VS belemmeren visumverstrekking aan Cubanen

Cuba beschuldigt de VS van het creëren van ‘obstakels’ bij de toelating van Cubaanse burgers tot de VS. Na de crisis met de vlotvluchtelingen of balseros in de jaren negentig beloofden de VS jaarlijks 20.000 visa aan Cubanen te verstrekken. Het quotum voor 2016 en 2017 werd bereikt, maar dit jaar stagneert de visumverstrekking, aldus Yuri Gala, directeur bilaterale zaken met de Verenigde Staten van het Cubaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken.

ambassade-vs-havana4

Ambassade van de VS in Havana

In januari van dit jaar heeft Washington de consulaire dienstverlening in Havana  overgebracht naar de ambassade in Bogota en, meer recent naar die van Guyana, nadat de diplomatieke missie in Cuba tot een minimum was beperkt vanwege gezondheidsincidenten van onbekende oorsprong. Die leidden tot de evacuatie van 26 Amerikaanse functionarissen. Hoewel Washington deze incidenten aanvankelijk beschreef als akoestische aanvallen, erkende het later dat daar geen sluitende bewijzen voor zijn. Havana zou, aldus de VS, wel weten wie ze had gepleegd. Ook werd Cuba verweten het ambassadeprsoneel niet adequaat te beschermen, iets wat de Cubaanse regering ontkent. Yuri Gala herhaalde gisteren dat er ‘geen enkel bewijs of waarschijnlijke oorzaak is voor de symptomen die door de VS-medewerkers worden gemeld.’ Hij beschuldigde de regering Trump ervan ‘eenzijdige, ongegronde en politiek gemotiveerde besluiten te nemen.’ Hij betreurde ook dat Cubanen die de VS bezoeken voor zakenreizen of om hun familie te zien ‘grote bedragen moeten uitgeven om naar een land te gaan om het bijbehorende visum aan te vragen bij de ambassade van de VS’.

balserosopzeeVeilige immigratie
Cuba en de VS hebben de bilaterale migratiekwestie geregeld via overeenkomsten die zij in 1994 en 1995 ondertekenden, waarbij Washington en Havana zich verbonden aan ‘veilige, legale en ordelijke’ immigratie en de tenuitvoerlegging van deze overeenkomsten regelmatig te evalueren. In de bilaterale overeenkomst van 1994, die werd ondertekend na de komst van een enorme golf Cubaanse vlotvluchtelingen aan Amerikaanse kusten, beloofde Washington jaarlijks 20.000 visa te verstrekken aan burgers van het eiland. Beide regeringen kondigden een nieuwe immigratieovereenkomst aan op 12 januari 2017, vlak voor Barack Obama’s presidentiële termijn verliep. Er kwam toen ook met onmiddellijke ingang een einde aan het droge voeten / natte voeten immigratiebeleid dat Cubanen automatisch verblijf in de Verenigde Staten garandeerde die voet op Amerikaanse bodem zetten. Het akkoord van 2017 voorziet ook in deportatie van Cubanen die illegaal de VS willen binnenkomen; zij worden groepsgewijs teruggestuurd naar Cuba.

Bron
* Persbureau EFE, 9 juli 2018

Linken
Jorge Legañoa Alonso, 9 juli 2018, website Cubadebate, 9 juli 2018 Cuba cumple con rigor acuerdos migratorios suscritos con Estados Unidos
Telesur, 9 juli 2018: The US blocking Cubans access to visa.

Eerste balseros van 2018 in Florida aangekomen

Twaalf Cubanen zijn dinsdagochtend met een primitieve boot geland aan het strand van Key Bajo Matecumbe. Dit is de eerste keer dit jaar dat Cubaanse vluchtelingen of balseros op een van de eilandjes van de Florida Keys, een archipel van ongeveer 1.700 kleine eilandjes die deel uitmaken van de Amerikaanse staat Florida, aankomen.

balseros-2018-aprilDe 12 Cubanen waren ‘in goede gezondheid’, aldus een politie-woordvoerder. De migranten vertelden de agenten van de grenscontrole dat zij ongeveer zeven dagen geleden waren vertrokkken vanuit Punta Alegre, een havenstadje aan de noordkust van Cuba. Sinds 22 december hadden zich geen illegale landingen van Cubanen meer voorgedaan. Toen kwamen zeven Cubanen bij Key West aan het land. Daarvoor deed zich in oktober 2018 nog een vergelijkbaar voorval voor.

Natte voeten – droge voeten
Voormalig president Barack Obama maakte in januari 2017 een einde aan het droge-voeten, natte-voeten beleid. Tot die tijd werden bijna alle Cubanen die aan de Amerikaanse kust landden, aangemerkt als vluchtelingen en konden zij na één jaar een permanente verblijfsvergunning aanvragen.

Bron
* David Goodhue, El Nuevo Herald, 4 april 2018

Wie profiteert van nieuw migratiebeleid van Obama?

Sinds een week worden Cubaanse emigranten zonder een Amerikaans visum, gelijk behandeld als andere ‘illegalen’ die de VS willen binnenkomen. Nu de ‘natte voeten-droge voeten’ regeling is ingetrokken, is Washington verplicht hen terug te sturen en moet Havana iedereen zonder uitzondering terugnemen. Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba vraagt zich af wie het meeste baat heeft bij dit besluit: Havana of Washington?

migratie-josefina-vidal-and-gustavo-machin-speaking-in-havana-after-a-press-conference12012017

Cuba’s onderhandelaar Josefina Vidal en Gustavo Machin na de persconferentie van vorige week. Rechts Fernando Ravsberg

De nieuwe bilaterale migratie-overeenkomst maakt een einde aan het ‘natte voeten- droge voeten’ beleid dat sinds 1995 van kracht was, na de crisis van de balseros of vlotvluchtelingen toen 40.000 Cubanen het eiland ontvluchtten. Cubanen die er in slaagden de VS binnen te komen, hadden de zekerheid een verblijfsvergunning te krijgen. Zij die op zee werden aangehouden, werden naar Cuba teruggebracht. De diplomaat Josefina Vidal, de hoofdonderhandelaar van Cuba met de VS, legde vorige week tijdens een persconferentie uit dat de de Ley de Ajuste Cubano of Cuban Adjustment Act**, toen die in 1966 werd aangenomen de Minister van Justitie de mogelijkheid gaf de status van Cubanen in de VS aan te passen. Het ‘natte voeten-droge voeten’ beleid uit 1995 breidde dit nog uit en verzekerde elke Cubaan van een verblijfsvergunning. ‘De privileges blijven, wat verandert is de manier waarop ze worden toegepast,’ aldus Gustavo Machin, directeur van het Bureau Noord-Amerika van het Cubaans Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Trump
De Cuban Adjustment Act biedt de nieuwe president Trump de mogelijkheid, als hij dat wil, terug te keren tot een beleid waarbij elke Cubaan die in de VS aankomt weer kan rekenen op een verblijfsvergunning. Maar het is erg onwaarschijnlijk dat Trump zich zal verzetten tegen een wet gericht op de vermindering van het aantal immigranten, dat naar de VS komen. Vermindering van de immigratie was een prioriteit in zijn toespraken en tweets tot nu toe. Hij kan zelfs rekenen op steun van behoudende Cubaans-Amerikaanse leden van het Congres die, paradoxaal, al een lange tijd actie voeren tegen de Cuban Adjustment Law en de privileges die er voor hun landgenoten aan verbonden zijn.

medicovenezuela

Cubaanse arts in Venezuela

Winst Cuba
De grootste winst voor de Cubaanse regering van deze nieuwe regeling is het feit dat deze een eind maakt aan de zogeheten express visas,  bestemd voor Cubaanse artsen die in het buitenland werkzaam zijn. Volgens de US Immigration and Citizenship Service kwamen op die wijze tussen 2006 en 2015 meer dan 8.000 professionals uit de Cubaanse gezondheidszorg de VS binnen. Dat was een enorm verlies voor een land waar de verkoop van medische diensten 70% van ’s-lands economie uitmaakt.

Risico Cuba
Voor Cuba is het grootste gevaar van de nieuwe regeling de situatie van bijna 40.000 Cubaanse criminelen die in de VS wachten op het moment dat Cuba hun terugkeer inwilligt. Enkelen van hen hebben lang in Amerikaanse gevangenissen gezeten en kunnen bij terugkeer in Cuba de maatschappelijke onvrede aanwakkeren. Die situatie is vergelijkbaar met de uit de VS gerepatrieerde Maras (leden van jeugdbenden) naar Midden-Amerikaanse landen die de veiligheid in deze landen ernstig bedreigen.

Normalisering
Zowel Cuba als de VS presenteren de overeenkomst als een beslissende stap op de weg naar normalisering van de migratie tussen beide landen. Maar voor dit thema geldt, evenals voor de andere onderwerpen bij de bilaterale relaties, dat het noodzakelijk is de positie te kennen van de nieuwe president van de VS. Het is nog te vroeg nu al te weten wat hij zal doen hoewel verschillende Cubaanse-Amerikanen met een anti-Castro achtergrond, deel uitmaken van Trumps nieuwe staf. De onderhandelingen met Cuba zullen worden gevoerd door Jason Greenblatt, een advocaat in New York en voortkomend uit de businessorganisatie van Trump. Greenblatt is een orthodoxe jood die ook aandacht zal hebben voor de kleine joodse gemeenschap (1.500 leden) in Havana. De banden tussen deze groepering en de Cubaanse autoriteiten zijn goed.

balsas-mar-1994

Zelfgemaakte vlotten 1994

Bron
* Website Cartas desde Cuba, 13 januari 2017: Does Cuba Win or Lose with Obama’s New Immigration Policy?

** Noot
De Cuban Adjustment Act (1966) was een reactie op de massieve migratie die plaatsvond na de Cubaanse revolutie in 1959 en na herhaalde mislukte pogingen van de VS om het Castroregime omver te werpen. In de eerste jaren kwamen honderdduizenden Cubanen met een toeristenticket in de VS aan. Deze mensen hadden geen status en langzamerhand werd het duidelijk dat zij zeker niet zouden terugkeren. De Cuban Adjustment Act moest hun status reguleren, ongeacht de wijze waarop zij in de VS aankwamen. Deze wet geeft Cubanen die zonder visum de VS binnenkomen het recht om binnen 1 jaar en één dag na aankomst, legale residentie in de VS te verkrijgen en zij krijgen vervolgens het Amerikaans burgerschap. De Ley de Ajuste Cubano of Cuban Adjustment Act uit 1966 kan enkel door het Congres worden gewijzigd. Na de migratiegolf van de balseros in 1994 voerden de VS en Cuba besprekingen over normalisering van de migratie. Dat leidde tot een verdrag in 1995, beter bekend als de ‘natte voeten-droge voeten’ regeling.

Misviering in Manzanillo voor verdronken ‘balseros’ bij Mexico

De Cubaanse bootvluchtelingen die op 31 augustus op zee in de omgeving van Yucatan (Mexico) verdronken, zullen tijdens een misviering in de kerk van de Onbevlekte Ontvangenis in Manzanillo (Cuba) worden herdacht. Op die dag werden 15 bootvluchtelingen door de Mexicaanse kustwacht opgepikt nadat ze bijna een maand aan boord van een boot hadden rondgezwalkt. De autoriteiten in Mexico meldden de dood van twee andere leden van de groepen, maar familieleden in Manzanillo zeggen dat aanvankelijk 32 personen uit deze plaats waren vertrokken.

Het schip waarmee de Cubanen vanuit Mexico naar de VS wilden gaan. Foto Marine Mexico

Het schip waarmee de Cubanen vanuit Mexico naar de VS wilden gaan. Foto: Marine Mexico

Enkele Cubanen zouden tijdens de reis zijn verdronken; anderen zouden hebben besloten met een vlot van autobanden terug te keren naar Cuba. Bisschop Alvaro J. Beyra van Manzanillo, noemt de dood van Cubaanse bootvluchtelingen ‘een tragedie, waar geen oplossing voor is gevonden.’ Onder de verdwenen of overleden vluchtelingen is Yaylin Milanés Santander, die zes maanden in verwachting was, aldus haar familie in de VS. Zowel de bisschop als de parochiepriester Emilio Biosca bevestigen dat dergelijke vluchtpogingen het afgelopen jaar vaker voorkwamen, vooral door het succes van groepen Cubaanse bootvluchtelingen of balseros richting de Kaaimaneilanden en Honduras ‘want de problemen in Manzanillo, zijn dezelfde als overal in het land.’

Carlos Manuel Pardo Ginarte (links) verdronk en zijn zus  Adamaris werd door de politie in Mexico vastgezet

Carlos Manuel Pardo Ginarte (links) verdronk en zijn zus Adamaris (rechts) werd door de politie in Mexico vastgezet

Zoon verdronken
María Ginarte, moeder van Carlos Manuel Pardo Ginarte, die tijdens de overtocht omkwam, bevestigt in een telefoongesprek vanuit haar woning in de provincie Granma dat de Cubaanse autoriteiten haar niet hebben ingelicht. ‘Iedereen zit thuis en hoopt op nieuws’. De zus van Carlos Manuel, Adamaris Pardo Ginarte, overleefde de reis, maar werd in Mexico aangehouden; men verwacht dat ze naar Cuba terug moet. Gisteren kwam de Mexicaanse Minister van Buitenlandse Zaken in Havana aan voor een officieel bezoek. Hij zal er o.a. spreken over de agenda van de Ibero-amerikaanse top die in december in Mexico plaats vindt. Of ook over het migratie-akkoord tussen beide landen wordt gesproken, is onbekend.

Bron
* Nora Gámez Torres, El Nuevo Herald, 9 september 2014

Bootvluchtelingencrisis nog steeds open wond (1)

Tranen, stilte en ontwijkende antwoorden zijn de reacties van Cubanen als twintig jaar later gevraagd wordt naar de ‘balseros’ of bootvluchtelingencrisis van de jaren negentig. De uittocht die zijn weerga niet kende in Latijns-Amerika, is nog steeds een taboe op het Caraïbische eiland.

balserosBalseros was de term die destijds gebruikt werd voor de Cubanen die met geïmproviseerde bootjes en vlotten de gevaarlijke oversteek naar de Verenigde Staten maakten. Die route werd begin jaren zestig voor het eerst gebruikt en leidde in augustus 1994 tot een vluchtelingencrisis. En Cubanen maken de riskante oversteek nog steeds, ondanks hervorming van de immigratiewetgeving in 2013. In de staatsmedia wordt niet gesproken over de balseros, zegt de 66-jarige Frank López, die getuige was van de laatste grote exodus. ‘Mensen die iets weten, hebben dat gehoord via clandestiene buitenlandse tv-zenders.’

Stabiel
Volgens de Amerikaanse kustwacht is de stroom migranten uit Cuba nu stabiel. Hoewel de twee landen slechts 145 kilometer van elkaar verwijderd zijn, kiezen veel Cubanen tegenwoordig voor complexere routes via Mexico, de Kaaimaneilanden en Puerto Rico. Tussen oktober 2012 en september 2013 werden 1.271 balseros onderschept op zee. Een jaar eerder werden 1.275 migranten teruggestuurd naar Cuba, in overeenstemming met bilaterale afspraken tussen de VS en Cuba. De Amerikaanse wet geeft Cubaanse immigranten sinds 1966 vanaf een jaar na hun aankomst het recht te blijven, ongeacht het feit of ze legaal of illegaal het land binnenkomen. Die wet ligt gevoelig in het bilaterale conflict. Havana stelt dat de wet illegale immigratie stimuleert, terwijl Washington beweert dat het een antwoord is op de ontevredenheid in Cuba over het beleid van de socialistische regering die sinds 1959 aan de macht is.

Vanuit Cuba schreef Kees van Kortenhof (Glasnost in Cuba) destijds een reportage over de balseroscrisis voor Het Parool

Vanuit Cuba schreef Kees van Kortenhof (Glasnost in Cuba) destijds een reportage over de balseroscrisis voor Het Parool

Zomer van 1994
Die situatie heeft echter weinig te maken met de turbulente zomer van 1994, waarin meer dan 36.000 Cubanen in vissersbootjes en op zelfgemaakte vlotten de oversteek maakten. Het aantal Cubanen dat probeerde de Straat van Florida over te steken, steeg al vanaf het begin van dat jaar en de spanningen tussen beide landen liepen op. In juli en augustus kaapten groepen Cubanen minstens vier boten van de overheid, waarmee zowel geslaagde als mislukte pogingen werden ondernomen om de VS te bereiken. Toenmalig president Fidel Castro (1959-2008), drong er bij de Amerikaanse regering van Bill Clinton (1993-2001) op aan maatregelen te nemen om de golf kapingen en overtochten te ontmoedigen. Als dat niet zou gebeuren, zou Cuba stoppen vluchtelingen tegen te houden.

Exodus
Castro wees erop dat de exodus werd aangejaagd doordat vluchtelingen in de VS werden verwelkomd en hulp kregen, terwijl de Amerikaanse regering zich niet hield aan een afspraak uit 1986, om jaarlijks 20.000 Cubanen een visum te verstrekken. Tussen 1987 en 1994 kregen slechts 11.122 mensen een Amerikaans visum, in plaats van een mogelijk aantal van 160.000. Startpunt voor de crisis vormde het besluit van Castro op 12 augustus 1994 om de patrouilles van de kustwacht te stoppen en vluchtelingen niet meer tegen te houden. Dit gebeurde na het zoveelste incident met een boot. De controle werd hersteld op 13 september, na gesprekken tussen beide regeringen.

Bootvluchtelingencrisis nog steeds open wond (2)

balso.jpgVlotten te koop
Veel Cubanen die die periode hebben meegemaakt, zeggen dat ze daar nog steeds de wonden van meedragen. ‘Er verzamelden zich massa’s mensen bij de kust, om de migranten te zien vertrekken’, zegt López. ‘Ik ben zelf naar de pier bij Cojímar gegaan om te kijken, in plaats van te luisteren naar de verhalen van anderen.’  Hij herinnert zich nog de bordjes met “vlotten te koop” op de huizen, de stroom vrachtwagens met met zelfgemaakte vlotten en de mensen die zich voorbereidden op de reis van 145 kilometer. Clara Domínguez, een Cubaanse uit Miami in Florida die in 1994 de oversteek maakte, zegt nooit spijt te hebben gehad van haar keuze. Op 21 augustus vertrok ze met haar man en zoon vanaf het strand van Havana, terwijl ze wist dat alle Cubanen die onderschept werden door de VS, werden ondergebracht op de Amerikaanse marinebasis op Guantánamo, in Oost-Cuba.

Kampen
Op die basis en in soortgelijke faciliteiten in Panama en het Krome Vluchtelingenkamp in Florida, werden duizenden Cubaanse migranten vastgehouden totdat duidelijk was wat er met hen moest gebeuren. Zo’n twee jaar lang leefden de migranten daar in onzekerheid.  Cuba gaf in september toestemming voor terugkeer, en sommige Cubanen maakten daar gebruik van. De meeste vluchtelingen gokten echter op de onzekere uitkomst van gesprekken tussen beide regeringen, die uiteindelijk in mei 1995 werden afgerond. Washington begon toen met het verstrekken van visa op humanitaire gronden. De crisis eindigde formeel in 1996, toen de laatste vluchteling Guantánamo verliet.

Het artikel dat Kees van Kortenhof destijds schreef vanuit Cojimar, Parool, 20 augustus 1994

Het artikel dat Kees van Kortenhof destijds schreef vanuit Cojimar, Parool, 20 augustus 1994

Economische crisis
Domínguez, nu in tranen, noemt het een ‘schandelijke’ verjaardag. ‘We moesten weg uit Cuba omdat er geen vrijheid was en we geen kansen hadden’, zegt de nu 68-jarige. Nadat de Sovjet Unie, de belangrijkste handelspartner van Cuba, in 1991 ineenstortte, raakte Cuba in een diepe economische depressie waarvan het land nog steeds niet hersteld is.  Voor Domínguez is het meest positieve aspect van de afspraken uit 1994 en 1995, dat de VS meer visums gingen verstrekken die een veilige, legale en ordelijke overtocht mogelijk maakten. Het meest tragische aspect van de exodus, niet alleen als het gaat om Cuba, maar ook om migranten uit de Dominicaanse Republiek en Haïti, is het aantal mensen dat tijdens de reis vermist raakt in de turbulente wateren van de Straat van Florida. In dat gebied zijn ook netwerken van drugssmokkelaars en mensenhandelaren actief.

Desperate JouneyMensensmokkel
Nancy Reyes (74), heeft sinds 1992 niets meer van haar enige zoon gehoord. ‘Ik heb alleen gehoord dat hij uit Cuba vertrokken is. Over zijn lot leef ik nog steeds in onzekerheid’, zegt Reyes, die woont in Matanzas, een stad 87 kilometer ten oosten van Havana. De strijd tegen illegale immigratie en mensensmokkel staat standaard op de agenda bij gesprekken tussen Washington en Havana. ‘Het is zeer onwaarschijnlijk dat er weer een crisis als die in 1994 zal ontstaan’, zegt onderzoeker Antonio Aja. Er zijn twee factoren die invloed hebben op het aantal overtochten via de zee: de interne situatie op Cuba en de manier waarop de VS zich houden aan de immigratieafspraken, zegt hij.  In 2013 werd de Cubaanse immigratiewetgeving hervormd. Daardoor is het nu gemakkelijker Cuba te verlaten en terug te komen. De VS geven nu ook visums voor een periode van vijf jaar af aan Cubanen die niet emigreren, maar meermalen het land willen bezoeken. In 2012 emigreerden volgens de officiële cijfers 46.662 Cubanen naar de VS. Maar tegenwoordig nemen de meeste Cubanen het vliegtuig.

Bron
* Website MO – Mondiaal Nieuws, 7 augustus 2014

Hoogste aantal Cubanen sinds 1994 verliet definitief hun land

Het aantal Cubanen dat Cuba verlaat, is in de afgelopen jaren gestegen. De Cubaanse autoriteiten meldden op 31 juli dat het aantal sinds 1994 niet meer zo groot is geweest. Toen verlieten tienduizenden Cubanen op zelfgemaakte vlotten en per boot hun land. In 2012 waren dat er 46.662. Tegelijkertijd maakte het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken bekend dat de geldigheid van een visum voor de VS voor Cubanen verlengd wordt van 6 maanden tot 5 jaar. Dit biedt Cubanen de mogelijkheid meerdere malen een bezoek te brengen aan de VS en slechts eenmaal in de 5 jaar de 160 dollar voor het visum te betalen.

Een Cubaanse vrouw beschermt zich met haar papieren tegen de zon bij de Amerikaanse vertegenwoordiging in Havana

Een Cubaanse vrouw beschermt zich met haar papieren tegen de zon bij de Amerikaanse vertegenwoordiging in Havana

In januari liberaliseerde Cuba de reisbeperkingen waardoor inwoners van het land gemakkelijker naar het buitenland kunnen reizen, maar ook weer kunnen terugkeren na hun emigratie; voor die tijd werden alle bezittingen van Cubanen die emigreerden geconfisqueerd. Cubanen kunnen sinds januari 24 maanden in het buitenland verblijven en die periode kan nog eens met 24 maanden worden verlengd.

Demografische crisis
Volgens het jaarlijkse demografische rapport hebben in 2012 46.662 Cubanen het land definitief verlaten; in 1994 waren dat er tijdens de crisis van de balseros meer dan 47.000. Gemiddeld besloten in de afgelopen 5 jaar meer dan 39.000 Cubanen jaarlijks hun land definitief te verlaten. Dat aantal is sinds het begin van de revolutie nog niet zo hoog geweest. Deze cijfers versterken de demografische crisis waarin Cuba verkeert omdat een steeds kleiner worden groep jongeren een sterk vergrijzende bevolking moet ondersteunen. Het overheidsrapport geeft geen antwoord op de vraag welke leeftijdsgroep emigreert, maar algemeen wordt aangekomen dat het gaat om leden van een jongere en een geschoolde generatie, die willen proberen in de VS aan het werk te geraken.

Revolutionair bloed Het gewijzigde visumbeleid van de VS leidde tot een gematigd positieve reactie van Havana. De partijkrant Granma merkte o.a. op dat het Cubanen gemakkelijker wordt gemaakt niet langer voor elk bezoek aan de VS 160 dollar voor een visum moet betalen nu het visum 5 jaar geldig blijft. De partijkrant constateerde tegelijkertijd dat er geen sprake is van een verandering van het Amerikaans beleid. De kop van het artikel luidt: ‘Nieuwe instrumenten, zelfde politiek.’ De officiële reactie was in 1980 toen de crisis van Mariel plaatsvond en 100.000 Cubanen besloten het land te verlaten, aanzienlijk agressiever. President Fidel Castro zei toen in een televisie-uitzending: ‘Wij hebben hen die geen revolutionair bloed hebben, niet nodig…Laat ze gaan!’ Een overgelopen medewerker van Castro zou later melden, dat Castro zelf schrok toen bleek dat meer dam 100.000 het land toen verlieten.

Revolutionair bloed
Het gewijzigde visumbeleid van de VS leidde tot een gematigd positieve reactie van Havana. De partijkrant Granma merkt o.a. op dat het Cubanen gemakkelijker wordt gemaakt niet langer voor elk bezoek aan de VS 160 dollar voor een visum te betalen nu het visum 5 jaar geldig blijft. De partijkrant constateerde tegelijkertijd dat er geen sprake is van een verandering van het Amerikaans beleid. De kop van het artikel luidt: ‘Nieuwe instrumenten, zelfde politiek.’
De officiële reactie was in 1980 toen de crisis van Mariel plaatsvond en 100.000 Cubanen besloten het land te verlaten, aanzienlijk agressiever. President Fidel Castro zei toen in een televisie-uitzending: ‘Wij hebben hen die geen revolutionair bloed hebben, niet nodig…Laat ze gaan!’ Een overgelopen medewerker van Castro zou later melden, dat de Cubaanse leider zelf schrok toen bleek dat meer dan 100.000 van zijn landgenoten daadwerkelijk het land verlieten.

Illegale stroom
De Cubaanse partijkrant Granma meldde vrijdag jongstleden dat het aantal Cubanen dat in het eerste half jaar een Amerikaans tijdelijk visum aanvroeg bij de Amerikaanse vertegenwoordiging in Havana met 79% was gestegen, van 9.369 in 2012 tot 16.767 in 2013. De Amerikaanse autoriteiten bevestigden dit cijfer en meldden verder dat men recent de capaciteit om visa-aanvragen te behandelen had verhoogd; vorig jaar vonden 120 tot 150 interviews per dag plaats; nu zijn dit er 500.
De immigratiebesprekingen die recent begonnen tussen Havana en Washington moeten ondermeer bijdragen aan een geordende, veilige en legale stroom van Cubanen naar de VS. Nog steeds arriveren bij de Mexicaanse en Canadese grens honderden illegale Cubanen die asiel willen en verliezen Cubanen het leven omdat zij verdrinken bij de oversteek van de Golf van Florida. Zij die op zee worden aangehouden, worden door de Amerikaanse kustwacht aan de Cubaanse autoriteiten uitgeleverd; dat waren er in 2012 ruim 1300.

Bronnen
* Marc Frank, persbureau Reuters, 31 juli 2013
Linken
* Demografische Informatie Bureau voor de Statistiek
* Commentaar (Spaans) Granma
* Youtube: Fidel Castro reageert op de exodus van 1980.

Meer Cubanen vluchten naar Honduras

Meer dan honderd Cubanen hebben het afgelopen jaar de illegale oversteek naar Honduras gemaakt op weg naar de VS. Omdat het hen aan de financiële middelen ontbreekt, zitten 28 van hen opgesloten in een leegstaande brandweerkazerne in het noorden van Honduras.

Een deel van de vluchtelingen wordt opgevangen in een leegstaande brandweerkazerne in het noorden van Honduras

Een deel van de vluchtelingen wordt opgevangen in een leegstaande brandweerkazerne in het noorden van Honduras

Woensdag jl. kwamen 23 balseros (vluchtelingen per vlot of boot) in La Ceiba aan. Zeven verblijven in Roatán op de Islas de la Bahía. In de nacht van woensdag  op donderdag bereikten nog eens 5 Cubanen Hondurese grond. Een van de redders vertelt dat de Cubaanse balseros komen voor en nadat de cyclonen Cuba aandoen. De Hondurese autoriteiten verstrekken een verblijfsvergunning voor één maand. Daarna verlaten de meesten het land, op weg naar de VS. Degenen die geen geld hebben om de reis voor te zetten, kunnen verlenging van de verblijfsvergunning aanvragen en krijgen een document met foto waardoor ze in Honduras kunnen reizen.

Cubanen in La Ceiba; zij kwamen in juli 2012 in Honduras aan

Cubanen die in La Ceiba aankwamen. De foto dateert van juli 2012

Geen materiele ondersteuning
In maart kwamen 21 balseros in Trujillo aan waar ze enige dagen verbleven en daarna hun reis naar de VS voortzetten. Dezelfde dag werden 11 Cubanen bij een actie van de politie gearresteerd bij de douane van Agua Caliente in West- Honduras. In februari waren al 15 Cubanen aangehouden omdat ze hun verblijf niet konden verantwoorden en een maand eerder werden 29 Cubanen bij de grenzen in het westen en zuiden van Honduras opgepakt. Volgens de Hondurese autoriteiten kwamen in 2012 minstens 557 Cubanen in Honduras aan; de overheid biedt hen bij gebrek aan middelen geen enkele steun. Volgens een medewerker van de brandweerkazerne zou 1 Cubaan al 2 jaar in een Hondurese cel zitten.

Bron
* El Heraldo, Honduras

Aantal illegale Cubanen dat heil zoekt in de VS verdubbeld

Drie jaar achtereen daalde het aantal Cubanen zonder papieren, dat zijn heil zocht in de VS. De laatste twaalf maanden is er sprake van een verdubbeling van Cubanen die op zee worden onderschept of aankomen aan de kust van de VS. Wat is de reden hiervan?

Balseros op zee; vluchtelingen die per vlot Cuba verlaten

In 2011 werden tot en met 30 september 1.700 Cubaanse illegale uitwijkelingen geteld; voor het gehele jaar 2010 waren dat er 831. Het aantal aanhoudingen door de Amerikaanse kustwacht steeg van 422 tot 1.000 en het aantal Cubanen dat op eigen kracht de kust bereikte steeg van 409 tot bijna 700. Bij de Amerikaans-Mexicaanse kust veranderde er niet veel; 6.219 Cubanen overschreden die in 2010 en in dit jaar waren dat er 6.300. De cijfers wijzen voor de eerste maal sinds 2007 op een stijging, namelijk tot een totaal van 19.710, veel meer dan de 16.226 in 2006. Het cijfer daalde in 2008 tot 16.260 en tot 8.113 het jaar daarop. De stijging is, vergeleken met vorig jaar, gematigd maar de stijging van 14% leidt tot speculaties over de oorzaken van deze stijging.

Haperende economie
Arturo Cobo, een ondernemer in Cayo Hueso die veel contacten heft met Cubanen zonder papieren, zegt dat de haperende economie van Cuba een van de redenen is: ‘Het wordt economisch elke dag slechter. Minder geld, minder voedsel, minder van alles,’ zegt ook de mensenrechtenactivist Elizardo Sánchez van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening in Havana. De blogger Orlando Luis Pardo Lazo zegt dat het misschien simpel weg een teken is van  ’een natuurlijke reflex van Cubanen om weg te duiken als de problemen groeien.’ Cobo denkt bovendien dat de regering van Raúl Castro soms een oogje dichtknijpt bij ontsnappingspogingen als een uitlaatklep voor ontevredenen en hij wijst op de groeiende protesten van dissidenten in het afgelopen jaar. En misschien, zegt Cobo, is het op dit moment gemakkelijker voor de Cubaanse Amerikanen de sommen geld te betalen die nodig zijn om hun familieleden en vrienden te helpen Cuba te ontsnappen; gemiddeld gaat het dan om 10.000 dollar per persoon.

Legale emigratie
Ook het aantal legale emigratiegevallen stijgt en wel met 3% vergeleken met 2009. Cuba telt 11,2 miljoen inwoners en vorig jaar emigreerden er 38.165 personen, vergeleken met de 36.564 in 2009, aldus cijfers van het Cubaanse Bureau voor de Statistiek /Oficina Nacional de Estadísticas (ONE).

 Bron: El Nuveo Herald

Vanavond (22 uur) wordt op Arte Tv de documentaire Havana Miami uitgezonden. Deze film wordt op 3 december om 5 uur ‘s ochtends herhaald. Havana en Miami liggen op nog geen 90 kilometer afstand van elkaar, gescheiden door de Straat van Florida. In deze Duitse documentaire komen jongeren uit beide steden aan het woord. In Havana zijn de revolutionaire tijden voorbij en de anti-Castrobeweging in Miami is ineengeschrompeld. Filmmaker Rodrigo Vázquez laat een nieuwe generatie aan het woord. In Miami woont een pas uit Cuba vertrokken balletdanseres met heel haar gezin en in Havana wordt gesproken met een jonge zakenvrouw, die haar sigarenfabriek trouw is gebleven. De documentaire gaat ook in het op het geheimzinnig levensgevoel van Cubanen, ongeacht grenzen of embargos.