Opnieuw onafhankelijke journaliste bedreigd

Opnieuw heeft de Cubaanse staatsveiligheidsdienst een journaliste van de onafhankelijke pers bedreigd. Ditmaal gaat het om Luz Escobar, die o.a. werkzaam is voor de website 14ymedio. De politieke politie beloofde haar een soepeler behandeling als zij zou samenwerken met de autoriteiten om de redactionele lijn van 14ymedio te beïnvloeden en te wijzigen.

Luz-Escobar-14ymedio

Luz Escobar

Maandag jl. werd zij opgeroepen voor een verhoor op het politiebureau in straat Zapata y C in de wijk Vedado. Escobar werd 1 uur en 20 minuten verhoord. Zij zou zich, aldus haar ondervragers voor de  rechter moeten verantwoorden vanwege een economisch delict. ‘Iedereen koopt wel eens wat op de zwarte markt ’, aldus haar ondervragers. Ook zou haar leven ‘een hel worden’ als ze doorging met werken voor 14ymedio. ‘Men dreigde mijn buren te vertellen dat ik een contrarevolutionair ben, men zou mij niet toestaan het land te verlaten en bedreigde me met een proces vanwege een economisch delict.’ Tijdens het verhoor werd verwezen naar de situatie van Karina Gálvez, medewerker van het kritische instituut Convivencia en vorig jaar veroordeeld vanwege belastingontduiking. ’Hetzelfde kan u overkomen’, aldus haar ondervragers.

luz-escobar-oproep-verhoord15012018

De oproep voor een verhoord door de politie

Omverwerping Revolutie
Tijdens het verhoor bleek dat een recent artikel over de situatie  in de directe omgeving van de ambassade van Colombia in Havana, tot grote irritatie had geleid bij de autoriteiten. Cubanen die een visum voor de VS willen, moeten zich sinds kort wenden tot de Colombiaanse autoriteiten. Haar ondervrager eiste dat zij vooraf toestemming bij de Staatsveiligheidsdienst moest vragen, wanneer ze een soortgelijk artikel wilde schrijven. Naast bedreigingen tijdens het verhoor, werd ook een aanbod tot samenwerking gedaan met de politieke politie; zij zou de ‘redactionele koers van 14ymedio moeten beïnvloeden’ want op dit moment ‘is het een krant die haar  richtlijnen vanuit het buitenland ontvangt bedoeld om de Revolutie om ver te werpen.’ Eindredacteur en directeur van 14ymedio, de journaliste en blogger Yoani Sánchez benadrukt in een reactie dat 14ymedio in de vier jaren van haar bestaan geen financiele steun ontving van regeringen, politieke partijen of ander instituten. Ook Amerikaanse instellingen als USAID en de National Endowment for Democracy (NED) geven geen steun. ‘Wij zijn een project met een totale economische en redactionele autonomie,’ aldus Sánchez.

Bron
* 14ymedio, 16 januari 2018

Link
* Twitter Luz Escobar

 

Nieuwe ontslagen bij Ministerie van Cultuur

Drie Cubanen werkzaam op het Ministerie van Cultuur, zijn ontslagen omdat zij in de catalogus van het Theaterfestival van Havana de tekst ‘De Cubaanse ballingengemeenschap in Havana’ hadden opgenomen. De tekst was eerder verschenen op de kritische website 14ymedio en geschreven door de dissidente columniste Regina Coyula. Onder de ontslagenen is de directeur van de kunstinstelling Desarrollo Artístico del CNAE, Noel Bonilla-Chongo.

cultuur-Festival-Departures-Coyula

De gewraakte tekst die in de officiele catalogus werd opgenomen

Voor wie nog twijfelt over de geringe betekenis van de ‘opening’ van de Cubaanse regering, moet het relaas over het ontslag van de drie medewerkers van het Ministerie van Cultuur vanwege de overname van een deel van een theaterrecensie van Coyula, voldoende overtuigend zijn. De medewerkers die zijn ontslagen zijn behalve Noel-Bonilla-Chongo, zijn assistente Marielvis Calzada en Marlén Gutiérrez, vicepresident van de Nationael Raad van Theaterkunst / Consejo Nacional de las Artes Escénicas (CNAE).

Kritische media
Niet de evenwichtige recensie was de oorzaak van de opwinding en de daarop volgende zuivering in het Ministerie van Cultuur. Het ging in de eerste plaats om het feit dat de recensie oorspronkelijk verscheen op de kritische en alternatieve website 14ymedio en was geschreven door de dissidente Regina Coyula. De ‘fout’ vond per ongeluk plaats want de assistente was er zich niet van bewust dat de tekst afkomstig was uit de wereld van de onafhankelijke en kritische media zoals de website 14ymedio. De tekst leek haar geschikt en vervolgens verscheen deze in de catalogus.

cultuur-Director de Desarrollo Artístico del CNAE, Noel Bonilla-Chongo

Noel Bonilla-Chongo (rechts)

Noel Bonilla-Chongo, die vertrouwen had in zijn medewerkers, controleerde de drukproeven niet zelf nogmaals. Kritische kunstenaars die anoniem willen blijven, veroordelen de harde maatregelen die de Minister van Cultuur, Abel Prieto, nam tegen drie van zijn medewerkers, temeer omdat de medewerker de tekst zonder bijbedoelingen in de catalogus opnam. Zij wijzen erop dat het beleid om de bevolking via censuur ver te houden van alternatieve informatiebronnen, nu een boemerangeffect veroorzaakt en medewerkers in dienst van de overheid, extra treft.

Opening
Enkele theaterliefhebbers in Cuba die de website 14ymedio kennen, dachten aanvankelijk te doen te hebben met een bewijs van een mogelijk toleranter beleid tegenover de onafhankelijke media. Maar dat bleek een vergissing. De drie ontslagen onderstrepen nogmaals het bestraffende en totalitaire karakter van een macht die zich beledigd voelt als men kritiek uit.

Bron
* Cubanet, 13 november 2017

Journalist José Antonio Torres: ‘Enkel door internationale pressie kom ik vrij’

De Cubaanse journalist José Antonio Torres die in 2011 wegens spionage werd veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf, staat vandaag centraal bij initiatieven vanwege de Internationale Dag van de Persvrijheid. In een telefonisch interview met de Cubaanse internetkrant 14ymedio sprak hij o.a. over de omstandigheden waaronder hij in Cuba al 5 jaar gevangen zit. Torres was ooit werkzaam als journalist bij de partijkrant Granma en zit nu gevangen in het Centro de Estudio y Trabajo Confianza, Mar Verde bij Santiago de Cuba.

Torres werd in 2011 gearresteerd nadat hij in Granma artikelen publiceerde over mismanagement bij de aanleg van een aquaduct in Santiago en corruptie bij de aanleg van een glasvezelkabelverbinding tussen Venezuela en Cuba. Vicepresident Ramiro Valdés was verantwoordelijk voor beide projecten.

Jose-Antonio-Torres-espionaje

José Antonio Torres

14ymedio: Wist u dat uw naam op een lijst staat van journalisten die slachtoffer zijn van aanvallen op de persvrijheid?
José Antonio Torres: ‘Ik wist het niet, maar nu hoor ik ervan. Ik wil iedereen bedanken die me heeft gesteund tijdens de periode in de gevangenis waar ik nu 5 jaar en 2 maanden verblijf. Mijn naam op die lijst is een bewijs dat als de Cubaanse pers, en vooral de kritische, al het mogelijke doet tegen deze onrechtvaardigheid, er een oplossing mogelijk is. Ik dank iedereen, als mens en als journalist want wat mij en mijn familie overkwam, is onmenselijk.’

Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken noemt uw naam ook in teksten over de Internationale Dag van de Persvrijheid. Helpt dat u of is het een complicatie?
‘Gecompliceerder dan mijn huidige situatie kan het niet worden. As journalist van de belangrijkste krant van het land, wiens werk werd omgeschreven als ‘excellent’ en waarmee ik zelfs door president Raúl Castro ben gelukgewenst, is hetgeen me overkwam onbegrijpelijk. Afwijkende opvattingen hebben in dit land is erg moeilijk, maar er zou ruimte moeten zijn voor allerlei criteria. In Cuba moeten we onze verschillen van mening oplossen.’

panama-handdruk-tafeltje-castro11042015

Panama april 2015

Hebt u moeilijke momenten in de gevangenis gehad?
‘Ik zou niet gevangen moeten zitten met personen die niet te maken hebben met mijn gedrag, met kleptomanen, smokkelaars, moordenaars en geweldplegers. Ik zou nooit met deze mensen moeten samenleven, want ik heb niks gedaan. Sinds twee maanden leef ik onder een regime van minimale strengheid en na ongeveer 45 tot 60 dagen kan ik 72 uren naar huis. Dat is al sinds april vorig jaar toen de Top van de Amerikas in Panama plaatsvond en Obama Raúl Castro ontmoette.’

Verwacht u strafvermindering?
‘Een lichtere veroordeling lijkt mij moeilijk en ik denk niet dat ze dat zullen doen. Enkel door internationale druk kan ik vrij komen. Het is juist de officiële pers, mijn collega’s die hun mond hielden. Zij hebben de sleutel tegen de intolerantie.’

logo-persvrijheid3

Internationale Dag van de Persvrijheid

Blijft u bij uw opvatting onschuldig te zijn?
‘Absoluut. Hier wordt vaak gezegd dat er geen politieke gevangenen zijn. Maar als er geen politieke gevangenen zijn in Cuba, waarom zit ik dan gevangen?’

Blijft u schrijven?
‘Ik schreef een groot artikel onder de titel Het gewicht van de hoop / El peso de la Esperanza dat ik naar media in de VS zou willen sturen. Ik schreef meer artikelen in de cel over verschillende dingen zoals de toenadering tussen de VS en Cuba, vanuit de gedachtewereld van een opgesloten journalist.’

Voelt u zich nog trouw aan de Cubaanse regering?
‘Ik ben trouw aan mijn vaderland. Cubanen discussiëren in Miami, Washington, Madrid of Frankrijk omdat men hen niet toestaat de problemen die we hebben te discussiëren in Santiago, Santa Clara, Camagüey of Havana. De regering heb ik niks te zeggen. Er is een gezegde dat luidt: fatsoenlijke mensen hoeven een regering die hen negeert, niet te accepteren.’

Voor welke krant zou u willen werken?
(Gelach)’Misschien zou 14ymedio een goede plek zijn. In ieder geval is mij een straf opgelegd waarbij ik ook mijn bevoegdheid om in de officiele media te schrijven, verloren heb. Ik zou willen schrijven in de The New York Times, El Nuevo Herald of El País. Daar liggen mijn aspiraties.’

Zou u Cuba willen verlaten na vrijlating?
‘Hier speelt mijn leven zich af. Er is veel druk op mij uitgeoefend, maar ik zal al het mogelijke doen hier te blijven want juist binnen Cuba vindt de slag plaats.’

Linken
*
Deze Cubaweblog op 19 maart 2011: Correspondent Granma Antonio Torres aangehouden

* Website UNESCO over de Internationale Dag van de Persvrijheid
* Yoani Sánchez op 27 januari 2015 op de website 14ymedio:  El espía que nunca quiso serlo / De spion die hij nooit wilde zijn
* Wikipedia (Engels) over José Antonio Torres

Meer blauw op straat in Havana

Volgens de kritische internetkrant 14ymedio is de inzet van politie-agenten in Havana op plekken waar veel toeristen komen, verhoogd. Volgens Journalist Yosmany Mayeta Labrada worden de buitenwijken van de stad echter vergeten; juist daar nemen berovingen en overvallen toe.
‘Het was donker en ik kon geen hand voor ogen zien,’ zo omschrijft Yania (21) het moment waarop een onbekende haar laptop stal in de wifizone bij het park aan de Avenida 51 in Havana. ‘Hij had een scheermes in de hand en ik verzette me niet, dat had geen zin,’ vertelt het slachtoffer. De stijging van het aantal roofovervallen in de hoofdstad heeft tot mobilisatie van autoriteiten geleid die een speciale vergadering belegden, aldus een anonieme bron bij de Cubaanse politie (PNR) met wie 14ymedio sprak.

wifispots-open-lucht

Let op je laptop op de wifipunten in de open lucht!

De bijeenkomst waar de staatsmedia niets over meldden, vond plaats in de gemeente Playa en leidinggevenden van de politie uit de gehele regio namen er aan deel. De conclusie luidde dat het aantal overvallen en berovingen in veel deelgemeenten in de hoofdstad in het eerste kwartaal van 2016 was gestegen, vergeleken met hetzelfde kwartaal in 2015. Verdere details ontbreken. Vooral in de gemeenten Marianao, La Lisa, Boyeros, 10 de Octubre, Arroyo Naranjo, San Miguel del Padrón, Guanabacoa en Habana del Este is sprake van een toename van het aantal overvallen, straatroof en strijd tussen bendes. De internetkrant 14ymedio spreekt over een ‘hoofdpijndossier’ voor de plaatselijke politie vooral omdat veel slachtoffers geen aangifte willen doen. Ook Yania weigert naar een politiebureau te gaan. ‘Waarom zou ik?’, vraagt ze met enige scepsis. ‘Ik heb geen eigendomsbewijs van de laptop want ik kocht die van een arts die het land heeft verlaten. Als ik aangifte doe, kan ik nog achter de tralies terechtkomen,’ legt ze uit.

Minderjarigen
Een medewerkster van het Ministerie van Binnenlandse Zaken meldt tijdens de bijeenkomst dat het aantal keren dat ouders hun kinderen moeten ophalen vanwege jeudcriminaliteit op het politiebureau ook sterk is toegenomen. De specialiste constateert dat ‘velen afkomstig zijn uit gezinnen die disfunctioneren en wonen in wijken zoals Párraga, Los Pocitos, La Cuevita, El Diezmero, Habana Vieja en Centro Habana met hoge criminaliteitscijfers. Veelvuldig zijn ‘jongeren en adolescenten de daders van dergelijke gewelddaden en zij worden vaak geholpen door volwassenen,’ aldus haar tekst. Daar is Miladis Hernández, moeder van twee opgroeiende kinderen in de wijk El Tamarindo, gemeente 10 de Octubre, mee bekend en haar grootste zorg is voorkomen dat haar kinderen in de gevangenis eindigen. ‘Ik heb ze juist op tijd van straat geplukt want hun beste vrienden worden nu verdacht van een overval op een toeristenechtpaar in Oud-Havana,’ legt Hernández 14ymedio uit. ‘De leden van de bende die meerderjarig waren zijn opgesloten en de jongsten kregen huisarrest.’ In de gemeente Guanabacoa ziet de politiechef Eloy Ferrera met grote zorg hoe steeds meer jongeren wapens dragen tijdens feesten. ‘Op dit moment lopen er processen tegen 18 jongeren van verschillende leeftijden die messen, vijlen of priemen op de openbare weg bij zich hadden’. De politieman waarschuwt dat de meesten van hen jongeren waren en worden vastgehouden in een heropvoedinginstelling.

politie-agenten-straatSlachtoffer
Alejandro (42) heeft een trauma overgehouden aan zo’n overval. Hij werkte 2 jaar als medewerker bij een particulier e cafetaria in de gemeente Lisa toen hij ’s avonds bij het sluiten van de zaak werd opgewacht ‘op een duistere plek’. Angstig doet hij zijn relaas. Hij gaf alles af wat hij bij zich had ‘tot mijn rugzak toe’ terwijl er een mes op zijn keel stond. Ook raakte hij het eten kwijt voor zijn 86-jarige oma. Na deze benauwende ervaring besloot hij te stoppen met die baan en nu werkt hij in een pizzeria in Vedado waar hij ‘minder verdient, maar waar overal bewakingscamera’s op bijna alle hoeken zijn.’ De bron bij de politie zegt tegen 14ymedio: ’De autoriteiten van alle gemeenten van de hoofdstad hebben de surveillances dag- en nacht vergroot. De controles vinden vooral plaats in de wijken in het centrum van de hoofdstad waar ook veel toeristen komen, zoals Vedado, Centro Habana en Oud-Havana. Maar volgens de bron ‘spelen veel van de gemelde zaken zich af in de periferie van de hoofdstad en  daar zijn controle en surveillance tot nu toe ontoereikend.’

Bron
* Yosmany Mayeta Labrada, medewerker van 14ymedio, 4 april 2016

Cubaans staatsmonopolie op personeelswerving schrikt Spaanse ondernemers af

Spaanse ondernemers hopen dat tijdens het komende partijcongres van de PCC een versoepeling zal worden doorgevoerd op de Wet op de Buitenlandse Investeringen. Volgens de internetkrant 14ymedio in Havana zouden de Spaanse zakenlieden graag zien dat de staat haar monopolie op de arbeidsmarkt beëindigt en investeerders de mogelijkheid biedt zelf direct kwalitatief opgeleid personeel te contracteren. De redactie van 14ymedio meldt dat woordvoerders van Spaanse bedrijven weinig mededeelzaam zijn en nauwelijks concrete feiten melden over de stand van de Spaanse investeringen in Cuba.

spanjeambassadehavana

De Spaanse ambassade in Havana

Spanje is een van de grootse investeerders in Cuba en de derde handelspartner van het land. Ruim 200 bedrijven uit Spanje zijn in Cuba actief en jaarlijks is er sprake van handelsverkeer tussen beide landen ter waarde van 1 miljoen euro. Hoewel ICEX, het Spaans instituut voor Export en Investeringen, in zijn jaarverslag over 2015 geen namen noemt van investeerders (‘om deze te beschermen tegen maatregelen van de VS’) schat men dat 50% van alle buitenlandse activiteiten uit de EU komt en dat Spanje daarbij de leiding heeft, vooral in de toeristensector, financiële dienstverlening, watertoevoer en cement.

Malmierca-Garcia-Legaz-Inversion-Extranjera-Malmierca-EFEAlejandro-16042015

De Cubaanse Minister van Buitenlandse Investeringen Malmierca en zijn Spaanse collega García Legaz, april 2015

Spaanse aanwezigheid in Cuba
De Spaanse regering heeft herhaaldelijk duidelijk gemaakt te willen voorkomen dat investeerders uit andere landen activiteiten zullen ontwikkelen op terreinen in Cuba waar zij zelf al tientallen jaren actief zijn. Dat bleek al in april 2015 toen de minister van Handel, Jaime García-Legaz, Cuba bezocht in gezelschap van vertegenwoordigers van 45 bedrijven, leiders van de Kamer van Koophandel en de ondernemersorganisatie Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE). Tijdens dat bezoek werden plannen gepresenteerd over de uitbreiding van de hotelcapaciteit op het eiland vanwege de groeiende toeristenstroom. Op 7 juli volgde het bezoek van de Spaanse Minister van Energie en Toerisme, José Manuel Soria, die werd vergezeld door 75 Spaanse ondernemingen. Vanwege de Internationale Beurs van Havana (FIHAV 2015) waar Spanje met 160 bedrijven de grootste standhouder was, volgde de Minister van Economie en Concurrentie,  Luis de Guindos. Hij kondigde de herfinanciering van de Cubaanse schuldenlast aan en de kwijtschelding van een deel ervan. In februari van dit jaar meldde Spanje een deel van de kwijtgescholden schulden te investeren in projecten op het eiland, maar de omvang van deze investering werd niet gemeld.

Ongeduld
Maar de zaken met betrekking tot feitelijke investeringen van Spanje in Cuba gaan traag. Salvador Marín, president van de ontwikkelingsorganisatie Compañía Española de Financiación del Desarrollo (COFIDES), verzekert dat Cuba ‘een land is met veel handelsmogelijkheden voor Spaanse bedrijven’ en verwijst naar de gezamenlijke culturele banden en de handelstradities die er al bestaan. De autoriteiten hechten waarde aan de nieuwe Wet op de Buitenlandse Investeringen (2014), maar vinden ook dat deze versoepeld dient te worden. COFIDES heeft op dit moment 10 projecten ter voorbereiding van investeringen in Cuba. ‘COFIDES is begonnen met Línea Cuba (met een beginkapitaal van 40 miljoen euro’s) waarmee men investeringsplannen van Spaanse bedrijven kan stimuleren,’ zegt Marín. De organisatie steunt zowel grote bedrijven als die in het midden-en klein bedrijf. Naast het project Línea Cuba-General is er het project Línea Cuba-Zona Especial de Desarrollo in de speciale ontwikkelingszone van Mariel, ZDEM. COFIDES spreekt over een tiental projecten die in ontwikkeling zijn, maar weigert details te verstrekken. Men noemt slechts de sectoren waar men actief is, namelijk de agro-business, het toerisme, bouwmaterialen, consumptiegoederen en farmacie.

iberiaInformatie is vaag en schaars
Er zijn slechts weinig bedrijven die met de redactie van 14ymedio willen spreken en zij die dat doen zijn schaars in hun informatie. De luchtvaartmaatschappij Iberia is een uitzondering wellicht omdat de resultaten zichtbaar zijn in de vorm van directe dagelijkse vluchten vanaf 2 juni aanstaande tussen Havana en Madrid. Ook de groep Globalia versterkt zijn aanwezigheid in Cuba met een nieuwe luchtlijn en een hotel. Air Europa start op 14 juli tweemaal per week met een luchtverbinding Madrid-Varadero. De autofabriek SEAT blijft vaag in haar informatie. Het Spaanse filiaal van Volkswagen is sinds 2007 aanwezig in Cuba en de Spaanse media melden dat er een verzoek ligt van de Cubaanse regering om een fabriek in de Marielzone te bouwen, waar ook het gehavende autopark in Cuba zou kunnen worden opgeknapt, maar het bedrijf zwijgt daarover. Een woordvoerder van het bedrijf zegt dat SEAT deelnam aan de officiële handelsdelegatie, de situatie in Cuba kent evenals de mogelijkheden, ‘maar wij geven geen commentaar over onze plannen voor de toekomst.’ Van de 30 bedrijven die 14ymedio benaderde waren er slechts twee tot drie die 14ymedio voorzagen van gegevens. De hotelketen Meliá meldde uitbreidingen van hun activiteit in Cuba en de Urbas Grupo Financiero meldt dat het bedrijf deel zal nemen aan de ontwikkeling van een grootschalig toerismeproject en luxe onroerend goed in Cienfuegos. Maar tot nu toe is daar nog niets concreets over bekend.

Bron
* 14ymedio, 30 maart 2016

El Niño brengt Cuba tot april meer regen

De komende maanden zullen de gevolgen voor Cuba van El Niño voelbaar worden door flinke regenbuien, vooral in januari en februari, aldus de weerman van de partijkrant Granma. Tot in april zullen de kansen op flinke buien met onweer en bliksem blijven bestaan, aldus enkele specialisten.

regen-Lluvia-Habana

Volgens de website 14ymedio halen de Cubanen dit jaar niet de jassen uit de kast, maar de paraplu’s vanwege de regenval die groter dan normaal is. Tussen november en december vorig jaar viel er 179 millimeter op het eiland, dat is 158% meer dan het gemiddelde in deze maanden, aldus de nieuwsbrief van Servicio Hidrológico Nacional. Al in drie regio’s in Cuba en in 148 gemeenten viel meer regenwater dan in andere jaren. Dat heeft nog geen gevolgen gehad voor de waterstand in de 242 spaarbekkens die Cuba telt, waar de waterstand 53% van de capaciteit beslaat. De situatie van waterbekkens in de provincies Las Tunas en Santiago de Cuba is zelfs kritisch met een waterniveau dat niet hoger is dan 20% van de capaciteit. Deze vochtige maand januari (‘enero que parece abril / januari die lijkt op april’, zoals Cubanen zeggen), heeft ernstige gevolgen voor de opbrengst van de suikerrietoogst en de leiding van suikerstaatsbedrijf Azcuba maakt zich zorgen over een tegenvallende oogst.

Bron
* Diario de Cuba en 14ymedio
* De website OneWorld over de achtergronden van El Niño

Dak evangelische kerk in Camagüey gesloopt

Vrijdag jl. heeft de politie het dak van een kerk in Camagüey gesloopt. De kerk staat in Calle 4, nummer 27 van de wijk Versalles en wordt geleid door dominee Bernardo de Quesada Salomón, oprichter van Mover Apostólico, een christelijke groepering die zich in 2003 losmaakte van de officialistische Raad van Kerken.

kerk-Operativo-policial-afueras-camagueij-08012016

Politieagenten bewaken de woning van Yiorvis Bravo. Voorganger Bravo werd zo verhinderd zijn steun te betuigen met de dominee van de evangelische gemeente van wie de kerk werd vernietigd.

Voorganger Quesada werd door politieagenten gearresteerd en naar het bureau in de Calle Avellaneda overgebracht, aldus dominee Alexis Segundo Medina.  Onafhankelijke journalisten en activisten werden door veiligheidstroepen op een afstand gehouden en zij konden de wijk Versalles niet binnen. Van enkelen werd de telefoonverbinding opgeheven o.a. van Henry Constantin, medewerker van de internetkrant 14ymedio. De redactie van 14ymedio belde met de Cubaanse Raad van Kerken en  voorzitter Joel Ortega reageerde verbaasd op het bericht dat hij ‘verontrustend’ noemde.

Templo de la Iglesia Fuego y dinamica, kerk-Versalles-Camaguey

De kerkruimte voor de vernietiging door de Cubaanse autoriteiten

Conflict kerk – staat
Het conflict tussen de kerk van Quesada Salomón met de autoriteiten dateert van 2012. Toen werd de vrouw van de dominee eigenaar van de woning. Een soort schuur werd bestemd voor godsdienstige bijeenkomsten. De schoonheidscommissie greep echter in omdat er geen toestemming was gegeven voor de ‘esthetische veranderingen’ aan de schuur. De dominee werd beboet, maar verklaarde dat dezelfde commissie hem eerder had verzekerd dat vergunningen niet nodig waren.

kerk-versalles-na-vernieling

De kerkruimte na de vernieling op 8 januari jl.

Religie en Revolutie
In december kreeg dominee Quesada Salomón de opdracht van een provinciale bouwinstantie het dak van de stal te verwijderen. Dat zou binnen zeven dagen moeten gebeuren. Op 14 december riep Quesada via zijn website Religión en Revolución de internationale gemeenschap op tot een protest tegen deze vervolging ‘tegen een kerk waar meer dan 600 mensen bijeenkomen.’

Noot:
* De Cubaanse Raad van Kerken is een door de staat gecontroleerde instantie waar de leiders van de meeste kerkgenootschappen deel van uitmaken, behalve de katholieke kerk. Bij veel gewone leden van deze kerkgenootschappen bestaat onvrede over de regimevriendelijke opstelling van de Raad van Kerken.

Link
* De weblog Religión en Revolución / Geloof en Revolutie van voorganger Quesada

Hoe het enthousiasme over de 17e december dooft

Voor veel Cubanen is 17D (17 december) niet langer de historische datum waarop vorig jaar de Amerikaanse en Cubaanse presidenten aankondigden de diplomatieke relaties te herstellen, maar gewoon weer de 17e december waarop de Cubanen de feestdag van de Heilige Lazarus vieren en een deel van hen op de knieën naar de kerk in Havana kruipt, die zijn naam draagt. En Reinaldo Escobar van de kritische internetkrant 14ymedio constateert dat het optimisme over de gevolgen van de toenadering van een jaar geleden is verdwenen. Volgens Escobar zijn het vooral de illusies die buiten Cuba wakker werden geroepen en die hebben geleid tot tientallen bezoeken van ondernemers, politici, artiesten en vertegenwoordigers van ngo’s naar het eiland. Maar dat is niet het Cuba van nu, dat is het veranderde Cuba dat men zich zou wensen, aldus Escobar. Zijn column volgt hier.

obama-raul-twee-televisiescherm17122014

17 december 2014: Obama en Castro kondigen herstel van de betrekkingen aan

Het aantal aanzoeken uit de kapitalistische wereld verdubbelde en presidenten, ministers, muscisi, cineasten, honkbalspelers en ondernemers reisden af en aan, doorkruisten in sneltreinvaart het land, de zakken vol met dollars. Hier is gebeurd zoals dat in die verhalen waarin alleen al door de aankondiging van de bouw van een spoorlijn de grondprijs aan weerskanten van de lijn stijgt. Maar wanneer de trein zal rijden, blijft onbekend.

Methoden VS
De Amerikanen zijn duidelijk en zijn niet veranderd; hun doelstellingen zijn dezelfde gebleven, maar hun methoden veranderd. De Cubaanse regering laat blijken geen millimeter te willen wijken in enkele kwesties die zij omschrijven als ‘de onwankelbare principes van de Revolutie.’ Het voordeel van Raúl Castro boven Barack Obama is dat de eerste niet wordt gehinderd door een parlement dat elke stap van de president controleert of een partij met een jaloers electoraat die elke concessie vertaalt in stemmenwinst. Maar dat maakt dat er niet bewogen wordt in de onderhandelingen. De Noord-Amerikaanse onderhandelaars slagen er onvoldoende in om de Cubaanse partners duidelijk te maken dat Obama niet de dictator van de VS is, maar slechts de president. Als er geen signalen uit Havana komen in de gewenste richting, geven zij het Congres een argument om zich te verzetten tegen de toenaderingspolitiek. Welke signalen willen de Amerikanen zien? In de eerste plaats de ruimte om te investeren en de garantie dat ze winsten behalen op deze investeringen. In de tweede plaats het respect voor de mensenrechten. Over het verband tussen beide wensen kan men een boek vullen, maar men zou het kunnen samenvatten in de gedachte dat een omgeving met economische en politieke vrijheid de meest geëigende omgeving is voor een markteconomie.

Obsessieve macht
De weerstanden tegen een koersverandering in deze richting blijven verborgen of worden gemaskeerd achter uitspraken over de politieke wil om zekere marges van sociale rechtvaardigheid te handhaven, bijvoorbeeld op het gebied van de veel besproken verworvenheden in de gezondheidzorg en het onderwijs voor allen. Daarachter gaat een groep van machthebbers schuil,  geobsedeerd door de macht die ze niet willen verliezen. Venezuela heeft het aangetoond; autoritaire regimes kunnen niet vertrouwen op democratie, zelfs niet een klein beetje of zoals ze in Argentinië zeggen ni tantico asi, zoals een Argentijn eens zei.*

che-guevra-ni-tantito-asi

Je kunt het imperialisme niet vertrouwen, zelfs niet een klein beetje.’

Onderdrukkingsapparaat
In Cuba is er een repressief apparaat, dat bestaat uit tienduizenden personen en dat bedoeld is om te voorkomen dat de leden van de oppositie zich uitspreken of bijeenkomen. Als het land democratiseert, zullen zij niet alleen hun werk en hun privileges verliezen, maar zich ook beschouwen als vermeende slachtoffers van wraakoefeningen. Daarom zullen deze staatsambtenaren zich tot het uiterste inspannen en in iedere zaak streven naar overtuigende verslagen, waarin elke lid van de oppositie verschijnt als een verrader van het vaderland en een gevaarlijke agent van imperialistische krachten. Deze goed opgeleide e n bewapende troepen zijn opgevoed met het principe dat de enige order die menniet mag gehoorzamen die  van een staakt-het-vuren is. Als Raúl Castro niet langer de politieke discrepantie om het  land te democratiseren onbestraft zou laten, zou hij zijn meest loyale en onderworpen dienstknechten veranderen in zijn potentiele vijanden. En hij weet dat.

Een plafond
Nu een jaar later na de hoopgevende 17e december, zou je kunnen zeggen dat elke betrokken partij het plafond van zijn mogelijkheden heeft bereikt. De opheffing van het embargo, het staken van de radio- en televisie-uitzendingen gericht op Cuba, de compensaties voor de geleden schade of Guantánamo lijken voor het Witte Huis even moeilijk als voor de Cubaanse regering de invoering van een meerpartijenstelsel, het ratificeren van mensenrechtenverdragen, het toelaten van particuliere ondernemingen en de legitimatie van een onafhankelijke civil society.

De stukken grond gekocht aan beide zijden van de spoorweg, beginnen nu al aan waarde te verliezen omdat deze trein zich voorlopig nog niet over de spoorrail zal voortbewegen.

Bron
* Reinaldo Escobar, 14ymedio, 17 december 2015

Noot
* Escobar verwijst naar een beroemde speech van Ernesto Che Guevara waarin hij zei : ‘No se puede confiar en el Imperialismo pero, ni tantico asi’ oftewel ‘ Men kan het imperialisme niet vertrouwen, zelfs niet een klein beetje’. Deze uitspraak wordt in Cuba nog vaak gebruikt.  Zie Youtube, 1 minuut 46 seconden

Obama wil naar Cuba als hij ‘iedereen kan spreken’

President Obama heeft opnieuw gezegd dat hij in 2016 Cuba zou kunnen bezoeken, maar hij benadrukte dat de Cubanen dan wel moeten kunnen genieten van meer vrijheden. Obama sprak maandag met Yahoo!News en zei o.a. dat hij Havana had laten weten dat zonder die voortgang een bezoek van de Amerikaanse president onwaarschijnlijk wordt, ondanks het historisch herstel van de diplomatieke relaties dit jaar. Obama: ‘Als ik naar Cuba ga, is deel van de deal dat ik iedereen moet kunnen spreken.’ De kritische internetkrant 14ymedio concludeert dat Obama dus ook dissidenten wil ontmoeten.

obama-interview with Oliver Knox, Chief Washington Correspondent, Yahoo! News, in the Cabinet Room of the White House, Dec. 10, 2015

Oliver Knox in gesprek met Obama

Obama: ‘Ik heb in mijn rechtstreekse gesprekken met president Castro heel duidelijk gemaakt dat we de hand willen blijven reiken aan hen die het spectrum van de vrije meningsuiting binnen Cuba willen vergroten’. Het interview vond plaats vlak voor de eerste verjaardag van de aankondiging op 17 december 2014 van de normalisering van de relaties tussen beide landen. ‘Ik ben zeer geïnteresseerd in een bezoek aan Cuba, maar de omstandigheden moeten wel correct zijn,’ aldus Obama. ‘En de Cubaanse regering heb ik gezegd dat als er sprake is van zichtbare verbetering van de vrijheden van de Cubanen en de mogelijkheden van de gewone Cubanen, ik met plezier gebruik zal maken van een bezoek om deze vooruitgang te benadrukken,’ voegde hij er aan toe. Maar ‘als we achteruitgaan, zijn er geen redenen voor mij om daar te zijn. Ik ben niet geïnteresseerd in het bevestigen van de status quo.’ Obama zei de komende maanden een besluit te willen nemen over zijn reis naar Cuba.

Amerikaanse basis Guantánamo
Obama herhaalde nogmaals zijn wens om de militaire gevangenis op de basis Guantánamo te willen sluiten, maar erkende dat het onwaarschijnlijk is dat deze enclave ook nog tijdens zijn mandaat aan de Cubaanse autoriteiten zal worden teruggegeven. Ondanks een belofte in Obama’s verkiezingscampagne de gevangenis op de basis te sluiten, zitten er – vooral vanwege tegenstand in het Congres – nog 107 personen gevangen vanwege hun betrokkenheid bij de aanslagen van de 11 september 2001 in New York.

Linken
* Interview Yahoo! News door Oliver Knox met president Obama op 10 december 2015: Obama wants to meet with dissidents in Cuba
 CNN over mogelijk bezoek van Obama aan Cuba, 12 december 2015

José Conrado: ‘Kerk moet mensen leiden naar nieuwe wegen’

De katholieke priester José Conrado Rodríguez ontving onlangs een onderscheiding van het Patmos Instituut, een instelling van de Cubaanse baptistengemeenschap. De priester zei dat hij in zijn leven een weg was gegaan waarin hij veel vriendschap ervoer van protestantse broeders. Conrado Rodríguez is een van de meest kritische katholieke priesters in Cuba en is vanwege zijn uitspraken meerdere malen door de Cubaanse kerkleiders tot de orde geroepen. In 1994 stuurde hij een scherpe brief aan Fidel Castro over de situatie in Cuba. En in 2009 ontving president Raúl Castro een brief van hem waarin hij aandrong op meer ruimte voor debatten en waarin hij diepgaande veranderingen eiste. De kritische webkrant 14ymedio interviewde hem over de perspectieven van geloof en kerk in Cuba en zijn wens tot oecumenische samenwerking.

José Conrado Rodríguez ontvangt de prijs van het Instituto Patmos

José Conrado Rodríguez ontvangt de prijs van het Instituto Patmos

Enkele weken geleden bezocht paus Franciscus Cuba. Wat vond u het belangrijkste van zijn bezoek aan Cuba?
Het was een bijzondere ervaring voor ons, katholieken en Cubanen in het algemeen. Franciscus deed een oproep tot een meer betrokken levensstijl, trouw aan gerechtigheid en vrede, maar hij nodigde ons ook uit te leven in barmhartigheid. Hij riep ons op om te zien naar hen die lijden, die hopen op een vriendschappelijke handdruk, een beetje moed. Hij heeft die houding ook zelf getoond, dicht bij de behoeftigen, de armsten, de ouderen en de kinderen.

De katholieke kerk van Cuba maakt veranderingen door nu er een einde komt aan het werk van de aartsbisschop van Havana, Jaime Ortega y Alamino. Hoe zou u deze nieuwe etappe willen omschrijven?
De tijd die nu komt eist van ons een intensievere betrokkenheid aan de kant van de mensen, een groter compromis met het volk en aan de zijde van het volk. Ik zeg u dat het om momenten van een nieuwe gevoeligheid gaat. om te luisteren naar de roep van onze mensen die zulke moeilijke tijden hebben doorgemaakt. Het volk is in al die jaren geconfronteerd met veel problemen en de kerk heeft de verantwoordelijkheid het volk te begeleiden op nieuwe wegen. Het ontbreekt aan een nieuwe inspiratie, het vermogen om naar nieuwe wegen van hoop te zoeken die de verantwoordelijkheid van iedereen zichtbaar maakt om een nieuw Cuba te bereiken.

U heeft lange tijd gewerkt in de buurten en arme wijken van Santiago de Cuba, maar werkt nu in Trinidad, een stad die welvarender is vanwege het toerisme. Welke verschillen zijn er tussen deze gemeenschap en die in Santiago?
Maar ook in Trinidad is er veel armoede, vooral op het platteland. Het is een streek met grote tegenstellingen. Er zijn mensen die kunnen overleven met wat ruimere inkomsten maar er zijn ook veel noden. Dat heeft geleid tot een groter materialisme onder de mensen, men slaagt er een beetje in de materiële problemen op te lossen, maar vergeet daardoor vaak de spirituele dimensie van het leven en de betrokkenheid bij anderen.

José Conrado in zijn eerdere parochie in Santiago

José Conrado in zijn eerdere parochie in Santiago

Nu ontving u een prijs van het Instituto Patmos, een instelling van de baptisten. Is het mogelijk de verschillende religies met elkaar te verzoenen ten gunste van het welzijn van Cuba?
Daar twijfel ik niet aan wanneer men een liefdevolle houding toont. De liefde sluit niet uit, de liefde sluit in. De liefde overstijgt de grenzen en haalt de muren neer die mensen van elkaar scheiden.

Hoe waardeert u deze onderscheiding?
Het geeft me veel voldoening dat personen van andere religieuze groepen mijn optreden positief waarderen, maar nog meer de bijdrage aan het denken in Cuba.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen voor de katholieke kerk in Cuba nu?
De uitdaging is strijden voor gerechtigheid, de solidariteit met die personen van wie de rechten worden geschonden of die een zware last torsen vanwege een moeilijk leven. Wij moeten naar wegen zoeken waardoor deze personen zich kunnen verwerkelijken door zelf beslissingen te nemen en zonder de anderen te vergeten. Deze dimensie van liefde behoort deel uit te maken van het leven van de christen.

Wat voor werk doet u in uw parochie?
Wij helpen kinderen die ver van de school wonen en bieden hun een maaltijd aan. Veel schoolgebouwen op het platteland zijn gesloten om economisch redenen en daarom zijn de kinderen geconcentreerd in de wat grotere dorpen. Ze zijn dan ver van huis en tussen de middag naar huis gaan om te eten, betekent dat ze niet aan de lessen ’s middags kunnen deelnemen. Ook bezoeken we de zieken. Steun aan gevangenen en hun gezinnen is deel van mijn werk. We zijn op die plekken waar het menselijk wezen wordt geminacht, lijdt aan onrecht en er niet naar hem of haar wordt geluisterd. Het werk van een pastor betekent begeleiden, luisteren, aandacht schenken en er voor de mensen zijn.

Bron
* Luz Escobar op de website 14ymedio, 8 november 2015