Film Hands of Stone na 3 maanden toch vertoond

Drie maanden nadat de vertoning van de film Hands of Stone op het Filmfestival van Havana werd verboden, is deze film van de Venezolaanse filmmaker Jakubowicz over het leven van de Panamese bokser Roberto Durán, nu toch te zien in de bioscoop La Rampa in Havana.

film-hands-of-stone-Jonathan_Jakubowicz

Affiche Manos Duras in de bioscoop La Rampa in Havana

De uitsluiting van het filmfestival was een soort straf omdat regisseur Jonathan Jakubowicz destijds had opgeroepen solidariteit te tonen met de Cubaanse filmmaker Carlos Lechuga. Zijn film Santa y Andrés was getroffen door censuur en mocht niet op het Filmfestival worden vertoond. Hands of Stone circuleert echter sinds enkele weken op het eiland via het semi-illegale Het Pakket/El Paquete met een Spaanse nasynchronisatie. Nu is de film ook op groot scherm in sommige bioscopen te zien, maar de officiële pers schenkt er nauwelijks aandacht aan.

boksen-sugar-ray-roberto-duran

De echte Roberto Durán (rechts) in gevecht met de Amerikaan Sugar Ray in 1980.

Kopie
In november 2016 sprak Jakubowicz telefonisch met Lechuga over de mogelijkheid zijn film Hands of Stone van het festival terug te trekken. Na dit telefoongesprek bleken de organisatoren niet langer bereid de komst van een kopie van de film uit Caracas naar het festival te regelen. Jakubowicz: ‘De dag daarna werd de dood van Fidel Castro bekend en toen werden alle pogingen gestaakt. Ik vermoed dat ze een ongemakkelijke situatie met mij in Havana wilden voorkomen op zo’ n gevoelig moment,’ zegt hij tegen de redactie van de Cubaanse internetkrant 14ymedio. Hij is van mening dat zijn aanwezigheid in Havana en de vertoning van de film ‘hypocriet’ zouden zijn geweest. ‘Het deed me denken aan al die internationale filmmakers die zich met Hugo Chávez (de overleden president van Venezuela, redactie) lieten fotograferen op een moment dat ik werd vervolgd. Ik zou veranderen in zo’n afschuwelijke kunstenaar die de onderdrukker steunt’. De bescheiden vertoning van Hands of Stone is een kleine overwinning voor de regisseur en de Cubaanse nationale filmliefhebber, die maanden hebben moeten wachten op vertoning op groot scherm. Jakubowicz benadrukt dat ‘de Cubanen de geschiedenis van Durán nu aan den lijve ondervinden.’

Bron
* Marcelo Hernández, website 14ymedio, 30 maart 2017

Linken
* Wikipedia over Jonathan Jakubowicz, de Venezolaanse filmmaker tegen wie de toenmalige Venezolaanse president Hugo Chávez tweemaal een proces aanspande. Jakubowicz verliet daarop Venezuela.
* Engelstalig artikel over Durán, de man en zijn mythen.

Ex-spion Fernando González maakt carrière

Het was voor politieke intimi geen geheim dat de voormalige Cubaanse spion Fernando González Llort de volgende president van het Instituto Cubano de Amistad con los Pueblos  / Cubaans Instituut voor Vriendschap onder de Volkeren (ICAP) zou worden. Sinds zijn terugkeer naar Cuba, na 15 jaar Amerikaanse gevangenschap, werd hij in juni 2014 benoemd tot vicevoorzitter van de ICAP. Deze week werd bekend dat hij de huidige ICAP-voorzitter Kenia Serrano Puig zal opvolgen.

cuban-five-Fernando-Gonzalez-Llort

Fernando González Llort

Het officiële persbericht over de opvolging van Serrano Puig is zuinigjes en bevat niet de geijkte zinsnede over ‘het vervullen van andere verantwoordelijkheden’ over Serrano. De tekst vermeldt ook niet hoe ‘excellent deze zijn taken voor het ICAP uitvoerde’, een vaak voorkomende zinsnede in dergelijke berichten. Dat belooft weinig goeds voor de scheidende ex-voorzitter.

Cuban Five
Sinds hun terugkeer uit Amerikaanse gevangenissen, vervullen alle leden van het spionagenetwerk van de Cuban Five functies in instellingen van de staat, de meesten als vicevoorzitters. González Llort is de eerste die zo’n instelling gaat leiden. Llort behaalde in 1987 het zogeheten Gouden Diploma als afgestudeerd specialist in Internationale Politieke Relaties. Later leidde hij een tankeenheid in Angola waar het Cubaanse leger bij de oorlog daar was betrokken. De rest van zijn levensbeschrijving bestaat uit zijn deelname aan het spionagenetwerk Red Avispa / Rode Wesp en die deelname eindigde in zijn aanhouding en gevangenschap in de VS. González Llort is officieel Held van de Republiek Cuba.

icap-kantoor-havana

Kantoor van ICAP in Havana

Solidariteit
ICAP is de Cubaanse organisatie die een grote rol speelt bij de organisatie van werkkampen, officiële congressen uit solidariteit met de Cubaanse Revolutie en de ontvangst van vertegenwoordigers en personen uit bevriende landen. Deze week verwelkomde ICAP bijvoorbeeld een delegatie van de Vriendschapsvereniging Cuba-Iran. ICAP heeft zich ontwikkeld als de bekende vriendschapsinstituten die bestonden in de voormalige communistische wereld. Bij de initiatieven en activiteiten van ICAP wordt het accent gelegd op de vriendschap tussen de volkeren en wordt marxistisch-leninistisch woordgebruik gemeden. De functie van voorzitter van ICAP biedt de mogelijkheid tot maatschappelijke stijging binnen de Cubaanse instituten. Oud-voorzitter Sergio Corrieri was lid van het Centraal Comité van de partij en lid van de Staatsraad. De nu vervangen voorzitter Kenia Serrano was ooit lid van het Nationaal Bureau van de communistische jeugdbeweging (UJC) en kwam niet verder dan een zetel in het Cubaans parlement.

Bron
* Marcelo Hernández, Cubaanse internetkrant 14ymedio, 29 maart 2017

Link
* Website ICAP

Eén maand zonder vicevoorzitter Machado Ventura

Al één maand lang is de Cubaanse tweede vicepresident José Ramón Machado Ventura niet meer in de openbaarheid verschenen. Reinaldo Escobar, journalist van 14ymedio, vraagt zich af wat de reden van de afwezigheid van de tweede sterke man in Havana kan zijn. De laatste maal dat de vicepresident werd gezien, bezocht hij een landbouwproject in Pinar del Río.

machado-ventura-2017

Machado Ventura

De 86-jarige Machado Ventura, geboren in San Antonio de las Vueltas, is als tweede partijsecretaris al ruim 10 jaar de sterke man in de schaduw van Raúl Castro. Hij was nooit langer dan 48 uur afwezig op televisieschermen en in krantenkolommen tot en met 27 februari jl. Dat leidde tot geruchten, zeker in een land waar de bevolking gewoon is meer aandacht te schenken aan het ontbreken van nieuwsberichten dan aan het nieuws zelf.

Opvolging
De afwezigheid van Ventura komt op een moment – minder dan een jaar – dat Raúl Castro zijn ambt als president zal neerleggen en de vraag dringt zich op wie hem zal opvolgen. Wanneer Machado Ventura verdwijnt, is de benoeming van een tweede partijsecretaris noodzakelijk en die zal meer duidelijkheid brengen over de vraag van Raúl’s opvolging, een van de best bewaarde geheimen in Cuba van de laatste jaren. Als de huidige eerste vicepresident Diaz Canel benoemd wordt tot tweede man van de partij, wordt daarmee een traditie voortgezet waarmee meer macht bij één persoon ligt. Maar ook andere namen worden genoemd zoals die van Bruno Rodríguez, de huidige Minister van Buitenlandse Zaken, Lázaro Expósito, partijvoorzitter in de provincie Santiago of Salvador Valdés Mesa, oud-leider van de staatsvakbeweging CTC. Er zou dan sprake zijn van een tweehoofdige leiding (van staat en partij), een ongewone route voor communistische regimes.

Fidel alleenmacht
Tientallen jaren was alle macht geconcentreerd bij Fidel Castro die veel van zijn ontelbare taken delegeerde naar zijn broer. In 2006 werd de Cubaanse leider door ziekte gedwongen zich terug te trekken uit het openbare leven, en erfde Raúl Castro dit conglomeraat van taken die voortvloeiden uit het leiderschap van de partij én de staat. Maar in de periode van Raúl Castro werd het systeem van de twee parallele functies gesplitst. De eerste vicepresident was niet langer ook dezelfde persoon als tweede man van de partij PCC. Machado Ventura bleef de tweede man van de partij. Machadito, zoals hij door zijn vrienden wordt genoemd, heeft het imago van een ayatollah en beschermer van de ware ideologie, gecultiveerd. Het is een vorm van orthodoxie die in Cuba niet gekoppeld is aan de dogma’s van het marxisme-leninisme, maar aan de doctrine van het eigenzinnige Fidelismo.

CUBA-LA HABANA-ASISTEN MACHADO VENTURA Y DÍAZ-CANEL A CEREMONIA DE CONDECORACIÓN CON LA ORDEN CARLOS J. FINLAY

José Ramón Machado Ventura (links), tweede partijsecretaris, vicevoorzitter van de Staatsraad en de Raad van Ministers ontving op 21 januari 2017  de onderscheiding Carlos J. Finlay uit handen van Elba Rosa Pérez Montoya, Minister van Wetenschappen en Milieu. Rechts: Miguel Díaz-Canel Bermúdez, eerste vicevoorzitter van de Staatsraad en de Raad van Ministers .

Onbeweeglijk
De aanwezigheid in de top van de samenleving van een onverbiddelijke Cerberus (de driekoppige hellehond uit de mythologie die de poorten van de onderwereld bewaakt) als Machado Ventura, wordt door analisten beschouwd als de wens van Fidel Castro, die hem achter zijn broer plaatste om te voorkomen dat deze van de uitgestippelde weg zou afwijken. Zo werd de man die ooit een medische graad haalde, volgens het jargon uit de Sovjettijd van de perestrojka, de rem op de hervormingen die Raúl Castro zou willen doorvoeren. Machado Ventura verwierf zijn reputatie van onbeweeglijkheid en gebrek aan flexibiliteit ook door zijn strenge optreden tijdens de provinciale vergaderingen die hij overal in het eland leidde en die vooraf gingen aan de twee laatste congressen van de partij. Daar werden besluiten voorgekookt, akkoorden gesloten en de vertegenwoordigers verkozen voor het partijcongres die trouw betoonden aan de ‘heilige geboden’ van het Raúlismo.

Harde lijn
Wellicht is er nu een einde gekomen aan de hoofdrol die hij speelde. De man die de val van functionarissen aankondigde, tijdens de vieringen van de Eerste Mei de bevolking toesprak en tientallen jaren kerstbomen verbood in openbare gebouwen, zou van het toneel zijn verdwenen. Zo verdwijnen ook  zijn toespraken die opriepen tot efficiëntie en zijn bezoeken aan productiebedrijven waar hij aanmoedigde tot meer discipline en opofferingsgezindheid. Of is het mogelijk dat Machadito – de waakhond van de orthodoxie – als een feniks uit zijn as herrijst en de boeren opnieuw uitlegt hoe zij boniato moeten telen of de ingenieurs in een fabriek uitlegt hoe zij de grondstoffen beter kunnen gebruiken? De hoeders van de harde lijn zullen die wederkomst met opluchting verwelkomen.

Bron
* Reinaldo Escobar op de website 14ymedio, 27 maart 2017

Is de gezondheidszorg in Cuba gratis?

Kortgeleden werd de Cubaanse burger er aan herinnerd dat medische zorg sinds de revolutie van 1959 weliswaar gratis is, maar de regering een hoop geld kost. Het tijdschrift Progreso Semanal – met redactielokalen in Miami en Havana – vroeg zich af of de Cubaanse burger niet fors betaalt voor de veel geprezen gratis gezondheidszorg. Progreso Semanal staat bekend als een Castrovriendelijk medium en wordt in kringen van de traditionele Cubaanse ballingen zeer gewantrouwd. Dat commentaar volgt hier. 

gezondheid-factuur-patientNaast de leuzen in ziekenhuizen en klieken als ‘Gezondheidszorg is gratis maar niet kosteloos’ worden nu facturen uitgereikt met daarop de kosten voor de specifieke behandeling. Nog steeds wordt er geen cent voor betaald. Dat klopt en zo zou het ook moeten zijn. Maar is het wel zo? Betalen we niets?

Hoge belastingen
Wij spraken er met veel vrienden over. De conclusie luidde dat de gezondheidszorg en het onderwijs in Cuba, zoals we tientallen jaren hebben geleerd,  gratis zijn en een recht, geen privilege. Het is zaak dat de regering goed in de gaten houdt hoeveel deze rechten kosten. Van een land als Cuba kunnen we niet minder verwachten. Juist nu Cuba een recessie beleeft die groter is dan bij vorig gelegenheden (behalve dan de Speciale Periode), vragen we ons af of Cubanen niet betaalden en betalen voor de instandhouding van deze diensten, bijvoorbeeld elke keer als zij producten kopen in de deviezenwinkels, Tiendas Recaudadoras de Divisas (TRD). Canada, zeker geen socialistisch land maar ook andere landen, leveren deze diensten kosteloos, mogelijk gemaakt door het economisch potentieel van het land en de hoge belastingen die er worden geheven. Maar in Cuba betalen mensen tot maximaal 240% meer (de zogeheten IVA-heffing Impuesto de Valor Agregado), voor producten  gekocht in deze deviezenwinkels, een soort BTW en de hoogste ter wereld.

Kosten behandeling
Veel Cubanen hebben dit goed begrepen. Als het juist is de prijs te weten van een medische behandeling die we ondergaan, zou het ook nuttig en noodzakelijk zijn te weten hoeveel de productie van een ton suiker kost. Of de prijs voor de groothandel van een fles sojaolie of zonnebloemolie waar we 2,40 convertibele peso’s (56,6 nationale peso’s) in de winkel voor betalen. Of de kosten van het verlies van tonnen tomaten in Guantánamo** die kortgeleden bedierven en de maatregelen die er genomen zijn tegen de mensen die hier voor verantwoordelijk zijn en voor de schade die Cubaanse gezinnen en ons economie daardoor leden.

gezondheid-factuur

Prijslijst voor medische behandelingen

Misstanden
Om deze reden is het niet per se noodzakelijk dat wij ons de kosten van een röntgenfoto van de longen, een complexe hartoperatie of het opnemen van de polsslag door een verpleegster (25 cent?) herinneren. Ons gezondheidssysteem verkoopt zijn diensten zelfs aan het buitenland waardoor het een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het land is geworden. Bovendien verdient het door de medische zorg van buitenlanders die naar Cuba komen voor behandeling. Maar we weten ook dat de corruptie de Cubaanse ziekenhuizen is binnengedrongen en dat er bedragen worden geïnd voor cosmetisch ingrepen die onder de toonbank worden verricht of á la izquierda (via links, c.q. illegaal) zoals we hier zeggen. Er is een verschil tussen een borstimplantatie voor een vrouw die simpelweg grotere borsten wil of een vrouw die een implantatie nodig heeft ter voorkoming van borstkanker. Dan is het een goed idee om de eerste een factuur te sturen én de operatie legaal uit te voeren.

Humaan model
De kosten van de gezondheidszorg openbaar maken is een plicht van de staat en een recht van de burger. Maar de staat zou ook andere informatie moeten verstrekken over de publieke uitgaven en de mentaliteit en de geesten rijp moeten maken voor nieuwe manieren om inkomsten te genereren en rijkdom te scheppen die ons in staat stellen het humane model in stand te houden en te maken dat dit op het terrein van gratis gezondheidszorg en opvoeding onomkeerbaar is. Dan is het ook niet nodig om alle betrokkenen de kosten van bijvoorbeeld een nieroperatie voor te houden of hen daar aan te herinneren.

Bron
Progreso Semanal, 24 maart 2017

Link
** Cartas desde Cuba publiceerde een artikel van Fernando Ravsberg over rottende tomaten in Guantánamo, 23 maart 2017

* Noot
De tekst van Progreso Semanal werd ook gepubliceerd op de Cubaanse website van Fernando Ravsberg. ‘El yoyo’ reageert met een schrijnend voorbeeld van een torenhoge belasting: 98% op haar salaris.

‘Ik werkte 11 jaar voor een joint venture in Cuba. De Spaanse eigenaren betaalden de Cubaanse overheid elke maand tussen de 1.500 en 2.000 dollar per maand voor mijn werk. Zelf ontving ik elke maand gemiddeld 16 CUC, dat is € 15. Dat betekent een belastingheffing van 98%. In elf jaar betaalde ik voor mijn studie en alle medicijnen die ik ontving. Mijn collega’s die in Cuba bleven, werken al langer dan 30 jaar onder deze omstandigheden. Elke aspirine hebben we met ons eigen zweet betaald.’

Investeerders gezocht voor 110 toeristenprojecten

De Cubaanse regering zoekt buitenlandse investeerders voor de realisering van 110 nieuwe projecten in de toeristensector, een van de belangrijkste inkomstenbronnen van Cuba op dit moment. Dat meldt het Spaanse persbureau EFE.

toerisme-fietsen-malecon

Fietsende toeristen aan de Malecón

De directeur Investeringen van het Ministerie van Toerisme MINTUR, José Daniel Alonso, zoekt o.a. buitenlands kapitaal voor de bedrijfsvoering van bestaande hotels, bedoeld om deze te renoveren en te hermodelleren. Als voorbeeld verwijst het Cubaanse economisch blad Opciónes naar het contract dat eerder werd gesloten door de Spaanse hotelketen Iberostar, waarbij de bedrijfsvoering van hotel Habana Riviera in de hoofdstad werd overgenomen.

Toeristengroei                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Ook wil de Cubaanse regering de infrastructuur van vliegvelden verbeteren en de bouw van nieuwe hotels versnellen om de te verwachten groei van het aantal toeristen te kunnen opvangen. In uitvoering is op dit moment het eerste vijfsterrenhotel in Havana, Manzana Kempinski, geleid door de Zwitserse hotelketen Kempinski in samenwerking met het staatsconglomeraat Gaviota. Dit hotel zal in april worden geopend. Andere hotels in Havana als Prado y Malecón en Packard zijn reeds met verbouwingswerkzaamheden gevolgd, in samenwerking met het Spaanse bedrijf Iberostar en het Franse bedrijf Accor.

 

toerisme-model-Prado-y-Malecon

Het Hotel Prado y Malecón in model, op de hoek van het Prado en de Malecón

Record
De bouw van deze luxe hotels maakt deel uit van het plan nog dit jaar het aantal hotelbedden te vergroten met 4.020 bij de al aanwezige 67.000 bedden. In 2030 moet dat aantal in geheel Cuba zijn gegroeid tot 104.000. Zo moet aan de vraag worden voldaan in Havana, de badplaats Varadero, de oostelijke provincie Holguín, en de Cayería Norte en Trinidad in het centrum van het land. In 2016 bereikte Cuba voor de eerste maal met 4 miljoen toeristen een recordcijfer. In 2017 rekent men op meer dan 4,2 miljoen toeristen. Het toerisme is de tweede inkomstenbron van het eiland, na de verkoop van de diensten van artsen, verplegers en leraren aan derde landen in het buitenland.

Bron
* Persbureau EFE

CubaTips: Bussemaker, drinkwater, Dead Body, symboliek, voedseldiefstal, censuur en mensenrechten

Gift voor Glasnost
logo-gift-voor-glasnost.jpgDe Stichting Glasnost in Cuba heeft sinds de oprichting nooit haar mening onder stoelen of banken gestoken. Of het nu ging om Obama’s reis naar Cuba, Nederlandse handelsdelegaties, het Amerikaans embargo of vooral de schendingen van de mensenrechten in Cuba.

De organisatie is geheel onafhankelijk, bestaat uit louter vrijwilligers en ontvangt geen subsidies. De gemaakte kosten, zoals voor deze Cubaweblog als voor het wekelijke E-Magazine CubaTips, worden betaald uit giften van individuele sympathisanten.

Wij vertrouwen ook dit jaar op uw financiële steun: U kunt uw bijdrage overmaken op NL45 INGB 0006 1317 44 van de Stichting Glasnost in Cuba.

Bij voorbaat onze dank!

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF ‘CUBA-TIPS’ VAN DEZE WEEK:

  1. Gift voor Glasnost
  2. Minister Bussemaker naar Cuba
  3. Cubanen en de dagelijkse strijd voor drinkwater
  4. Laatste eer aan Fidel Castro in Dead Body
  5. Cartoon: Alles in Cuba is symbolisch
  6. Regime drukt 500 kilo voedsel achterover
  7. Censuur op filmfestival in New York
  8. Tekst Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: vijandelijke propaganda
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis
Wilt u ook alle nieuwe nummers van de wekelijkse CubaTips vanaf nu in uw mailbox ontvangen?
Geef u hier op voor een gratis abonnement!
Ruim 1.000 geïnteresseerden gingen u al voor en ontvangen elke zondag de CubaTips.

Prominente Afro-Cubaanse priester ‘Enriquito’ overleden

Woensdag jongstleden is de vooraanstaande Afrocubaanse priester Enrique Hernández Armenteros, beter bekend als Enriquito of Tata Nganga, op 99-jarige leeftijd in Guanabacoa bij Havana overleden.

santeria-Enrique Hernández Armenteros

Enrique Hernández Armenteros

Enriquito was praktiserend priester of babalawo van vier – van oorsprong Afrikaanse – riten. De belangrijkste is Palo Monte, afkomstig uit Congo. Hij was ook lid van het geheime religieuze en mannengenootschap Abakuá of Ñañiguismo, zoals dat in Cuba bekend staat. Enriquito was een devote volgeling van Regla de Ocha aan wie hij door de orisha / god Elegguá was opgedragen. Het was zijn grootmoeder, een Congolese slavin, die hem inwijdde in de Afrikaanse godenwereld. Zijn woning groeide uit tot een heiligdom met beelden en attributen die deel uitmaken van de godenwereld van de Yoruba en die ook een rol spelen in het katholicisme, zoals Babalú Ayé (Heilige Lazarus), Ochún (Maagd van Cobre), Changó (Heilige Barbara), Obbatalá (Heilige Maagd van Mercedes) en Yemayá (Maagd van Regla).

san-lazaro-bedevaart

De bedevaart van San Lazaro

Geen fanaticus
Hij ontving in zijn woning vooraanstaande gasten, ook uit het buitenland, die hem om spirituele steun vroegen. Zo verwierf hij zich ook 2.000 petekinderen. Hij zei van zichzelf dat deze mensen oplossingen zochten voor hun problemen, maar ‘ik ben geen orisha / god. Het is god die de pijn verzacht.’ Enriquito erkende niet alles te kunnen oplossen want ‘hij die denkt alles te kunnen oplossen, is een fanatiekeling en ik ben een gelovige, geen fanaticus.’ In 1957 richtte Enriquito de Cubaanse vereniging Hijos de San Lázaro / Zonen van de Heilige Lazarus. Die kreeg in 2001 toestemming van de autoriteiten op de feestdag van de Heilige Lazarus op 16 december een processie te organiseren met beelden en afbeeldingen van deze heilige die in de straten van Guanabacoa werden meegedragen.

Bron
* Persbureau EFE