Gevangenis voor Cubaanse arbeider die weigerde tv-reportage Fidel te zien

Darío Pérez Rodriguez die vorige week nog werd veroordeeld omdat hij weigerde de begrafenis van Fidel Castro via de televisie te volgen, is donderdag jl. voorlopig onverwacht vrijgelaten. Hij moet zich op 10 januari opnieuw bij de rechter melden om te horen hoe hij de rest van zijn straf moet uitzitten. ‘Ik wil die rotzooi op televisie niet zien’, had hij tegen een collega gezegd toen de Cubaanse televisie de reis van de as van de Cubaanse dictator, uitzond.

fidel-begrafenis-garrincha-several-were-arrested-for-not-attending-the-funeral-events-for-castro-zo-leren-zij-respect

Raúl: ‘Zo leren zij respect.’ (Verschillende Cubanen moesten zich op politiebureaus melden of zijn gearresteerd omdat zij de begrafenis van Fidel weigerden bij te wonen.) Cartoon van Garrincha.

Darío Pérez werd door collega’s en de chefs (‘Dit is een zeer ernstig delict’) van het busbedrijf ASTRO aangegeven bij het regime en vervolgens gearresteerd. Bovendien had hij een vergelijking gemaakt met de as van Fidel en poedermelk. Pérez wordt beschuldigd van ‘laster over de martelaren van de Revolutie.’ Darío Pérez noemt zichzelf ‘een slachtoffer van het regime waarin ik leef omdat ik andere ideeën en gedachten heb als de anderen’. Tijdens het verhoor op het politiebureau werd mij duidelijk gemaakt dat ik ‘de Comandante had beledigd’ en dat ik behoorde tot ‘het uitschot’ en ‘de gusanos’ (wormen). Een politieofficier had verordonneerd: ‘Haal hem hier weg voor ik hem zijn hoofd in sla.’ Pérez wijst erop dat zijn collega’s die hem aanbrachten, een minderheid vormen op zijn werk. Op de dag van het voorval was er 1 persoon die tegen hem getuigde, toen de zaak voorkwam waren er plotseling 6 arbeiders die tegen hem getuigden.

Noodlot
Pérez denkt niet in beroep te gaan. ‘Mijn opvattingen zal ik in hoger beroep niet wijzigen.’ Hij maakt zich zorgen over mogelijk geweld dat tegen hem op instigatie van de gevangenisleiding, zal worden uitgevoerd en over zijn familie die economisch afhankelijk van hem is. ‘Ik heb een zoon van 18 met een psychische aandoening en dat grijpt me aan. Toen ik nog werkte, steunde ik mijn vrouw, mijn schoonvader van 86, mijn kind en mijn broer. Ik moet nu vanaf nul herbeginnen, mijn leven is grondig veranderd en ik ben tot dit noodlot veroordeeld,’ luidt zijn conclusie.

Bron
* Diario de Cuba, 7 januari 2017

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s