wil dit doorzetten.’

Linken
* Blogger Yoani Sánchez Zelfstandige ondernemers en ‘pakezels’ (Nederlands)
* Jamaica Observer: Cuba to impose steep import tax increase / Dwaze verhoging invoerrechten.
*  Persbureau AP, 17 juni 2012: Cuba impone fuertes tasas aduanales / Cuba legt hoge invoerrechten op.
* Havana Times, 18 juli 2012: Cuba’s Customs Office Tightens the Screws / Cuba’s douane draait de duimschroeven aan.

Noot
Waar het concept ‘mula’ in de rest van de wereld een connotatie heeft van drugskoerier, verwijst zij in Cuba naar iemand die – met name vanuit de Verenigde Staten – reist met pakketten waarin meestal kleding, schoenen, voedingsblikken, huishoudelijke apparaten, kant-en-klaarmaaltijden, medicijnen en huishoudmiddelen zitten. De ‘pakezel’ ontvangt een bedrag voor deze koeriersdiensten en vaak worden de kosten voor het vliegticket betaald door de agentschap waarmee is gecontracteerd.

Obama verdedigt flexibeler embargo

Het opheffen van de reisbeperkingen voor Cubaanse Amerikanen en het vrijgeven van geldtransacties naar Cuba ‘waren juiste maatregelen’, aldus de Amerikaanse president Obama. Obama zei dit tijdens een interview met een televisiekanaal in Miami waarin hij bovendien vaststelde dat Venezuela ‘geen gevaar vormt voor ons land.’ Ook vertrok gisteren de eerste reguliere vrachtboot vanuit Miami naar Havana sinds 50 jaar. Het bedrijf IPC heeft een speciale vergunning verkregen van de Amerikaanse autoriteiten.

De Amerikaanse president verdedigde zijn eerdere beslissing uit 2008 toen hij de reisbeperkingen voor Cubaanse-Amerikanen versoepelde. Zijn voorganger George W. Bush had deze juist afgekondigd. Obama hoopt dat ‘de Cubaanse regering zal erkennen dat het systeem niet functioneert.’ Hij reageerde ook op de arrestaties van leden van de oppositie in de afgelopen weken: ‘Daarom zeg ik dat wij geen grote veranderingen zullen zien of een verbetering van de relaties tussen Cuba en de VS als de Cubaanse autoriteiten keer op keer hier toe overgaan’.

De vrachtboot Ana-Cecilia

Eerste trip vrachtboot sinds 50 jaar
Woensdag 11 juli vond de eerste directe trip sinds 50 jaar plaats van goederen vanuit Miami naar de haven van Havana (357 kilometer), met de vrachtboot Ana Cecilia vol humanitaire hulp. ’Het is de eerste directe vrachtlijn sinds 50 jaar,’ zegt een woordvoerder van International Port Corp (IPC), die spreekt van een ‘historisch moment.’ Voorlopig is er wekelijks zo’n reis gepland. Tot nu toe mochten enkel landbouwproducten ondanks het Amerikaans embargo, naar Cuba worden vervoerd. Klanten van de nieuwe dienst zijn religieuze organisaties, ngo’ s en charitatieve organisaties. Ook familieleden en vrienden van Cubanen kunnen op deze wijze paketten naar familie en vrienden verzenden. IPC vraagt 12 dollar per kilo aan vracht en verzekert dat geen commercieel vrachtvervoer plaatsvindt omdat het embargo dat verbiedt. De eerste reis vond plaats op een moment dat de Cubaanse autoriteiten de invoerrechten op voedingsmiddelen sterk verhoogden waardoor een vermindering van het vrachtverkeer wordt verwacht.

Link
*  Reportage CNN, 11 juli 2012, 2 minuten

Twee Cubaanse acteurs spoorloos in Miami

Twee Cubaanse acteurs zijn spoorloos verdwenen nadat ze vrijdag in de Amerikaanse stad Miami aankwamen. De acteurs waren op doorreis naar New York voor de première van hun film Una Noche, die gaat over Cubaanse jongeren die in een vlot naar Miami vluchten. De verwachting is dat de twee asiel in de VS willen vragen.

Javier Núnez-Florián en Anailin de la Rua de la Torre zijn vrijdag verdwenen en zouden ‘s avonds bij het Tribeca Film Festival aanwezig zijn. Het is de eerste keer dat de acteurs in de VS zijn. Of het om een publiciteitsstunt gaat of dat de acteurs de benen hebben gekomen omdat ze in Amerika willen blijven, is niet duidelijk. ‘Ik dacht echt dat ze zouden komen om van het festival te genieten’, zegt de Engelse regisseuse van de film, Lucy Mulloy, tegen de Amerikaanse nieuwssite The Huffington Post.

Teleurgesteld
Mulloy zegt teleurgesteld te zijn in de acteurs en denkt dat de twee in de VS willen blijven omdat het volgens haar ‘ingewikkeld kan zijn in Cuba’. De twee acteurs van 20 jaar oud hadden een tijdelijk visum gekregen om naar de VS te komen. Acteur Dariel Arrechada die ook in Una Noche te zien is, is wel met Mulloy doorgereisd naar New York. ‘Ik ben hier alleen.’ Hij kan zijn collega’s niet bereiken en heeft geen idee waar ze nu zijn. Arrechada is wel van plan terug te keren naar Cuba. Hij wil niet oordelen over Cubanen die het eiland ontvluchten omdat het hun manier van denken is, niemand is verplicht te blijven en niemand is genoodzaakt terug te keren.’

Bron
*  Webkrant Huffington Post