Cuba’s terugkeer naar internationale financieringsinstellingen onvermijdelijk

Een grote onbekende in het proces van betere betrekkingen tussen Havana en Washington is de mogelijke terugkeer van het land naar internationale financiële instituties zoals het IMF, de Wereldbank en de Inter-Amerikaanse Bank voor Ontwikkeling. De economische behoeften van Cuba zijn groot, vooral op het gebied van de infrastructuur, buitenlandse investeringen en de toegang tot internationale reserves. Veel van die noden kunnen geheel of gedeeltelijk worden opgelost door deze instituten, die lange tijd door de gebroeders Castro omschreven zijn als ‘agenten van het Amerikaans Imperium’. Peter Schlechter, directeur van de Latijns-Amerika-regio van de Atlantic Council, is ervan overtuigd dat adviezen en hulpverlening van deze instituten een sleutelrol kunnen spelen hij de economische liberalisering van Cuba en hij verwijst daarbij naar andere transities zoals die in Vietnam.

Restaurant 1800 werd in november 2012 geopend

Restaurant 1800 in Havana werd in november 2012 geopend

Cuba was lid van het IMF en de Wereldbank, maar verliet beide instituten in 1960 en 1976 na de overwinning van de revolutie in 1959, die geleid werd door Fidel Castro. Het land was nooit lid van de Inter-Amerikaanse Bank voor Ontwikkeling, die pas in 1960 werd opgericht. Een groot obstakel voor de hernieuwde integratie van Cuba in deze instituten is de Helms-Burtonwet uit 1996 (een onderdeel van de embargowetgeving van de VS), die vertegenwoordigers van de VS in deze internationale organisaties verplicht tegen de terugkeer van Cuba te stemmen als daar sprake van is. Daarnaast is het noodzakelijk dat Cuba formeel vraagt om weer lid te kunnen worden. Beide voorwaarden zijn sinds de gesprekken tussen Cuba en de VS, niet vervuld, maar het lijkt waarschijnlijk dat op middellange termijn gezocht wordt naar een stapsgewijze en pragmatische aanpak.

Einde demonisering
Alana Tummino, chef van de Cubawerkgroep van de Council of the Americas, meent dat Havana enerzijds ‘de goede wil moet tonen om te integreren in de globale economie’ en de pagina’s ‘uit de jaren van de demonisering van deze instituties’ moet omslaan. Anderzijds zou president Obama ‘hoewel hij niet over de bevoegdheden beschikt zelf het commercieel embargo op te heffen’, de weg moeten kunnen effenen zodat Cuba technische assistentie kan krijgen en zou hij expliciet deze weg moeten steunen. ‘Dat zou een belangrijk signaal zijn’, aldus Tummino. Voor Peter Schlechter zou de aankondiging daarvan tijdens de mogelijke maar niet officieel bevestigde reis van Obama volgend jaar aan Cuba ‘een overduidelijk signaal’ zijn. Tummino ziet een scenario waarbij Cuba niet direct volledig lid wordt van de instituties, maar toetreedt op een wijze die de VS niet zullen blokkeren en waarbij technische contacten en advisering mogelijk worden. Daarbij zou de Latijns-Amerikaanse Ontwikkelingsbank / Banco de Desarrollo de América Latina (CAF) een route zijn omdat de VS geen lid zijn van dit subregionale samenwerkingsinstituut.

Een CUPET-oliepomp in de omgeving Santa Cruz del Norte

Een CUPET-oliepomp in de omgeving Santa Cruz del Norte

Eenwording munten
Tummino: ‘Het zullen kleine en korte tussenstappen zijn via de CAF, maar gericht op technische problemen zoals bijvoorbeeld naar de vraag hoe de gevolgen van de eenwording van de nog twee bestaande munten in Cuba kunnen worden opgevangen.’ Tummino ziet dit tussen 1 á 2 jaar gebeuren. Nu kent Cuba nog twee munteenheden, namelijk die van de convertibele peso of CUC en de Cubaanse peso CUP. De CUC functioneert bij de internationale handel, in het toerisme en is ook steeds vaker nodig voor de dagelijkse aankopen van de gemiddelde Cubaan. De meeste Cubanen krijgen echter hun salaris in nationale peso’s of CUP’s uitbetaald. Op dit moment is de CUC gelijkwaardig aan de dollar en evenveel waard als 23 CUP’s; dit gebrek aan evenwicht leidt tot enorme economische onzekerheid en versterkt de aarzelingen van potentiële buitenlandse investeerders. Gezien de complexe wetgeving en het gewicht van de VS, noemt Tummino de Interamerikaanse Ontwikkelingsbank ‘de natuurlijke bondgenoot’ van dit land. Toetreden tot de IAB kan alleen als Cuba lid wordt van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS). De OAS heeft daar Cuba formeel toe uitgenodigd, maar Havana weigerde tot nu toe. ‘De IAB is helaas gebonden aan de wetgeving van de VS en daarom voorzien we in eerste instantie een rol voor de Latijns-Amerikaanse Ontwikkelingsbank CAF.’

Noten
* Engelstalig interview met Atlantic Council’s Peter Schechter over Cuba, o.a. over de rol van de VS en Cuba over mensenrechten
* De Council of the Americas (COA) is een belangrijke ondernemersorganisatie voor Noord-, Zuid- en Midden-Amerika.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s