Drie activisten voor vrije verkiezingen gearresteerd

Drie activisten van het burgerplatform #Otro18 zijn woensdag gearresteerd. Ze wilden adviezen overhandigen aan de Nationale Kiescommissie in Havana. #Otro18 wil een verandering van het Cubaanse kiesstelsel en grotere  transparantie bij komende verkiezingen. Een nieuwe kieswet waarin ook de oprichting van verenigingen en politieke partijen mogelijk moet worden, is daarvoor nodig.

manuel-cuesta-reunion-otro18

Bijeenkomst van het platform #Otro18 met in het midden Manuel Cuesta Morúa.

Het bericht is afkomstig van Manuel Cuesta Morúa, die ook de namen bekend maakte van de gearresteerden, namelijk Lisbetty Darias González, Marthadela Tamayo en Juan Antonio Madrazo. ‘Ik probeer sinds gisteren te ontdekken waar zij zich ophouden, ben naar alle politiebureaus in de stad gegaan en moet er nu nog vier bezoeken,’ aldus Cuesta Morúa. De drie zijn verbonden aan een initiatief Ciudadanos Observadores de Procesos Electorales dat de aanwezigheid van onafhankelijke waarnemers bij de verkiezingen moet mogelijk maken. González zou sinds woensdag in het politiebureau Zapata y C in Vedado worden vastgehouden.

verkiezingen2

Sinds 1959 – het jaar waarop de revolutie van Fidel Castro triomfeerde – hebben geen oppositiegroepen of tegenkandidaten aan verkiezingen in Cuba meegedaan.

Veranderingen kiesstelsel
Voor Cuesta Morúa passen de arrestaties van deze week in een offensief tegen onafhankelijke initiatieven gericht op verandering van het kiesstelsel. ‘De kandidaten van #Otro18 zijn de stem van de burgers, niet van de Staat, zij vechten voor transparantie en stellen verandering van het kiessysteem voor, ondersteund door de burgers,’ aldus Morúa. De repressie van de kant van de staat is bedoeld om te voorkomen dat kandidaten van oppositiegroepen zich kandidaat stellen voor de verkiezingen van leden van de Poder Popular in oktober aaanstaande.

Bron
* 14ymedio, 17 augustus 2017

Linken

* Deze Cubaweblog 9 april 2016: Advocaat Wilfredo Vallin krijgt huisarrest vanwege pleidooi vrije verkiezingen.
* Website #Otro18
* Youtube 18 augustus 2017: Gesprek (4 minuten) met Wilfredo Vallin en Manuel Cuesta Morúa.

En vervolgens gebeurt er niets…

In Cuba krijg je de indruk dat iedereen altijd alleen maar wacht. Waarop? Op iets anders, iets beters. Op het moment dat je niet meer hoeft te emigreren, aldus Cees Zoon in De Groene van 9 augustus.

Traffic at Malecon, Havana, CubaToeristen, vooral de Europese, zeggen na hun bezoek aan Cuba steevast dat de Cubanen zo vrolijk zijn. Ik deel die constatering geenszins. Voor mij is het gros van de Cubanen vooral gedeprimeerd, en dat ben ik zelf na een paar dagen op het eiland ook altijd. Het is niet om vrolijk van te worden wanneer alles om je heen kapot is of niet werkt en er niets leuks of lekkers te krijgen is maar alleen het minimale, en dat pas na een flinke inspanning. Uitzichtloos is een woord dat het dagelijks leven van veel Cubanen aardig dekt. Gretel Marín, maakster van de documentaire El último país (Het laatste land) en tevens de vertelster, klinkt de hele film door zelf ook behoorlijk depressief.

Een halve eeuw stilstand
Cuba is zo romantisch, zeggen de toeristen ook. Al die mooie oude auto’s en zo, alsof de tijd heeft stilgestaan. Maar een halve eeuw stilstand in de steden of op het platteland is geen feest. Wel is het een verademing dat je op straat niet gebukt gaat onder de schreeuwerige reclames van elders. In ruil daarvoor word je natuurlijk wel bedolven onder de ‘ouderwets-romantische’ agitprop, de revolutie-propaganda, de afbeeldingen en leuzen van Che, Fidel en Raúl.

Voor goed vertrekken
In Cuba krijg je de indruk dat iedereen altijd alleen maar staat en zit te wachten. Wachten waarop? Op iets anders, iets beters. En wie niet wacht vertrekt. Cubanen blijven het liefst voorgoed van het eiland vertrekken, hoewel ze tegenwoordig naar het buitenland mogen reizen en weer terugkomen. Alleen al in Mexico komen ze met honderden tegelijk aan met bootjes en luxe-jachten die ze voor een forse prijs oppikken, of via de Midden-Amerika-route. Dat loopt uit op een desillusie, want de Verenigde Staten mogen ze niet meer in. Dat heeft Donald Trump met het tenietdoen van een deel van de opening die Obama bood natuurlijk niet teruggedraaid. De Cubanen kregen altijd een voorkeursbehandeling, in ruil voor de stemmen van de Cubaanse gemeenschap in Miami.

Lees verder op de website van De Groene

Overal muziek in de straten van Havana

Elke zondag ontmoet Raymel Casamayor zijn vrienden in het Maceopark in Havana. Het is het startpunt van een wandeling waarbij hij, gewapend met een speaker aangesloten op bluetooth op een mobiele telefoon, allerlei soorten Cubaanse ritmes laat horen. Deze muziek verschilt van de rumba en de montone reggaetón die de straten in Havana vaak domineren.

muziek-raymel casamayor

Raymel Casamayor maakt elke zondag een muzikale wandeling door Havana

Hij noemt zijn project ReConstrucción of Wederopbouw en hij wil klanken laten horen die door andere, meer populaire muziek verdrongen zijn. ‘Mensen hebben geen toegang tot andere ritmes’, zegt hij. Deze geluidstechnicus kwam op het idee toen hij in Havana kwam wonen en ontdekte dat veel Cubanen hetzelfde deden met hun geliefde muziek. Hij vertelt hoe men hem een luidspreker leende en hij besloot met een vriend de straat op te gaan en te kijken wat er zou gebeuren als er andere muziek ten gehore zou worden gebracht.

muziek-raymel casamayor-kinderen

Vanwege de hitte delen de leden van ReConstrucción hoeden uit aan de mensen die komen luisteren.

‘We speelden Cubaanse muziek, Benny Moré, Sonora Matancera … Ik dacht mensen gaan ons met eieren bekogelen maar het tegenovergestelde gebeurde,’ zegt hij. Samba, chachacha, rumba, iets van de Nueva Trova, boleros en zelfs merengue zijn de genres die Casamayor laat horen. ‘Elke zondag in het Maceopark en als het soms nodig is reis ik naar een andere provincie en doe hetzelfde.’ Hij speelde al in de wijk El Cándido in Santa Clara, liep door Holguín waar hij zijn muziek liet klinken tijdens het filmfestival in Gibara eind april.
Vanwege de onbarmhartige hitte in augustus heeft hij de aanvangstijd gewijzigde van 4 naar 5 uur ’s middag en deelt hij hoedjes uit aan zijn publiek.

muziek-raymel casamayor-As they turn into Laguna Street, at the back of the Ameijeiras Hospital, some neighbors recognize CasamayorHerinneringen
Hier in de Lagunastraat, achter het ziekenhuis Ameijeiras, is Casamayor een vertrouwde figuur. Binnen korte tijd zijn meer buurtbewoners aangelopen. Een baby in de kinderwagen beweegt op de muziek terwijl de moeder met haar heupen draait. Ada Maria (64) leeft helemaal op bij een nummer van Los Van Van El Paso del Bueye cansado / de Vermoeide Os. Ze nodigt haar kleindochter tot dansen uit en vertelt dat dit de muziek was die men speelde op feestjes in haar jeugd. ‘Kinderen en ouders vinden dit leuk want veel is er deze zomer voor kinderen niet te doen,’ zegt zij. Een paar jongeren vragen naar nummers van Yasek Manzano en de vrienden van ReConstrucción dat ze die nu niet bij zich hebben. ‘Volgende week nemen we die mee,’ beloven ze. Anderen vragen om een verzoeknummer. ’Vorige week vroeg iemand mij een serie nummers op een usbstick te zetten. Ik heb dat voor hem gedaan. Het is leuk als ze er later aan kunnen terugdenken,’ zegt Casamayor.

Verkoeling

muziek-raymel casamayor-zwembadje-calle-esocbar

Kinderen spelend in een plastic badje terwijl Casamayor zijn muziek ten gehore brengt

Op de hoek van Calle Escobar en Concordia, speelt een stel kinderen in een plastic zwembadje om af te koelen. Zij begroeten Raymel zo enthousiast dat hij doorweekt wordt, maar de speaker gaat onverstoord verder met het ten gehore brengen van zijn geliefde muziek.

Bron
* Luz Escobar, website 14ymedio, 8 augustus 2017

Succesvolle coöperatie moet sluiten

De alarmbel in de niet-statelijke sector ging vorige week opnieuw af toen het onafhankelijke magazine El Toque de sluiting door de Cubaanse overheid bekend maakte van de coöperatie Scenius, gespecialiseerd in economische, boekhoudkundige en belastingadviezen. Opmerkelijk is dat alle klanten van Scenius staatsbedrijven zijn zoals het Ministerie van Landbouw, het Ministerie van Communicatie en het Centrum voor Neurochirurgie. Het motto van de coöperatie Scenius luidt: ‘Elke kampioen heeft een coach.’

scenius-alfonso-larrea

Directeur Alfonso Larrea van Scenius

Alfonso Larrea Barroso, jurist en commercieel directeur van de coöperatie, zegt in een reactie aan de webkrant 14ymedio dat de coöperatie beschuldigd wordt de regels op Sociaal Eigendom te hebben geschonden, ‘maar wij zijn het daar niet mee eens en gaan in beroep’. Het bedrijf heeft 30 dagen de tijd zichzelf op te heffen en de banden met bedrijven – waaronder veel staatsbedrijven – te verbreken. Twee jaar geleden sprak de officiële krant Juventud Rebelde (7 mei 2015) waar Larrea aan het woord kwam, nog over Scenius als ‘de infanterie van het coöperatiewezen.’ Het was toen de eerste coöperatie op het gebied van economische, boekhoudkundige en belastingadviezen. Larrea was toen nog optimistisch en geloofde dat er in 2016 12.000 coöperaties (de landbouwcoöperaties niet inbegrepen) met gemiddeld 10 deelnemers per coöperatie en in totaal 120.000 deelnemende werknemers, in Cuba zouden functioneren. ’Uitgaande van een traditioneel gezin zouden 480.000 personen direct bij deze vorm van bedrijfsvoering betrokken kunnen worden,’ aldus Larrea. Half 2017 telde Cuba slechts 431 van deze cooperativas no agropecuarias CNA’s.

Politieke strijd
Larrea heeft een advocaat in de arm genomen die tegen de beslissing in beroep gaat bij de Minister van Financiën en Prijzen. Hij wijst erop dat niet alleen dit project bedreigd wordt, maar dat de sluiting ook het verlies van werk van 320 mensen betreft. Larrea is vastbesloten het debat aan te gaan. ‘Wij zullen onze coöperatie via de administratieve en politieke kanalen verdedigen,’ zegt hij.

cooperatieautowasserij

Coöperatieve garage

Stagnatie particuliere sector
Tijdens de laatste zitting van het parlement waren de CNA’s voorwerp van kritiek in de slottoespraak van Raúl Castro. Die merkte op dat besloten was met enkele coöperaties te beginnen, ‘maar onmiddellijk waren dat er al tientallen.’ Volgens Castro was er sprake van ’een grote mate van oppervlakkigheid en een overvloed aan enthousiasme.’  Hoewel hij ook vaststelde dat de ontwikkeling van het systeem van eigen bazen of cuentapropistas en de experimenten met CNA’s niet zullen worden gestaakt. Vorige week maakte de autoriteiten bekend dat de uitgave van vergunningen voor werk als eigen baas tijdelijk zal worden gestaakt, een beslissing die in de particuliere sector tot veel onrust heeft geleid. De autoriteiten lieten gisteren weten dat deze pauze niet heel lang zal duren.

Bron
* 14ymedio, 5 augustus 2017

Linken
* Website Scenius
* Voice of America, 5 augustus 2017: Cuba to Shut Down Fast-growing Accounting Cooperative
Reactie Scenius (Spaanstalig)  aan de Minister van Defensie op de website Cubadebate, 8 augustus 2017.

‘Cuba is het enige land waar rijkdom wordt bestreden’

Een bruuske wijziging van de politieke situatie in Venezuela, kan ‘een grote impact’ hebben op Cuba. De Venezolaanse regering maakt een crisis door en heeft zowel nationaal als internationaal veel aan geloofwaardigheid verloren. Venezuela is de eerste handelspartner van Cuba ondanks het feit dat de olieleveranties minder zijn geworden en de inkomsten uit ‘de verhuur’ van Cubaans medisch personeel zijn gedaald. Die conclusie trok de Cubaanse econoom Omar Everleny Pérez tijdens een bijeenkomst van economen in Miami.

Omar-Everleny-Perez-miami27072017

Omar Everleny Pérez

Omar Everleny Pérez is pleitbezorger voor verregaande economische veranderingen in Cuba, maar werd in april 2016 ontslagen bij het Centro de Estudios de la Economía Cubana van de Universiteit van Havana. Omar Everleny (56) zou zonder toestemming gesprekken hebben gevoerd met collega’s uit de VS. De vooraanstaande econoom zei op de conferentie van de Asociación para el Estudio de la Economía Cubana (ASCE) echter niet te geloven dat een mogelijk verlies van Venezuela zou leiden tot een nieuwe Speciale Periode, zoals die zich begin jaren negentig in Cuba voordeed toen de toenmalige Sovjet-Unie een einde maakte aan de miljarden subsidies richting Cuba. ‘De terugkeer naar de apagones (elektriciteitsonderbrekingen) is politiek een groot risico. Het is een politiek en economisch probleem omdat de stroomonderbrekingen zich nu voordoen in een hoofdstad als Havana vol toeristen. De situatie is veranderd en de staat zit niet te wachten op een nieuw probleem naast alle problemen die men al heeft.’

Krimp en groei
Tijdens de recente bijeenkomst van de Nationale Assemblee, maakte de Minister van Economisch Zaken, Ricardo Cabrisas, bekend dat de groei in het eerste half jaar van 2017 1% bedroeg, tegenover een krimp van 1% waarmee de economie vorig jaar werd afgesloten. De groei is, volgens Pérez te danken aan de grotere opbrengst van de suikeroogst en de groei van het toerisme. Hij zegt dat deze groei ‘niets voorstelt’ tegenover de daling van de export met 27%. ‘Cuba blijft een land dat weinig investeert, dat een groot handelstekort kent en een fiscaal tekort dat dit jaar 12% van het Bruto Intern Product bedraagt’. Hij concludeert dat de economische hervorming die de regering van Raúl Castro in 2010 afkondigde ‘Cuba niet heeft geleid tot de weg van de ontwikkeling’. Hij vroeg zich ook af hoe lang het nog zal duren voor de autoriteiten besluiten nemen om de beslissingen te decentraliseren, de 400 projecten voor buitenlandse investeringen zullen worden goedgekeurd, de toegang tot internet wordt uitgebreid en vooral de particuliere sector aandacht krijgt.

Rijkdom
logo-pccEverleny Pérez: ‘Cuba is het enige land waar rijkdom wordt bestreden en niet de armoede.’ Hij reageerde op de aankondiging dat nieuwe regels zullen worden gepubliceerd ter controle van de particuliere sector. Kortgeleden werden door de Cubaanse Communistische Partij twee werkdocumenten gepubliceerd waarin werd vastgelegd dat Cubanen geen rijkdommen, noch eigendommen mogen verzamelen. Pérez zei dat er tot nu toe 543.000 vergunningen werden verleend voor werk als eigen baas of cuenta propia. Maar al die werkzaamheden zijn geconcentreerd in vier tot vijf sectoren (vervoer, toerisme) en vragen geen gekwalificeerde arbeid. Hij meent dat de dienstverlening in de toeristensector verbeterd kan worden omdat die de ware motor van de Cubaanse economie vormt.

Bron
* Nora Gámez Torres in El Nuevo Herald, 27 juli 2017

Havana, hoofdstad van de nostalgie

De wanden vol foto’s met stadstaferelen uit het verleden en van een grote groep beroemde artiesten uit de Republiek Cuba, grammofoonplatenhoezen uit diezelfde periode en belegen reclameposters uit de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw. In een centrale ruimte is een niet meer functionerende platenspeler de blikvanger in de kleine eetzaal van het restaurant. Op de tafelkleden doen oude vinylplaten (LP’s) dienst als onderzetters voor de borden, en andere platen van hetzelfde materiaal (singles) zijn onderzetters voor de glazen. Miriam Celaya, journalist en columniste, ervaart een golf van nostalgie naar de periode van de Republiek met een stevige invloed van de Yankee en door Castro en de zijnen bijna 60 jaar smalend omschreven als ‘pseudorepubliek.’

paladar-traditioneel

Paladar met nostalgie-interieur

In dit particuliere restaurant  – zoals in andere soortgelijke die zich in Habana Vieja en andere delen van de stad begonnen te verspreiden vanaf de zogenaamde ‘raúlistische hervormingen’ – weerspiegelt de hele omgeving die onmiskenbare hang naar het verleden die zich de laatste tijd als een epidemie van de stad meester is gaan maken. ‘Alles wat maar verleden tijd is was beter’, een deuntje dat meedogenloos in Cuba rondzingt. Maar het gaat niet om zomaar een verleden. Want, vreemd genoeg, toont geen enkele van deze enthousiaste particuliere ondernemers ook maar de minste interesse een beroep te doen op de socialistische esthetica met dat vleugje Sovjet dat dertig jaar lang het nationale leven in Cuba bepaalde zonder de inheemse geest te beïnvloeden. Er zijn geen matroesjkas, balalaikas of personen in ‘Russische poppetjes’ die de etalages of interieurs van deze zaken stofferen of de piñata en zaaltjes voor kinderfeestjes versieren. Niets doet denken aan de onverwoestbare vriendschap van Cuba en de Sovjetunie uit een tijdperk waarin bijna alle leden van dat Cubaanse proto-ondernemerschap zijn geboren. Zij geven er de voorkeur aan de welvaart uit de Republiekeins met de krachtige Yankee-invloed te doen herleven en de harde jaren van de dominantie van de bolo (de Rus) op het eiland te vergeten.

Westerse glamour
Dat verklaart dat men overal in die zaken een decoratie kan aantreffen van een reproductie van een platenhoes van Benny Moré en niet van hedendaagse muzikanten als Los Van Van of Isaac Delgado. En vanaf de wand kijkt het glimmende en glimlachende gelaat van Kid Chocolate ons aan en niet dat van Teófilo Stevenson. Glamour is zonder twijfel een westers kapitalistisch product. Hoewel het hier om een belegen en in karton verpakte glamour gaat zoals die van het Cuba van de jaren 50, die ontaardt  in een model dat standaard dreigt te worden. Dat gebeurt altijd in gemeenschappen zonder vrijheid waar de middelmatigheid de boventoon voert.

havana-parque-central-1900

Parque Central, begin 20ste eeuw

Lucratieve nostalgie
Zoals pleegt te gebeuren bij elke gelegenheid om een graantje mee te pikken ontbreken ook hier de schelmen niet die besloten hebben van het nieuwe goudmijntje te profiteren dat dit soort esthetica van de nostalgie biedt om hun eigen zakken te vullen, zoals af te leiden valt uit een uitgebreide advertentie op het zeer populaire web Revolico, waar men voor 25 CUC, of het equivalent in CUP ( 625 peso’s), een verzameling van 27.000 Cubaanse foto’s van vóór 1959 kan kopen ‘voor de wanden van jouw zaak’. (…) ‘De geschiedenis van ons land leeft door het beeld’, spoort de advertentie aan die de verkoop promoot van een ‘ruime selectie foto’ s van cafetaria, hotels, huizen, monumenten, winkels, historische plaatsen en van de voornaamste straten en lanen van de Cubaanse hoofdstad.’ Deze offerte geldt niet alleen voor foto’s, maar ook voor ‘oude landkaarten, ansichtkaarten, buslijnen, architectuurontwerpen, gravures, kopieën van erg goede kwaliteit van oude bierreclames van Cristal, Hatuey en Polar, posters van sigarenmerken, hotels, casino’s, dranken en nog veel meer wat allemaal een ruime grafische schat  van grote waarde vormt.’ Een hele cultus naar het prerevolutionaire verleden die het hardnekkig verlangen naar een verloren model duidelijk maakt, en het heden des te meer diepgeworteld en innig verstrengeld als decadent en mislukt laat zien, en nog onzekerder en duisterder de toekomst.

malecon-1940

Malecón in 1940

Pseudorepubliek
De paradox is dat, – na een periode van bijna zestig jaar Castro waarin de voornaamste inspanningen er op gericht waren te proberen de 57 jaren van de Republiek Cuba uit te wissen – ‘pseudorepubliek’ genoemd- en een model (ja, ‘pseudo’-socialistisch), niet echt proletarisch en wars van de nationale cultuur en aspiraties, te creëren -, het liberale Republikeinse ideaal weer verhuld terugkeert in de culturele symbolen en vandaag de dag als verheerlijking van de herinnering naar die ‘betere tijden’ uitbot, toen de welvaart en rijkdom te prijzen doelen waren, en geen misdaden.  Het resultaat is dat bij het niet kunnen laten zien van een beloftevolle toekomst  de door het slijk gehaalde Republiek verworden is tot het afgezaagde symbool van het verloren paradijs en weer een voorkeursplek gaat innemen in de collectieve verbeelding, niettegenstaande het feit dat meer dan 70% van de huidige Cubanen na  1959 zijn geboren en ge(mis)vormd zijn in een leer van gestrengheid en opoffering.

Socialistische marketing
Het gebruik van Republikeinse symbolen is echter niet alleen voorbehouden aan de kleine niches van de particuliere economie. De middelmatigheid en gebrek aan verbeelding bereiken ook de almachtige Staat-Regering-Partij die bijna heel de industrie van de vrijetijdsbesteding onder controle heeft.  Zo is het herscheppen van de jaren vóór 1959 een zeer lucratieve inkomstenbron geworden, ook voor de verwoesters van de Republiek zelf. Vooral sinds het toerisme van de VS het voornaamste doel van de socialistische marketing werd. Dat laat ook de zorgvuldige reconstructie van  oude hotels, bars en andere voor het internationale toerisme bestemde ruimtes zien, die tot voor kort geleden nog decadente locaties of simpelweg ruines waren en waarvan de architectuur en recent herstelde binnenruimtes de elegantie en stijl van het Cuba van de tijd vóór de revolutie herscheppen.

paladar-traditioneel2Themapark
Ondertussen gaan de ideologische gevechten en verhitte anti-imperialistische debatten in de openbare ruimte en officiële pers gericht op de indoctrinatie en controle van de eigen bevolking, gewoon door.  Maar zowel de ondernemers in opmars als de kameleontische castristische koepel in Cuba werken aan een parallelle werkelijkheid van een Republikeinse en kunstmatig in ere herstelde traditie ter ontspanning en vermaak van de buitenlandse bezoekers die in dollars betalen om dit themapark te bezoeken: een in het midden van de 20e eeuw ingevroren land.

Triest
Zeker, een verleden dat, ten goede of ten kwade, deel uitmaakt van de cultuur en geschiedenis van het eiland en een tijdperk van voorspoed en verwachtingen van die jonge natie vertegenwoordigde, mag niet verloochend worden. Het werkelijk trieste is dat de zestig jaar met de Castro’s ons als erfenis een volk heeft achtergelaten dat in plaats van voort te stoten naar de toekomst als model iets uit een ver verleden aanneemt. Een ver verleden weliswaar met een periode van verlichting en democratische veroveringen, maar ook een verleden met zoveel gebreken en tekortkomingen dat het aan zijn boezem de langste dictatuur van dit halfrond koesterde en in wier handen het lot van alle Cubanen blijft liggen. Jammer.

Bron
* Miriam Celaya, website 14ymedio, 16 juni 2017

Help! De coöperaties worden succesvol

Cubaanse parlementariërs hebben in de afgelopen maanden in het hele land diverse coöperaties (behalve die in de landbouw) geïnspecteerd. Bij terugkeer in het parlement lieten zij de volksvertegenwoordigers weten dat coöperaties ‘sterk hebben bijgedragen aan de economische en sociale sectoren die van groot belang zijn: zij droegen bij aan de verbetering van de kwaliteit van leven van de leden van de coöperaties en slaagden er in tegemoet te komen aan de wensen van hun klanten, vooral in de bouwsector’.

cooperatie5

Coöperatief naai-atelier

Curieus is de opmerking van dezelfde afgevaardigden dat deze coöperaties ook ‘bijdragen aan de vermindering van het menselijk kapitaal in de staatsbedrijven, omdat er sprake is van een exodus van getraind personeel dat naar de coöperaties overloopt’. Deze opmerking van volksvertegenwoordigers zal in het nadeel van de coöperaties uitwerken. Hun grootste zonde is blijkbaar dat ze een aantrekkelijke werkplek vormen voor werknemers en tegemoet komen aan de wensen van de klant.

Initiatieven
Maar er worden meer opmerkingen gemaakt door de geachte afgevaardigden: ‘Een belangrijk deel van de coöperaties bereidt hun werkzaamheden uit en maakt deals buiten de plaats van vestiging, waardoor de publieke controle door de competente administratieve inspecties wordt beperkt.’ Dat wil zeggen dat leden van deze coöperaties hun thuishavens verlaten en het initiatief nemen om elders oplossingen te zoeken voor economische en sociale problemen en dat veroorzaakt weer problemen met de controle door de bureaucratie, waar ambtenaren hun kantoren met airconditioning moeten verlaten om dit te onderzoeken. Het is een hard leven voor een Cubaanse bureaucraat!

Paresh Nath, The Khaleej Times, UAE- Raul Niet te snel

Raúl Castro: Niet zo snel. Dit is een nieuwe weg.’ Cartoon van Paresh Nath

Schildpad
Met dit soort waarschuwingen door wetgevers, zal de legalisatie van coöperaties zich voortbewegen met de snelheid van een aangelijnde schildpad. Ik vrees dat zij alles in het werk zullen stellen om deze staatsbedrijven overeind te houden, zelfs op kunstmatige wijze en ook als dit ten koste gaat van een lagere productiviteit en minder efficiëntie.

Bron
* Fernando Ravsberg op de website Cartas desde Cuba, 13 juli 2017 met ruim 70 reacties.