Kunstenaars gearresteerd vanwege concert tegen Decreet 349

Agenten van de staatsveiligheidsdienst en de politie sloegen zaterdag jl. in op een groep artiesten die wilden deelnemen aan een concert tegen Decreet 349. Het concert zou plaatsvinden in de woning van plastisch vormgever Luis Manuel Otero Alcántara en kunsthistoricus Yanelys Núñez Leyva in Oud-Havana. Hun woning herbergt ook het Museum van de Dissidentie / Museo de Arte Políticamente Incómodo. Twee uur voor aanvang werd iedereen die de woning wilde binnengaan, ondervraagd door politieofficieren. Tijdens de verhoren ten kantore van de Staatsveiligheidsdienst werd de garresteerden duidelijk gemaakt dat Cuba niet veranderd zal worden in ‘een tweede Nicaragua’. Otero Alcántara, een van de initiatiefnemers van het concert, zei dat zijn ondervragers daar zorgen over hadden.

kunst-nee-349-logo

Otero Alcantara: ‘Nee, tegen Decreet 349. Wet die de kunst verandert in een misdaad.’

Meer dan 30 artiesten werden met geweld en vuistslagen verwijderd en vervolgens gearresteerd. De politie verhinderde dat het concert zou plaatsvinden. De kunstenaars weigerden vrijwillig de plek te verlaten totdat Otero Alcántara en Núñez Leyva werden vrijgelaten. Een medewerker van de website Diario de Cuba, Ernesto Carralero Burgos, werd door drie geheime dienst medewerkers aangehouden. Een van hen zei hem dat hij in een patrouillewagen zou worden gestopt en zou verdwijnen als hij zich niet verwijderde of ‘foto’s zou nemen van de gebeurtenissen’. Onder de kunstenaars die zouden deelnemen aan het Concierto sin permiso de la 349 / Concert zonder Vergunning van Decreet 349 waren Rasta Andino, Yasser Castellanos, Gorki Águila (hij mocht zijn huis zaterdag niet verlaten), La Alianza, David D’Omni en Amaury Pacheco. Zij verzetten zich tegen invoering van Decreet 349 – een onderdeel van de ontwerp grondwet – omdat de nieuwe wetgeving gericht is op de vernietiging van de onafhankelijke kunst in Cuba.

kunst-349-groep-kunstenaars

Kunstenaars in actie tegen Decreet 349 met rechts (gele broek) Otero Alcantara.

Inbeslagname en boetes
Het decreet spreekt over ‘schendingen van de regelingen over de cultuurpolitiek’ van het regime en over stafmaatregelen tegen artistieke activiteiten die niet zijn ‘goedgekeurd en vastgelegd door het desbetreffende cultureel instituut’. Ook individuele kunstenaars of zij die deel uitmaken van een collectief, kunnen worden bestraft als zij artistieke diensten verlenen zonder toestemming van de sector waartoe men behoort. Hun instrumenten, apparaten en andere materialen kunnen in beslag worden genomen en boetes worden opgelegd. Ook het inrichten van commerciële lokalen ter verkoop van artistieke objecten is verboden zonder toestemming van de autoriteiten of als de desbetreffende kunstenaar niet is ingeschreven in het Staatsregister voor Kunstenaars Creador de las Artes Plásticas y Aplicadas. Bekende kunstenaars als Tania Bruguera en Luis Trápaga, die de cultuurpolitiek van de autoriteiten in Cuba  bekritiseren, werden recent geschrapt uit het Kunstenaarsregister /Registro del Creador. De nieuwe maatregelen worden in december van kracht.

kunst-349-protest-david-d-omni

Affiches van een musicus (David D’Omni van Omni  Zona Franca) en een fotograaaf: Alina Guzmán, tegen Decreet 349.

David D’Omni, een van de zaterdag jl. gearresteerde kunstenaars zei na zijn vrijlating: ‘Ik zat een aantal uren opgesloten in het politiebureau Dragones, maar niets zal me weerhouden van de strijd tegen Decreet 349 en wij gaan door met deze acties tot deze wet van de baan is.’

Bronnen
* Website 14ymedio en Diario de Cuba

Cuba-vriendelijke Bachelet nieuwe mensenrechtenchef VN

De Chileense oud-president Michelle Bachelet is de nieuwe Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties. De Algemene Vergadering van de VN stemde vrijdag unaniem in met haar benoeming. Ze volgt eind deze maand de Jordaniër Zeid Ra’ad al-Hussein op. De benoeming is onder dissidenten in Cuba niet met gejuich verwelkomd; gedurende haar presidentschap in Chili weigerde Michelle Bachelet Cuba aan te spreken op mensenrechtenschendingen. Journalsite Yoani Sánchez schreef er 9 augustus 2018 over op de website 14ymedio.

bachelet-inspectie-08012018

Bachelet in Cuba, 8 januari 2018

Bachelet’s benoeming tot hoofd van het Mensenrechtencommissariaat van de VN, komt niet als een verrassing. Haar naam werd al eerder genoemd als leider van de Verenigde Naties na het vertrek van Ban Ki-moon. Hoewel beiden in Genève (Zwitserland) gevestigd zijn, mag het VN-Mensenrechtencommissariaat niet verward worden met de Mensenrechtenraad, een politiek orgaan dat bestaat uit vertegenwoordigers van VN-lidstaten. Het Mensenrechtencommissariaat is een onafhankelijke organisatie met meer dan duizend medewerkers.

Crisis mensenrechten
Bachelet krijgt de functie op een moeilijk moment waarop schendingen van burgerrechten in veel landen in opmars zijn en de Verenigde Naties een periode van instabiliteit doormaakt. Die komt voort uit gebrek aan daadkracht, de manipulatie van haar activiteiten door autoritaire regimes en de geringe geloofwaardigheid die de VN geniet bij democratische regeringen. De staat van dienst zal Bachelet bij deze onderneming niet veel helpen. Tijdens haar twee mandaten als president van Chili heeft Bachelet laten zien dat ze lijdt aan hardnekkige bijziendheid als het gaat om de excessen van haar ideologische bondgenoten, die de macht hebben in Venezuela en Nicaragua en vooral op Havana’s Plein van de Revolutie. In de lange periode dat ze de leiding had over de Chileense democratie, was haar kritiek flauwtjes en ontbrak geheel als het regimes betrof van links-populistische snit die hun dissidenten onderdrukken. Op een paar uitzonderingen na wilde de president haar mede-utopisten niet lastig vallen en kiest zij voor de strategie van het wegkijken.

bachelet-raul-08012018

Bachelet en Castro, 8 januari 2018

Wandelgangen
Een paar weken voordat ze de presidentiële sjerp overdroeg aan Sebastián Piñera, bezocht ze Cuba voor de laatste maal. Het leek op het bezoek van een gelovige aan de tempel vanwaar uit haar geloofsbelijdenis wordt verspreid. Hoewel beide landen spraken over een bezoek ter versterking van de handelsbetrekkingen, droeg dat bezoek in werkelijkheid alle kenmerken van hernieuwde steun aan het Castrisme. De benoeming van een vriend van het Plein van de Revolutie tot een door Havana begeerde positie is geen toevalligheid. We zien in deze benoeming de invloed van de Cubaanse diplomatie en haar vermogen om in de wandelgangen van de VN te opereren, druk uit te oefenen, loyaliteit te kopen en stemmen te kopen en zo de weg vrij te maken voor de Chileense president als de nieuwe Hoge Commissaris voor de Mensenrechten. De benoeming van Bachelet is een geweldige kans voor Havana, omdat het internationale steun nodig heeft ter compensatie van de verzwakking van zijn regionale allianties zoals de Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van de Amerika (ALBA) en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische staten (CELAC).

Veroordelingen voorkomen
Het is ook een kans voor Havana’s bondgenoten die moeilijke momenten doormaken en er alles aan doen om internationale veroordelingen voor hun repressieve acties te vermijden. Dit geldt voor Nicaragua, waar Daniel Ortega, de voormalige guerrillaleider, veranderde in een caudillo en de volksopstand met geweervuur beantwoordde. Het geldt ook voor Venezuela, dat een verschrikkelijke humanitaire crisis doormaakt terwijl het Paleis van Miraflores waar president Maduro zetelt, zijn toevlucht neemt tot een agressiever, exclusiever en wanhopiger discours.

repressie-damas-de-blanco.05082018

Recente actie in Havana tegen de Damas de Blanco, 5 augustus 2018.

VN-organen
In Cuba zelf hebben de organisaties die deel uitmaken van het VN-systeem al langer de neiging zich bij de regering van dit land aan te sluiten en de aanklachten van burgers tegen de ijzeren controle van de Cubaanse Communistische Partij te negeren. Kan dit veranderen met de benoeming van de voormalige socialistische president uit Chili aan het hoofd van het Commissariaat? Waarom zou Bachelet nu haar oude vrienden in het militaire olijfgroen bekritiseren? Waarom zou zij de vervolging van dissidenten, willekeurige arrestaties of de controle die de autoriteiten over het leven van miljoenen Cubanen uitoefenen, aan de kaak stellen? In plaats van zich uit te spreken over de schendingen van de politieke rechten van een heel volk, heeft Michelle Bachelet zich jarenlang ingezet de vermeende prestaties in de Cubaanse gezondheidszorg en onderwijs, waarvan nauwelijks een zwakke schaduw is overgebleven, te verheerlijken. Er is geen reden om aan te nemen dat zij haar discours binnen de VN-toren in Genève zal veranderen. Ze kan haar stilzwijgen en haar passiviteit altijd rechtvaardigen met het argument dat ze het erg druk heeft met de vele klachten die uit zoveel andere plaatsen van de planeet komen.

Bron
* 14ymedio, Yoani Sánchez, Havana, 9 augustus 2018

Link

* Algemeiner Staff, 10 augustus 2018: New UN-human rights-chiefs silence toward authoritarian regimes needs explaining prominent watchdog says.

Mensenrechtencommissie hekelt arrestaties en versteviging van ‘totalitair model’

Cuba telt volgens de Cubaanse Commissie voor de Rechten van de Mens en Nationale Verzoening (CCDHRN) op dit moment 120 politieke gevangenen. Een van hen is Eduardo Cardet Concepción, leider van de christelijke beweging Movimiento Cristiano Liberación. In de maand juli vonden 229 willekeurige en politiek gemotiveerde arrestaties plaats. Dat waren er 107 meer dan in juni. De mensenrechtencommissie waarschuwt voor ‘een opleving van repressieve acties’ tegen activisten die ‘enkel hun elementaire burger- en politieke rechten proberen uit te oefenen.’

journalist-independiente-Roberto-Jesus-Quinones-bedreigd

Onafhankelijk journalist Roberto de Jesús Quiñones is een van de onafhankelijke journalisten door de politie bedreigd

De staatsveiligheid was 36 maal betrokken bij illegale pesterijen tegen dissidenten. Deze acties maken deel uit van een permanente strategie, gericht op het intimideren, ontmoedigen of demobiliseren van vreedzame tegenstanders, aldus de commissie. In het verslag wordt onder meer melding gemaakt van drie onafhankelijke advocaten, Maybell Padilla, René Gómez Manzano en Carlos Miranda, die ‘verhinderd werden een bijeenkomst van juristen bij te wonen die eind juli in Uruguay plaatsvond. Dit overkwam ook de activist Daniuska González en musicus Gorki Águila, die een reisverbod naar het buitenland kregen opgelegd.‘ In alle gevallen gingen vliegtickets en andere financiële middelen verloren die de kosten van de reizen moesten dekken,’ zegt de CCDHRN

Grondwetsherziening
De Commissie is ook van mening dat de hervorming van de grondwet ‘de situatie van de burgerlijke en politieke rechten en andere fundamentele vrijheden niet wezenlijk zal verbeteren’. Het wijst op de ‘dubbelzinnige karakter’ van deze aanpassingen van de grondwet omdat ‘veranderingen worden aangekondigd, zodat alles blijft zoals voorheen’. (…) ‘Met deze grondwetswijzigingen garandeert het Castro-regime het voortbestaan van het totalitaire model dat bijna zestig jaar lang op het eiland bestaat’, aldus de kritiek van de CCDHRN.

repressie-damas-de-blanco4

Politie treedt op tegen Damas de Blanco

Amnesty International
Nu president Miguel Díaz-Canel honderd dagen aan de macht is, roept Amnesty International hem op ‘het repressieapparaat in Cuba te ontmantelen. ‘Het nieuws dat de Nationale Assemblee een ontwerpgrondwet presenteerde waarin o.a. de weg naar een huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht wordt geopend, is in potentie een grote stap voorwaarts voor LGBTI-mensen in Cuba en de Cariben. We verwelkomen deze stap vooruit en dringen er bij de regering op aan de dialoog te omarmen met alle sectoren in de samenleving en pluriformiteit van opvattingen toe te staan bij nieuwe hervormingen’. (…) ‘Helaas ontvingen we tijdens de eerste 100-dagen van het presidentschap van  Díaz-Canel voortdurend alarmerende rapporten over arbitraire gevangenneming door de Cubaanse autoriteiten van mensenrechtenactivisten en kortstondige detentie van hen. Milieu-activist Ariel Ruiz Urquiola werd vorige maand wel voorwaardelijk vrijgelaten, maar de autoriteiten kunnen hem op elk moment naar de gevangenis terugsturen om de rest van zijn straf uit te inzitten. Een andere gewetensgevangene, Eduardo Cardet zit al bijna 20 maanden gevangen enkel en alleen omdat hij op vreedzame wijze van zijn recht op vrije meningsuiting gebruik maakte’. (…) ‘Cuba’s nieuwe administratie heeft nog steeds de mogelijkheid het repressieve staatsapparaat te ontmantelen dat elke andere stap voorwaarts op het gebied van de mensenrechten, overschaduwt.’

Bron
* Website 14ymedio, 1 augustus 2018

Linken
* Maandrapport juli 2018 van de CCDHRN
* Verklaring 27 juli 2018: Amnesty International (Engelstalig)


 

Otero Alcántara: ‘Onafhankelijke kunstenaars shit voor de staat Cuba’

‘Het idee was bedoeld als protest tegen Decreet 349. Amaury Pacheco, Soandry Del Río, Yanelys Núñez, Iris Ruiz en ik werden daarbij zaterdag door de politie gemolesteerd,’ aldus Luis Manuel Otero Alcántara die na 48 uur gevangenschap werd vrijgelaten. De performance bij het Capitool was gericht tegen een maatregel die de activiteiten van onafhankelijke kunstenaars in de particuliere sector inperkt en onmogelijk maakt.

alcantara-Otero Alcántara (i), Yanelys Núñez (c) y Soandry del Río

Otero Alcántara (links), Yanelys Núñez (midden) en Soandry del Río.

Otero: ‘In een land als het onze waar geen cultuur van protest bestaat en mensen als wij door de staat het politieke frame krijgen opgedrongen van opposanten en dissidenten, hebben wij geen enkele ruimte om een wet als deze ter discussie te stellen.’ (…) ‘Ondanks dat wij de gevolgen van mogelijke arrestatie kennen, hebben wij besloten om deze actie vlakbij het Capitool te houden besmeerd met stront en een bord met Arte Libre / Vrije Kunst en direct gericht op Decreet 349.’ Otero werd onmiddellijk benaderd door twee personen. ’Zij vroegen geen identiteitskaart of iets. Zij boeiden me en op vraag naar het waarom van de arrestatie en waar ze mij zouden heenbrengen, zeiden de agenten mij dat ze me geen verklaring schuldig waren. (…) Ik verzette me en wilde niet in de auto stappen en zij gebruikten kracht om me er in te zetten. Het was gewelddadig en ze sloegen me in mijn nek,’ zegt hij.

Stront
Otero Alcántara werd eerst naar het politiebureau Zanja gebracht en later naar het ondervragingscentrum Vivac. Daar zaten Amaury Pacheco en Soandry del Río in twee aparte cellen. Na twee dagen kwamen ze vrij met een boete van 200 peso’s wegens ‘belediging’. Over het gebruik van poep, zei hij dat ‘het om een zeer basale symboliek ‘ ging. ‘Op basis van deze nieuwe verordeningen blijkt dat wij als onafhankelijke kunstenaars niet meer dan stront zijn voor de Staat. Zij kunnen met ons spelen, ons overal naar toe slepen, ons gevangen houden en ons huizen belegeren. Als individuen zijn we stront voor de Staat,’ aldus Otero.

Amaury Pacheco OmniPoeta2

‘Samen kunnen we het…..Neen, tegen decreet 349.’ Volgens Amaury Pacheco ‘een wet die de kunst verandert in een delict.’

Vergunning
Decreet No. 349/2018 werd vorige week in de Staatskrant gepubliceerd als onderdeel van wat de regering ‘aanpassingen’ van de private sector noemt. De overheid spreekt in dit verband over ‘nieuwe delicten of overtredingen van de contractering van kunstenaars, de verkoop van kunstwerken en de vertoning van audiovisueel materiaal.’ In de praktijk betekent dit boetes en inbeslagnemingen, het mogelijk verlies van de vergunning van hen die artiesten contracteren voor concerten in bars en particuliere clubs evenals staatsinstellingen zonder de goedkeuring van het Ministerie van Cultuur en overheidsagentschappen. Ook kunstenaars die hun werk verkopen zonder overheidstoestemming kunnen worden beboet. Ook kunnen boetes volgen voor hen die audiovisueel materiaal verspreiden met beelden van geweld of pornografie of wanneer ‘de symbolen van het vaderland worden gebruikt bij overtredingen van de geldende wetten’ en wanneer sprake is van ‘discriminatie vanwege huidskleur, geslacht, seksuele oriëntatie, lichamelijke beperkingen of vanwege andere schendingen van de menselijke waardigheid.’

alcantara-arrestatie-21072018

Arrestatie van Otero Alcantara

Gesprek met minister
De groep kunstenaars besloot tot de protestactie nadat de Minister van Cultuur een verzoek om een gesprek had genegeerd. ‘We wilden de minister ontmoeten om de onafhankelijkheid van de Cubaanse kunst van muziek tot dans, te benadrukken. We willen dat je niet per se afgestudeerd hoeft te zijn aan een kunstopleiding om legitiem te kunnen optreden. Nu blijkt dat de wetteloosheid zo groot is dat je zelfs je woning kun verliezen als je een schilderij verkoopt’. Bovendien waarschuwt Otero Alcántara dat dit decreet niet alleen onafhankelijke kunstenaars raakt, maar ook zij die van een staatsinstelling afhankelijk zijn. ‘Je kunt officieel zijn afgestudeerd, maar ze kunnen je altijd nog schrappen in het Kunstenregister of Registro del Creador. Dat gebeurde al eerder met sommige kunstenaars die aan de alternatieve #00Bienal deelnamen.

Bron
* Diario de Cuba / 14ymedio, 23 juli 2018.

Link
* YouTube: Arrestatie Luis Manuel Otero bij het Capitool in Havana, 1 minuut 24.

Cubaanse evangelicals tegen homohuwelijk

Vijf evangelisch-protestantse kerkgenootschappen in Cuba hebben zich in een brief uitgesproken tegen de wettelijke erkenning van het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht. Zij stellen vast dat de ‘genderideologie’ geen enkele relatie heeft met de Cubaanse cultuur ‘noch met de historische leiders van de Revolutie’. De Evangelische Liga van Cuba, de Baptistenconventies van het Westen en het Oosten, de Methodisten en de Kerk van de Evangelische Assemblee van God publiceren dit document op een moment dat de Nationale Assemblee zich klaarmaakt voor een discussie over de herziening van de grondwet. De grondwetshervorming maakt deel uit van de onvoltooide veranderingen die voormalig president Raúl Castro na tien jaar in functie, heeft nagelaten. Castro is momenteel secretaris-generaal van de Cubaanse Communistische Partij en van de commissie die belast is met de voorstellen van grondwetswijzigingen. Volgens voorstanders van het homohuwelijk zou een erkenning van gelijkgeslachtelijke huwelijksrelaties in de grondwet moeten worden opgenomen.

religie-evangelicals-straat

Prediking op straat door evangelicals in Cuba.

‘We willen de autoriteiten bewust maken van het gevaar dat het homohuwelijk voor de natie kan betekenen,’ zegt Dariel Llanes Quintana, voorzitter van de Baptisten Conventie van het Westen. Volgens Llanes vroegen de vijf groepen, die geen deel uitmaken van de Cubaanse Raad van Kerken, de regering om toestemming op de Rampa 23 y L en Malecón, tot een demonstratie, maar dit verzoek werd afgewezen door de autoriteiten. Daniel Llanes Quintana: ‘We hadden een ontmoeting met de verantwoordelijken voor religieuze zaken van de Cubaanse Communistische Partij, Sonia Garcia en Caridad Diego. Zij legden uit dat de demonstratie niet kon worden gehouden, maar dat de grondwetshervormingen zouden worden uitgevoerd na een ‘breed publiek debat.’ Llanes legt uit dat de kerken van plan zijn om gebruik te maken van kerkgebouwen en gebedshuizen om hun positie uit te leggen aan de bevolking. In het gemeenschappelijk communiqué stellen de evangelische denominaties dat het gezin ‘een goddelijke instelling is, geschapen door God’ en dat het huwelijk ‘uitsluitend de vereniging is van man en vrouw’.

Communistische landen
De kerkleiders wijzen erop dat de genderideologie ‘niets te maken heeft met communistische landen’ en wijzen op landen als de voormalige Sovjet-Unie, China, Vietnam en Noord-Korea. ‘Deze alinea werd opgenomen als bewijs dat het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht niet bestaat in communistische landen,’ aldus bisschop Ricardo Pereira Diaz, een vertegenwoordiger van de Methodistenkerk. ‘Van het kapitalisme kun je niet nemen wat je wilt. Als het land communistisch is, laat het dan communistisch zijn’, voegde hij eraan toe. Voor deze religieuze leiders is de ideologie die wordt gepropageerd door overheidsinstellingen zoals het Centro de Educación Sexual (Cenesex), onder leiding van Mariela Castro, dochter van voormalig president Raúl Castro, een gevaar voor kinderen. ‘In andere landen kunnen ouders hun kinderen naar een privéschool of openbare school sturen volgens de regels van hun geloof. In een land als het onze, waar het onderwijs wordt geleid door de staat en er geen alternatieven zijn, is het leren van een kind dat in strijd is met zijn geloof, het schenden van zijn vrije wil,’ zegt hij. Pereira is van mening dat meer dan 60 procent van het land tegen het homohuwelijk en de genderideologie is, ook al beschikt hij niet over gegevens om dat cijfer te staven.

gay-bijeenkomst-icm-december2016

Een bijeenkomst in Havana van een groep evangelicals die steun biedt aan LHBTI-groepen

Homo’s en christenen
Homoactivist en lid van een Pinkstergemeente, Víctor Manuel Dueñas – op dit moment als balling woonachtig in Nederland – betreurt het dat de vijf evangelische kerkgenootschappen zwijgen over de vervolging van christenen. ‘In de Sovjet-Unie, Noord-Korea of zelfs Cuba was het belijden van je geloof praktisch een misdaad. Samen met homoseksuelen, werden christenen opgesloten in concentratiekampen. Deze dominees zouden de geschiedenis beter moeten bestuderen.’ Adiel González Maimó, geestelijk leider van de Iglesia Cristiana Metropolitan, die een open houding inneemt tegenover de LGBTI-gemeenschap, gelooft dat de genoemde kerkgenootschappen ‘alles zullen doen om het homohuwelijk te verhinderen’. Adiel González die nauwe banden heeft met Cenesex, noemt de brief van de kerkgenootschappen ‘een manipulatie’. Hij hoopt op een reactie van de autoriteiten. ‘Die worden ervan beschuldigd homofoob te zijn, terwijl ze juist zoveel voor de LGBTI-gemeenschap hebben gedaan.’

Bron
* Mario J. Pentón, website 14ymedio, 7 juli 2018

Link
* De Spaanstalige tekst van de verklaring van enkele evangelicalsgroepen in Cuba, 28 juni 2018

Het Cuba van Humboldt en Ruiz Urquiola

Bij de ingang van de Universiteit Alexander von Humboldt in Berlijn herinnert een inscriptie in het Spaans ons eraan dat het standbeeld van de Duitse wetenschapper die daar staat, een geschenk is van de Universiteit van Havana. Het is een eerbetoon aan degene die ‘de tweede ontdekker’ van Cuba wordt genoemd. De opposant en bioloog Ariel Ruiz Urquiola moet dit beeld vele malen zijn gepasseerd toen hij samenwerkte en studeerde aan deze universiteit.

Urquiola-Ariel Ruiz Urquiola-Ariel-Ruiz-bioloog2

Ariel Ruiz Urquiola

De naam van deze jonge, 43-jarige onderzoeker stond de afgelopen dagen op de voorpagina’s van tal van internationale media, omdat hij al meer dan twee weken in hongerstaking was. Met een streng vasten eiste Ruiz Urquiola zijn vrijlating nadat hij was veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf wegens vermeende ‘minachting’. Op die manier zette de wetenschapper zijn leven op het spel om zijn vrijheid op te eisen, met zijn eigen lichaam als hefboom tegenover dat wat hij als onrechtvaardig beschouwde.

Voorwaardelijk vrij
De Cubaanse autoriteiten hebben dinsdag toegegeven en Ruiz Urquiola vrijgelaten. Vanwege gezondheidsredenen, luidde de officiele reactie, waardoor hij weliswaar niet volledig van zijn straf is ontheven, maar wel naar huis kan terugkeren en kan terugkeren naar het agro-ecologische project dat hij in Viñales beheert. Hoewel zijn doorzettingsvermogen maakte dat hij deze strijd won, weet hij dat de ogen van de machthebbers op hem gericht zullen blijven want hij zal ‘de schuld’ moeten voldoen voor zijn publiekelijk geuite kritiek op het overheidsbeleid dat milieuschade veroorzaakt in dit beschermde gebied in het westen van Cuba.

Ideologische trouw
Terwijl Humboldt leefde en werkte in een wereld van ontdekkingen en verkenningen, maakte Ruiz Urquiola zware momenten door op dit eiland. De Duitsers hebben bijgedragen aan de uitbreiding van de kennis van geografie, flora, fauna en zelfs topografie van een land dat zichzelf nauwelijks kende. Maar meer dan twee eeuwen later is de Cubaanse wetenschappelijke gemeenschap in de greep van een gebrek aan middelen en buitensporige overheidscontrole. Onderzoekers worden nu niet alleen beoordeeld op hun capaciteiten of de resultaten van hun projecten, maar vooral op hun ideologische trouw.

humboldt-universiteit-berlijn

Het standbeeld van Alexander von Humboldt in Berlijn.

Zwijgen
Het is dan ook niet verwonderlijk dat tijdens de hongerstaking van de bioloog, er geen solidariteitsverklaringen waren of verzoeken om herziening van zijn zaak, van de ambtenaren, leraren en werknemers van het Ministerie van Wetenschap, Technologie en Milieu van Cuba. Ook heeft geen enkele officiële instantie die zich bezighoudt met de landbouwproductie, de zorg voor het ecosysteem of de studie van de fauna zijn stem verheven en geëist dat er recht werd gedaan aan Ruiz Urquiola. De officiële media noemden de zaak ook niet, maar veel sociale media publiceerden berichten en oproepen waarin zijn onmiddellijke vrijlating werd geeist. Zijn foto werd ook binnen Cuba op die wijze op grote schaal verspreid. De wetenschappelijke gemeenschap in Cuba zweeg, in tegenstelling tot collega’s uit andere delen van de wereld, die zich aansloten bij de hashtag #FreeAriel. Meer dan 200 jaar geleden ontdekte Humboldt een land waar hij alles over wilde weten en vertellen, nu leeft Ruiz Urquiola in een natie waar onderzoekers elk woord wegen en voorkeur geven aan het stilzwijgen.

Bron
* Yoani Sánchez, website 14ymedio, 5 juli 2018

Linken
* Twitter #FreeAriel
* De website OnCuba publiceerde op 29 juni 2018 een uitgebreid artikel over de achtergronden van de zaak Ariel Ruiz Urquiola; Las culpas de Ariel Ruiz Urquiola, met ruim 60 reacties.

Bisschop Pinar del Rio vraagt herziening proces Ruiz Urquiola

De bisschop van Pinar del Rio wil een herziening van de rechtzaak tegen de bioloog en opposant Ariel Ruiz Urquiola. Bisschop Jorge Serpa bezocht deze gewetensgevangene van Amnesty International in zijn gevangenis. Hij houdt een hongerstaking die al ruim een week duurt.

serp-bisschop-urquiola

De bisschop van Pinar del Río, Jorge Serpa, en de bioloog Ariel Ruiz Urquiola. 

Serpa zei dit tijdens een telefoongesprek met de website 14ymedio. Hij heeft ruim een uur met de gevangene gesproken en zei over hem: ‘Een persoon met wie men kan praten en over zijn opvattingen en overtuigingen van gedachten kan wisselen’, aldus Serpa. Over de gezondheidstoestand van Urquiola, benadrukte Serpa dat deze niet in gevaar is. Vooral buiten Cuba circuleren berichten over een dramatische verslechtering van Urquiola’s gezondheid. ‘Sommige mensen bellen mij en melden dat zijn leven in gevaar is. Dat is niet het geval. Serpa: ’Iemand die op een coherente manier een gesprek van een uur kan voeren, kan niet als verzwakt worden beschouwd, hoewel hij bij voortduring van dit proces, in die toestand kan geraken. Wie meerdere dagen op deze wijze doorbrengt, raakt verzwakt.’

Recht protest
Serpa zegt dat Urquiola’s protest gerechtvaardigd. ‘Hij wil gerechtigheid en vraagt herziening van het vonnis waartoe hij veroordeeld werd. Ik denk dat hij gelijk heeft en dat het zijn recht is om te protesteren,’ legt de bisschop uit. Ariel Ruiz Urquiola werd begin mei veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf wegens ‘belediging’. Ruiz Urquiola kreeg de maximale straf opgelegd. Zijn familie zegt dat de autoriteiten hem zijn stuk land in bruikleen willen afpakken om hem te straffen voor zijn verzet tegen de regering. De geneticus en biologieprofessor Ariel Ruiz Urquiola werd in mei 2016 om ideologische meningsverschillen van het Centro de Investigaciónes Marítimas / Centrum voor Maritiem Onderzoek van de Universiteit in Havana verwijderd.

cardet-actie-amnesty

Eduardo Cardet is sinds het overlijden (22 juli 2012) onder verdachte omstandigheden van Oswaldo Payá, Nationaal Coördinator van de Christelijke Beweging van Bevrijding (MCL). Hij werd in 2016 veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf en zou nu hij de helft van zijn straf heeft uitgezeten, in voorwaardelijke vrijheid worden gesteld. Dat hebben de autoriteiten onmogelijk gemaakt.

Amnesty en de VS
Twee weken geleden heeft Amnesty International Ruiz Urquiola tot gewetensgevangene uitgeroepen en actie ondernomen om zijn vrijlating te eisen. Dinsdag hebben de VS Cuba verzocht om ‘onmiddellijke’ vrijlating van alle politieke gevangenen op het eiland en hebben zij hun bijzondere bezorgdheid geuit over de situatie van Eduardo Cardet en Ariel Ruiz Urquiola. ‘De gevallen van dr. Ariel Ruiz Urquiola en dr. Eduardo Cardet, die allebei door een mensenrechtenorganisatie als ‘gewetensgevangenen’ zijn aangemerkt, zijn slechts twee voorbeelden van hoe de Cubaanse regering de vreedzame oppositie van haar eigen burgers het zwijgen blijft opleggen’, aldus Heather Nauert, woordvoerster van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Bron
* Mario J. Penton, website 14ymedio, 30 juni 2018

Cubaanse staatsmedia verliezen monopolie

Direct nadat in mei jl. een vliegtuig bij Havana neerstortte waarbij 113 mensen om het leven kwamen, zonden Cubaanse staatsmedia updates uit van de ramp, leverden via mobiele telefoons reportages vanaf de rampplek en zonden een interview ter plaatse uit met de nieuwe president Miguel Diaz-Canel. Toen later in mei, Cuba werd getroffen door de tropische storm Alberto, resulterend in een dozijn sterfgevallen, zond de staatstelevisie ongewoon lange beelden uit van vergaderingen waar ministers de reddingsacties bespraken. Andrea Rodriguez van Associated Press meldt uit Havana dat Cuba een Nieuw Communicatiebeleid voorbereidt om de concurrentie met andere media voor te zijn. De staatsmedia in Cuba hebben er nog niets over gemeld.

granma-bicitaxista

Bicitaxista leest Granma, de officiële krant van het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij

Cuba verbiedt onafhankelijke media en berichten in de staatspers bestonden geruime tijd voornamelijk uit transcripties van officiële verklaringen van de Communistische Partij, triomfrapporten over industriële productie of uitbundige lofprijzingen aan het adres van de leiders van het land. Die gezwollen stijl lijkt geleidelijk te veranderen in het kielzog van Diaz-Canel’s presidentschap sinds april. Cubaanse journalisten zeiden tegen persbureau Associated Press dat het Politburo van de Cubaanse Communistische Partij, een van de machtigste organen van het land, onlangs een document heeft goedgekeurd dat bekend staat als Nieuw Communicatiebeleid en dat erop gericht is de staatsmedia meer mogelijkheden te geven om nieuws te verspreiden, zoals collega’s in andere landen doen. Het nieuwe beleid werd ergens in de eerste drie maanden van dit jaar goedgekeurd, toen Díaz-Canel vicepresident was en verantwoordelijk voor het media- en communicatiebeleid van het land. Het trad in werking rond de tijd dat Díaz-Canel op 19 april de macht van Raúl Castro overnam, die 10 jaar had geregeerd zonder veel informatie te verstrekken over zijn verrichtingen aan het Cubaanse publiek of de internationale media.

Donkere grot
‘Cuba is in termen van connectiviteit en toegang tot informatie de afgelopen tijd veranderd,’ zegt David Vasquez, de voormalige directeur van Cachivache, een online tijdschrift voor Cubaanse millenials. ‘Misschien beschikken mensen nog niet over de toegankelijkheid tot nieuwe media die we graag zouden willen, maar er is voortdurend nieuwsconsumptie en het is gewoon niet waar dat het land een donkere grot is, zonder licht.’ De Cubaanse regering heeft nog niets in het openbaar gezegd over haar nieuwe communicatiebeleid. Maar journalisten in dienst van de staatsmedia zeggen dat het de bedoeling is de concurrentie aan te gaan met alternatieve online bronnen. Cuba heeft een van de laagste internetaansluitingen ter wereld, maar de toegangelijkheid groeit snel. Cubanen on-line hebben toegang tot een bijna onbeperkt aantal media, van onafhankelijke Cubaanse online tijdschriften tot anti-Castro uitgaven gefinancierd door de Amerikaanse overheid. Veel van deze sites worden geblokkeerd, maar de inhoud ervan is toegankelijk via Facebook en andere sociale media. Het land heeft nu bijna 2.500 wifi-plekken, maar de kosten van $1, ruwweg een gemiddeld dagloon, maken het online gaan voor veel Cubanen onbetaalbaar.

Toegankelijkheid internet
Onafhankelijke Cubaanse online media opereren in een grijs gebied, noch expliciet legaal noch illegaal, en over het algemeen getolereerd als ze controversiële onderwerpen te vermijden. ’Dit beleid is een reactie op klachten van staatsmedia en de samenleving en de behoefte aan meer informatie, die door overheid en de partij wordt erkend en die vanzelfsprekender wordt naarmate de internettoegang in het land is gegroeid,’ zegt José Raúl Gallego, een schrijver voor de onafhankelijke website El Toque.

internet-jongeman-mobiel-meisjeProeffase
Op basis van de Cubaanse Grondwet vaardigt de Cubaanse Communistische Partij algemene richtlijnen uit aan de Cubaanse regering, die vervolgens wetten en verordeningen opstelt om die richtlijnen ten uitvoer te brengen. Maar veel elementen van het nieuwe mediabeleid lijken nog lang niet te zijn gerealiseerd. Anderen worden gecommuniceerd aan een selecte groep journalisten die als testgroep lijkt te fungeren. Velen verwachten een bredere verspreiding van het nieuwe beleid en zelfs de goedkeuring ervan in de loop van de zomer. Dit nieuwe beleid geeft directeuren van kranten, televisie- en radiostations de mogelijkheid in geval van belangrijke gebeurtenissen zoals fatale rampen, uitzendingen te verzorgen zonder de eerder verplichte toestemming van het Departement van Ideologie (DOR) van de Cubaanse Communistische Partij. Die verandering werd zichtbaar tijdens de verslaggeving over het vliegtuigongeluk van vorige maand.

Reclame
Het nieuwe beleid staat ook reclame toe, ook van de kleine particuliere sector in Cuba. Ook wordt een nieuwe regelgevende instantie voor de media in het leven geroepen die onafhankelijk is van de partij en komen er afdelingen voorlichting in ministeries en gemeenten, die nu systematisch ontbreken binnen het eenpartijstelsel van Cuba.

internet-opladen-hier

Hier opladen!

Monopolie
‘Het monopolie op informatie in Cuba staat ter discussie,’ zegt Elaine Diaz, oprichter van de onafhankelijke nieuwssite Periodismo de Barrio. Veel voorstanders van meer transparantie op Cuba twijfelen er echter aan of het nieuwe beleid veel zal helpen. Terwijl de internationale media in de roerige en dubieuze geschiedenis doken van de Mexicaanse chartermaatschappij die de Boeing 737 verhuurde die neerstortte, zwegen de Cubaanse media in alle talen over elementen als de noodzaak van verder onderzoek en de verantwoordelijkheden voor de ramp. ‘De dwingende noodzaak is een van de problemen in de Cubaanse journalistiek,’ zegt Gallega. ‘En soms heb je dwingende verslaggeving die dubieus is en daardoor geen kwaliteitsjournalistiek.’

internet-enter-Carlos-Melian-2_Obstáculos-al-AccesoBron
* Andrea Rodriguez, Associated Press, 21 juni 2018

Link

* Website Cachivache met een uitvoerig Spaanstalig artikel Desconectados en Cuba: sí, pero cuánto? Met een overzicht van de stand van zaken over de connectiviteit in Cuba.

Bijlage
* De website Periodismo de Barrio publiceerde in mei een special over internet in Cuba met 13 reportages en 12 overzichtsartikelen met thema’s als de geschiedenis van internet in Cuba, een profiel van het staatsbedrijf ETECSA, anecdotes, de wifi en Nauta-plaatsen en de jongerencomputerclub Joven Club de Computación y Electrónica in Santiago de Cuba. Verder gesprekken met ondezoekers zoals Juan Antonio García Borrero en Yohana Lezcano, met voorstellen om internet te gebruiken als stimulans voor deelname van burgers aan de maatschappij.
Ook informatie over de platforms Facebook en YouTube, de verspreiding van Airbnb op het eiland, de veranderingen in de relaties tussen echtparen door gebruik van technologie en het grootste undergroundnetwerk SNET in Cuba.

Journalist Ravsberg dreigt werkvergunning te verliezen

Fernando Ravsberg dreigt zijn accreditatie als buitenlands journalist werkzaam in Cuba, te verliezen. Ravsberg is geboren in Uruguay en al ruim 30 jaar werkzaam in Havana o.a. voor BBC Mundo, Telemundo in de VS, de Zweedse radio, TV Azteca in Mexico en op dit moment voor het Spaanse blad Publico. Ook is hij hoofdredacteur van de website Cartas desde Cuba, waarin hij de traagheid van de veranderingen, de bureaucratie, perscensuur en corruptie bekritiseert. In een recente bijdrage eiste hij een onafhankelijk onderzoek naar de recente vliegramp bij Havana die aan 112 personen het leven kostte. Ravsberg sympathiseert met de revolutie. De populaire zanger Silvio Rodriguez heeft zich gekeerd tegen de maatregel van de autoriteiten tegen Ravsberg evenals de dichter Fernández Retamar, ook directeur van de uitgeverij Casa de las Americas.

ravsberg-fernando

Fernando Ravsberg

Volgens Ravsberg hebben de problemen met de verlenging van zijn werkvergunning als journalist meer te maken met zijn werkzaamheden voor  zijn blog Cartas desde Cuba dan met zijn werk voor buitenlandse media als Público. De autoriteiten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken hebben dat tegenover Ravsberg bevestigd. ‘Niemand kritiseert mijn werk als correspondent, maar men ontvangt wel steeds kritische boodschappen over wat ik publiceer op Cartas desde Cuba’. Hij kan niet zeggen hoelang de procedure van de verlenging nog gaat duren en of zijn verzoek tot verlenging zal worden gehonoreerd. Verlies van accreditatie kan ook leiden tot verlies van zijn verblijfsvergunning hoewel hij getrouwd is met een Cubaanse en enkele kinderen heeft.

cartas-desde-cuba-ipadZes maanden
Ravsberg herinnert zich het jaar 2014 toen hij zijn werk als correspondent voor de BBC als correspondent in Havana verloor en accreditatie aanvroeg voor Público; toen duurde het 6 maanden voor de autoriteiten hun jawoord gaven en kon hij ondertussen doorwerken. ‘Wat is er in deze 4 jaar veranderd?’ vraagt Ravsberg zich af.

Steun
De dichter en essayist Roberto Fernández Retamar (88), directeur van Casa de las Américas, nam het op voor Ravsberg die ‘zo helder en moedig onze Revolutie verdedigt’. Retamar liet dit weten op de weblog La Segunda Cita van de zanger en tekstdichter Silvio Rodríguez. ‘Het is ongelofelijk wat men heeft gedaan. Men moet zich wenden tot wie dan ook om deze monsterlijke maatregel ongedaan te maken’. Silvio Rodríguez: ‘Als zijn werkvergunning in Cuba wordt ingetrokken en men Ravsberg dwingt na 30 jaar met zijn Cubaans gezin te verhuizen, kan dit een waterscheiding veroorzaken binnen deze Revolutie die wij zo hebben liefgehad, verdedigd en hebben helpen opbouwen,’ schrijft de zanger die er aan toevoegt niet altijd in te stemmen met wat Ravsberg schrijft, maar ‘over het algemeen bedrijft hij journalistiek die wij nodig hebben; intelligent, uitdagend en revolutionair’. bandera-cuba-tortuga-schildpadRavsberg was al vaker doelwit van kritiek uit de meest orthodoxe sectoren van het officiële Cuba. Hij werd van manipulatie beschuldigd nadat hij een tekst had gepubliceerd over de economie in Cuba, geïllustreerd met een karikatuur van een schildpad die een spoor achterlaat in de kleuren van de Cubaanse vlag. Maar de journalist wordt ook gewantrouwd door sommige dissidenten. De columniste en blogger Miriam Celaya zegt over hem: ’Ravsberg is in wezen geen journalist, maar een propagandist van het Cubaanse regime’. Volgens Celaya is hij ‘een extreme tegenstander van de dissidentie’. Dit diepe wantrouwen komt ook tot uiting bij een artikel op de website 14ymedio met zeer kritische observaties over zowel Rodríguez als Ravsberg. Zie de ruim 30 reacties.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio, Marti Noticias, 13 juni 2018

Linken
* Fernando Ravsberg, Cartas desde Cuba, 13 juni 2018 over een gerechtelijk onderzoek naar het vliegtuigongeluk.
* ‘Horror. Wij raken Ravsberg kwijt’ La segunda cita , weblog van Silvio Rodríguez, met tientallen steunbetuigingen voor Ravsberg.

Cuba telt naar schatting 120 politieke gevangenen

De Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening (CCDHRN) schat dat Cuba 120 politieke gevangenen telt. De onafhankelijke mensenrechtencommissie stelt dat een exact cijfer moeilijk te geven is omdat de Cubaanse regering elke samenwerking met internationale organisaties zoals het Internationale Rode Kruis, instellingen van de VN of andere internationale instellingen op dit terrein afwijst. Cuba telt in het geheel 65.000 tot 70.000 personen die gevangen zitten, verspreid over 150 tot 180 gevangenissen, penitentiaire inrichtingen en kampen. De CCDHRN spreekt van een ‘enorm en overbevolkt gevangenissysteem’.

combinado-del-este-bewaker

Bewaker in de gevangenis Combinado del Este

Wat betreft de 120 politieke gevangenen spreekt de CCDHRN over 96 opposanten en/of dissidenten en 24 gevangenen die worden beschuldigd van het gebruik of voorgenomen gebruik van enige vorm van geweld om actie te voeren tegen de veiligheid van de staat. Het verslag benadrukt dat het dringend noodzakelijk is dat het land een wet inzake het gevangeniswezen maakt waarbij gevangenissen worden gedemilitariseerd en ondergeschikt worden aan burgerlijke instituten.

Bijlagen
Het verslag bevat twee bijlagen. De eerste bevat 10 gevallen van ex-gevangen gewetensbezwaarden die voorwaardelijk zijn vrijgelaten, maar nog steeds blootstaan aan allerlei draconische maatregelen, waaronder het verbod om vrij naar het buitenland te reizen met het recht om naar Cuba terug te keren. In de tweede bijlage staan de namen van 21 gevangenen die tussen de 15 en 27 jaar onder onmenselijke en vernederende omstandigheden worden vastgehouden. ‘Het zijn zonder twijfel enkele van de oudste gevangenen van het westelijk halfrond’, aldus het rapport van de CCDHRN.

bezoek-obama-Barack-Castro-pers-21032016

Persconferentie 21 maart 2016

Raúl Castro
In maart 2016, tijdens het bezoek van de Amerikaanse president Barack Obama aan Cuba, ondervroeg een journalist Raúl Castro tijdens een persconferentie over het bestaan van politieke gevangenen op het eiland. ‘Geef mij nu de lijst van politieke gevangenen om ze vrij te laten. Noem de namen,’ aldus Castro die zichtbaar geschokt was door de vraag van CNN-verslaggever Jim Acosta. Amnesty International (AI) voert aan dat de regering Havana dubieuze juridische termen gebruikt om dissidenten te straffen. Amnesty noemt o.a. veroordelingen vanwege openbare ordeverstoring / desórdenes públicos, minachting / desacato, gebrek aan respect  / falta de respecto, gevaar / peligrosidad en agressie / agresión. De internationale mensenrechtenorganisatie spreekt in dit verband van criminalisering van de geweldloze oppositie.

Bron
* De website 14ymedio, 11 juni 2018

Link
* Lijst van juni 2018 van de CCDHRN met namen van gevangenen.