Het museum van Google in Havana

Het internetlokaal Google+Kcho van de Cubaanse kunstenaar Kcho leidt de bezoeker binnen in een onbekende wereld. Vaste vloerbedekking, gemakkelijke stoelen, mooie verlichting  en twintig laptops en – ongekend in Cuba – een snelle internetverbinding die ook op recente wifi-plekken in Cuba ongekend is. ‘Je opent een pagina en hij is er,’ zegt een bezoeker. ‘Hier hoef ik geen minuten meer te wachten voor ik een nieuwe pagina heb’. Eén ding is gebleven; de eigenaar controleert de pagina’s die men bezoekt. Leyva Kcho, een goede vriend van Fidel Castro, zegt tegen enkele bezoekers: ‘Wij monitoren alle pagina’s die jullie bezoeken want ik wil weten waarvoor je de internetverbinding gebruikt’.

centro-Google-KchoMor-Habana

Het internetlokaal van Google en de Cubaanse kunstenaar Alexis Leyva of ‘Kcho’

‘Hier kun je alle pagina’s openen,’ zegt een jongen tegen zijn vriend terwijl ze hun tassen pakken bij de uitgang. ‘Totdat ook hier iemand op het briljante idee komt om pagina’s te blokkeren,’ voegt hij er aan toe Hij kwam eerder die dag op de website Revolico.com, de Cubaanse versie van Marktplaats, die bijna in het hele land in de internetclubs geblokkeerd wordt. Later op de dag lukt dit al niet meer, maar zijn de kritische websites van Cubanet en Diario de Cuba wel bereikbaar.

Lange rijen
Om binnen te komen bij Google-Kcho vormen zich lange rijen want slechts 20 personen kunnen tegelijk gebruik maken van deze (gratis) service. Sommigen staan tussen ‘s ochtends 9 uur en 11 uur ’s avonds verschillende malen in de rij om steeds voor één uur binnen te komen. ‘Jou moeten ze aanstellen als organisator van de rij wachtenden’, grapt een paar jongens tegen een meisje dat sinds de opening van dit internetlokaal op één dag zelfs 5 keer achter het scherm zat. ‘Dat klopt’, zegt zij. ‘Ik lijd honger ’s middags en zou naar de wc willen gaan maar ik wil de rij niet verlaten’.

Google-Cuba-interieur

Internetlokaal binnen

Controle
Elk uur delen bewakingsambtenaren tickets uit voor de 20 eersten in de rij en nemen hun identiteitskaart in beslag: ‘Wij controleren de gegevens van iedereen die binnenkomt’, zegt de chef van de bewaking. Als ze eenmaal binnen zijn, krijgen de gebruikers hun identiteitskaart weer terug. De controle betreft ook het websitebezoek. De eigenaar Alexis Leyva (Kcho) zegt tegen een paar bezoekende bezoeksters: ‘Wij monitoren alle pagina’s die jullie bezoeken want ik wil weten waarvoor je de internetverbinding gebruikt’. En hij voegt er aan toe ter rechtvaardiging: ‘Wij willen dat de mensen belangrijker dingen doen dan enkele communiceren via Facebook, dat ze informatie zoeken en op sites terechtkomen die hun kennis vergroot”.

kchoand fidel-castro-en-el-romerillo-08012014

Fidel Castro bracht in januari 2014 een bezoek aan het atelier van Kcho (rechts)

Geen usb-sticks
Hoewel de chef van de bewaking vriendelijk is, aarzelt hij niet te dreigen als het nodig is.’Wie stiekem zijn telefoon verbergt, kan er op rekenen dat ik deze vernietig’, zegt hij tegen twee middelbare scholieren die klagen over dit verbod. Telefoons, usb-sticks en flesjes water mogen niet mee genomen worden. Enkel hoofdtelefoons zijn toegestaan. De rest van ieders spullen gaat een uur lang achter slot en grendel in lockers. ‘Ik laat geen usb-sticks toe want dan worden mijn apparaten vervuild door virussen,’ legt Kcho uit. Maar dat stelt degenen die met een telefoon binnen willen lopen, niet tevreden. ‘Stel dat je binnen je telefoon verliest, dan is dat onze verantwoordelijkheid,’ roept de chef van de bewaking tegen een jongere die aanhoudt. Een meisje in de rij zegt: ‘Waar het om gaat is dat men niet wil dat we informatie downloaden of foto’s nemen in de internetzaal. Ze maken ons liever allemaal uit voor dieven van mobieltjes.’ Karenina, een jonge historica, denkt dat met al deze verboden Kcho zijn doel ‘een meer intellectueel internetgebruik’ niet zal bereiken. ‘Ik kom hier om te zien of ik informatie kan downloaden die ik nodig heb voor mijn werk, want ik kan op dit moment geen grote bestanden met afbeeldingen downloaden,’ zegt zij. Karenina is boos als ze in de rij wachtenden hoort dat zij haar memorystick niet kan gebruiken. ‘Waarom zou ik nog langer tijd verliezen? Dit is niet een echte toegang tot informatie. Je kunt de informatie lezen maar niet opslaan of delen. Dit is geen internetlokaal, maar een museum: het museum van Google in Cuba,’ luidt haar conclusie. En op de website Diario de Cuba verschijnt een venijnige reactie: ‘de informatie en de macht in Cuba is enkel in handen van het regiem. Wat had je anders verwacht?’

Bron
* Diario de Cuba, 11 april 2016

Link
De website 14ymedio beschreef hoe vorige week woensdag dit internetlokaal van Google in Havana werd geopend. (Spaanstalig)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s