Loodzware Rugzak verliest van Pakket (2)

De bedoeling van de promotoren van Mi Mochila is ook kritische informatie over de Cubaanse regering af te remmen want televisiezenders in Florida en historische documentaires geven vaak een ander beeld van de historie dan het officiële verhaal van de Cubaanse autoriteiten.

tvwordtperfietsvervoerdDe 29-jarige Rodney in Havana gaat nooit naar de bioscoop en kijkt ook niet naar de Cubaanse televisie: ’Het Pakket is voor mij genoeg. Het officiële aanbod is smakeloos. Programma’s als die van Oscar Haza (Haza presenteert de populaire nieuwsrubriek Ahora bij Mega TV), de kopieën van Revolico (een soort Cubaanse Marktplaats, red) die hier zo populair zijn en alle humor die ze in Miami hebben over Cuba, ontbreken.‘.
Bij het Pakket heb je veel meer soaps, realityshows, wegwerptelevisie terwijl het initiatief van Joven Club vooral belerend is. Roxana López Velázquez, informaticaspecialist van Mi Mochila, verzekerde de officiële pers dat het aanbod van Mi Mochila dat van El Paquete overstijgt vanwege ‘de kwaliteit en het feit dat veel materiaal moeilijk verkrijgbaar is’. De inhoud van Mi Mochila wordt door een groot aantal officiële organisaties bepaald zoals het Instituto Cubano del Libro, het Instituto Cubano de Cine, Radio y Televisión, het Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográfica, de Asociación Hermanos Saíz, de Fundación Ludwing de Cuba, de Consejo de Artes Escénicas, de Estudios fílmicos del MININT, de Instituto de la Música, de nationale Bibliotheek en CITMA, allemaal overheidsinstanties.

Einde Pakket en Rugzak in zicht?
De toekomst van Mi Mochilla is ongewis. Organisatoren als Raúl Vantroi Navarro Martínez, zeiden september vorig jaar in de officiële krant Juventud Rebelde dat Mi Mochila ‘op dit moment gratis wordt verspreid’, maar de weg naar commercialisering ligt open, juist op het moment dat er ook meer betaald moet gaan worden voor het gebruik van diensten in diverse Joven Club. Een medewerker van Joven Club in de wijk La Lisa in de hoofdstad zegt: ‘Als je wilt dat de mensen voor Het Pakket betalen, zul je het aanbod moeten vergroten en verbeteren.’ Maar volgens hem zijn de dagen zowel voor het officiële Mi Mochila als voor El Paquete geteld: ’Wie wil er nog Pakket of Rugzak als we internet hebben?’

Bron
* 14ymedio, Orlando Palma, 4 juni 2015

INTERNET VOOR IEDEREEN
Volgens de journalist Osmar Laffita Rojas, ook woonachtig in Havana, is deze conclusie van een medewerker van Joven Club voorbarig en te optimistisch. Rojas publiceerde een artikel op dezelfde website Diario de Cuba (2 juni 2015) waarin hij beschrijft waarom Cuba het laagste percentage internetaansluitingen van Latijns-Amerika telt en waarom het illusoir is te denken dat het huidige regime vrijheid van informatie en vrijheid van meningsuiting zal bieden.

internet-freedomafficheRojas stelt dat het antidemocratische handelen van de dictatuur vastgelegd is in de Grondwet van de Republiek, met name in Artikel 53 waarin het recht van burgers erkend wordt op het vrije woord en vrije pers binnen het kader van de ‘socialistische samenleving’. In de partijkrant Granma van 14 mei beschrijft Onaisys Fonticoba een beeld alsof Cuba het digitale tijdperk en de informatiesamenleving is binnengetreden. Maar eind 2014 bezette Cuba een van de eerste plaatsen op de ladder van informatica-analfabetisme. Toch concludeert Granma: ‘Cuba telt 3 miljoen inwoners die toegang tot het net hebben, inclusief email en internet.’ Maar de officiële cijfers (april 2015) van het Cubaanse Bureau voor de Statistiek (ONEI) spreken dit tegen. Volgens ONEI  telt het land 688 telefooncentrales waarvan er 616 gedigitaliseerd zijn. Eind 214 waren er 1.288.463 vaste telefoonlijnen waarvan er 1.271.359 gedigitaliseerd, 99,6% van het totaal, waren. Het Cubaanse staatsbedrijf ETECSA zegt dat men geen internet kan aanbieden, ook niet aan personen die het kunnen betalen, gezien de beperkte financiële mogelijkheden en de technologische problemen die vooral worden veroorzaakt door het embargo van Washington. Volgens Rojas is dit een vals argument en spelen geen technologische, maar politieke achtergronden een rol bij de achterstand die Cuba heeft. In het genoemde verslag staat ook vermeld dat in Cuba 1.014.400 computers zijn geregistreerd waar van er 515.400 met internet zijn verbonden. 2.923. 000 mensen komen op een andere manier op het internet, maar de meerderheid kwam dan niet op het wereldwijde internet, maar op het gecontroleerde internet in Cuba ook wel intranet genaamd.

'Ik waarschuw je; geloof niet alles wat je op internet ziet.' 'Waarom niet, ik heb jarenlang alles geloofd uit de partijkrant Granma.'

‘Ik waarschuw je; geloof niet alles wat je op internet ziet.’
‘Waarom niet, ik heb jarenlang alles geloofd uit de partijkrant Granma.’

Extreme controle
Toegang tot internet wordt slechts verleend aan universiteiten, wetenschappelijke instituten, nationale leiders van de massaorganisaties, nationale en provinciale leiders van de Cubaanse Communistische Partij, een selecte groep van journalisten, de meest getrouwe leden van de schrijversbond UNEAC, enkele intellectuelen en leiders van belangrijke ondernemingen in de nationale economie. Het totale aantal is onbetekenend. De regering wijst ook graag naar de 166 internetkantoren van ETECSA, de 95 internetzalen van de Joven Clubs en de 89 die functioneren in hotels en op vliegvelden. Maar in de artikelen over dit onderwerp in Granma blijft onvermeld dat er in de lokalen van ETECSA en de Joven Clubs 2,25 dollar per uur moet worden betaald en in de hotels en op de vliegvelden 6 tot 10 dollar. Cubanen verdienen gemiddeld 23 dollar per maand en voor hen is dat onbereikbaar, aldus Rojas.

Granma van 14 mei 2015 met het artikel van Onaisys Fonticoba

internet-granmaANGST VOOR INTERNET
De groeiende onrust bij de Cubaanse autoriteiten voor intenet  werd afgelopen week duidelijk tijdens een conferentie die werd gehouden in Havana over ‘politieke communicatie en de digitale wereld van 2015’. Vertegenwoordigers van Cuba en Venezuela toonden zich daar tegenstander van de vrije verspreiding van informatie omdat de gebruikers ervan toegang hebben tot producten die zijn gemaakt door ‘hen die de macht hebben’ en dat gaat in tegen ‘de nationale soevereiniteit.’ Iroel Sánchez, blogger in dienst van de staat, constateerde dat ‘de sociale netwerken zich hebben onderworpen aan de neoliberale woestijn van de jungle’ en hij drong erop aan hier een einde aan te maken.

Link
* De weblog La Pupila Insomne van Iroel Sánchez over de conferentie in Havana over de noodzaak internet in te perken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s