Minder suikerriet in 2017 dan gepland

Deze maand wordt de suikeroogst in Cuba afgesloten met een resultaat dat 85% is van het geplande resultaat. De autoriteiten wijten dit resultaat aan de droogte, de inefficiëntie in het productieproces, onvoldoende scholing van de arbeiders en technologische problemen. Bronnen uit de suikersector schatten tegenover journalisten van de website 14ymedio de productie op 1,8 miljoen niet-geraffineerde suiker. Het staatsbedrijf Grupo Azucarero Azcuba verstrekt geen absolute cijfers. De vice-president van dit staatsbedrijf, Noel Casañas Lugo, benadrukte dat de oogst van dit jaar 20% hoger is dan die in 2016; toen werd iets meer dan 1,5 miljoen ton suiker geoogst, aldus Granma.

suikerriet-straatbeeld

Suikerriet wordt ook gebruikt om garape te maken, een zoetig drankje dat op straat wordt verkocht

De ernstige droogte die Cuba trof, heeft de productie aangetast, aldus de functionaris. Door het tekortschieten van de organisatie van de oogst en het transport van de rietsuiker ontstonden productieonderbrekingen in de suikercentrales, aldus de vicepresident van Azcuba. Ook werd de toestand verergerd doordat materialen en onderdelen met grote vertragingen werden afgeleverd. De functionaris noemde ook nog de onregelmatigheden in het transport via de spoorwegen en de storingen van het elektriciteitsnet Sistema Eléctrico Nacional. Casañas Lugo verzekerde de officiële media dat op alle niveaus van de Grupo Azucarero de oogst wordt geëvalueerd ‘om de oorzaak van de tekortkomingen en de gemaakte fouten te ontdekken en te analyseren ‘ten gunste van een ‘betere oogst in 2018.’ Tijdens deze oogst waren 54 suikerrietcentrales in gebruik, 4 meer dan het vorig jaar en 42 van deze centrales produceerden meer dan het jaar daarvoor. Villa Clara was de enige provincie waar het streefgetal werd bereikt; de  productie groeide daar met 53% vergeleken met 2016.

suiker-grafiek- zafra-azucarera-1985-2010

Suikeroogst tussen 1985 en 2010

Import suiker
In het algemeen kan worden vastgesteld dat de suikersector een kleine opleving doormaakte na een dieptepunt in 2009, met niet meer dan 1,1 miljoen ton suiker, het slechtste resultaat in 105 jaren. In 1970 werd met 8,5 miljoen ton suiker een historisch succes behaald. Het belang van suikerriet als inkomstenbron voor Cuba is de laatste jaren echter afgenomen ten gunste van het toerisme, de verhuur van professionals uit de medische sector aan het buitenland en de dollaroverboekingen door Cubaanse-Amerikanen. Volgens het Cubaans Statistisch Jaarboek exporteerde Cuba in 2015 voor een waarde van 417.180 miljoen peso’s en voerde het land voor een waarde van 17.772 miljoen peso’s aan suiker (inclusief honing) in. Het achterblijvende resultaat dwingt Cuba om suiker in te voeren om aan de internationale verplichtingen te voldoen en te kunnen voorzien in de suikerbehoeften van de eigen bevolking. Cuba consumeert ongeveer 700.000 ton suiker per jaar en heeft een akkoord met China gesloten om jaarlijks 400.000 ton suiker te leveren.

Bron
* 14ymedio, 30 mei 2017

Hoogste eierproductie sinds 24 jaar

De Cubaanse media melden dat de eierproductie in Cuba in jaren niet zo succesvol was; in 2016 werden de meeste eieren sinds 24 jaar geproduceerd.

eieren-bodega.nl

Eieren in de staatswinkel, verkrijgbaar op basis van bonnenboekje

Vicevoorzitter Carlos Vladimir Ortiz Mursulí, van de staatsinstelling voor de veeteelt, deelde mee dat sinds 2012 de eiersector er niet in geslaagd was de gestelde doelen te behalen. Maar in 2016 werden 2.020.700.000 eieren geproduceerd. Dat zijn er 42.300.000 meer dan in 2015, een stijging van 2,14%. Hij constateert dat een kip in Cuba gemiddeld 236 eieren legt waarmee de afzet van eieren o.a. op basis van het bonnenboekje dat in Cuba wordt gebruikt, gegarandeerd is. Van de 19 kippenbedrijven behaalden die in Guantánamo, Santiago de Cuba, Artemisa en Mayabeque de beoogde doelstellingen niet. De sterk gestegen productie van eieren hangt samen met de uitvoering van Operatie Victoria waarbij de gebouwen in de pluimveesector werden vernieuwd en de arbeidsomstandigheden verbeterd. In 2017 wordt gestreefd naar een productiestijging van 2,24% oftewel 45.300.000 eieren.

Lage productie
De voedselvoorziening is al jaren achtereen een zwak punt in Cuba omdat de productie in de landbouw laag blijft. Begin dit jaar riep de tweede secretaris van de partij, José Ramón Machado Ventura, de Cubaanse boeren opnieuw op de productie te vergroten ‘om te kunnen voldoen aan de interne productie en de groeiende vraag van het toerisme’.

Bron
* Diario de Cuba, 30 maart 2017

Groot tekort aan Cubaanse sigaren door tegenvallende oogst

Het bekendste exportproduct van Cuba maakt moeilijke tijden door. Doordat de oogst van tabak tegenvalt vanwege slecht weer, kost het de Cubanen grote moeite om de sigarenproductie op peil te houden. Verkopers van Cubaanse luxegoederen in Europa melden dat de aanvoer stokt, aldus Peter van Ammelrooy in De Volkskrant van vandaag.

maradona-en-cubametchetatto

Diego Maradona rookt een Cohiba-sigaar

De tabaksteelt in Cuba heeft te kampen gehad met overvloedige regenval, naast lange perioden van droogte op momenten dat die zich normaal nooit voordoen. Het tegendraadse weer wordt geweten aan El Niño. Dat is het onregelmatige natuurverschijnsel waarbij een grootschalige, sterke opwarming van het normaal koele zeewater in de oostelijke Grote Oceaan het wereldklimaat in de war schopt.

Tekort aan Cohiba Esplendidos
Tijdens een sigarenfestival in Pinar Del Rio constateerden verschillende experts dat de slechte oogsten vooral impact hebben op de grotere sigaarsoorten. ‘Er is momenteel een tekort aan Cohiba Esplendidos’, aldus hoofdredacteur David Savona van het tijdschrift Cigar Aficionado tegenover het persbureau Reuters. ‘Grote sigaren vergen grote tabaksbladeren. Je ziet minder grote sigaren.’  Dat het aanbod kleiner is, is volgens kenners niet per se een slechte zaak. De kwaliteit van de sigaren blijft in elk geval op peil. ‘Als je niet de juiste tabak hebt om Cohiba te maken moet je hem ook niet willen maken. De Cubanen begrijpen dat’, stelt een marketingmanager van 5th Avenue Products, die sigaren exporteert naar Duitsland, Oostenrijk en Polen.

sigaren-cohiba-esplendidos

Cohiba esplendido

Vraag juist gestegen
De tegenvallende tabaksoogst komt wel op een ongelegen moment. De vraag naar Cubaanse sigaren is vorig jaar sterk gestegen, zowel door de toegenomen afzet in opkomende landen als door de binnenlandse verkoop. Dat laatste is een gevolg van het stijgende aantal toeristen uit de Verenigde Staten en een besluit van de vorige Amerikaanse regering om de beperkingen te versoepelen op de hoeveelheid sigaren die toeristen naar huis mogen meenemen. De verkoop van Cubaanse sigaren steeg in 2016, met ruim 5 procent naar 445 miljoen dollar (418 miljoen euro).

Verkopen aan toeristen
Dat de Amerikanen meer luxe goederen mogen meenemen van hun reis naar Cuba wordt elders in de wereld gevoeld. ‘Sigaren maken de helft uit van onze omzet. We kregen vorig jaar last van een haperende aanvoer en dat is dit jaar slechter geworden’, zegt Manuel Frölich, eigenaar van een winkel in Zürich. ‘We verkopen normaal ook Cubaanse koffie, maar we hebben er al twee jaar niet aan kunnen komen. De Cubanen hebben niet eens genoeg voor hun eigen thuismarkt, omdat er zoveel toeristen komen.’

Bron
* Peter van Ammelrooy in De Volkskrant van 4 maart 2017

TV-uitzending: Arm & rijk in Havana

Fidel Castro en Che Guevara ontketenden in Cuba een communistische revolutie. Jan Leyers onderzoekt voor een TV-uitzending van de VPRO, hoe mensen zich voelen in een land waar het verschil tussen arm en rijk officieel is afgeschaft. Meer dan vijftig jaar geleden ontketenden Fidel Castro en Che Guevara in Cuba een communistische revolutie. Jan Leyers wil weten hoe mensen zich voelen in een land waar het verschil tussen arm en rijk officieel is afgeschaft.
havana-arm-rijk

Karig bestaan
Bij de voorzitster van een wijkcomité ervaart hij het enthousiasme en de trots over de grootste verwezenlijkingen van de revolutie: gratis onderwijs en gratis medische zorg. De meeste inwoners van Havana leven een karig bestaan en eten wat er in de rantsoenwinkel om de hoek te krijgen valt. Alleen wie familie in het buitenland heeft en dollars opgestuurd krijgt kan zich meer veroorloven. Voor vele jongeren in Havana is dat niet genoeg. Ze voelen zich tekort gedaan en laten dat duidelijk blijken. Een jonge taxichauffeur die geen blad voor de mond neemt wordt door de omstanders gewaarschuwd dat hij voor zijn woorden de gevangenis in zal vliegen.

Eigen zaak
Sinds enige tijd versoepelt het communistische regime zijn strikte beleid en mag je in Cuba een eigen zaak beginnen. Leyers bezoekt een populaire kapsalon en een succesvol restaurant en ziet de eerste verschillen ontkiemen tussen wie heeft en wie niet heeft. Om te achterhalen waar het regime op termijn naartoe wil ontmoet hij twee staatseconomen. Zij geven toe dat het gelijkheidsideaal niet langer werkt en dat de inkomensverschillen in Cuba alleen maar toe zullen nemen.

Vanmorgen
De presentatie was in handen van Jan Leyers. Deze uitzending van het programma Arm & rijk met de titel Havana – Arm & rijk werd vanmorgen uitgezonden door de VPRO.

Bekijk uitzending
* Arm & rijk in Havana

Opbrengst suikerrietoogst 2015-2016 met 19% gedaald

De productie van Cubaanse rietsuiker is in de periode 2015-2016 met 19% gedaald. Daarmee wordt gebroken met een stijgende tendens die in 2010 werd ingezet. Oorzaken voor de achteruitgang zijn de klimaateffecten, de kwaliteit van het suikerriet, het absenteísme van de arbeiders en tijdverlies zowel bij de oogst als in de fabrieken, aldus leidinggevenden van het suikerstaatsbedrijf Azcuba die in de partijkrant Granma dinsdag 6 juli aan het woord kwamen.

fidel-zafra-suikerriet

Een jeugdige Fidel kapt suikerriet

Voeg daarbij de verlate start van 13 van de 50 centrales of suikerfabrieken in het land. Die late start was bij 5 fabrieken te wijten aan ‘zaken die de industriesector aangaan’ en bij 8 aan de regen en de extreme vochtigheid van de grondstof. Dat meldden functionarissen van Azcuba vorige week in een commissievergadering van de Nationale Assamblee. Voor de volgende suikerrietcampagne in 2016-2017 verwacht Azcuba 27% groei van de suikerrietoogst en 45% van de suikerproductie en hoopt daarbij te kunnen rekenen op 54 centrales in heel het land. Volgens de directeur Voorlichting, Communicatie en Analyse Dionis Pérez bleven de resultaten in elke fase van het productieproces achter op de planning. Bij de verwerking en het persen van suikerriet werd 95% gehaald, de productie van suiker 80% en 85% van de geplande industriële opbrengsten werden gehaald. Voor dit jaar verwacht Pérez een oogst van 1,2 miljoen ton suiker.

logo-azcuba-suikerWereldmarkt
De teruggang in de suikerproductie is, samen met de daling op de wereldmarkt van de prijzen van olie en nikkel, reden voor de Cubaanse regering om besparingen en bezuinigingen in te voeren. Minister Murillo van Economische Zaken presenteerde dit noodprogramma afgelopen week tijdens een zitting van de Nationale Assemblee.

suiker-grafiek- zafra-azucarera-Foresightcuba

Suikerproduktie in Cuba afgezet tegen de productie op de wereld

Dieptepunt
Op de website Diario de Cuba beschrijft Roberto Álvarez Quiñones de geschiedenis van de Cubaanse suiker. Cuba was 160 jaar lang de belangrijkste suikerproducent van de wereld. In de jaren vijftig exporteerde het land de helft van alle suiker en produceerde tussen de 5,3 en 7,1 miljoen ton suiker in 161 suikercentrales. Toen Fidel Castro in 1959 aan de macht kwam nationaliseerde hij, op aandringen van Che Guevara, eind 1960 de suikersector. In twee jaar tijd daalde de opbrengsten van 6,8 tot 3,8 miljoen ton. Als Fidel de suikerindustrie niet had vernietigd en Cuba zou 6 miljoen ton suiker per jaar hebben geproduceerd was, aldus Álvarez Quiñones, er voldoende suiker voor de consumptie in Cuba geweest en het land zou 5,3 miljoen ton, met een waarde van 2,3 miljard dollar, hebben kunnen exporteren. Dat is zesmaal het bedrag dat het dit jaar aan de export verdient en meer dan de opbrengsten uit de toeristensector. Quiñones wijst ook op de opbrengsten die zouden voortvloeien uit de productie van ethanol; die schat hij op 7,1 miljard dollar en dat is driemaal de inkomsten van de toeristensector. Het staatsdirigisme in de suikersector leidde tot de laagste opbrengsten van suiker per hectare in heel Latijns-Amerika. Sinds 2002 wordt die gemiddeld geschat op 24 tot 41 ton per hectare. In Peru, Guatemala en Colombia is dat 90 tot 120 ton. Vóór 1959 was er geen enkel Latijns-Amerikaans land dat Cuba passeerde op deze rendementslijst. Volgens Álvarez Quiñones zou zonder het beleid van de Castro’s, de Cubaanse suikeroogst 7 miljoen ton per jaar kunnen bedragen. Dat is net zoveel als de fabrieken van de eerder uitgeweken Fanjul-broers nu in hun fabrieken in de VS en de Dominicaanse Republiek produceren. De Fanjul-broers bezaten tot 1959 een suikerimperium in Cuba.

Bron
* Persbureau EFE
* Roberto Álvarez Quiñones: Menos azúcar en el peor momento / Minder suiker op het slechtste moment, Diario de Cuba 6 juli 2016