Slechter onderwijs en nog duurdere cadeaus voor de onderwijzers

Daisy Valera (22) is afgestudeerd in nucleaire chemie en woont in Havana. Zij levert regelmatig bijdragen aan de tweetalige website Havana Times, de site die zichzelf omschrijft als ‘open minded writing from Cuba’.  Op 21 december schreef zij: Slechter onderwijs én duurdere cadeaus, over de gewoonte Cubaanse leerkrachten eenmaal per jaar een cadeau te geven.

Leerlingen in het voortgezet onderwijs

Leerlingen in het voortgezet onderwijs

Steeds op 22 december wordt de Dag van de Cubaanse Onderwijzer gevierd en het einde in 1961 van de Alfabetiseringscampagne herdacht. Het is een problematisch moment voor de portemonnee van veel Cubaanse gezinnen. Het geven van cadeaus aan leraren is een ritueel geworden waarbij de kloof in koopkracht tussen Cubanen zichtbaar wordt. Zelfs het schooluniform houdt die ongelijkheid niet langer verborgen. Voor veel leerlingen is het een traumatisch moment. Zelf herinner ik me de moeite die mijn moeder moest doen om in 1997 enkele kleine flesjes parfum cadeau te kunnen doen.


Gratis onderwijs: een versleten vaatdoek

De leus over het gratis onderwijs en de hoge kwaliteit ervan, waar de Cubaanse autoriteiten tot vervelens toe over opgeven, is een versleten vaatdoek geworden. De meest optimistische voorspellingen over een mogelijk verbetering van het onderwijs, spreken over een periode van vijf jaar. Op dit moment zijn er 3.069 leraren uit andere provincies werkzaam in de 13 wijken van de hoofdstad; maar dat zijn er te weinig om de tekorten aan docenten in basis en voortgezet onderwijs in Havana op te vangen. In de discussie over de richtlijnen van het congres van de Cubaanse Communistische Partij (2011) werden 21.000 opvattingen genoteerd met kritiek over het kwaliteitsverlies in het onderwijs. Het zou nog tot eind 2012 duren voordat ministers dit op televisie in het programma Mesa Redonda  zouden toegeven. [2] De conclusie van deze schuchtere ‘verantwoording’ luidde dat men erkende dat de maatregelen die de afgelopen 10 jaar in het onderwijs waren genomen ter verbetering, hadden gefaald.

Patio-de-la-primaria-Miguel-EnriquebasisschoolTypen onderwijzers
De zogeheten professores emergentes (leraren zonder enige pedagogische vorming) en de professores generales integrales (die juist een groot aantal vakgebieden zouden moeten bestrijken), bewijzen zonder meer dat de leiders van ministeries gefaald hebben en veel meer hebben gelet op de ideologisch-politieke vorming van de aanstaande leerkrachten. Kijk bijvoorbeeld naar de veranderingen in het hoger onderwijs die nodig zijn; de stijging van het aantal ingeschreven studenten voor richtingen die te maken hebben met de toekomstige koers van de economie of die waar de landbouw behoefte aan heeft. Wij hebben te maken met een hervorming van het onderwijs, die bedacht wordt in geklimatiseerde kantoren. Met oplossingen die ons herinneren aan 1961, het Jaar van de Opvoeding / Año de la Educación en de doelstellingen van de beroemde campagne van die tijd: ‘de bevolking onderdeel doen uitmaken van de productie door een betere culturele en technische scholing’ (3). Het gevolg van deze crisis is dat het grootste deel van de bevolking zich gedwongen ziet terug te vallen op een nutteloos gebaar: voor slechter onderwijs, nog duurdere cadeaus. Dat zou wel eens het voorportaal kunnen zijn van de acceptatie van de  privatisering van de belangrijkste onderwijsvormen in Cuba.

Deelnemers aan de alfabetiseringscampagne van 1961 f

Deelnemers aan de alfabetiseringscampagne van 1961

Noten
[1] Todo pasa por el maestro/ Alles voor de onderwijzer, Margarita Barrios in Juventud Rebelde, 13/12/2013

[2] Información sobre el resultado del debate de los lineamientos de la política económica y social del Partido y la Revolución, VI. Política Social, pág. 24, mayo 2011.

[3] Handboek alfabetiseringscampagne Manual Alfabeticemos, pág. 5, 1961.

Noot
Op de website Diario de Cuba werd gisteren een artikel geplaatst over hetzelfde thema met de titel: ‘Ouders zoeken hun heil bij particuliere huiswerkhulp’.  Ook kerken zijn actief in het bijspijkeren van Cubaanse studenten zoals het Centro La Salle in de wijk 10 de Octubre. Ook worden er cursussen gegeven die beter aansluiten bij de privatiseringstendenzen in de Cubaanse samenleving. Bijlessen worden gegeven door zogeheten repasadores, een beroep dat voor het particulier initiatief door de communistische regering is vrijgegeven, samen met nog 200 andere beroepen.
Moeder Raiza Martínez, moeder van een 13-jarige puber: ‘Ik het het gehad met de school. Leraren beheersen zelf de stof niet of kunnen het niet overbrengen. Ik moet wel de hulp inroepen van een repasador. In mijn tijd was het zo niet. De openbare school gaf goed onderwijs, aldus de 48-jarige Martínez.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s