Gouverneur Mississippi: ‘Zet dialoog met Cuba voort’

De Republikeinse gouverneur van de staat Mississippi, Phil Bryant dringt er bij president Donald Trump op aan de dialoog met Cuba voort te zetten. Hij deed dit tijdens een bezoek aan Cuba waar hij o.a. sprak met de Cubaanse Minister van Buitenlandse Handel en Buitenlandse Investeringen, Rodrigo Malmierca. Een groep van oud-militairen, eveneens op bezoek in Cuba, keerde na terugkeer terug met een zelfde pleidooi.

malmierca-gouverneur-missisipi-bryant-19042017

Ontmoeting woensdag jl. tussen minister Malmierca (rechts) en de gouverneur van Mississippi.

Bryant: ‘Dit is de eerste stap, trachten te bewerkstelligen dat de dialoog op een positieve manier wordt voortgezet.’ Bryant is de tweede gouverneur van een Amerikaanse staat die Cuba bezoekt, sinds Trump tot president werd geïnstalleerd. In februari bezocht de gouverneur van Colorado, de Democraat John Hickenlooper het land. Tijdens zijn gesprek met minister  Malmierca was gouverneur Bryant vergezeld van een groep ondernemers en hoge ambtenaren. Zij hadden ontmoetingen met vertegenwoordigers van de ministeries van Toerisme, Landbouw en Voedselverwerking. Minister Malmierca benadrukte dat er sinds december 2104 toen het proces van normalisering van de relaties begon, er veel vooruitgang was geboekt maar het Amerikaanse commercieel en economisch embargo van de VS tegen Cuba – ’het belangrijkste struikelblok’ –  bleef gehandhaafd. Bryant en zijn delegatie bezochten donderdag de Speciale Ontwikkelingszone van Mariel en de gouverneur onderhield zich met de directeur –generaal VS van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Josefina Vidal, die de gesprekken met de VS de afgelopen jaren heeft geleid.

Minder delegaties
Sinds de verkiezing van Trump bezocht de Republikeinse senator van Mississippi, William Thad Cochran Cuba en tekende samenwerkingscontracten tussen Cubaanse havens en die van Pascagoula en Gulfport in de staat Mississippi. Ook de gouverneur van Colorado, de burgemeester van Newark (New Jersey), Ras J. Baraka, een economische lobbygroep uit Chicago en twee delegaties parlementariërs gingen op bezoek. Dat is een groot contrast met de golf van hoge bezoekers uit de VS die vanwege het herstel van de betrekkingen in 2015 en 2016 Cuba bezochten.

eerste-mei-2015-amerikaanse-studenten

Amerikaanse studenten die zich in 2015 aansloten bij de Eén Mei betoging in Havana

Ex-militairen
Voormalige Amerikaanse militairen hebben Trumps’ adviseur Nationale Veiligheid, Coaster eveneens gevraagd de normalisering van de relatie met Cuba voort te zetten. In een brief dringen de 16 hooggeplaatste militairen erop aan de handel en de stroom van informatie met Cuba uit te breiden ‘ter wille van de versterking van de nationale veiligheid en de stabiliteit in de regio’.(…)  ‘Wij erkennen dat het huidige regime meer moet bijdragen aan een politieke opening en aan de dialoog met het Cubaanse volk. Maar als wij ons nu niet politiek en economisch laten gelden, is het zeker dat China, Rusland en andere belangengroepen die tegenover ons staan, het zullen doen. Wij hebben nu de gelegenheid om hier vorm aan te geven en een strategische leegte te vullen.’ De militairen wijzen ook op problemen als het terrorisme, grenscontroles, drugssmokkel, milieubehoud en preventie van natuurrampen. In dit kader zijn de afgelopen twee jaar akkoorden gesloten tussen Havana en Washington. Zes van de ondertekenaars van de brief bezochten tussen 14 en 17 maart Cuba en hadden o.a. een gesprek met 12 hooggeplaatste medewerkers van het Cubaanse Ministerie van Binnenlandse Zaken. Ook zij bezochten de haven en het ontwikkelingsproject van Mariel. Er vond geen gesprek met dissidenten plaats. Stephen Cheney, een van de militairen zei dat ‘dat niet de bedoeling was van de reis. Wij wilden luisteren naar leden van de regering om een idee te krijgen hoe het allemaal functioneert en wat hun belangen zijn.’

Bron
* Websites Diario de Cuba en 14ymedio, 20 april 2017

Woonblok 10 verdiepingen ingestort; 100 bewoners dakloos

Dinsdagochtend is in het centrum van Havana een woonblok van tien etages in elkaar geklapt. Volgens brandweerlieden is de trap in het pand vanaf de derde etage tot aan de begane grondig volledig in elkaar gestort. Vanaf de vijfde tot de zesde etage is de trap losgeraakt van de muur. ‘Het pand is in elkaar gestort’, bevestigen de brandweerlieden die verder geen informatie verstrekten. Er vielen geen doden en een man heeft een hoofdwond opgelopen.

derrumbe-17042017De bewoners vanaf de 5e etage – ongeveer 90 personen – zaten opgesloten omdat hun trap de enige uitweg naar buiten was. Een buurman zei dat ‘de lift al geruime tijd niet meer werkte.’ Met hijskranen is geprobeerd de mensen te redden uit hun benarde positie maar veel bewoners weigerden het pand te verlaten. Volgens omstanders zijn zij bang dat ze naar een albergue of opvangcentrum worden overgebracht. De ervaring leert dat zij, ondanks de beloften van een nieuw huis, daar lange tijd moeten verblijven en niet kunnen terugkeren naar hun eigen woningen. Volgens officiële cijfers hebben 33.889 gezinnen (132.699 personen) in Cuba een huis nodig. De meesten van hen wachtten al jarenlang in ‘tijdelijke’ opvangcentra voor slachtoffers van woninginstortingen of orkanen. In 2012 bleek uit onderzoek dat 60% van de 3,9 miljoen woningen op het eiland in slechte staat verkeert.

derrumbe-17042017-2Voedsel en water
Vroeg in de middag waren ongeveer een dozijn mensen via een kraan uit het pand gehaald. Brandweerlieden brachten voedsel en flessen water. De autoriteiten hebben de buurt afgesloten vanaf de boulevard San Rafael en de straten  Neptuno, Galeano en Industria.

Bron
* Diario de Cuba en 14ymedio, 18 april 2017

De varkens blijven rozen verslinden (deel 2)

De verklaring voor het ontslag van Dalila kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd aangezien Dalila aan de ene kant een actieve evangelische gelovige is en aan de andere kant de dochter  van Leonardo Rodríguez, die thans in Midden-Cuba het Instituut Patmos coördineert, een forum voor debatten, opgericht in 2013, dat niet de goedkeuring geniet van de politieke autoriteiten om een open en pluriform debat te bevorderen. Dat schijnt zelf juist met de praktijk van de Universiteit in tegenspraak te zijn. Het is hetzelfde instituut waar Gustavo Pérez in 2015 werd buitengesloten, zij het dat in het geval van Dalila de connectie alleen bestaat door de bloedband met een van de regionale coördinatoren.

studenten-manifestatie-fidel-univ-havana

Eerbetoon van studenten van de Universiteit van Havana aan Fidel Castro

Vrije politieke keuze
Karla  González , de briljante en verwijderde student journalistiek, was de enige pre-universitaire student uit haar provincie Cienfuegos, die zich classificeerde voor de studie journalistiek vanwege de uitstekende kwalificaties bij de toegangsexamens. Zij had het laatste semester in alle vakken een zeer hoog cijfer gehaald, behalve voor Informatica. Nauwelijks enkele dagen geleden had ze een certificaat voor Engels gekregen dat haar voor de gehele studie verder vrijstelling gaf. En dit alles zonder nog te spreken van haar onbetwistbare morele en ethische kenmerken terwijl ze pas 18 was. Haar enige zonde was dat ze de vrijheid nam een politieke optie te verkiezen anders dan die het establishment oplegt, door actief te zijn in de  Movimiento Somos+, onder leiding van ingenieur Eliecer Avila, die in die dagen ook hard werd aangepakt.

unidadfirmezavictoria

Krachtige eenheid leidt tot de overwinning

Tegen de revolutie
In alle genoemde gevallen, vanaf de tijd van Samuel Feijoo tot op heden in de betreurenswaardige gevallen van Dalila en Karla, kan als algemene stelregel gelden dat alle uitgesloten of bestrafte personen onder de gemeenschappelijke noemer vallen niet als revolutionair  te worden gekwalificeerd. Iedere willekeurige andere docent of student van deze Universiteit zal bij voorbaat weten dat hem of haar hetzelfde lot kan overkomen. Hij zal zijn ware opvattingen voor zich moeten houden hoewel men die zal proberen te ontcijferen via wat voor gebaar of teken dan ook. De politieke politie houdt iedereen op de Centrale Universiteit Marta Abreu gegijzeld. Helaas is  dit geen uitzondering in de wereld van de Cubaanse universiteiten. De Inquisitie die deze chronische heksenjacht in stand houdt doet dit tegen elke prijs en onder het motto: De Universiteit is er voor de revolutionairen.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Link
* De Spaanstalige verklaring van de Studentenorganisatie FEU en de studenten van de universiteit van Las Villas
met o.a. het volgende citaat: ‘De bedoelde student erkent lid te zijn van een illegale en contrarevolutionaire organisatie, die lijnrecht staat tegenover de principes, doelstellingen en waarden van de Cubaanse Revolutie. …..De universitaire studentenbevolking zal nooit de contrarevolutie accepteren binnen onze Universiteiten. Daarom herhalen wij met onze onbetwistbare, onoverwinnelijke en eeuwige Comandante en Jefe (Fidel Castro redactie) opnieuw ‘ Binnen de Revolutie, alles; tegen de Revolutie, niets’. Want ook de Revolutie heeft zijn rechten; en het eerste recht van de Revolutie is het recht om er te zijn. En tegenover het recht van de Revolutie er te zijn en te bestaan is er niets.’

De varkens blijven rozen verslinden (deel 1)

Vorige week vrijdag 14 april meldden wij dat de 18-jarige studente Karla González van de journalistenopleiding aan de Centrale Universiteit Marta Abreu in de provincie Las Villas was verwijderd. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. De verwijdering vond plaats na een drie uur durende ondervraging – ‘een psychologische mishandeling’, zegt zij zelf -, door de leiding van de faculteit, enkele studenten en leden van de Unie van Jonge Communisten. Baptistendominee en dissident Mario Félix Lleonart Barroso beschrijft hoe deze universiteit in Santa Clara als sinds de beginjaren van de revolutie een bastion van de Cubaanse Communistische Partij is waar studenten en docenten vanwege hun politieke of religieuze dissidentie slachtoffer zijn van een ware heksenjacht. Barroso’s achtergrondartikel verscheen eerder op de website 14ymedio.

santa-clara-Universidad_Central_Marta_Abreu_de_Las_Villas

Universiteit Marta Abreu in Las Villas

Het is dringend noodzakelijk dat de academische wereld het stilzwijgen verbreekt over de heksenjacht op de Centrale Universiteit Marta Abreu van Las Villas. Het is niets nieuws. Al tientallen jaren lang konden velen er niet studeren of werken vanwege politieke of religieuze discriminatie. Anderen die dat wel deden werden om soortgelijke redenen uitgesloten. Hieraan ontkwam ook de bekende schrijver en illustrator Samuel Feijóo niet. Ondanks het feit (of misschien wel juist daarom) dat hij in 1958 de oprichter van het tijdschrift Islas was geweest werd hij er eind jaren zestig uitgesloten.

Samuel Feijóo (November 27, 1914 in San Juan de los Yeras, Las Villas, Cuba – July 14, 1992 in Villa Clara, Cuba)

Samuel Feijóo 1914 – 1992

Geheel in zijn stijl vertrok hij met het bestempelen van de vrouwelijke rector als merrie in een paardenfokkerij en kiezel in de suiker. Ook stuurde hij Raúl Roa* een telegram (als twitteren  al had bestaan zou het deze tweet geweest zijn): ‘De varkens vreten de rozen op’.  Velen herinneren zich nog en bevestigen hoe later, in een van die heroïsche dagen van de vrijwillige arbeid die rode zaterdag werd genoemd, het papierwerk van deze beroemde schrijver en plastiek kunstenaar in een op een ceremonie van exorcisme lijkende plechtigheid werd verbrand. Men wilde er blijkbaar geen twijfel over laten bestaan dat dit een authentiek proces van seculiere inquisitie was en dat de brandstapels niet zouden ontbreken.

Grijze periode
Dezelfde handelwijze bleef zich herhalen in de jaren tachtig en negentig, en in tegenspraak met de stelling van de Cubaanse intellectueel Ambrosio Fornet dat de excessen maar beperkt bleven tot een ellendige grijze periode van vijf jaren, waarbij verwezen werd naar de excessen die tussen 1971 en 1975 plaatsvonden. De realiteit laat zien dat het veeleer tientallen grijze jaren zijn die voor die tijd begonnen en tot op de dag van vandaag voortduren. Een van de uitgestotenen in de jaren 80 was de geschiedenisleraar Amador Blanco Hernández omdat hij het bij zijn studenten gewaagd had het stalinisme in twijfel te trekken. Hij deed uitspraken over het Kremlin die hij uiteindelijk niet als eerste aan de kaak stelde, aangezien Che Guevara in eigen persoon dat al in 1965 gedaan had in zijn beroemde toespraak in Algiers. We weten nu hoe die heeft bijgedragen tot het aan zijn lot overlaten wat tot zijn dood in Bolivia leidde. Daarmee werd voldaan aan de eisen van de Sovjet Unie ter wille van de vreedzame co-existentie met de VS.

religie-gustavo-perez-silverio-mario-felix-lleonart

Yoaxis Marcheco Suárez (rechts) werd als universitair docent aan de Universiteit Las Villas ontslagen. Naast hem de auteur van dit artikel Mario Felix Lleonart

Ideologisch ongeschikt
Eind jaren 90 werd aan Yoaxis Marcheco Suárez en aan schrijver dezes de mogelijkheid ontzegd deel uit te maken van het college van docenten voor de nieuwe opleiding van Informatiewetenschappen die in Santa Clara werd gestart, ondanks de dringende behoefte aan docenten. Beiden waren we eervol afgestudeerd aan de Universiteit van Havana aangezien we winnaars waren geweest in wetenschappelijke forums en zelfs behoorden tot de beste onderzoeksstudenten. Ondanks het feit dat we door de rest van het team werden aanbevolen, werden we niet door de rector aangenomen omdat hij ons niet geschikt achtte op ideologisch gebied. Daarna achtervolgde de niet verzadigbare Inquisitie ons door zelfs binnen te dringen in de kerkelijke opleidingssystemen waar we onze toevlucht toe hadden genomen en niettegenstaande het feit dat ze tot de dag van vandaag niet erkend zijn door het Ministerie van Hogere Opleidingen (geen enkele seminarist van welke religieuze orde dan ook wordt door het officiële onderwijssysteem van Cuba erkend, en er is nog geen enkele universiteit in het land met een theologische faculteit). Pressie van Caridad Diego Bello, hoofd van het Bureau van Toezicht op Religieuze Zaken van de Cubaanse Communistische Partij belemmerde ons de toegang tot een cursus voor een Doctoraat in Theologie dat voor de eerste keer in Cuba werd aangeboden door het Theologische Instituut FIET (Argentinië) in samenwerking met de FTS van Londrina, waarbij alles afhing van de handtekening van de vrouwelijke inquisiteur.

Heksenjacht
Jammergenoeg gaat die beschamende heksenjacht ook in de 21ste eeuw nog gewoon door. In 2015 bereikten de echo’s ervan het Congres van de VS waar midden in de diplomatieke dooi, nauwelijks enkele dagen na de aankondiging van het herstel van de betrekkingen tussen de regeringen, de uitsluiting van de academicus Gustavo Pérez Silverio als adjunct-professor van de Faculteit van Sociale Wetenschappen werd veroordeeld. Ondanks het feit dat hij onafgebroken jarenlang met succes materiaal als Geschiedenis van Cuba, Rassenstudies en Politieke Theorie had gedoceerd. Hierna werd ook zijn populaire radioprogramma Crisol Cubano opgeheven, dat zich bezighield met de culturele en nationale identiteit en uitgezonden werd door radio CMHW van Villa Clara.

universiteit-las villas-Andrés Castro Alegría-diaz canel

De rector van de Universiteit Las Villas Andrés Castro Alegría, naast hem links de eerste vice-president van Cuba, Diaz Canel

Rector en parlementslid
Ondanks zijn lente- uitstraling zie het er naar uit dat deze maand april de onheilspellende verklaring van Feijóo dat ‘de varkens de rozen verslinden’ meer dan ooit bewaarheid wordt ten nadele van de Centrale Universiteit van Las Villas die, verre van haar trieste optreden te veranderen, deze nog verergert. De rector Andres Castro Alegria heeft verschillende professoren en studenten uitgesloten, ondanks (of misschien wel daarom) dat hij afgevaardigde in het Cubaanse Parlement is. Twee ervan zijn opvallend, gezien de menselijke en intellectuele kwaliteit van de nieuwe slachtoffers: de professor van de Faculteit van Humaniteit Dalila Rodriguez Gonzalez en Karla Pérez González, studente van die faculteit. Dalila, van onbesproken gedrag en erg populair bij haar studenten, gegarandeerd door de hoeveelheid erkenningen die ze al vanaf haar studentenleven en als professor krijgt, ondanks een tiental jaren intensief docentschap als Filologe en Master in Linguïstische en Redactionele Studies, overkwam de uitsluiting juist op het moment dat zij een doctoraal Pedagogie volgde. De door de rector zelf ondertekende resolutie verklaart dat haar ‘handelwijze in het sociale en ethische afwijkt van het correct optreden wat als docent van haar vereist wordt en wat de vorming van de studenten die aan genoemde Faculteit en deze Universiteit colleges volgen kan aantasten’. Dalila was naast haar werk als docent ook actief in het Instituut Patmos, een debatcentrum van evangelische snit dat door de autoriteiten in Cuba niet wordt erkend en herhaaldelijk dwarsgezeten door de Cubaanse geheime dienst.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Noot
* Raúl Roa was een vooraanstaand Cubaanse politicus en diplomaat. Hij was o.a. vele jaren lang Minister van Buitenlandse Zaken van Cuba.

Nieuwe poging Cubaanse Kunstacademie te redden (2)

kunst-isa-ballet-school-design-toekomst

Zo zou het balletgedeelte van het Instituut voor Schone Kunsten er uit moeten zien.

Revolutionaire schoonheid
Hoewel de vijf uit baksteen opgetrokken scholen in Cuba zelf werden genegeerd, trokken zij internationale aandacht toen Loomis in 1999 zijn boek A Revolution of Forms publiceerde en een breed publiek kennismaakte met deze bijzondere vorm van architectuur. ‘Ze zijn anders dan alles wat je ooit hebt gezien … zowel kinetisch, als organisch een driedimensionaal complex,’ zegt Loomis. ‘Je weet niet waar je naar toeloopt en je kunt je ook niet omdraaien en omkijken om te zien waar je bent. Je bent altijd onderweg,’ zei hij. Plaatsing op de lijst van 2000 Wereldmonumenten betekende opnieuw aandacht voor de school en daardoor werd ook de aandacht van Castro weer getrokken naar de vergeten schoolgebouwen. Hij beval een complete renovatie en tussen 2007 en 2009 werden de gebouwen voor de dans- en de beeldende kunst gerestaureerd en de drie nog niet gereed zijnde gebouwen gestabiliseerd. Er kwamen weer studenten naar de twee gerenoveerde gebouwen maar verdere restauratie werd gestaakt vanwege de economische crisis. De andere andere gebouwen lagen er opnieuw verlaten bij.

Carlos-Acosta-in-Cuba-001

Carlos Acosta

Een laatste kans
Inspanningen om de restauratiewerkzaamheden te hervatten hebben sindsdien weinig succes gehad ondanks het feit dat de Cubaanse regering het gebouwencomplex uitriep tot een Nationaal Monument en het monument gekandideerd werd voor plaatsing op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. De discussie die in 2012 ontstond nadat de balletdanser Acosta had aangeboden een danscentrum op te zetten in de balletschool, is tekenend voor de  problemen waarmee het herstel te maken heeft. Sectoren in de regering beschuldigden hem de scholen te privatiseren en de architect Garatti (zie linken) werd woedend bij de gedachte dat andere architecten erbij betrokken zouden worden.  Volgens Barbacci en Loomis is  de situatie nu verbeterd en is ook de Cubaanse regering ontvankelijker voor herstelplannen als de school internationaal een rol kan spelen en een duurzame financiële basis in de toekomst is gegarandeerd. De twist met Acosta schijnt tot het verleden te behoren.

kunst-isa-beeld-vanuit-de-lucht

Het ISA-complex vanuit de lucht

Samenwerkingsproject
De Cubaanse regering richtte begin 2015 een commissie op – met o.a. overheidsvertegenwoordigers, Loomis, Barbacci, UNESCO, de Italiaanse ambassadeur in Havana en Acosta – die in samenwerking met het Ministerie van Cultuur de restauratie moet begeleiden en plannen moet ontwikkelen voor een financieel zekere toekomst van de gebouwen. ‘Het zou prachtig zijn als de scholen uiteindelijk voldoen aan de oorspronkelijke visie van Fidel en Che, dat ze internationaal een rol kunnen spelen en dat studenten op basis van een businessplan financieel gesteund kunnen worden,’ aldus architect en auteur John Loomis. In 1961 had Fidel immers al beloofd dat ‘Cuba er zeker van kon zijn de mooiste kunstacademie ter wereld te zullen hebben.’ Maar het World Monument Fund heeft voor 2016 opnieuw besloten het complex toe te voegen aan de lijst van 2016 met bedreigd erfgoed en Barbacci zegt dat voor de schoolgebouwen voor ballet en muziek de tijd dringt want deze gebouwen staan op instorten. ‘Elk jaar opnieuw wordt de plek steeds minder architectuur en meer een romantische ruïne tot het moment dat er niets te bewaren valt,’ zegt ze.

kunst-isa-cover-boek-john-loomis

Het invloedrijke boek van John Loomis over de kunstopleidingen in Cuba

Bronnen
* Boek: A Revolution of of Forms; Cuba’s forgotten Arts Schools John Loomis
* Alma Guillermo Prieto publiceerde in 2004 Dancing with Cuba.
Linken
* New York Times 29 december 2014: Bij de dood van Ricardo Porro, 29 december 2014
* La Habana : Roberto Gottardi’s Paradise Lost at ISA
* Website Cubaencuentro, 4 november 2012: over de reddingspoging van de Cubaanse danser Carlos Acosta
* Carlos Acosta richt er de Carlos Acosta Foundation voor op
* De boze reactie van architect Garatti, Diario de Cuba, 3 juli 2012: ‘Ik moet de Balletschool herbouwen.’
* Eén van de architecten,
Vitorrio Garatti moest in 1974 Cuba verlaten op beschuldiging van spionage. In maart 2014 mocht hij het land weer bezoeken en werd hij door de officiële media welkom geheten zoals website Cubadebate, 10 maart 2014
*
Youtube 2 minuten. Over de totstandkoming van de gebouwen van de kunstopleiding met o.a. de architect Garatti.

Nieuwe poging Cubaanse Kunstacademie te redden (1)

Op initiatief van Fidel Castro en Che Guevara werd in 1961 besloten aan de westrand van Havana op het terrein van de voormalige Country Club de Nationale Hogeschool voor de Kunsten / Instituto Superior de Arte (ISA) te bouwen om kansarmen in Cuba een kunstzinnige vorming te bieden. Fidel schakelde Roberto Gottardi en Vittorio Garatti in, twee Italiaanse architecten  en  de recent overleden Cubaans Ricardo Porro om een serie gebouwen te ontwerpen voor de diverse kunstvormen. Nu 50 jaar later dreigen enkele gebouwen, toonbeelden van revolutionaire architectuur, door verwaarlozing te bezwijken. De UNESCO, de Cubaanse autoriteiten, balletvirtuoos Carlos Acosta  en Italië lijken nu toch eensgezind om dat rampscenario te voorkomen. 

isa-instituto-superior-de-aate-isa

Instituto Superior de Arte, het deel dat hersteld is

‘De gebouwen zijn karakteristieke monumenten van het modernisme en de meest opmerkelijke voorbeelden van nieuwe architectuur die de Cubaanse revolutie voortbracht,’ zegt Norma Barbacci, architecte van het World Monuments Fund, dat betrokken is bij inspanningen de gebouwen te behouden. Er werden in het verleden eerder pogingen ondernomen door de Cubaanse autoriteiten en externe partijen om de slangachtige constructies van baksteen met koepels van terracotta te behouden maar tot nu toe tevergeefs. De Cubaanse balletdanser Carlos Acosta slaagde daar tot nu toe ook niet in. De tijd dringt. Het complex staat genoemd op de World Monuments Watchlist van 2016 met 50 andere gebouwen ter wereld die dreigen ten onder te gaan: twee van de vijf gebouwen van ISA dreigen in te storten. Externe partijen, waaronder de Italiaanse regering, hopen dat de Cubaanse autoriteiten er eindelijk in slagen een duurzame manier te vinden om dit historisch erfgoed te bewaren.

isa-balletschool-in-aanbouw-victor-garatti

De balletafdeling van ISA in opbouw

De Havana Country Club was een exclusieve golfclub die Fidel Castro en Che Guevara in 1961 bezochten, toen ze na afloop van een partijtje aan de bar zaten en mojito’s dronken. Volgens de auteur Loomis, die een boek schreef over de geschiedenis van het complex , waren ze betoverd door de schoonheid ervan en zo ontstond het idee dat er een kunstacademie moest komen. Vervolgens gaf Fidel Castro in 1961 drie architecten – de Cubaan Ricardo Porro en de Italianen Vittorio Garatti en Roberto Gottardi – de opdracht een Nationale Hogeschool voor de Kunsten te bouwen om Cubanen te onderwijzen in ballet, moderne dans, kunst, muziek en drama. Loomis: ‘De architecten waren allemaal erg jong, ze waren erg idealistisch, zeer communistisch, ze voelden zich betrokken bij de bouw van een nieuw Utopia en meenden dat de toekomst aan hen was.’

kunst-isa-classics-the-national-art-schools-of-cuba-ricardo-porro-vittorio-garatti-robert-gattardi-muziekschool

De vervallen muziekafdeling van het ISA

Bourgeoisinvloeden
De bouwwerkzaamheden begonnen onmiddellijk. Porro ontwierp de scholen voor architectuur en moderne dans, Garatti die voor ballet** en muziek en Gottardi het gebouw voor dramatische vorming. De bouw begon vlak voor de inval van de Varkensbaai (1961) maar werd voor de rakettencrisis stopgezet. Aanvankelijk kon de bouw rekenen op de steun van Fidel Castro. Maar de nauwere banden van Cuba met de Sovjet-Unie leidden tot een voorkeur voor de standaard architectuur uit de Sovjet-Unie en de drie architecten werden beschuldigd ‘egocentrische en culturele bourgeoisaristocraten’ te zijn. De kritiek op het elitaire en extravagante karakter van het gebouw kwam o.a. van de Minister van Bouw, de 26-jarige Osmany Cienfuegos, ex-guerrilla leider en in tegenstelling tot zijn broer Camilo Cienfuegos, een stalinist in zijn opvattingen.

golffidelraul-2

Fidel (rechts) en Che op de Country Club (1962)

Hij saboteerde de aanvoer van materialen en arbeidskrachten en de financiering van het project werd gedeeltelijk gestaakt. De ‘decadentie’ bij de bouw van de kunstacademie  stoorde de gestaalde kaders en bovendien hadden de architecten verkondigd sensualiteit (vanuit de lucht leken de daken van de gebouwen op vrouwenborsten) en Cubanidad na te streven bij hun creatie. Dat laatste betekende o.a. dat gebruik werd gemaakt van Afro-Cubaanse elementen waar op dat moment een taboe op berustte in Cuba. Dergelijke concepten in Cuba werden verfoeid want de revolutie was immers proletarisch, internationalistisch en tegenstander van welke vorm van decadentie dan ook. In 1965 stopte de regering alle werkzaamheden, verklaarde de school voor geopend hoewel enkel de gebouwen van Porro voor dans en architectuur klaar waren en vielen de andere drie gebouwen ten prooi aan de elementen en verwaarlozing. Porro werd bedreigd en was in zijn eigen woning niet veilig; in 1966 ging hij in Parijs in ballingschap. Garatti verliet het land het land in 1974 nadat hij was gearresteerd, beschuldigd van spionage en enkel Gottardi bleef op het eiland. ‘Het was een harde tijd voor de architecten en erg wreed, ‘ aldus Loomis.

Linken
* De Engelstalige Wikipedea met een uitvoerige geschiedenis van ISA
* Reportage van CNN (1 minuut) over de stand van de gebouwen nu: The final fight to save Cuba’s art schools, 2 juni 2016 
* World Monuments Watchlist 2016
Noten
** Vittorio Garatti werkte met de Koningin van het Cubaans ballet, Alicia Alonso samen bij het ontwerp voor de balletschool en dit gebouw werd ook afgemaakt. Maar de eerste dag dat Alicia Alonso de school bezocht voor haar eerste lessen, zei ze: ‘Ik vind het niet goed’ en zij wandelde weg om nooit meer naar de plek terug te keren. Aanvankelijk was het de bedoeling geweest één groot gebouw neer te zetten voor diverse disciplines. Later ontstond het idee om 5 scholen te bouwen; voor beeldende kunsten ( architect Ricardo Porro), moderne dans (Ricardo Porro), ballet (Vittorio Garatti), muziek (Vittorio Garatti) en dramatische vorming ( Roberto Gottardi). 

Student journalistiek van Universiteit Santa Clara verwijderd

De 18-jarige studente Karla González is verwijderd van de journalistenopleiding aan de Universiteit Marta Abreu in Santa Clara. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. In Santiago de Cuba hebben twee journalisten een levenslang verbod gekregen computerlokalen te bezoeken; zij verzonden daar informatie over mensenrechtenschendingen.

Karla Pérez González-weg-universiteit van santa claraKarla González wordt sinds 15 maart belasterd en belaagd door de leiding van de faculteit en een deel van de studenten. Die dag werd haar verboden deel te nemen aan een studentenbijeenkomst waar de voorman van Movimiento Somos+, Eliécer Ávila werd zwartgemaakt. Hij was daarbij zelf afwezig. Dinsdag jongstleden werd Karla onderworpen aan een ‘drie uur lange psychologische mishandeling’ door veertien medestudenten, vier docenten en zes leden van diverse organisaties, waaronder de Unie van Jonge Communisten . Deze groep besloot uiteindelijk Karla te verwijderen. Zij werd daar een dag later telefonisch over geïnformeerd. Karla spreekt over een politiek gemotiveerde verwijdering. Haar academische prestaties in al haar vakken waren in het afgelopen semester uitmuntend.

internet-cubaanse-muis-raul-garrinchaLevenslang verbod
In Santiago heeft de Cubaanse geheime dienst de onafhankelijk journalist Esteban Suárez Barbán en de blogger Manuel Salinas Espinosa ‘levenslang’ verwijderd uit de computerjongerenclub. Suárez Barbán, medewerker van de website Diario de Cuba werkte maandag jl. samen met Salinas Espinosa aan berichten over mensenrechtenschendingen in de provincie. Barbán: ‘Bij publicatie werd de computerverbinding gesloten, wat maar weer eens bewijst dat het de geheime dienst is en niet het telecommunicatiebedrijf ETECSA, die de dienst uitmaakt op internet. Na 10 minuten kwamen twee geheimagenten Dainiel Suárez Pagán en Pablo Regueiferos het computerlokaal binnen. ‘Dit zijn twee van de ergste onderdrukkers in deze provincie,’ aldus Barbán. De twee geheimagenten namen in de afgelopen maanden mobiele telefoons van dissidenten in beslag en dreigden hun telefoonlijn af te sluiten. Suárez Pagán zei dat hen op last van  het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de toegang tot elke computerlokaal levenslang was verboden. ‘Internetverbindingen zijn er voor de revolutionairen en u mag zich niet meer binnen een straal van 50 meter bij zo’n lokaal ophouden,’ aldus de agent. Een andere politieagent Pablo Regueiferos waarschuwde dat Barbén’s vrouw, Yusielis Coss Ortega, bij overtreding van het  gebod, ‘de gevolgen zou merken op haar werk.’

fidel-castro-como estudiante en la Universidad de La Habana, donde ingresó en 1945

Fidel Castro als student aan de Universiteit van Havana

Leerstoel voor Fidel
Terwijl in Santa Clara en op andere universiteiten studenten worden verwijderd is aan de Universiteit van Havana deze week een ere-leerstoel geïnstalleerd, gewijd aan de studie van het denken van Fidel Castro. De nieuwe leerstoel wordt voorgezeten door de emeritus-hoogleraar Francisca López Siberia, aldus een mededeling van de Cubaanse staatstelevisie. Tijdens de openingszitting werd tijdens een panelgesprek unaniem eer betoond aan ‘de bijdragen voor de mensheid door het denken van Fidel Castro over de sociale, economische, natuur- en exacte wetenschappen.’

Bron
* Website Diario de Cuba