Nog een lange weg naar echte godsdienstvrijheid

Christian Solidarity Worldwide (CSW), een organisatie die al jarenlang de godsdienstvrijheid in Cuba onderzoekt, reageerde op het artikel in de Washington Post dat wij gisteren en eergisteren in twee delen publiceerden. De Cubaanse overheid wil de buitenwacht overtuigen van haar respect voor godsdienstvrijheid maar, aldus CSW, om haar sociale controle te behouden worden geloofsgenootschappen soms met harde hand aangepakt. Hier volgt de volledige reactie van CSW.

Het Christusbeeld aan de baai van Havana, een werk van de Cubaanse beeldhouwer Jilma Madera

Het Christusbeeld aan de baai van Havana, een werk van de Cubaanse beeldhouwer Jilma Madera

Hoewel het religieus panorama in Cuba complexer is dan in andere landen van de wereld, is het van belang te benadrukken dat de aanwezigheid van protestantse groepen of ‘evangelicals’ zoals zij in het artikel in de Washington Post worden genoemd niet nieuw is. Cuba is het tehuis van sterke, diverse en historisch aanwezige protestantse geloofsgenootschappen. Veel van deze door de overheid erkende groepen zoals de Methodisten die in het artikel worden genoemd, hebben te maken met sterke bemoeienis van de overheid. Niet alleen als het om huiskerken gaat, die de laatste jaren sterk zijn gegroeid, vooral ook omdat de Cubaanse autoriteiten in de afgelopen 50 jaar slechts toestemming gaf voor de bouw van een handjevol nieuwe kerkgebouwen. Dat geldt ook voor historisch bezit van de kerken. De baptistendominee van Yaguajay, verbonden met de Conventie van Westerse Baptisten, kreeg in 2012 te horen dat de regering met terugwerkende kracht kerkelijk bezit uit 1980, nationaliseerde. Vorige maand nog kreeg de Conventie van Oosterse Baptistengroepen van officials van de communistische partij te horen dat het eigendom van de kerk dat sinds 1947 aan de kerk toebehoorde, nu eigendom van de staat was geworden en dat de kerk verplicht was huur te betalen en vooraf toestemming moet vragen voor activiteiten. Vorige maand werd een zaak bekend ingediend door dominee Yiorvis Bravo Denis bij de Inter-Amerikaanse Commissie van Mensenrechten over de discutabele onteigening door de overheid van zijn woning die ook diende als plaats van samenkomst voor het Apostolisch Netwerk, een genootschap dat door de staat niet wordt erkend en geregistreerd.

logo-paus-franciscus-2015-cubaHarde hand
Aan de andere kant is het juist dat de katholieke kerk enige voordelen heeft ontvangen die andere kerkelijke groepen niet kregen ten gevolge van de toenadering tussen kardinaal Jaime Ortega en de regering, maar deze voordelen bereiken niet noodzakelijk ook de gewone kerkgangers. Elke week organiseren de vrouwen van de Damas de Blanco en enkele mannen stille tochten in de omgeving van katholieke kerken om hun eis tot algehele amnestie voor politieke gevangenen kracht bij te zetten. Zij worden herhaaldelijk op gewelddadige wijze gearresteerd en vaak belet de mis in de kerk bij te wonen. Lokale priesters en bisschoppen zien zich dan gedwongen tot een openlijke confrontatie met agenten van de geheime dienst in een poging hun kerken geopend te houden voor iedereen. De trend van de laatste jaren wijst op de bloei van kerkgenootschappen. Een overheid die boven alles de sociale controle over de bevolking wil behouden zal weliswaar de buitenwereld willen overtuigen van haar respect voor de religie en de godsdienst, maar achter de schermen die groepen met harde hand aanpakken.

Bron
* Kiri Kankhwende, persvoorlichter van Christian Solidarity Worldwide, 9 juli 2015

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s