Groei toerisme en prostitutie gaan hand in hand (deel 2)

De Spaanse krant El País maakte een rondgang door de plaatsen en getuigenissen van mannen en vrouwen in Cuba die er in slagen in ruil voor seks in een middag net zoveel te verdienen als een arts in één maand. De groei van toerisme naar Cuba leidt ook tot groei van de prostitutie. Tegelijk met de massale komst van toeristen gingen duizenden jongeren in het hele land, vooral van het platteland, op zoek naar de buitenlander om zo aan hun economische behoeften te kunnen voldoen of hun verlangen het land tegen elke prijs te kunnen verlaten, naderbij te brengen. Hier volgt het tweede deel van deze reportage.

sex-prostitutie-Yanet se prostituye desde los 13 años. Quiere estudiar medicina y se le antoja un nivel de vida que sabe que nunca conseguirá en la isla

Yanet zit sinds haar 13e in de prostitutie

‘Wanneer de nacht wegkwijnt  komen de schaduwen weer tot leven’, fluistert  Yanet, een slanke jonge mulattin van nauwelijks 17 jaar, herinnerend aan een oud lied. Ze wordt niet voor het eerst door de politie gearresteerd. Ze heeft het waarschuwingsbewijs bij zich, een document dat haar verbiedt in de stad rond te lopen in wijken met veel toeristisch verkeer. ‘Als ik doorga met ‘klanten werven’ riskeer ik te worden veroordeeld voor antisociaal gedrag, maar ik kan niet anders.’ (…) ‘Ik voer dit gevecht al vanaf mijn dertiende, in de weekenden ben ik tegen 10 uur tussen Coppelia en de Malecón, in de buurt van Hotel Deauville, tot ik de yuma  [buitenlandse toerist] tegenkom’, vertelt ze. Yanet wil medicijnen studeren. ‘Mijn vader is arts, zijn maandsalaris, ongeveer 50 dollar, kan ik in één middag verdienen. Het is frustrerend aan een nabije toekomst op dit eiland te denken.’

Pingueros

In Parque Central in Havana o.a. mannelijke hoeren of pingueros.

Mannen in de prostitutie
Mannen hebben dezelfde dromen en ambities. Hoewel de homoseksuele prostitutie een taboe is in een machosamenleving vol vooroordelen is het eiland altijd een van de voornaamste toeristische bestemmingen voor gays geweest. ‘De laatste jaren is het aantal vrouwen dat zich in gezelschap van Cubaanse mannen of vrouwen laat zien toegenomen’, bevestigt agent Reyes op zijn patrouille over de Malecón. Frank is 27. Hij is salsa-leraar in een bekende school in Habana Vieja en ook prostitueert hij zich. ‘Ik ga al vanaf mijn veertiende jaar met buitenlanders naar bed. Ik verdien nu veel euros, maar alleen met vrouwen, want ik vertegenwoordig en bescherm verschillende jineteras. Ik heb verschillende Europese verloofdes die elk jaar op vakantie komen en daarvan kan ik bescheiden leven met wat ik met de danslessen verdien. Hoewel ik van de vijf vrouwen die me voor lessen in dienst nemen er met zo’n drie in bed beland. De beste oplossing zou zijn als er iemand op me verliefd werd en ik naar haar land kon gaan’, erkent hij glimlachend met een arrogante air.

sex-prostitutie-vrouw-langs-wegOverleven
De regering van Havana heeft prostitutie nooit als een serieus probleem erkend en betoogt dat het een vrijwillige bezigheid is, en ze ontkende ook altijd energiek dat het eiland een seksueel paradijs zou zijn. Het Comité voor Eliminatie van Geweld tegen vrouwen van de Verenigde Naties gaf aan ‘uiterst bezorgd te zijn want de Staat erkent het bestaan van uitbuiting van de prostitutie niet’, luidden de conclusies. De positie van de Regering is echter dat ‘het fenomeen van prostitutie geen structurele oorzaken in Cuba heeft, aangezien die na de overwinning van de Revolutie werden uitgeroeid.’ ‘Niemand wil hoer zijn als ze volwassen is’, zegt Arlen, ‘maar als ze de deur voor je dichtgooien heb je geen optie. En meisje van plezier met de toerist spelen, ook al is het bij tijd en wijle, is een deur naar je toekomst openzetten en je huidige tijd overleven.’

Bron
* El Pais, 8 september 2018

Link
* Fotoreportage over seksueel toerisme in Cuba: entre ‘jineteras’ y ‘pingueros’ / tussen hoeren en hoerenjongens, Alvaro Fuente, El Pais 8 september 2018

Advertenties

Stephan Sanders over mannetjesputters als Maduro, Bolsonaro en Castro

Schrijver en columnist Stephan Sanders constateert in de Volkskrant van 10 oktober dat er ‘op meerdere plekken in de wereld sprake is van een vreemde en acute verhitting van de mannelijkheid.’ Hij vraagt zich af of het is vanwege de opmars van #MeToo en het massale protest van (meestal) vrouwen tegen de seksuele intimidatie van (meestal) mannen? Ook in de wereldpolitiek is sprake van ‘een merkwaardige snelle opkomst van de mannetjesputter’. Zij kunnen, aldus Sanders links of rechts zijn. In de CubaTips van vandaag wordt een deel van zijn column geciteerd.

IMG18032006JPG (28)

De auteur op 18 maart 2006 op De Dam in Amsterdam tijdens een actie tegen de dictatuur in Cuba.

‘Mannetjesputters, het wordt wel­eens vergeten, kunnen ook zeer ‘links’ zijn. Van Che Guevara tot aan Castro, Chávez en Maduro, de huidige president van Venezuela. Allemaal marxistisch geschoolde machomannen die geen twijfel lieten bestaan over hun heteroseksualiteit, hun viriliteit en hun autoriteit. En juist in het buurland van het chaotische Venezuela laat nu hun extreemrechtse collega van zich horen. Jair Bolsonaro kreeg 46 procent van de stemmen tijdens de eerste verkiezingsronde van de Braziliaanse presidentsverkiezingen. Bolsonaro liet al weten dat hij liever een dode zoon heeft dan een homozoon. Hij is een bewonderaar van de Braziliaanse dictatuur (1964-1985) en zijn idee over verkrachting is dat sommige vrouwen simpelweg te lelijk zijn om dit voorrecht te mogen genieten. Dit type mannelijkheid leek het niet lang meer te maken in de jaren zeventig en tachtig, maar dwars tegen de feministische stroom in – of juist daardoor getergd – duikt deze karikatuur van mannelijkheid op, alsof de dinosaurus weer volop meedoet. In Brazilië heerst het schrikbeeld van Venezuela, maar het is ook duidelijk dat Maduro en Bolsonaro in stijl en aanpak meer met elkaar gemeen hebben dan ze beiden willen weten. (…)

Die gepolariseerde verhoudingen doen weinig voor de stemming in een land. Je kan smalen op de ‘lieve vrede’ als een burgerlijk begrip en de eeuwige voortzetting van de status quo, maar als ik lees hoe groot de verdeeldheid is in Brazilië over Bolsonaro, ‘ook binnen families en vrienden’, dan valt het mij niet moeilijk een beeld te krijgen van de micro-oorlog die op het meest alledaagse niveau (verjaardagen, trouwpartijen) woedt. Zie ook Trumps verdeelde natie. Zie het Verenigd Koninkrijk en de Brexit, een splijtzwam die elke picknick binnen de kortste keren in een opstootje kan veranderen. Politiek engagement is mooi, maar wie heeft er nu werkelijk gevraagd om deze overdosis?’

Lees de volledige tekst van Stephan Sanders in de Volkskrant van 10 oktober 2018

tipsINHOUD CUBATIPS VAN VANDAAG:

  1. Mannetjesputters
  2. Orkaan Michael in Cuba
  3. Geen stem op de PVDA
  4. Een antirevolutionaire gayparade
  5. De roze bril van krant- en radiojournalist Jan
  6. Fidel’s nieuwe postzegel
  7. Cuba verbiedt evenement evangelicals
  8. President Cuba op Twitter te volgen
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis abonnement
Wilt u ook alle nieuwe nummers van de CubaTips vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement!  Uw e-mail-adres is voldoende! Ruim 1.100 abonnees gingen u voor. Zij ontvangen elke zondagochtend rond 12.00 uur de CubaTips en missen zo geen enkel nieuws.

Groei toerisme en prostitutie gaan hand in hand (deel 1)

De Spaanse krant El País maakte een rondgang in Cuba en tekende de getuigenissen van mannen en vrouwen op, die er in slagen in ruil voor seks in een middag net zoveel te verdienen als een arts in één maand. De groei van toerisme naar Cuba leidde ook tot de groei van de prostitutie. Tegelijk met de massale komst van toeristen gingen duizenden jongeren in het hele land, vooral van het platteland, op zoek naar de buitenlander om zo aan hun economische behoeften te kunnen voldoen of hun verlangen het land tegen elke prijs te kunnen verlaten, naderbij te brengen. De vorm van de prostitutie is in ruim 60 jaar revolutie wel veranderd evenals de status van de sekswerkers en hun maatschappelijk aanzien.

sex-prostitutie-havanaArlen is een donkere mulattin, met een klein, elegant en stijlvol lichaam. Ze toont een vermoeide blik die ze tracht te verhullen met een buitensporige make-up. Met haar ruim 50 jaar zit ze nog steeds in de seksbusiness, maar niet zoals vroeger: ze leidt nu een illegaal bordeel dat er uitziet als een eenvoudig gastenverblijf ten zuiden van Habana Vieja. Het is een gebouw waarvan de jaren ook de pracht hebben uitgewist en dat nu een van die voor de leek verborgen bordelen is, maar voor de toerist die goed weet waarnaar hij op zoek is gemakkelijk te lokaliseren. ‘Uit nieuwsgierigheid waagde ik het op 13-jarige leeftijd met mannen naar bed te gaan, omdat een vriendin het deed. Ik haalde dagelijks dollars binnen en was verrukt van die koopkracht. Daarna ging ik van school en begon ik steeds vaker van huis weg te blijven. Ik belandde tenslotte in een clandestien bordeel tot de eigenaars in een razzia werden gearresteerd.’

Ambities
Een van de eerste sociale programma’s van Fidel Castro was een project om de prostitutie op het hele eiland te verbieden. De bordelen, gastverblijven en nachttenten waar ontmoetingen werden gefaciliteerd werden gesloten. De sekswerksters konden een opleiding krijgen en de mogelijkheid fatsoenlijk werk te vinden. ‘Eind jaren 70 besloot ik in de business te blijven, maar als een overlevingsstrategie’, zegt Arlen. ‘In die tijd waren we met maar weinig hoeren en werden we als de meest verachtelijke mensen van het land beschouwd, net als verklikkers en bandieten. Die opvatting is nu veranderd, een prostituee in huis wordt niet als slecht gezien, ze wordt ook door haar familie ondersteund, want ze leven op een niveau dat voor de rest van de bevolking ondenkbaar is. Onze benaming is ook verzacht: eerst hoeren nu jineteras, meisjes van plezier. Ofschoon er wel verschil gemaakt kan worden tussen dat wat wij deden om te voldoen aan zware economische behoeften en dat wat de jonge meiden van vandaag doen uit een ander soort ambitie.’

jineteras-con-turistasSpeciale periode
Volgens de sociologe Velia Cecilia Bobes is het sekstoerisme op het eiland begonnen toen de regering begin jaren 90 besloot de toeristenindustrie een boost te geven. ‘Met de komst van het toerisme kregen de jineteras toegang tot de dollareconomie en een bevoorrecht consumptiepatroon’, geeft de doctor aan in haar werk ‘De Cubaanse vrouwen voor de Speciale Periode: aanpassingen en veranderingen.’ De Cubaanse economie zat toen in een fase die bekend staat als de Speciale Periode. De Sovjet-Unie was ingestort en daarmee verdween de financiële steun die zij regelmatig naar Cuba stuurde. De gemakkelijkste manier om de economie van het eiland te verbeteren was de zoektocht naar deviezen in het internationale toerisme. ‘Het fenomeen van de prostitutie was niet meer te stuiten. Tegelijk met de massale komst van toeristen gingen duizenden jongeren in het hele land, vooral van het platteland, op zoek naar de buitenlander om zo aan hun economische behoeften te kunnen voldoen of hun verlangen het land tegen elke prijs te kunnen verlaten naderbij te brengen’, erkent Arlen. Een beroep binnen bereik van jongeren en tieners. ‘Prostitutie wordt niet wettelijk bestraft, hoewel uitoefening ervan niet toegestaan is. Souteneurschap en mensenhandel worden wel zwaar bestraft. De vrouwen kunnen alleen maar worden beschuldigd van mogelijk gevaar van antisociaal gedrag met opsluiting van een tot vier jaar’, erkent het Nationaal Centrum van Seksuele Opvoeding, Cenesex.

sex-prostitutie-arlen-bar-havanaPolitie-aktie
Tussen 1996 en 2002 lanceerde de Cubaanse regering de operatie Lacra, een reeks politieoptredens met als doel de rem te zetten op de al wijd verbreide prostitutie die het imago van Havana bezoedelde. Een offensief dat er alleen maar in slaagde het probleem tijdelijk te verzachten en de sekswerksters op zoek liet gaan naar andere meer discrete methodes om klanten te werven. Het gebruik van tussenpersonen als hotelpersoneel, discotheekmedewerkers, taxichauffeurs of toeristengidsen in ruil voor een commissie kwam steeds vaker voor. Hoewel het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten in zijn rapport ‘Mensenhandel 2014’ had aangegeven dat het eiland ‘een land is met volwassenen en kinderen die slachtoffer zijn van mensenhandel’ heeft het in 2017 het land van zijn zwarte lijst van landen gehaald die medeplichtig zijn aan mensenhandel en nu is het in de zone geplaatst van ‘speciale observatie’. Vanuit het Ministerie van Buitenlandse Zaken wordt verzekerd dat het castristisch regime niet voldoet aan de ‘minimumeisen’ voor eliminering van mensenhandel hoewel het erkent dat de Cubaanse autoriteiten betekenisvolle pogingen deden om er aan te voldoen. Cuba spreekt van ‘voortdurende inspanningen’. De ex-minister van Justitie, Maria Esther Reus, verzekerde dat er op het eiland ‘zerotolerantie’ is voor dit soort delicten die met minderjarigen te maken hebben. Regeringsinstanties als Cenesex streven ernaar ‘mechanismen te ontwerpen om de bestaande wetgeving te monitoren om voorstellen tot wijziging in de thema’s van seksueel kindermisbruik, prostitutie, mensenhandel en seksueel geweld te kunnen realiseren’, aldus de directeur, seksuoloog Mariela Castro, dochter van ex-president Raúl Castro. Zij presenteerde vorig jaar een wetsvoorstel om klanten te bestraffen die seksuele diensten aangaan als maatregel om de prostitutie in Cuba te beteugelen.

Bron
* El Pais, 8 september 2018

Link

* Fotoreportage over seksueel toerisme in Cuba: entre ‘jineteras’ y ‘pingueros’ / tussen hoeren en hoerenjongens, Alvaro Fuente, El Pais 8 oktober 2018

 

Gesjoemel met gewicht bevroren kip (deel 2)

Het gewicht van een product vervalsen is een gangbare praktijk in Cuba. Vooral met het gewicht van voedsel wordt gesjoemeld. Wie een doosje bevroren kippendijen koopt in het winkelcentrum Plaza Carlos III in Havana, ontdekt dat er kipdelen ontbreken en dat de ontstane gaten zijn opgevuld met stukken ijs. Zo blijft het gewicht op de verpakking hetzelfde. Hier volgt het tweede deel van dit artikel.

kipIn het hoofdkantoor van CIMEX – het staatsbedrijf dat o.a. verantwoordelijk is voor de distributie van de bevroren kip – benadrukt een ambtenaar dat het een kwestie is van ‘geïmporteerde kip die verzegeld wordt verkocht.’ De klant krijgt de originele hoeveelheid kip in handen ‘na een zorgvuldig procedure.’ Toch erkent hij dat er ‘onregelmatigheden’ werden gevonden bij ‘verrassingsinspecties die worden uitgevoerd in de magazijnen en opslagruimten’. Als de protocollen worden gevolgd ‘kan er geen sprake zijn van gesjoemel’ specificeert de ambtenaar, die zijn naam niet via de telefoon wilde noemen aan de redactie van de website 14ymedio. ‘Vaak wordt er gesproken over onregelmatigheden, maar die zijn er in werkelijkheid niet.’ De overheid legt sancties op als ze toch voorkomen in de vorm van ontslag. Luis Jorge, 36 jaar, en een regelmatig koper van bevroren kippakketten voor een restaurant waar hij als boodschappenjongen werkt, is het niet eens met de CIMEX-ambtenaar. ‘Als je goed oplet, kun je zien waar de verpakking werd geopend om er de stukjes ijs in te stoppen,’ zegt hij. ‘Het zijn ware meesters in de fraude die dit doen, maar zij laten toch sporen na.’

Prijsaanpassingen
Halverwege 2016 kondigde de overheid een lichte daling van de prijzen van verschillende voedingsproducten uit. O.a. voor stukken bevroren kip die verkocht werden in dozen van 10 tot 23 kilogram, een maatregel die de aankoop stimuleerde. Vooral kleine particuliere eethuisjes profiteerden ervan en zetten kip op hun menukaart. Naarmate de tijd verstreek, begonnen veel gezinnen ook kippaketten in te slaan als reservevoedel voor tijden van schaarste. In juni van dit jaar werd de verkoop van bevroren kip in de provincie Villa Clara gerantsoeneerd. Er waren niet langer kip- paketten verkrijgbaar. Lokale autoriteiten weten de maatreggel aan de gevolgen van de subtropische storm Alberto en spraken van een kortdurende maatregel, maar de inwoners van Villa Clara moesten wekenlang wachten voor ze weer grotere hoeveelheden kip konden inkopen.

kip-safraan-gemarineerd

Cubaanse gemarineerde kip met gele rijst

Wederzijds voordeel
Cuba importeert 60 tot 70% van al het voedsel dat op het eiland wordt geconsumeerd en die operatie kost jaarlijks 2 miljard dollar. Dat wordt steeds moeilijker omdat de liquiditeitsproblemen van Cuba toenemen. Uit de VS worden o.a. de bevroren kip en enkele graansoorten ingevoerd. Tijdens zijn recente bezoek aan New York had de Cubaanse president Miguel Díaz-Canel ook ontmoetingen met Amerikaanse ondernemers uit de landbouwsector. ‘Voedsel kopen van hoge kwaliteit, door u geproduceerd, is in ons beider voordeel,’ aldus de Cubaanse leider tijdens zo’ n bijeenkomst.

Bron
* Marcelo Hernández, website 14ymedio, Havana, 2 oktober 2018

Voedselsituatie verslechtert snel

De voedselsituatie voor de gewone Cubaan verslechtert snel. Het land importeert al jaren achter elkaar ruim 60 tot 70% van het voedsel dat Cubanen en toeristen consumeren. Ondanks alle plannen ter verbetering van de opbrengst van de landbouw worden daar nauwelijks resultaten geboekt. Cuba blijft gemiddeld 2 miljard dollar per jaar uitgeven aan voedsel uit het buitenland. Zelfs de suiker voor de eigen bevolking moest dit jaar worden geïmporteerd uit Frankrijk.

bodegacubanadankjewelfidelHet perspectief op een snelle verbetering is er niet. Het Amerikaans embargo tegen Cuba speelt daarbij een rol. Maar het is ironisch te constateren dat de bevroren kippen en de granen die de Cubanen eten voor een groot deel nog steeds uit de VS komen. President Miguel Díaz-Canel sprak tijdens zijn recente bezoek aan de VS ook met Amerikaanse ondernemers uit de landbouwsector. Ondanks de fratsen van president Trump willen de Cubanen deze kanalen met de VS openhouden. Begrijpelijk, de VS hebben Cuba op dit moment meer te bieden dan de revolutionaire bondgenoot Venezuela. Het zal de Cubaanse man en vrouw allemaal weinig uitmaken. Brood op de plank, olijfolie, busvervoer en kip zijn voor de meesten een veel grotere prioriteit dan de retoriek van de revolutie. Met een variant op de uitspraak van een voormalige Amsterdamse wethouder, zullen zij denken: ‘Van revolutionair geouwehoer kun je niet leven’.

Aldus het commentaar van de redactie in de Nieuwsbrief CubaTips die vandaag verschijnt.

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF VAN VANDAAG: 

  1. Voedselsituatie verslechtert snel
  2. Meer dan de helft van arbitraire aanhoudingen is vrouw
  3. Paradijs voor oldtimers
  4. De tweehoofdige dictator
  5. Eerste gemengd Cubaans-Amerikaans bedrijf in biotechnologie
  6. Postzegel van Fidel Castro
  7. SEZ wil in Cuba ‘puriteinse werken’ drukken
  8. JPMorgan Bank betaalt 5 mln. dollar boete voor schending sancties
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis abonnement
Wilt u ook alle nieuwe nummers van de CubaTips vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement!  Uw e-mail-adres is voldoende! Ruim 1.100 abonnees gingen u voor. Zij ontvangen elke zondagochtend rond 12.00 uur de CubaTips en missen zo geen enkel nieuws.

Club La Madriguera wegens protest tegen Decreet 349 gesloten

De jongerenclub La Madriguera in Havana is sinds dit weekend gesloten. De sluiting vond plaats nadat verschillende artiesten zich tijdens een optreden uitspraken tegen Decreet 349. La Madriguera is ook het hoofdkantoor van de regimegezinde organisatie Asociación Hermanos Saíz (AHS), die o.a. de popmuziek controleert.

madriguera-club-jongeren-300918

Protest in La Madriguera

La Madriguera is de ruimte waar de Asociación Hermanos Saíz zijn concerten organiseert. Daar vond het concert plaats gewijd aan het thema 349,’ zegt de dissident Madrazo Luna. ‘Het Ministerie van Cultuur en de AHS reageerden met sluiting van het lokaal…..La Madriguera is tot nadere order gesloten.’ Het gewraakte concert in La Madriguera vond op 21 september plaats toen de bekende rapper Maykel Castillo Pérez, ‘El Osokbo’, een concert gaf samen met twee andere musici, Osmany Cero Cero en Rasandino. Ook deze twee zangers worden in Cuba gecensureerd en zij ageren tegen Decreet 349. Dit decreet wordt door veel Cubaanse kunstenaars beschouwd als een nieuwe manier om de overheidscontrole op scheppende kunstenaars te vergroten.

rap-maykel-osobko

Maykel Castillo ‘El Osokbo’

Gevangen
Drie dagen na het concert werd Maykel Castillo door leden van de Cubaanse geheime dienst aangehouden en heropenden de autoriteiten een proces tegen hem. Hij wordt beschuldigd van een ‘aanslag’ tegen een politieagent. Op dit moment zit hij in de gevangenis van Valle Grande aan de rand van Havana. Maykel Castillo schreef eerder de rap Por ti, señor / Voor u mijnheer, een harde politieke kritiek op Fidel Castro en waarschijnlijk de reden dat hij in 2015 een jaar gevangen zat.

Bron
* Diario de Cuba, 30 september 2018

Linken
* Protest op 22 september 2018 tijdens concert in La Madriguera tegen Decreto Ley 349. Ondermeer wordt de vrijlating geëist van zanger Yoandry del Río, 30 seconden.
* YouTube (4 minuten): Por ti, señor, Maykel ‘El Osokbo’, juni 2015

Vanavond VRT Eén: Last Days in Havana

De Vlaamse documentairemaakster Lieve Blancquaert maakte voor de VRT een serie over oud worden. De aflevering van vanavond gaat over ouderen in Havana, Cuba.

ouderen-havana-lieve-blanquart

Midden: Lieve Blanquaert

Cuba telt het hoogste aantal 60-plussers van heel Latijns-Amerika en de cijfers blijven stijgen. De bejaarden op dit socialistische eiland groeiden op onder het regime van Fidel Castro. Lieve wil weten welke erfenis hij heeft achtergelaten en wat het betekent om vandaag in Cuba oud te worden en te sterven.

VRT Eén, 2 oktober, 20.35 uur