Delen Havana al dagen zonder water

De komende dagen zullen grote delen van Havana het zonder stromend water moeten doen, aldus Leonel Díaz Hernández, directeur-generaal van het waterleidingbedrijf van de hoofdstad, in de krant Granma van gisteren. Volgens de officiële pers is sprake van ‘de ernstigste storing in de afgelopen 20 jaar.’ De staat van het Cubaanse waterleidingnet laat al jaren lang veel te wensen over. In 2015 meldden de verantwoordelijken van het bedrijf dat het verlies aan water via lekkende leidingen, was gedaald van 58% naar 43%. Kort gezegd, bijna de helft van al het drinkwater verdween en bereikte nooit de ontvangers.

water-schade-cuenca sur-buizen

Schade aan de buizen van Cuenca Sur

‘In het midden van de week beginnen we met het testen van de nieuwe leidingen die we hebben aangelegd en als die positief uitvallen, zullen we het volume opvoeren vanuit het waterbekken Cuenca Sur naar de hoofdstad,’ aldus Hernández. Vrijdag deed zich een storing voor in de leiding van Cuenca Sur waardoor 6 gemeenten in de hoofdstad en 852.000 personen zonder water zitten. Het gaat om Plaza de la Revolución, Cerro, Diez de Octubre, La Habana Vieja, Boyeros en Havana Centrum. Volgens een bericht van de het waterleidingbedrij Aguas de La Habana ‘wordt er 24 uur per dag gewerkt aan een herstel op de kortst mogelijke termijn.’ Granma spreekt over een ‘onophoudelijk zwoegen’ en een ‘wedren tegen de tijd.’ Volgens Javier Toledo Tápanes, een andere official die in het weekblad Tribuna wordt geciteerd, ligt de oorsprong van de schade in de gemeente Quivicán in de provincie Mayabeque ‘waar het vanwege de hitte overdag, de koude van de vooravond, de muggen en andere insecten bijna onmogelijk is om minuten achter elkaar te werken.’ Ook wijst hij erop dat in Cuba geen waterleidingbuizen gefabriceerd worden van 78 duim en die zijn nu juist kapot gegaan. Hij bepleit vervanging van de metalen buizen door polyethyleen. Hij beëindigt zijn betoog in La Tribuna met een oproep tot zuinigheid: ‘Sparen, sparen, sparen’.

water-herstel-buizen

Reparatiewerkzaamheden in uitvoering

Tankwagens
In Havana wordt tijdelijk gebruik gemaakt van de waterbekkens van Coscuyuela, Ariguanabo en El Gato om de problemen in de getroffen gemeenten te verlichten. Soms is sprake van één dag water/één dag geen water. Soms wordt na elke 3 dagen een waterloze dag opgelegd. Ook zijn 120 tankwagens ingezet waar mensen in emmers en flessen hun water kunnen ophalen.

Bron
* Diario de Cuba, 29 mei 2017

Link
* Beelden van de werkzaamheden, Youtube, 2 minuten

Lastercampagne tegen verwijderde studente

Staatsmedia in Cuba zijn een lastercampagne begonnen tegen de studente Karla Pérez González, recent verwijderd van de Marta Abreu-Universiteit vanwege haar lidmaatschap van de oppositiegroepering Somos+. Pérez González wordt op regeringsgezinde websites uitgemaakt voor ‘huurlinge, een Paard van Troje, volgelinge van een oppositiegroep, contrarevolutionair en een politieke en ideologisch zwakzinnige.’ Ook bloggers en universitaire studenten nemen aan de systematische haatcampagne deel.

universiteit-karen-perez-gonzalez

Karla María Pérez González

Een van de journalisten die bij de campagne betrokken is, is Arnaldo Mirabal, van het weekblad Girón. Hij schrijft dat de verwijdering van González deel uitmaakt van een vooropgezet plan om een beurs te ontvangen voor het buitenland zodat zij daar zou kunnen studeren. Karla Pérez González heeft geen beurs ontvangen, maar de Internationale Universiteit van Florida is wel een petitie gestart om het mogelijk te maken dat zij daar haar studie afmaakt.

Verleid
De weblog Post Cuba wijst op de moeder van Karla, Lizet González, als kwalijke genius. Zij zou haar dochter in contact hebben gebracht met regimecriticus Eliécer Ávila, leider van Somos+. Hij zou haar ‘negatief’ hebben beïnvloed. Met behulp van etentjes en feestjes zou Eliécer Ávila haar en haar klasgenoten hebben willen verleiden. Karla Pérez vermoedt dat de Cubaanse geheime dienst achter de aanvallen zit. ‘Het is de ene na de andere leugen of  het zijn halve waarheden,’ zegt zij en wijst erop dat ze ‘geen enkele mogelijkheid heeft om zich in deze media te verdedigen.’ Ook zet zij uiteen kort na aankomst op de universiteit, benaderd te zijn door een agent van de geheime dienst, Yandris Riverón, die probeerde haar tot samenwerking over te halen, te spioneren op de universiteit en leden van Somos+ aan te geven. ‘ Zij zeiden me dat ik een briljante student was en vroegen me naar mijn mening over het Cubaanse kiessysteem. Daarna zochten zij me opnieuw op, maar ik hield het af. Vervolgens stelden zij mij duidelijk voor de keus: óf met hen mee te werken óf zij zou als een crimineel behandeld worden en ‘de autoriteiten van de universiteiten zouden over mijn handelen worden geïnformeerd.’ Ook andere personen in haar omgeving zouden zijn lastiggevallen. Enkelen waren gebeld door de rector van de Universiteit vanwege een foto van Karen Pérez op hun Facebookprofiel.

elieceravila2015

Eliécer Avila, leider van Somos+ wil zich kandidaat stellen bij de volgende verkiezingen in Cuba

Meer politieke ontslagen
Karla Pérez González werd op 12 april van de universiteit verwijderd en op de 24ste werd de verwijdering bekrachtigd. Het is geen geïsoleerde zaak. Op dezelfde Marta Abreu Universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging zoals Somos+ reden van het ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’

Bron
* Diario de Cuba, 9 mei 2017

Crisis Venezuela dwingt tot ingrijpende bezuinigingen in 2018

De Cubaanse partijkant Granma kondigde vrijdag j.l. voor 2018 nieuwe bezuinigingen aan na twee jaar van inkrimping van diverse budgetten. Oorzaak is de crisis bij de socialistische bondgenoot Venezuela.

honger-hambre-venezuela-april2017.jpgm

Honger in Venezuela

Cuba verminderde vorig jaar op drastische wijze haar importen en bracht ook het gebruik van olie en elektriciteit terug. Voor de eerste maal in bijna een kwart eeuw maakte het eiland een recessie door. ‘Uitgangspunt (van het plan voor 2018) is het terugbrengen van de uitgaven voor productie en diensten op een lager niveau dan in 2017 door meer efficiëntie en door een daling van het kostenniveau,’ aldus een citaat uit een brief van de Minister van Economische Zaken, Ricardo Cabrisas, aan zijn collega-ministers. Begin 2014 heeft Venezuela de levering van gesubsidieerde olie aan Cuba ten gevolge van de daling van de olieprijs op de wereldmarkt verminderd. Ook de betalingen van Venezuela voor diensten verleend door Cubaans medisch personeel is verlaagd. Ook andere olieproducerende landen als Angola en Algerije hebben op dit moment te weinig financiële ruimte om voor de diensten van Cuba te betalen.

eerste-mei-2016-minsap

Onze Kracht is de Eenheid. Onder dit motto nemen Cubaanse burgers vandaag deel aan de Eerste Mei. Op Facebook Cubadebate is de viering vanaf 13.15 uur Nederlandse tijd, te volgen.

Betalingsproblemen                         
De boom in het toerisme is onvoldoende om aan de behoefte aan harde valuta te voldoen. Cuba publiceert geen actuele cijfers over schulden, betalingsbalansproblemen en andere geldstromen. President Raúl Castro gaf een jaar geleden al toe dat het land slecht bij kas zat en moeite had leveranciers te betalen. Hij dankte hen voor hun geduld. Hij zei in december 2016 tijdens een zitting van het parlement dat de economische groei met 1% was afgenomen terwijl de drie voorafgaande jaren sprake was van een groei van 3%. Deze maand kwamen al storingen voor bij de gastoevoer en de levering van consumptieartikelen was dit jaar wisselend. Diplomaten en buitenlandse ondernemers zeggen dat partners in joint-venture-bedrijven met moeite hun winsten kunnen overmaken omdat de staatsbanken over te weinig cash beschikken. Granma schreef dan ook: ‘Het moet worden benadrukt dat het plan voor 2018 objectief moet zijn en aangepast aan de inkomstenbronnen waar het land over beschikt.’

Bron
* Marc Frank, persbureau Reuters, 28 april 2018

Link
* Partijkrant Granma over de Ministerraad en het Plan 2018, 27 april 2018

Noot
* De economische relaties met Venezuela zijn voor Cuba van levensbelang. Volgens de econoom Carmelo Mesa-Lago is 21% van het Bruto Intern Product van het eiland er afhankelijk van. De subsidie van Caracas aan Havana bedroeg jaarlijks 10 miljard dollar o.a. in de vorm van goedkope olie. Die steun is volgens diverse bronnen teruggebracht tot 7 miljard dollar. Een even grote steunpilaar voor Cuba zijn de dollarovermakingen, pakketten en reizen vanuit de VS. In 2016 ging het om 7 miljard dollar. Het maakt de afhankelijkheid van de Cubaanse economie van het buitenland nog groter. Het eigen productieapparaat (suiker, tabak, nikkel en geneesmiddelen) levert jaarlijks 4 miljard dollar op. Het toerisme zorgt voor 1 miljard dollar aan inkomsten. Een verder instorten van het Chavisme in Venezuela heeft ook gevolgen voor de energiesector. Tot voor kort ontving Cuba 36 miljoen vaten olie jaarlijks, dat is 61% van de nationale consumptie. Nu is dat gedaald tot 19,3 miljoen vaten. Een deel van de Venezolaanse olie wordt na verwerking in de raffinaderij van Cienfuegos doorverkocht en levert het land jaarlijks 720 miljoen dollar op.

CubaTips: Dag van de Internationale Persvrijheid, Eerste Mei, Amir Valle, Ernesto Guevara, Gucci, Cubaanse maaltijd en de kunstacademie van Havana

Drie mei: Dag van de Internationale Persvrijheid
Op 3 mei aanstaande wordt de Dag van de Internationale Persvrijheid gevierd. Afgelopen week presenteerden drie organisaties rapporten over de persvrijheid in deze wereld. Zowel Freedom House, het Comité tot Bescherming van Journalisten als Journalisten zonder Grenzen schonken daarbij ook aandacht aan de situatie in Cuba.

persvrijheidWereldwijd scoort Cuba opnieuw zeer slecht en staat weer hoog genoteerd op de lijst van landen met nauwelijks persvrijheid. De onderzoeken wijzen echter ook op een nieuwe tendens waarbij journalisten (ook van staatsmedia), bloggers en studenten aan opleidingen voor journalistiek pleiten voor meer vrijheid en toegang voor iedereen van allerlei soorten informatie. Zo komt er een alternatieve nieuwsvoorziening op gang die, ook gezien de aard van de sociale media, niet meer kan worden tegengehouden.

De Cubaanse autoriteiten reageerden tot nu toe met harde hand en willekeurige vervolging op deze nieuwe vormen van journalistiek. Met het aftreden van president Raúl Castro volgend jaar februari in zicht, is het de vraag of zijn opvolger ook daadwerkelijk waarde zal hechten aan onafhankelijke en kritische journalistiek. De drie genoemde onderzoeken geven geen aanleiding tot groot optimisme, maar het verdwijnen van opnieuw mastodonten in de partij, kan meer ruimte scheppen voor alternatieve geluiden.

Zo luidt het commentaar van de redactie van ons wekelijkse E-mail-magazine CubaTips in de nieuwsbrief van vandaag.

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF

  1. Commentaar: Dag van de Internationale Persvrijheid
  2. ‘Ernesto moet van zijn voetstuk gehaald worden.’
  3. Eén Mei: Feest van de Arbeid in Hoeilaart
  4. Cartoon: Gucci Si, Yankee No!
  5. Lezing over Cuba én Cubaanse maaltijd
  6. Boek Monddood gratis verkrijgbaar
  7. Marxisme Festival 2017
  8. Documentaire over onvoltooide kunstenacademie van Havana
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis
Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen?
Geef u hier op voor een gratis abonnement! Uw email-adres is voldoende.
Ruim 1.000 geïnteresseerden ontvangen inmiddels elke zondag – met uitzondering van de vakanties – de CubaTips.

Ondanks armoede rijk joods leven in Cuba (deel 2)

Sommige Joodse hulporganisaties uit de VS en Canada ondersteunen de gemeenschap in Cuba. Een van hen is het Amerikaanse Joodse Joint Distribution Committee, dat sinds de vroege jaren negentig actief en continu erbij betrokken was. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de herintroductie van religieuze vrijheid werd het JDC de eerste Amerikaanse organisatie die toestemming kreeg om naar Cuba te gaan en daar samen met de Joodse gemeenschap te werken.

joodslevenhavanaOm het gemeenschapsleven op het eiland te stimuleren, heeft het JDC een reeks programma’s opgezet die tot op deze dag draaien. Ze omvat kippendiners voor de sabbat, vakantiediensten, Joodse zomerkampen, familiekampen, organiseren van bar mitsva’s en zelfs vervoer voor leden van de gemeenschap om diensten in synagoge bij te wonen. Het JDC heeft ook geholpen bij het opzetten van een kleine apotheek in Beth Shalom, verspreiding van medicijnen die door de organisatie wordt verzonden of door bezoekers en toeristen gebracht.

Uitdagingen
‘Er zijn veel uitdagingen – alles in het leven van het Cuba van vandaag, de economie van het land, tot het leven met 50 jaar communisme,’ vertelt de uitvoerend assistent van JDC Will Recant aan de Jerusalem Post. ‘Een van de belangrijkste uitdagingen was Joods onderwijs: de gemeenschap weer leren wat het betekent Joods te zijn, wat het Joodse leven is,’ voegt hij eraan en hij noemt de Torah of gebedsrol van de Beth Shalom-synagoge, die niet kosher was en bewerkt moest worden. Hij bracht deze zelf terug uit de Verenigde Staten op een van zijn reizen. ‘Het JDC moet reageren op de uitdagingen in de gemeenschappen waarin we werken, rekening houdend met de fysieke en spirituele realiteit van de landen,’ zegt hij. Hoewel ze zeker dankbaar zijn voor de hulp die zij van het buitenland krijgen, als ze gevraagd wordt of ze een gevoel hebben in de steek gelaten te zijn, heeft de gemeenschap gemengde gevoelens, vooral als het gaat om Cubaanse Joden die het land verlieten. ‘Ik zou ja zeggen’, antwoordt Fernández, terwijl hij verklaart dat hij het als vriend van de gemeenschap gemakkelijker kan zeggen. ‘Dat is iets dat gevoeld wordt. Misschien niet openlijk gezegd, maar het wordt gevoeld. Wat we speciaal nodig hebben is eigenlijk wat u doet’, vertelt hij de Jerusalem Post. ‘Mensen moeten weten dat we bestaan, dat we deze behoeften hebben en dat het soms heel makkelijk is om te helpen.’ Recant zegt dat, wat zijn organisatie betreft, het bij elkaar houden en versterken van de Joodse gemeenschap altijd een prioriteit zal zijn.

joden-beth-shalom-dans-sept2015

Feestelijke dans in Beth Shalom, 2015

Israël en Cuba
De moeilijke financiële en sociale situatie in Cuba heeft een groot aantal Cubanen ertoe gebracht om het land te verlaten. Voor de Joden was Israël een geschikte optie. ‘Als de economische situatie in het land verbetert, zullen mensen niet zoveel denken aan emigratie, over emigreren naar andere landen,’  zegt Dworin. ‘Het is een wonder dat de Joodse gemeenschap bestaat.’ Het emigratieproces kan echter voor Cubaanse onderdanen moeilijker uitpakken dan voor anderen. Vanwege het ontbreken van diplomatieke betrekkingen heeft Israël geen ambassade in Cuba. Om het emigratieproces te starten, gebruiken Cubaanse Joden de Canadese ambassade, die als tussenpersoon fungeert. David Prinstein, Dworin’s rechterhand en vicepresident van de gemeenschap, vertelt de Jeruzalem Post dat joden in Cuba over het algemeen zouden willen zien dat de twee landen relaties opbouwen. ‘Ik hou van Cuba omdat ik Cubaans ben en vanwege de kwaliteit van het leven hier, die verdient te worden erkend, en ik hou van Israël omdat het mijn andere helft is, het andere land waartoe wij behoren,’ legt hij uit in het Spaans. ‘Ik voel me als een zoon in een gescheiden familie waar de ouders elkaar niet genoeg spreken of elkaar begrijpen en de zoon weet niet waar hij aan toe is.’

jodenhavanaraul-en-la-fiesta-de-januca-580x406

Raúl Castro en joodse jeugd tijdens het Chanoeka of Inwijdingsfeest

Kinderen
Ondanks de uitdagingen maken Dworin, Prinstein en Fernández zich geen zorgen over de voortgang van het Joodse leven in Cuba. Kinderen zijn de sleutel tot de toekomst, en Beth Shalom heeft elke zondag een Hebreeuws schoolprogramma, waaraan elke week ongeveer 60 kinderen deelnemen. ‘Het is niet alleen een religie: het is een verhaal en een identiteit,” zegt Prinstein, wiens kinderen zelf zeer betrokken zijn bij de synagoge. ‘We zijn vertrouwd met een grote erfenis die we moeten doorgeven van generatie op generatie met de rust die we in Cuba hebben. Ik zou willen dat we dat over de hele wereld zou kunnen doen.’ Prinstein zelf begon pas in de jaren negentig te leren over zijn joodse wortels, toen de gemeenschap begon op te leven. Hij moest leren over het Jodendom, terwijl hij de tradities naar zijn kinderen probeerde door te geven. ‘We proberen ervoor te zorgen dat de jeugd op elk belangrijk moment, in elk project en programma zeer actief is – dat ze een sterke band zien met onze gemeenschap, met de staat Israël, met onze geschiedenis in Cuba en de erfenis die we aan hen nalaten,’ legt hij uit. ‘We zijn van mening dat het toekomstige leiderschap beter voorbereid zal zijn dan wij waren. Het is ongetwijfeld één grote familie en een gemeenschap waard om voor te gaan.’

Bron
* Danielle Ziri, Jerusalem Post, 17 april 2017

Bicitaxista’s moeten in eigen wijk blijven

Het Cubaanse Ministerie van Transport (Mitrans) heeft een nieuw voorschrift gepubliceerd voor de eigenaren van fietstaxi’s of bicitaxis in Havana. Ze moeten voortaan een duidelijke identificatie dragen waarop ook vermeld staat in welke gemeente van Havana zij toestemming hebben om te opereren. Deze sticker draagt het nummer van zijn vergunning en de naam van zijn wijk waar de bestuurder woont .

bicitaxi-pegatina

Bicitaxi met sticker en de naam van de wijk waar de chauffeur opereert, namelijk Oud-Havana

Tamara, een functionaris van de groep inspecteurs van Mitrans in het centrum van Havana, zegt tegen de internetkrant 14ymedio dat ‘wie niet woont in deze wijk ook geen sticker krijgt voor zijn voertuig en dus geen passagiers mag vervoeren’. Tamara, gekleed in het blauwe uniform van de Mitrans-inspecteur, kijkt nauwelijks op van de stapels papieren op haar bureau en zegt nog: ‘Ook moet hij of zij een bijpassend shirt dragen. Wie geen vergunning heeft, mag niet rijden’.

Chaotisch
De situatie in het stadsvervoer van Havana is traditioneel al gecompliceerd. Dat is nog verslechterd door groeiende tekorten aan brandstof en door allerlei bureaucratische maatregelen waarmee particuliere taxi’s te maken kregen. En de verdiensten van een fietstaxista zijn relatief klein; de bestuurder rekent 1 CUC voor vaak korte trajecten maar zij mogen de passagiers wel voor de deur afzetten. De meeste bestuurders zijn jongeren zonder beroepsopleiding, die vaak werken voor een onzichtbare baas die de eigenaar van het voertuig is en aan wie men dagelijks de helft van de inkomsten moet afstaan.

bicitaxi-vlag-muurOverleven
Een rondgang door 14ymedio op halteplaatsen van fietstaxi’s leert dat nog maar enkelen van hen de identificatie dragen. Een van hen, een jongen van ongeveer 20, Yuslo genoemd die werkt in de Chinese wijk van Havana schijnt niet onder de indruk te zijn van de nieuwe maatregelen. ‘Ik ben een Palestino/Palestijn* uit Mayarí Arriba, huur een kamer in de wijk Cerro en beweeg me door heel Oud Havana. Mijn adres staat niet op mijn identiteitskaart. Ik ben een piraat die vecht om te overleven. Als het link wordt, maak ik een sticker op mijn manier en maak die aan mijn fietsstuur vast’, legt hij uit. Alberto Ramírez, een veertiger en bicitaxista is wat gematigder: ‘Wij zijn gewend aan deze plotselinge maatregelen. Na enkele dagen is de storm weer voorbij en is iedereen het vergeten. Ik heb mijn sticker om in Oud-Havana te kunnen werken want ik woon al 20 jaar in een herberg van de staat, maar als een klant mij vraagt om hem naar ijssalon Coppelia te brengen doe ik dat en incasseer het bedrag.’ Een collega van Alberto probeert de aandacht van de journalist te trekken en zegt: ‘Zij hebben de macht en doen waar ze zin in hebben. Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te snappen dat deze maatregel dwaasheid is. Het is goed dat er controle is maar waarom zou je van iedereen die hier werkt, moeten weten waar hij woont. Het interesseert me toch ook niet waar een minister of de chef van een zaak precies woont. Ik begrijp dat niet.’ Zonder een antwoord af te wachten, stapt hij op zijn bicitaxi en slechts gehumeurd, beëindigt hij de conversatie: ’Ik ga naar huis. Ik heb het plezier om te werken verloren.’

Bron
* Marcelo Hernández, website 14ymedio, 20 april 2017
Noot

* Cubanen die vanuit Oost-Cuba naar de hoofdstad zijn gemigreerd, worden in de volksmond Palestino’s of Palestijnen genoemd.

Woonblok 10 verdiepingen ingestort; 100 bewoners dakloos

Dinsdagochtend is in het centrum van Havana een woonblok van tien etages in elkaar geklapt. Volgens brandweerlieden is de trap in het pand vanaf de derde etage tot aan de begane grondig volledig in elkaar gestort. Vanaf de vijfde tot de zesde etage is de trap losgeraakt van de muur. ‘Het pand is in elkaar gestort’, bevestigen de brandweerlieden die verder geen informatie verstrekten. Er vielen geen doden en een man heeft een hoofdwond opgelopen.

derrumbe-17042017De bewoners vanaf de 5e etage – ongeveer 90 personen – zaten opgesloten omdat hun trap de enige uitweg naar buiten was. Een buurman zei dat ‘de lift al geruime tijd niet meer werkte.’ Met hijskranen is geprobeerd de mensen te redden uit hun benarde positie maar veel bewoners weigerden het pand te verlaten. Volgens omstanders zijn zij bang dat ze naar een albergue of opvangcentrum worden overgebracht. De ervaring leert dat zij, ondanks de beloften van een nieuw huis, daar lange tijd moeten verblijven en niet kunnen terugkeren naar hun eigen woningen. Volgens officiële cijfers hebben 33.889 gezinnen (132.699 personen) in Cuba een huis nodig. De meesten van hen wachtten al jarenlang in ‘tijdelijke’ opvangcentra voor slachtoffers van woninginstortingen of orkanen. In 2012 bleek uit onderzoek dat 60% van de 3,9 miljoen woningen op het eiland in slechte staat verkeert.

derrumbe-17042017-2Voedsel en water
Vroeg in de middag waren ongeveer een dozijn mensen via een kraan uit het pand gehaald. Brandweerlieden brachten voedsel en flessen water. De autoriteiten hebben de buurt afgesloten vanaf de boulevard San Rafael en de straten  Neptuno, Galeano en Industria.

Bron
* Diario de Cuba en 14ymedio, 18 april 2017