Video: partij wil kandidaten oppositie zwart maken

De Cubaanse oppositie wil 170 onafhankelijke kandidaten presenteren voor de komende algemene verkiezingen die in oktober beginnen. Hun kansen zijn klein. Vicepresident Miguel Diaz-Canel zei in februari jl. in een uitgelekte video-opname dat er door de regering van Raúl Castro hard gewerkt wordt om deze ‘contrarevolutionaire kandidaten’ in diskrediet te brengen. De coalitie van oppositiegroepen kampt ondertussen met interne spanningen en splitsingen.

verkiezingen-Todos_a_votar_manana_por_la_constitucion_socialista

Affiche in de partijkrant Granma met een oproep aan de verkiezingen deel te nemen.

Diaz-Canel sprak in februari met militanten van de communistische partij een noemde ‘zes projecten gekoppeld aam de verkiezingen in 2018 die contrarevolutionaire kandidaten willen voordragen als leden van de Poder Popular…..Als zij worden afgevaardigd, kunnen ze de gemeenteraden, vervolgens in de provinciale besturen en uiteindelijk in de Nationale Assemblee komen, en het zou een manier zijn om de contrarevolutie binnen onze civil society te legitimeren.(…) ‘En nu nemen we stappen om dit alles in diskrediet te brengen,’ aldus Díaz-Canel in de video-opname. ‘Met deze strijd, die we al begonnen zijn, zullen we de tweede helft van het jaar bezig zijn,’ aldus Díaz-Canel tegen de partijleden.

Opvolging Raúl
Hoewel Cuba geen directe verkiezing van de leden van de Nationale Assemblee of president kent, zijn de komende verkiezingen  – die tussen oktober en februari worden gehouden – van groot belang omdat de nieuwe leden van de assemblee een nieuwe president kiezen als Raúl Castro in februari 2018 aftreedt zoals hij eerder beloofde. Castro benoemde zelf Díaz-Canel als eerste vicepresident die daardoor als opvolger van Raúl Castro wordt gezien.

CUBA-LA HABANA-DESFILE POR EL PRIMERO DE MAYO

Díaz-Canel op de Eerste Mei, rechts van Raúl Castro

Strijdig met kieswet
Leden van de oppositie sluiten zich ondertussen aan bij burgerplatforms als #Otro18 om de regering bij de komende verkiezingen uit te dagen. Díaz-Canel herinnert in de video-opname aan de pogingen in 2015 van drie dissidenten zich kandidaat te stellen voor de lokale Poder Popular. Dat mislukte toen. Tijdens een persconferentie vorige week liet een van de coördinatoren van #Otro18, Manuel Cuesta Morúa, weten dat de 170 alternatieve kandidaten op dit moment scherp in de gaten worden gehouden door medewerkers van de Cubaanse geheime dienst. Sommigen zitten al gevangen om een andere reden want ‘de grote angst (van de Cubaanse autoriteiten) is de legitimering van alternatieven voor de macht via hun eigen instituten,’ aldus Morúa. Uit de gelekte video blijkt dat zo’n uitdaging een grote zorg is op het hoogste niveau van de regering. Onafhankelijk journalist Reynaldo Escobar merkt op dat het tussenbeide komen van de regering in het verkiezingsproces om kandidaten in diskrediet te brengen een belediging van het kiesproces is. ‘De huidige regels zijn strikte. De verkiezingspropaganda die is toegestaan, is de verspreiding van korte levensbeschrijvingen van de kandidaten inclusief een foto van hen.’ Volgens Escobar is het inidivduen of organisaties volgens de huidige kieswet niet toegestaan programmapunten, politieke informatie of propaganda aan deze summiere teksten toe te voegen. Escobar: ‘De regerende communistische partij benadrukt voortdurend zelf geen kandidaten voor te dragen. Wanneer Diaz-Canel aankondigt dat de partij opponenten in diskrediet wil brengen of negatieve propaganda wil bedrijven en hun kandidaatstelling wil dwarsbomen, is dat strijdig met de kieswet.’

oppositieinbeelden
Oppositie gesplitst
Inmiddels hebben vijf organisaties zich afgescheiden van de coalitie van 70 onafhankelijke groepen. Tot deze coalitie behoren Mesa de la Unidad de Acción Democrática (MUAD) en de campagne #Otro18. Deze coalitie wil een nieuwe kieswet en 170 personen kandideren voor de gemeenteraadsverkiezingen. De vijf organisaties benoemen de voorman van deze coalitie, Manuel Cuesta Morúa als de eerste schuldige voor de scheiding der geesten in de oppositie. ‘Zijn ambities en zijn grenzeloze vriendjespolitiek vormen het belangrijkste obstakel om vooruit te komen in de strijd voor vrijheid en democratie,’ aldus de tekst in een persverklaring van de vijf uitgetreden organisaties. (Coördinadora Nacional de Presos y Ex presos Políticos, Asociación Pro Arte Libre, het Proyecto Derechos del Pueblo, la Red Juvenil y la Coördinadora Obrera Cubana). Zij beschuldigen Cuesta Morúa van ‘gebrek aan flexibiliteit’ en ‘hoogmoed.’ In juli 2016 was de belangrijke oppositiegroepering Unión Patriótica de Cuba (Unpacu) al uit de coalitie gestapt. De scheuring vindt plaats enkele dagen voor het Cubaanse verkiezingsproces van start gaat.

Bron
* Nora Gámez Torres op de website 14ymedio
Link
* Het Cubaans verkiezingssysteem (Engels) zoals de autoriteiten dit beschrijven
* Uitspraak Díaz-Canel over de komende verkiezingen, 1 minuut

Advertenties

Kunst in Cuba, het land van de Castro’s

In het Vlaamse weekblad Knack werd de vraag gesteld: ‘Wat is uw mooiste vakantieherinnering?’ De Vlaamse theatermaker Chokri Ben Chikha reageerde met: ‘Als twintiger ben ik als vrijwilliger naar Cuba gegaan. Toen ik daar aankwam, wilde ik de grond kussen. Ik voelde mij Cubaan en zij zagen mij ook als Cubaan. Kunstenaars genieten er ook veel meer aanzien dan hier. Ik heb wel een drie uur durende toespraak van Fidel Castro moeten aanhoren.’
De publicist Dominique Laridon reageerde met een betoog over het ontbreken van culturele vrijheid in Cuba. Hij vraagt zich spontaan af waarom Ben Chikha niet in Cuba gebleven is, als artiesten daar toch zoveel meer aanzien genieten dan in het cultureel benepen Vlaanderen. De meer fundamentele vraag is echter wat het betekent om kunstenaar te zijn in Cuba.

danilo-maldonado-portret3

Danilo Maldonao. graffiti-artiest

Danilo Maldonado Machado, ook wel bekend als El Sexto, is een Cubaanse graffitikunstenaar. Hij werd talloze malen opgepakt omwille van zijn harde kritiek op het Castro-regime. In gevangenschap werd hij vernederd, uitgehongerd en geslagen. Moegetergd emigreerde hij begin dit jaar naar de Verenigde Staten. Gorki Águila is de frontman van de Havaanse punkband Porno para Ricardo. Ook Águila is al verschillende malen gearresteerd op basis van vage aanklachten. Publieke optredens van zijn band zijn al jaren verboden in Cuba en het regime belet ook buitenlandse optredens, nadat een drummer gebruik maakte van een concert in Praag om politiek asiel te vragen in Tsjechië. Normando Hernández González is een schrijver en journalist, met een kritische kijk op de overheidseconomie in Cuba. Hij werd in 2003 opgepakt, tijdens een opstoot van repressie bekend als Zwarte Lente. Tijdens zijn zeven jaar lang durende celstraf werd hij geïsoleerd en gefolterd. Uiteindelijk kreeg hij na bemiddeling van de katholieke kerk toelating om in Spanje in ballingschap te gaan.

eternosjovenesfidelche

Voor eeuwig jonge rebellen

Grenzen aan de kunst
Onder de Castro’s moet je niet alleen de Cubaanse grond, maar ook het gat van de Cubaanse leiders kussen. Op de keper beschouwd is Chokri Ben Chika er dus goed vanaf gekomen: hij moest alleen enkele uren luisteren naar het gezeur van een oude tiran. Talloze artiesten, journalisten en andere dissidenten kregen het in het Cuba van de Castro’s heel wat zwaarder te verduren. Aanzien voor kunstenaars? Zolang ze maar mooi mee marcheren. Het communistische regime is heel transparant over de grenzen van de artistieke vrijheid. Artikel 39 van de Cubaanse Grondwet zegt letterlijk: ‘Artistieke creativiteit is vrij, zolang de inhoud niet in tegenspraak is met de revolutie’. De dictatuur heeft zich altijd gestoord aan artiesten die niet in de pas liepen. ‘De fout van veel intellectuelen komt voort uit hun erfzonde, dat zij geen authentieke revolutionairen zijn’, schreef Che Guevara al in één van zijn boeken.

ricardoaquila

Zanger Ricardo Aquila van Porno para Ricardo wordt voor de rechter geleid.

Gevaarlijkheid
Een artiest in Cuba wordt bijvoorbeeld vaak peligrosidad of gevaarlijkheid aangewreven. Dat vage begrip wordt in de Cubaanse strafwet omschreven als ‘de bijzondere neiging van een persoon om misdaden te begaan, gedemonstreerd door gedrag dat gezien wordt als zijnde in tegenspraak met de normen van de socialistische moraal’.  In de praktijk wordt het alleen gebruikt om critici de mond te snoeren. Misschien was Chokri Ben Chikha niet in strijd met de socialistische moraal: vele van zijn vakbroeders wel.

Vergelijking Vlaanderen
Meer dan een halve eeuw communistische dictatuur heeft het culturele leven in Cuba uitgehold. Ooit had Havana meer bioscopen dan Parijs of New York, maar van de 135 cinema’s van voor de Revolutie blijven er vandaag nog maar een twintigtal over – ook al is de bevolking van de stad in dezelfde periode verdubbeld. Films worden gecensureerd, radiozenders worden uit de ether verdrongen, boeken worden verboden. Niemand moet suggereren dat het in Vlaanderen erger is dan in Cuba, waar kunstenaars elke dag gesaboteerd, geïntimideerd, gevangengezet en gefolterd worden. Misschien hebben we in Vlaanderen niet genoeg waardering voor onze theatermakers. Misschien kunnen we meer oog hebben voor de manieren waarop kunstenaars onze samenleving artistiek verrijken. Misschien kunnen we wat minder zeuren over hun subsidies. Maar niemand moet suggereren dat het in Vlaanderen erger is dan in Cuba, waar kunstenaars elke dag gesaboteerd, geïntimideerd, gevangengezet en gefolterd worden.

che-guevara-mausoleum-santa-clara

Bezoekers aan het mausoleum van Che Guevara in Santa Clara

Vriendelijk voor tirannen
Er is de laatste tijd veel te doen over straatnamen en standbeelden, die te vriendelijk zouden zijn voor verdrukkers uit het verleden. Maar er zijn ook vandaag nog dictators, die al hun dissidenten in de pas dwingen. Het is misschien tijd om te stoppen met zo vriendelijk te zijn voor deze tirannen. Ook al is revolutionair nog zo hip, ook al is het regime nog zo sympathiek, ook al zijn de nachten in Havana nog zo zwoel: zelfs in licht verteerbare vraagrubrieken moet men wegblijven van negationisme.

Bron
* Knack, 28 augustus 2017

 

Geen verhoging invoerrechten

vliegveld-jose-marti-douane-ambtenaarOp 26 augustus publiceerden wij een bericht, afkomstig van de website Cubanet, over de verhoging van de invoerrechten op huishoudelijke elektrische apparaten. Opgemerkt werd dat de Cubaanse douane zelf over deze nieuwe tarieven ‘nog geen woord heeft gepubliceerd’.

De douane ontkent nu alle berichten over nieuwe tariefverhogingen. De Aduana General de la República (AGR) noemt de lijst van tarieven in convertibele peso’s of CUC’s, die Cubanet publiceerde vals.  Er zouden, aldus de douane ook geen plannen in deze richting zijn.

Linken
* De ontkenning van de Cubaanse douane, Spaanstalig
* Het bericht op deze Cubaweblog van 26 augustus 2017

Extremisme in de Cubaanse top

Op 23 augustus meldde deze Cubaweblog enkele harde uitspraken van vice-president Díaz-Canel, de mogelijke opvolger van Raúl Castro, getiteld: Raúl’s mogelijke opvolger wil meer censuur en minder kleine ondernemers. Cartoonist Omar Santana maakte een tekening oveer het extremisme in de top van Cuba.

diaz-canel-extremisme-omar-santana

‘Ze zeggen dat zelfs de Generaal bezorgd is over die extreme uitval van vice-president Díaz-Canel.’

 

Huizenhoge stijging invoerrechten huishoudelijke elektronica

Hoewel de Cubaanse douane nog geen woord heeft gepubliceerd over de nieuwe invoertarieven die vanaf 1 september zullen gelden, houden veel Cubanen rekening met een torenhoge verhoging van de invoerrechten op huishoudelijke en andere elektrische apparaten en mobiele telefoons. Op dit moment betalen Cubanen bij de invoer van deze artikelen met een waarde van 50,99 nationale peso’s tot 500 peso’s, 100% als invoerrechten op het product, maar dan in nationale peso’s. Wanneer het gaat om producten tussen de 501 tot 1.000 peso’s was dit tot nu toe 200%.

vliegveld-jose-marti-paketten

Cubanen met bagage op het vliegveld in Havana

Volgens de website Cubanet gaat de tariefstijging op 1 september in en zullen Cubaanse burgers niet langer hun invoerrechten op geïmporteerde artikelen in nationale peso’s of CUP’s kunnen betalen, maar in convertibele peso’s of CUC. (1 dollar = 1 CUC). De ingevoerde apparaten zijn in Cuba in de staatswinkels vaak moeilijk te krijgen, van geringere kwaliteit en duurder. De afgekondigde tarieven in CUC’s zullen in het voordeel van de staatswinkels uitwerken.

Uitzondering
Artsen, docenten, verplegers, sportlieden en andere ‘Cubaanse medewerkers in het buitenland’ die in dienst zijn van de Cubaanse staat, kunnen ‘bij hoge uitzondering en onder strikte voorwaarden, in nationale peso’s CUP’s betalen. Tot nu toe gold voor hen dat zij bij de terugkeer van de eerste reis hun invoerrechten in CUP’s konden betalen en de volgende reizen in CUC’s. De export van deze internationale missies leverden Cuba in 2016 ruim 11 miljard dollar op; door de desertie van Cubaanse artsen in Venezuela en Brazilië is dit cijfer waarschijnlijk gedaald.
Cubanet publiceerde een lange lijst van 80 artikelen en de bijpassende invoertarieven, allemaal in CUC’s, zie hierna. De nationale peso wordt door de nieuwe maatregel nog sterker gemarginaliseerd hoewel de Cubaanse overheid in teksten en toespraken sprak over ‘het eerherstel van de waarde van de Cubaanse peso’.

douane-invoerrechtenKleine ondernemers
De hoge tarieven zijn een nieuwe tegenvaller voor de kleine zelfstandigen of cuentapropistas, die op deze wijze vaak aan de nodige koopwaar kwamen. In Cuba ontbreekt een groothandel voor het midden- en klein bedrijf. Zij ontdoken daarmee het verbod dat voor deze nieuwe ondernemers geldt en dat invoer en uitvoer door cuentapropistas zonder toestemming van de officiële Kamer van Koophandel of andere afdelingen van het Ministerie van Buitenlandse Handel, verbood. Volgens Cubanet zijn de nieuwe protectionistische maatregelen een nieuwe stap in de strategie tegen de groeiende groep van particuliere ondernemers.

Bron
* Cubanet, 24 augustus 2017 met o.a. een lijst met de nieuwe tarieven voor elektronische apparatuur.
Link
* De officiële krant Juventud Rebelde van 22 augustus 2017 over de uitzonderingen voor overheidsfunctionarissen en deelnemers van internationale missies, met een serie reacties van lezers.

Cubaanse volleyballer eist 381.000 euro schadevergoeding van Finland

De Cubaanse volleyballer Luis Tomás Sosa Sierra (22), die in 2016 in Finland werd veroordeeld vanwege seksueel geweld en een jaar later werd vrijgesproken, eist wegens opgelopen schade en vervolging 381.000 euro van de Finse regering. Zijn advocaat Marko Virta wil voor elke dag dat zijn cliënt vastzat, duizend euro vergoeding.

volleybal-Luis Tomás Sosa Sierra-schadevergoeding

Luis Tomás Sosa Sierra

Marko Virta wijst op het contract dat de speler verloor (waarde 20.000 dollar) voor een plaats in een Argentijnse topclub. Vanwege zijn aanhouding en het proces dat daarop volgde, verloor Sierra deze kans. Sosa Sierra (22) werd in juli 2016, samen met nog 5 leden van het Cubaanse team aangehouden op beschuldiging van de verkrachting van een Finse vrouw in het hotel waar zij verbleven. Enkele dagen later eiste de Finse rechter preventieve hechtenis voor de zes spelers gezien het ernstige karakter van de veelvoudige verkrachting. Behalve Sosa Sierra, werden ook  Rolando Cepeda Abreu, Dariel Albo Miranda, Abraham Alfonso Gavilán, Ricardo Norberto Calvo Manzano en Osmany Santiago Uriarte Mestre gevangen gezet. De zevende Dariel Albo Miranda werd vrijgesproken en keerde terug naar Cuba.

Hoger beroep
Vijf van de zes spelers werden in september 2016 veroordeeld tot uiteenlopende gevangenisstraffen. Zij gingen in hoger beroep, dat in mei van dit jaar plaatsvond. Op 30 juni volgde de uitspraak. Sosa Sierra werd onmiddellijk in vrijheid gesteld terwijl de straffen van 4 andere spelers werden verlicht.

Bron
* Diario de Cuba, 23 augustus 2017

Raúl’s mogelijke opvolger wil meer censuur en minder kleine ondernemers

De mogelijke opvolger van Raúl Castro, eerste vicepresident Miguel Díaz-Canel, is ervan overtuigd dat de VS, ondanks de politieke dooi, voortgaan ‘de revolutie te vernietigen.’ Canel, tevens partijsecretaris, zegt dit in een video die in februari jl. werd getoond voor kaderleden van de Cubaanse Communistische Partij tijdens een speciale conferentie. Sociale media in Cuba verspreidden maandag jongstleden fragmenten van deze video. De vicepresident verdedigde ook de censuur en pleitte voor minder kleine ondernemers.

diaz-canel-raul-castro

Raúl Castro (links) en Díaz-Canel

Hij stelde een aantal maatregelen voor om te strijden tegen ‘het Noord-Amerikaanse plan (…) dat ruimte tot beïnvloeding zoekt, probeert te infiltreren in onze communicatie- middelen, de culturele en symbolische strijd probeert te beïnvloeden en de niet-statelijke sector van de economie wil financieren en versterken en leiders in deze sector wil scholen’. Diaz-Canel ageerde ook tegen media als het Cubaans-Amerikaanse tijdschrift/On Cuba, een kritisch medium dat positief staat tegenover de revolutie maar kritische kanttekeningen plaats bij bepaalde ontwikkelingen. ‘We zullen zulke platforms sluiten en wie daar een schandaal van maakt, moet dat vooral doen. Ze zullen zeggen dat wij censuur uitoefenen maar heel de wereld censureert’. On Cuba wordt geleid door Hugo Cancio, heeft een kantoor in de VS en correspondenten in Cuba. Volgens de opvolger van Raúl Castro staat On Cuba ‘zeer agressief tegenover de Revolutie.’ Volgens Canel verbergen de onafhankelijke en internationale media ‘hun ware bedoelingen’ achter het masker van ‘een kritische houding en de vrijheid van meningsuiting.’ (…) ‘Deze media betalen onze journalisten meer dan wij hen kunnen betalen en er is een groep jonge journalisten de voor deze verleiding valt.’

Kritiek en censuur
De Cubaanse grondwet (1976) staat enkel communicatiemedia toe die in handen van de staat zijn en functioneren op basis van de socialistische staat. In de afgelopen jaren zijn daar diverse onafhankelijke nieuwe media bijgekomen, vaak gemaakt door medewerkers die hun opleiding genoten in de scholen van de Cubaanse staat, maar met een kritische blik kijken naar het proces in de Cubaanse samenleving. De overheid beschouwt deze ontwikkeling als een bedreiging en dergelijke medewerkers worden geconfronteerd met censuur.

Ambassades
Díaz-Canel onderstreepte ook dat Cuba met de VS ‘ niets te onderhandelen’ heeft. ‘In ruil voor niets moeten zij de asymmetrie (tussen beide landen) oplossen als ze relaties willen en deze willen normaliseren. Wij hoeven in ruil daarvoor niets terug te doen.’ Vervolgens beschuldigde hij enkele Europese ambassades van ‘omvangrijke gezagsondermijnende activiteiten tegen Cuba’ en hij noemde met name Duitsland, Noorwegen, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en de VS. ‘Er is een golf van plannen met gezagsondermijnende inhoud, die elke dag wordt geanalyseerd. Daar is de zaak van het Pakker/ Paquete (semi-illegaal videopakket dat in heel Cuba wekelijks tienduizenden gebruikers heeft, redactie), de illegale wifi-netwerken, de kleine ondernemingen die de jaren vijftig aanprijzen….’, aldus Díaz-Canel, die verwees naar een bedrijf dat ‘de periode van Batista verheerlijkt’ met de marketing van foto’s en affiches uit de periode van Havana ten tijde van de Republiek.’ **

click-yoanisanchez

Yoani Sánchez

Loyale oppositie
Volgens Canel, ook lid van het Politburo, zijn er twee soorten oppositiebewegingen in Cuba, namelijk: ‘de contrarevolutie van de confrontatie waaronder hij de journaliste Yoani Sánchez, directeur van de website 14ymedio schaart, opposant Antonio G. Rodiles en de Damas de Blanco. Verder is er de loyale oppositie die projecten ontwikkelt om de groeiende politieke, wetgevende en economische problemen van het land op te lossen. Deze ‘loyale oppositie’ karakteriseerde hij als ‘personen die een betoog hebben en een sociaal –democratisch taalgebruik dat goed gestructureerd is en die ‘niet direct de confrontatie zoeken met de Cubaanse revolutie.’ Hij verwees o.a. naar de websites Cuba Posible en Cuba Emprende waarvan hij zei dat ‘de mensen deze ook niet beschouwen als een project tegen de revolutie’.

cuentapropista-gesloten-wegens-verbouwing

Voorlopig worden geen vergunningen meer voor kleine zelfstandige bedrijven verstrekt. ‘Gesloten vanwege werkzaamheden’

Kleine ondernemers
Vervolgens bekritiseerde de gedoodverfde opvolger van Raúl Castro ook de particuliere ondernemerssector waar de internationale media ‘zoveel ophef over maken’. (….) ’Vandaag houdt iedereen je voor dat de kleine ondernemer of cuentapropista (…) de succesvolle man in Cuba is,’ aldus een klagende Díaz Canel. ‘Het is de bedoeling het succes te bevorderen van de kleine en middelgrote ondernemers want zij willen de niet-statelijke sector veranderen in een sector van oppositie tegen de revolutie,’ merkte hij op. Deze maand kondigde de regering nieuwe regelingen voor de particuliere sector waarbij de uitgave van vergunningen voor particuliere restaurants en de verhuur van woningen aan toeristen tijdelijk werd opgeschort. De particuliere sector reageerde geërgerd op deze maatregel; de sector telt nu een half miljoen arbeiders.

chucho-del-chucho

Chucho del Chucho

Bron
* Diario de Cuba, Mario J. Pentón, 22 augustus 2017
Linken
* Kort Spaanstalig fragment van Diaz-Canel 1 minuut
*Diaz Canel moet maar directeur van de UCI worden’, (opleiding van computer- en internetdeskundigen in Havana waar o.a. de sociale media worden gedetecteerd). Collage (Spaanstalig) van Chucho del Chucho, 6 minuten.
* Opposant Antonio Rodiles reageert (Spaanstalig) op het ‘neo-castrisme’ van Diaz-Canel inclusief veel meer citaten van Canel. Een product van de oppositiebeweging Estado del Sats, 14 minuten.
** Op 21 juli 2017 publiceerde deze Cubaweblog een artikel getiteld ‘Havana, de hoofdstad van de nostalgie’. In deze tekst meldt de onafhankelijke journaliste Miriam Celaya de verkoop uit nostalgische motieven van oude ansichtkaarten van Cuba, zonder overigens maar eenmaal de naam van Batista te noemen.