Alternatieve homobeweging wil los van de staat opereren

Cubaanse activisten willen een beweging voor lesbo’s, homo’s, biseksuelen, transseksuelen en interseksuelen (LHBTI) zonder de ‘politieke agenda’ van Mariela Castro, directeur van het officiële CENESEX-instituut. Drie van hen spraken met de website 14ymedio. Juana Mora Cedeño, directeur van Arco Iris Libre de Cuba, zal niet ontkennen dat Mariela Castro, de dochter van Raúl Castro, veel zaken bespreekbaar heeft gemaakt, maar het gaat niet alleen om homorechten, de ‘bevordering van de integrale mensenrechten is onze prioriteit.’

lgbti-Juana Mora Cedeño, directora de la organización Arco Iris Libre de Cuba

Juana Mora Cedeño, aan het hoofd van de tafel

‘Onze prioriteit is de verdediging van de rechten van de LHBTI-gemeenschap in Cuba en de scholing van de leden. Het gaat niet alleen om wat nationaal is bereikt, maar wij willen ook dat internationaal gemaakte afspraken bekend worden ter wille van onze bescherming.’ zegt Juana Mora Cedeño. Zij verwijst naar een VN-studie over seksuele oriëntatie en genderidentiteit Nacidos Libres e Iguales. Cedeño’s project Macroproyecto Manos genaamd, is een samenwerkingsverband van LHBTI-groepen, dat in 2014 werd opgericht uit noodzaak omdat men niet langer onder de vleugels van Cenesex wilde opereren. ‘Het verschil tussen ons en Cenesex is dat ons project uit de LHBTI-gemeenschap voortkomt, terwijl Cenesex een officieel project is dat volgens de richtlijnen van de gevestigde macht opereert’. De organisatie Manos geeft ook adviezen aan homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transseksuelen over hoe men de rechten van deze groepen kan verdedigen. Ook hiv-patienten krijgen adviezen. Manos ontvangt daarbij de steun van de Colombiaanse organisatie, Fundación Caribe Afirmativo. 

Transseksuelen
Sisi Montiel (Michele Hernández Sánchez) is een transvrouw en leider van het netwerk Trans Fantasía: ‘Het is erg moeilijk om in Cuba over mensenrechten te spreken omdat mensen denken dat je dan de regering omver wilt werpen. Wij moeten dagelijks en met veel geduld werken aan het slechten van deze taboes.’ Sisi Montiel legt uit dat zij dubbel gediscrimineerd wordt: ‘De transseksuelen die actief zijn in Cenesex, noemen me opposant en de samenleving discrimineert mij als transvrouw. Dat hindert mij want ik voel me geen opposant. Ik ben een activist voor LHBTI-rechten, maar ik wil geen deel uitmaken van Cenesex.’

mariela-castro-Mariela Castro pictured promoting International Day Against Homophobia, in Havana, Cuba2014

Mariela Castro aan het hoofd van de mars t.g.v. de Internationale Dag tegen Homofobie (2014)

Vervolging
Volgens Montiel is er sprake van vervolging van homo’s, transseksuelen, biseksuelen en lesbo’s die zich losmaken van de officiële organisatie. ‘Onze organisatie Macroproyecto Manos is officieel niet toegestaan. In Cuba bestaan enkel organisaties die de regering erkent en men accepteert geen groep die hetzelfde doet als Mariela Castro,’ legt zij uit. Alle projecten rond LHBTI’ers lopen via Cenesex en anderen die niet door de Staat erkend worden, worden gediscrimineerd, werken half-illegaal en hebben geen mogelijkheid om financiële hulp te ontvangen.
‘Waarom zou je aan de manifestatie van Cenesex meedoen om vervolgens ’s nachts gearresteerd te worden. Veel van de transseksuelen zijn sekswerkers, worden door de politie opgepakt en beschuldigd van het bedrijven van betaalde seks, bezit en gebruik van drugs,’ legt Montil uit. ‘Voor de politie is het een simpele zaak. Je krijgt een boete en zij zeggen: ‘dat lost je peetmoeder Mariela wel voor je op’ want voor de politie is Mariela Castro de peetmoeder van alle homo’s. Maar ik wil geen peetmoeder, want ik ben geen santo / heilige (een verwijzing naar de rituelen in de Afrocubaanse godsdienst.)

lgbti-Delgado-Gonzalez-Fundacion-Cristiana-Esperanza

Mario José Delgado González, activist en directeur van de Fundación Cubana Cristiana Divina Esperanza

Bruggenbouwer
Mario José Delgado González, activist van de Fundación Cubana Cristiana Divina Esperanza / Christelijke Cubaanse Stichting van de Goddelijke Verwachting wil de strijd voor de rechten van deze groepen, ontdoen van het politieke imago dat Mariela er op drukte. Hij werkt ook binnen het Macroproyecto Manos: ‘Wij zouden graag met Mariel Castro willen samenwerken en projecten opzetten. Wij weten dat zij ons kent, maar hoewel wij bruggen willen bouwen kregen we nooit een reactie,’ zegt de activist. Delgado González: ‘De projecten verschillen ook. Ons enig belang is de bevordering van de rechten van deze gemeenschappen zonder politieke etiketten. Mariela heeft een veel politiekere aanpak en vertegenwoordigt slechts de mensen die haar ideologie onderschrijven.’ (…) ‘Wij zetten ons in voor bevordering van de integrale mensenrechten en dat gaat verder dan het LHBTI-thema. Wij zouden willen werken vanuit een legaal platform met alle rechten en plichten die dat met zich meebrengt,’ aldus Delgado González, die er heilig van overtuigd is, ooit dit doel te bereiken.

Bron
* Mario J. Pentón, website 14ymedio, 3 juni 2017

Link
* De website Cubanos por el Mundo (Spaans): ‘Het zijn geen homorechten, het zijn mensenrechten.’

Mariela Castro: ‘Het volk wil geen terugkeer naar kapitalisme’

‘Cuba blijft vasthouden aan zijn socialistisch project’, aldus Mariela Castro Espín, directeur van het Nationaal Centrum voor Seksuele Hervorming / Centro Nacional de Educación Sexual (CENESEX) tijdens een filmfestival vorige week in Mexico. Ook benadrukte zij dat Cuba het homohuwelijk in Cuba niet zal invoeren omdat het onnodig is alles uit ‘het buitenland te kopiëren’.

LGBTI-marcha-Mariela-Castro-mei2016-madrazo

Mariela Castro tijdens de Gaypride vorig jaar

Het Mexicaanse dagblad La Jornada vroeg Mariela Castro ook naar het ‘verborgen kapitalisme’ op het eiland. Castro benadrukte dat men zich ‘niet zal wenden tot het kapitalisme: Het volk wil geen terugkeer naar het kapitalisme. Wij gaan verder met het uitvinden van het socialisme’. De dochter van Raúl Castro bezocht in Mexico een filmfestival en kreeg er een  prijs uitgereikt vanwege haar actieve inzet voor de rechten van homo’s, vrouwen en aidspreventie. In het interview met La Jornada werd zij ook gevraagd naar de weigering van de Cubaanse autoriteiten de Mexicaanse ex-president Felipe Calderón in Cuba toe te laten om er de dissidentenprijs Oswaldo Payá, Verdad y Vida, in ontvangst te nemen. In haar reactie verwees Mariela Castro naar paus Franciscus: ‘Zoals paus Franciscus zei: Latijns-Amerika kent het bestaan van cipayos. Wij zullen de deuren niet openen voor hen die het vaderland verkopen’, was haar enige antwoord. (cipayo is een soldaat of strijder die arbeid verricht voor de bezettende macht, redactie).

Migratie
Op de vraag of het migratiebeleid sinds de komst van Donald Trump voor de Cubanen is veranderd, zei ze: ‘Tot nu toe niet. Wij willen gelijke behandeling voor immigranten uit de hele wereld die naar de VS komen op zoek naar betere economische omstandigheden. Maar de speciale wet La Ley de Ajuste voor Cubanen willen wij niet. Die bevordert ongeordende migratie die illegaal en ook gevaarlijk is. Ideaal is dat men de noodzakelijke visa verstrekt zodat men kan reizen zonder risico’.

Socialisme
Over het einde van het embargo en de groei van buitenlands kapitaal op het eiland, zei Castro Espín dat een ‘beperkte instroom van kapitaal, niet zal leiden tot het ontstaan van een maatschappelijke klasse die lijnrecht staat tegenover degenen die historisch geëxploiteerd werden en behoorden tot de bezitlozen. Wij willen niet dat sociale groepen tegenover elkaar komen te staan. Dat hebben we overwonnen met de Revolutie en de Staat en de Partij zullen er voor waken dat er een klasse ontstaat met zoveel invloed in de politiek, waardoor de tegenstellingen worden bevorderd’. Ook benadrukte ze dat de Staat dient te waken over sectoren als de gezondheid, cultuur, de sport en de voedselsector en zo ‘grenzen stelt aan  de particuliere sector.’

gayvlagenautohuwelijkwendy-ignacio

In 2011 sloten twee Cubanen een improvisorisch niet-legaal huwelijk

Homohuwelijk
Over het ontbreken in Cuba van wetgeving die de invoering van het huwelijk voor stellen van gelijke sekse mogelijk maakt, verschool zij zich achter de zinsnede dat ‘wetten niet de vooroordelen en opvattingen kunnen veranderen’en ‘Cuba heeft geen wet ter bevordering van het homohuwelijk ingevoerd omdat we niet dat wat anderen invoeren, willen kopiëren. Bovendien maakt zo’ n wet geen einde aan de haatmisdaden tegen deze groep,’ aldus Castro. ‘Hoofddoel is niet het homohuwelijk, het is een van de middelen. Voor ons is het belangrijkste doel de bevordering van gelijke kansen zoals we daar ook in slaagden op het terrein van de discriminatie van de vrouw.’  Tot nu toe hield Mariel Castro in gesprekken met de buitenlandse pers (in de staatsmedia is dit thema taboe) de introductie van het homohuwelijk open. Het interview in La Jornada sluit nu de komst van het homohuwelijk in Cuba uit. Op de website 14ymedio probeert Miguel Angel in een reactie die ommekeer te verklaren. Hij schrijft: ‘Het regime kan het op dit moment goed vinden met de katholieke kerk en wil geen problemen met de kardinaal.’

Zelfkritiek
Mariela Castro oefende ook enige zelfkritiek uit in verband met de jaarlijkse Gaypride in Havana. Zij zei niet overtuigd te zijn van de waarde van dergelijke optochten omdat ‘het carnavaleske beeld’ van de homogemeenschap erdoor wordt bevestigd. ‘Ik wil dat de bevolking hun werkelijkheid ziet en een houding van fundamentele waardigheid.’

Bron
* Diario de Cuba en 14ymedio, 13 maart 2017

Link
* Het volledige interview met Mariela Castro in La Jornada van 11 maart 2017

Nieuw kerkgenootschap: vóór homo’s en pro-Fidel

Op de Internationale Dag van de Mensenrechten op 10 december jl. kwam de Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk / Iglesia Comunitaria Metropolitana (ICM) in Havana bijeen om eer te bewijzen aan de overleden leider Fidel Castro.  Tegelijkertijd stelde ze zich open voor lesbo’s, gays, biseksuelen en inter-seksuelen (LGBTI), aldus de voorganger Elaine Saralegui, die deze kerk in Cuba leidt.

gay-bijeenkomst-icm-december2016

De kerkdienst van de Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk / Iglesia Comunitaria Metropolitana (ICM) deze maand in Havana

Dit kerkgenootschap is het eerste religieuze instituut in Cuba dat gezinnen accepteert met homoseksuele ouders, voorstander is van huwelijkse homorelaties en het kerkelijk ambt openstelt voor leden van de LGBTI. Ook wil de kerk een schuilplaats zijn voor gelovigen uit andere christelijke gemeenschappen en voor personen die om diverse redenen slachtoffer zijn van discriminatie of worden achtergesteld. De bijeenkomst vond plaats in het Centrum Oscar Arnulfo Romero (OAR), waar dominee Raquel Suárez van de Eben-Haëzerkerk in de wijk Marianao voorging. Zij preekte over de brief van Paulus aan de Galaten. Volgens Suárez staat in deze brief het respect voor diversiteit en de waarde van persoonlijke en gemeenschapsveranderingen centraal.

gay-icm-mariela-castro-junto-al-rev-elder-troy-perry-obispo-fundador-de-la-icm-y-el-rev-elder-hector-gutierrez-der-07072016

Mariela Castro en de oprichter van de ICM, bisschop Troy Perry (links)

Onderscheiding
De Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk kwam eerder dit jaar in het nieuws toen zij de prijs Be Justice uitreikte aan Mariela Castro, dochter van de Cubaanse president die zich inzet voor homo-emancipatie.
Onafhankelijke LGBTI-groepen voelen zich overigens door de activiteiten van Mariela Castro en haar instituut voor seksuele hervorming CENESEX (Centro Nacional de Educación Sexual) in het geheel niet gesteund. Onafhankelijke homogroepen die om principiële redenen weigeren samen te werken met CENESEX worden vaak onder druk gezet om hun activiteiten te staken en zich te scharen onder de paraplu van Mariela Castro, die ook nog eens de dochter van president Raúl Castro is.

gay-nelson-gandulla-izq-junto-a-otros-activistas

Nelson Gandulla (links) met twee andere activisten

Pressie
Het overkwam de LGBTI-activist Nelson Gandulla die volgens de mensenrechten-
organisatie Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) twee uur lang werd ondervraagd in de kantoren van de Immigratie en Vreemdelingendienst door kapitein Ihosvani, kapitein Angel en de medewerker van de Staatsveiligheid, Patricia. De ondervragers wilden weten wie de reizen van deze activist financierde en maakten duidelijk dat deze organisaties ‘zakkenvulllers’ zijn en geen interesse hebben in gay-zaken, maar er op uit zijn ‘Mariela Castro als directeur van de staatsinstelling CENESEX en dochter van de president in diskrediet te brengen.’ De ondervragers drongen er bij Nelson Gandulla op aan zich aan te sluiten bij ‘de strijd van CENESEX’, waarop deze antwoordde dat het ‘Mariela is die niet met hen wil samenwerken.’ Uiteindelijk werden Gandulla en zijn familie bedreigd met gevangenisstraf als ze hun activiteiten zouden voortzetten ‘wegens belediging van de autoriteit van Mariela Castro door slecht over haar te spreken.’ Ook werd gedreigd met een reisverbod voor Nelson Gandulla en andere LGBTI-activisten.

Bron
* Diario de Cuba, december 2016

Link
* Website Diario de Cuba, 12 december 2016: Una ‘iglesia del amor y castillo del sexo’ abre sus puertas a la comunidad LGBTI en La Habana

Opbrengst suikerrietoogst 2015-2016 met 19% gedaald

De productie van Cubaanse rietsuiker is in de periode 2015-2016 met 19% gedaald. Daarmee wordt gebroken met een stijgende tendens die in 2010 werd ingezet. Oorzaken voor de achteruitgang zijn de klimaateffecten, de kwaliteit van het suikerriet, het absenteísme van de arbeiders en tijdverlies zowel bij de oogst als in de fabrieken, aldus leidinggevenden van het suikerstaatsbedrijf Azcuba die in de partijkrant Granma dinsdag 6 juli aan het woord kwamen.

fidel-zafra-suikerriet

Een jeugdige Fidel kapt suikerriet

Voeg daarbij de verlate start van 13 van de 50 centrales of suikerfabrieken in het land. Die late start was bij 5 fabrieken te wijten aan ‘zaken die de industriesector aangaan’ en bij 8 aan de regen en de extreme vochtigheid van de grondstof. Dat meldden functionarissen van Azcuba vorige week in een commissievergadering van de Nationale Assamblee. Voor de volgende suikerrietcampagne in 2016-2017 verwacht Azcuba 27% groei van de suikerrietoogst en 45% van de suikerproductie en hoopt daarbij te kunnen rekenen op 54 centrales in heel het land. Volgens de directeur Voorlichting, Communicatie en Analyse Dionis Pérez bleven de resultaten in elke fase van het productieproces achter op de planning. Bij de verwerking en het persen van suikerriet werd 95% gehaald, de productie van suiker 80% en 85% van de geplande industriële opbrengsten werden gehaald. Voor dit jaar verwacht Pérez een oogst van 1,2 miljoen ton suiker.

logo-azcuba-suikerWereldmarkt
De teruggang in de suikerproductie is, samen met de daling op de wereldmarkt van de prijzen van olie en nikkel, reden voor de Cubaanse regering om besparingen en bezuinigingen in te voeren. Minister Murillo van Economische Zaken presenteerde dit noodprogramma afgelopen week tijdens een zitting van de Nationale Assemblee.

suiker-grafiek- zafra-azucarera-Foresightcuba

Suikerproduktie in Cuba afgezet tegen de productie op de wereld

Dieptepunt
Op de website Diario de Cuba beschrijft Roberto Álvarez Quiñones de geschiedenis van de Cubaanse suiker. Cuba was 160 jaar lang de belangrijkste suikerproducent van de wereld. In de jaren vijftig exporteerde het land de helft van alle suiker en produceerde tussen de 5,3 en 7,1 miljoen ton suiker in 161 suikercentrales. Toen Fidel Castro in 1959 aan de macht kwam nationaliseerde hij, op aandringen van Che Guevara, eind 1960 de suikersector. In twee jaar tijd daalde de opbrengsten van 6,8 tot 3,8 miljoen ton. Als Fidel de suikerindustrie niet had vernietigd en Cuba zou 6 miljoen ton suiker per jaar hebben geproduceerd was, aldus Álvarez Quiñones, er voldoende suiker voor de consumptie in Cuba geweest en het land zou 5,3 miljoen ton, met een waarde van 2,3 miljard dollar, hebben kunnen exporteren. Dat is zesmaal het bedrag dat het dit jaar aan de export verdient en meer dan de opbrengsten uit de toeristensector. Quiñones wijst ook op de opbrengsten die zouden voortvloeien uit de productie van ethanol; die schat hij op 7,1 miljard dollar en dat is driemaal de inkomsten van de toeristensector. Het staatsdirigisme in de suikersector leidde tot de laagste opbrengsten van suiker per hectare in heel Latijns-Amerika. Sinds 2002 wordt die gemiddeld geschat op 24 tot 41 ton per hectare. In Peru, Guatemala en Colombia is dat 90 tot 120 ton. Vóór 1959 was er geen enkel Latijns-Amerikaans land dat Cuba passeerde op deze rendementslijst. Volgens Álvarez Quiñones zou zonder het beleid van de Castro’s, de Cubaanse suikeroogst 7 miljoen ton per jaar kunnen bedragen. Dat is net zoveel als de fabrieken van de eerder uitgeweken Fanjul-broers nu in hun fabrieken in de VS en de Dominicaanse Republiek produceren. De Fanjul-broers bezaten tot 1959 een suikerimperium in Cuba.

Bron
* Persbureau EFE
* Roberto Álvarez Quiñones: Menos azúcar en el peor momento / Minder suiker op het slechtste moment, Diario de Cuba 6 juli 2016

Cuba’s onafhankelijke LGBTI-gemeenschap herdenkt

Cuba’s onafhankelijke LGBTI-gemeenschap herdacht dinsdag 28 juni de rellen in 1969 bij de Stonewallbar in New York, die de aanzet vormden voor een wereldwijde beweging voor gelijke gayrechten. De activiteiten aan de Malecón in Havana waren georganiseerd door de onafhankelijke groep Proyecto Arcoíris, die het moest doen zonder de steun van instituten van de staat of aandacht in de staatsmedia.
Proyecto Arcoíris wordt niet erkend en omschrijft zichzelf als ‘antikapitalistisch en onafhankelijk’ en strijdt tegen ‘het stigma en de discriminatie vanwege de seksuele oriëntatie in Cuba.’

gay-orlando-juni2016-Christopher-Sanfeliz-Alejandro-Barrios

Christopher Sanfeliz en Alejandro Barrios, twee slachtoffers van de moordpartij in Orlando met een Cubaanse achtergrond

Een van de deelnemers Isbel Díaz Torres zegt ‘eer te willen bewijzen aan de mensen die in Orlando, Florida waren omgekomen als slachtoffer van de haat, de homofobie en alle onbegrip die op deze wereld bestaat, inclusief in Cuba.’ Torres betreurt het dat de officiële pers in Cuba heeft gezwegen over het  feit dat onder de slachtoffers twee jonge Cubanen waren. De schrijver en dramaturg Norge Espinosa toonde zich positief over het feit dat president Obama de Stonewallbar ‘waar de strijd van homoseksuelen begon’ wil uitroepen als een plek van grote historische betekenis voor de VS. Yasmín Silvia zei tegen de website 14ymedio dat het Proyecto Arcoíris zich verbonden voelt met de herdenking van Stonewall op 28 juni.

gay-Proyecto-Arcoiris-Stonewall-Orgullo-Cuba-28062016

Kiss-In in Havana

17 mei of 28 juni?
De officiële LGBTI-beweging geleid door de presidentsdochter Mariela Castro, weigert deze datum te vieren ‘omdat zij de Amerikanen niet wil imiteren’. Mariela’s organisatie, het Centro Nacional de Educación Sexual (Cenesex), viert vooral de 17e mei, de dag waarop de Wereldgezondheidsorganisatie in 1990 homoseksualiteit schrapte van de lijst met erkende ziekten. Voor Yasmín Silvia is de herdenking van de 28ste juni juist van belang vanwege ‘de rebellie, de spontane actie en de zelforganisatie van de LGBTI-beweging in Cuba.’ Aan de Malecón werd een soort Kiss-In  (Besade Diversidad y la Igualdad) georganiseerd omdat de kus ‘een vreedzame uitdrukking is van de wijze waarop een minderheid de publieke ruimte in bezit neemt, die daar gewoonlijk niet toe in staat is en zich vrij uitdrukt’. Silvia benadrukt ook dat ‘wij anderen willen tonen dat wij ons zeker niet schamen voor wat we zijn.’ En ‘heteroseksuelen hebben niets te verliezen omdat twee homo’s of twee lesbo’s elkaar kussen.’ Arcoiris wil de 28ste juni blijven vieren en de 17e mei (Dag tegen de Homofobie en Transfobie, georganiseerd door Mariela Castro) ontdoen van de commerciële aspecten ‘want wij zijn een antikapitalistische groep.’

Bron
* Luz Escobar op de website 14ymedio, 29 juni 2016

Protest tegen homofobie in Havana

Enkele honderden mensen namen zaterdag 14 mei in Havana deel aan de negende officiële Dag tegen Homofobie, georganiseerd door het Centro Nacional de Educación Sexual (CENESEX),  dat wordt geleid door Mariela Castro. De manifestatie werd afgesloten met de sluiting van enkele symbolische homohuwelijken. Manifestanten die protesteerden tegen de politieke repressie in Cuba werden door de geheime dienst lastiggevallen. CENESEX negeert stelselmatig iedere kritiek van onafhankelijke LGTBI-groepen.

gay-LGBTI-marcha-mei-2016-madrazoOp spandoeken waren de officiële leuzen te lezen zoals ‘Geen discriminatie op de werkplek’ en ‘Vóór diversiteit’. Volgens Mariela Castro, dochter van president Raúl Castro, ‘is er meer kennis en een groter politiek bewustzijn onder de bevolking over de rechten van LGTBI (Lesbiennes, gays, transseksuelen, biseksuelen, transseksuelen en interseksuelen.) Mariela Castro wees erop dat het congres van de Cubaanse Communistische Partij / Partido Comunista Cubana (PCC) in april jl. expliciet de bereidheid heeft getoond op te komen voor het respect voor het recht op seksuele oriëntatie en identiteit en dat dit ‘spoedig een vervolg zal krijgen in wetswijzigingen en nieuwe wetten waaraan wordt gewerkt’. In 2013 werd de Código de Trabajo aangenomen waarin discriminatie op de werkplek voor de eerste maal werd veroordeeld. Mariela Castro liet eerder weten ook te streven naar wetgeving die huwelijkse relaties tussen personen van hetzelfde geslacht mogelijk maakt.

gay-taquilla-Teatro-Nacional-13052016

Aan het loket van het Theatro Nacional waren nauwelijks kaartjes beschikbaar voor het gaygala

Exclusief gala
Voordat de mars startte, vond in het theater van Havana een galaplaats waar o.a. artiesten als Juana Bacallao, de Spaanse zangeres Marta Sánchez en de transseksuele Noordamerikaanse Candis Cayne aan deelnamen. Tot ergernis van veel Cubanen die geen kaartjes aan het loket konden kopen, bleek CENESEX het grootste deel van de toegangskaarten te hebben opgekocht. De student industriële ontwikkeling Julián Miguel Sardiñas Arce stuurde het theater een klachtbrief waarin hij de geheimzinnigheid hekelde over de kaartverkoop bij deze herdenking ‘voor gelijkheid en diversiteit’. Hij noemt deze handelwijze ‘een gebrek aan respect voor alles waar deze dag voor staat’.

gay-LGBTI-marcha-2016-madrazo

Protestbord van Yasmín Portales en Jimmy Roque tegen het politiegeweld

Activisten aangevallen
De activisten Yasmín Portales en Jimmy Roque, die borden droegen met een protest tegen het politiegeweld, werden door de politie en de organisatoren van deze officiële mars niet geduld. De twee maken deel uit van een onafhankelijke gaygroepering Proyecto Arcoiris Anticapitalista e Independiente en de beweging Observatorio Crítico. Portales en Roque werden door leden van de politieke politie belaagd en men probeerde hen uit de stoet  te verwijderen vanwege de tekst: Stop het politiegeweld tegen ons / No más violencia policial contra nosotr@s, een verwijzing naar recent politiegeweld tegen LGBTI-mensen in Cárdenas. ‘Het doet pijn als men de waarheid spreekt,’ schrijft de politicoloog en onderzoeker Armando Chaguaceda op Facebook. Roque en Portales raakten de agenten van de staatsveiligheid kwijt toen zij in het publiek opgingen.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio, Trabajadores, Juventud Rebelde

Censuur op internetplatform vanwege teksten homovervolging

Een tekst over de betrokkenheid van president Raúl Castro bij de vervolging tussen 1965 en 1968 van homo’s in Cuba is door ingrijpen van de autoriteiten gecensureerd. De tekst werd  geschreven door homo-activist Jimmy Roque Martínez die deel uitmaakt van de lgbti-groepering Proyecto Arcoiris.  Arcoiris is een van de groepen die deelnemen aan het officiële blogplatform Reflejos.

arcoiris-tekst-over-raul-castro

De gewraakte tekst van de Arcoiris-activist Jimmy Roque Martínez over Raúl Castro’s betrokkenheid bij de homovervolging tussen 1965 en 1968

Reflejos stelt dat Arcoiris de normen van het platform schond en noemt de tekst ‘laster van de Revolutie.’ De tekst die al in december verscheen op de website Havana Times, eist excuses van de Cubaanse leiders en de erkenning van hun verantwoordelijkheid voor de internering destijds van homoseksuelen in straf- en werkkampen, de zogeheten Unidades Militares de Ayuda a la Población (UMAP).  Het uitblijven van deze excuses  zijn, aldus Jimmy Roque Martínez, een bewijs van de homofobie in Cuba bij de huidige leiders van het eiland. Martínez wijst erop dat behalve homoseksuelen ook dissidenten en priesters in deze stafkampen werden opgesloten. ‘Er zijn 50 jaar verstreken sinds de invoering van de UMAP-werkkampen en geen enkele leider heeft daarvoor tot nu toe excuus aangeboden’, aldus Roque die erop wijst dat de toenmalige minister van de strijdkrachten op dit moment president van het land is, namelijk Raúl Castro.

gayVivalarevolucionCuba_gays_lesbianas_transexuales1

Leve de Revolutie. LGTB

Reflejos/Weerspiegeling
In maart 2015 lanceerde Cuba met veel vertoon dit nieuwe internetplatform , Reflejos/Weerspiegeling genaamd. De initiatiefnemers kwamen uit de sfeer van de officiële jongerenclubs voor computer en elektronica (Joven Clubs de Computación y Electrónica (JCCE) onderdeel van het Ministerie van Communicatie. Het land tel 800 van dergelijke clubs. Reflejos-woordvoerder Kirenia Fagundo zei toen dat ’de enige voorwaarde is dat de bloggers de waarheid verspreiden over Cuba, zonder beledigingen, gebrek aan respect of minachting’. Verdere beperkingen zouden er niet zijn. Al in de eerste weken van het bestaan van Reflejos werd het de onafhankelijke internetkrant 14ymedio van Yoani Sánchez onmogelijk gemaakt een eigen blog te lanceren op Reflejos. Reflejos censureerde ook andere weblogs zoals La Jugada en Observatorio Crítico. Proyecto Arcoíris constateert dat dit doet herinneren aan de hoogtijdagen van de censuur in Cuba. Een medewerker wijst erop dat bijvoorbeeld allerlei evangelische groepen tientallen teksten publiceren op Reflejos ‘die openlijk in strijd zijn met het beleid van de ministeries van Gezondheid en Onderwijs, maar dat schijnt de censor niet te deren.’ De weblog van Proyecto Arcoiris kan vanaf 13 februari weer bezocht worden, maar dan zonder de gecensureerde tekst.

logoarcoirisLinken
* Internetplatform Reflejos
* Meer over Reflejos op deze Cubaweblog van 20 maart 2015
* Proyecto Arcoiris is een initiatief van onafhankelijke homo-activisten die weinig sympathie hebben voor de door Raúl Castro’s dochter Mariela op autoritaire wijze geleide  homo-emancipatiebeweging.

* Het Spaanstalige artikel van Jimmy Roque Martinez dat op 14 december op de website Havana Times verscheen. Hij herinnert in het artikel ook aan toezeggingen gedaan door Mariela Castro in 2011 – o.a. in Amsterdam –  naar een historisch onderzoek naar de strafkampen.