Groeiend tekort aan frisdranken (deel 2)

De tekorten aan frisdrank en de falende bevoorrading van bedrijven zijn een vruchtbare voedingsbodem voor boeven, speculanten en tussenhandelaars. Clandestiene fabrieken waar bier en frisdrank worden gebotteld, zijn een onderdeel van het landschap geworden, samen met die bedrijfjes waar valse rum en sigaren worden gefabriceerd.

bar-ivan-chef-justoHalf 2014 verscheen er een video op alternatieve netwerken met beelden van de inval door de politici in illegale fabrieken in Santiago de Cuba waar frisdranken werd geproduceerd. De drank werd in oude machines bereid en verpakt en kwam daarna – betaald in convertibele peso’s – bij winkels en cafetaria’s terecht. De flesjes werden op straat verzameld, schoongemaakt en hergebruikt. Het vernuft en het bedrog zijn wijdverspreid en gaan heel ver. Bareigenaar Ulload: ’Klanten zijn het zich niet bewust, maar een barman is een tovenaar die alles kan veranderen in een onvergetelijk drankje’. Een van zijn trucs is het wekenlang bewaren van hierbabuena (minttype voor mojitos) of het gebruik van gedestilleerde alcohol als vervanging van de rum Havana Club. ‘Maar met Cola is dat anders,’ zegt hij.

cuba-libre

Cuba Libre

Cuba Libre
De vraag van toeristen naar Cuba Libre is groot. De mix van Cubaans rum met Cola is het symbool van de nationale identiteit. De befaamde combinatie beleefde een crisis, veroorzaakt door de problemen waarmee de nationale industrie werd geconfronteerd waardoor de levering van deze softdrink in gevaar kwam. Twintig jaar geleden toen de economie van het eiland werd gedollariseerd, waren er maar weinig Cubanen die zich de aanschaf van een softdrink of Cola konden permitteren maar dat aantal is nu sterk gestegen. Consumenten zijn ook kritischer geworden en zijn zich meer bewust van de kwaliteitsverschillen en ontdekken al snel wanneer ze te maken hebben met een vervalst product. De groei van het aantal toeristen maakt het probleem nog nijpender. In 2016 waren dat er 4 miljoen, een groei van 14,5% vergeleken met 2015. De productie van frisdranken tussen 2013 en 2015 is, volgens het Statistisch Handboek, ook gestegen namelijk van 396 tot 594 miljoen hectoliter. Maar de groei was onvoldoende om aan de vraag te voldoen en het was noodzakelijk frisdrank te importeren voor de toeristen en de kleine ondernemers. ‘Er zullen langere tijd geen nationale frisdranken te krijgen zijn,’ zegt een medewerker van het visrestaurant Dimar aan Calle Tulipán. Men heeft Spaanse en Mexicaanse dranken, maar de nationale schitteren van afwezigheid.

coca-cola-plein-revolutie

Fotomontage Plein van de Revolutie

Import uit Mexico
In februari zond de frisdrankproducent Cott Mexico 40.000 dozen frisdrank van het merk Stars naar Cuba. De Canadese onderneming plande een uitbreiding van zijn productie in de fabriek in Puebla (Mexico), waar 60 diverse merken worden geproduceerd. Maar Los Portales, deels geleid door het staatsbedrijf Corporación Alimentaria de Cuba en deels door Nestlé, weigeren een reactie op dit bericht. Een medewerker van Portales Liuba zegt tegen de website 14ymedio: ’Wat speelt is de enorme vraag en dat er maar één fabriek voor frisdranken in dit land is. Wat ontbreekt, is de competitie. Er zou een tweede bedrijf bij moeten komen want nu zijn we de enige’. Deze fabriek is nu al aan de grenzen van zijn productie, maar de markt lijkt een onlesbare dorst te hebben.

Bron
* Zunilda Mata, website 14ymedio, 16 maart 2017

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s