Je eigen huis bouwen in Camagüey (deel 2)

Op 5 januari 2015 nam als gevolg van Decreet 322 het Instituto de Planificación Física (IPF) of Stadsplanning een groot deel van de functies van het voormalige woningbouwbureau Vivienda over. Dat betekende een belangrijke vermindering van bureaucratische rompslomp vooral omdat het voortaan toegestaan was stukken grond in bezit van de staat, te verkopen aan individuele personen. Tot dan toe was dat in Cuba verboden. Het was een revolutionaire beschikking want het bood mensen de mogelijkheid zelf een huis te bouwen. Bovendien bood het lokale besturen de mogelijkheid hun niet gebruikte terreinen te verkopen. In theorie leek het een goede zaak, maar Odalys Martinez denkt daar anders over.

bouwvakkers4Haar standpunt wordt ingegeven door een jarenlang durende strijd met de plaatselijke bureaucraten om een plek te bemachtigen waar ze een huis kon bouwen en zelfstandig zou kunnen wonen. In die tijd heeft ze van alles meegemaakt. ‘Ik wist vanaf het begin dat het een hard gevecht zou worden, maar ik had het geloof dat het op de een of andere manier zou lukken en dat het uiteindelijk goed zou komen. Maar dat gebeurde niet. Ik herinner me dat er stukken grond dichtbij mijn huis lagen, voormalige parkeerplaatsen en dat we vroegen dat terrein te kunnen kopen. Maar het was hopeloos want er doken plotseling mensen met ‘een grotere prioriteit’ op en die kregen het. Weet je wat die ‘prioriteit’ inhoudt? Een van de mensen die toestemming kreeg om daar een huis te bouwen was de dochter van een regeringsleider, de ander had weer de juiste vrienden en ga zo maar door. De woningwereld staat bol van de corruptie en niemand zal dat ooit kunnen oplossen.’

bouw-albergue

De ingang van een ‘albergue’ of opvangwoning voor gezinnen die door natuurgeweld hun huis verloren. Hoewel bedoeld als tijdelijke huisvesting wonen sommigen er jaren achtereen.

Opvang
In de regel heeft het kantoor voor stadsplanning  Planificación Física van de gemeente 60 dagen de tijd om verzoeken van burgers te beantwoorden. Mensen met voorrang zijn zij ‘die slachtoffer werden van een natuurramp, mensen die in gevaarlijke omstandigheden wonen, personen met zeer lage inkomens en mensen die in tenten wonen’. Feitelijk functioneren de deadlines voor mensen die op een antwoord wachten niet, documenten raken kwijt en degene die de vraag stelde, krijgt niet eens een antwoord’. Een manager van Stadsplanning / Planificación Física in Camagüey zegt: ‘De waarheid is dat we vertragingen hebben opgelopen bij het verwerken van de dossiers. Dat heeft allemaal te maken met de problemen in de organisatie en het gebrek aan inspecteurs en andere stafmedewerkers, maar elk bezoek wordt door ons behandeld.’ Volgens haar snappen veel mensen niet hoe gecompliceerd het werk wel niet is. Veel cliënten bevestigen echter dat hun woonproblemen niet werden opgelost en dat zij ook na maanden papierwerk nooit een definitief antwoord kregen.

Huizenbouw
Afgezien van deze reacties is er het keiharde feit dat er in Camagüey in het eerste jaar van Decreet 322, er geen sprake was van een stijging van het aantal afgebouwde woningen. In feite gebeurde het tegenovergestelde. Volgens het Bureau van de Statistiek werden er in 2010 nog 2.795 nieuwe huizen gebouwd, maar dat aantal was in 2015 gedaald tot 1.006. Landelijk zien we een vergelijkbaar patroon en dat leidde in juli vorig jaar december tot felle discussies (achter gesloten deuren) in een commissie van het Parlement. Daar bleek dat er in 2015 53.942 verzoeken om grond werden ingediend maar dat er maar 6.427 waren toegekend. Voor de eerste maanden van 2016 is het beeld eveneens weinig rooskleurig. Tot eind mei waren 12.485 verzoeken ingediend en vastgelegd, maar ondanks de beschikbaarheid van terreinen (bijna 15.000) was van maar 2.949 verzoeken het papierwerk afgesloten. Directeur investering van Stadsplanning, Luis Miguel, heeft geen kant-en-klare oplossing voor de problemen, maar adviseert mensen met financiële mogelijkheden een reeds opgeleverd huis te kopen. ‘Het is makkelijker iets op te knappen dat er al is dan de lijdensweg te volgen naar een nieuw te bouwen woning.’ Het lijkt een oplossing, ook voor de rest van Cuba, maar Cuba heeft ook nieuw gebouwde huizen nodig en het probleem is dan waar deze gebouwd moeten worden.

Bron
* Daniel Valero, Progreso Semanal, 4 februari 2017

Linken
* Twee artikelen op deze Cubawebsite: Cubaanse onroerend goed markt is booming, 12 en 13 oktober 2012, Deel 1 en Deel 2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s