Einde bliksemcarrière van Alejandro Castro Espín?

Volgens The New Yorker wordt de politieke positie van de zoon van Raúl Castro,  Alejandro Castro Espín, bedreigd door zijn mogelijke rol bij de akoestische aanvallen, die bij Amerikaanse en  Canadese diplomaten in Havana gezondheidsprobleem veroorzaakten. Alejandro was chef van de Commissie voor Defensie en Nationale Veiligheid. Die afdeling bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken werd in maart ontmanteld.

alejandro-castro-pcc2014

Alejandro Castro Espìn

Volgens de reportage in The New Yorker The Mystery of the Havana Syndrome waren er toen al geruchten over een gedwongen terugtreding van Castro Espín. Hij werd eerder aangeduid als een mogelijke opvolger van zijn vader. In januari 2018 bleek dat hij niet op de kandidatenlijst van de Nationale Assemblee stond, een voorwaarde om president te worden. In april werd zijn vader opgevolgd door Miguel Díaz-Canel als president van het land. Amerikaanse ambtenaren die hem leerden kennen vanwege zijn rol bij de totstandkoming van de diplomatiek betrekkingen tussen de VS en Cuba, deelden The New Yorker mee dat hij niet langer reageerde op hun mailtjes. Zij meldden ook dat Castro Espín in ‘isolement verkeert en nog zelden in het openbaar verschijnt’. Hij zou een soort huisarrest hebben gekregen, een zogeheten plan de piyama. Deze term wordt in Cuba gebruikt wanneer een politicus in ongenade is gevallen, niet langer nuttig is voor het  regime of een te grote populariteit dreigt te verwerven.

Akoestische aanval
Een bron bij het Ministerie laat weten ‘dat hij met ons werkte en het zou verschrikkelijk zijn als hij gestopt zou zijn vanwege de verandering van het beleid van de VS’. Een voormalige bekende van Fidel Castro suggereert aan The New Yorker een ernstiger reden: ‘Alexander zou ontslagen kunnen zijn omdat hij verantwoordelijk was voor de akoestische aanvallen op personeel van de Amerikaanse en Canadese ambassade in Havana. Hij zou daar op eigen initiatief opdracht toe hebben gegeven, zonder medeweten van zijn vader. Het is de enig mogelijke verklaring voor Raúl’s besluit om hem te straffen,’ zegt de bron.

bezoek-obama-raul-castro-Castro y Obama-Palacio de la Revolución- coronel Alejandro Castro (2 de izq. a der.) y el canciler Bruno Rodríguez

President Obama verlaat het Paleis van de Revolutie; achter hem met rode das: Alejandro Espín.

Prominent
Met de mogelijke verdwijning van Castro Espín uit de kring van Cubaanse machtigen, verdwijnt een speler die een doorslaggevende rol heeft gespeeld bij enkele fundamentele kwesties op de internationale agenda van Raúl Castro. Toen Raúl Castro in april 2015 een ontmoeting had met de Amerikaanse president Barack Obama tijdens een historische bijeenkomst in Panama, maakte Castro Espín deel uit van de kleine groep die in de ruimte bleef waar de twee met elkaar spraken. Hij speelde een onzichtbare hofdrol tijdens de 18-maanden durende geheime onderhandelingen tussen beide landen en de aankondiging van de détente op 17 december 2014, toen zijn vader en Obama het begin van de dooi aankondigden. Onderdeel van de onderhandelingen was de vrijlating van de zogeheten Cuban Five, de Cubaanse spionnen die in de VS gevangen zaten. Hij was ook de eerste die in militair uniform, drie van deze spionnen veroordeeld tot lange gevangenisstraffen in de Verenigde Staten, bij terugkeer in Havana op het vliegveld begroette. Toen Raúl Castro paus Franciscus ontmoette in het Vaticaan, stond zijn zoon dicht bij hen.

alejandrocastroespin-Raul_hijo

Alejandro signeert een van zijn boeken.

Rusland
Daarnaast had Alejandro in 2017 een ontmoeting met de secretaris van de Russische Veiligheidsraad, Nikolai Pátrushev, om de samenwerking op het gebied van computer-beveiliging te bespreken. In 2014 heeft Castro Espín in Moskou een ‘memorandum van samenwerking’ voor de twee inlichtingendiensten van Rusland en Cuba ondertekend.

Bron
* Diario de Cuba, 12 november 2018

Link
* Adam Entous, The New Yorker, 9 november 2018: Exploding mojito’s, the first sonic attacks targeting diplomats in Cuba may have taken place thirty years ago.

Advertenties

Akoestische oorlogsvoering: wraak van Fidel Castro

Het mysterie over de zogeheten ‘akoestische geluidsignalen, uitgevoerd tegen medewerkers van de Amerikaanse en Canadese ambassades in Havana, heeft tot een diplomatieke crisis geleid tussen de VS en Cuba. Over het wie en waarom blijven de meningen verschillen. Volgens José Hernández Fonseca, medewerker van de website 14ymedio, is het de wraak van Fidel Castro en hij wijst erop dat de eerste ziektegevallen zich voordeden toen Fidel nog leefde. Hier volgt zijn tekst.

otto-rivero-Cuban President Fidel Castro (L) checks the hour with Otto Rivero, General Secretary of Cuba's Young Communist League at the beginning of a rally in Havana, 12 June, 2003

Fidel Castro tijdens een demonstratie gericht tegen de Spaanse president Aznar, 12 juni 2003.

Ik maakte een analyse op basis van de volgende uitgangspositie. Wie profiteren er van de crisis waar deze aanvallen toe hebben geleid? Dat leidt tot de volgende conclusie; namelijk de harde sector van anticommunistische ballingen in de VS of de meest conservatieve sector binnen de communistische beweging van Cuba. Er zijn waarschijnlijk derde landen die bij het complot betrokken zijn, zoals China of Rusland; maar laten we ons bij de analyse concentreren op die sectoren die het dichtst bij het ‘Cubaanse probleem’ staan, zonder deze andere mogelijkheid uit te sluiten, hoewel de logica erop wijst dat de belangstelling voor deze aanvallen van internationale actoren moet komen. Het officiële Cuba suggereert dat de CIA de oorzaak van de aanslagen zou kunnen zijn, maar welke belangen zou dat agentschap daarmee hebben? Dat zou kunnen, maar het lijkt onwaarschijnlijk. De Cubaanse ballingengemeenschap zou de oorzaak kunnen zijn, maar zijn deze ballingen machtig genoeg om een dergelijke operatie vanuit het buitenland uit te voeren? Het is onwaarschijnlijk.

Fidel Castro
Communistische sectoren binnen Cuba die belang hebben bij de verstoring van de betrekkingen met de VS, lijken eerder in aanmerking te komen om zo’ n operatie te organiseren, temeer omdat zij er technisch toe in staat zijn. Omdat de akoestische aanvallen begonnen tijdens de regering Obama – op een moment dat Fidel Castro nog in leven was – lijkt het zeer waarschijnlijk dat hij degene was die richting gaf aan de aanvallen. Niemand anders, buiten de overleden dictator, zou namelijk in staat zijn geweest hiertoe opdracht te hebben gegeven zonder Raúl Castro te raadplegen. Niemand dan de gepensioneerde dictator, was persoonlijk geïnteresseerd in het dwarsbomen van de toenadering tot de VS, zoals hij dat schriftelijk heeft verwoord en publiekelijk verkondigde.

dood-fidel-graftombe-fidel-raul04122016

Graftombe van Fidel. Raúl brengt een groet, 4 december 2016

Tevreden
Als het zo is gegaan, is er voor Raúl Castro geen uitweg uit het probleem. Hij mislukt als hij de waarheid spreekt en faalt – zoals hij nu doet – als hij niet de waarheid spreekt. Er zijn geen andere hypotheses die dit mysterie met meer kracht duiden. Het is bekend dat de overleden dictator een speciaal veiligheidskorps leidde dat hem zeer toegewijd was. Op basis van zijn orders voerde dit de akoestische aanvallen uit om verwijdering  tussen beide landen te provoceren, in weerwil van de wens van zijn broer Raúl. Niemand anders – noch de CIA, noch Cubaanse ballingengroepen, noch Rusland of China – kan tevredener zijn, vanuit zijn graf genietend van de huidige verwijdering tussen Cuba en de Verenigde Staten.

Bron
* Jorge Hernández Fonseca op de website 14ymedio, 6 oktober 2017

Link
* Chicago Tribune, 7 oktober 2017:
  A few visitors to Cuba report symptoms similar to attacks on U.S. workers.