Interne tegenstellingen belemmeren hervorming Raúl Castro (2)

Op de vraag of Cuba opteert voor een hervorming in de stijl van China, antwoordt Mesa Lago ontkennend: ‘Ook wil men de Vietnamese weg niet bewandelen die, gezien de gelijkenis qua oppervlakte, nog het meest weg heeft van de situatie in Cuba.

Carmelo Mesa Lago (tweede van links) tijdens een debat dat de katholieke kerk in 2010 organiseerde

Kern van de zaak is de hervorming van de landbouw. China geeft geen land in eigendom, maar verstrekt contracten voor onbepaalde tijd (in Cuba geldt 10 jaar), met maximale autonomie voor de landbouwer die zelf de prijs bepaalt voor degene aan wie hij verkoopt en wat hij produceert. ‘In Cuba moet men de opbrengsten aan de staat verkopen voor een vastgestelde prijs die lager is dan de marktprijs. Bovendien moeten de Cubaanse landbouwers tot nu toe hoge belastingen betalen, waardoor stimulansen om meer te produceren ontbreken.’
(…)
‘In zijn boek schrijft Mesa-Lago, dat de Cubaanse economie de afgelopen 20 jaar een enorme transformatie heeft doorgemaakt en niet langer afhankelijk is van een product, zoals de suiker in de koloniale tijd en in de periode van de relaties met de Sovjet Unie. De econoom benadrukt dat ‘de successen in sleutelsectoren zoals de olie, het toerisme, de nikkel te danken zijn aan buitenlandse investeringen, ondanks de belemmeringen die bestaan.’

Dank zij buitenlandse investeringen
‘De Cubaanse economie heeft overleefd dankzij deze investeringen, de commercie, de kredieten en de subsidies van Venezuela, buitenlandse particuliere investeringen in strategische sectoren als de olie, gas, nikkel en toerisme en dankzij kredieten en investeringen uit China.’ Over de huidige sociale situatie op het eiland, zegt Mesa-Lago dat ‘ondanks het feit dat er op enkele terreinen na de crisis in de jaren negentig verbeteringen zijn bereikt, velen (….) toch nog leven beneden het niveau van voor deze crisis.’
(…)
‘De volledige werkgelegenheid werd bereikt door de zichtbare werkloosheid te verbergen, maar de verborgen werkloosheid te vergroten. De eerste was in 2009 1,6%, behorend tot de laagste ter wereld, maar in 2010 werd het ontslag van 500.000 tot 1,3 miljoen mensen in de staatssector aangekondigd, 12 tot 28% van de werkenden bevolking,’ legt hij uit.
(…)
‘Daarnaast was er nominale salarisverbetering, maar de koopkracht daalde tussen 1989 en 2010 met 73% en – dat wordt officieel bevestigd – is te weinig om de basisbehoeften te bevredigen.’

Drievoudige ongelijkheid
‘Cuba heeft te maken met een drievoudige ongelijkheid; de sociale, de raciale en de provinciale,‘ vervolgt Mesa-Lago. ‘De grootste vormen van ongelijkheid zijn het resultaat van de hervormingen in de jaren negentig en daar komen de huidige structurele hervormingen nog eens bij. Het gemiddelde inkopen van een cuentapropista (ondernemer voor eigen rekening) is 2,3 maal het gemiddelde salaris bij de overheid; de geldovermakingen van familieleden uit het buitenland vergroten nog eens de kloof,’ legt hij uit.
(…)
‘En verder‘ is de raciale ongelijkheid gegroeid doordat Afro Cubanen minder toegang hebben tot deviezen, werk in het toerisme, multinationale bedrijven en de particuliere sector dan de blanke Cubaan. En daar zijn de salarissen veel hoger.’ 83% van de zwarte Cubanen krijgt een overheidssalaris en hij voegt er aan toe ‘dat men hierbij ook nog eens de kosten van de sociale uitkeringen moet tellen en die zijn onhoudbaar; 53% van de begroting van de staat en maken 34% van het bruto nationaal inkomen uit.’

Raúl Castro exit?
Op de vraag wat er zal gebeuren wanneer Raúl Castro van het politieke toneel verdwijnt, antwoordt Mesa-Lago: ‘Raúl is succesvol geweest in de consolidatie van de overname van de macht van zijn broer en hij heeft een ambitieus hervormingsproject in gang gezet. Er zijn deskundigen zoals Mujal León, die geloven dat de sleutel voor het postcastrisme ligt in het handhaven van de coalitie van militairen, de communistische partij en de opkomende klasse van technocraten. Het leger wordt steeds sterker en dat leidt tot spanningen in het partijapparaat.’ Volgens Mesa Lago is generaal Raúl  Castro ‘volledig toegewijd’ aan zijn aanpassingsplannen. maar ‘heeft hij onvoldoende tijd vanwege zijn eigen leeftijd en de urgentie van de situatie, om deze uit te voeren te realiseren.’

Bron
* Latam, Argentinie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s