Een analyse van de toekomstige relatie tussen Cuba en de VS (deel 2)

Terwijl de toegang tot internet in Cuba beperkt blijft, erkent Freedom House, een felle criticus van de mensenrechtenschendingen op het eiland, dat de toegang (zij het langzaam) is verbeterd sinds 2013. Hun jaarlijks rapport Libertad en la red/ Vrijheid op het net laat zien dat Cuba vooruitgang heeft geboekt op alle indicatoren van internetvrijheid: verbreiding van internet, belemmeringen voor toegang, inhoudsbeperkingen en schendingen van de rechten van gebruikers.

internet-vijf-gebruikers-hoge-voordeurSinds de zomer van 2015 heeft de Cubaanse regering meer dan 328 publieke wifi-hotspots ingericht voor Cubaanse gebruikers, en in december 2016 sloten Cubaanse functionarissen een akkoord met Google om de internetsnelheid op het eiland te verbeteren. In dezelfde tijd begon het Cubaanse staatsbedrijf voor telecommunicatie een proef met uitbreiding van toegang tot internet in particuliere woningen, te beginnen in de wijk Oud-Havana. Ook ging de prijs van internettoegang omlaag met 25 procent, waarmee een van de grootste obstakels voor een bredere aansluiting werd verminderd. Voor het jaar 2020 plant de regering om 50 procent van de bevolking te voorzien van internettoegang en 60 procent van mobiele telefoondiensten. Een grotere internettoegang helpt families bijeenbrengen, informatiestromen vermeerderen, nieuwe ruimten creëren voor publiek debat en betekent steun voor de Cubaanse private sector.

toeristen-auto-havana-schilderijReizen
Ook de uitbreiding van het reizen bevordert de uitwisseling van opvattingen. De compromispolitiek heeft ertoe aangezet dat een groot aantal Amerikanen Cuba bezocht – bijna 300.000 in 2016, zo’n 74 procent meer dan het jaar ervoor – bovenop de 330.000 Cubanen die naar het eiland reisden om familie te bezoeken. De toenadering heeft ook Cubanen naar de VS gebracht: wetenschappers, journalisten, kunstenaars en studenten. Jaarlijks bezoeken er 40.000 de VS met een gewoon visum. Deze uitwisselingen zijn mogelijk doordat de Amerikaanse regering de beperkingen voor reizen naar Cuba heeft afgezwakt om de toenadering van volk tot volk te bevorderen en doordat de Cubaanse regering de eis liet vallen dat de Cubanen een vergunning moeten hebben voor ze naar het buitenland reizen.

paladar-Don-Quijote-centrica-VedadoEconomische vrijheid
Even belangrijk, zij het dat het minder aandacht krijgt, is hoe de toenadering een grotere economische vrijheid teweegbrengt. De laatste jaren hebben de Cubanen nieuwe mogelijkheden gekregen om particuliere bedrijfjes en coöperaties te beginnen en ze hebben die kansen met beide handen aangegrepen. In de afgelopen zes jaar is het aantal particuliere bedrijven toegenomen met meer dan 300 procent en het aandeel van de particuliere sector in de werkgelegenheid is uitgebreid naar 28 procent, met de intentie om in de toekomst 50 procent te halen. Het grootste deel van het startkapitaal dat dit ondernemersinitiatief voedt, is afkomstig van geld dat Cubaanse Amerikanen naar familieleden op het eiland sturen en de aanvoerroutes van deze nieuwe zaken vinden hun oorsprong in het zuiden van Florida. Deze verbindingen zijn een direct gevolg van het Amerikaans akkoord. Om die reden schreven meer dan honderd Cubaanse particuliere ondernemers een brief aan president Trump waarin ze hem vragen hen niet in de steek te laten en deze route van levensonderhoud niet af te sluiten.

logo-social-mediaSamenvatting
De toenadering van de VS tot Cuba bevordert en versterkt op allerlei manieren de positieve ontwikkeling van de mensenrechten met de  uitbreiding van de stroom van informatie, opvattingen, mensen en kapitaal, alles wat voeding is voor het toenemende publieke debat en het levendige bedrijfsleven op Cuba. Na de verkiezingen in de VS verklaarde president Trump dat hij een nieuw verdrag met Cuba wilde dat voordelig zou zijn voor het Cubaanse volk en voor de Verenigde Staten. Een terugkeer naar de politiek van vijandigheid schiet dat doel voorbij omdat Cuba op voorspelbare wijze zou stranden, zoals Donald Trump zelf adviseert: ‘Als je wordt aangevallen: Verdedig je, sla altijd terug naar je critici en tegenstanders, en harder dan ze jou sloegen’. Dit leidt tot een doodlopende weg van voortdurende vijandschap. Daar tegenover zal een compromissenpolitiek gebouwd op de solide basis van ieders eigen belangen het best mogelijke akkoord voortbrengen en het terrein effenen voor andere verbeteringen, zij het in de toekomst. Harde taal is makkelijk, maar zoals El arte de la negociación al aangaf, moet je uiteindelijk opgewassen zijn tegen de situatie.

Auteurs
* William M. LeoGrande is docent bestuurskunde aan de American University in Washington, DC, en mede-auteur met Peter Kornbluh van Caminos secretos a Cuba: la historia oculta de las negociaciones entre Washington y La Habana/Geheime wegen naar Cuba: de verborgen geschiedenis van de onderhandelingen tussen Washington en Havana (University of North Carolina Press, 2015).
Marguerite Rose Jiménez is
senior associate voor Cuba bij La Oficina de Washington para América Latina/The Washington Office on Latin America (WOLA). Ze heeft de aflopen twaalf jaar met betrekking tot Cuba gewerkt voor NGO’s, denktanks, academische instellingen en recent voor de regering van de VS.

Bron:
* Progreso Semanal, 27 april 2017

Website met anticensuurtips geblokkeerd

De website van de Cubaanse groepering Movimiento Somos+ is sinds enige tijd niet meer bereikbaar via Cubaanse servers. De pagina is toegevoegd aan de pagina’s die al werden gecensureerd op de wifi-plekken in het land en via het wifi van het telecommunicatiebedrijf van de staat Etecsa. Somos+ verspreidt wekelijks een e-mailnieuwsbrief, o.a. met tips om de censuur te ontduiken.

somos-plus-website

De website van Somos+

De leider van Somos+ denkt dat de maatregel is getroffen omdat het portal steeds meer invloed kreeg op jeugdige Cubanen. Volgens Eliécer Ávila houdt de Cubaanse regering nauwkeurig bij welke pagina’s vaak worden bezocht. ‘Ze hebben gewoon ontdekt dat de site een bedreiging is voor het monolithische betoog van het regime,’ zegt hij tegen de nieuwssite 14ymedio. Ávila wijst o.a. op de informatie op de site over hoe de censuur van websites kan worden omzeild. Sinds enkele maanden ‘beschikken we over een wekelijks verschijnende e-mail bulletin.’ De afgelopen maanden zijn leden van Somos+ regelmatig gearresteerd, werden woningen binnengevallen waar men bijeen kwam en vond een huiszoeking plaats in de woning van Ávila, vanwege een vermeende ‘illegale economische activiteit’.

internet-cubaanse-muis-raul-garrinchaCuba en China
De Cubaanse overheid censureert tientallen kritische websites, blogs en discussiefora die sociaal-politieke thema’s behandelen. Dit geldt o.a. voor de site 14ymedio en nieuwsportals als Cubanet, Diario de Cuba en Martí Noticias. Tot vorig jaar werd ook de populaire website Revolico (een Cubaanse Marktplaats) door Cubaanse servers geblokkeerd, maar deze website is weer toegankelijk. Het Cubaans censuursysteem is een kopie van de controlesoftware die China gebruikt. Cubaanse computerfreaks proberen door het gebruik van anonieme proxies (VPN) en andere software zoals een Android-app, Psiphon en het systeem Tor deze censuur te ontduiken. In een recent onderzoek van Freedom House werden 66 landen genoemd waar vrije toegang van het internet niet was gegarandeerd; Cuba staat bij de 10 landen waar de toestand het ergste is, o.a. met Noord-Korea. Ook het sms-verkeer in Cuba wordt gecensureerd op basis van bepaalde ‘verdachte termen en woorden’. Onder de geblokkeerde termen is Somos+.

Bron
* Website 14ymedio, 16 mei 2017

Link
* Pagina Facebook Somos+

Ideeënstrijd of ideologische oorlogsvoering?

De afgelopen weken publiceerde deze Cubaweblog diverse berichten over de  verwijdering van scholen en universiteiten van studenten en docenten wegens hun afwijkende politieke opvattingen. Het overkwam ook andere Cubanen, zoals de medewerker van het Museum voor Moderne Kunsten in Havana die vlak na de dood van Fidel Castro liet weten niet te zullen rouwen en vervolgens werd ontslagen. Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba publiceerde een opvallende tekst over deze nieuwe heksenjacht. Ravsberg staat positief tegenover de revolutie en onderhoudt goede contacten met hervormingsgezinde personen en groepen in het land. Hij werd de afgelopen maanden dan ook scherp aangevallen door pro-regime blogs als La Pupila Insomne. Ravsberg maakt zich vooral zorgen over de schadelijke gevolgen van al deze incidenten voor het internationale imago van Cuba. Hier volgt zijn tekst.

eerste-mei-daniel-llorente-2017

Opposant Daniel Llorente met Amerikaanse vlag, 1 mei 2017

De gewelddadige reactie op de rennende dissident die op de Eerste Mei een Amerikaanse vlag ontvouwde, was de laatste van een serie misplaatste reacties. Hij werd opgepakt en geslagen. Midden op het Plein van de Revolutie, op de viering van de Eerste Mei en in het zicht van de journalisten. Dit beeld ging de wereld over en dat was nu juist de bedoeling van de opposant. Hij ‘stal de show’, dankzij de niet te onderschatten hulp van hen die hem besprongen toen hij de vlag ontvouwde en die hem voor de camera’s van de belangrijkste persbureaus van de wereld, enkele stompen gaven. Wat zou er zijn gebeurd als niemand zijn sprint over het Plein had belemmerd? Het zou niet meer dan een anekdote zijn geweest zijn, die de beweringen van de regering zou ondersteunen wanneer deze de dissidentie beschuldigt, huurlingen te zijn in dienst van het land met de vlag van sterren en strepen.

universiteit-karen-perez-gonzalez

Karla María Pérez González

Onderwijsinstellingen
Kortgeleden is een studente verwijderd van de hogeschool in Villa Clara die journalistiek studeerde. Het argument luidde dat ‘de universiteit er voor de revolutionairen is.’ Haar foto ging de wereld over en leidde tot afkeuring, ook onder sympathisanten van de revolutie. De verwijdering van de jeugdige Karla María Pérez** van de Universiteit van Las Villas, omdat zij tot een dissidentengroep behoorde, was een daad die opnieuw het beeld van Cuba beschadigde. Als het team voor psychologische oorlogsvoering van de CIA een zaak had moeten opzetten, had zij geen betere kunnen bedenken. Het gaat om een 18-jarige jongere met een engelachtige uitstraling, die verstoten wordt van een Cubaanse universiteit omdat zij de denkbeelden van de regering niet deelde, ‘het perfecte slachtoffer’. De Universiteit van Havana bleef niet achter. Twee docenten, van Economie en Rechten werden om duistere redenen ontslagen. Ze schreven artikelen voor buitenlands media (dat is legaal) en hielden kantoor in een gebouw aan de Malecón.

Omar-Everleny-Perez

Omar Everleny Pérez

Eén van hen, Omar Everleny Pérez, woont nog steeds in Cuba, maakt reizen over de hele wereld, van Japan tot de VS en verbreidt overal zijn kennis en opvattingen over de Cubaanse economie op universiteiten maar nooit op Cubaanse. Wie won en wie verloor er met zijn verwijdering?

Advocaat
De advocaat Julio Fernández werd voor de keus gesteld publiekelijk zijn denkbeelden te verspreiden of af te zien van dit recht van elke burger. In het laatste geval zou hij docent kunnen blijven. Nu schrijft hij voor OnCuba maar geeft geen colleges meer aan de Universiteit. Toen de wervelstorm over Baracoa raasde, zamelde een groep jonge journalisten geld in en reisden naar het rampgebied om verslag uit te brengen over de ramp. Als reactie werden zij gearresteerd. Een onbeduidend voorval werd zo een nieuwsbericht in de wereldpers. Deze collega’s van Periodismo de Barrio werden vrijgelaten zonder dat een aanklacht tegen hen werd geformuleerd. Waarom zijn ze dan aangehouden en vastgezet? Als het gebied niet bezocht kon worden, had men hen moeten verbieden te gaan. Is er iemand die denkt dat dit schandaal Cuba iets oplevert?

Lichamelijk geweld

Fernando-Ravsberg4

Ravsberg

Kortgeleden dreigde men mij de tanden uit de mond te slaan als ik niet ‘fatsoenlijk’ zou schrijven. Het was een officialistische journalist die de bedreiging publiceerde. Is er niemand die kan schatten wat voor schade deze krachtpatserij berokkent aan het beeld van Cuba?

Dubbelzinning
Men kan enerzijds niet toestaan dat er in Cuba niet-officiële websites bestaan (zoals OnCuba, redactie) en tegelijkertijd jongeren straffen die daaraan meewerken. Dat wijst op politieke bipolariteit die moeilijk te begrijpen valt. In Holguín haalde een ander schandaal de media toen collega José Ramírez Pantoja uit de officiële journalistenvakbond werd gezet omdat hij op zijn persoonlijke blog de woorden van de onderdirecteur van de partijkrant Granma had afgedrukt, uitgesproken tijdens een bijeenkomst van de beroepsgroep. En dan was er de druk die werd  uitgeoefend op jonge journalisten in Villa Clara die samenwerken met niet-officiële digitale media. Dat leidde er toe dat zij een publiekelijk gemaakte protestbrief schreven die de hele wereld overging. Ondanks de politieke schade, blijft dit beleid onveranderlijk. Blogs van politieke extremisten, betaald met overheidssteun, herhalen keer op keer dat wie geen revolutionair is, een contrarevolutionair is, dat wil zeggen dat wie niet met hen is, de vijand is.

pers-orkest-garrincha

De samenzang van pers en partij. Cartoon Garrincha

Gevaarlijke polarisatie
En dat is een uitgangspunt dat leidt tot een gevaarlijke maatschappelijke polarisatie. Het zijn dezelfden die blinde eenheid bepleiten, een karikatuur van de werkelijke eenheid die er tussen mensen kan bestaan. De eenheid gebaseerd op diversiteit is het enige bindmiddel die het mozaïek van een natie kan verenigen. Men heeft mij geleerd dat generaal Pyrrus  in 275 v. Chr. een overwinning behaalde, die zoveel inspanning kostte dat ze dezelfde uitwerking had als een nederlaag. De pyrrusoverwinningen van de meest extreme sectoren kunnen in ons land tot hetzelfde resultaat leiden.

Bron
* Cartas desde Cuba, Fernando Ravsberg, 4 mei 2017
Noot
** Karla María Pérez is vandaag in Costa Rica aangekomen. Ze maakt gebruik van de uitnodiging van de krant EL Mundo om daar haar studie af te maken.

‘Paketito’, de clandestiene rivaal van het ‘Pakket’

Feitelijk is het Pakket / Paquete illegaal, maar de Cubaanse autoriteiten tolereren de wekelijkse verspreiding op harddisks en usb-sticks van films en ander audiovisueel materiaal. Materiaal met een godsdienstige of politieke inhoud ontbreekt in het Pakket, waarschijnlijk om problemen met de autoriteiten te voorkomen. Sinds kort kent Cuba nu ook het Paketito / Pakje, dat gevarieerder is en vaak met een kritischer inhoud. Veel materiaal wordt aangeleverd door Cubanen die in het buitenland reizen en materiaal hebben gedownload van YouTube of andere sociale netwerken.

 

paketito

Paketito op het computerscherm

Het Paketito is tot nu toe een clandestien project en ontstond toen jongeren groepsgewijs op informele wijze eigen materiaal uitwisselden en via Paketito lieten circuleren en verrijkten. Carlitos zegt tegen een medewerker van de website 14ymedio dat men ook gecensureerd materiaal verspreid, zoals documenten, notities en films. ‘Ook voegen wij oude publikaties toe die in de vergetelheid zijn geraakt,’ zegt Carlitos. Veel tijdschriften uit het verleden zijn onbekend door ‘het gebrek aan een historisch geheugen’ dat vanwege de censuur op het eiland bestaat. Als voorbeeld wijst hij op het weeblad Bohemia uit 1959 waarin Fidel Castro benadrukte geen communist te zijn. Ook fotomateriaal van voor de Revolutie wordt op deze wijze verspreid, en materiaal van kritische zangers en muziekgroepen als Porno para Ricardo en het duo Los Aldeanos. Die inhoud vormt een groot contrast met La Mochilla / de Rugzak, een pakket dat door de officiële Joven Club wordt verspreid, bedoeld om een tegenwicht te vormen tegen het Pakket. Erg succesvol is het niet en de Cubaanse jeugd laat de Rugzak links liggen. Vlak na zijn overlijden bevatte het aanbod van Joven Club een ontelbaar aantal bijdragen over Fidel Castro.

bohemia-fidel-castro-11011959

Het weekblad Bohemia, opgericht in 1908,  van 11 januari 1959 o.a. over de ‘nationale held’. Fidel Castro. Castro zou de redactie van  het blad nog hetzelfde jaar ontslaan. Nu is het weekblad Bohemia een van de staatsmedia.

Problemen
In het begin waren er veel logistieke problemen en kon Paketito niet regelmatig verschijnen, maar sinds begin 2017 is er sprake van een wekelijkse verschijning. Het Paketito bevat ook een map met teksten die in Cuba verboden zijn, ‘vaak materiaal dat afkomstig is van kritische websites als Diario de Cuba, 14ymedio of Cubanet,’ benadrukt Carlitos.

Download
Het materiaal komt overal vandaan. Een deel wordt gedownload, soms bij wifipunten in de stad en soms op kantoren van staatsinstellingen waar betrokkenen werkzaam zijn. Ook is er materiaal dat met de mobiele telefoon op straat wordt gefilmd wanneer er zich opvallende dingen voordoen. Veel materiaal komt uit het buitenland dat meegebracht wordt door activisten van Paketito, die dat hebben gedownload. Kortgeleden circuleerde de film Hands of Stone in Paketito, een film die tijdens het recente filmfestival van Havana niet vertoond mocht worden en de al langer gecensureerde film van Carlos Lechuga, Santa y Andrés. Ook delen van de veel bekritiserende documentaire van Miguel Coyula over het werk van de dichter Rafael Alcides zijn te zien. Het is niet altijd even gemakkelijk om Paketito in handen te krijgen want de verspreiding van het actiemateriaal moet discreet verlopen. ‘Het is alsof je probeert kaas of garnalen te kopen op de zwarte markt,’ zegt Carlitos.

Bron
* Luz Escobar op de website 14ymedio, 5 mei 2017

Opnieuw slechte score Cuba persvrijheid

Freedom House constateert dat Cuba tot de tien landen ter wereld behoort waar het met de persvrijheid het slechtst gesteld is. In het jaarverslag onderzoekt Freedom House de persvrijheid in 199 landen. Cuba staat op de 6e plaats op de lijst van slechtst presterende landen. Ook Journalisten zonder Grenzen (RSF) publiceerde een jaarverslag over aanslagen op de persvrijheid. Het Committee to Protect Journalists (CPJ) signaleert echter in een rapport ook een positieve tendens in Cuba.

freedom-house-persvrijheid2017

De slechtste presteerders op de lijst van Freedom House

In het verslag van Freedom House wordt gemeld dat 31% van deze 199 landen een ‘vrije pers’ hebben, 36% van de landen ‘een gedeeltelijk vrije pers’ en 33% telt ‘geen vrije pers’. Cuba staat op de zwarte lijst van onvrije pers  – samen met Equatoriaal Guinee – op de zesde plaats. (zie overzicht hiernaast). Tot deze groep behoren verder Noord-Korea, Turkmenistan, Oezbekistan, de Krim, Eritrea, Azerbeidzjan, Iran en Syrië. Over Cuba zegt Freedom House: ‘Hoewel Cuba een van de meeste afgesloten mediamilieus ter wereld kent, telt het land enkele nieuwe nieuwssites en hebben reeds gevestigde websites hun bereik vergroot. Als antwoord steeg het aantal aanhoudingen van kritische journalisten en nam de intimidatie toe. Materiaal werd in beslag genomen en enkelen is verhinderd dat ze reizen maakten naar het buitenland voor trainingen en conferenties. Maar het regime kan niet verhinderen dat de kwaliteit van de beschikbare informatie wordt verbeterd en het bereik is vergroot’.

Journalisten zonder Grenzen
Woensdag presenteerde ook Journalisten zonder Grenzen (RSF) een verslag over de persvrijheid. Op deze lijst staat Cuba op plaats 173, dat is twee plaatsen lager dan een jaar geleden. Het land is in gezelschap van ‘de ergste dictaturen en totalitaire regimes in Azië en het Midden Oosten’. Er staan geen andere landen uit het Amerikaans continent of de Cariben zo laag op de lijst. Ook Journalisten zonder Grenzen constateert dat het aantal bedreigingen en aanvallen op onafhankelijke journalisten toeneemt.

raul-castro-juventud-rebelde-dec2010

President Raúl Castro (2010) met een exemplaar van de krant Juventud Rebelde

Comité ter Bescherming van Journalisten
Het Committee to Protect Journalists (CPJ) is voorzichtig optimistisch en meldt een positieve ontwikkeling, namelijk dat ‘het Cubaanse medialandschap de laatste jaren opener werd  door een levendige blogcultuur, een groeiend aantal nieuwswebsites met onderzoeksverslaggeving en commentaren en een scala van onafhankelijke journalisten die kritisch zijn, al dan niet de socialistische principes ondersteunend’. Dit rapport contrasteert dan ook enigszins met dat van Freedom House en Journalisten zonder Grenzen.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio, 28 april 2017

Linken
* Jaarrapport Persvrijheid 2017 van Freedom House
* Committee to protect Journalists: Outdated laws and limited, expensive internet access slow the island nation’s progress, een achtergrondverhaal van Carlos Lauría.
* RSF Reporteras sin Fronteras (Spaans) met Classificatie 2017.

Student journalistiek van Universiteit Santa Clara verwijderd

De 18-jarige studente Karla González is verwijderd van de journalistenopleiding aan de Universiteit Marta Abreu in Santa Clara. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. In Santiago de Cuba hebben twee journalisten een levenslang verbod gekregen computerlokalen te bezoeken; zij verzonden daar informatie over mensenrechtenschendingen.

Karla Pérez González-weg-universiteit van santa claraKarla González wordt sinds 15 maart belasterd en belaagd door de leiding van de faculteit en een deel van de studenten. Die dag werd haar verboden deel te nemen aan een studentenbijeenkomst waar de voorman van Movimiento Somos+, Eliécer Ávila werd zwartgemaakt. Hij was daarbij zelf afwezig. Dinsdag jongstleden werd Karla onderworpen aan een ‘drie uur lange psychologische mishandeling’ door veertien medestudenten, vier docenten en zes leden van diverse organisaties, waaronder de Unie van Jonge Communisten . Deze groep besloot uiteindelijk Karla te verwijderen. Zij werd daar een dag later telefonisch over geïnformeerd. Karla spreekt over een politiek gemotiveerde verwijdering. Haar academische prestaties in al haar vakken waren in het afgelopen semester uitmuntend.

internet-cubaanse-muis-raul-garrinchaLevenslang verbod
In Santiago heeft de Cubaanse geheime dienst de onafhankelijk journalist Esteban Suárez Barbán en de blogger Manuel Salinas Espinosa ‘levenslang’ verwijderd uit de computerjongerenclub. Suárez Barbán, medewerker van de website Diario de Cuba werkte maandag jl. samen met Salinas Espinosa aan berichten over mensenrechtenschendingen in de provincie. Barbán: ‘Bij publicatie werd de computerverbinding gesloten, wat maar weer eens bewijst dat het de geheime dienst is en niet het telecommunicatiebedrijf ETECSA, die de dienst uitmaakt op internet. Na 10 minuten kwamen twee geheimagenten Dainiel Suárez Pagán en Pablo Regueiferos het computerlokaal binnen. ‘Dit zijn twee van de ergste onderdrukkers in deze provincie,’ aldus Barbán. De twee geheimagenten namen in de afgelopen maanden mobiele telefoons van dissidenten in beslag en dreigden hun telefoonlijn af te sluiten. Suárez Pagán zei dat hen op last van  het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de toegang tot elke computerlokaal levenslang was verboden. ‘Internetverbindingen zijn er voor de revolutionairen en u mag zich niet meer binnen een straal van 50 meter bij zo’n lokaal ophouden,’ aldus de agent. Een andere politieagent Pablo Regueiferos waarschuwde dat Barbén’s vrouw, Yusielis Coss Ortega, bij overtreding van het  gebod, ‘de gevolgen zou merken op haar werk.’

fidel-castro-como estudiante en la Universidad de La Habana, donde ingresó en 1945

Fidel Castro als student aan de Universiteit van Havana

Leerstoel voor Fidel
Terwijl in Santa Clara en op andere universiteiten studenten worden verwijderd is aan de Universiteit van Havana deze week een ere-leerstoel geïnstalleerd, gewijd aan de studie van het denken van Fidel Castro. De nieuwe leerstoel wordt voorgezeten door de emeritus-hoogleraar Francisca López Siberia, aldus een mededeling van de Cubaanse staatstelevisie. Tijdens de openingszitting werd tijdens een panelgesprek unaniem eer betoond aan ‘de bijdragen voor de mensheid door het denken van Fidel Castro over de sociale, economische, natuur- en exacte wetenschappen.’

Bron
* Website Diario de Cuba

Groei gebruik sociale netwerken sterkst in Cuba

Hoewel de meeste Cubanen vanuit hun huis geen toegang hebben tot internet, groeide nergens ter wereld in 2016 het gebruik van sociale netwerken zo sterk als in Cuba, aldus een rapport van de América Society/Council of América. Het verslag vermeldt verder dat de meeste Cubanen de sociale netwerken gebruiken voor familie- en vriendencontacten in het buitenland via Facebook, Twitter of Instagram.

internet-cuba-wifiplek-stad

WIFI-plek in Cubaanse hoofdstad

In Cuba is het internetbereik beperkt tot WIFI-punten die overal in het land zijn geplaatst, bijvoorbeeld in parken en pleinen. De prijs is hoog en de kwaliteit van de verbindingen vaak slecht. ‘Cuba noteerde de snelste groei ter wereld zowel wat betreft het totaal aan netwerkgebruikers (368%) als het aantal gebruikers via mobiele netwerken (385%), vergeleken met 2015′, aldus het rapport gebaseerd op cijfers van We Are Social, Hootsuite en SimilarWeb. Meer details of vergelijkingen met eerdere jaren worden niet gemeld.

Controle telecommunicatiebedrijf
De sociale netwerken, het venster van veel Cubanen op de wereld, berust op 1.000 navigatiepunten waaronder de 200 WIFI-punten in het land. Volgens de Internationale Unie voor Telecommunicatie is breedband internet via particuliere woningen in Cuba vrijwel onbekend, hoewel in Oud-Havana recent een proefproject startte. Het staatsbedrijf Empresa de Telecomunicaciónes de Cuba (ETECSA) is de enige provider in Cuba. ETECSA controleert ook de inhoud van het web en bepaalt dus wat de Cubanen wel en niet kunnen lezen op internet. Pagina’s die gecatalogiseerd zijn als ‘ contra-revolutionair’ worden geblokkeerd.

Bron
* Website Entorno Inteligente, 31 maart 2017