De varkens blijven rozen verslinden (deel 2)

De verklaring voor het ontslag van Dalila kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd aangezien Dalila aan de ene kant een actieve evangelische gelovige is en aan de andere kant de dochter  van Leonardo Rodríguez, die thans in Midden-Cuba het Instituut Patmos coördineert, een forum voor debatten, opgericht in 2013, dat niet de goedkeuring geniet van de politieke autoriteiten om een open en pluriform debat te bevorderen. Dat schijnt zelf juist met de praktijk van de Universiteit in tegenspraak te zijn. Het is hetzelfde instituut waar Gustavo Pérez in 2015 werd buitengesloten, zij het dat in het geval van Dalila de connectie alleen bestaat door de bloedband met een van de regionale coördinatoren.

studenten-manifestatie-fidel-univ-havana

Eerbetoon van studenten van de Universiteit van Havana aan Fidel Castro

Vrije politieke keuze
Karla  González , de briljante en verwijderde student journalistiek, was de enige pre-universitaire student uit haar provincie Cienfuegos, die zich classificeerde voor de studie journalistiek vanwege de uitstekende kwalificaties bij de toegangsexamens. Zij had het laatste semester in alle vakken een zeer hoog cijfer gehaald, behalve voor Informatica. Nauwelijks enkele dagen geleden had ze een certificaat voor Engels gekregen dat haar voor de gehele studie verder vrijstelling gaf. En dit alles zonder nog te spreken van haar onbetwistbare morele en ethische kenmerken terwijl ze pas 18 was. Haar enige zonde was dat ze de vrijheid nam een politieke optie te verkiezen anders dan die het establishment oplegt, door actief te zijn in de  Movimiento Somos+, onder leiding van ingenieur Eliecer Avila, die in die dagen ook hard werd aangepakt.

unidadfirmezavictoria

Krachtige eenheid leidt tot de overwinning

Tegen de revolutie
In alle genoemde gevallen, vanaf de tijd van Samuel Feijoo tot op heden in de betreurenswaardige gevallen van Dalila en Karla, kan als algemene stelregel gelden dat alle uitgesloten of bestrafte personen onder de gemeenschappelijke noemer vallen niet als revolutionair  te worden gekwalificeerd. Iedere willekeurige andere docent of student van deze Universiteit zal bij voorbaat weten dat hem of haar hetzelfde lot kan overkomen. Hij zal zijn ware opvattingen voor zich moeten houden hoewel men die zal proberen te ontcijferen via wat voor gebaar of teken dan ook. De politieke politie houdt iedereen op de Centrale Universiteit Marta Abreu gegijzeld. Helaas is  dit geen uitzondering in de wereld van de Cubaanse universiteiten. De Inquisitie die deze chronische heksenjacht in stand houdt doet dit tegen elke prijs en onder het motto: De Universiteit is er voor de revolutionairen.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Link
* De Spaanstalige verklaring van de Studentenorganisatie FEU en de studenten van de universiteit van Las Villas
met o.a. het volgende citaat: ‘De bedoelde student erkent lid te zijn van een illegale en contrarevolutionaire organisatie, die lijnrecht staat tegenover de principes, doelstellingen en waarden van de Cubaanse Revolutie. …..De universitaire studentenbevolking zal nooit de contrarevolutie accepteren binnen onze Universiteiten. Daarom herhalen wij met onze onbetwistbare, onoverwinnelijke en eeuwige Comandante en Jefe (Fidel Castro redactie) opnieuw ‘ Binnen de Revolutie, alles; tegen de Revolutie, niets’. Want ook de Revolutie heeft zijn rechten; en het eerste recht van de Revolutie is het recht om er te zijn. En tegenover het recht van de Revolutie er te zijn en te bestaan is er niets.’

De varkens blijven rozen verslinden (deel 1)

Vorige week vrijdag 14 april meldden wij dat de 18-jarige studente Karla González van de journalistenopleiding aan de Centrale Universiteit Marta Abreu in de provincie Las Villas was verwijderd. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. De verwijdering vond plaats na een drie uur durende ondervraging – ‘een psychologische mishandeling’, zegt zij zelf -, door de leiding van de faculteit, enkele studenten en leden van de Unie van Jonge Communisten. Baptistendominee en dissident Mario Félix Lleonart Barroso beschrijft hoe deze universiteit in Santa Clara als sinds de beginjaren van de revolutie een bastion van de Cubaanse Communistische Partij is waar studenten en docenten vanwege hun politieke of religieuze dissidentie slachtoffer zijn van een ware heksenjacht. Barroso’s achtergrondartikel verscheen eerder op de website 14ymedio.

santa-clara-Universidad_Central_Marta_Abreu_de_Las_Villas

Universiteit Marta Abreu in Las Villas

Het is dringend noodzakelijk dat de academische wereld het stilzwijgen verbreekt over de heksenjacht op de Centrale Universiteit Marta Abreu van Las Villas. Het is niets nieuws. Al tientallen jaren lang konden velen er niet studeren of werken vanwege politieke of religieuze discriminatie. Anderen die dat wel deden werden om soortgelijke redenen uitgesloten. Hieraan ontkwam ook de bekende schrijver en illustrator Samuel Feijóo niet. Ondanks het feit (of misschien wel juist daarom) dat hij in 1958 de oprichter van het tijdschrift Islas was geweest werd hij er eind jaren zestig uitgesloten.

Samuel Feijóo (November 27, 1914 in San Juan de los Yeras, Las Villas, Cuba – July 14, 1992 in Villa Clara, Cuba)

Samuel Feijóo 1914 – 1992

Geheel in zijn stijl vertrok hij met het bestempelen van de vrouwelijke rector als merrie in een paardenfokkerij en kiezel in de suiker. Ook stuurde hij Raúl Roa* een telegram (als twitteren  al had bestaan zou het deze tweet geweest zijn): ‘De varkens vreten de rozen op’.  Velen herinneren zich nog en bevestigen hoe later, in een van die heroïsche dagen van de vrijwillige arbeid die rode zaterdag werd genoemd, het papierwerk van deze beroemde schrijver en plastiek kunstenaar in een op een ceremonie van exorcisme lijkende plechtigheid werd verbrand. Men wilde er blijkbaar geen twijfel over laten bestaan dat dit een authentiek proces van seculiere inquisitie was en dat de brandstapels niet zouden ontbreken.

Grijze periode
Dezelfde handelwijze bleef zich herhalen in de jaren tachtig en negentig, en in tegenspraak met de stelling van de Cubaanse intellectueel Ambrosio Fornet dat de excessen maar beperkt bleven tot een ellendige grijze periode van vijf jaren, waarbij verwezen werd naar de excessen die tussen 1971 en 1975 plaatsvonden. De realiteit laat zien dat het veeleer tientallen grijze jaren zijn die voor die tijd begonnen en tot op de dag van vandaag voortduren. Een van de uitgestotenen in de jaren 80 was de geschiedenisleraar Amador Blanco Hernández omdat hij het bij zijn studenten gewaagd had het stalinisme in twijfel te trekken. Hij deed uitspraken over het Kremlin die hij uiteindelijk niet als eerste aan de kaak stelde, aangezien Che Guevara in eigen persoon dat al in 1965 gedaan had in zijn beroemde toespraak in Algiers. We weten nu hoe die heeft bijgedragen tot het aan zijn lot overlaten wat tot zijn dood in Bolivia leidde. Daarmee werd voldaan aan de eisen van de Sovjet Unie ter wille van de vreedzame co-existentie met de VS.

religie-gustavo-perez-silverio-mario-felix-lleonart

Yoaxis Marcheco Suárez (rechts) werd als universitair docent aan de Universiteit Las Villas ontslagen. Naast hem de auteur van dit artikel Mario Felix Lleonart

Ideologisch ongeschikt
Eind jaren 90 werd aan Yoaxis Marcheco Suárez en aan schrijver dezes de mogelijkheid ontzegd deel uit te maken van het college van docenten voor de nieuwe opleiding van Informatiewetenschappen die in Santa Clara werd gestart, ondanks de dringende behoefte aan docenten. Beiden waren we eervol afgestudeerd aan de Universiteit van Havana aangezien we winnaars waren geweest in wetenschappelijke forums en zelfs behoorden tot de beste onderzoeksstudenten. Ondanks het feit dat we door de rest van het team werden aanbevolen, werden we niet door de rector aangenomen omdat hij ons niet geschikt achtte op ideologisch gebied. Daarna achtervolgde de niet verzadigbare Inquisitie ons door zelfs binnen te dringen in de kerkelijke opleidingssystemen waar we onze toevlucht toe hadden genomen en niettegenstaande het feit dat ze tot de dag van vandaag niet erkend zijn door het Ministerie van Hogere Opleidingen (geen enkele seminarist van welke religieuze orde dan ook wordt door het officiële onderwijssysteem van Cuba erkend, en er is nog geen enkele universiteit in het land met een theologische faculteit). Pressie van Caridad Diego Bello, hoofd van het Bureau van Toezicht op Religieuze Zaken van de Cubaanse Communistische Partij belemmerde ons de toegang tot een cursus voor een Doctoraat in Theologie dat voor de eerste keer in Cuba werd aangeboden door het Theologische Instituut FIET (Argentinië) in samenwerking met de FTS van Londrina, waarbij alles afhing van de handtekening van de vrouwelijke inquisiteur.

Heksenjacht
Jammergenoeg gaat die beschamende heksenjacht ook in de 21ste eeuw nog gewoon door. In 2015 bereikten de echo’s ervan het Congres van de VS waar midden in de diplomatieke dooi, nauwelijks enkele dagen na de aankondiging van het herstel van de betrekkingen tussen de regeringen, de uitsluiting van de academicus Gustavo Pérez Silverio als adjunct-professor van de Faculteit van Sociale Wetenschappen werd veroordeeld. Ondanks het feit dat hij onafgebroken jarenlang met succes materiaal als Geschiedenis van Cuba, Rassenstudies en Politieke Theorie had gedoceerd. Hierna werd ook zijn populaire radioprogramma Crisol Cubano opgeheven, dat zich bezighield met de culturele en nationale identiteit en uitgezonden werd door radio CMHW van Villa Clara.

universiteit-las villas-Andrés Castro Alegría-diaz canel

De rector van de Universiteit Las Villas Andrés Castro Alegría, naast hem links de eerste vice-president van Cuba, Diaz Canel

Rector en parlementslid
Ondanks zijn lente- uitstraling zie het er naar uit dat deze maand april de onheilspellende verklaring van Feijóo dat ‘de varkens de rozen verslinden’ meer dan ooit bewaarheid wordt ten nadele van de Centrale Universiteit van Las Villas die, verre van haar trieste optreden te veranderen, deze nog verergert. De rector Andres Castro Alegria heeft verschillende professoren en studenten uitgesloten, ondanks (of misschien wel daarom) dat hij afgevaardigde in het Cubaanse Parlement is. Twee ervan zijn opvallend, gezien de menselijke en intellectuele kwaliteit van de nieuwe slachtoffers: de professor van de Faculteit van Humaniteit Dalila Rodriguez Gonzalez en Karla Pérez González, studente van die faculteit. Dalila, van onbesproken gedrag en erg populair bij haar studenten, gegarandeerd door de hoeveelheid erkenningen die ze al vanaf haar studentenleven en als professor krijgt, ondanks een tiental jaren intensief docentschap als Filologe en Master in Linguïstische en Redactionele Studies, overkwam de uitsluiting juist op het moment dat zij een doctoraal Pedagogie volgde. De door de rector zelf ondertekende resolutie verklaart dat haar ‘handelwijze in het sociale en ethische afwijkt van het correct optreden wat als docent van haar vereist wordt en wat de vorming van de studenten die aan genoemde Faculteit en deze Universiteit colleges volgen kan aantasten’. Dalila was naast haar werk als docent ook actief in het Instituut Patmos, een debatcentrum van evangelische snit dat door de autoriteiten in Cuba niet wordt erkend en herhaaldelijk dwarsgezeten door de Cubaanse geheime dienst.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Noot
* Raúl Roa was een vooraanstaand Cubaanse politicus en diplomaat. Hij was o.a. vele jaren lang Minister van Buitenlandse Zaken van Cuba.

Student journalistiek van Universiteit Santa Clara verwijderd

De 18-jarige studente Karla González is verwijderd van de journalistenopleiding aan de Universiteit Marta Abreu in Santa Clara. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. In Santiago de Cuba hebben twee journalisten een levenslang verbod gekregen computerlokalen te bezoeken; zij verzonden daar informatie over mensenrechtenschendingen.

Karla Pérez González-weg-universiteit van santa claraKarla González wordt sinds 15 maart belasterd en belaagd door de leiding van de faculteit en een deel van de studenten. Die dag werd haar verboden deel te nemen aan een studentenbijeenkomst waar de voorman van Movimiento Somos+, Eliécer Ávila werd zwartgemaakt. Hij was daarbij zelf afwezig. Dinsdag jongstleden werd Karla onderworpen aan een ‘drie uur lange psychologische mishandeling’ door veertien medestudenten, vier docenten en zes leden van diverse organisaties, waaronder de Unie van Jonge Communisten . Deze groep besloot uiteindelijk Karla te verwijderen. Zij werd daar een dag later telefonisch over geïnformeerd. Karla spreekt over een politiek gemotiveerde verwijdering. Haar academische prestaties in al haar vakken waren in het afgelopen semester uitmuntend.

internet-cubaanse-muis-raul-garrinchaLevenslang verbod
In Santiago heeft de Cubaanse geheime dienst de onafhankelijk journalist Esteban Suárez Barbán en de blogger Manuel Salinas Espinosa ‘levenslang’ verwijderd uit de computerjongerenclub. Suárez Barbán, medewerker van de website Diario de Cuba werkte maandag jl. samen met Salinas Espinosa aan berichten over mensenrechtenschendingen in de provincie. Barbán: ‘Bij publicatie werd de computerverbinding gesloten, wat maar weer eens bewijst dat het de geheime dienst is en niet het telecommunicatiebedrijf ETECSA, die de dienst uitmaakt op internet. Na 10 minuten kwamen twee geheimagenten Dainiel Suárez Pagán en Pablo Regueiferos het computerlokaal binnen. ‘Dit zijn twee van de ergste onderdrukkers in deze provincie,’ aldus Barbán. De twee geheimagenten namen in de afgelopen maanden mobiele telefoons van dissidenten in beslag en dreigden hun telefoonlijn af te sluiten. Suárez Pagán zei dat hen op last van  het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de toegang tot elke computerlokaal levenslang was verboden. ‘Internetverbindingen zijn er voor de revolutionairen en u mag zich niet meer binnen een straal van 50 meter bij zo’n lokaal ophouden,’ aldus de agent. Een andere politieagent Pablo Regueiferos waarschuwde dat Barbén’s vrouw, Yusielis Coss Ortega, bij overtreding van het  gebod, ‘de gevolgen zou merken op haar werk.’

fidel-castro-como estudiante en la Universidad de La Habana, donde ingresó en 1945

Fidel Castro als student aan de Universiteit van Havana

Leerstoel voor Fidel
Terwijl in Santa Clara en op andere universiteiten studenten worden verwijderd is aan de Universiteit van Havana deze week een ere-leerstoel geïnstalleerd, gewijd aan de studie van het denken van Fidel Castro. De nieuwe leerstoel wordt voorgezeten door de emeritus-hoogleraar Francisca López Siberia, aldus een mededeling van de Cubaanse staatstelevisie. Tijdens de openingszitting werd tijdens een panelgesprek unaniem eer betoond aan ‘de bijdragen voor de mensheid door het denken van Fidel Castro over de sociale, economische, natuur- en exacte wetenschappen.’

Bron
* Website Diario de Cuba

Volledig isolement voor Lisandra die heropvoeding weigerde

Afgelopen dinsdag kreeg de Cubaanse activiste Lisandra Rivera Rodríguez, van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), voor de eerste maal in 80 dagen bezoek van familieleden in de vrouwengevangenis Mar Verde in Santiago de Cuba. Vier maanden lang zat zij in volledig isolement omdat zij zich weigerde te onderwerpen aan een heropvoedingsprogramma.

unpacu-Lisandra-Rivero-Tribunal-Provincial-2017

Lisandra Rivera, lid van de oppositiebeweging Unpacu, werd in januari 2017 veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf

Lisandra Rivera (28) werd op 31 december 2016 bij een inval in haar woning gearresteerd door een commando van de Cubaanse geheime dienst. Ze is daarbij geslagen door agenten en vervolgens beschuldigd van ‘een aanslag’, aldus activisten van de Unpacu. Op 17 januari is zij veroordeeld tot een vrijheidsstraf van 2 jaar door het Provinciaal Tribunaal. Sinds die dag konden familieleden of vrienden haar niet bezoeken. Ook telefoongesprekken waren onmogelijk en pakketten met voedsel werden niet toegelaten. Haar man Yordanis Chávez zei in een telefonisch contact met de website 14ymedio dat hij en haar ouders dinsdag jl. bijna twee uur met haar mochten praten. Zaterdag jl. kon zij haar strafcel verlaten. In deze cel hing een verschrikkelijke stank en er was geen licht. Met niemand had Lisandra contact en elke dinsdag werd zij geboeid naar de raad van discipline gesleept. Na de ontmoeting met haar familie dinsdag jl. is ze opgesloten in een extra beveiligd deel van de gevangenis Mar Verde. Vanaf deze week mag zij meer bezoek ontvangen en wel vanaf 17 april.

Juridisch systeem
Het vier maanden durende isolement is gebaseerd op de weigering van Lisandra Rivera een heropvoedingsprogramma te ondergaan. Dat betekent o.a. dat gevangenen drie tot vier maal per dag op appèl moeten verschijnen en militaire eer bewijzen aan de gevangenbewakers. Ook moet worden gesalueerd voor passerende officieren. Rivera weigerde dit te doen. Yordanis Chávez zei verder dat zijn vrouw niet in hoger beroep gaat omdat ‘ze geen overtreding beging en niet gelooft in het juridisch systeem. Ze is daar omdat de staatsveiligheid haar dwong en als straf voor haar activisme in de Unpacu ten gunste van vrijheid en democratie in Cuba’. De Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening  / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional CCDHRN meldde vorige week dat in de maand maart 432 vreedzame activisten om twijfelachtige politieke motieven werden gearresteerd. Een aantal van hen werd slachtoffer van vandalisme en roof. Daarbij verloren zij computers, mobiele telefoons, contant geld en andere middelen om hun werk te kunnen doen.

Bron
* Website 14ymedio, 12 april 2017
Link
* Maart – rapport 2017 CCDHRN

Amir Valle, de ‘rotte appel’ die verwijderd moest worden

De website The Real Cuba sprak in 2016 uitvoerig met Valle o.a. over de journalistiek in Cuba, de censuur, zijn verbanning en de hereniging van hem en zijn gezin in Duitsland.

 

amir-valle-5

Amir Valle

Hoe was het om op te groeien in het Cuba van de jaren zeventig?
Valle: ‘Veel mensen zagen Cuba als een baken voor de vrijheid en hoop in een tijd dat de wereld leek in te storten. Vooral onder jonge mensen bestond dit ideaal. De propaganda van de revolutie leerde ons dat wij een nieuw type mens zouden worden. Fidel Castro en Che Guevara spraken over de Nieuwe Mens. Ik zag de donkere zijden van de revolutie ook niet omdat mijn ouders de idealen van de revolutie aanhingen. Mijn vader is nog steeds trots op het feit dat hij de zaak van de revolutie diende. Maar hij zei dat hij had gestreden voor de mogelijkheid te doen waarin ik geloofde, ook als het met zijn eigen opvattingen botste. Die woorden betekenden veel voor mij. Mijn proces van ontgoocheling met de revolutie begon toen ik journalistiek begon te studeren. Ik merkte dat er grenzen waren die ik gedwongen moest volgen en dat er onderwerpen waren waar ik als journalist niet over mocht schrijven. Dat opende mijn ogen.’

cover-amir-valle-censorship-in-cuba

Gagged Words / Palabras Amordazadas is de titel van een boek van de vooraanstaande Cubaanse schrijver Amir Valle (1967) de historie van de Cubaanse censuur en aandacht voor de subtielere censuur van nu. De Eva Tas Foundation biedt het boekwerkje (130 pgs) kosteloos aan voor de bezoekers van deze Cubaweblog. Stuur een mail naar glasnostincuba@upcmail.nl en vergeet niet uw naam en adres in te vullen. Laat ook weten of u een exemplaar van de Spaanse of Engelstalige boek wilt ontvangen.

Wat voor druk wordt er op Cubaanse journalisten uitgeoefend?
Valle: ‘Het eerste dat je wordt verteld als je journalistiek studeert, is dat je een ideologische soldaat van de revolutie bent. Als je je diploma hebt behaald word je bij diverse media geplaatst die elk hun eigen ‘niet te verbreken richtlijnen’ heeft. Deze richtlijnen bepalen wat wel of niet gezegd kan worden, wie je mag interviewen en welke onderwerpen belangrijk zijn om te behandelen. De richtlijnen worden gedicteerd door het Departement voor de Ideologie, onderdeel van het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij. Een goede journalist zoekt naar wegen om de werkelijkheid te beschrijven maar vaak willen journalisten geen risico lopen en bedrijven oppervlakkige journalistiek. Ik heb bekwame vrienden die besloten daarom hun beroep op te geven en nu werken zij als taxichauffeurs omdat zij zich niet wilden onderwerpen.’

U werkte mee aan het script van Estela Bravo die in 2001 de documentaire maakte Fidel, het niet vertelde verhaal. Wat leerde die ervaring u?
Valle: ‘Dat was een kantelmoment voor mij. Bij de productie ervan had ik toegang tot heel veel foto – en filmmateriaal van Fidel Castro, dat ik nog nooit had gezien. De stijl van leven waarmee ik door die privébeelden werd geconfronteerd, leek op niets op de wijze waarop de rest van de bevolking leefde. De mate van luxe schokte mij. Foto’s van hem en zijn gezin deden me eerder denken aan een Arabische sjeik en een oliemiljonair dan aan een revolutionaire leider, die het volk iedere dag om nog meer offers vraagt. Lange tijd dacht ik – zoals veel Cubanen – , als Fidel nou maar zou weten wat er allemaal op het eiland fout ging, dat dan deze kwalijke kant van de revolutie zou verdwijnen. Ik dacht dat het probleem bij personen van het middenkader van de partij lag die hun werk niet goed uitvoerden. Maar bij het maken van deze documentaire ontdekte ik dat Fidel al lang op de hoogte was en dat hij evenzeer verantwoordelijk was voor de ineenstorting van het systeem’.

cover-havana-babilonia-francia-amir-valleUw onderzoeksroman Habana Babilonia is een bestseller op de zwarte markt in Cuba. Waarom schreef u het?
Valle: ‘Dat was een van de momenten waar ik erg trots op ben omdat ik met dat boek bekend werd bij alle Cubanen en niet langer alleen bij de culturele elite. Het boek kostte me vijf jaar onderzoek in de wereld van de prostitutie. Ik leverde de tekst in voor de Latijns-Amerikaanse Literatuurprijs van de Casa de las Américas en toen die voorbij was ging ik mijn exemplaren bij deze uitgeverij ophalen. Maar er ontbrak een exemplaar. Later verscheen de tekst van het boek op het Cubaanse intranet en werd er een succes. Ook mijn contactinformatie werd gepubliceerd en ik werd overstelpt door mails, brieven en telefoontjes van mensen die mijn boek clandestien lazen. De populariteit van het boek nam nog toe toen Fidel Castro de inhoud kritiseerde en zei dat het boek een niet-bestaande werkelijkheid in Cuba beschreef.’

U werd niet het land uitgegooid, maar kreeg een verbod om na een reis door Europa, weer terug te keren naar Cuba.
Valle: ‘Ik zeg altijd niet verbannen te zijn, maar ik kreeg een verbod het land binnen te komen. Ik ontdekte via vrienden van mij op het eiland dat de toenmalige Minister van Culuur, Abel Prieto, nu een adviseur van Raúl Castro, mij ‘een rotte appel’ noemde en dat rotte appels verwijderd moesten worden voor zij de rest aanstaken. Omdat ik inmiddels in Cuba bekendheid genoot, zou een arrestatie tot een schandaal hebben geleid. Dus gaven ze mij in oktober 2005 toestemming om mijn laatste boek in Spanje te presenteren. Toen ik terug wilde vliegen, werd mij verteld dat ik dat recht had verloren. Ik heb een jaar lang geprobeerd mijn recht op terugkeer terug te krijgen, met steun van journalisten en allerlei media zoals de BBC en het Spaanse persbureau EFE. Toen dat niet lukte, vroeg ik de Cubaanse regering mijn kinderen toestemming te geven het land te verlaten. Het antwoord was negatief. Ik besloot de hulp in te roepen van bekende journalisten en schrijvers die de revolutie steunden, maar ook mijn vriend waren, zoals Gabriel García Márquez en José Saramago. Ik legde hen de toestand ooit en zei hen dat ik een internationaal schandaal zou veroorzaken onder intellectuelen als ik mijn kinderen niet terugkreeg. Dank zij de directe druk van Gabriel Garcia Márquez kwam mijn zoon Cuba uit.

amir-valle-left to the right-writers Jorge Félix Rodríguez, Ladislao Aguado and Amir Valle with his wife Berta. On the day when the Magazine OtroLunes was created

Amir Valle en zijn vrouw (rechts) zijn o.a. werkzaam voor de website Revista Hispanoamericana de Cultura  Links de Cubaanse auteurs Jorge Félix Rodríguez en Ladislao Aguado

Gaat u terug naar Cuba?
Valle: ‘Vijf jaar na mijn verbanning, stuurde de regering een vriend op mij af die bij een ambassade van Cuba in Europa werkte. Hij zei dat als ik voortaan zou zwijgen en niet langer kritiek zou uiten over het leven in Cuba en de regering, zij de mogelijkheid zouden overwegen van mijn terugkeer naar het eiland. Ik had ondertussen mijn twee kinderen bij me en mijn gezin had zich gehuisvest in Duitsland. Ik liet hen weten te oud te zijn voor dergelijke deals en dat ik zou terugkeren als ik net als  burgers van andere landen, een ticket zou kunnen kopen en het land in- en uit zou kunnen gaan zonder problemen.’
Bron
* The Real Cuba, 2 februari 2016

Noot

film-the-untold-story-estela-bravo

Fidel Castro, the untold story

* Regisseur Estela Bravo maakte in 2001 een documentaire toen Fidel Castro 40 jaar aan de macht was, getiteld Fidel, the Untold Story. Fidel komt in beeld zwemmend met zijn bodyguard, bij een bezoek aan een kinderopvang, lachend met Nelson Mandela, in gesprek met de voormalige bootvluchteling Elián González en terwijl hij zijn verjaardag viert met de Buena Vista Social Club.  Aan het woord komen de voormalige CIA-agent Phillip Agee, de bokser Muhammad Ali, de vrijheidsstrijder Angela Davis, Elián González, Nelson Mandela en de Colombiaanse schrijver Gabriel García Márquez. Fidel, the untold story 1 uur 30 minuten
Linken
* Website Amir Valle
* Website Otro Lunes

Vijftig vrouwen van de Damas de Blanco gearresteerd

Afgelopen weekend werden in Havana, Matanzas, Santiago de Cuba, Villa Clara en Guantánamo meer dan 50 leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco gearresteerd. Zij wilden deelnemen aan een stille tocht. Met deze campagne #TodosMarchamos/Wij trekken samen op wordt de vrijlating geëist van alle politieke gevangenen in Cuba.

damas-de-blanco-actie-politie-02042017

Actie van politie en geheime dienst bij het kantoor van de Damas de Blanco in Havana

In Havana werden 18 vrouwen opgepakt die het plan hadden naar het kantoor van de vrouwengroep te gaan, voorafgaand aan de kerkdienst die zij elke zondag bezoeken. Twee van de vrouwen, Danaisi Muñoz en Eralidis Frómeta werden achtergelaten op een plek 50 kilometer verderop. Ook de leider van de Damas de Blanco, Berta Soler en Yolanda Santana, werden samen met de journalist Ángel Moya, bij het verlaten van het kantoor van de Damas de Blanco gearresteerd en afgevoerd. Berta viel daarbij op de grond en werd door politieagenten meegesleept. Het arrestatieteam bestaande uit 20 leden van de geheime dienst en 30 geüniformeerde agenten, probeerde het maken van foto’s op het moment van de arrestatie te voorkomen. Net als bij eerdere gelegenheden werd de plek aan het oog onttrokken door een groot rood doek. Een groep van ongeveer 40 personen vormde het publiek dat de gewelddadige actie luid toejuichte. Tijdens deze acto de repudio* * werden leuzen geroepen als ‘weg met het uitschot’, ‘weg met deze huurlingen’ en ‘verdwijn uit het land’. Volgens de Damas de Blanco werden 11 vrouwen in Palma Soriano, 2 in Santa Clara en 1 vrouw in Guantánamo gearresteerd, die de viering van de mis wilden bijwonen. In Matanzas werden 14 vrouwen gearresteerd die hetzelfde wensten te doen.

Bron
* Diario de Cuba, 2 april 2017

Noot
**Actos de Repudio zijn door de Cubaanse autoriteiten georganiseerde gewelddadige acties tegen leden van de oppositie of hun familieleden, vaak in de directe omgeving van hun huis. De knokpartijen worden door de overheid/partijorganisaties georganiseerd, maar gepresenteerd als uitingen van ‘spontane woede-uitbarstingen’ door het volk. Een voormalige voorzitter van de officiële Cubaanse schrijversbond noemde deze actos de repudio ooit ‘verbale lynchpartijen.

Censuur op Havana Film Festival in New York

De leiding van het Havana Film Festival in New York (30 maart tot 7 april) heeft bevestigd dat de Cubaanse film Santa y Andrés geen deel zal uitmaken van de officiële competitie op het festival. De film gaat over de vervolging van homoseksuele schrijvers in Cuba. Reden zijn de ‘politieke roddels’ die rond de film ontstonden, aldus de leiding van het filmfestival.

film-santa-y-andres

Beeld uit Santa y Andrés van de Cubaanse regisseur Carlos Lechuga

De regisseur van de film Carlos Lechuga zegt dat Cubaanse functionarissen druk uitoefenden en aandrongen op censuur. Lechuga schrijft in Facebook dat ‘het me via een mistig en vreemd bericht duidelijk werd dat de Cubaanse autoriteiten hebben bewerkstelligd dat de film van het festival zou worden teruggetrokken. Op dit moment is de film uitgesloten van deelname aan de officiële competitie, vanwege de politieke lading.’ De film werd eerder in Cuba verboden en niet gepresenteerd op het Festival del Nuevo Cine Latinoamericano in december jl. hoewel het script twee jaar eerder op het zelfde festival een prijs kreeg.

Linken
* Website 18e Havana Filmfestival in New-York
* Deze Cubaweblog van 12 december 2016: Filmfestival in Havana mét censuur
* Facebook Santa y Andres
* Interview (Spaanstalig) met Carlos Lechuga op de website Diario de Cuba, 15 maart 2017: Breken of Samenwerken?
* Spaanstalig interview (2 minuten) met trailer van Santa y Andres.