Vier studenten gewond bij steekpartij school in Havana

Volgens een werknemer van het Olo Pantoja Technologisch Instituut in de gemeente La Lisa, Havana, zijn gisterochtend ten minste zes studenten – vijf jongens en een meisje – van de beroepsopleiding gewond door messteken. Vier volwassenen vielen de school binnen, openden de deuren van klaslokalen en ‘begonnen messteken uit te delen,’ aldus de bron bij de school die anoniem wil blijven.

onderwijs-leerlingen-beroepsonderwijs

Studenten uit het beroepsonderwijs

Het kinderziekenhuis van Marianao bevestigt dat vier jongeren bij de eerste hulp werden behandeld; een van had snijwonden aan zijn gezicht. Van de vier blijft een student in het ziekenhuis vanwege zijn verwondingen, aldus een woordvoerster van een ziekenhuis. De gewonden werden eerst naar de polikliniek van Cristóbal Labra gebracht voor eerste hulp. Daar aangekomen probeerde een persoon de studenten opnieuw aan te vallen, maar hij werd tegengehouden door de politie. Volgens deze bron zijn drie van de vier aanvallers gearresteerd. De website 14ymedio probeerde meer informatie te krijgen bij het politiebureau van La Lisa, maar de verzoeken werden niet beantwoord. De officiële media hebben geen melding gemaakt van het incident. De anonieme medewerker van de school zei dat de school geen veiligheidsmaatregelen had getroffen. ‘Iedereen kon binnenkomen zonder dat om identificatie werd gevraagd.’

Bouwopleiding
De directie van het centrum heeft ouders die hun kinderen kwamen ophalen laten weten dat de school ‘in evacuatie’ is. De lessen zijn opgeschort tot volgende maandag. Volgens een van de werknemers, geraadpleegd door 14ymedio, hebben verschillende ouders gezegd dat ze hun kinderen van deze school willen halen vanwege angst voor herhaling van de gewelddadige gebeurtenissen van maandag. De Olo Pantoja-school is gevestigd aan de Avenida 51 en Calle 222 en leidt jongeren voor de bouwsector op zoals timmerlieden, metselaars en dergelijke. De school is vernoemd naar Orlando Pantoja Tamayo, een van de mannen die Ernesto Guevara vergezelde tijdens de guerrilla in Bolivia, waar hij op 8 oktober 1967 overleed.

Censuur
De regering oefent strenge censuur uit op berichten over geweld en criminaliteit in scholen. De officiële pers behandelt deze onderwerpen zelden. De weinige berichten over geweld op school, prostitutie en pesten worden door de onafhankelijke pers van het eiland gemaakt. Begin dit jaar bleek een kelderruimte van een school voor voortgezet onderwijs in Camagüey in gebruik te zijn als ontmoeting- en vrijetijdsruimte voor een groep jongeren tussen de 13 en 23 jaar, die betrokken waren bij seksueel misbruik van minderjarigen en drugsgebruik. Zes meisjes en een jongen tussen de 13 en 15 jaar ontmoetten in deze geheime ruimte jongeren tussen de 16 en 23 jaar en gebruikten alcohol en medicijnen zoals carbamazepine (medicijn tegen epilepsie) en difenhydramine, een middel tegen allergieën. In 2008 overleed een 12-jarige student nadat hij door zijn 17-jarige leraar met een schoolstoel was geraakt. De moord, die plaatsvond op de school voor middelbaar onderwijs Domingo Sarmientos in Lawton, werd eveneens in de officiële pers genegeerd.

onderwijs-wanplaat-che

Leren lezen in Cuba. ‘Che vocht in Cuba’, staat te lezen op deze wandplaat.

Verslechtering
Het Cubaanse onderwijs, decennialang beschouwd als een van de belangrijkste verworvenheden van na de revolutie, is niet ontkomen aan de crisis die Cuba in het begin van de jaren negentig doormaakte toen er een einde kwam aan de subsidies uit de Sovjet-Unie. De uittocht van leraren en de lage kwaliteit van het personeel, hebben geleid tot massale werving van jonge mensen voor het beroep van onderwijzer. Daarbij worden kwaliteitsnormen nauwelijks gehanteerd.

Bron
* Website 14ymedio, 17 september 2018

Advertenties

Huizenverkoop in Cuba is miljoenenzaak (deel 2)

‘Een kapitalistisch appartement op de eerste verdieping aan Avenida L, dichtbij hotel Habana Libre’, aldus een advertentie gepubliceerd op een Cubaanse website. De toevoeging ‘kapitalistisch’ wijst op een woning die voor de revolutie in 1959 werd gebouwd en wijst op kwaliteit. De eigenaar vraagt 100.000 dollar. Een anonieme advertentie over een woning in dezelfde buurt, vermeld al vast de betaalwijze: ‘Geld in Canada, 400.000 dollar in de VS, 200.000 CUC’s in Cuba en 200.000 dollar te betalen in Cuba’.

huis-te-koop

Te koop

Dit zijn niet de bedragen die later ook in de definitieve verkoopcontracten staan. Dan komen koper en verkoper meestal bedragen overeen die dichter bij de nominale waarde van het pand ligt. Vorig jaar heeft de regering minimumnormen voor de verkoop van huizen vastgesteld op basis van de ligging en andere criteria, om meer belasting te kunnen innen. Maar toch is het verschil tussen de door de overheid vastgestelde waarde en de reële marktprijzen enorm. María Rodríguez, een makelaar of ‘koop- en verkoopmanager’, zoals ze in Cuba bekend staat, zegt dat de eigenaren van de miljoenenpanden die via het internet worden aangeboden Cubanen zijn, maar dat de echte kopers van dit onroerend goed buitenlanders zijn of ‘gerepatrieerd’. Het verkooptraject van dit soort onroerend goed kan ‘maanden en jaren duren’, zegt zij in een telefoongesprek vanuit Havana. De repatrianten zijn Cubaanse emigranten die zijn teruggekeerd om in Cuba te wonen. Velen wonen eigenlijk niet op het eiland, maar hebben het recht op permanente residentie gekregen en proberen zo het recht om een eigen huis te bezitten te heroveren.

Repatriatie
De Cubaanse regering noemt Cubanen emigranten wanneer zij langer dan twee jaar in het buitenland verblijven. Dan verliezen zij hun permanente residentie in Cuba en ook diverse rechten als dat op eigendom maar ook hun burger- en politieke rechten. Dat proces kan worden gekeerd en teruggedraaid via een traject dat bekeend staat als ‘repatriatie.’ Cubanen die teruggekeerd zijn, zij die deviezen ontvangen van familie in het buitenland, Cubanen met voorspoedige carrières als artiesten en sportlieden vormen ondertussen een nieuwe klasse. Samen met buitenlanders veroorzaken zij een proces van gentrificatie** in de hoofdstad, aldus García Pleyán in CubaGeográfica.

havana centro 126Bevolkingsgroei
Het proces is bijzonder zichtbaar in zones als Oud-Havana waar kopers complete appartementen opkochten met de bedoeling er hotels en rbnb’s voor toeristen te bouwen hoewel de wet dit verbiedt. De overheid die als bezitter van staatshotels moet concurreren met deze particuliere hotels, reageerde onlangs met strengere regels voor de koop en verkoop van huizen in wijken waar veel toeristen verblijven zoals Oud-Havana en Varadero met het argument ‘de groei van ‘de bevolking in deze wijken te controleren’, aldus een mededeling in de Staatscourant. Ook zou de concurrentie van de particuliere sector zo worden gecontroleerd opdat deze ‘de programma’s voor de ontwikkeling van het toerisme’ niet belemmeren.

Bron
* Nora Gámez Torres, website 14ymedio, 5 september 2018
Link
* Website Revolico met aanbiedingen van huizen.
Noot
** Gentrificatie: de opwaardering van buurten op sociaal, cultureel en economisch gebied, het aantrekken van kapitaalkrachtige nieuwe bewoners/gebruikers. Gaat vaak gepaard met verdrijving van de lagere klassen en stijging van de prijzen voor onroerend goed en de huurprijzen. 

Huizenverkoop in Cuba is miljoenenzaak (deel 1)

Een huis van twee verdiepingen met 6 kamers in Santa Fe, aan de kust ten westen van Havana wordt voor anderhalf miljoen dollar verkocht. Een andere woning ‘met de kapitalistische luxe uit de jaren vijftig in het beste deel van Miramar’, een andere exclusieve buurt in de hoofdstad, wordt voor 600.000 dollar aangeboden. Het kopen en verkopen van huizen in Cuba is een miljoenen bedrijf geworden, dat volgens CubaGeográfica een monetaire waarde van bijna de helft van het BBP (bruto binnenlands product) van het eiland bedraagt. De journaliste Nora Gamez Torres van 14ymedio ging op onderzoek uit.

onroerend-goed-Cuba-Geografica-Vol4-7

CubaGeográfica

Volgens voorzichtige schattingen van de auteur, socioloog en stedenbouwkundige Carlos García Pleyán, wordt de omvang van de huizenverkoop geschat op 37 miljard peso’s per jaar of ongeveer 1,5 miljard dollar. Dat is ongeveer de helft van het BBP van Cuba tussen 2011 en 2014. In 2011 werd de koop en verkoop van huizen door particulieren vrijgegeven en werd de de onroerend goedmarkt booming. Volgens een ingewijde die in Havana woont, werden in 2012 45.000 huizen verkocht en 88.000 in 2013. ‘De markt zou gemakkelijk jaarlijks ongeveer 100.000 transacties kunnen noteren maar in 2015 was er sprake van een daling. De markt kromp in doordat de VS immigratiebeperkingen afkondigde,’ zegt hij.

Duur en heel duur
De markt onderscheidt twee segmenten, namelijk huizen van 5.000 tot 25.000 CUC, gelegen in buitenwijken en binnen het bereik van de lokale bevolking, en anderen in betere conditie op centrale locaties, toeristisch en dicht bij de zee, met prijzen vanaf 50.000 tot één miljoen CUC. Eén CUC, de Cubaanse converteerbare valuta, is gelijk aan 1,13 dollar. Het gemiddelde jaarlijksalaris voor een functie bij de Cubaanse overheid is ongeveer 360 CUC per jaar. Dat betekent dat buitenlands kapitaal bij dit duurdere segment een grote rol speelt. Veel Cubaanse-Amerikanen hebben geïnvesteerd in huizen op het eiland, hetzij als woning, hetzij om een bedrijf te openen dat wordt gerund door hun families. Hoewel buitenlanders niet direct huizen kunnen kopen, hebben veel buitenlanders derden in dienst op het eiland zelf, aldus García Pleyán. De beste prijs voor een woning wordt in Havana, Matanzas en Santiago de Cuba betaald. Tot die dure plaatsen behoren de badplaats Varadero in Matanzas en wijken als Playa met exclusieve buurten als Miramar en Siboney, en de wijk Plaza, waar populaire buurten als Vedado en Kohly liggen, een woonwijk waar veel Cubaanse soldaten wonen. De expert verduidelijkt dat zijn observaties zijn gebaseerd op een analyse van de aankondigingen die in 2017 op verschillende websites en in artikelen in media werden gepubliceerd. De juistheid kan enigszins worden betwist omdat er geen officiële statistieken over het onderwerp bestaan.

huis-te-koop2

Dit huis is te koop

‘Kapitalistisch’
Een snelle blik op Cuba’s website voor de verkoop en koop van woningen porlalivre.com, levert meer dan 1000 onroerend goed aanbiedingen met een waarde van meer dan 100.000 dollar op. Drieënveertig verwijzen naar onroerend goed projecten van meer dan een half miljoen dollar op, meestal in Havana. Verschillende advertenties in Porlalivre gebruiken het bijvoeglijk naamwoord ‘kapitalistisch’ om aan te geven dat de bouw van het pand vóór 1959 plaatsvond. Dat verhoogt de waarde omdat de kwaliteit van panden van vóór 1959 hoger is.

Bron
* Nora Gámez Torres, El Nuevo Herald, 5 september 2018
Link
* Tijdschrift CubaGeografica, 19 juli 2018.  Bevat vanaf pagina 12 het gehele artikel: Venta de casas en Cuba es un negocio millonario.

Requiem voor het vervoer

Na het dodelijke vliegtuigongeluk dat in mei bij de Cubaanse hoofdstad Havana plaatsvond, deden zich de afgelopen maanden in verschillende provincies van het land meer verkeersongelukken voor waarbij mensen om het leven kwamen. Nu veel vliegtuigen zijn uitgevallen is het enige alternatief voor de route Havana – Santiago de dure bussen van Via Azul, gewoonlijk bedoeld om toeristen te vervoeren. De journaliste Gladys Carbonell beschreef op de website 14ymedio wat haar kleinzoon overkwam toen hij zijn dochtertje van 7 na haar vakantie in Havana, naar Santiago terugbracht.

De bus van Via Azul van Havana naar Santiago

De bus van Via Azul richting Santiago de Cuba

Mijn kleinzoon maakt de reis naar Santiago regelmatig omdat zijn dochtertje na de scheiding daar woont en met hem de vakantie doorbrengt in Havana. Als oma neem ik alle kosten voor mijn rekening. Ik help hem om zijn rol als vader te vervullen en zijn dochtertje geniet daarvan. Bijna 300 CUC aan reiskosten betaal ik daarvoor. Vliegtuigen zijn er niet en een buskaartje in nationale peso’s (CUP’s) is er niet. Het enige alternatief is een busrit van Havana naar Santiago met de maatschappijen Via Azul of Transtur, in eerste instantie bedoeld om toeristen of buitenlanders te vervoeren.

Onderhoud
Mijn kleinzoon en zijn dochtertje deden er 24 uur over om met de bus van Via Azul in Santiago de Cuba te komen. De reis duurt gewoonlijk 15 uur. Nu vertrokken ze vanuit de terminal in Havana op 28 augustus om 6 uur ’s ochtends en kwamen in Santiago de Cuba aan op 29 augustus na 6 uur ’s ochtends. Het was een eindeloos lang durende reis, vol strubbelingen wat normaal is als je een kind meeneemt. Reden voor de vertraging was het feit dat een autoband aan de linker voorkant van de bus ter hoogte van Ciego de Ávila losraakte. De bus had kunnen kapseizen en waarschijnlijk de dood van verschillende mensen kunnen hebben veroorzaakt, mijn kleinzoon en achterkleindochter inbegrepen. Zoals altijd had het bedrijf geen reserveonderdelen. Ze stuurden er iemand op uit voor een reserveband maar die kwam niet meer opdagen op de plek waar de bus geparkeerd stond. Ongeveer een maand geleden gebeurde hetzelfde toen een zoon van mij terugkeerde van Santiago de Cuba naar Havana. De bus die om 10.30 uur ’s avonds op 26 juli vertrok, raakte in de problemen in Palma Soriano en moest terugkeren naar Santiago. Zij kwam daardoor veel later in Havana aan. Hoe is het mogelijk dat een bus zo snel kapot raakt? Worden de bussen voor vertrek wel gecontroleerd in de werkplaats? Maakt het ze wat uit dat mensen hun leven verliezen?

toerisme-bus-transturBlokkade?
Hoeveel CUC’s verdient de overheid aan zo’ n simpele busreis van Via Azul? Welke van de revolutionaire leiders die zeggen te waken over het welzijn van hun volk, reizen zelf per bus en hebben dergelijke ervaringen? Wie betaalt er voor een belabberde busrit die bijna zes keer zo kostbaar is als het pensioen van een Cubaanse werknemers? Geef aub niet de Amerikaanse blokkade de schuld. Zoek een andere reden en zelfs als deze leugenachtig klinkt, zal ik die geloven.

Bron
* Website 14ymedio, Gladys Carbonell, Havana, 4 september 2018
* Reactie van een bezoeker:
Nestor Villalobos 04/09/2018 a las 03:32

‘Toen ik in de jaren vijftig als kind in Camagüey woonde, waren er twee busondernemingen La Cubana en Omnibus Santiago Habana. Elk van hen vervoerde drie keer per dag passagiers naar de hoofdstad met maar 3 stopplaatsen. De reis duurde ongeveer 8 uur en de bus bezat uitklapbare stoelen. Zo’n bus lag financieel in ieders bereik en ik heb nooit van ongelukken gehoord. Wat is er in 58 jaar veel veranderd.’
* Noot: Na het vliegongeluk van 18 mei jl. werden veel nationale vluchten geschrapt o.a. naar Camagüey, Moa, Manzanillo, Bayamo en Guantánamo. De vliegmaatschappij Cuba Avianca schakelde bussen in ter vervanging van de vluchten. Op dit moment zijn er vanuit Havana vluchten mogelijk naar Holguín, Gerona, Santiago de Cuba en Baracoa.

Een botanische tuin

Vertaalde tekst:
‘En moet dit hier nu het kinderziekenhuis van Bayamo worden?’ 

‘Wees niet zo ondankbaar. El Comandante wilde er een nieuwe botanische tuin van  maken.’

Cartoon:
Garrincha.

bayamo-ziekenhuis-bayamo-garrincha

Achtergrondinformatie:
In Bayamo wordt al sinds 35 jaar gebouwd aan een kinderziekenhuis. Fidel Castro kondigde de bouw van het hoogste gebouw in Bayamo in 1982 zelf aan. Tot nu toe is slechts een bouwval te ontdekken op de plek van het ziekenhuis. De bouw werd mogelijk gemaakt door de financiële steun van de Sovjet Unie, maar daar kwam in de jaren negentig een einde aan. In 2003 en 2015 werden pogingen ondernomen tot voltooiing van de bouw maar zonder effect. In die tussentijd  werden door omwonenden bouwmaterialen ontvreemd voor de renovatie van de eigen woning.
bayamo-ziekenhuis-35 jaar

Carnaval in Havana geplaagd door duale munt

Waar lange rijen stonden, werd zondag tijdens het carnaval in Havana bier getapt en afgerekend in nationale peso’s. Op andere plekken was enkel drank verkrijgbaar die betaald moest worden met deviezenpeso’s of CUC’s. De twee sectoren waren streng gescheiden. ‘Het is een besluit van het Carnavalsbedrijf  en de provinciale leiding voor de Cultuur van Havana,’ zegt een van de werknemers van een kraam vernoemd naar de buurt Mantilla. ‘We doen enkel wat ze ons zeggen en hier kunnen we alleen verkopen in Cubaanse peso’s.’ De scheiding tussen de verkoop in deviezenpeso’s of CUC’s en de nationael peso of CUP’s staat in schril contrast met de recente ontwikkeling bij kleine winkels waar beide munten worden geaccepteerd.

carnaval-havana-2018-geen-cuc's

Twee kramen; de ene accepteert CUC’s, de ander enkel nationale peso’s.

‘Wij accepteren geen nationale peso’s,’ zegt een aanplakbiljet bij een kiosk met blikjes drank, sommigen geïmporteerd en sommige nationaal. In tegenstelling tot het bier in blik wordt het tapbier, de goedkoopste drank die wordt aangeboden, verkocht in Cubaanse peso’s en voor 9 CUP per glas. Sandra: ‘ Het is voor mij de enige manier om voor deze prijs bier te drinken. De rest van het jaar is het niet voor CUP’s te koop. De autoriteiten houden de verkoop gescheiden, een beslissing die veel ergernis veroorzaakt. ‘Ik moet gebakken kip kopen bij de ene kiosk en het bier bij de andere omdat ik bij de een in nationale munt en bij de ander in CUC’s of chavito’s betaal,’ klaagt Sandra, een 37-jarige vrouw uit Havana die jarenlang het carnaval meed ‘omat het de moeite niet waard was’. Afgelopen zondag besloot ze het er toch op te wagen alhoewel er regelmatig gevochten wordt tijdens dergelijke feesten in Havana. En dan loop je een risico, ondanks het strenge toezicht en de regels die het dragen van scherpe wapens verbieden. Het aantal gezinnen met kinderen dat het carnaval bezoekt, is de afgelopen jaren dan ook sterke gedaald uit angst voor het geweld.

carnaval-havana-bier-cup-2018

De bierverkoop in nationale peso’s.

Twee munten
De scheiding tussen de verkoop in deviezenpeso’s of CUC’s en de nationale peso’s of CUP’s staat in schril contrast met de recente ontwikkeling bij kleine winkels waar beide munten worden geaccepteerd. ’In bijna elke winkel kun je nu met beide munten betalen, maar hier op het carnaval is het weer geheel anders. Niemand begrijpt dat,’ klaagt een gefrustreerde klant.

Variatie
Er is ook kritiek op het gebrek aan variatie in het voedsel. ‘In elke kraam is hetzelfde te koop, gebraden varkensvlees, gebakken kip of brood met varkensvlees,’ zegt Randy. ‘Als je geluk hebt kun je een maïskolf tegenkomen, maar niets anders. Gastronomisch zit er geen vooruitgang in dit carnaval; het is altijd hetzelfde’. In de buurt van Randy proberen buitenlanders een verkoper uit te leggen dat ze kruiden willen op hun op houtskool bereide varkensspiesjes. ‘Nee, wij hebben geen saus, geen pikante maar ook geen niet-pikante,’ antwoordt de medewerker meteen.

carnaval-havana-politie-2018

De toegang tot de Malecón werd op veel plaatsen versperd door veiligheidstroepen.

Zitplaatsen
Kritiek was er ook op de weinige zitplaatsen waardoor slechts weinigen zittend van de carnavalsoptocht konden genieten. Alleen bij de kramen waren wat zitplaatsen. Vorig jaar waren er cafetaria’s en ruimtes met tafels, nu moest alle drank en voedsel staande worden genuttigd. En de muur van de kadewand Malecón was afgesloten en daar kon ook niet gezeten worden; er waren kiosken geplaatst of hekken waardoor de toegang was afgesloten. Een agent van de bewaking zei dat dit om veiligheidsredenen was gedaan zodat het publiek geconcentreerd bleef aan een van de zijden van de Malecón. Een paar particuliere staatsverkopers klaagden dat zij daardoor hun snuisterijen speciaal voor kinderen, niet konden verkopen. ‘En er zijn zoveel controles die ons verhinderen te verkopen. Ze zeggen dat we dan de kiosken van de staat teveel concurrentie aandoen,’ aldus Michel, een verkoper die maïs en gebrande pinda’s verkoopt.

Bron
* Zunilda Mata, website 14ymedio, 27 augustus 2018