Europarlementariërs eisen hoge standaard mensenrechten van Cuba

De Europarlementariërs van de Commisie voor Ontwikkelingssamenwerking hebben gisteren ingestemd met het akkoord over een politieke dialoog en samenwerking tussen de EU en Cuba. Cubaanse en Europese autoriteiten tekenden dit akkoord eind vorig jaar. Het is de eerste stemming in het Europees Parlement. Ook de Commissie voor Internationale Handel sprak zich uit voor het akkoord. De uiteindelijke stemming vindt op 20 juni plaats in de Commissie van Buitenlandse Zaken. Het Europees Parlement zal zich waarschijnlijk in juli uitspreken en daarbij zal een breed gedragen resolutie worden besproken waarin politieke eisen aan het adres van Havana op het terrein van democratie en vrijheden, worden geformuleerd.

europees-parlement-straatsburg

Europees parlement in Straatsburg

Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) roept het parlement op Cuba te vragen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. In het huidige akkoord ontbreekt een zelfstandige plaats voor de civil society en de politieke oppositie.

Hoge standaarden
De leden van de Commissie voor Ontwikkelingssamenwerking benadrukten dat hoge standaarden van Cuba mogen worden verwacht op het terrein van mensenrechten en vrijheden, nu de EU een nieuwe fase met Cuba ingaat. De zogeheten Common Position die de EU destijds aan Cuba oplegde vanwege ernstige tekortkomingen op het terrein van de mensenrechten, wordt hiermee geschiedenis. De Europese Unie is de belangrijkste handelspartner voor Cuba en de belangrijkste investeerder. Ook levert de EU een derde van het aantal toeristen, die op dit moment Cuba bezoeken.

Samenwerking
Cuba is sinds 2000 lid van de groep van ACP-landen hoewel dit land nooit het Akkoord van Cotonú ondertekende. Dit verdrag regelt de samenwerking van de EU met landen uit Afrika, de Cariben en de Pacific. In dit kader zijn voor de periode tot 2020 samenwerkingsprojecten ter waarde van 50 miljoen euro met Cuba voorzien en wel in drie sectoren: de landbouw, voedselveiligheid en steun aan projecten gericht op een beter gebruik van natuurlijke grondstoffen gericht op duurzame ontwikkeling.

politieopstraat3Politieke discriminatie
Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) heeft het Europees Parlement opgeroepen bij Cuba aan te dringen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. ‘Het akkoord moet elke strafsanctie, administratief of van welke aard dan ook verbieden, die een burger straft voor deelname aan de uitoefening van zijn burgerplicht of het naleven van de mensenrechten. Als gevolg daarvan moet het Europees Parlement oproepen tot de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen en het beëindigen van het geweld door de politie,’ aldus OCDH. Ook wordt bij de fracties in het parlement aangedrongen op invoering van een soort van alternatief klachtrecht tot waar ‘burgers en groepen zich direct kunnen wenden met klachten over schendingen van mensenrechten en democratische principes. Ook wordt aangedrongen op het nakomen van internationale arbeidsnormen waardoor een einde komt aan exploitatie van arbeid, in het bijzonder het toeëigenen door de Cubaanse staat van een deel van het salaris, een veel voorkomend fenomeen bij buitenlandse investeringen. Van de Europese bedrijven die in Cuba investeren wordt ‘naleving van dezelfde arbeidsstandaarden en ethische normen als die in het land van herkomst’  gevraagd.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio en persbureau EFE

Delen Havana al dagen zonder water

De komende dagen zullen grote delen van Havana het zonder stromend water moeten doen, aldus Leonel Díaz Hernández, directeur-generaal van het waterleidingbedrijf van de hoofdstad, in de krant Granma van gisteren. Volgens de officiële pers is sprake van ‘de ernstigste storing in de afgelopen 20 jaar.’ De staat van het Cubaanse waterleidingnet laat al jaren lang veel te wensen over. In 2015 meldden de verantwoordelijken van het bedrijf dat het verlies aan water via lekkende leidingen, was gedaald van 58% naar 43%. Kort gezegd, bijna de helft van al het drinkwater verdween en bereikte nooit de ontvangers.

water-schade-cuenca sur-buizen

Schade aan de buizen van Cuenca Sur

‘In het midden van de week beginnen we met het testen van de nieuwe leidingen die we hebben aangelegd en als die positief uitvallen, zullen we het volume opvoeren vanuit het waterbekken Cuenca Sur naar de hoofdstad,’ aldus Hernández. Vrijdag deed zich een storing voor in de leiding van Cuenca Sur waardoor 6 gemeenten in de hoofdstad en 852.000 personen zonder water zitten. Het gaat om Plaza de la Revolución, Cerro, Diez de Octubre, La Habana Vieja, Boyeros en Havana Centrum. Volgens een bericht van de het waterleidingbedrij Aguas de La Habana ‘wordt er 24 uur per dag gewerkt aan een herstel op de kortst mogelijke termijn.’ Granma spreekt over een ‘onophoudelijk zwoegen’ en een ‘wedren tegen de tijd.’ Volgens Javier Toledo Tápanes, een andere official die in het weekblad Tribuna wordt geciteerd, ligt de oorsprong van de schade in de gemeente Quivicán in de provincie Mayabeque ‘waar het vanwege de hitte overdag, de koude van de vooravond, de muggen en andere insecten bijna onmogelijk is om minuten achter elkaar te werken.’ Ook wijst hij erop dat in Cuba geen waterleidingbuizen gefabriceerd worden van 78 duim en die zijn nu juist kapot gegaan. Hij bepleit vervanging van de metalen buizen door polyethyleen. Hij beëindigt zijn betoog in La Tribuna met een oproep tot zuinigheid: ‘Sparen, sparen, sparen’.

water-herstel-buizen

Reparatiewerkzaamheden in uitvoering

Tankwagens
In Havana wordt tijdelijk gebruik gemaakt van de waterbekkens van Coscuyuela, Ariguanabo en El Gato om de problemen in de getroffen gemeenten te verlichten. Soms is sprake van één dag water/één dag geen water. Soms wordt na elke 3 dagen een waterloze dag opgelegd. Ook zijn 120 tankwagens ingezet waar mensen in emmers en flessen hun water kunnen ophalen.

Bron
* Diario de Cuba, 29 mei 2017

Link
* Beelden van de werkzaamheden, Youtube, 2 minuten

Martha Beatriz Roque: ‘Oppositie bewandelde niet de juiste weg’

Zij staat op het punt een staaroperatie te ondergaan, het gevolg van een stomp die een agente van de staatsveiligheid haar gaf. Het is een van de vele gewelddadige confrontaties waar Martha Beatriz Roque (72) in de voorbije jaren slachtoffer van werd. De dissidente en ex-politieke gevangene geeft haar visie op de rol van de oppositie op het eiland die volgens haar ‘niet de juiste weg volgt om het volk te bereiken. Je moet de bevolking raken en daarbij moet men ideeën overdragen over de werkelijkheid van het regime, die de die de bevolking begrijpt,’ zegt  Roque in een gesprek met de redactie van de internetkrant 14ymedio in het gebouw van de Cuban American Foundation in Miami.

Vladimiro Roca, Marta Beatriz Roque y Félix Bonne, autores con René Gómez Manzano del documento La Patria es de Todos 1997

De initiatiefnemers van Het Vaderland is van Iedereen. Van links naar rechts Vladimiro Roca, Marta Beatriz Roque en Félix Bonne. 1997

Roque was de enige vrouw die deel uitmaakte van de Groep van 75, dissidenten die in 2003 werden aangehouden en veroordeeld tot zware straffen vanwege misdaden tegen de staatsveiligheid. Deze gebeurtenissen werden later bekend als de Zwarte Lente. Het was niet haar eerste veroordeling want in 1997 werd zij veroordeeld vanwege het document La Patria es de Todos / Het Vaderland is van Iedereen van de groep Grupo de Trabajo de la Disidencia Interna. ‘Vaak zoekt de oppositie de straat op en roepen ze: ‘Weg met Fidel, weg met Raúl, leve de mensenrechten’, maar veel mensen kennen de rechten van de mens niet en ook  de eigen rechten kent men niet,’ legt zij uit. De opposante wijst erop dat publiek opgeroepen door de regering, dan weer roept: ‘Weg met de mensenrechten’. (…) ‘Men moet de mensen bereiken via zaken die hen interesseren. De Cubaanse oppositie is er niet in geslaagd een strategie te ontwikkelen die de mogelijkheid biedt het volk te verbinden met zijn problemen. Roque denkt dat de bevolking lange tijd niet over haar rechten mocht spreken en dan is het nutteloos hypothetische voorstellen te doen over hervormingen van de grondwet.

Toekomst
Volgen haar is een van de ergste problemen in Cuba op dit moment het ontbreken van een toekomst. ‘De Cubaan heeft geen perspectief, daarom wil hij emigreren omdat hij weet in Cuba geen toekomst te hebben. Men moet trachten de mensen te doen begrijpen hoe belangrijk het is een toekomst op te bouwen.’

Martha-Beatriz-Roque-FNCA-Miami

Martha Beatriz Roque (mei 2017)

Venezuela
Over de gevolgen van de ontwikkelingen in Venezuela, zegt Roque dat de regering van Raúl Castro de gevolgen vreest die het einde van het chavisme kan hebben. Voeg daarbij de steeds duidelijker opvatting van president Donald Trump en zijn beleid over Cuba. ‘Ik denk dat er veel zal veranderen in Cuba als Venezuela verandert’, zegt zij en wijst erop dat het voor groepen dissidenten in Cuba zeer moeilijk zal zijn om de weg van de Venezolaanse oppositie in te slaan. De omstandigheden zijn immers zeer verschillend. Roque gelooft ook dat het uitblijven van concrete acties van de zijde van de administratie Trump tegen de regering van Raúl Castro, ‘leidt tot een harder onderdrukken van de oppositie door het regime’, in het bijzonder van groepen ‘die erg dwarsliggen.’
De dissidente gelooft niet dat er veel zal veranderen nu generaal Raúl Castro heeft aangekondigd in 2018 zijn functie als voorzitter van de Staatsraad neer te leggen. ‘Castro laat de macht niet los. Hij blijft de partij leiden en in Cuba heeft de communistische partij de macht. Dat betekent dat hij de macht niet neerlegt. Nieuwkomelingen zoals de huidige eerste vicepresident van de Staatsraad Miguel Díaz-Canel zullen geen verandering van het systeem veroorzaken. ‘Díaz-Canel is een marionet die slechts zijn mond opent als men hem vraagt te zeggen wat men hem wil laten zeggen,’ beklemtoont zij. Ondanks het sombere panorama, verzekert de dissidente dat er een zekere beweging gaande is binnen de oppositie en dat men dit jaar ‘de eerste vruchten kan zien van de lange strijd van de ballingengemeenschap en de oppositie om de vrijheid op het eiland tot stand te brengen.’

Bron
* Mario J. Penton van de website 14ymedio, 25 mei 2017

CubaTips: vijanden, VS versus Cuba, Jeroen Meus, Adelanterun, Holland-Amerika Lijn, digitale knutselaars en Kempinski Hotel

‘De boodschap van de vijand’

Raúl Castro zond afgelopen week een felicitatie aan de werknemers van de Cubaanse Radio en Televisie / Instituto Cubano de Radio y Televisión (ICRT). Aanleiding was het 55-jarig bestaan van deze staatsinstelling.

eerste-mei-2017-raul-verrekijkerIn de brief wordt met geen woord gerept over de nieuwe uitdagingen, de toekomst van de radio-en televisie in Cuba of de groeiende invloed van de sociale media onder jongere generaties. In plaats daarvan constateert Raúl Castro dat ‘de wapens van de informatieve en culturele dominantie’ van ‘de vijanden’ van Cuba ‘ieder keer verfijnder’ worden. Hij herinnert eraan hoe ‘het woord en de ideeën van Fidel door het hele land verspreid werden tot ver over onze grenzen.’

Crisis communicatie
Toch kan dit ouderwetse triomfalisme van Raúl Castro niet verbergen dat de geloofwaardigheid van de Cubaanse staatsmedia ernstig zijn aangetast, juist op een moment waarbij economie en technologie in transitie zijn. Dat kan ernstige gevolgen hebben. Veranderingsprocessen dienen uiteengezet, besproken en betwist te worden in de media, ook in de staatsmedia. Die komen tot nu toe niet veel verder dan het ‘streven naar een welvarend en duurzaam socialisme.’ Maar de aanwezigheid van het Paquete / Pakket en schotelantennes maakt dat stilzwijgen geen nut meer heeft. Er is meer open en vrije communicatie nodig en het vasthouden aan het bestrijden van ‘de boodschap van de vijand’ is een gevaarlijke illusie.

Aldus het redactioneel in de nieuwsbrief CubaTips van vandaag.

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF

  1. Van de redactie: ‘De boodschap van de vijand’
  2. De relatie Cuba – VS in de toekomst
  3. Hoe digitale knutselaars Cuba transformeren
  4. Kok Jeroen Meus bij de boksers
  5. Holland America Line gaat vanuit VS varen naar Cuba
  6. Eerste luxe Kempinski hotel op Cuba opent in Havana
  7. Derde Cuba Adelanterun
  8. Cartoon: luxe winkelen in Havana
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws.

Gratis
Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen?
Geef u hier op voor een gratis abonnement!
Ruim 1.000 geïnteresseerden ontvangen inmiddels elke zondagochtend de CubaTips.

Koning en / of minister-president naar Cuba?

De kans dat het koninklijk paar van Spanje op korte termijn Cuba zal bezoeken, is groot. Maar ook de Spaanse minister-president Mariano Rajoy staat te trappelen om naar Cuba te vertrekken. Sommige Spaanse media suggereren dat zij samen zullen gaan.

felipe-rajoy

Premier Rajoy (links) en Koning Felipe

De Spaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Alfonso Dastis, sloot een gezamenlijk bezoek van koning Philip VI, koningin doña Letizia Ortiz en Mariano Rajoy niet uit. Eén ding is volgens Dastis duidelijk, dat men een bezoek voorbereidt waarbij ontmoetingen met ‘het grootste deel van het Cubaanse volk mogelijk zijn.’
Letizia zou naast alle protocollaire verplichtingen enkele nieuwe stappen in de kunst van het salsadansen willen zetten. Philip VI zal in de voetsporen van zijn vader Juan Carlos  treden en zeker de sigarenfabriek en een landbouwproject niet overslaan. We spreken dan over 1999 en de koning was toen vergezeld van premier Aznar. Maar vergeleken met toen is er in Cuba veel veranderd behalve dan de sigaren en de salsa.

Bron
* El Boletin

80% kleine zelfstandigen lid van staatsvakbond

Ruim 82 procent van Cuba’s cuentapropistas of eigen bazen, is aangesloten bij de officiële vakcentrale Central de Trabajadores de Cuba (CTC), aldus een bericht van de partijkrant Granma.

CTC-monumentjeRodolfo Jiménez, medewerker van de CTC, zegt: ‘Dat betekent weliswaar niet dat onze arbeid zo efficiënt is dat iedereen die accepteert, maar 82% van de werknemers bereiken is toch fabuleus. Vanuit politiek perspectief gezien, betekent dit dat de mensen georganiseerd willen zijn.’ Volgens Granma telt Cuba op dit moment 556.064 kleine zelfstandigen of cuentapropistas. Lidmaatschap van de CTC gebeurt op vrijwillige basis, maar Cuba kent slechts één vakcentrale, namelijk de CTC. In het bericht wordt gemeld dat aanvankelijk getracht is één organisatie op te zetten voor alle autonome werknemers, maar dat mislukte. Nu sluiten deze zich aan bij een van de 16 bonden van de CTC op basis van de aard van hun werk. Het grootste aantal kleine ondernemers is aangesloten bij de hotel- en restaurantbond, daarna volgen de kunstenbond en die van het toerisme. De CTC erkent dat er in de nieuw ontstane sector van autonome ondernemers veel versnippering vooorkomt waardoor het werk en de advisering van de cuentapropistas ernstig wordt bemoeilijkt. De CTC erkent dat ‘het noodzakelijk is te erkennen dat in dit opzicht het economisch totaalbeeld van Cuba aan het veranderen is’ en wijst bijvoorbeeld op het ontstaan van kleine bedrijfjes waar elke norm en regelgeving ontbreken.

cuentapropista-speelgoed

Kleine speelgoedondernemer in Havana

Jongeren
Volgens officiële cijfers zijn 31% van de kleine zelfstandigen jongeren, 32% is vrouw, 16% heeft ook nog een economische relatie met de staat en 11% is gepensioneerd. De Cubaanse overheid gaf in januari 2012 voor ruim 200 beroepen toestemming tot zelfstandige uitoefening. De bereiding en verkoop van voedsel (59.700 personen) spant de kroon, daarna volgen de transportsector voor personen en vrachten (54.350 personen), de verhuur van woningen en kamers (34.000 personen) en de wereld van de telecommunicatie met 24.440 werknemers.

Bron
* Persbureau EFE en Dario de Cuba, 24 mei 2017

Een analyse van de toekomstige relatie tussen Cuba en de VS (deel 2)

Terwijl de toegang tot internet in Cuba beperkt blijft, erkent Freedom House, een felle criticus van de mensenrechtenschendingen op het eiland, dat de toegang (zij het langzaam) is verbeterd sinds 2013. Hun jaarlijks rapport Libertad en la red/ Vrijheid op het net laat zien dat Cuba vooruitgang heeft geboekt op alle indicatoren van internetvrijheid: verbreiding van internet, belemmeringen voor toegang, inhoudsbeperkingen en schendingen van de rechten van gebruikers.

internet-vijf-gebruikers-hoge-voordeurSinds de zomer van 2015 heeft de Cubaanse regering meer dan 328 publieke wifi-hotspots ingericht voor Cubaanse gebruikers, en in december 2016 sloten Cubaanse functionarissen een akkoord met Google om de internetsnelheid op het eiland te verbeteren. In dezelfde tijd begon het Cubaanse staatsbedrijf voor telecommunicatie een proef met uitbreiding van toegang tot internet in particuliere woningen, te beginnen in de wijk Oud-Havana. Ook ging de prijs van internettoegang omlaag met 25 procent, waarmee een van de grootste obstakels voor een bredere aansluiting werd verminderd. Voor het jaar 2020 plant de regering om 50 procent van de bevolking te voorzien van internettoegang en 60 procent van mobiele telefoondiensten. Een grotere internettoegang helpt families bijeenbrengen, informatiestromen vermeerderen, nieuwe ruimten creëren voor publiek debat en betekent steun voor de Cubaanse private sector.

toeristen-auto-havana-schilderijReizen
Ook de uitbreiding van het reizen bevordert de uitwisseling van opvattingen. De compromispolitiek heeft ertoe aangezet dat een groot aantal Amerikanen Cuba bezocht – bijna 300.000 in 2016, zo’n 74 procent meer dan het jaar ervoor – bovenop de 330.000 Cubanen die naar het eiland reisden om familie te bezoeken. De toenadering heeft ook Cubanen naar de VS gebracht: wetenschappers, journalisten, kunstenaars en studenten. Jaarlijks bezoeken er 40.000 de VS met een gewoon visum. Deze uitwisselingen zijn mogelijk doordat de Amerikaanse regering de beperkingen voor reizen naar Cuba heeft afgezwakt om de toenadering van volk tot volk te bevorderen en doordat de Cubaanse regering de eis liet vallen dat de Cubanen een vergunning moeten hebben voor ze naar het buitenland reizen.

paladar-Don-Quijote-centrica-VedadoEconomische vrijheid
Even belangrijk, zij het dat het minder aandacht krijgt, is hoe de toenadering een grotere economische vrijheid teweegbrengt. De laatste jaren hebben de Cubanen nieuwe mogelijkheden gekregen om particuliere bedrijfjes en coöperaties te beginnen en ze hebben die kansen met beide handen aangegrepen. In de afgelopen zes jaar is het aantal particuliere bedrijven toegenomen met meer dan 300 procent en het aandeel van de particuliere sector in de werkgelegenheid is uitgebreid naar 28 procent, met de intentie om in de toekomst 50 procent te halen. Het grootste deel van het startkapitaal dat dit ondernemersinitiatief voedt, is afkomstig van geld dat Cubaanse Amerikanen naar familieleden op het eiland sturen en de aanvoerroutes van deze nieuwe zaken vinden hun oorsprong in het zuiden van Florida. Deze verbindingen zijn een direct gevolg van het Amerikaans akkoord. Om die reden schreven meer dan honderd Cubaanse particuliere ondernemers een brief aan president Trump waarin ze hem vragen hen niet in de steek te laten en deze route van levensonderhoud niet af te sluiten.

logo-social-mediaSamenvatting
De toenadering van de VS tot Cuba bevordert en versterkt op allerlei manieren de positieve ontwikkeling van de mensenrechten met de  uitbreiding van de stroom van informatie, opvattingen, mensen en kapitaal, alles wat voeding is voor het toenemende publieke debat en het levendige bedrijfsleven op Cuba. Na de verkiezingen in de VS verklaarde president Trump dat hij een nieuw verdrag met Cuba wilde dat voordelig zou zijn voor het Cubaanse volk en voor de Verenigde Staten. Een terugkeer naar de politiek van vijandigheid schiet dat doel voorbij omdat Cuba op voorspelbare wijze zou stranden, zoals Donald Trump zelf adviseert: ‘Als je wordt aangevallen: Verdedig je, sla altijd terug naar je critici en tegenstanders, en harder dan ze jou sloegen’. Dit leidt tot een doodlopende weg van voortdurende vijandschap. Daar tegenover zal een compromissenpolitiek gebouwd op de solide basis van ieders eigen belangen het best mogelijke akkoord voortbrengen en het terrein effenen voor andere verbeteringen, zij het in de toekomst. Harde taal is makkelijk, maar zoals El arte de la negociación al aangaf, moet je uiteindelijk opgewassen zijn tegen de situatie.

Auteurs
* William M. LeoGrande is docent bestuurskunde aan de American University in Washington, DC, en mede-auteur met Peter Kornbluh van Caminos secretos a Cuba: la historia oculta de las negociaciones entre Washington y La Habana/Geheime wegen naar Cuba: de verborgen geschiedenis van de onderhandelingen tussen Washington en Havana (University of North Carolina Press, 2015).
Marguerite Rose Jiménez is
senior associate voor Cuba bij La Oficina de Washington para América Latina/The Washington Office on Latin America (WOLA). Ze heeft de aflopen twaalf jaar met betrekking tot Cuba gewerkt voor NGO’s, denktanks, academische instellingen en recent voor de regering van de VS.

Bron:
* Progreso Semanal, 27 april 2017