Cubaaanse activist Rodiles 50 maal gearresteerd

Twee dagen voor hij de Amerikaanse president zou ontmoeten, werd Antonio Rodiles door de Cubaanse politie gearresteerd. Het was de vijftigste maal sinds het begin van dit jaar. Naomi Larson van The Guardian sprak met Rodiles in zijn huis in Havana, kort na het historische bezoek van president Obama aan Cuba. Uiteindelijk kwam hij vrij en kon Obama toch nog spreken. Rodiles: ‘Meer Cubanen spreken over verandering, uiten op straat hun frustraties en zijn meer geïnteresseerd in de toekomst dan anders. Mensen klagen openlijk en dit is nooit eerder geweest.’

antonio-rodiles-damas-de-blanco

Antonio Rodiles voert het woord bij een protest van de Damas de Blanco. ‘De oppositie moet tonen dat je niet bang moet zijn. Dit is ons hoofddoel.’

Rodiles is geboren in Cuba. Twaalf jaar woonde hij in de VS, maar keerde in 2012 terug als praktiserend fysicus. Hij is sinds zijn terugkeer, uitgegroeid tot een van de belangrijke dissidentenvoormannen van het eiland, die zich druk maken over het gebrek aan burgerlijke vrijheden in hun land. Rodiles eist daarvoor publieke ruimte en intellectuele vrijheid. Vorig jaar startte hij de campagne #TodosMarchamos / Wij trekken samen op, een initiatief om het recht op vrije meningsuiting op te eisen en de straten terug te veroveren op de machthebbers, in een land waar wordt gezegd: ‘esta calle es de Fidel’ / ‘deze straat is van Fidel’. Op kleinere schaal organiseert Rodiles op donderdagmiddag bijeenkomsten thuis van de organisatie Estado de SATS, een open ruimte om exposities te organiseren, open debatten en films te vertonen. ‘In Cuba bestaat zoiets niet. Het is heel belangrijk dit soort bijeenkomsten te houden en vrijuit te kunnen spreken. Men kan zeggen dat men Fidel haat of zelfs, alhoewel we dat nog niet hebben meegemaakt, van de Castro’s houden,’ zegt Rodiles lachend. De bijeenkomsten maken indruk. Oud-politieke gevangenen krijgen een microfoon om hun ideeën te spuiten over de toekomst van Cuba en openlijk hun ervaringen in gevangenschap te kunnen bespreken. Het lijkt een uitwijkplaats voor Cubanen die anders denken dan de Cubaanse communistische ideologie voorschrijft. En het is nu meer dan ooit van belang deze gesprekken voort te zetten. De uitnodiging om Obama te ontmoeten was een erkenning van zijn werk.

Repressie
Dit alles gebeurt tegen de achtergrond van toenemende onderdrukking. ‘In het algemeen is de onderdrukking toegenomen,’ zegt Rodiles. ‘Het regime is gewelddadiger, het voelt zich meer op zijn gemak. Mensen kijken meer naar de economie dan naar de bevordering van de mensenrechten.’ Volgens de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening CCDHRN telde het jaar 2015 8.500 gevallen van arbitraire detentie en alleen al in januari en februari van dit jaar waren dat er 2.500.

rodiles-gewond-neus-05072-15

Antonio Rodiles, nadat hij in juli 2015 door de Cubaanse staatsveiligheidsdienst op weg naar een protest, in elkaar was geslagen. Elke zondag bezoekt hij het protest van de Damas de Blanco. Zie ook het YouTube-gesprek met hem hieronder.

Politiek
In politieke zin is er geen verandering. ‘Het regime is legitiemer geworden door de verandering in de relaties met de VS,’ zegt hij. In zijn visie heeft de toenemende toenadering die in december 2014 begon, geleid tot meer krediet op internationaal niveau en tot legitimering van een regime dat voortdurend afwijkende meningen onderdrukt. ‘Economische veranderingen brengen geen politieke veranderingen; op dit moment zijn mensenrechten en de bevordering van de democratie geen prioriteit in de discussie.’

Eigen rechten
Maar over gewone Cubanen en hun bewustzijn over hun eigen rechten is Rodiles hoopvoller. ‘Mensen zijn meer dan ooit gefrustreerd, vermoeid maar ook meer betrokken. Het lijkt alsof er  een klein gaatje zit (in de macht van het regime) en als dat gat groter wordt gaan de dingen sneller.’ Hij laat me een YouTube-video zien met beelden van een recente demonstratie in het centrum van Havana. Een groep activisten loopt door een drukke straat en strooit pro-democratie flyers in de lucht, schreeuwend: Libertad! /  Vrijheid. Na een paar minuten worden ze in politiewagens afgevoerd, maar Rodiles wijst op wat volgt. ‘Kijk, de mensen rapen de flyers op en lezen die. Dat is verbazingwekkend voor ons. Mensen voelen zich minder bang.’ Meer Cubanen, vertelt Rodiles mij, spreken over verandering, uiten op straat hun frustraties en zijn meer geïnteresseerd in de toekomst dan anders. ‘Mensen klagen openlijk en dit is nooit eerder geweest. Stap voor stap herinneren mensen zich meer geschonden beloftes van de regering. Als je die orde doorbreekt, breekt ook het systeem. Mensen moeten eerst het gevoel hebben dat zij het recht hebben mens te zijn, en dat ga je de confrontatie met het regime aan.’ Rodiles staat plotseling op uit zijn stoel. Het is donderdag en hij moet naar de bijeenkomst van Estado de SATS. Vandaag wordt de film van Richard Attenborough over Ghandi vertoond. Herkent hij soms iets van zichzelf in deze burgerrechtenleider? ‘Ik doe dit niet omdat ik dapper ben,’ zegt Rodiles. ‘Ik doe dit omdat ik doodmoe van deze mensen (de Castro’s, redactie) ben.’

Bron
* Naomi Larsson in Havana, The Guardian van 10 augustus 2016

Link
* YoutTbe met Rodiles na de mishandeling op 5 juli 2015 door de Cubaanse geheime dienst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s