Je eigen huis bouwen in Camagüey (deel 1)

Tot januari 2015 hadden Cubanen die grond wilden kopen om een huis te bouwen slechts één optie. Tegen een veel te hoge prijs en met gesjoemel en smeergeld kon men iets kopen van een individuele Cubaan, maar die mogelijkheid was slechts weggelegd voor een kleine minderheid. Daniel Valero beschreef de situatie  in de provinciehoofdstad Camagüey op de website Progreso Semanal.

bouw-woningLuis Miguel Rodriguez weet daarvan uit eigen ervaring. Hij probeerde sinds zijn trouwdag meer dan vijf jaar geleden, grond te kopen maar zonder succes. ‘Tot ongeveer 2005 kon je geen huis kopen en ik wilde niet het risico lopen van een duistere transactie en bovendien had ik er het geld niet voor.’ Zijn verhaal is het verhaal van ontelbare bezoeken aan grondeigenaren, smeergeld bij de gemeentelijke huisvestingsdienst, brieven aan de autoriteiten. …allemaal tevergeefs. ’Tot ik op een bepaald moment een stuk land kon kopen voor 40.000 peso’s oftewel 2.000 dollar. Ik praat niet over het centrum van Camagüey, maar over buitenwijken als Montecarlo en Jayama. Uiteindelijk had ik het geluk dat ze de wet veranderden en kon ik in de wijk El Retiro een half afgebouwd huis kopen. Dat heb ik stap-voor-stap afgemaakt.’ Toen de Cubaanse regering in november 2011 aankondigde dat woningen verkocht en gekocht konden worden, zagen veel mensen een kans om geld te verdienen of eindelijk een eigen huis te kunnen kopen. Anderen ruilden hun woonruimte in een van de oude koloniale gebouwen in voor een kleiner huis, meer afgestemd op hun behoeften en financiële mogelijkheden. Maar in een stad waar het grootste deel van de woningen in slechte staat verkeert en er een tekort is aan honderdduizenden woningen, was dit maar een klein deel van de oplossing.

map-camagueij

Provincie en hoofdstad Camagüey

Gebrek aan investeringen
Met meer dan 300.000 inwoners en met een groot aantal slecht onderhouden huizen was Camagüey – dezelfde stad waar in de gelukkige jaren tachtig* in 1989 de viering van de nationale feestdag op 26 juli plaats vond –  ook de stad waar toen een ambitieus plan met betrekking tot de stedelijke infrastructuur en ontwikkeling van de stad werd gelanceerd. Maar een hoge ambtenaar op het bureau voor provinciale ontwikkeling, betrokken bij de investeringsprogramma’s zegt: ‘Het zal zeker worden uitgevoerd, maar ik weet bijna zeker dat ik dat bij leven niet meer zal meemaken.’

aqua-potable-watertank

Tank met drinkwater

Geen waterleiding en riolering
Op dit moment heeft minder dan de helft van de bevolking een aansluiting op de riolering, een kwart heeft geen waterleiding en in sommige buurten ontbreken deze beiden. Hetzelfde geldt maar dan in mindere mate, voor de aansluiting op de elektriciteit. Ondanks de aanleg twee jaar geleden van een aquaduct met overheidsinvesteringen en volgens investeringsdirecteur Luis Palacios Hidalgo volledig toegerust voor zijn taak, is er geen sprake van een regelmatige en stabiele toevoer van water en gegarandeerde waterkwaliteit. Gezien de vele tekortkomingen van het huidige net, is het niet de bedoeling nieuwe diensten op te zetten. Richard Oliva, een assistent-manager van het bedrijf, zegt dat ‘gezien de vele problemen met het huidige waternet, onze prioriteit ligt bij de vernieuwing van het bestaande systeem. Je kunt beter niet denken aan de uitbreiding van de bestaande dienstverlening als de stabiele voorziening van water via de al bestaande pijplijnen niet gegarandeerd kan worden.’ De realisering van dit aquaduct was mogelijk vanwege een zachte lening van 40 miljoen dollar van Saoedie Arabië in 2014. Het moge duidelijk zijn dat de vernieuwing van de riolering en de wegenaanleg die moeten plaatsvinden zonder dergelijke leningen, een bijna onmogelijke taak zal zijn. Zonder uitvoering van deze projecten is verder urbanisatie in nieuwe buurten uitgesloten en kan geen grond worden aanbesteed voor de bouw van nieuwe woningen.

Bron
* Daniel Valero op de website Progreso Semanal

Noot
* De gelukkige jaren tachtig. Voor veel Cubanen zijn de jaren tachtig de jaren met de grootste materiële vooruitgang sinds het begin van de revolutie in 1959. Die eindigden in 1989 toen de Sovjet-Unie haar subsidies aan Cuba stopzette.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s