Bisschop Pinar del Rio vraagt herziening proces Ruiz Urquiola

De bisschop van Pinar del Rio wil een herziening van de rechtzaak tegen de bioloog en opposant Ariel Ruiz Urquiola. Bisschop Jorge Serpa bezocht deze gewetensgevangene van Amnesty International in zijn gevangenis. Hij houdt een hongerstaking die al ruim een week duurt.

serp-bisschop-urquiola

De bisschop van Pinar del Río, Jorge Serpa, en de bioloog Ariel Ruiz Urquiola. 

Serpa zei dit tijdens een telefoongesprek met de website 14ymedio. Hij heeft ruim een uur met de gevangene gesproken en zei over hem: ‘Een persoon met wie men kan praten en over zijn opvattingen en overtuigingen van gedachten kan wisselen’, aldus Serpa. Over de gezondheidstoestand van Urquiola, benadrukte Serpa dat deze niet in gevaar is. Vooral buiten Cuba circuleren berichten over een dramatische verslechtering van Urquiola’s gezondheid. ‘Sommige mensen bellen mij en melden dat zijn leven in gevaar is. Dat is niet het geval. Serpa: ’Iemand die op een coherente manier een gesprek van een uur kan voeren, kan niet als verzwakt worden beschouwd, hoewel hij bij voortduring van dit proces, in die toestand kan geraken. Wie meerdere dagen op deze wijze doorbrengt, raakt verzwakt.’

Recht protest
Serpa zegt dat Urquiola’s protest gerechtvaardigd. ‘Hij wil gerechtigheid en vraagt herziening van het vonnis waartoe hij veroordeeld werd. Ik denk dat hij gelijk heeft en dat het zijn recht is om te protesteren,’ legt de bisschop uit. Ariel Ruiz Urquiola werd begin mei veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf wegens ‘belediging’. Ruiz Urquiola kreeg de maximale straf opgelegd. Zijn familie zegt dat de autoriteiten hem zijn stuk land in bruikleen willen afpakken om hem te straffen voor zijn verzet tegen de regering. De geneticus en biologieprofessor Ariel Ruiz Urquiola werd in mei 2016 om ideologische meningsverschillen van het Centro de Investigaciónes Marítimas / Centrum voor Maritiem Onderzoek van de Universiteit in Havana verwijderd.

cardet-actie-amnesty

Eduardo Cardet is sinds het overlijden (22 juli 2012) onder verdachte omstandigheden van Oswaldo Payá, Nationaal Coördinator van de Christelijke Beweging van Bevrijding (MCL). Hij werd in 2016 veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf en zou nu hij de helft van zijn straf heeft uitgezeten, in voorwaardelijke vrijheid worden gesteld. Dat hebben de autoriteiten onmogelijk gemaakt.

Amnesty en de VS
Twee weken geleden heeft Amnesty International Ruiz Urquiola tot gewetensgevangene uitgeroepen en actie ondernomen om zijn vrijlating te eisen. Dinsdag hebben de VS Cuba verzocht om ‘onmiddellijke’ vrijlating van alle politieke gevangenen op het eiland en hebben zij hun bijzondere bezorgdheid geuit over de situatie van Eduardo Cardet en Ariel Ruiz Urquiola. ‘De gevallen van dr. Ariel Ruiz Urquiola en dr. Eduardo Cardet, die allebei door een mensenrechtenorganisatie als ‘gewetensgevangenen’ zijn aangemerkt, zijn slechts twee voorbeelden van hoe de Cubaanse regering de vreedzame oppositie van haar eigen burgers het zwijgen blijft opleggen’, aldus Heather Nauert, woordvoerster van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Bron
* Mario J. Penton, website 14ymedio, 30 juni 2018

Amnesty ageert tegen censuur op internet in Cuba

Onder de titel De paradox van internet in Cuba publiceerde Amnesty International afgelopen week een rapport waar de controle op internet en de censuur centraal staan. Het rapport concludeert dat ’de vrijheid van informatie en de toegankelijkheid van informatie’ op gespannen voet staan met de vooruitgang die het eiland boekte op het terrein van het onderwijs.

internet-wifi-plek-Internetgebruikers in het park van Jagüey Grande, provincie Matanzas2

Internetgebruikers in het park van Jagüey Grande, provincie Matanzas

Het rapport baseert zich op een studie van het Open Observatory of Network Interference OONI, dat tussen mei en juni van dit jaar onderzoek deed naar de bereikbaarheid van 1.458 websites vanaf 8 plaatsen in Havana, Santa Clara en  Santiago de Cuba. Eerder deed het Observatory onderzoek naar internetgebruik in 200 landen. Uit het onderzoek in Cuba blijkt dat 41 websites zijn geblokkeerd waaronder de site van de kritische internetkrant 14ymedio. Alle geblokkeerde pagina’s hebben iets gemeenschappelijk; zij uiten zich kritisch over de Cubaanse regering, behandelen zaken die te maken hebben met mensenrechten en verspreiden informatie over software waarmee de censuur kan worden ontdoken. Amnesty stelt vast dat censuur ‘met het doel politieke kritiek in te perken en de toegang tot informatie te blokkeren, natuurlijk strijdig is met het internationale recht.’ Volgens het onderzoek wordt de persoon die informatie zoekt op een geblokkeerde site zonder opgaaf van reden teruggeleid. Ook de populaire applicatie voor video-oproepen Skype is ‘in Cuba geblokkeerd hoewel men daarvoor een andere techniek gebruikt’, aldus OONI. De Cubaanse autoriteiten hebben daarvoor contracten gesloten met Chinese bedrijven die software voor de blokkades ontwikkelden die in gebruik is op de ruim 430 wifi-lokaties die Cuba nu telt.

internet-wifi-plek4Nationaal internet
Gebruikers die enkel het nationale internet betreden, onvangen ‘informatie geselecteerd door de regering en onderworpen aan strikte censuur.’ Als voorbeeld wordt de website EcuRed genoemd die volgens Amnesty International ‘iedereen die de mensenrechten verdedigt verdacht maakt”. Ecured is een overheidswebsite gebaseerd op het Wikileaks-model. De censuur strekt zich ook uit tot sms-berichten die gecontroleerd en gefilterd worden op basis van sleutelwoorden. Het communicatiebedrijf van de staat ETECSA (Empresa de Telecomunicaciónes de Cuba) speelt hierbij een hoofdrol. Berichten met termen als ‘mensenrechten’ of ‘hongerstaking’ bereiken nooit hun bestemming.

ecured-overe-laritza-diversent

De officiele website Ecured beschrijft de advocaat Laritza Diversent als ‘contrarevolutionair.’

Media
Het rapport klaagt ook de wetteloosheid aan waarin de journalisten betrokken bij de niet-staatsmedia, hun werk moeten verrichten. ‘De nieuwe generatie van onafhankelijke journalisten werkt in een weinig heldere context en steeds met de constante dreiging van arbitraire detenties.’ Maar ondanks dit sombere panorama, constateeert Amnesty dat ‘journalisten, bloggers en Cubaanse activisten deze beperkingen niet hebben geaccepteerd’ en ‘creatieve oplossingen hebben gevondenen om toch te publiceren.’ Zo is er het Pakket / El Paquete dat series van Netflix verspreidt via een usb-stick, maar ook zijn er illegale video- en muziekdiensten. Ook is er het ondergrondse internet (SNET) dat duizenden gebruikers in verschillende plaatsen in Cuba met elkaar verbindt. Maar al deze alternatieven verhullen niet de ontoereikende toegankelijkheid van internet en de censuur op internet in Cuba. Als Raúl Castro zich in februari 2018 terugtrekt ‘is degene die hem opvolgt als president van het land in de positie vorm te geven aan de rol die internet in het Cuba van de toekomst en in het onderwijssysteem zal spelen,’ aldus een van de conclusies van het rapport van de experts van OONI.

Bron
* Website 14ymedio, 29 augustus 2017
Linken
* Amnesty International over de Cubaanse paradox; een gecontroleerd internet brengt de verworvenheden van het Cubaanse onderwijssysteem in gevaar.
* Het rapport van OONI, Engelstalig en 51 pagina’s.

Amnesty International: Toename vijandigheid tegen dissidenten ondanks vermeende opening

In het jaarverslag over 2016, klaagt Amnesty International de ‘toename van vijandigheden’ tegen critici van het Cubaanse regime aan, ondanks de ‘vermeende politiek opening’ en het herstel van de relaties met de VS.

repressie-aanhouding-geweldDe internationale mensenrechtenorganisatie stelt vast dat ‘ook in 2016 de retoriek van de Koude Oorlog wordt voortgezet evenals de politieke controle van de rechterlijke macht, de beperkingen op internet en het ontbreken van de vrijheid van meningsuiting alsmede het opjagen van personen die kritisch staan tegenover de regering.’ Zij werden ‘slachtoffer van regelmatige willekeurige arrestaties en korte perioden van detentie omdat ze hun recht op vrijheid van expressie, vereniging, vergadering en beweging willen uitoefenen.’ (…)  ’De autoriteiten spelen een kat-en-muisspel door herhaaldelijk – minstens enkele malen per maand – activisten aan te houden en op te sluiten voor de duur van 8 tot 30 uur. Vervolgens worden zij zonder officiële in staat van beschuldigingstelling, weer vrijgelaten.’ (…) ‘Veelvuldig komt het voor dat tegen personen die voor langere perioden worden vastgezet geen officiële beschuldiging wordt geformuleerd en dat hun familieleden slechts zelden uitleg krijgen over de redenen van hun aanhouding’. In het Jaarverslag 2016 van Amnesty International wordt de Cubaanse Commissie van de Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional geciteerd die spreekt over een gemiddelde van 862 arbitraire aanhoudingen tussen januari en november vorig jaar. Een van hen is de dissidente graffitikunstenaar Danilo Maldonado El Sexto, die werd gearresteerd enkele uren nadat op 26 november het overlijden van Fidel Castro werd bekend gemaakt.

cover-amnesty-2016-2017Toegang verboden
Amnesty International constateert ook dat Cuba het enige land in de Amerika’s is, dat geen toegang verschaft aan  speciale waarnemers van de VN of andere vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties. Ook heeft het land twee VN-pacten** over mensenrechten niet geratificeerd en weigert het de bevoegdheden te erkennen van organismen van de VN zoals het Comité tegen het Martelen of het Comité tegen Gedwongen Verdwijningen.

Bron
*Jaarboek 2016 Amnesty International Engels met het landenbericht Cuba op pagina 333.

Noot
** Het VN-Pact voor Burger en Politieke Rechten en het VN-Pact van Economische, Sociale en Culturele Rechten. Cuba ondertekende beide convenanten op 28 februari 2008 in New York, maar ratificatie bleef tot nu toe uit.

Cubaanse schaker: ‘Ze hebben me alles afgenomen, zelfs mijn familie’

‘Hoe is het mogelijk dat ik mijn eigen land niet in mag?’, vraagt Arian González Pérez zich constant af. De 26-jarige Cubaan afkomstig uit Santa Clara, woont sinds vijf jaar in Barcelona. Om die reden werd hem recentelijk de toegang tot het eiland ontzegd, waardoor hij zijn zieke oma niet kon bezoeken. ‘Ik voel me ontheemd, een banneling en depressief’, zegt hij tijdens een telefoongesprek vanuit de Catalaanse stad. In zijn geboorteland was hij professioneel schaker, maar net zoals bij alle andere Cubaanse schakers die buiten Cuba wonen werd hij twee jaar geleden van de ELO lijst verwijderd, de nationale ranglijst van schakers. Om de titel schaakmeester te behouden zal hij een andere nationale federatie moeten vinden die hem beschermt. ‘Ze hebben me alles afgenomen, zelfs mijn familie. Het is erg frustrerend geen rechten te hebben.’

Arian González Pérez krijgt geen toestemming om terug te keren naar Cuba omdat hij gezien wordt als ‘deserteur’

Arian González Pérez krijgt geen toestemming om terug te keren naar Cuba omdat hij gezien wordt als ‘deserteur’

González was 21 toen hij besloot zijn geboorteland te verlaten op zoek naar een betere toekomst. ‘In een wanhopige poging het land te verlaten greep hij de eerste mogelijkheid aan, maar pas nadat de Cubaanse autoriteiten hem tot driemaal toe verboden een reis te maken. ‘Ik ging direct naar Spanje zonder de intentie te hebben hier te blijven, maar ik moest het doen vanwege de armoede die het eiland kent. Ik leende geld en kwam naar Spanje. Maar het ging me slecht af tijdens de toernooien en ik kon de schulden niet betalen, waardoor ik bleef’, zegt hij. De rechtenstudent dacht dat hij wanneer hij het Spaanse burgerschap zou hebben wel toestemming zou krijgen Cuba te bezoeken, maar dat was niet het geval. ‘Het is onvoorstelbaar. Cuba is mijn land, het is mijn recht, mijn familie woont daar. Deze situatie is een schending van de mensenrechten,’ zegt hij met nadruk. González bezocht een jaar geleden het Cubaanse consulaat in Barcelona, waar ze hem verzekerden zijn aanvraag om naar Cuba af te reizen binnen een maand in behandeling te nemen. Het antwoord bleef echter uit. ‘Toen ik hoorde dat mijn 81-jarige oma was gevallen en daarbij haar heup had gebroken, werd ik wanhopig en keerde ik terug naar het consulaat. Ze zeiden geen antwoord te hebben en de beambte die mij hielp zei dat ik naar het inzicht van de Cubaanse autoriteiten was gedeserteerd.’

Amnesty International
Naar aanleiding van deze gebeurtenissen, besloot hij zich tot de mensenrechtenorganisatie Amnesty International te richten. ‘Ik geloof dat ik niet bang moet zijn en de waarheid moet vertellen over het vele onrecht dat in mijn land voorkomt. Wij Cubanen kunnen deze schendingen niet langer te accepteren, benadrukt hij. Het is tijd om mijn steentje bij te dragen en te strijden voor verandering.’ González verliet Cuba voor de hervormingen die de afgelopen jaren onder president Raúl Castro werden doorgevoerd, die hij bestempelt als ‘leugens’. Met de veranderingen in de migratiewetgeving is de termijn die een Cubaans burger buiten het moederland kan doorbrengen verlengd van 11 maanden naar twee jaar, waarna de desbetreffende persoon wordt gekwalificeerd als deserteur en hem/haar de terugkeer gedurende acht jaar wordt ontzegd. De jongeman zegt dat deze norm in strijd is met artikel 13.2 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die voorschrijft dat iedere persoon het recht heeft een land te verlaten (inclusief iemands geboorteland) en terug te keren naar het eigen moederland binnen.
schaken- Arian-Gonzalez-PerezControverse
In 2013 raakt Arian González, die niet meer in zijn onderhoud kan voorzien, betrokken bij een controverse toen hij nog als ‘Cubaan’ deelnam aan competities. De schaker werd gediskwalificeerd naar aanleiding van beschuldigingen van groot schaakmeester Víctor Moskalenko, die inmiddels het Spaans burgerschap heeft. Hij beschuldigde Arian González van dronkenschap en vals spelen tijdens een toernooi in Mollet del Vallés bij Barcelona. Tevens beschuldigde hij een andere Cubaans schaker, Orlevis Pérez Mitjans, ook woonachtig in Spanje: ‘Wanneer je tegen een Cubaanse schaker speelt zitten zijn andere landgenoten je achter je rug dwars. Je moet het niet enkel opnemen tegen een speler, maar tegen een heel team van gangsters.’ González richtte zich nadien tot de Schaakfederatie van Catatonie waarin vroeg maatregelen te nemen tegen de hoon en laster van Moskalenko.

Schaken is staatsmonopolie
Hij bekritiseert het beleid van Cuba ten aanzien van schaken. ‘Schaken vormt een onderdeel van het politieke monopolie van de Cubaanse regering. Het is ook een manier voor jongeren om het land te kunnen verlaten op zoek naar een betere toekomst. Maar velen doen dat niet omdat schaken op internationaal niveau slecht betaalt, terwijl de Cubaanse regering de grote schaakmeesters een salaris van 100 CUC betaalt, dat veel is in vergelijking met het salaris van de gemiddelde Cubaan. Arian González wacht momenteel op Amnesty International, hopend dat deze organisatie druk zal uitoefenen opdat hem toestemming wordt gegeven terug te keren naar Cuba. De organisatie beloofde hem een antwoord te geven. ‘Het zal een eeuwige frustratie zijn als mijn oma sterft zonder haar gezien te hebben. Vijf jaar geleden toen ik uit Cuba vertrok zag ik haar voor het laatste.’

Bron:
* 14ymedio, 8 april 2015 Madrid

Vijf Cubaanse dissidenten vrijgelaten

Cuba heeft vijf dissidenten vrijgelaten die al ruim twee jaar vastzaten. Volgens mensenrechtenactivisten is hun vrijlating het gevolg van de toenadering tussen Cuba en de VS. Zowel de VS als Cuba zwijgen verder over de identiteit van de 53 politieke gevangenen die naar aanleiding van de toenadering zouden worden vrijgelaten. Hip-hop-artiest El Critico behoort niet tot de vrijgelatenen.

De broers Diango en Bianko Vargas zijn vrij

De broers Diango en Bianko Vargas zijn vrij

Woensdag werden Ernesto Riverí Gascón en Lázaro Romero Hurtado vrijgelaten. Eerder waren Enrique Figuerola Miranda en de tweeling Diango en Bianco Vargas Martín in vrijheid gesteld. Allen waren actief in de Patriottische Unie van Cuba (UNPACU), een van de meest militante oppositiepartijen van het land die de meeste politieke gevangenen telt. Nu zouden nog 38 leden van de UNPACU gevangen zitten. Ze werden beschuldigd van het bedreigen van regeringsambtenaren en verstoring van de openbare orde. Enrique Figuerola Miranda zat twee-en-half-jaar gevangen omdat hij de arrestatie van leden van de oppositie in Santiago de Cuba filmde. De tweeling Vargas Martín was 17 jaar toen ze in december 2013 werden gearresteerd; zij zaten in de gevangenis waar hun oudste broer Alexei Vargas Martín een straf uitzit van 4 jaar. De drie worden door Amnesty International omschreven als gewetensgevangenen.

Kritiek
Op 17 december jl. maakten Cuba en de VS gezamenlijk bekend dat ze de banden willen aanhalen. De VS stelde als voorwaarde dat Cuba 53 politieke gevangenen zou vrijlaten. Opmerkelijk genoeg werd echter niet verteld welke gevangenen precies zouden vrijkomen. Het Witte Huis wilde geen namen bekend maken en ook de dissidentengroepen in Cuba meldden geen informatie te hebben over de identiteit van de 53 opposanten. Het Witte Huis zei hun vrijlating niet in gevaar te willen brengen. Mensenrechtenorganisaties vreesden daarom dat prominente dissidenten vast zouden blijven zitten. De VS noch Cuba wilde bevestigen of de vijf die nu zijn vrijgekomen ook op de afgesproken lijst stonden.

El -Crítico - hiphopHiphop El Critico
De politieke gevangene en hiphopartiest Ángel Yunier Remón Arzuaga behoort tot nu toe niet tot de vrijgelatenen. Ángel Yunier Remón of El Critico werd in 2013 tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld omdat hij de veiligheid van de staat bedreigde. Remón is zanger en actief lid van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba.

Bronnen
* Diario de Cuba, UNPACU

Link
* Youtube El Critico Cada Mañana / Elke ochtend, 2013, 3 minuut 29

Twintig dissidenten in Santa Clara opgepakt en geslagen

Dinsdag zijn twintig dissidenten – aangesloten bij de Coalición Central Opositora (COC) / Centrale Coalitie van de Oppositie – in Santa Clara aangehouden en geslagen toen zij hun instemming betuigden met een protest van 200 koetsiers voor het gebouw van de lokale Poder Popular. Onder de gearresteerden was de winnaar van de Sacharovprijs 2010, Guillermo Fariñas (50), woordvoerder van de Patriottische Unie van Cuba (UNPACU). Hij is nu weer vrij en heeft een klacht ingediend vanwege mishandeling.

Paard-en-wagen zijn een veel gebruikt vervoersmiddel in Santa Clara

De paard-en-wagen is een veel gebruikt vervoersmiddel in Santa Clara

Volgens bronnen in Santa Clara was het protest van de koetsiers gericht tegen de verhoging van de belastingen, die de overheid deze nieuwe eigen rijders oplegt. Het regime reageerde op het protest door de inzet van militairen en veel politie. Fariñas: ‘Wij zijn zelf niet in actie gekomen want het ging hier om de koetsiers. Wij hadden niet de pretentie in deze actie tussenbeide te komen, maar werden ingesloten door leden van de politieke politie in burger die ons dwongen in een politieauto te stappen.’ Fariñas werd enkele uren vastgehouden in een patrouillewagen van de politie in de brandende zon op een autoweg even buiten Santa Clara. Daarna werd hij thuis afgezet, maar hij weigerde naar binnen te gaan en ging voor de banden van de politieauto liggen.

Geweld
Enkele dissidenten, aldus de onafhankelijke journalist, volgden zijn voorbeeld. Ze werden geslagen en aangehouden terwijl buren luidkeels begonnen te protesteren tegen het politiegeweld. Vooral de wijze waarop de Speciale Troepen / Tropas Speciales een van hen, David Bustamente, toetakelden leidde tot verontwaardiging. Bustamente is aidspatiënt. Fariñas was op 21 augustus in Cuba teruggekeerd na een internationale reis. Hij kon toen ook in het Europees Parlement de Sacharowprijs ontvangen die hem eerder was toegekend.

Ivan Fernandez DepestrepolitiekgevangeneafficheIvan Depestre: gewetensgevangene
Amnesty International heeft gisteren de onmiddellijke vrijlating geëist van Iván Fernández Depestre die in Cuba gevangen zit ‘enkel vanwege zijn politieke opvattingen.’ Amnesty heeft Depestre als gewetensgevangene geadopteerd. Hij werd op 30 juli in Santa Clara gevangen genomen tijdens een herdenking van de dood van de revolutionaire held, Frank País, die in 1957 vermoord werd door de politieke politie van dictator Fulgencio Batista. Depestre werd ervan beschuldigd een ‘gevaar voor de samenleving’ te zijn en werd tijdens een proces waarbij hij niet over een advocaat kon beschikken, veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf. Sinds 30 juli is hij in hongerstaking.

Link
* Engelstalig persbericht Amnesty International, 11 september 2013

Amnesty International: repressie tegen Cubaanse oppositie opgevoerd

De Cubaanse regering heeft in 2012 de repressie tegen onafhankelijke journalisten, oppositieleiders en mensenrechtenactivisten opgevoerd. Dat zegt het jaarverslag 2013 van Amnesty International (AI). De feiten in het jaarverslag zijn gebaseerd op getuigenverlaringen; AI zelf wordt sinds 1990 niet meer tot Cuba toegelaten. Volgens Amnesty worden ‘elke maand ongeveer 400 personen voor kortere tijd aangehouden en worden activisten die vanuit de provincies naar Havana reizen regelmatig vastgezet.’ (…) ‘Verder worden personen op basis van valse getuigenissen veroordeeld of onderworpen aan zogeheten preventieve opsluiting.’

Vrijeheid Eidnelijk

Vrijheid Eindelijk

Met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting, verenging, bewegingsvrijheid en vergadering, onderstreept AI dat de autoriteiten ‘op de bekende wijze’ vreedzame actievoerders en mensenrechtenactivisten gevangen zet omdat zij gebruik maken van dit recht. ‘Velen zitten gevangen en andere zijn doelwit van zogeheten actos de repudio, gewelddadige acties van de kant van sympathisanten van de regering.’ In maart vond er een golf van aanhoudingen van mensenrechtenactivisten plaats en meldden lokale organisaties een totaal van 1.137 arrestaties, arbitraire aanhoudingen voor en na het bezoek van paus Benedictus XVI. Volgens AI voerden de autoriteiten een serie van maatregelen uit tegen activisten zoals de omsingeling van hun woningen en het verbreken van telefooncontacten om te voorkomen dat men over deze maatregelen de buitenwereld zou inlichten. AI merkt op dat organisaties werden vervolgd die voorheen door de autoriteiten werden getolereerd zoals de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening (CCDHRN) en dat journalisten werden vastgezet die over de activiteiten van dissidenten wilden berichten. De regering controleert ook alle communicatiemedia en de toegang tot informatie op internet blijft moeilijk vanwege de technische beperkingen en de inhoudelijke controle. AI heeft kritiek op de aanhouding voor enkele uren van diverse journalisten en bloggers die verslag wilden doen van de rechtszitting over ‘het ongeluk’ waarbij Oswaldo Payá overleed. Hij wordt beschouwd als een van de meest gerespecteerde activisten tegen gunste van democratie en mensenrechten in Cuba.

dos-policiasVereniging
Met betrekking tot de politieke oppositie, signaleert AI dat de autoriteiten maatregelen toepassen om activiteiten te verhinderen of hen te bestraffen voor deze activiteiten. Vaak worden personen die aan deze bijeenkomsten en manifestaties deelnemen, vastgezet en anderen verhinderd hun woningen te verlaten. Ook werden politieke opposanten, onafhankelijke journalisten en mensenrechtenactivisten ‘systematisch’ het recht ontzegd om reizen naar het buitenland te maken. Ook wordt geconstateerd dat een 50-tal leden van de organisatie Damas de Blanco in september werden gearresteerd omdat ze in Havana een bijeenkomst wilden bijwonen; 19 van hen moesten enkele dagen in de gevangenis doorbrengen en konden geen contact leggen met de buitenwereld. Daarnaast wordt vastgesteld dat de Cubaanse regering in oktober veranderingen aankondigde in de Wet op de Immigratie waardoor reizen naar het buitenland mogelijk worden, vanwege het intrekken van het tot dan toe verplichte uitreisvisum.

Vrijheid voor het journalistenechtpaar Yasmin Conyedo Riveron en Yusmani Rafael Alvarez Esmori

Vrijheid voor het journalistenechtpaar Yasmin Conyedo Riveron en Yusmani Rafael Alvarez Esmori. Yasmin is ook actief bij de Damas de Blanco.

Gewetensgevangenen
Amnesty International deelt verder mee dat zij 7 nieuwe politieke en gewetensgevangenen adopteerde waarvan er drie in vrijheid werden gesteld zonder dat een aanklacht werd geformuleerd. Een van hen is Antonio Michel Lima Cruz die in vrijheid werd gesteld na een verblijf van 2 jaar in de gevangenis. Zijn broer Marcos Maiquel zat nog tot het einde van het jaar in de gevangenis. Ook Ivonne Malleza Galano, Ignacio Martínez Montejo en Isabel Haydee Alvarez werden vrijgelaten. De drie zaten 52 dagen zonder enige formele aanklacht gevangen nadat ze in 2011 deelgenomen hadden aan een manifestatie. Yasmin Conyedo Riveron, journalist en vertegenwoordiger van de Damas de Blanco in de provincie Santa Clara en haar man Yusmani Rafael Alvarez Esmori (zie affiche links) werden voorwaardelijk vrijgelaten na een verblijf van 3 maanden in de cel.


Vragen bij het Amerikaans embargo
AI herinnert er ook aan dat de Cubaanse autoriteiten in 2012 geen toegang hadden tot medische apparatuur, medicijnen of laboratoriummateriaal gefabriceerd met Amerikaanse patenten. In september vernieuwde de VS de Ley sobre Comercio con el Enemigo/ De Wet over Handel met de Vijand die economische en financiële sancties oplegt aan Havana en het Amerikaanse burgers verbiedt naar het eiland te reizen en vervolgens geld uit te geven. AI wijst erop dat de Algemene Vergadering van de VN in november voor de 20ste maal een resolutie aannam waarin de VS werd verzocht het eenzijdige embargo tegen Cuba op te heffen.

embargoinvn-affichecuba-onu1Link
* Het Engelstalige verslag van Amnesty International.
Dit rapport 2013 beschrijft de situatie over het kalenderjaar 2012

Politieke gevangene Marcos Maikel voorwaardelijk vrij

De gewetensgevangene Marcos Maikel Lima Cruz wordt voorwaardelijk vrijgelaten. Sinds 16 april ligt hij in het Wladimir Lenin Ziekenhuis in Holguín omdat hij in de gevangenis een hersenbloeding kreeg.

 De broers Marcos Maikel en Antonio Michel Lima Cruz


De broers Marcos Maikel en Antonio Michel Lima Cruz

Marcos Mikel Lima Cruz (35), lid van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (UNPACU), en zijn broer Antonio Michel werden rond Kerstmis 2010 opgepakt omdat zij met een Cubaanse vlag in de hand anti-regeringsleuzen riepen. Beiden werden beschuldigd van gebrek aan eerbied voor de symbolen van het vaderland en publiek wangedrag. Zo zongen zij o.a. nummers van de befaamde en kritische popgroep Los Aldeanos.

Gewetensgevangenen
Amnesty International adopteerde beide broers als gewetensgevangenen. Antonio Michel werd in oktober 2012 vrijgelaten, maar MarcosLima Cruz zou tot 30 augustus nog gevangen zitten.
Cruz moet worden geopereerd, maar de apparatuur is ‘stuk’, aldus zijn vader Lima Dalmau, die overigens grote lof heeft voor de behandeling van zijn zoon door de artsen van het ziekenhuis.

CubaTips over: Amnesty Movies that Matter, Prins Clausfonds, Yoani Sánchez en Goedele Liekens

In de CubaTips van vandaag publiceren we informatie over het bezoek op 24 maart van de Cubaanse blogster Yoani Sánchez aan het Filmfestival van Amnesty International in Den Haag en over haar ontvangst door het Prins Claus Fonds op 25 maart. Verder aandacht voor twee video’s over Cuba: over het Amerikaans embargo en over de relatie van Cuba tot het Venezuela van de overleden Hugo Chávez.
Interessant zijn ook de ontwikkelingen van de betrekkingen tussen Suriname en Cuba en tussen de Vlaamse seksuologe Goedele Liekens en het Cubaanse regime.
In het laatste nieuws een samenvatting van het opvallende artikel in The Washington Post, waarbij de Spaanse chauffeur de stilte doorbreekt over het auto-ongeluk, waarbij dissident Oswaldo Payá en zijn collega Harold Cepero het leven verloren. 

Inhoud
De volledige inhoud van dit nummer van vandaag:
1. Vooraf
2. Debat Movies that Matter: 24 maart in Den Haag
3. Fidel en Raúl: na Hugo Chávez……
4. Sabor Havana mag op Aruba
5. Goedele Liekens werkt samen met Cubaans regime
6. Zeldzame foto’s van Castro en Che Guevara te koop
7. De betrekkingen tussen Suriname en Cuba
8. Cuba onder het embargo (video)
9. Cuba’s afhankelijkheid van Venezolaanse olie (video)
10. Culturele Cuba-Agenda  met o.a. de ontvangst door het Prins Claus Fonds van Yoani  Sánchez
11. Laatste nieuws uit Cuba

Nieuwe nummers vanaf nu
Wilt u alle komende nummers in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 760 geïnteresseerden gingen u al voor!

Antonio Rodiles: ‘Onze vijand is het geweld’

Na 19 dagen cel is de mensenrechtenactivist Antonio Rodiles maandagmiddag om ongeveer 16.00 uur in vrijheid gesteld. Hij werd twee uur later telefonisch geïnterviewd door de website CaféFuerte. In dit gesprek benadrukt Rodiles dat de weg naar een beter Cuba enkel loopt via de verwerping van geweld. Zijn gewelddadige arrestatie tijdens een publieke bijeenkomst op 7 november, leidde tot een solidariteitsactie op wereldschaal waarbij een digitale petitie en uitspraken van Amnesty International een belangrijke rol speelden. De activist kreeg een boete van 800 peso’s (ongeveer 32 dollar) en van een verder proces wordt afgezien.

Rodiles na vrijlating

Cafe Fuerte: ‘Wat heeft deze ervaring u opgeleverd?’
Antonio: Ik heb het mijn vrienden en anderen hier al gezegd, dat mijn belangrijkste ervaring op dit moment is dat veel mensen in Cuba begrijpen dat het land moet veranderen en dat het feit dat mensen verschillend denken en verschillende politieke en ideologische visies hebben, geen reden is mensen niet te respecteren of om hen angst aan te jagen. Maar helaas is er een groep mensen die tot dit moment bewijzen dat zij een vrije hand hebben om geweld te gebruiken. Zij doen hun uiterste best om situaties zoals deze te creëren en zij zijn bereid om nog gevaarlijker situaties te creëren. Daarom is het belangrijk dat de nationale en internationale opinie de activisten van de ‘civil society’ steunt, zodat deze mensen beseffen dat zij niet de overmacht hebben en dat zij niet kunnen uitmaken wat er in het land gebeurt. Ik kreeg een harde vuistslag die welbewust door hen werd uitgedeeld.’

CF: Uw sympathisanten en de mensen die in uw huis verbleven, hebben vanaf het begin benadrukt dat er tegen u geweld is gebruikt. Wat gebeurde er precies op de dag van uw arrestatie?
Antonio:
: Een official ‘Camilo’, die bekend staat als een agressieveling door de mensen die hij eerder toetakelde, stak de straat Avenida 31 over in de wijk Playa, tegenover het bureau Sección 21 van de geheime politie. Hij was vergezeld van anderen en liep recht op me af om me te slaan. Hij riep iets als ‘identiteitskaart’, gewoon om maar iets te roepen. Zij waren niet in uniform en ze identificeerden zich ook niet en wierpen zich onmiddellijk op mij. Ik vouwde mijn handen samen voor mijn gezicht om niet geslagen te worden. Een golf van stompen ging over me heen. Ze grepen mij bij mijn hals, sloegen me op de grond. Het ging om een groep van tussen de 10 en 15 personen. Toen ze me op de grond duwden, begonnen ze mij te schoppen en te slaan en op een bepaald moment gaf iemand mij een stomp in het linkeroog. De vingerknokkel kwam niet in mijn oog maar raakte de directe omgeving. Ik raakte in paniek, ook omdat het oog bloedde. Daarna pakten zij me op en brachten me het bureau binnen en bleven mij op de borstkas slaan, slaan op alle ribben. Het was een complete aframmeling. Gelukkig heb ik geen verdere fracturen maar dat had gemakkelijk gekund.’

De 84-jarige vader van Antonio, een ex-kolonel uit het Cubaanse leger, hield voor het politiebureau in de Avenida 31 een zitactie om de vrijlating van zijn zoon te krijgen. Naast hem de vriendin van Rodiles.

CF: ‘Was de behandeling in de cel anders?’
Antonio: ‘
Ze brachten me naar een cellencomplex aan de Avenida Acosta in de gemeente Diez de Octubre en daar is een centrum voor gewone misdagers van de technische recherche. Toen ik daar aankwam stond daar weer die Camilo, met nog twee personen die probeerden een incident uit te lokken. Dat individu Camilo filmde mij met een videocamera tot er een majoor van het politiebureau bij kwam en het minder werd en men mij naar mijn cel bracht. En jawel, de volgende dag was de houding van de personen die mij benaderden totaal verschillend. Er was volledig respect, zowel fysiek als ten opzicht van mijn morele integriteit. Er was medische zorg, de dokter was een aardige vrouw, die me volledig onderzocht, mijn oog zag en het verzorgde. En de medewerkers van de politie daar gedroegen zich met respect. Het is ook ongelofelijk hoe snel de gevangenen zich identificeren met personen zoals ik die daar om politieke redenen binnenkomen. Ze noemen je steeds político en steunen je.’

CF: Hebben de traagheid van de afwikkeling van uw zaak en het plan om de kwestie voor de rechter te brengen, zolang geduurd omdat men wilde dat u er bij het verlaten van de gevangenis uiterlijk beter uit zou zien?
Antonio: ‘
Het kan zijn dat dit heeft meegespeeld. Ook is veel druk uitgeoefend vanuit verschillende hoeken, geloof ik. Volgens mij wilden ze een kort proces van enkele maanden. Maar alles liep anders, het werd een soort circus, ook door hun eigen verklaring over mijn pogingen tot ‘verzet’ en uiteindelijk was er niet veel reden meer om mij zo te behandelen en lieten ze me vrij.’

De foto waarvan de herkomst niet zeker is

CF: ‘Is de foto die u toont in de cel, een ware foto?’
Antonio: ‘Ik zou die foto beter moeten bestuderen en ik ben sinds ik thuis ben, alleen nog maar gebeld. Als ze zo’n foto hebben genomen is dat tijdens mijn slaap  gebeurd. Niemand heeft mij wakend gefotografeerd. Er zijn wel videobeelden gemaakt van mijn aankomst. Maar ik herhaal, ik moet dat rustig bekijken. Kijken hoe mijn oog er uit ziet op de foto, welk shirt ik op de foto draag en of er iets te herkennen valt aan de muren op de foto.’

Maandagavond was het feest ten huize van Antonio Rodiles en zijn ouders. Hij, zijn ouders en de advocaat baden bij aanvang het Onze Vader waarna het feest begon. Onder de aanwezig was ook de kritische priester José Conrado, die de prijs TolerantiePlus kreegt uitgereikt van de beweging Nuevo Pais. Conrado gaf deze prijs onmiddellijk door aan Ofelia Acevedo, de weduwe van de verongelukte Oswaldo Payá. Ook zij was in de woning van Rodiles aanwezig, evenals de blogger Yoani Sánchez en de linkse opposant Manuel Cuesta (van Nuevo Pais). Payá’s dochter Maria kondigde aan dat zij een weblog begint binnen het samenwerkingsverband van oppositionele journalisten Voces Cubanas

CF: ’Gaat u door met Estado de Sats? Wat zijn uw plannen?
Antonio Rodiles: ‘Het project gaat door en ik zal er met meer kracht en inzet aan werken. Het idee van Estado de Sats en de campagne Voor een ander Cuba hebben te maken met de rechten van de Cubanen, met het respect voor het menselijk wezen boven alles, met de mogelijkheid te debatteren en openlijk de discussiëren. En met de vuistslag hebben ze mij geleerd: deze weg is de weg via welke Cuba verandert en het is duidelijk dat geweld de vijand is. Meer dan ooit geloof ik dat dit werk een nieuwe impuls nodig heeft. Ik omhels iedereen die me hielp en steunde en ik zeg dat in dit soort situaties de familie de meeste steun nodig heeft en mijn ouders voelen zich zeer gesteund door allen en dat geeft hen veel kracht.’

Noot
* Por otra Cuba / Voor een ander Cuba (Spaanstalige tekst) eist van de Cubaanse regering ratificatie en uitvoering van het VN-Pact voor Burger en Politieke Rechten en het VN-Pact van Economische, Sociale en Culturele Rechten. Cuba ondertekende beide convenanten op 28 februari 2008 in New York.