Cubaanse schrijver krijgt reisverbod

Voor de tweede maal dit jaar hebben de Cubaanse autoriteiten de schrijver en journalist Víctor Manuel Domínguez een reisverbod opgelegd. Hij wilde in Bogota een conferentie over de Afrikaanse wortels van de Cubaanse cultuur bijwonen. Bij het instappen van het vliegtuig dinsdag jl. werd hij aangehouden.

SAMSUNG CAMERA PICTURESVíctor Manuel Domínguez: ‘Ze brachten me naar een kantoor en zeiden dat ik het land niet mocht verlaten. De term die zij gebruikten was ‘beperking om naar het buitenland te reizen’. Verder werd me niets uitgelegd. Ze zeiden dat de dienst Emigratie slechts de orders uitvoerde die men hen had gegeven,’ aldus de auteur. In augustus overkwam Víctor Manuel Domínguez hetzelfde toen hij samen met vier andere genodigden, een bijeenkomst over hetzelfde thema wilde bijwonen. De schrijver merkt op dat zij bij hun aanhouding in augustus het advies kregen naar een soort klantenloket van de Staatsraad te gaan. ‘Nu vroeg men ons of ik de bank nog geld verschuldigd was of dat ik boetes moest betalen’. Volgens Victor Manuel wordt het journalisten en activisten van de civil society steeds moeilijker gemaakt het land te verlaten. Hij wijst op de situatie van de journalist Yusimí Rodríguez, die in augustus een reisverbod voor Colombia en meer recent voor Spanje, kreeg.

Strafmaatregel
In januari 2013 schafte de Cubaanse regering de reisbeperkingen af en hadden Cubanen niet langer een zogenaamde Tarjeta Blanca nodig voor elke buitenlandse reis. Sinds die tijd gebruiken de autoriteiten steeds vaker het middel van een reisverbod als een repressief middel tegen activisten van het maatschappelijk middenveld en tegen onafhankelijke journalisten.

Bron
* Augusto César San Martín op de website Cubanet, 18 oktober 2017

Advertenties

Mensenrechtencommissie: laagste aantal arrestaties sinds 31 maanden

De Cubaaanse Commissie voor de Mensenrechten en Nationale Verzoening (CCDHRN) meldt dat zich in de maand september 253 gevallen van ‘arbitraire arrestaties van vreedzame dissidenten ingegeven door politieke motieven’ werden geteld. Dit is het laagste aantal van dergelijke arrestaties sinds 31 maanden. Tot nu documenteerde de CCDHRN voor dit jaar (2017) 3.959 politieke gemotiveerde arrestaties.

logoamnesty2De Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN) verklaart dit lage aantal aan ‘een soort politieke en sociale wapenstilstand’ die zich in september in Cuba voordeed vanwege het passeren van de orkaan Irma, die 10 mensen het leven kostte en grote schade veroorzaakte. In augustus werden 511 aanhoudingen geteld en juli zelfs 575 arrestaties. Dat waren er 200 meer dan in de voorafgaande maand juni en het hoogste aantal van de laatste 9 maanden. De mensenrechtencommissie meldt ook 14 gevallen van fysieke agressie en 9 gevallen van ‘vijandelijk gedrag’, uitgevoerd door de geheime dienst of leden van andere ‘politiediensten of parapolitiekorpsen waar ‘vreedzame opposanten slachtoffer van werden.’

Ivan-Hernandez-Carrillo

Ivan Hernández-Carrillo

Verontrustend
Volgens de CCDHRN was het ‘meest ernstige en verontrustende incident’ (…) ‘de brute overval en huisvredebreuk’ van de woning van de ex-politieke gevangene en vakbondsleider Iván Hernández Carrillo en zijn moeder Asunción Carrillo. De laatste is lid van de Damas de Blanco. De deur van de woning van Hernández Carrillo werd ‘met geweld gesloopt en moeder Carrillo kreeg stompen waardoor zij aan de mond gewond raakte.’ Bij acties georganiseerd door de politieke politie en agenten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, werd elektronische apparatuur en andere materiaal geconfisqueerd, evenals duizenden boeken en documenten. De Cubaanse regering erkent de interne oppositie niet, beschouwt de leden ervan als ‘ contrarevolutionairen’ of ‘ huurlingen’  en ontkent dat er politieke gevangenen in Cubaanse gevangenissen zitten.

Bron
* Website 14ymedio, 2 september 2017

Link
Verslag CCDHRN september 2017

Berichtgeving over Irma verhinderd

Twee onafhankelijke journalisten Maykel Gónzalez Vivero en Carlos Alejandro Rodríguez zijn begin september aangehouden, gefouilleerd en voorgeleid. De twee wilden verslag doen van de mogelijke gevolgen van de orkaan Irma, die het plaatsje Isabela de Sagua ten noorden van Villa Clara zou passeren.

orkaan-irma-Maykel Gónzalez Vivero - Carlos Alejandro Rodríguez

Rechts: Maykel González Vivero (Diario de Cuba) en Carlos Alejandro Rodríguez (Periodismo de Barrio)

Maykel González Vivero (Diario de Cuba) en Carlos Alejandro Rodríguez (Periodismo de Barrio) werden na een verblijf van zes uur weer vrijgelaten. Bij hun aanhouding konden de agenten geen arrestatiebevel tonen, maar desondanks werden zij geboeid naar het politiebureau van Sagua la Grande overgebracht. Tijdens het verhoor werden een fotocamera en twee mobiele telefoons in beslag genomen. Ook werd hen een formulier voorgelegd waarin hen verboden werd in deze regio journalistiek te beoefenen.

Matthew
In 2016 vond een soortgelijk incident plaats tijdens de orkaan Matthew. Toen werden zes personen van Periodismo de Barrio / Journalistiek uit de buurt gearresteerd en opgesloten in het politiebureau van Baracoa. González Vivero verbleef toen drie dagen in een cel in Baracoa. Vivero werd in april van dit jaar opnieuw gearresteerd omdat hij in de Universiteit Marta Abreu van Villa Clara de zaak onderzocht van de studente Karla Pérez González. Zij was van de universiteit gestuurd vanwege haar activisme voor de jongerenbeweging Somos +.

Onafhankelijk
Kort na deze incidenten liet de partijkrant Granma weten dat er buiten de officiële media, geen onderzoeksjournalistiek of journalistieke reportages mogelijk zijn. Journalisten van internationale media maar geaccrediteerd in Cuba, vormen een uitzondering.

Bron
* Cubasindical, 7 september 2017

Link
* Website Periodismo de Barrio

Amnesty ageert tegen censuur op internet in Cuba

Onder de titel De paradox van internet in Cuba publiceerde Amnesty International afgelopen week een rapport waar de controle op internet en de censuur centraal staan. Het rapport concludeert dat ’de vrijheid van informatie en de toegankelijkheid van informatie’ op gespannen voet staan met de vooruitgang die het eiland boekte op het terrein van het onderwijs.

internet-wifi-plek-Internetgebruikers in het park van Jagüey Grande, provincie Matanzas2

Internetgebruikers in het park van Jagüey Grande, provincie Matanzas

Het rapport baseert zich op een studie van het Open Observatory of Network Interference OONI, dat tussen mei en juni van dit jaar onderzoek deed naar de bereikbaarheid van 1.458 websites vanaf 8 plaatsen in Havana, Santa Clara en  Santiago de Cuba. Eerder deed het Observatory onderzoek naar internetgebruik in 200 landen. Uit het onderzoek in Cuba blijkt dat 41 websites zijn geblokkeerd waaronder de site van de kritische internetkrant 14ymedio. Alle geblokkeerde pagina’s hebben iets gemeenschappelijk; zij uiten zich kritisch over de Cubaanse regering, behandelen zaken die te maken hebben met mensenrechten en verspreiden informatie over software waarmee de censuur kan worden ontdoken. Amnesty stelt vast dat censuur ‘met het doel politieke kritiek in te perken en de toegang tot informatie te blokkeren, natuurlijk strijdig is met het internationale recht.’ Volgens het onderzoek wordt de persoon die informatie zoekt op een geblokkeerde site zonder opgaaf van reden teruggeleid. Ook de populaire applicatie voor video-oproepen Skype is ‘in Cuba geblokkeerd hoewel men daarvoor een andere techniek gebruikt’, aldus OONI. De Cubaanse autoriteiten hebben daarvoor contracten gesloten met Chinese bedrijven die software voor de blokkades ontwikkelden die in gebruik is op de ruim 430 wifi-lokaties die Cuba nu telt.

internet-wifi-plek4Nationaal internet
Gebruikers die enkel het nationale internet betreden, onvangen ‘informatie geselecteerd door de regering en onderworpen aan strikte censuur.’ Als voorbeeld wordt de website EcuRed genoemd die volgens Amnesty International ‘iedereen die de mensenrechten verdedigt verdacht maakt”. Ecured is een overheidswebsite gebaseerd op het Wikileaks-model. De censuur strekt zich ook uit tot sms-berichten die gecontroleerd en gefilterd worden op basis van sleutelwoorden. Het communicatiebedrijf van de staat ETECSA (Empresa de Telecomunicaciónes de Cuba) speelt hierbij een hoofdrol. Berichten met termen als ‘mensenrechten’ of ‘hongerstaking’ bereiken nooit hun bestemming.

ecured-overe-laritza-diversent

De officiele website Ecured beschrijft de advocaat Laritza Diversent als ‘contrarevolutionair.’

Media
Het rapport klaagt ook de wetteloosheid aan waarin de journalisten betrokken bij de niet-staatsmedia, hun werk moeten verrichten. ‘De nieuwe generatie van onafhankelijke journalisten werkt in een weinig heldere context en steeds met de constante dreiging van arbitraire detenties.’ Maar ondanks dit sombere panorama, constateeert Amnesty dat ‘journalisten, bloggers en Cubaanse activisten deze beperkingen niet hebben geaccepteerd’ en ‘creatieve oplossingen hebben gevondenen om toch te publiceren.’ Zo is er het Pakket / El Paquete dat series van Netflix verspreidt via een usb-stick, maar ook zijn er illegale video- en muziekdiensten. Ook is er het ondergrondse internet (SNET) dat duizenden gebruikers in verschillende plaatsen in Cuba met elkaar verbindt. Maar al deze alternatieven verhullen niet de ontoereikende toegankelijkheid van internet en de censuur op internet in Cuba. Als Raúl Castro zich in februari 2018 terugtrekt ‘is degene die hem opvolgt als president van het land in de positie vorm te geven aan de rol die internet in het Cuba van de toekomst en in het onderwijssysteem zal spelen,’ aldus een van de conclusies van het rapport van de experts van OONI.

Bron
* Website 14ymedio, 29 augustus 2017
Linken
* Amnesty International over de Cubaanse paradox; een gecontroleerd internet brengt de verworvenheden van het Cubaanse onderwijssysteem in gevaar.
* Het rapport van OONI, Engelstalig en 51 pagina’s.

Kunst in Cuba, het land van de Castro’s

In het Vlaamse weekblad Knack werd de vraag gesteld: ‘Wat is uw mooiste vakantieherinnering?’ De Vlaamse theatermaker Chokri Ben Chikha reageerde met: ‘Als twintiger ben ik als vrijwilliger naar Cuba gegaan. Toen ik daar aankwam, wilde ik de grond kussen. Ik voelde mij Cubaan en zij zagen mij ook als Cubaan. Kunstenaars genieten er ook veel meer aanzien dan hier. Ik heb wel een drie uur durende toespraak van Fidel Castro moeten aanhoren.’
De publicist Dominique Laridon reageerde met een betoog over het ontbreken van culturele vrijheid in Cuba. Hij vraagt zich spontaan af waarom Ben Chikha niet in Cuba gebleven is, als artiesten daar toch zoveel meer aanzien genieten dan in het cultureel benepen Vlaanderen. De meer fundamentele vraag is echter wat het betekent om kunstenaar te zijn in Cuba.

danilo-maldonado-portret3

Danilo Maldonao. graffiti-artiest

Danilo Maldonado Machado, ook wel bekend als El Sexto, is een Cubaanse graffitikunstenaar. Hij werd talloze malen opgepakt omwille van zijn harde kritiek op het Castro-regime. In gevangenschap werd hij vernederd, uitgehongerd en geslagen. Moegetergd emigreerde hij begin dit jaar naar de Verenigde Staten. Gorki Águila is de frontman van de Havaanse punkband Porno para Ricardo. Ook Águila is al verschillende malen gearresteerd op basis van vage aanklachten. Publieke optredens van zijn band zijn al jaren verboden in Cuba en het regime belet ook buitenlandse optredens, nadat een drummer gebruik maakte van een concert in Praag om politiek asiel te vragen in Tsjechië. Normando Hernández González is een schrijver en journalist, met een kritische kijk op de overheidseconomie in Cuba. Hij werd in 2003 opgepakt, tijdens een opstoot van repressie bekend als Zwarte Lente. Tijdens zijn zeven jaar lang durende celstraf werd hij geïsoleerd en gefolterd. Uiteindelijk kreeg hij na bemiddeling van de katholieke kerk toelating om in Spanje in ballingschap te gaan.

eternosjovenesfidelche

Voor eeuwig jonge rebellen

Grenzen aan de kunst
Onder de Castro’s moet je niet alleen de Cubaanse grond, maar ook het gat van de Cubaanse leiders kussen. Op de keper beschouwd is Chokri Ben Chika er dus goed vanaf gekomen: hij moest alleen enkele uren luisteren naar het gezeur van een oude tiran. Talloze artiesten, journalisten en andere dissidenten kregen het in het Cuba van de Castro’s heel wat zwaarder te verduren. Aanzien voor kunstenaars? Zolang ze maar mooi mee marcheren. Het communistische regime is heel transparant over de grenzen van de artistieke vrijheid. Artikel 39 van de Cubaanse Grondwet zegt letterlijk: ‘Artistieke creativiteit is vrij, zolang de inhoud niet in tegenspraak is met de revolutie’. De dictatuur heeft zich altijd gestoord aan artiesten die niet in de pas liepen. ‘De fout van veel intellectuelen komt voort uit hun erfzonde, dat zij geen authentieke revolutionairen zijn’, schreef Che Guevara al in één van zijn boeken.

ricardoaquila

Zanger Ricardo Aquila van Porno para Ricardo wordt voor de rechter geleid.

Gevaarlijkheid
Een artiest in Cuba wordt bijvoorbeeld vaak peligrosidad of gevaarlijkheid aangewreven. Dat vage begrip wordt in de Cubaanse strafwet omschreven als ‘de bijzondere neiging van een persoon om misdaden te begaan, gedemonstreerd door gedrag dat gezien wordt als zijnde in tegenspraak met de normen van de socialistische moraal’.  In de praktijk wordt het alleen gebruikt om critici de mond te snoeren. Misschien was Chokri Ben Chikha niet in strijd met de socialistische moraal: vele van zijn vakbroeders wel.

Vergelijking Vlaanderen
Meer dan een halve eeuw communistische dictatuur heeft het culturele leven in Cuba uitgehold. Ooit had Havana meer bioscopen dan Parijs of New York, maar van de 135 cinema’s van voor de Revolutie blijven er vandaag nog maar een twintigtal over – ook al is de bevolking van de stad in dezelfde periode verdubbeld. Films worden gecensureerd, radiozenders worden uit de ether verdrongen, boeken worden verboden. Niemand moet suggereren dat het in Vlaanderen erger is dan in Cuba, waar kunstenaars elke dag gesaboteerd, geïntimideerd, gevangengezet en gefolterd worden. Misschien hebben we in Vlaanderen niet genoeg waardering voor onze theatermakers. Misschien kunnen we meer oog hebben voor de manieren waarop kunstenaars onze samenleving artistiek verrijken. Misschien kunnen we wat minder zeuren over hun subsidies. Maar niemand moet suggereren dat het in Vlaanderen erger is dan in Cuba, waar kunstenaars elke dag gesaboteerd, geïntimideerd, gevangengezet en gefolterd worden.

che-guevara-mausoleum-santa-clara

Bezoekers aan het mausoleum van Che Guevara in Santa Clara

Vriendelijk voor tirannen
Er is de laatste tijd veel te doen over straatnamen en standbeelden, die te vriendelijk zouden zijn voor verdrukkers uit het verleden. Maar er zijn ook vandaag nog dictators, die al hun dissidenten in de pas dwingen. Het is misschien tijd om te stoppen met zo vriendelijk te zijn voor deze tirannen. Ook al is revolutionair nog zo hip, ook al is het regime nog zo sympathiek, ook al zijn de nachten in Havana nog zo zwoel: zelfs in licht verteerbare vraagrubrieken moet men wegblijven van negationisme.

Bron
* Knack, 28 augustus 2017

 

Yulier P.: ‘Ik haal mijn graffiti niet weg’

Dat heeft de graffitikunstenaar Yulier P. tegen de politie gezegd nadat hij donderdag jongstleden werd gearresteerd en 36 uur later werd vrijgelaten. Yulier Rodríguez werd gearresteerd toen hij op de hoek van San Lázaro en Escobar in Centraal Havana een graffititekening maakte op de ruines van een ingestort huis. De politie maakte Rodríguez duidelijk dat hij ‘schade had toegebracht aan publiek eigendom.’ Yulier Rodríguez Pérez (1989), geboren in Camagüey, tekent enkele graffitis op de muren van de vele bouwvallen die Havana rijk is.

graffiti-Yulier-Rodriguez4

Graffitikunstenaar Yulier P.

In het politiebureau aan de straat Zanja werd Yulier P. opgesloten in een soort kerker, ‘een verschrikkelijke plek, zonder voorzieningen, smerig en met een hoge temperatuur. Er is veel te weinig ruimte om te zitten vanwege de hoeveelheid mensen die er zijn opgepakt’. Hij verbleef daar 12 uur en toen werd de verklaring opgenomen over ‘schade toegebracht aan publiek eigendom.’ Hij bestreed dit misbruik en maakte duidelijk dat hij enkele muren en gebouwen met graffiti bewerkte, die al in ruines waren veranderd. Yulier P. wil ‘door middel van cultuur deze ruimtes opnieuw versieren’ met het doel ‘een meer tolerante, eerlijke, humane en gevoelige samenleving’ te bouwen. ‘

graffiti-Yulier-Rodriguez3

Werk van Yulier P.

Advocaat
Na het verhoor werd hem verteld ‘onder verdenking te staan’ en ‘voorwerp van onderzoek door de Veiligheidsdienst / Contrainteligencia (CI)’. Vrijdagnacht kon hij zijn spullen ophalen en het politiebureau verlaten. Bij het verlaten van het politiebureau werd hem een brief ter ondertekening voorgelegd, waarin hij moest verklaren in 7 dagen zijn graffitiwerk te verwijderen. Hij protesteerde tegen dit pressiemiddel, ondertekende de brief, maar schreef onder de verklaring dat hij het oneens was met dit drukmiddel en dat dit zijn carriere, zijn werk en zijn persoon direct zou schaden. Toen hij wegliep dreigde de agenten hem met een nieuwe gevangenisstraf als hij de graffiti niet zou verwijderen. Rodriguez is nu op zoek naar ‘internationale steun zodat mensen kennisnemen van deze onrechtvaardigheid’. Ook zoekt hij een advocaat ter verdediging maar ‘mijn graffitis haal ik niet weg.’

Bron
* 14ymedio, 20 augustus 2017
Link
* In Metro (11 augustus 2017) meer over graffiti in Havana en  de rol van Yulier P.

Cubaanse dominee en thuisonderwijzer mag weer aan het werk

Een Cubaanse dominee mag zijn werk als kerkleider in Guantánamo hervatten, zes maanden nadat hij en zijn vrouw werden gearresteerd omdat zij hun kinderen thuisonderwijs wilden geven. Ramón Rigal van de Cubaanse Kerk van God / Iglesia de Dios en Cristo en zijn vrouw Adya willen hun kinderen zelf les geven omdat zij de marxistisch-leninistische ideologie in het Cubaanse onderwijs afwijzen. Op 8 augustus verscheen Rigal voor de rechter en hoorde hij dat hij zijn werk als kerkleider mag hervatten. Het huisarrest van hem en zijn vrouw blijft echter gehandhaafd.

religie-iglesia-de-dios-Ramón Rigal van de Cubaanse Kerk van God en 2 dochters

Ramón Rigal en zijn twee dochters

De Cubaanse strafwet (Artikel 315.1) verbiedt elke poging om een minderjarige te dwingen zijn huis te verlaten, een school te verzuimen en educatieve arbeid te weigeren die deel uitmaakt van het nationale opvoedingssysteem. Hij of zij die faalt de plichten te vervullen, verbonden aan het respect en de liefde voor het land, kan worden onderworpen aan ‘vrijheidsbeneming van drie maanden tot één jaar, of een boete….of beiden.’ Dominee Ramón Rigal en zijn vrouw Adya wilden hun kinderen thuisonderwijs geven omdat zij de marxistisch-leninistische ideologie in het Cubaanse onderwijssysteem afwijzen. De ouders maakten ook melding van het feit dat hun kinderen op school werden gepest. Het paar werd in februari gearresteerd. Na een kort proces in april werd Ramón veroordeeld tot een jaar gevangenis in een heropvoedinginstituut en zijn vrouw tot een jaar huisarrest.

Protest
Na een vreedzaam protest in juli voor de Cubaanse ambassade in Washington en een petitie met 30.000 handtekeningen, werd de straf voor de dominee teruggebracht tot huisarrest. Rigal kreeg ook te horen dat hij niet langer kon werken als kerkleider. Hem werd nieuw werk aangebonden, namelijk de controle op de aanwezigheid van muskieten in de waterleiding bij de lokale bevolking. Het echtpaar hield de autoriteiten echter teksten voor uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens waarin o.a staat: ‘Ouders hebben het eerste recht om het onderwijs uit te kiezen dat aan hun kinderen wordt gegeven.’ De rechter bepaalde vervolgens op 8 augustus dat Rigal zijn werk als kerkleider kon hervatten.

religie-opwekkingsbijeenkomstMeer gevallen
Volgens Christian Solidarity Worldwide (CSW)  is de zaak van de Rigal’s een van de vele gevallen waarbij de autoriteiten druk uitoefenen op familieleden van kerkleiders die dreigen af te wijken en ‘een probleem’ vormen. CSW meldt o.a. het voorbeeld van een activist voor godsdienstvrijheid Felix Yuniel Llerena López die van de Universiteit van Havana werd verwijderd omdat hij met leden van het Congres en het State Department in Washington had gesproken over godsdienstvrijheid in Cuba. Hij mag sindsdien zijn woonplaats niet verlaten. ‘Ondanks de beloften van meer vrijheid voor de Cubaanse bevolking als de relaties van Cuba met de VS en de Europese Unie zouden toenemen, gaat de repressie van godsdienstige groeperingen onverminderd voort’, aldus CSW.

Bron

* World Watch Monitor

Link
* Website Cubano Confesante
De website Cubano Confesante publiceerde een halfjaarlijks rapport van het Patmos-instituut over de religieuze vervolging in Cuba tussen januari tot en met juni 2017 waarin ook de voorgeschiedenis van de familie Riga wordt beschreven.
Citaat:
In relation to this violation, one pastor in eastern Cuba received reprisals after he chose to act against the system. This case is ongoing and refers to Pastor Ramón Rigal who resides in Guantánamo (Church of God in Christ (Iglesia de Dios en Cristo), Calle Luz Caballero #1075, entre Mármol y Varona, Guantánamo; Email: ramonrigal@nauta.cu, Mobile: +5358551607). This religious leader, representing the feelings of millions of Cuban parents, decided to home-school his children with support from prestigious institutions such as the Home School Legal Defense Association in the USA. For this reason, the pastor and his wife Adya were arrested on 21 February and accused of “acting against the normal development of a minor”. Later, on 25 April, they were put on trial without guarantees and Pastor Rigal was sentenced to a year in prison and his wife to a year of house arrest. The final decision will be given at an oral hearing on 6 July as a response to the pastor’s appeal.