Monopolie en Mensenrechten

Ons commentaar op de actualiteit
De dochter van de voormalige Cubaanse president Raúl Castro wil het homohuwelijk in Cuba legaliseren. Ze zal een voorstel indienen om het recht op een huwelijk tussen partners van hetzelfde geslacht bij de geplande hervorming in de grondwet van de socialistische staat te laten opnemen, zei Mariela Castro. Tot nog toe laat de Cubaanse grondwet enkel huwelijken tussen mannen en vrouwen toe.

gay-dag-homofobie-2016Hoewel niet kan worden ontkend dat Mariela Castro een positieve rol heeft gespeeld in de strijd tegen homofobie, is er in LGBTI-kringen in Cuba ook kritiek te horen, vooral over de wijze waarop Mariela zich conformeert aan het onderdrukkend systeem dat Cuba kent. Alternatieve groepen als het Project Arcoiris en het Project Manos willen een LGBTI-beweging die geen onderdeel is van de dictatuur waarmee Mariela Castro zich heeft verbonden. De laatste weigert de dialoog met deze groepen.

Strafkampen
Aan de vooravond van de Nationale Dag tegen Homofobie en Transfobie die Cuba op 17 mei in Pinar del Rio, organiseert zal dan ook geen woord van kritiek te beluisteren zijn op de activiteiten van de dochter van de voormalige leider Raúl Castro. Ook zal ze niet herinnerd worden aan eerder gedane beloften, bijvoorbeeld over het grondige onderzoek naar de UMAP’s, de strafkampen waar duizenden LGBTI’ers in de beginjaren van de revolutie werden opgesloten.

Vervolging
LGBTI-activisten die kritisch staan tegenover de staat, het monopolie van CENESEX of Mariela Castro zijn voorwerp van vervolging en lastercampagnes van de geheime dienst. Zolang de vrijheid van vereniging en van vrije meningsuiting in Cuba streng worden gecontroleerd en niet erkend door de staat, wordt de mensenrechten een slechte dienst bewezen, ook die van LGBTI’ers.

Aldus het commentaar van de redactie in de Nieuwsbrief CubaTips die vandaag verschijnt.

tipsVolledige inhoudsopgave nieuwsbrief van vandaag.

  1. Monopolie en Mensenrechten
  2. Cuba’s zoektocht naar buitenlands kapitaal
  3. Cartoon: Veranderen om niet te veranderen
  4. Surinaamse bursalen al een half jaar blut
  5. Dit zijn de leukste adresjes in Havana
  6. Al Jazeera: Religieuze harmonie in Cuba
  7. De woede van Silvito ‘El Libre’
  8. Rectificatie
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis abonnement
Wilt u ook alle nieuwe nummers van de CubaTips vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement!  Uw e-mail-adres is voldoende!

Ruim 1.100 abonnees gingen u voor. Zij ontvangen elke zondagochtend rond 12.00 uur de CubaTips en missen zo geen enkel nieuws.

Advertenties

CEPAL is de weg kwijt

Afgelopen week vond in aanwezigheid van VN-secretaris-generaal Antonio Guterres, in Cuba een bijeenkomst van de Economische Commissie voor Latijns-Amerika en de Caraïben, CEPAL plaats. Yoani Sánchez, eindredacteur van de digitale krant 14ymedio, constateert dat achter deze vijf letters tellende afkorting een VN-commissie schuilt, die ondanks het economisch falen van Cuba, uitermate vriendelijk en kritiekloos opereert tegenover gastheer Cuba en daardoor een ‘medeplichtige’ van het regiem in Havana lijkt te zijn. CEPAL, de Comisión Económica para América Latina, werd in 1948 opgericht als een van de Commissies van de VN.

cepal-sluiting-mei2018Al veel jaren is CEPAL een bereidwillige reisgenoot van de Cubaanse regering, die de leiders van het land steunt, haar statistieken opwaardeert en elke kritisch geluid smoort. Deze houding levert de officiële lof op van Havana en maakte dat de rode loper werd uitgerold, zoals afgelopen week toen de 37e zittingsperiode van CEPAL op het eiland plaatsvond. De vergadering, die werd bijgewoond door secretaris-generaal Antonio Guterres van de Verenigde Naties, werd tijdelijk voorgezeten door Cuba zelf. Dat is ironisch voor een land dat een langdurige economische crisis doormaakt en waar echte gegevens over armoede worden vervalst of gecensureerd. Met Havana in een leidende positie, wordt van de CEPAL verwacht dat het de steun voor links populisme die het tot nu toe heeft getoond, zal voortzetten.

Uitbuiting
De nieuwe president van Cuba, Miguel Díaz-Canel, maakte gebruik van de aanwezigheid van zoveel officials en journalisten op het eiland en deed in zijn eerste toespraak in een internationaal forum, enkele retorische uitspraken, zoals de belofte dat de regering geen enkele burger dakloos zal maken en dat er geen economische ‘schoktherapieën’ zullen worden toegepast. Op het moment dat de president deze verklaringen aflegde, liepen duizenden Habaneros van de ene plaats naar de andere op zoek naar voedsel, in een natie waar de dagelijkse voedseltekorten toenemen en lonen steeds symbolischer worden. Enerzijds beloofde Diaz-Canel bescherming, anderzijds is er de realiteit van de ouderen, de zwarten en de plattelandsbevolking. Hun realiteit wordt bepaald door het motto ‘ieder voor zich’. Het is een systeem met gemiddelde salarissen van 30 dollar per maand of minder terwijl in de staatswinkels een liter olijfolie meer dan $2.50 kost. Een systeem waar veel burgers feitelijk dakloos zijn en dat zich vooral doet kennen als een onverzadigbaar roofdier van arbeidskrachten, een vraatzuchtige baas en een meedogenloze uitbuiter.

cepal-Alicia Bárcena-uitv.-secretaris-gen-mei2018

Alicia Bárcena, uitvoerend secr.-generaal van CEPAL

Professionaliteit verloren
Het zijn deze feiten die CEPAL het liefst verbergt, terwijl zijn uitvoerend secretaris, Alicia Barcena, alle objectiviteit uit het oog verliest die haar baan vereist, om opnieuw te onderstrepen dat Cuba een voorbeeld is dat ‘alternatieve wegen heeft gewezen’. Tegelijkertijd presenteert ze als realiteit enkele prestaties op het gebied van onderwijs en volksgezondheid, die ze niet zelf kan controleren. Het zijn de bekende thema’s gericht op buitenlandse toeristen en organisaties. Met een schandalige gedweeheid, is Barcena een woordvoerder geworden van het castrisme, die halve waarheden herhaalt, met desinformatiecampagnes en schrijnende weglatingen. Door het economische embargo van de Verenigde Staten tegen het eiland te veroordelen en de blokkade van de Cubaanse regering van de vrijheden van haar eigen samenleving niet te noemen, laat de functionaris zien dat zij niet de professionaliteit heeft die nodig is om zo’n belangrijke positie in te nemen.

Pijnlijke gevolgen
Waarom maakt zij niet gebruik van de gelegenheid om luid en duidelijk van Diaz-Canel te eisen,  de afgifte van vergunningen aan de particuliere sector, die sinds augustus vorig jaar zijn opgeschort, weer vrij te geven? Het is onbegrijpelijk dat de CEPAL zwijgt over het kwaad dat wordt veroorzaakt door het duale Cubaanse muntsysteem en de financiële storingen door het naast elkaar bestaan van de Cubaanse nationale peso (CUP) en de convertabele peso (CUC) voor de Cubaanse economie. Tussen overvloedige cocktails, glamourachtige welkomstceremonies en verfijnde recepties heeft CEPAL zich uiteindelijk verbonden aan de groepen die aan de macht zijn in plaats van aan de burgers. Ze heeft daarbij een voorkeur voor de optredeens van muziekgroepen in de regeringspaleizen boven de heksenketel van de straat. CEPAL heeft de autoritaire regimes als gastheer gekozen en stelt zich niet langer de vraag hoe pijnlijk de gevolgen zijn die gewone mensen ondervinden van het krankzinnige beleid van centralisme en nationalisaties van deze regimes. CEPAL, ooit een van die organisaties die Latijns-Amerika trachtte te verenigen, te representeren en te definiëren, is de weg kwijt geraakt.

Bron
* Yoani Sánchez op de website 14ymedio, 10 mei 2018

Cubaanse kunstenaars vechten voor meer autonomie

De Amerikaanse kunstwebsite Hyperallergic vraagt zich af waarom de Cubaanse autoriteiten Cubaanse kunstenaars deporteren die in Havana de alternatieve Biënal willen bijwonen. Had de New York Times immers niet beweerd dat Raúl Castro een hervormer is die de uitbreiding van particuliere bedrijven in Cuba mogelijk heeft gemaakt? En werd de recente explosie van bed and breakfasts, schoonheidssalons en reparatiewerkplaatsen die opereren vanuit privéwoningen niet algemeen verwelkomd als een teken van een positieve verandering? En de nieuwe president van het land, Miguel Díaz Canel, wordt geframed als een liberaal met een Facebook-account, die op de fiets rijdt en homo’s steunt in zijn thuisprovincie Villa Clara. Hier volgt de bijdrage van Coco Fusco.

bienale-alternatief-#00Bienal-04052018Maar hoe moeten we dan verklaren waarom een kleine groep Cubaanse kunstenaars die een alternatieve Biënnale lanceren en hun huizen openstellen voor het publiek, zo keihard door de autoriteiten worden aangevallen? De organisatoren van de #00Bienal de la Habana – kunstenaar Luis Manuel Otero Alcantara en curator Yanelys Nuñez Leyva – besloten hun evenement te organiseren omdat de door de staat gesponsorde Biënnale werd uitgesteld tot 2019 vanwege de gevolgen van de orkaan Irma. Zij vonden dat kunstenaars een afzetmarkt nodig hadden en dat de burgerij zo kon genieten van een dosis creatieve energie. Ze zamelden geld in voor hun project via crowdfunding en maakten handig gebruik van sociale media om hun onderneming te promoten, door aanstekelijke video’s en zelfs een lied. Zij stoten op verzet van de Cubaanse autoriteiten, maar besloten toch door te gaan.

Groeiend aantal deelnemers
Aanvankelijk leken gevestigde kunstenaars die een nauwe band met de Cubaanse overheid hadden, terughoudend om zich aan te sluiten bij een stel, dat al eerder de confrontatie met de autoriteiten was aangegaan. Zes maanden geleden arresteerde de Cubaanse politie Luis Manuel Otero Alcantara terwijl hij een performance presenteerde tijdens de pelgrimage op de feestdag van Sint Lazarus. Maar naarmate de #00Bienal de la Habana naderde besloten meer notabelen uit de Cubaanse kunstwereld deel te nemen. Reynier Leyva Novo schonk de opbrengst van een kunstverkoop, $3.800, demonstratief aan de #00Bienal. Bekende figuren als kunstenaar Tania Bruguera en curator-criticus Gerardo Mosquera ondersteunden het evenement in video’s op Facebook. Buitenlandse artiesten beloofden zich bij hen aan te sluiten, maar de organisatoren verborgen hun namen voor de pers, zodat ze ongemerkt het land in konden glippen. Het aantal deelnemers liep op tot 140.

bienal-luis-manuel-otero-alcantera

Kunstenaar Luis Manuel Otero Alcantara en curator Yanelys Nuñez Leyva, initiatiefnemers van de #00Bienal.

Officiële waarschuwing
Drie dagen voor de opening veroordeelde de officiële kunstenbond, de Unión de Escritores y Artistas de Cuba (UNEAC), de #00Bienal de Habana en verklaarde dat deze bedoeld was om de officiële Biënnale te belasteren; bovendien zou deze gefinancierd worden door ‘contrarevolutionaire huurlingen’. Leerlingen van de kunstacademie van San Alejandro moesten een video bekijken waarin het evenement aan de kaak werd gesteld. Deelnemende kunstenaars kregen telefoontjes van het Kunstenaarsregister, een afdeling van het Cubaanse Ministerie van Cultuur. Zij werden gewaarschuwd dat bij deelname aan de #00Bienal hun accreditatie zouworden ingetrokken. Dat betekent dat zij niet langer als  zelfstandig kunstenaar kunnen werken. Formeel zouden ze dan geen baan meer hebben.

bienale-008bienal-de-habana-werkInbeslagname
Kunstenaar en curator Gean Moreno uit Miami werd op 4 mei bij de douane staande gehouden en 10 uur lang ondervraagd omdat hij drukwerk bij zich had met het #00Biënal logo en 12 werken van de Cubaanse kunstenaar Ernesto Oroza voor de tentoonstelling. Daar zat ook werk bij van Rikrit Tiravanija, Antonio Muntadas en José Bedia. Het werd geconfisqueerd als ‘vijandelijke propaganda’. Kunstenaars die de organisatoren wilden bezoeken, werden door veiligheidsagenten in de val gelokt en bedreigd. Het evenement werd op 5 mei  geopend met de kunstenaars omringd door staatsveiligheidsagenten. Geïnteresseerde academici – onder wie ikzelf – is de toegang tot Cuba zonder opgaaf van redenen geweigerd.

Groeiende mondigheid
Het is moeilijk te geloven dat een goed geoliede machine als het Cubaanse Ministerie van Cultuur zich zo bedreigd zou voelen door zijn kunstenaars, dat het hard zou ingrijpen bij zo’n tiendaags kunstfestijn. Maar dat is precies wat er gebeurt. Cubaanse overheidsfunctionarissen zien onafhankelijke artistieke activiteiten als een bedreiging voor hun controle over de kunstwereld. Zij zullen de macht niet opgeven in de kunstwereld, die hun symbolisch zo dierbaar is als een van de weinige succesverhalen van de revolutie. Buitenlandse kunstprofessionals die massaal naar officiële Cubaanse culturele evenementen gaan, vechten zelden de voortdurende spanningen tussen kunstenaars en de staat aan, omdat ze het systeem niet begrijpen, of omdat ze verblind zijn door hun politieke loyaliteit aan achterhaalde ideologieën, of omdat ze bang zijn het land te worden uitgezet. Toch worden Cubaanse jongeren steeds mondiger o.a. door de sociale media en gebruiken methoden als fundraising die kunstenaars elders ter wereld ook gebruiken. Zij zijn steeds succesvoller in het ter discussie stellen van het monopolie van de Cubaanse regering op het gebied van de cultuur.

bienale-008bienal-de-habana-werk3-met-gorki

Bij de opening van de 00Bienal was ook de zanger van Porno para Ricardo, tweede van links, aanwezig

Slim en dapper
Crowdfunding maakte het mogelijk dat jonge filmmakers films konden maken buiten het officiële Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos, ICAIC, en jonge musici maakten hun muziek en zorgden voor uploads op YouTube. Kunstenaars hoeven niet langer af te studeren op kunstopleidingen op het  eiland, aan te pappen met officials van de overheid of weg te blijven van politieke thema’s om gehoor te vinden. Die nieuwe werkelijkheid maakt dat zij onverbloemd hun politieke zorgen uiten. Het maakt ook dat er een golf van repressie door de regering wordt ontketend, die graag een reden zou vinden om de schuld af te schuiven op de CIA of zelfs de Trump-regering voor deze vrije uitingen van creatieve autonomie. Maar deze keer heeft de Cubaanse regering het mis. Jazeker, de CIA heeft in de jaren zestig honderden malen geprobeerd Fidel Castro te doden, maar het is deze revolutie die kunstenaars heeft voortgebracht die slim en dapper genoeg zijn om voor zichzelf te denken. De Cubaanse regering schaadt zichzelf door te kiezen voor de onderdrukking van het genie van haar kunstenaars. Dat genie maakte de Cubaanse kunstenaars zo onmisbaar voor de rest van de wereld en zo waardevol voor het land.

Bron
* Coco Fusco, website Hyperallergic, 8 mei 2017

Linken
*
 Website Hyperallergic, 7 november 2017: Cuban Police Detain Artist Planning Alternative Havana Biennal 
Website Hyperallergic, 8 maart 2018: Tania Bruguera’s Once-Censored Installation Measures the Distance Between Words and Things
* Website Hyperallergic, 13 oktober 2017: Cuba’s Longest Running Independent Gallery to Launch Workshops on Art Outside Official Culture.

Cubaanse ambassadeur botst met Wall Street Journal

José Ramón Cabañas Rodríguez, Cubaans ambassadeur in de VS, heeft vanwege een commentaar in The Wall Street Journal, een boze brief gestuurd aan deze Amerikaanse krant. Hij waarschuwt dat zij die ‘de dissidentenbusiness’ in Cuba willen bevorderen, geen enkel succes zullen hebben.

ambassadeur-cabanas-17092015

José Ramón Cabañas

De brief is een reactie op een commentaar dat de Wall Street Journal publiceerde, getiteld Cuba gets a Castro convertible, en gewijd was aan de nieuwe president van Cuba, Miguel Díaz Canel. Ambassadeur Cabañas Rodríguez protesteert tegen de ‘corporatieve pers’ van het land die zich altijd zou hebben gekeerd tegen een vrij Cuba. Eerst in de 19e eeuw toen de Spanjaarden de macht hadden, later ‘door steun te verlenen aan corrupte lokale politici die de invasie toejuichten, eerst militair en vervolgens economisch, en middels de Amerikaanse bedrijven in de eerste helft van de 20ste eeuw’ en vervolgens ‘door onverzoenlijk de Cubaanse revolutie sinds 1959 te demoniseren.’

Embargo
De ambassadeur schrijft verbaasd te zijn over ‘de smerige taal in het commentaar’ die wordt gebruikt als men verwijst naar Cuba. ‘Het is een typisch voorbeeld van hen die geen argumenten hebben,’ benadrukt hij. Cabañas Rodríguez herinnert er aan dat ‘er op dit moment nog steeds een financieel, economisch en commercieel embargo bestaat dat de bedoeling heeft de bevolking van honger te doen omkomen. Maar de blokkade van de informatie is verminderd. Amerikanen reizen massaal naar Cuba en 75% van hen kiezen

Cespedescarlosmanuel (2)

Carlos Manuel de Céspedes

voor een betere relatie met ons land,’ aldus de ambassadeur.

Onafhankelijkheid
In de brief laat de ambassadeur de namen passeren van Carlos Manuel de Céspedes, José Martí, Antonio Maceo, Julio Antonio Mella, Ernesto Guevara en Fidel Castro, die hij omschrijft als proindependentistas / voorstanders van de onafhankelijkheid en herinnert er aan dat de geschiedenis hen zal herinneren, in tegenstelling tot de anexionistas (Cubanen die annexatie met de VS voorstaan, redactie). De ambassadeur adviseert de krant, voor Cuba opnieuw te bekritiseren of welk ander land in de Cariben of Latijns-Amerika, eerst eens in de spiegel te kijken.’

Rampzalig
In het commentaar van de Wall Street Journal (23 april 2018) onderstreept de krant dat de verandering van president in Cuba een kwestie van een naamsverandering is en niets vergeleken met de vrijheid van het volk. De krant herinnert aan de loyaliteit van Miguel Díaz-Canel aan de communistische partij met aan het hoofd Raúl Castro, die algemeen-secretaris blijft. ‘Als de heer Díaz-Canel zijn werk en zijn privileges wil behouden, verschijnen de mensenrechten niet op de agenda.’ Na aandacht geschonken te hebben aan de meest relevante positiebepalingen van de historische leiders van de Revolutie, vergelijkt de krant Diaz-Canel met Fidel Castro en Hugo Chávez in hun eerste jaren, bereid om zich met een vriendelijk gezicht te presenteren aan de buitenwereld om investeringen aan te trekken. ‘Nu is het geld van de schurkenfamilie in Havana op. De belangrijkste bronnen van deviezen zijn artsen en verpleegkundigen die in armoede leven, terwijl Cuba hen verhuurt aan landen over de hele wereld. Maar zelfs deze miljardenhandel in mensen is niet genoeg om de rampzalige Cubaanse economie te ondersteunen’, zegt de redactie. **

damasd28kerklog

Damas de Blanco

Handel in dissidenten
Men merkt ook op dat het nieuwe beleid van Trump ten aanzien van Cuba niet zo effectief is als het gebrek aan vertrouwen bij de investeerders. De Wall Street Journal constateert dat de economische vrijheid van de Cubanen niet is gegroeid en dat als gevolg daarvan de armoede voortduurt. Dat zal niet veranderen zolang de familie Castro aan de macht blijft. De tekst eindigt met een lofzang op de mensenrechtengroep Damas de Blanco. Dat zal de Cubaanse diplomaat ook niet zijn bevallen omdat hij zoals hij zelf schrijft ‘de bevordering van de handel in dissidentie’, veroordeelt.

Bron
* 14ymedio, Havana, 7 mei 2018

NB
* De volledige teksten van het commentaar en de reactie van de Cubaanse ambassadeur staan helaas niet op de site van de WSJ.
** 
 Deze week werd bekend dat de Zuidafrikaanse regering heeft besloten het aantal medisch studenten dat het land sinds 1996 naar Cuba stuurt, binnen drie jaar sterk te verminderen. Volgens een lid van de oppositiepartij Democratische Alliantie wil men op deze uitgavenpost bezuinigen. Een doktersopleiding in Zuid-Afrika kost het land 120.000  dollar, 53.000 dollar minder dan in Cuba.

‘Het is hier geen Dubai’ (deel 2)

Met de bouw van het nieuwe hotel wordt in september begonnen. Het hotel verschijnt in het hart van de wijk Vedado, tegenover de bekende ijszaak Coppelia en het zal 42 etages tellen. Het vijf-sterren-hotel telt 565 kamers, is 154 meter hoog en wordt met 100% Cubaans kapitaal gefinancierd. De bouw begint in september en zal 2 ½ jaar duren. De buurtbewoners zijn verdeeld over de komst van de gigant.

el-hueco-gat-gebouwen in omgeving

De plek waar het hotel moet komen

Anderen, zoals Yovel, een jongeman die in een naburig privé-restaurant werkt en uren buiten doorbrengt om het restaurant te promoten, betonen zich enthousiast. ‘Een hotel van een dergelijke omvang kan ons helpen klanten te werven, want veel gasten zullen zeker eens in een paladar willen eten’, benadrukt hij. ‘Het gaat de zone levendiger maken en er zijn mensen die er over denken er te gaan werken, want er zal zeker veel personeel nodig zijn’, oppert hij. Desondanks verzekert de jongeman dat hij zelf geen interesse heeft: ‘veel werk en weinig geld, het hotel zal vijf sterren hebben, maar de salarissen zijn een en al ellende.’ Er wordt ook nergens gezegd dat ‘er voor goed winstgevend toerisme  een acceptabele bezettingsgraad dient te zijn’, (…) ‘Het is hier geen Dubai maar  we moeten er ons ook niet bij neerleggen dat we voor altijd een stad blijven die in de tijd is stil blijven staan. Dat zal de buitenlanders bevallen maar wij die hier wonen hebben behoefte aan visuele moderniteit, meer durf bij het bouwen en constructies, die ons een gevoel van trots geven’, benadrukt de jongeman.

toeristenbushavana

Cuba wil in 2018 5 miljoen toeristen verwelkomen; in 2017 en 2016 waren dat er 4,7 en 4,5 miljoen. Dit jaar worden in heel het land 15 hotels geopend. In 2030 moet Cuba 100.000 kamers tellen. Nu telt het land 68.000 kamers en 366 hotels; de helft ervan heeft contracten gesloten met 20 verschillende buitenlandse hotelketens

Minder toeristen
In de eerste vier maanden van dit jaar nam het aantal toeristen in Cuba met 7% af vergeleken met dezelfde periode in 2017. Ondanks deze gegevens kondigen de autoriteiten aan dat ze voor eind mei twee miljoen reizigers uit het buitenland verwachten en dat het er eind 2018 meer dan 5 miljoen zullen zijn. Maar de hernieuwde spanning tussen Washington en Havanna heeft de toeloop van Amerikaanse toeristen doen afnemen, de meest appetijtelijke en  dichtstbijzijnde markt waarop Cuba kan rekenen. ‘Het is een lastige kwestie en als ze hier bij ons een hotel met zoveel kamers gaan bouwen zal het nog lastiger worden,’ vindt Georgina, Yoyi, eigenares van een bed&breakfast met vier kamers op nauwelijks vijftig meter van de mierenhoop. ‘De concurrentie is erg oneerlijk want als de staat een hotel van dat formaat bouwt, kan dat gevolgen hebben voor de vele kamerverhuurders in de wijk en het kan hen inkomsten schelen,’ voorspelt ze. Niettemin denkt ze dat ‘de particuliere verhuurders altijd een persoonlijkere en vriendelijkere service kunnen bieden, en bovendien  staat het veel toeristen niet aan  in zo’n grote doos te moeten zitten’, zegt ze meesmuilend. De ondernemers van de wijk voelen de lange schaduw van het hoogste hotel van Havana al. Ook al vertrouwen velen, zoals Yoyi, erop dat ‘het nooit afgebouwd zal worden omdat hier niet genoeg materiaal is en ook niet de discipline om zoiets te doen.’

Hotel-Manzana-Kempinski2

Het eerste vijfsterrenhotel was Gran Hotel Manzana Kempinski, ook 100% Cubaans kapitaal en eigendom van Almest en de Asociación Económica Internacional Unión de Construcciónes Militares (UCM)-Bouygues, beiden bezit van de Cubaanse strijdkrachten. Op de foto het zwembad op het dak van het hotel.

Toekomstig Havana
Er is nog niet begonnen met het leggen van de fundering van het gebouw dat het hoogste punt van de contouren van de stad zal markeren en de polemiek waart al om de bouw rond. Zoals in bijna elk onderwerp in de huidige Cubaanse realiteit zijn er geen nuances bij het evalueren van het nieuwe onroerend goed: ‘Het is afschuwelijk’, oordeelt Yoyi. En Yosvel nuanceert: ‘Het is het begin van het toekomstig Havana.’

Bron
* Website 14ymedio, Marcelo Hernández in Havana, 30 april 2018

Linken
14ymedio maakte een YouTube-video over de bouw van gigantische hotels in Havana
* YouTube Promofilm Hotel Prado/Malecón
* YouTube Promofilm Hotel Manzana Kempinski

‘Het is hier geen Dubai’ (deel 1)

‘Het is hier geen Dubai’, zeggen de buurtbewoners van de wijk waar het toekomstige hoogste hotel in Havana is gepland. In de indrukwekkende mierenhoop midden in de wijk Vedado wil de staat een nieuw hotel bouwen van 42 meter hoog. De mening van de bewoners daar is verdeeld. Sommigen wijzen het project af en er zijn er die achter het project staan.

el-hueco-model-hotel-154-meter-

Model van het nog te bouwen hotel. Het wordt 154 meter hoog, hoger dan hotel Habana Libre of het beeld van José Martí op het Plein van de Revolutie dat 141,95 meter hoog is.

Ondanks het feit dat over El Hueco / Het Gat dat midden in Vedado ligt bij de Straten 25 en K, weinig bekend is, is het al dagen lang het belangrijkste gespreksonderwerp. De staatsmedia verkondigen dat op deze immens lege plek het hoogste hotel van Havana gaat verrijzen, een betonnen kolos waarover sommigen zich zorgen beginnen te maken terwijl het anderen weer in vervoering brengt. Ramón woont al bijna twintig jaar als beheerder van een parkeerplaats op enkele meters van de plek waar de onroerendgoedonderneming Almest, onderdeel van het leger, de toren van 42 meter met 565 kamers gaat bouwen. ‘De mensen hier hebben veel vragen’, zegt hij, terwijl hij zich herinnert als kind in ‘die afgrond daar beneden’ te hebben gespeeld. Als vuilnisbelt en onderkomen van zwerfkatten heeft het terrein praktisch leeg gestaan terwijl de groeiende Cubaanse hoofdstad uitgroeide tot een stad waar meer dan 2 miljoen mensen wonen. Het verwaarlozen van Het Gat is ‘zijn lot en ondergang’ geweest, oordeelt Ramón die het project met lede ogen aanziet. Vanaf Straat 23 is het gat nauwelijks te onderscheiden tussen de drukte van de hoofdverkeersader van Havana en de bomen die bij de op ieder uur van de dag altijd volle bushalte staan. ‘Ik hoopte ooit dat er een mooi park zou worden gemaakt, met trappen en een recreatiegebied, want daar ontbreekt het in dit gedeelte van de stad aan. Maar die verticale kolos is iets waar we het minst behoefte aan hebben’, verzekert hij.. ‘Wat ik ervan gezien heb, hoe het gaat worden is vreselijk’, benadrukt hij.

el-hueco-gat-apenas-bullicio-principal-arteria-habanera

El Hueco

Stijl Manhattan
Een maquette, afgedrukt in de nationale pers, laat een lange slanke structuur zien, helemaal in de stijl van Manhattan. Met een donkere en sobere voorgevel zal ‘het monster’, zoals bewoners van de zone het al gedoopt hebben, ook een benedenverdieping hebben voor horeca en een zwembad waar de gasten kunnen genieten terwijl ze over Havana uitkijken. De andere gebouwen in het landschap, zoals Hotel Nacional  en het bekroonde Focsa-gebouw, staan in sterk contrast met het toekomstige onroerend goed door hun balkons en ruime terrassen, hun heldere kleuren en een open ruimte naar zee met het strand van de meest dynamische zone van de stad. Het onroerend goed dat in de planning in 2022 klaar moet zijn zal in hoogte het nabije gelegen hotel Habana Libre overtreffen en het zal ook boven de toren op het Plein van de Revolutie uitstijgen, het hoogste gebouw van de stad. Maar noch de hoogte noch de vijf sterren die het gebouw zal krijgen, lijken de meest nabije bewoners en architecten te overtuigen.

Architect
‘De afgebeelde maquette lijkt op een schoenendoos’, zegt Amanda Corrales spottend, een jonge afgestudeerde architect die met enkele vrienden een klein privé-kantoor runt om als zzp’er zaken te renoveren. ‘De tijd van de wolkenkrabbers is voorbij, maar we komen  voor alles te laat en gaan nu naar dat soort verticale constructies die de hele harmonie verstoren’, voegt ze er aan toe. ‘Havana is, meer door de economische crisis dan door beslissingen van de overheid nauwelijks de hoogte in gegaan en bleef zo een erg veel voorkomend fenomeen uit de hoofdsteden van Latijns-Amerika  bespaard, namelijk de overvloed aan grote gebouwen. Nu we zover zijn is het niet nodig esthetische vergissingen van een dergelijk formaat te begaan’. (…) ‘Een gebouw van die hoogte is een kleine stad en alles moet functioneren als het raderwerk van een uurwerk. Het is erg kwetsbaar voor problemen als gebreken in de watervoorziening, stroomuitval en zelfs orkanen’, benadrukt ze. ‘Zoiets onderhouden gaat een smak geld kosten en de vraag is of de groei van het toerisme een onroerend goed  van die omvang rendabel gaat maken.’

Cuba's first five-star hotel opens in Havana

Vijf sterren: Gran Hotel Manzana Kempinski, gebouwd met arbeiders uit India

De jonge professional is ‘geërgerd’ want ‘met  zoveel goede architecten in dit land is er nergens gepubliceerd  wie er met het project van het hotel belast was.’ Corrales denkt dat een gebouw van zo’n belang, gezien de plek waar het zal worden neergezet, deel had moeten uitmaken van een wedstrijd om het beste ontwerp te kunnen kiezen’. Zoals echter ieder ander werk van het machtige militaire conglomeraat is de kolos aan Straat 25 met grote geheimzinnigheid omgeven. De namen van de betrokken architecten zijn niet openbaar gemaakt en bij de professionals van het beroepsgilde bestaat twijfel of het wel Cubanen kunnen zijn. ‘Hebben ze geen arbeiders uit India naar hier gebracht om hotel Manzana Kempinkski af te bouwen?’, vraagt Corrales zich af. ‘Zal het ons nog verrassen als de architecten hier ook niet vandaan komen?’

Bron
* Website 14ymedio, Marcelo Hernández in Havana, 30 april 2018

Linken
14ymedio maakte een YouTube-video over de bouw van gigantische hotels in Havana
* YouTube Promofilm Hotel Prado/Malecón
* YouTube Promofilm Hotel Manzana Kempinski