Cubaanse migranten passeren 8 landen om in VS te komen (deel 1)

Zij begonnen hun reis in een vliegtuig richting Quito en verwachten hun odyssee op dezelfde manier af te sluiten in de VS. Juan Paullier is medewerker van BBC Mundo en doet verslag vanuit Tapachula in Mexico. Hij vertelt het verhaal van drie Cubaanse jongemannen uit het plaatsje Ciego de Avila, die model staan voor de duizenden Cubanen vanuit dit Caribische eiland, die deel uitmaken van een nieuwe migratiegolf uit Cuba.

migratie-La estación migratoria en la ciudad mexicana de Tapachula recibe al 60% de los migrantes cubanos que ingresan al país

De drie Cubanen uit Ciego de Avila die hun werkelijke namen in het interview veranderden. De foto is genomen in Tapachula.

Aníbal, Javier en Mario heten zij en ze verblijven op dit moment in het zuiden van Mexico. In een periode van één maand passeerden zij acht landgrenzen. Hun doel is de VS. De reis van Cuba naar de VS begint met een vlucht van Havana via Peru naar Ecuador, een land waarvoor Cubanen geen visum nodig hebben. Dan begint de lange odyssee om te ontsnappen uit Cuba, een lange omweg op zoek naar nieuwe kansen. 1980 was het jaar van de exodus van de Mariel en 1994 de crisis van de balseros (vluchtelingen op vlotten) en dit jaar 2015 is het jaar van de Cubanen, die niet een weg over zee zoeken, maar via het vasteland naar de VS willen komen. Aníbal, Javier en Mario doen hun verhaal terwijl ze wachten in Tapachula, aan de zuidgrens van Mexico, wachtend op toestemming om maar het noorden te kunnen doorreizen. Het is maandag 16 november en de brandende zon geselt Tapachula. De meeste van de 9.100 Cubanen die na een lange reis hier aankwamen,  moeten hier passeren op weg naar de VS. Maar de kantoren van het Nationaal Instituut voor Migratie zijn vanwege een vrije dag gesloten en men vormt rijen voor de volgende dag. Maar de hoop bestaat dat na morgen en een lange ondervraging, de tocht naar VS kan worden afgemaakt.

Migratie – De rivier Suchiate, tuseen México en Guatemala

De Suchiaterivier, tussen Mexico en Guatemala, de voorlaatste grens die de migranten moeten oversteken

Het is maandag 16 november, maar het is allemaal begonnen op 23 oktober, wanneer ze een vlucht van de LAN namen, die landde in Quito met een tussenstop in Lima. De Cubaanse contactpersonen, die deel uitmaken van een goed geoliede machine en in staat om duizenden te onttrekken aan de controles, stonden hen op de luchthaven op te wachten. Ze werden naar een huis gebracht en moesten ieder 1.400 dollar betalen. In ruil zouden ze – hoe wisten ze niet – naar een stad La Miel in Panama worden gevlogen.

Familie steunen
De drie, afgestudeerd in Lichamelijke Oefening en Sport, kennen elkaar uit het plaatsje Ciego de Ávila in midden Cuba. Aníbal (33) speelt voetbal met Mario (43), Mario is de neef van Javier (29). Zij maken de reis niet voor zichzelf, zeggen ze, maar doen het uit liefde voor anderen. Zij zoeken niet hun eigen redding. Zij willen hun families steunen. Aníbal doet het voor zijn moeder en zijn 15-jarig zusje, Javier doet het voor zijn ouders zodat ze kunnen stoppen met werken, niet voor de luxe en de rijkdom maar ‘om te leven en te werken als mens.’ Mario droomt ervan de jaarwisseling met zijn ouders in New York te kunnen doorbrengen. Hij heeft ze al 13 jaren niet gezien en hij wil een goede toekomst voor zijn volwassen kinderen. Zij verlieten Cuba uit frustratie over het gebrek aan mogelijkheden. Twee van hen hebben hun baan opgezegd waar ze 25 dollar per maand verdienden en gingen werken als ‘kleine eigen ondernemer’ of cuentapropista. Dit fenomeen ontstond in eind 2010 en was de eerste hervorming van Raúl Castro, maar ze verloren de hoop vanwege de traagheid van de veranderingen. Hoewel ze meer verdienden, Javier met een kopieerbedrijf en Mario met het fokken van varkens, maar de toekomst was niet veelbelovend.

 

emigratie-Miles de cubanos se encuentran varados en la frontera entre Costa Rica y Nicaragua

Duizenden Cubanen aan de grens tussen Costa Rica en Nicaragua.

Amerikaanse wetgeving
Vaak wordt gezegd dat deze nieuw golf van migratie uit Cuba verband houdt met de verbetering van de relaties tussen Cuba en de VS en met de vrees dat de specifieke wetgeving (Ley de Ajuste Cubano) die Cubanen een verblijfsvergunning in de VS biedt als ze Amerikaans grondgebied aanraken, zal worden ingetrokken. ‘Daarom deden wij het niet,’ zegt Mario, ‘maar de voorspelde verbeteringen worden altijd weer uitgesteld, vijf jaar, tien jaar. Cuba blijft het zelfde, we hebben een goede intellectuele ontwikkeling maar het ontbreekt ons aan geld om onze kinderen eten te geven.’ En Aníbal voegt er aan toe, dat ‘de opening een onderhandelingsthema voor de regering is maar niet voor Cubaanse bevolking. Het volk wordt er niet beter van’. (…) ‘Ik geloof niet dat de zaken zich ten goede zullen keren, ik wil niet wachten tot ik oud ben om  mijn dromen te verwezenlijken en de dromen van mijn familie waar worden.’

Bron
* Juan Paullier op de website BBC Mundo, Tapachula (@juanpaullier)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s