Suriname weigert asiel aan 16 Cubaanse migranten

President Desi Bouterse van Suriname weigert 16 Cubaanse migranten asiel te verlenen. De Cubanen raakten in Suriname nadat president Obama op 7 januari jl. een einde maakte aan het ‘droge voeten-natte voeten’ beleid.

suriname-damas-de-blanco

Enkele Cubanen met in het midden Ivoiny Moralobo Melo van de Damas de Blanco

‘Cuba is een bevriende natie. Wij verlenen geen politiek asiel aan hen die denken hier te kunnen spelen,’ aldus Bouterse die er op wees dat de groep Cubanen naar hun land zullen worden teruggestuurd. De Minister van Commercie, Industrie en Toerisme, Ferdinand Welzijn, herhaalde gisteren in de Nationale Assemblee het standpunt van Bouterse, maar zei ook dat de zaak in studie was genomen. In geen geval zal er sprake zijn van politiek asiel. De Cubanen verblijven al 7 maanden in Suriname en hopen met steun van het Rode Kruis en de VN-organisatie voor Vluchtelingen, UNHCR, een status als vluchteling te kunnen krijgen. De UNHCR helpt de Cubanen met kleding, voedsel en een dak boven het hoofd.

Damas de Blanco
Onder de Cubanen zijn twee leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco. ‘Onze levens en fysieke integriteit lopen in dit land gevaar,’ zeggen Ivoiny Moralobo Melo en Joisy Jaramillo, leden van de Damas de Blanco. Zij laten de redactie van de websitekrant 14ymedio, telefonisch weten angst te hebben teruggestuurd te worden naar Cuba. ‘Wij zijn leden van de oppositie, alles kan ons overkomen als we moeten terugkeren naar het regime dat we ontvluchtten’, aldus de activiste. Sinds 2 weken bezetten de Cubanen een plaats tegenover het kantoor van het Rode Kruis in Paramaribo. Van de UNHCR ontvingen ze inmiddels documenten waarin zij worden erkend als vluchtelingen. Toen ze deze papieren wilde legaliseren bij het immigratiekantoor van Suriname werden ze weggestuurd en werd gedreigd met arrestatie door de Surinaamse politie.

Vier minderjarigen
De groep telt vier minderjarigen die niet naar school kunnen gaan en geen medische zorg hebben. De namen van de Cubanen zijn: Ivoiny Moralobo Melo, 36 jaar oud, Dariana Villegas Moralobo (12), Yariana Villegas Moralobo (11), Servilio Villegas Marrero (49), Joisy Jaramillo Sánchez (37), Xadany Rosales Jaramillo (10), María Hortencia Milián Pedroso (58), José Antonio Moreira Lafita (53), Yoan Manuel Rojas Milián (33), Ailín Castro Llorens (28), Jeison Samuel Rojas Castro (6), Víctor Cuello Milián (41), Yolanda Peñalver Sáez (52), Yoesmel Rodríguez Peñalver (30), Denys Abraham Cuello Peñalver (19) en Pavel Herrera Hernández (44).

Bron
* Mario J. Pentón, Miami op de website van 14ymedio, 21 juni 2017
Link
* Gesprek met Ivoiny Moralobo Melo (Damas de Blanco) in Paramaribo

Politieke activist Jorge Cervantes 1 maand in hongerstaking

Jorge Cervantes, activist van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba, is morgen precies één maand in hongerstaking in de gevangenis van Potosí (provincie Las Tunas). Hij protesteert hiermee tegen zijn aanhouding wegens ‘belediging’. Zijn vrouw Grechent Alfonso spreekt van een ‘wraakactie’ van de zijde van de autoriteiten. Die sloten Jorge op in een strafcel.

unpacu-jorge-cervantes-hongerstaking22062017

Jorge Cervantes werd op 23 mei gearresteerd en is sinds die datum in hongerstaking

Op 22 mei beschuldigde het echtpaar een luitenant-kolonel van de nationale politie van diefstal uit hun woning. Een dag later werd Cervantes vastgezet. ‘Tot driemaal toe werd mijn huis doorzocht en men heeft persoonlijke bezittingen van mij en mijn dochter meegenomen. Daarom hebben wij luitenant Reinaldo Jiménez aangeklaagd,’ aldus Grechent. Zij vertelt de website 14ymedio dat zij afgelopen vrijdag haar man 20 minuten kon bezoeken. ‘Men wilde mij geen toestemming geven voor een bezoek, maar ik zei tegen de gevangenisautoriteiten van Potosí dat ik niet weg zou gaan tot ik hem had gezien.’ Grechent Alfonso: ’Hij is in een slechte conditie, mijn echtgenoot is mager en is achteruitgegaan. Hij wordt gemarteld en slaapt op een cementen vloer,’ legt zij uit.  Zijn vrouw benadrukt dat de gevangenisautoriteiten zeggen dat het Cervantes ‘goed gaat’ en dat hij ‘dagelijks wordt gecontroleerd’. Hij zei tegen zijn vrouw vrijdag dat dit ‘een grote leugen’ was want de arts komt maar zo nu en dan.’ Grechent Alfonso legt uit dat de UNPACU-activist niet kan lopen en dat ‘soldaten hem daarom over de vloer slepen’ en dat daardoor ‘al zijn vingers zijn ontveld’. De dag voor Cervantes ziet er sinds een maand hetzelfde uit. ‘Elke dag zit ik 17 uur opgesloten in een koude cel, naakt, ik krijg zelfs geen laken. Ik maak me warm met een grote dweil waarmee de vloer wordt schoongemaakt,’ legt hij zijn vrouw uit.

Hongerstaking
Er zitten schorpioenen en spinnen in zijn cel. Niemand waagt zich in zijn cel en het is de bewakers verboden gesprekken te voeren met Cervantes. Grechent hoorde van bewakers in de gevangenis van Potosí, 15 kilometer verwijderd van de stad Las Tunas, dat de geheime dienst hem daar opgesloten houdt en dat zij besluit of hij wel of niet naar het ziekenhuis mag gaan. ‘Men wil hem door deze omstandigheden mishandelen opdat hij gaat eten, maar mijn man zal geen voedsel tot zich nemen omdat hij geen enkel delict heeft gepleegd. Na een hongerstaking van 1 maand, eist de activist onmiddellijke invrijheidstelling en verwerpt hij de beschuldiging van ‘belediging’ en wijst hij met de beschuldigende vinger naar kolonel Jiménez. De woning van Jorge Cervantes staat op een lijst van woningen waar de politie begin van dit jaar binnenviel, een daad die destijds door UNPACU werd aangeklaagd en door onafhankelijke media werd gemeld. In 2011 werd Cervantes opgesloten vanwege plakkaten met leugens tegen de regering. Hij werd toen vrijgelaten omdat zijn naam voorkwam op een lijst met 53 politieke gevangen die na overleg tussen de VS en Cuba werden vrijgelaten. Hij had toen zijn totale straf al uitgezeten.

Bron
* Website 14ymedio, 20 juni 2017

De concrete Cuba-maatregelen van Trump

Het nieuwe Cubabeleid van de Amerikaanse regering is vastgelegd in een memorandum (zie de link onderaan deze pagina voor de Engelse tekst).
Dit zijn de hoofdlijnen:

trump-miami-akoord16062017

President Trump toont het ondertekende memorandum aan zijn gehoor in Miami.

  • * Er komen beperkingen op het reizen naar Cuba, maar geen volledig verbod.
    * De steun aan het economisch embargo van de VS aan Cuba gaat door.
    * Oproepen vanuit de VN en andere internationale fora die beëindiging van het embargo willen, worden genegeerd.
    * Reizen met een educatieve doelstelling worden beperkt en dienen in groepsverband plaats te vinden. Academische reizen zijn van deze regel uitgezonderd.
    * Het maken van individuele reizen of van ‘mens tot mens’ zoals Obama die wilde, wordt verboden.
    * Cubaanse-Amerikanen kunnen Cuba bezoeken en kunnen dollars blijven overmaken.
    * Het nieuwe beleid verbiedt en ontmoedigt financiële transacties met Cubaanse bedrijven die deel uitmaken van het Cubaanse leger.
    * Organisaties uit de VS kunnen relaties blijven aangaan met de sector van kleine zelfstandigen of cuentapropistas.
    * Het Amerikaanse Ministerie van Financiën en Handel moet binnen 30 dagen de nieuwe maatregelen concretiseren. Ze worden uitgevoerd door het Oficina para el Control de Activos Extranjeros (OFAC).
    *
    De emigratie akkoorden blijven bestaan. Dat betekent dat elk jaar 20.000 verblijfsvergunningen aan Cubanen worden verstrekt die naar de VS willen verhuizen.
    * Het beleid van pies secos – pies mojados / droge voeten – natte voeten keert niet terug. Cubanen krijgen niet langer vanzelf een verblijfsvergunning als ze voet op Amerikaans grondgebied zetten. De ‘natte voeten-droge voetenregeling’ die al sinds 1995 bestond, werd door president Barack Obama in januari 2017 op de valreep van zijn presidentschap per direct beëindigd.
    * Cuba zal niet terugkeren op de lijst van de VS met landen die het terrorisme financieren.

Reactie Cuba: ’VS zal revolutie niet verzwakken’
De Cubaanse overheid heeft vrijdag de nieuwe beperkingen die de Amerikaanse president Donald Trump heeft aangekondigd, veroordeeld. Ze herhaalde echter haar bereidheid om de “respectvolle dialoog” met Washington voort te zetten, die werd opgestart na het herstel van de diplomatieke relaties tussen beide landen eind 2014.

leger-militairen-defile-02012017

Het Cubaanse leger tijdens een militair defilé op 2 januari 2017

Havana veroordeelde in een mededeling die op de staatstelevisie werd voorgelezen “de nieuwe maatregelen die het embargo versterken”, dat sinds 1962 werd ingevoerd tegen het eiland. De overheid bevestigde wel “haar wil om de respectvolle dialoog en de samenwerking voort te zetten” met de VS. De Amerikaanse president kondigde eerder op de dag in Florida aan de “volkomen eenzijdige deal” die de regering Obama met Cuba sloot, te schrappen. Hij veroordeelde ook scherp het “brutale” regime in Havana. Trump beloofde een beter akkoord, en kondigde meer beperkingen aan op het reizen naar en van en de handel met het Caribische eiland.

Betreurd
De Cubaanse overheid betreurt ‘de stap terug in de betrekkingen tussen de twee landen’ en verwijt de VS ‘een vijandelijke retoriek die herinnert aan de tijden van de open confrontatie’ en ‘de terugkeer naar de dwingende methoden van het verleden.’ (…) ‘De Cubaanse overheid keurt de nieuwe maatregelen die de blokkade versterken en gedoemd zijn om te mislukken, af… Ze zullen niet slagen in hun doel om de revolutie te verzwakken,’ klinkt het. ‘Elke strategie die bedoeld is om het politieke, economische en sociale systeem in Cuba te veranderen, of dat nu gebeurt via druk of via meer subtiele methoden, is gedoemd om te mislukken’, aldus het regime van Raúl Castro.

Bron
* Associated Press, Belga en Reuters, 17 juni 2017
Linken
* Toe
spraak Donald Trump, 35 minuten met Spaanse voice-over.
* De tekst van het Memorandum over Cuba dat gisteren werd gepubliceerd.
* De reactie van de Cubaanse regering, 16 juli 2017
*
Reportage uit Miami: Trump’s new Cuba policy is too much for some, not enough for others / Trump’s nieuwe Cubabeleid is te weinig voor enkele en gaat volgens anderen te ver. Miami Herald, 16 juni 2017.

Minder aanhoudingen, meer geweld tegen activisten in maand mei

De Cubaanse Commissie van Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional meldt in het verslag over de maand mei dat 373 gevallen van ‘arbitraire aanhoudingen’ werden gemeld, minder dan de 475 gevallen een maand eerder. Het aantal incidenten waarbij sprake was van fysieke agressie, steeg van 11 tot 14.

eerste-mei-2017-Daniel-Llorente-seguridad-vlag-Unidos2

Eenmansactie van Daniel Llorente op 1 mei 2017

De onafhankelijke mensenrechtengroep meldt 23 gevallen van ‘vijandelijkheden tegen vreedzame dissidenten, allemaal uitgevoerd door de politieke politie of semi-politionele groepen’. In april waren dat er 9. Deze vormen van agressie tegen vreedzame dissidenten hebben een ‘intimiderend en afschrikwekkend effect dat bijna verlammend uitwerkt’, niet alleen op de opposanten zelf, ‘maar ook op de personen in de nabije omgeving waar zij wonen en werken.’  De CCDHRN noemt de volgende oppositiegroepen als de meest onderdrukte en vervolgde groepen op dit moment: de Damas de Blanco, de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba, het Front voor Burgeraktie / el Frente de Acción Cívica, el Movimiento Somos+ en het cultureel-religieus instituut Centro de Estudios Convivencia.

Eenmansactie
Grote bezorgdheid wordt uitgesproken over het lot van Daniel Llorente Miranda, de Cubaan die op 1 mei vreedzaam manifesteerde op het Plein van de Revolutie met een Amerikaanse vlag. Llorente wordt nog steeds vastgehouden en familieleden zeggen dat hij is overgebracht naar het psychiatrisch ziekenhuis van Havana, Comandante Doctor Eduardo Bernabé Ordaz Ducunge, beter bekend als Mazorra. De ruimte waarin Llorente is opgesloten word gecontroleerd door leden van de Cubaanse geheime politie en er zijn ‘redenen te menen dat hij is onderworpen aan psychiatrisch misbruik sinds hij op 27 mei jl. hier binnenkwam.’

Verwijderingen
De CCDHRN meldt ook de verwijdering van de Universiteit voor Pedagogische Studies in Havana van de student Félix Yuniel Llerena López vanwege zijn betrokkenheid bij een instituut van baptisten, Instituto Patmos. Volgens de commissie wordt de controle door de politieke politie over docenten en studenten op nationale universiteiten ‘elke dag strenger en heeft deze geleid tot vele arbitraire verwijderingen die politiek gemotiveerd zijn.’

repressie-handboeienPolitieke gevangenen
Cuba telde in de maand mei 140 politieke gevangenen, aldus de CCDHRN, een verdubbeling vergeleken met de 70 politieke gevangenen die het eiland in mei 2016 telde.

Bron
* Maandrapport CCDHRN, mei 2017

Alternatieve homobeweging wil los van de staat opereren

Cubaanse activisten willen een beweging voor lesbo’s, homo’s, biseksuelen, transseksuelen en interseksuelen (LHBTI) zonder de ‘politieke agenda’ van Mariela Castro, directeur van het officiële CENESEX-instituut. Drie van hen spraken met de website 14ymedio. Juana Mora Cedeño, directeur van Arco Iris Libre de Cuba, zal niet ontkennen dat Mariela Castro, de dochter van Raúl Castro, veel zaken bespreekbaar heeft gemaakt, maar het gaat niet alleen om homorechten, de ‘bevordering van de integrale mensenrechten is onze prioriteit.’

lgbti-Juana Mora Cedeño, directora de la organización Arco Iris Libre de Cuba

Juana Mora Cedeño, aan het hoofd van de tafel

‘Onze prioriteit is de verdediging van de rechten van de LHBTI-gemeenschap in Cuba en de scholing van de leden. Het gaat niet alleen om wat nationaal is bereikt, maar wij willen ook dat internationaal gemaakte afspraken bekend worden ter wille van onze bescherming.’ zegt Juana Mora Cedeño. Zij verwijst naar een VN-studie over seksuele oriëntatie en genderidentiteit Nacidos Libres e Iguales. Cedeño’s project Macroproyecto Manos genaamd, is een samenwerkingsverband van LHBTI-groepen, dat in 2014 werd opgericht uit noodzaak omdat men niet langer onder de vleugels van Cenesex wilde opereren. ‘Het verschil tussen ons en Cenesex is dat ons project uit de LHBTI-gemeenschap voortkomt, terwijl Cenesex een officieel project is dat volgens de richtlijnen van de gevestigde macht opereert’. De organisatie Manos geeft ook adviezen aan homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transseksuelen over hoe men de rechten van deze groepen kan verdedigen. Ook hiv-patienten krijgen adviezen. Manos ontvangt daarbij de steun van de Colombiaanse organisatie, Fundación Caribe Afirmativo. 

Transseksuelen
Sisi Montiel (Michele Hernández Sánchez) is een transvrouw en leider van het netwerk Trans Fantasía: ‘Het is erg moeilijk om in Cuba over mensenrechten te spreken omdat mensen denken dat je dan de regering omver wilt werpen. Wij moeten dagelijks en met veel geduld werken aan het slechten van deze taboes.’ Sisi Montiel legt uit dat zij dubbel gediscrimineerd wordt: ‘De transseksuelen die actief zijn in Cenesex, noemen me opposant en de samenleving discrimineert mij als transvrouw. Dat hindert mij want ik voel me geen opposant. Ik ben een activist voor LHBTI-rechten, maar ik wil geen deel uitmaken van Cenesex.’

mariela-castro-Mariela Castro pictured promoting International Day Against Homophobia, in Havana, Cuba2014

Mariela Castro aan het hoofd van de mars t.g.v. de Internationale Dag tegen Homofobie (2014)

Vervolging
Volgens Montiel is er sprake van vervolging van homo’s, transseksuelen, biseksuelen en lesbo’s die zich losmaken van de officiële organisatie. ‘Onze organisatie Macroproyecto Manos is officieel niet toegestaan. In Cuba bestaan enkel organisaties die de regering erkent en men accepteert geen groep die hetzelfde doet als Mariela Castro,’ legt zij uit. Alle projecten rond LHBTI’ers lopen via Cenesex en anderen die niet door de Staat erkend worden, worden gediscrimineerd, werken half-illegaal en hebben geen mogelijkheid om financiële hulp te ontvangen.
‘Waarom zou je aan de manifestatie van Cenesex meedoen om vervolgens ’s nachts gearresteerd te worden. Veel van de transseksuelen zijn sekswerkers, worden door de politie opgepakt en beschuldigd van het bedrijven van betaalde seks, bezit en gebruik van drugs,’ legt Montil uit. ‘Voor de politie is het een simpele zaak. Je krijgt een boete en zij zeggen: ‘dat lost je peetmoeder Mariela wel voor je op’ want voor de politie is Mariela Castro de peetmoeder van alle homo’s. Maar ik wil geen peetmoeder, want ik ben geen santo / heilige (een verwijzing naar de rituelen in de Afrocubaanse godsdienst.)

lgbti-Delgado-Gonzalez-Fundacion-Cristiana-Esperanza

Mario José Delgado González, activist en directeur van de Fundación Cubana Cristiana Divina Esperanza

Bruggenbouwer
Mario José Delgado González, activist van de Fundación Cubana Cristiana Divina Esperanza / Christelijke Cubaanse Stichting van de Goddelijke Verwachting wil de strijd voor de rechten van deze groepen, ontdoen van het politieke imago dat Mariela er op drukte. Hij werkt ook binnen het Macroproyecto Manos: ‘Wij zouden graag met Mariel Castro willen samenwerken en projecten opzetten. Wij weten dat zij ons kent, maar hoewel wij bruggen willen bouwen kregen we nooit een reactie,’ zegt de activist. Delgado González: ‘De projecten verschillen ook. Ons enig belang is de bevordering van de rechten van deze gemeenschappen zonder politieke etiketten. Mariela heeft een veel politiekere aanpak en vertegenwoordigt slechts de mensen die haar ideologie onderschrijven.’ (…) ‘Wij zetten ons in voor bevordering van de integrale mensenrechten en dat gaat verder dan het LHBTI-thema. Wij zouden willen werken vanuit een legaal platform met alle rechten en plichten die dat met zich meebrengt,’ aldus Delgado González, die er heilig van overtuigd is, ooit dit doel te bereiken.

Bron
* Mario J. Pentón, website 14ymedio, 3 juni 2017

Link
* De website Cubanos por el Mundo (Spaans): ‘Het zijn geen homorechten, het zijn mensenrechten.’

Europarlementariërs eisen hoge standaard mensenrechten van Cuba

De Europarlementariërs van de Commisie voor Ontwikkelingssamenwerking hebben gisteren ingestemd met het akkoord over een politieke dialoog en samenwerking tussen de EU en Cuba. Cubaanse en Europese autoriteiten tekenden dit akkoord eind vorig jaar. Het is de eerste stemming in het Europees Parlement. Ook de Commissie voor Internationale Handel sprak zich uit voor het akkoord. De uiteindelijke stemming vindt op 20 juni plaats in de Commissie van Buitenlandse Zaken. Het Europees Parlement zal zich waarschijnlijk in juli uitspreken en daarbij zal een breed gedragen resolutie worden besproken waarin politieke eisen aan het adres van Havana op het terrein van democratie en vrijheden, worden geformuleerd.

europees-parlement-straatsburg

Europees parlement in Straatsburg

Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) roept het parlement op Cuba te vragen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. In het huidige akkoord ontbreekt een zelfstandige plaats voor de civil society en de politieke oppositie.

Hoge standaarden
De leden van de Commissie voor Ontwikkelingssamenwerking benadrukten dat hoge standaarden van Cuba mogen worden verwacht op het terrein van mensenrechten en vrijheden, nu de EU een nieuwe fase met Cuba ingaat. De zogeheten Common Position die de EU destijds aan Cuba oplegde vanwege ernstige tekortkomingen op het terrein van de mensenrechten, wordt hiermee geschiedenis. De Europese Unie is de belangrijkste handelspartner voor Cuba en de belangrijkste investeerder. Ook levert de EU een derde van het aantal toeristen, die op dit moment Cuba bezoeken.

Samenwerking
Cuba is sinds 2000 lid van de groep van ACP-landen hoewel dit land nooit het Akkoord van Cotonú ondertekende. Dit verdrag regelt de samenwerking van de EU met landen uit Afrika, de Cariben en de Pacific. In dit kader zijn voor de periode tot 2020 samenwerkingsprojecten ter waarde van 50 miljoen euro met Cuba voorzien en wel in drie sectoren: de landbouw, voedselveiligheid en steun aan projecten gericht op een beter gebruik van natuurlijke grondstoffen gericht op duurzame ontwikkeling.

politieopstraat3Politieke discriminatie
Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) heeft het Europees Parlement opgeroepen bij Cuba aan te dringen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. ‘Het akkoord moet elke strafsanctie, administratief of van welke aard dan ook verbieden, die een burger straft voor deelname aan de uitoefening van zijn burgerplicht of het naleven van de mensenrechten. Als gevolg daarvan moet het Europees Parlement oproepen tot de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen en het beëindigen van het geweld door de politie,’ aldus OCDH. Ook wordt bij de fracties in het parlement aangedrongen op invoering van een soort van alternatief klachtrecht tot waar ‘burgers en groepen zich direct kunnen wenden met klachten over schendingen van mensenrechten en democratische principes. Ook wordt aangedrongen op het nakomen van internationale arbeidsnormen waardoor een einde komt aan exploitatie van arbeid, in het bijzonder het toeëigenen door de Cubaanse staat van een deel van het salaris, een veel voorkomend fenomeen bij buitenlandse investeringen. Van de Europese bedrijven die in Cuba investeren wordt ‘naleving van dezelfde arbeidsstandaarden en ethische normen als die in het land van herkomst’  gevraagd.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio en persbureau EFE

Martha Beatriz Roque: ‘Oppositie bewandelde niet de juiste weg’

Zij staat op het punt een staaroperatie te ondergaan, het gevolg van een stomp die een agente van de staatsveiligheid haar gaf. Het is een van de vele gewelddadige confrontaties waar Martha Beatriz Roque (72) in de voorbije jaren slachtoffer van werd. De dissidente en ex-politieke gevangene geeft haar visie op de rol van de oppositie op het eiland die volgens haar ‘niet de juiste weg volgt om het volk te bereiken. Je moet de bevolking raken en daarbij moet men ideeën overdragen over de werkelijkheid van het regime, die de die de bevolking begrijpt,’ zegt  Roque in een gesprek met de redactie van de internetkrant 14ymedio in het gebouw van de Cuban American Foundation in Miami.

Vladimiro Roca, Marta Beatriz Roque y Félix Bonne, autores con René Gómez Manzano del documento La Patria es de Todos 1997

De initiatiefnemers van Het Vaderland is van Iedereen. Van links naar rechts Vladimiro Roca, Marta Beatriz Roque en Félix Bonne. 1997

Roque was de enige vrouw die deel uitmaakte van de Groep van 75, dissidenten die in 2003 werden aangehouden en veroordeeld tot zware straffen vanwege misdaden tegen de staatsveiligheid. Deze gebeurtenissen werden later bekend als de Zwarte Lente. Het was niet haar eerste veroordeling want in 1997 werd zij veroordeeld vanwege het document La Patria es de Todos / Het Vaderland is van Iedereen van de groep Grupo de Trabajo de la Disidencia Interna. ‘Vaak zoekt de oppositie de straat op en roepen ze: ‘Weg met Fidel, weg met Raúl, leve de mensenrechten’, maar veel mensen kennen de rechten van de mens niet en ook  de eigen rechten kent men niet,’ legt zij uit. De opposante wijst erop dat publiek opgeroepen door de regering, dan weer roept: ‘Weg met de mensenrechten’. (…) ‘Men moet de mensen bereiken via zaken die hen interesseren. De Cubaanse oppositie is er niet in geslaagd een strategie te ontwikkelen die de mogelijkheid biedt het volk te verbinden met zijn problemen. Roque denkt dat de bevolking lange tijd niet over haar rechten mocht spreken en dan is het nutteloos hypothetische voorstellen te doen over hervormingen van de grondwet.

Toekomst
Volgen haar is een van de ergste problemen in Cuba op dit moment het ontbreken van een toekomst. ‘De Cubaan heeft geen perspectief, daarom wil hij emigreren omdat hij weet in Cuba geen toekomst te hebben. Men moet trachten de mensen te doen begrijpen hoe belangrijk het is een toekomst op te bouwen.’

Martha-Beatriz-Roque-FNCA-Miami

Martha Beatriz Roque (mei 2017)

Venezuela
Over de gevolgen van de ontwikkelingen in Venezuela, zegt Roque dat de regering van Raúl Castro de gevolgen vreest die het einde van het chavisme kan hebben. Voeg daarbij de steeds duidelijker opvatting van president Donald Trump en zijn beleid over Cuba. ‘Ik denk dat er veel zal veranderen in Cuba als Venezuela verandert’, zegt zij en wijst erop dat het voor groepen dissidenten in Cuba zeer moeilijk zal zijn om de weg van de Venezolaanse oppositie in te slaan. De omstandigheden zijn immers zeer verschillend. Roque gelooft ook dat het uitblijven van concrete acties van de zijde van de administratie Trump tegen de regering van Raúl Castro, ‘leidt tot een harder onderdrukken van de oppositie door het regime’, in het bijzonder van groepen ‘die erg dwarsliggen.’
De dissidente gelooft niet dat er veel zal veranderen nu generaal Raúl Castro heeft aangekondigd in 2018 zijn functie als voorzitter van de Staatsraad neer te leggen. ‘Castro laat de macht niet los. Hij blijft de partij leiden en in Cuba heeft de communistische partij de macht. Dat betekent dat hij de macht niet neerlegt. Nieuwkomelingen zoals de huidige eerste vicepresident van de Staatsraad Miguel Díaz-Canel zullen geen verandering van het systeem veroorzaken. ‘Díaz-Canel is een marionet die slechts zijn mond opent als men hem vraagt te zeggen wat men hem wil laten zeggen,’ beklemtoont zij. Ondanks het sombere panorama, verzekert de dissidente dat er een zekere beweging gaande is binnen de oppositie en dat men dit jaar ‘de eerste vruchten kan zien van de lange strijd van de ballingengemeenschap en de oppositie om de vrijheid op het eiland tot stand te brengen.’

Bron
* Mario J. Penton van de website 14ymedio, 25 mei 2017