Vicepresident en minister klagen over opbrengsten suikerrietoogst

De dissidente econoom en voormalige politiek-gevangene Oscar Chepe herinnert in een recente publicatie aan een uitspraak van president Raúl Castro tijdens de Conferentie van de Cubaanse Communistische Partij. Hij zei toen ‘voort te gaan zonder haast, maar ook zonder pauzes’.  Volgens Chepe is het huidige probleem dat de pauzetoets van het toetsenbord is vastgelopen. De tegenvallende economische resultaten in de eerste drie maanden van dit jaar waarover (beperkt) informatie werd verschaft door de autoriteiten, zijn nog vergroot door de tegenvallende resultaten van de suikerrietoogst, die eind mei door de autoriteiten werden bekend gemaakt. Chepe verwacht in het tweede deel van het jaar geen verbeteringen omdat dit deel van het jaar traditioneel al minder productie oplevert, met o.a de complicatie van natuurrampen als orkanen en regenstormen.

De opbrengst van de suikerrietoogst is 16% hoger dan vorig jaar maar, zoals gewoonlijk, lager dan de verwachtingen van de regering. Regeringsleden spreken van ‘matige’ en ‘onvoldoende’ resultaten. Gerekend wordt op 1,4 miljoen ton ruwe suiker, vorig jaar was dit 1,2 miljoen ton. Cuba consumeert jaarlijks 600.000 tot 700.000 ton suiker. Daarnaast is Cuba contractueel verplicht jaarlijks 400.000 ton suiker aan China te leveren. In een bijeenkomst met leiders uit de suikersector lieten vicepresident José Ramón Machado Ventura en minister Marino Murillo kritiek horen. ‘Wij hadden meer suiker kunnen produceren maar deden het niet, wij verloren terwijl we meer hadden kunnen behalen’ (…) ‘Het moet veranderen, werkelijk veranderen en de zaken moeten anders gebeuren als ze tot nu toe plaatsvonden en wij kunnen niet meer in verhaaltjes en beloften geloven,’ zei de nummer 2 van de regering, Machado Ventura, aldus de staatstelevisie. Ook minister Marino Murillo, belast met de uitvoering van de aanpassingsplannen van de regering van Raúl Castro, bekritiseerde het tekortschieten en de traagheid bij de suikerrietcentrales ondanks uitgevoerde investeringen. Op 18 mei publiceerde de partijkrant Granma nog een commentaar waarin de leiding van het Agro-industriële Suikerbedrijf Grupo Empresarial de la Agroindustria Azucarera (AZCUBA) ‘een sprong voorwaarts’ aankondigde omdat de omstandigheden ‘ideaal’ zouden zijn geweest.

Herstructurering
De suikeroogst 2011-2012 vond plaats op een moment van herstructurering van de sector waarbij het Ministerie van Suikerzaken werd opgeheven en vervangen door de staatsonderneming AZCUBA. Die verandering zou moeten leiden tot meer doelmatigheid, nieuwe technologieën en meer export waardoor de investeringen zich zouden hebben terugbetaald. Men rekende op een verhoging van de productie met 20% na de bescheiden verbetering in 2011 en de schokkende achteruitgang in 2010 toen de suikerproductie sinds 105 jaar nog nooit zo laag was geweest.

Bron
* Cubaencuentro, Diario de Cuba

Noot
*
  In een Spaanstalig artikel ‘Sterft de Cubaanse suikerriet uit? ‘gaat Dimes Castellano op de website Diario de Cuba dieper in op de crisis in de Cubaanse suikersector. Hij geeft ook cijfers over de afgelopen 117 jaar. In 1985 bedroeg de suikerrietoogst 1,4 miljoen ton; in 1919 steeg dit cijfer tot 4 miljoen; in 1925 was het 5,3 miljoen ton en in 1952 werd 7,2 miljoen ton geoogst. Na een enorme krachtsinspanning steeg dit cijfer in 1970 tot 8,5 miljoen ton om in 1999 weer terug te vallen tot 3,8 miljoen ton. In 2001 werd divisiegeneraal

Minister Ulises Rosales del Toro

Ulises Rosales del Toro tot Minister van Suikerzaken benoemd en hij voorspelde een snelle verbetering die in hetzelfde jaar al moest leiden tot 5 miljoen ton. Hij kondigde het project Reestructuración de la Industria Azucarera / Herstructurering van de Suikerindustrie aan dat tot een groter rendement moest leiden en waarbij  elke 100 ton suikerriet 11 ton suiker moest opbrengen. Het tweede project werd Álvaro Reynoso genoemd en was bedoeld om het rendement per hectare te verhogen tot 54 ton (het gemiddelde wereldwijd is 63 ton volgens de FAO). De resultaten spreken voor zich; in 2000 – 2001 werd 3,5 miljoen ton suikerriet geoogst, in 2001- 2002 2,2 miljoen ton, in 2002 – 2003 2,1  miljoen toen, in 2003 – 2004 2,52 miljoen ton, in 2004 – 2005 1,3 miljoen ton en het cijfer van 2005 – 2006 is niet voorhanden. Pas in 2008 – 2009 was er weer sprake van een lichte stijging tot 1,4 miljoen ton suikerriet.

Een gedachte over “Vicepresident en minister klagen over opbrengsten suikerrietoogst

  1. Een helaas waar maar toch een ongelofelijk verhaal.
    Links ingestelde willen niet produceren, zij richten zich op het consumeren.
    Gezegd mag toch wel worden dat een weldenkend mens dat doet ná het produceren.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s