Na 27 jaar: vrijlating Daniel Santovenia

Daniel Santovenia Fernández is zaterdag jl. na 27 jaar gevangenisstraf vrijgelaten, aldus de Cubaanse schrijver Ángel Santiesteban op zijn Facebookpagina. De tegenstander van het regiem werd in 1991 aangehouden nadat hij clandestien Cuba was binnengekomen met de bedoeling sabotageacties op het eiland uit te voeren. Santovenia heeft een staarprobleem en een slecht gehoor. Ángel Santiesteban: ‘Vanaf vandaag zal hij niet meer in gevangenschap wakker worden, behalve in de grote gevangenis die Cuba is. Wij hopen dat hij spoedig werkelijk vrij zal zijn als hij in Miami aankomt.’

daniel-santovenia-apresado-hace-27-anos-participar-infiltracion-armada

Daniel Santovenia

Santovenia Fernández (63) werd in 1992 tot 30 jaar gevangenisstraf veroordeeld en verbleef 22 jaar in de gevangenis van Agüica in Matanzas. Zijn arrestatie vond plaats op 29 december 1991 bij de stad Cárdenas (Matanzas), toen hij daar aan land ging na vertrek uit Miami. Hij was vergezeld van Pedro Álvarez Pedroso en Eduardo Díaz Betancourt. Bij hun aanhouding werden wapens en munitie in beslag genomen. De drie werden ter dood veroordeeld, maar in het geval van Santovenia Fernández en Álvarez Pedroso werd de doodstraf omgezet in lange gevangenisstraffen.

Mensenrechtencomité
Van Díaz Betancourt verschenen foto’s in de media terwijl hij een notitieboekje bestudeerde waarin de namen en adressen stonden van de gebroeders Gustavo en Sebastián Arcos en Yanes Pelletier, leden van het Comité Cubano Pro Derechos Humanos / Cubaans Comité Voor Mensenrechten (CCPDH). Kort daarop werden de huizen van de gebroeders Arcos belegerd door een schreeuwende menigte die vernielingen aanrichtte. Gustavo Arcos die in 1953 deelnam aan de aanval op de Moncada-kazerne in Santiago de Cuba, was de eerste ambassadeur van het revolutionaire Cuba in Brussel. Hij werd gearresteerd en ontslagen omdat hij de communistische koers van de Castro’s verwierp. De drie leden van de CCPDH werden volgens verklaringen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken in verband gebracht met de operatie van Santovenia en enkele uren voor de gerechtelijke uitspraak, gearresteerd. Internationaal werd tegen de doodstraf geprotesteerd door de regering van de VS, maar ook door de presidenten van Nicaragua en Spanje, Violeta Chamorro en Felipe González. Díaz Betancourt werd op 20 januari 1992 geëxecuteerd.

gustavoarcosbergnes2006 (2)

Gustavo Arcos

Identiteit
Pedro Álvarez Pedroso, compañero van Daniel Santovenia, deelde de redactie van 14ymedio mee dat de vrijgelatene sinds maandag jl. in het kantoor van de burgelijke stand vande gemeente Cardenas verblijft om een identiteitskaart en een paspoort te krijgen. Hij wil dan bij de ambasade van de VS een verblijfsvergunning aanvragen. In de VS wonen zijn drie zonen en zijn broers. Die procedure is nog niet geslaagd omdat hij geen geboortebewijs kan overleggen. Zijn collega Álvarez Pedroso verliet Cuba toen hij 6 was, maar keerde als 25-jarige terug naar Cuba. Hij verbleef die periode in de VS maar vroeg nooit het Amerikaans staatsburgerschap aan. Hij is op 6 januari 2017 vrijgelaten en repatrieerde niet naar de VS omdat identiteitspapieren ontbraken. ‘Ik ben op dit moment een illegaal in Cuba. Ik kan niet werken, ik kan niets ondernemen tot dit proces met de papieren rond is.’

Bron
* Website 14ymedio, Havana, 28 oktober 2018

Link

* Amnesty International, 13 januari 1992 over de veroordeling tot de doostraf van Eduardo Diaz Betancourt, Daniel Candelario Santovenia Fernandez en Pedro de la Caridad Alvarez Pedroso.

Cuba opnieuw ‘kampioen’ onvrijheid pers

Cuba, Noord-Korea en Iran voeren de wereldranglijst aan van landen waar persvrijheid ontbreekt. Dat is de conclusie van het pas verschenen jaarrapport van Freedom House. De organisatie merkt wel op dat er sprake is van ‘vermindering’ van de gevallen van ‘onwettige achtervolging en gevangenneming’

Eerste Mei 2014: ‘Buitengewoon en indrukwekkend. Dat zijn de meeste gepaste kwalificaties om de mars ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Arbeid te omschrijven,’ aldus de partijkant Granma vandaag. De krant plaatste er ook een afbeelding van de Cubaanse leider Castro bij.

Eerste Mei 2014: ‘Buitengewoon en indrukwekkend. Dat zijn de meeste gepaste kwalificaties om de mars ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Arbeid te omschrijven,’ aldus de partijkant Granma vandaag. De krant plaatste er ook een afbeelding van de Cubaanse leider Castro bij.

Volgens Freedom House staat Cuba op de 190ste plaats van de lijst met 197 landen, samen met Iran en Equatoriaal Guinee. Onder aan de lijst staan verder Iran, Wit Rusland, Eritrea, Turkmenistan, Usbekistan en Noord Korea. ‘In deze landen zijn onafhankelijke media ondenkbaar of nauwelijks in staat te functioneren. De pers werkt er als spreekbuis van het regime, de toegang van burgers tot onafhankelijk informatie wordt sterk ingeperkt en dissidenten worden bedreigd met gevangenneming, marteling en andere vormen van repressie,’ aldus Freedom House.

Eerste Mei 2014: ‘Populair, compact, multicultureel, enthousiast, gelukkig en strijdbaar zijn de meest gehoorde karakteristieken die klinken in de tocht van het volk en de arbeiders van meer dan anderhalf uur, gegroepeerd in 17 blokken van de vakbonden en afgesloten door jonge arbeiders, studenten en strijders die, daar is geen twijfel aan, de Cubaanse grond doen trillen,’ aldus een ander citaat uit Granma van vandaag.

Eerste Mei 2014: ‘Populair, compact, multicultureel, enthousiast, gelukkig en strijdbaar zijn de meest gehoorde karakteristieken die klinken in de tocht van het volk en de arbeiders van meer dan anderhalf uur, gegroepeerd in 17 blokken van de vakbonden en afgesloten door jonge arbeiders, studenten en strijders die, daar is geen twijfel aan, de Cubaanse grond doen trillen,’ aldus een ander citaat uit Granma van vandaag. Op het bord van dit meisjes staat: ‘Fidel, ik hou van je’

Verbetering
Wat Cuba betreft spreekt de organisatie over een verbetering omdat Cuba van de 92ste plaats in 2013 gestegen is tot de 90ste plaats en dat hangt samen ‘met een verminderen van onwettige vervolging en gevangenneming’ evenals met de ‘positieve veranderingen’ waarbij Cubanen niet langer een uitreisvisum nodig hebben voor een bezoek aan het buitenland.’ In het rapport staat verder te lezen dat Costa Rica en Uruguay de enige landen in Latijns Amerika zijn met een vrije pers. Ecuador, Honduras, Mexico en Venezuela worden genoemd als landen waar de pers onvrij is.

Twee Cubanen ‘Held van de Informatie’
De internationale organisatie Journalisten zonder Grenzen heeft tgv de internationale dag van de persvrijheid een lijst met 100 namen van Helden van de Vrije Informatie gepubliceerd. Onder hen zijn twee Cubanen namelijk de bloggers Ángel Santiesteban en Yoani Sánchez. Aanleiding is de Dag van de Vrijheid van de Pers die morgen wereldwijd wordt gevierd. Ángel Santiesteban Prats zit een gevangenisstraf van 5 jaar uit vanwege kritiek op president Raúl Castro en Yoani Sánchez was een van de eerste en inmiddels wereldwijd bekendste bloggers van Cuba.

Fotomontage van Guama over de Eerste Mei 2014: Op het Plein van de Revolutie in Havana hangt een groot spandoek met de afbeelding van Lazaro Pena, historische vakbondsleider van de CTC, die zegt: ‘Wij zullen nooit terugkeren naar het kapitalisme.’ Ondertussen rijdt er een toeristenbus voorbij en de gids roept: Volgende halte, Mariel vrijhaven’, een verwijzing naar het miljardenproject in Mariel waar Cuba buitenlandse investeerders wil aantrekken.’ (Fotomontage van Guama)

Fotomontage van Guama over de Eerste Mei 2014:
Op het Plein van de Revolutie in Havana hangt een groot spandoek met de afbeelding van Lazaro Pena, historische vakbondsleider van de CTC, die zegt: ‘Wij zullen nooit terugkeren naar het kapitalisme.’ Ondertussen rijdt er een toeristenbus voorbij en de gids roept: ‘Volgende halte, Mariel vrijhaven’, een verwijzing naar het miljardenproject in Mariel waar Cuba buitenlandse investeerders wil aantrekken.’ (Fotomontage van Guama)

Op de lijst van de 100 Helden komt ook de naam voor van de Mexicaanse journaliste Anabel Hernández. Deze Mexicaanse onderzoeksjournaliste beschreef de relatie tussen de Mexicaanse politiek, de zakenwereld en de drugsmaffia. Zij ontvangt vandaag in Amsterdam, tijdens de viering van de Dag van de Persvrijheid, een donatie van het Hans Verploeg Memorial Fund. Ook Julian Assange, oprichter van Wiki Leaks en Edward Snowden, ex-analist van de NSA staan op de lijst van 100 Helden van de  Informatie.

Linken
* Het rapport van Freedom House
* De lijst met de 100 Helden van de Informatie Reporters without Borders

Politieke gevangene na 23 jaar vrij

Na 23 jaar verblijf in een gevangenis is de zwarte dissident Hernández Plana (45 jaar) op 5 april vrijgelaten. Tijdens zijn gevangenschap groeide zijn politiek verzet, hij organiseerde acties en hongerstakingen binnen de gevangenis en hij sloot zich aan bij dissidente groepen als de Partido Revolucionario Cubano Auténtico en de Consejo de Relatores de Derechos Humanos de Cuba. Zeven maal werd hij van gevangenis gewisseld.

plana-hernandez planaLamberto Hernández Plana was aanvankelijk beschuldigd van ‘diefstal’ omdat hij weigerde informant te worden voor de geheime politie. In 2002 werd zijn gevangenschap verlengd omdat hij een televisietoestel in de gevangenis had vernield en anti-regeringsslogans had geroepen op het moment dat een toespraak van Fidel Castro werd uitgezonden.
De informatie is afkomstig van de Cubaanse schrijver Angel Santiesteban, die met Hernández in de La Lima gevangenis in Guanabacoa gevangen wordt vastgehouden. Santiesteban schrijft op zijn weblog de omstandigheden waaronder Hernández Plana gevangen werd gehouden, de martelingen die hij onderging en zijn weigering om als een verklikker voor de dictatuur werkzaam te worden. De eerste acht jaar van zijn gevangenschap mocht Hernández Plana geen bezoek ontvangen.

Spioneren voor regime
In begin jaren negentig hield Hernández Plana zich bezig met de productie van aardewerk op het Eiland van de Jeugd en verkocht dit in Havana. Hij raakte zo bevriend met Afrikaanse studenten, vooral ook omdat hij de taal had geleerd. Zijn leven verliep zorgeloos totdat een lid van de Cubaanse geheime dienst hem benaderde om hem over te halen te spioneren onder de buitenlandse studenten. Zij werden verdacht van contrarevolutionaire activiteiten. Hij moest informatie van hen zien los te krijgen en vooral over hun plan een eigen politieke partij op te richten. Met die informatie moest hij zich op het politiebureau in Gerona melden. Hernández Plana had tot die tijd nauwelijks politieke belangstelling en accepteerde het voorstel en hij beloofde te kijken welke informatie hij kon krijgen. Maandenlang liet hij zijn contacten bij de geheime dienst wachten en deze drongen er steeds sterker op aan met hen samen te werken. Toen werd hij gearresteerd en naar het politiebureau gebracht waar hij beschuldigd werd van diefstal. Hij kreeg een aanklacht voorgelegd afkomstig van een jonge vrouw die hij niet kende. Later bleek dat de 23-jarige aanklaagster werd gechanteerd met het feit dat zij zich zou hebben geprostitueerd met buitenlandse studenten.

Acties in gevangenis
Hernández Plana bleef in arrest, maar vanaf het begin van zijn verblijf in de gevangenissen begon hij met oppositionele acties; eerst herhaalde hij onschuldig te zijn en eiste zijn burgerrechten op. Later ontplooide hij boycotactiviteiten, hongerstakingen en protestacties. Uiteindelijk zou hij zeven Cubaanse gevangenissen van binnen leren kennen, maar ook kennismaken met veel gevangen mensenrechtenactivisten. Verschillende keren werd hij door het gevangenispersoneel gestompt en geslagen en liep diverse botbreuken op.

Tekening van de situatie in de gevangenis Kilo * in Camaguey op het moment dat Orlando Zapata Tamayo daar gevangen werd gehouden

Tekening van de situatie in de gevangenis Kilo * in Camaguey op het moment dat een andere activist Orlando Zapata Tamayo daar gevangen werd gehouden

Stompen en slagen
In 2003 deed de geheime dienst opnieuw een poging hem in te schakelen bij het bespioneren van dissidenten. Hij zou rechtzaken moeten bezoeken en getuigen tegen de 75 dissidenten die in maart van dat jaar waren gevangengezet. Hij weigerde opnieuw en dat leidde tot nieuw geweld van de kant van de gevangenisautoriteiten; de gevolgen ervan zijn nog op zijn lichaam zichtbaar. Toen hij uiteindelijk bij de beruchte Kilo 8 gevangenis aankwam, wachtten de bewakers hem bij de ingang op en zeiden: ‘Jij zorgt zelf voor je heropvoeding of wij zullen je opvoeden’, waarop Lambert Hernández Plana antwoordde: ‘Als men hier mensen doodt, dan kom ik om de dood uit te dagen.’ Onmiddellijk kreeg hij stompen toegediend en werd hij geschopt en geslagen. Lambert zei eens: ‘Ik vraag me altijd af waarom we zoveel leden en dat we alles gaven voor de vrijheid van Cuba …..is het niet genoeg dat ik mijn hele jeugd heb opgeofferd en pijn en vernedering leed. Maar als je denkt aan alle dingen waar de Cubanen van zouden kunnen genieten, bovenal echte vrijheid voor onze kinderen en kleinkinderen, is het nog maar weinig wat wij overhadden voor de zaak.’

Bron
* Blog van Angel Santiesteban: Los hijos que nadie quiso
Prison Diary XII: The Birth of a Dissident / Angel Santiesteban

De gewelddadige bruut ‘Camilo’

De activisten die vorige week tussen woensdag en donderdag in Havana werden gearresteerd, zijn eensluidend over het wangedrag van agent ‘Camilo’, die uitblonk in schelden, beledigen, slaan en schoppen van de ongeveer 20 opposanten. Zijn ware naam en identiteit zijn onbekend, maar kringen van dissidenten zoeken naar meer gegevens. Antonio Rodiles, directeur van Estado de SATS, zit op dit moment nog gevangen. Zijn 82-jarige vader is een hongerstaking begonnen voor het kantoor van de geheime dienst. De fotograaf en de schrijver Angel Santiesteban werd zondagmiddag vrijgelaten.

‘Camilo’

De arrestatie van opposanten vond plaats bij het gebouw Sectie 21 van de Cubaanse geheime dienst waar zij de vrijlating eisten van de advocate Yaremis Flores. Het politieoptreden was buitensporig gewelddadig, vooral tegen Antonio Rodiles, een van de belangrijkste promotoren van het onafhankelijke discussieforum Estado de Sats. Hij is ook een voorman het het zogeheten burgerinitiatief Voor een Ander Cuba/Demanda Ciudadana por Otra Cuba. De slachtoffers hebben de foto van agent Camilo verspreid in de hoop dat meer informatie wordt verkregen over zijn werkelijke naam, woonplaats en telefoonnummer. Camilo stompte Rodiles, sleepte hem over het wegdek en sloeg hem in het gezicht.  Ailer González zei tegen de redactie van Diario de Cuba dat Rodiles aan zijn wang zichtbaar was gewond en weigerde te eten.

Zondagmiddag werd de journalist en fotograaf Angel Santiesteban vrijgelaten. De verspreiding via social media van zijn met bloed besmeurde overhemd heeft daar volgens bloggers toe bijgedragen. Santiesteban is tot bloedens toe door de politie geslagen.

Pistool
Agent ‘Camilo’ bedreigde en sloeg onlangs ook de dissident Andrés Pérez Suárez, richtte een  pistool op zijn hoofd en zei ’zin te hebben hem door het het hoofd te schieten.’ In december 2009 kreeg blogger Yoani Sánchez al te maken met deze geheim agent. De Cubaanse opposanten hopen dat de ware aard van ‘Camilo’ door verspreiding van deze foto voldoende bekend zal worden bij burgers, de ambassades en de internationale pers.

Link
Yoani Sánchez en haar ervaring met ‘Camilo’ in 2009