Pest- en initimidatiecampagne tegen kankeronderzoeker Oscar Casanella

De jeugdige kankeronderzoeker Oscar Casanella wordt sinds vorig jaar regelmatig door agenten van de geheime dienst bedreigd. Het wordt hem onmogelijk gemaakt op het politiebureau een aanklacht neer te leggen wegens bedreiging. In gesprekken met leden van de Cubaanse politieke politie wordt Oscar duidelijk gemaakt dat hij zijn werk als kankerspecialist neerlegt. Reden: hij organiseerde een welkomstfeestje voor Ciro, de gitarist van de punkgroep Porno para Ricardo, toen deze in december vorig jaar van een bezoek aan Mexico terugkeerde. Volgens de geheime dienst woont Oscar bijeenkomsten bij van ‘contra-revolutionaire groepen zoals huurlingen, annexionisten en neoliberalen.’

Oscar, tweede van rechts met Ciro (met cap) naast hem

Oscar, tweede van rechts met Ciro (met cap) naast hem

Iemand moet de telefoongesprekken hebben afgeluisterd. Op 5 december 2013 werd Oscar vlak voor zijn huis (Calle La Rosa 634 bajos, entre Boyeros y Ermita, Plaza de la Revolución, Havana) aangehouden door vier onbekenden: twee mannen en twee vrouwen van ongeveer 60 jaar, ze sneden hem de weg af en zeiden: ’Oscar, je mag geen enkele activiteit organiseren en als je dat wel doet heeft dat ernstige consequenties. Vreemden kunnen je schade berokkenen en zelfs wij kunnen je veel ellende bezorgen.’ Dat werd het voorspel voor een Kafkaiaanse verhaal. Enkele buren vertelden hem later dat een van de vier mannen die hem hadden bedreigd, Gari Silegas was en dat alle vier lid waren van de Cubaanse Communistische Partij. Ze vormen een groep die zich Núcleo Zonal noemt, een groepering van gepensioneerde militanten uit diverse Comité’s ter Verdediging van de Revoutie /Comités de Defensa de la Revolución (CDR).

Aanklacht
Oscar ging de volgende dag van het feest naar het politiebureau Zapata y C om een aanklacht in te dienen. Daar werd hij verwezen naar de sectorchef, Eusebio, die werkzaam bleek in de buurt waar hij woont; de politie-agent Eusebio kende blijkbaar de communistische militant Silegas en zij bleken samen te werken. Dit soort mensen worden in wijken wel omschreven als ‘factores del barrio’/factoren van de buurt. ‘Aan Gary Silegas werd gevraagd mij niet meer opnieuw te bedreigen. Alles was gericht op preventie, zeiden ze mij. Ik wilde graag een aanklacht formuleren, maar dat raadden ze mij af,’ aldus Oscar.

Geheime dienst aan huis
Diezelfde dag stopte er een Suzukimotor voor zijn deur met een blauw nummerbord. Twee mannen in burger weigerden zich te identificeren maar presenteerden zich wel als agenten van de geheime dienst. Oscar zei dat hun toon intimiderend was en ‘ze dreigden me gevangen te nemen. Zij zeiden dat ik mocht denken wat ik wilde maar dat ik dit niemand hierover mocht vertellen. Ook mocht ik geen vrienden meer in mijn huis ontvangen. Ze zeiden me verder dat ik het land moest verlaten en dat zij het leven van mij en mijn familie flink zouden dwars zitten. Ik heb nooit een delict begaan of welke persoon dan ook fysiek bedreigd. Ik voelde me bedreigd. Ook wisten zij dat ik aanwezig was geweest bij de bijeenkomsten van Estado de SATS, die worden gehouden in de gemeente Playa in het huis van Antonio Rodiles. Bijna alle buren uit de wijken waren getuige van wat er gebeurde.‘

Feest
Die nacht ging het feest gewoon door. De buren van Oscar, actieve leden van het wijkcomité, noteerden alle nummerborden van de auto’s die die avond in de straat werden geparkeerd, ongeacht of de eigenaren wel of niet naar het feest gingen. Er waren ongeveer 50 gasten op het feest, de meesten van hen waren afgestudeerd aan de Universiteit van Havana. Oscar draaide muziek van Juan Luis Guerra y la 440 en van zijn vriend Ciro, de punkmuzikant.

Oscar op zijn werk

Oscar op zijn werk

De reactie op werk
Toen Oscar op 9 december op zijn werk verscheen in het Instituto Nacional de Oncología y Radiobiología (Hospital Oncológico), wachtte hem een verrassing. Hij doet daar onderzoekswerk naar darmkanker en werkt er onbetaald. als toegevoegd docent aan de Faculteit voor Biologie. Zijn collega Pedro Wilfredo Fernández Cabezas wachtte hem op en zei hem dat als hij door zou gaan met het bijwonen van activiteiten van contra-revolutionaire groepen – ‘huurlingen, annexionisten* en neoliberalen – kortom een cocktail van huiveringwekkende beschuldigingen’ – dat zeer ernstige gevolgen voor zijn werk zou hebben. Oscar antwoorden dat hij vrienden had die het oneens zijn met de regering, maar dat het geen huurlingen noch annexionistas zijn. Ook geloofde hij niet dat ze ‘neo-liberaal’ waren maar als dat al zo zou zijn, zou dit geen rechtvaardiging zijn voor een actie tegen hen.

Opnieuw bezoek politiebureau
Op 11 december 2013 ging hij opnieuw naar het politiebureau Zapata y C. De eerste luitenant Abad weigerde een aanklacht te noteren, omdat volgens hem enkel een aanklacht wegens bedreiging wordt genoteerd als er sprake is van doodsbedreiging en niet ‘als ik word bedreigd met vuistslagen, noch met dreiging van gevangenneming of het verlies van mijn werk.’ In april bezorgde een politiemedewerker hem thuis een oproep waarin stond dat hij zich de volgende dag moest melden bij het politiebureau Unidad de Zapata y C. Hij zou er met kapitein José A. Blasco een afspraak hebben.

Porno para Ricardo

Porno para Ricardo met links Ciro

Contacten verbreken
Maar toen ik me meldde bij het bureau, leidde kapitein A. Blasco me naar een kamer en vertrok vervolgens. Een gesprek met de kapitein heeft nooit plaats gevonden. In het kamertje trof ik drie mannen aan, jonger dan ik, in burger gekleed waarvan een zich voorstelde als Marcos, allen zeiden van de Staatsveiligheidsdienst te zijn. Ze deelden me mede dat zij er voor zouden zorgen dat ik ontslag moest nemen op mijn werk waar ik 10 jaar zonder enig probleem ben werkzaam geweest. Ik zou werk krijgen in een kleiner centrum of in een politekliniek. Ook werd me meegedeeld dat ze mij en mijn familie nog ernstiger zouden treffen als ik mijn contacten met sommige vrienden, zoals Ciro van Porno para Ricardo die ik vanaf mijn middelbare school keen.

Op gitaar: Oscar

Op gitaar links: Oscar

Publiciteit zoeken
Oscar bleef niet veel anders over dan contact te zoeken met een onafhankelijk journalist en klachten neer te leggen bij de instituten van de Staat. Ook verzamelde hij handtekeningen van zijn collega’s en leerlingen. Die overhandigde hij aan alle mogelijke instituten en overhandigde kopieen aan wie hem steunde. Het Kafkaiaanse lijkt nu te eindigen, maar in werkelijkheid ging deze door. Het koste hem veel tijd en hij gings zelf rechten studeren om te onderzoeken waarom een regime zich mengde in particuliere zaken van de mensen en personen ontmoedigt hun talenten te ontwikkelen en kennis te vergaren. Oscar is tot op de dag van vandaag nog geen dissident.

Bron
* Lilianne Ruiz, 4 juli 2014 op de website Cubanet
Noten
* Anexionist; iemand die de aansluiting van Cuba bij de VS nastreeft

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s