Kanttekeningen bij bezoek John Kerry en de rol van Cubaanse media

Pedro Campos zat vrijdag jongstleden, zoals de meeste Cubanen, voor de televisie om getuige te zijn van de heropening van de Amerikaanse ambassade in Havana door de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry. Campos, een onafhankelijke marxist, constateert dat de staatstelevisie geen enkele aandacht schonk aan de politieke achtergrond van Kerry en zijn progressieve opvattingen. Campos bekritiseert de hielenlikkerei van veel commentatoren bij de Cubaanse media voor wie Kerry’s uitspraken ‘een voortzetting zijn van de destructieve strategie van het imperialisme’. Hij maakt een uitzondering voor de ‘heldere en objectieve analyses’ van twee medewerkers van het televisieprogramma Mesa Redonda.

Minister Kerry in oldtimer in Havana

Minister Kerry in Cubaanse oldtimer in Oud-Havana

Gewoonlijk worden bij bezoeken van buitenlandse politieke persoonlijkheden aan Cuba uittreksels met biografische gegevens en hun politieke antecedenten verspreid. Maar niemand bij de officiële media herinnert aan het feit dat Kerry streed in de oorlog in Vietnam, maar later de leider werd van de veteranen die een einde wilde maken aan de interventie in dit land en de terugkeer van de Amerikaanse mariniers bepleitte. Ook werd niet duidelijk dat Kerry een prominente politicus was in de linkervleugel van de Democraten, die viermaal als senator de verkiezingen won en velen malen lijnrecht tegenover de conservatieve politici in de Senaat stond. Ook werd niet gemeld dat hij in 2004 de Democratische presidentskandidaat was die de verkiezingsstrijd verloor tegen gunste van George W. Bush, mede dankzij de stemmen van conservatieve Cubanen in Florida.

John Kerry als marinier t tijdens de Vietnamoorlog

John Kerry als marinier tijdens de Vietnamoorlog

Nederlaag
Ik kon zelf de beelden van Kerry naast de vlaggenmast op het terrein van de ambassade, niet los zien van de nederlaag die de conservatieven in Florida, de Cubanen voorop, hadden geleden. Zij zijn nu de belangrijkste tegenstanders van het nieuwe Cuba-beleid van Obama. Het is misschien de hardste klap voor de conservatieve Cubaanse-Amerikanen ooit in de geschiedenis van dit land en Kerry is er een van de belangrijkste promotors van. Die feiten zouden de kijkers voldoende hebben duidelijk gemaakt dat niet zomaar een willekeurige politicus werd ontvangen uit de wereld van ‘het imperialisme’, maar een linkse persoonlijkheid uit het tweepartijsysteem van de Noordamerikaanse politiek. Iemand die voorstander was van een sociaal beleid, politieke onderhandelingen en zeker geen oorlogshitser. De wandeling van Kerry te voet met een wandelstok herstellend van een fietsongeluk, in hemdsmouwen, is een gebaar dat niet genoeg kan worden gewaardeerd. Hier wandelt een persoon die zijn positieve gevoelens tegenover het Cubaanse volk direct wilde tonen en niet alleen tijdens besloten bijeenkomsten met regeringsvertegenwoordigers of dissidenten.

John Kerry als veteraan tegen de oorlog in Vietnam

John Kerry als veteraan tegen de oorlog in Vietnam

‘Agent van het imperialisme’
Toen Kerry tijdens een persconferentie erop wees dat niemand vrees zou moeten hebben voor de ontwikkeling van deze relaties, probeerden de neostalinistische commentatoren van de televisie angst te zaaien onder hun gehoor. Enkelen suggereerden dat de woorden van de Minister van Buitenlandse Zaken bewezen dat de VS wel hun politiek hadden gewijzigd, maar de strategie om de ‘revolutie’ te vernietigen, voortzetten. En zij verwezen naar de opmerkingen van Kerry over mensenrechten en naar zijn opmerking dat het volk beter gediend is met een ‘waarachtige’ democratie waar de mensen hun eigen vertegenwoordigers kunnen kiezen. Alsof het geen feit is dat er in Cuba sprake is van systematische schendingen van de politieke, burger- en economische rechten van de bevolking en dat sinds 1948 hier geen enkele vertegenwoordiger van de overheid nog via directe en geheime verkiezingen werd gekozen. Voor sommige commentatoren die nog in het verleden leven en met angst en beven naar de toekomst kijken, zijn dergelijke uitspraken een voortzetting van de destructieve strategie van het imperialisme. Daarom noemen ze iedereen ‘een agent van het imperialisme’ die de waarheid spreken over de trieste werkelijkheid van de mensenrechten in Cuba en het gebrek aan democratie in het politiek systeem.

In 1985 bezoekt Kerry en enkele andere leden van de Senaat Nicaragua en ontmoet hij president Daniel Ortega

In 1985 bezoeken Kerry en enkele andere leden van de Senaat Nicaragua en ontmoet hij president Daniel Ortega

Helder en objectief commentaar
Aan de andere kant was er op de Cubaanse televisie ’s avonds laat ook het programma Mesa Redonda, waar twee Amerika-specialisten, Jesús Arbolella en Reinaldo Taladrid, de uitspraken van Kerry op waarde wisten te schatten en beschreven hoe er in toespraken van Amerikaanse staatslieden rekening wordt gehouden met de belangen van alle sectoren in de samenleving waartoe men zich richt. En zij benadrukten dat het geen zin heeft uitspraken te isoleren om algemene conclusies te trekken over het politiek beleid van de Amerikaanse regering die door Kerry wordt vertegenwoordigd. Deze heldere en objectieve standpunten stonden in schril contrast met de veelheid van commentaren die we dag in dag uit hebben gehoord over de kwalijke bedoelingen van de regering Obama. Wanneer aan iemand zoals Kerry die spreekt over toenadering, dialoog, samenwerking en goed nabuurschap, destructieve motieven wordt toegeschreven, is dit typerend voor het machiavellistisch denken (duivels, sluw, vanuit het idee dat het doel de middelen heiligt, redactie) dat, bij afwezigheid van vijanden, de noodzaak voelt vijanden uit te vinden om hun kwalijke bedoelingen te verhullen. Ik wil de namen van die andere commentatoren niet noemen omdat ik niet met de bestraffende vinger wil wijzen. Maar het is voor mij duidelijk dat de twee commentatoren bij Mesa Redonda die ik wel noemde, te midden van zoveel smoezelige desinformatie en de maniakale traditionele betogen uit de hoek van de neostalinisten, een lichtpunt vormden.

Kerry lweidt als voorzitter van de buitenlandcommissie de verhoren naar aanleiding van Irangate en de contra's in Nicaragua.

Kerry leidt als voorzitter van de buitenlandcommissie de verhoren naar aanleiding van Irangate en de contra’s in Nicaragua.

Meer visie, minder propaganda
Het is misschien teveel gevraagd dat het bureaucratisch-conservatief taalgebruik waarbij overal en nergens vijanden worden gevonden, zal verdwijnen. Vijanden waarvan wordt verondersteld dat zij een socialisme willen vernietigen dat nooit bestond, een democratisch systeem willen veranderen dat er nooit was en ons het respect voor politieke en burgerrechten wil opleggen waar dat respect een halve eeuw afwezig was. Op zijn minst is het zaak dat die commentatoren ruimte krijgen die een visie hebben die ver afstaat van de armoedige retoriek van het neostalinisme. Dat geldt voor Mesa Redonda, waar ooit de Amerika-specialist Esteban Morales moest verdwijnen omdat hij schreef over corruptie in overheidskringen en voor andere programma’s die een meer analytische benadering voortaan. Hopelijk zullen zij vaker ware deskundigen inschakelen en minder die woordvoerders die zich vooral met politieke propaganda bezighouden. Dat zou een verbetering van de programma’s en voor het gehoor betekenen.

Bron
* Deze tekst van Pedro Campos verscheen op 17 augustus 2015 op de website 14ymedio en is hier en daar samengevat.
Link
* Beelden 1 minuut 40 van minister Kerry in Havana – NOS Journaal

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s