Cubaanse marathonloper vraagt politiek asiel in Nederland

De bekende Cubaanse marathonloper Alberto Cuba Carrero heeft in Amsterdam politiek asiel aangevraagd. Hij deserteerde eind januari tijdens een tussenstop in Amsterdam. Dat meldt de website Café Fuerte.

marathonloper El maratonista Alberto Cuba CarreroAlberto Cuba Carrero (52) kwam uit Djibouti. Carrero had daar twee jaar gewerkt als trainer voor talentvolle lopers. Hij was er ook in conflict gekomen met de Cubaanse ambassadeur, Llusif Sadin Tassé die hem bekritiseerde vanwege zijn omgang met de Amerikaanse ambassadeur daar. ‘De Cubaanse ambassadeur in Djibouti gedraagt zich als een dictator,’ aldus Carrrero in een gesprek met CaféFuerte. ‘Wij zijn slaven van de Cubaanse regering en ik wil niet langer de slaaf zijn van de Castro’s. Toen ik nog atleet was ging alles wat ik verdiende tijdens marathons naar de staat en dat is nog steeds zo.’ Zijn asielaanvrage is in Amsterdam  behandeling genomen. Binnen 45 dagen wordt een beslissing verwacht; Carrero verblijft in een asielzoekerscentrum.

Lees verder
* CaféFuerte.

Partij kritiseert ‘neokoloniaal’ Halloweenfeest

De groeiende populariteit van Halloween in Cuba is niet onopgemerkt voorbijgegaan aan de Cubaanse partijkrant Granma. Cultureel medewerker Pedro de la Hoz, ook vice-voorzitter van de officiële schrijversbond UNEAC, heeft zich flink geërgerd aan het feit dat in sommige zalen die eigendom zijn van de staat, dergelijke ‘neokoloniale invloeden’ werden toegelaten. Halloween is immers een product van ‘de Amerikaanse media-industrie.’ Nog verontwaardigder is De La Hoz dat Cubaanse jongeren op weg naar een kampioenschap cheerleading zich hulden in de Amerikaanse vlag. Op een andere officiële site CubaSi probeert Vladia Rubio de zaak te sussen met een bijdrage getiteld Halloween op zijn Cubaans. Hij concludeert begripvol dat zij die gisteren meededen aan Halloween, zich vandaag aanmelden als arts of verpleger ter bestrijding van ebola. Op de website Diario de Cuba reageert Dariela Aquique Luna en herinnert er aan hoe het Cubaanse regime de bevolking jarenlang ‘vreemde elementen’ opdrong.

halloween-che-guevara-2014Hij verzet zich tegen dergelijke kritiek op de jongere generatie en bekritiseert ‘de perverse gewoonte elke centimeter in het leven van Cubanen te politiseren’. Vladia Rubio toont zich op de site van CubaSi bezorgd omdat nieuwe generaties doordrenkt lijken te zijn van wat hij noemt de tsunami van de globalisering. Hij loopt de voorbije jaren door toen luisteren naar muziek van de Beatles verboden was, net zoals corresponderen met familieleden die naar de VS waren vertrokken of het vereren van Elegguá o los Guerreros (strijdgoden in de santeria, redactie). Vladia Rubio lijkt te willen aangeven dat de intolerantie van toen en de bijna wanhopige pogingen van de overheid tot een zekere openheid van nu, zo lijnrecht tegenover elkaar staan dat het resultaat weleens contraproductief kan zijn.

Het Cubaans regime organiseerde tijdens de uittocht van Mariel demonstraties tegen Cubaanse gezinnen die het land zouden willen verlaten. 'Weg met het uitschot' en 'Carter, klootzak, vergeet de Varkensbaai niet' .

Het Cubaans regime organiseerde in 1980 tijdens de uittocht van Mariel demonstraties tegen Cubaanse gezinnen die het land zouden willen verlaten. ‘Weg met het uitschot’ en ‘Weg met de anti-socialen’ of  ‘Carter, klootzak, vergeet de Varkensbaai niet’ .

Verwarring
Dariela Aquique Luna maakt de tegenstelling zichtbaar door een verwijzing naar het verleden. ‘Natuurlijk is het vreemd dat wij veertig jaar geleden gedwongen werden om getuige te zijn van gewelddadige acties (actos de repudio) gericht tegen ‘het uitschot en de anti-socialen’, toen 125.000 Cubanen via de haven van Mariel op boten het land verlieten. En vervolgens hoorden we de verzoenende woorden en waarderende woorden aan het adres van de Cubaanse gemeenschap die buiten het eiland verbleef. Gisteren de beledigingen, vandaag de eufemistische waardering. En er waren de spandoeken gericht aan het adres van de Amerikaanse president met de tekst: ‘Carter, klootzak, vergeet de Varkensbaai niet ‘. Daarna hoorden we Fidel Castro zelf zeggen dat diezelfde Jimmy Carter een eerzaam mens en vriend van Cuba  was. Of neem de bejegening in de jaren tachtig en negentig van homo’s en lesbo’s, die zonder enige reden werden opgepakt, nachten moesten doorbrengen in politiebureaus en nu is er Doña Mariela, die sekse-veranderende operaties bepleit. Alles in Cuba van nu leidt tot verwarring. En daarom is er ook verwarring over waar we met dit land naartoe willen. Een land dat door een paar oudere heren wordt geleid die zich over van alles en nog wat uitlaten en besluiten met ‘donde dije digo, digo Diego’. (een Cubaans gezegde voor iemand die de ene keer dit en de andere keer dat zegt, zijn mening verandert en tenslotte beweert dat altijd al gezegd te hebben)

HalloweenCuba-jongeren-op-straatGeen zorgen
Luna maakt zich geen al te grote zorgen over jeugdigen die zich verliezen in Halloween en daar foto’s van op Faceboook zetten. Hij schrijft: ‘In de eerste plaats is er de cultuur die zij beleven en die door allerlei media tot hen komt (een cultureel alternatief van eigen bodem ontbreekt ). En ten tweede kan men nog zoveel spreken over respect voor de diversiteit, ik zie er geen enkel kwaad in dat jongeren hun eigen iconen kiezen die men aantrekkelijker vindt. Ten derde leidt de extreme politisering van elke aspect van het sociaal leven van Cubanen tot verzadiging en ook tot een soms onbewuste, afwijzing van de Cubaanse symbolen. Je bent hier beter af als je eerst revolutionair en dan pas Cubaan bent. Op de vierde plaats is de jeugd zich bewust van de snelle vooruitgang op technologisch gebied en in de communicatie vanuit de VS en ervaart zij dagelijks de permanente beperkingen op dit gebied in eigen land. Daardoor is elke verwijzing naar de Noord-Amerikaanse cultuur en de demonisering ervan, een politiek anachronisme is en nutteloos.’

fidel castro-rusland-cubaRusland en Cuba
“En ten vijfde is het oneerlijk de jeugd te verwijten de eigen roots te verwaarlozen, terwijl het regime tientallen jaren de inwoners van Cuba een Sovjet en Oost-Europese cultuur heeft opgelegd. Zijn we dan vergeten hoe de radio en televisie in de jaren tachtig en negentig in Cuba de muziek draaiden van de Bulgaar Biser Kirov en de Tsejchische zanger Karel Gott? En de beeltenis van Yuri Gagarin op t-shirts. En de verplichting van Russisch op de scholen? En de matroesjka’s of het versierde beertje Micha in onze huizen. En de polshorloges van het merk Poljot, Vostok of Raketa? En de loketten en kiosken overvol met het tijdschrift Sputnik? De Russische oorlogsfilms? En niet te vergeten de vreselijke kleding van een textielsoort die volkomen ongeschikt was voor het klimaat van een Caribisch eiland.’

De Tsjechische zanger Karel Gott die ook in Cuba populair was

De Tsjechische zanger Karel Gott die ook in Cuba populair was

Oproep tot kalmte
Vladia (zijn naam heeft een Russische achtergrond) wil met zijn bijdrage op de website CubaSi zijn schepen niet achter zich verbranden en slaat een gematigder toon aan. Hij vraagt om ‘rust en begrip’ en concludeert dat velen van hen die zich vandaag tooien met petten vol buitenlandse symbolen en eind oktober met pompoenen op straat lopen, dezelfden zijn die zich morgen bereid verklaren mee te helpen in de strijd tegen ebola, geen dubbele moraal accepteren en bereid zijn op de vuist te gaan met hen die – van binnenuit of van buiten – het land willen bezoedelen.’ Luna concludeert dat het artikel op CubaSi wel erg ¿a lo cubano?/ op zijn Cubaans wordt besloten.

Yuniasky Crespo Baquero

Yuniasky Crespo Baquero

Jeugd apathisch
Ook de communistische jeugdbeweging Unión de Jóvenes Comunistas (UJC) heeft grote moeite met het op peil houden van de motivatie bij de jeugd voor de revolutie. Veel jongeren verlaten de organisatie of zijn ongemotiveerd om toe te treden. Yuniasky Crespo Baquero (37), eerste secretaris, riep daarom de leden op ‘humanisme en solidariteit te praktiseren tegenover mensen met problemen, ongeacht of ze wel of niet lid zijn van deze organisatie.’ Want als je het moeilijk hebt, kun je minder makkelijk ‘revolutionair zijn of onderdeel uitmaken van de Cubaanse jeugd’, is de gedachte van de voorzitter. Crespo, afgestudeerd in Geschiedenis en Marxisme-Leninisme, liet ook doorschemeren van de voorgekookte bijeenkomsten van de UJC op werk of op school af te willen. Crespo riep op een einde te maken aan de mythe dat de bijeenkomsten en discussies tussen militanten verlopen via een tevoren bepaalde agenda. Ook zou er een einde gemaakt moeten worden aan de mythe over de ‘massieve groei van de organisatie’ want ‘dat is niet waar’. Op papier telt de UJC 300.000 jonge leden.

Link
* De website Cafe Fuerte meldt (Spaanstalig) de kritiek van Yuniasky Crespo Baquero

Cubaanse consul loopt over naar VS na arrestatie van haar man

De tweede man van de Cubaanse ambassade in Duitsland Daciel Alfonso is vermoedelijk in Havana gevangen gezet. Zijn vrouw, de journaliste en consul Sonia Franco (31), is met haar zoontje van 3 jaar vanuit Duitsland naar Mexico gereisd, de grens met de VS overgestoken en heeft daar al in juli om politiek asiel verzocht.

Daciel Alfonso (links) met zijn vrouw Sonia Franco (Facebook)

Daciel Alfonso (links) met zijn vrouw Sonia Franco (Foto Facebook)

Een bekende van het stel in Duitsland zegt: ‘We weten niet precies wat er is gebeurd, maar feit is dat Daciel naar Havana werd geroepen voor een bijeenkomst op het Ministerie van Buitenlandse Zaken (MINREX) en daar is vermoedelijk iets vreemds gepasseerd.’ Vervolgens nam Sonia Franco het besluit met haar zoontje op haar diplomatieke paspoort naar Mexico te reizen. Een andere bron zegt dat Franco tevergeefs hulp heeft gezocht bij de Amerikaanse ambassade in Duitsland. De diplomate verblijft op dit moment in Miami, maar wil, volgens de website CaféFuerte, geen verklaringen afleggen.

Naam verwijderd
Op de website van de Cubaanse ambassade in Berlijn is inmiddels de naam van Alfonso verwijderd. Over de mogelijke motieven van MINREX kon ook een contact in Havana van de website CafeFuerte niet concreets meedelen. Alfonso was de 2e man op de ambassade, na ambassadeur René Juan Mujica Cantelar, die in 2013 zijn geloofsbrieven overhandigde. Deze behoort tot de veteranen in de Cubaanse diplomatieke wereld met een gedegen scholing bij de geheime dienst. Hij werkte eerder bij de VN, in Washington bij de Cubaanse vertegenwoordiging en hij was ambassadeur in Londen.

Eerste sinds 2010
Het is de eerste desertie van een Cubaanse diplomaat sinds 2010 toen het echtpaar Yusimí Casañas (25) en Michel Rojas (32) de Cubaanse ambassade in Mexico ontvluchtte en zij ook asiel aanvroegen in de VS. In de zomer van 2004 ontvluchtten enkele diplomaten de Cubaanse ambassade in Belize en staken ook de grens tussen Mexico en de VS over om politiek asiel aan te vragen.

Bron
* Cafe Fuerte

Gecondenseerde melk met 7 jaar oude houdbaarheidsdatum

Een medewerker van de Unie van Jonge Communisten / Unión de Jóvenes Comunistas (UJC) in de gemeente Mayarí heeft zich in een ingezonden brief in de partijkrant Granma beklaagd over de verkoop van gecondenseerde melk in winkels van de staat met een houdbaarheidsdatum uit 2007. Hij zegt zich bedrogen te voelen door hen die zouden moeten opkomen voor de kwaliteit. Zij lijken zich niet te interesseren in wat ze aan het volk verkopen.

melk-condensadoIn de brief die de titel meekreeg Gecondenseerde melk die ouder is dan Ubre Blanca*, beschrijft de UJC-leider Roger Ramírez Muñoz hoe men hem 4 blikken gecondenseerde melk voor de prijs van 100 nationale peso’s (4 dollar) verkocht met een etiket waarop een houdbaarheidsdatum uit 2007 stond. Het voorval deed zich op 9 augustus voor toen Ramírez naar een markt aan de boulevard van Bayamo ging met de bedoeling om melk te kopen voor zijn vrouw die pas bevallen was van hun dochter. ‘Ik wilde plastic flessen met melk, maar die waren, aldus de verkoopster, uitverkocht of er was maar heel weinig. Ik moest dus wel de blikken melkpoeder kopen voor 100 peso’s,’ aldus Roger. Op weg naar het ziekenhuis Octavio de la Concepción y la Pedraja in Holguín, ontdekte hij het bedrog.

Duur en slechte kwaliteit
‘Ik las ter controle het etiket op de blikken en las de naam van de fabriek en zag toen dat de uiterste houdbaarheidsdatum november of december 2007 was. Daar zit nu het probleem. Men verkocht mij een melkproduct dat 7 jaar oud was voor 25 nationale peso’s of CUP per blik. Dat is bijna even duur als de melk die men in deviezenwinkels verkoopt, met 10  verschil en ook slechte kwaliteit heeft omdat het waterig is en nauwelijks gecondenseerd,’ schrijft Ramírez in de rubriek Cartas a la Dirección / Brieven aan de Uitgever in Granma. En hij voegt er nog aan toe: ‘Ik voelde me bedrogen door hen die moeten waken over de kwaliteit van het product en dat het hen niet interesseert wat ze aan het volk verkopen.’

Ingezonden kritische brieven
De krantenrubriek publiceert al enige tijd op vrijdag ingezonden brieven met klachten over de slechte dienstverlening van overheidsinstellingen en over onheus gedrag door medewerkers tegenover het publiek. Afgelopen vrijdag bevatte de rubriek brieven van lezers die gehinderd werden bij het vervoer van hun viool met de Cubaanse luchtvaartmaatschappij Cubana de Aviación, de vlucht van een familie van een camping waar het zwembad zonder water bleek en over voedsel dat weggegooid moest worden.

Bron
* Cafe Fuerte
Link
* De ingezonden brief in Granma, Spaans
Noot
* De koe Ubre Blanca was tussen 1972 – 1985 een legende in Cuba vanwege zijn overdadige melkgift. Volgens Fidel Castro zou de koe in januari 1982 zelfs 109,5 liter melk hebben gegeven, vier maal meer dan een gemiddelde koe. Ubre Blanca produceerde vervolgens in 305 dagen 24.268 liter melk. Beide records werden door het Guinness Book of Records erkend.

Fidel Castro bezoekt zijn Ubre Blanca

Fidel Castro bezoekt zijn Ubre Blanca

Fidel Castro noemde de prestaties van Ubre Blanca in verschillende toespraken een bewijs dat het communisme er beter in slaagde prestaties in de landbouw te boeken als het kapitalisme, alhoewel hij in een toespraak ook aangaf dat in Nederland per koe meer melk kon worden geproduceerd. In 1985 overleed Ubre Blanca op 13-jarige leeftijd en dat leidde tot een paginagrote necrologie in de partijkrant Granma. Zijn lichaam werd in een temperatuurgekoelde kristallen kist gelegd en in zijn geboortestad Nueva Gerona kreeg hij een marmeren standbeeld. Pogingen van Cubaanse geleerden de koe te klonen, mislukten.

Cubaanse artsen ook actief in ebolagebieden

Ruim 40 Cubaanse artsen en paramedisch personeel zijn werkzaam in gebieden in West-Afrika waar het ebolavirus voorkomt. Niemand van hen werd tot nu toe besmet. De Cubaanse media informeren wel over de ontwikkeling van de ebola-epidemie, maar zwijgen over de situatie van de eigen landgenoten in Afrika.

Controle bij de grens met Nigeria

Controle bij de grens met Nigeria

De website CaféFuerte probeerde in contact te komen met leden van de internationale brigades uit Cuba, maar niemand wilde spreken. Een groep van 27 gezondheidswerkers uit Cuba werken op dit moment in Sierra Leone. Dit land is het meest getroffen door de ebola sinds deze besmetting in de jaren zeventig werd ontdekt. Minstens 574 personen werden ziek en 252 zijn er overleden, aldus officiële cijfers afkomstig van controle- en preventie-instituten in de VS. President Ernest Bai Koroma riep vorige week de noodtoestand uit en droeg militairen op de quarantaine van de zieken op zich te nemen. Ook in Guinee waar 472 besmettingen en 346 doden werden gemeld, werkt een contingent van 15 personen. In Liberia waar 391 ziektegevallen en 227 overledenen werden gemeld, zijn geen Cubaanse artsen werkzaam. De Cubaanse pers informeert wel over de gevolgen van de epidemie op wereldschaal, maar schenkt geen aandacht aan de situatie van de Cubaanse artsen in Afrikaanse landen.

coverkrant-ebolaEbola
Ebola is een zeldzame maar ernstige infectieziekte die in Afrika voorkomt en gepaard gaat met bloedingen in het lichaam. De ziekte heet officieel ebola hemorragische koorts. Deze wordt veroorzaakt door een virus (filovirus). De ziekte is alleen besmettelijk via direct lichamelijk contact met een patiënt of door het slachten en opeten van een ziek dier. Eenmaal besmet is er een grote kans op overlijden. In Afrika overlijdt meer dan de helft van de patiënten. Tot nu toe bestaat er geen medicijn.

Bron
* Website Cafefuerte

Fidel’s limousine als taxi in Havana?

Het bericht dat de limousines uit de Sovjet-Unie die ooit werden gebruikt door Fidel Castro, nu rond rijden in Havana als taxi’s, is onwaar. Volgens Fidel’s voormalige lijfwacht Juan Reinaldo Sánchez is hier sprake van een knappe publiciteitsstunt van het staatsbedrijf CubaTaxi om toeristen te verleiden extra dollars uit te geven.

De ZIL 115 werd door de Ooost-Duitse dictator Honecker gebruikt

De ZIL 115 werd door de Oost-Duitse dictator Honecker gebruikt

Juan Reinaldo Sánchez zegt dat dit bericht dat eind juni werd verspreid, onjuist is en ontkent categorisch dat de limousine ZIL 115 nu in Havana rondrijdt en dat toeristen $100 tot $140 neerleggen om in de vermeende wagens van Fidel Castro rond te rijden. Hij wijst op de grote verschillen tussen de limousines die nu voor toeristen in Havana worden gebruikt en het model waarin Fidel Castro werd rondgereden. Citaat: ‘De wagens die nu worden verhuurd door CubaTaxi maakten deel uit van de vloot die het Ministerie van Buitenlandse Zaken gebruikte voor recepties en protocollaire aangelegenheden. Maar ze zijn nooit gebruikt door de dienst die verantwoordelijk was voor de Persoonlijke Veiligheid van de Cubaanse leider.’ (* zie noot 2)

In deze auto werd Fidel Castro gereden bijvoorbeeld bij zijn bezoek aan het Centrum voor Kindercardiologie William Soler in Havana. De man rechts in het groene uniform is Juan Reynaldo Sánchez.

In deze auto werd Fidel Castro gereden bijvoorbeeld bij zijn bezoek aan het Centrum voor Kindercardiologie William Soler in Havana. De man rechts in het groene uniform is Juan Reynaldo Sánchez.

Zoals je kunt zien hebben de auto’s waarin Castro reed, allerlei nikkelen onderdelen en het voorfront van de auto verschilt volledig van de auto’s die nu door toeristen worden gehuurd. Castro had drie van deze auto’s, de ZIL-115 met voor elke auto een eigen chauffeur: René Vizcaino Cruz, Angel Figueroa Peraza en Jesús Castellanos Benítez. Deze wagens waren gepantserd tot de cabine en de ruiten toe.

Dit zijn de limousines die tegenwoordig door Cuba Taxi worden gebruikt

Dit zijn de limousines die tegenwoordig door Cuba Taxi worden gebruikt

De Sovjet Unie begon in 1972 met de productie ervan en stopte deze in 1988; daarna gebruikte Castro wagens van Mercedes Benz. De ZIL is ongeveer 6 meter lang, twee meter breed, heeft een V-8 engine 7.6 liters en weegt 3.6 ton. De wagen kan in 13 seconden een snelheid van 60 km bereiken.

 

Geschenk Nikita Chroesjtsjov
auto-zil111Er is ook nog een ander ZIL (model 111), met open dak en grijsgroen, die werd vooral gebruikt voor de ontvangst van presidenten. Het was een geschenk van de Russische leider Nikita Chroesjtsjov aan Fidel Castro. Deze werd alleen gebruikt voor protocollaire activiteiten. Toen Fidel Castro besloot geen gebruik meer te maken van auto’s uit Rusland, ondermeer omdat ze niet meer werden gefabriceerd, ging de hele vloot naar de werkplaatsen van de afdeling Persoonlijke Veiligheid, waar ze werden opgeslagen. Daar staan ook alle andere wagens die Fidel Castro tijdens zijn leven heeft gebruikt zoals de Oldsmobile uit de jaren zestig, de drie Alfa Romeo’s die hij daarna reed en de reeds genoemde ZIL’s. Ook worden daar de auto’s bewaard van Celia Sánchez, Camilo Cienfuegos en Ernesto Che Guevara. Sánchez stelt zich de vraag wie het verhaal in de wereld bracht dat dollartoeristen zouden kunnen rondrijden in de auto die Fidel Castro en zijn entourage ooit heeft gebruikt: ‘Ik reed heel wat jaren in deze ZIL-limousines rond, begeleidde Castro op al zijn reizen door het land en ben bekend met het kleinste detail van deze wagens. Deze auto’s huren met de gedachte dat zij ooit het bezit waren van de voormalige machthebber is hetzelfde als het kopen van een valse kaart tegen een veel te hoge prijs.’

Noot
coverla-vie-cachee-de-fidel-castro_4904605* Juan Reinaldo Sánchez was tussen 1968 en 1994 bodyguard van Fidel Castro. Hij was kolonel, maar werd ontslagen en zat enige tijd in een Cubaanse gevangenis. Hij slaagde erin te ontsnappen en woont nu in Miami. Zijn ervaringen tekende hij op samen met de journalist Axel Gylden, in een recent verschenen boek La vida oculta de Fidel Castro. Zie ook de Cuba weblog van 23 mei 2014.

Noot
*   Een bezoeker van de website Cafe Fuerte voegt er nog aan toe dat het eerder om een afgeleid model van de ZIL gaat. Dit model stond bekend als Chaika en werd gebruikt door medewerkers van de Cubaanse geheime dienst.

Bronnen
Website Cafe Fuerte met de uitspraken van Juan Reinaldo Sánchez
*  Op stap in een limousine van Fidel, ABC, 24 juni 2014

Cubaanse televisie negeert ‘gedeserteerde’ honkballers

Hoewel de Cubaanse televisie enkele maanden geleden van hogerhand toestemming kreeg ook honkbalwedstrijden uit de Amerikaanse Major League en andere internationale honkbalevenementen uit te zenden, zijn de miljoenen liefhebbers van deze sport nog verre van tevreden. De uitgeweken of ‘gedeserteerde’ Cubanen worden vakkundig buiten beeld gehouden. Op de website Café Fuerte vraagt Daniel Palacios zich af wanneer hij ooit de homeruns van Pito Abreu in het Cubaanse tv-programma over internationaal honkbal zal kunnen zien. Internationale wedstrijden waarin hij en andere uitgeweken spelers als Yasiel Puig of José Dariel Abreu triomferen worden geweerd, een enkele uitzondering nagelaten.

Wanneer is de succesvolle José Dariel “Pito” Abreu op de Cubaanse televisie te bwonderen?

Wanneer zal de succesvolle José Dariel “Pito” Abreu op de Cubaanse televisie te bewonderen zijn?

‘Maar ze weten toch dat de mensen de prestaties van onze jongens kennen en toch zenden zij die niet uit. Hoewel ons dat pijn doet, zijn we toch trots op hen,’ zegt Yosuán Robles, universitair student en een van de aanwezigen in het Parque Central in Havana waar traditiegetrouw verhitte debatten over Cuba’s lievelingssport worden gehouden. Het televisieprogramma Béisbol Internacional/Internationaal Honkbal dat elke zondagavond wordt uitgezonden biedt honkbaltoernooien van het Amerikaanse continent, Azie en wedstrijden uit de Major League, maar de verrichtingen van tientallen Cubanen bleven daar onzichtbaar. Japan kwam in beeld, maar men zweeg over de uitstekende prestaties van Michel Abreu uit Matanzas. Tijdens wedstrijden in Nicaragua sprak men enkel over de prestaties van Lourdes Gourriel en Jorge Fuentes bij Chinandega of bij de Indios del Bóer, maar gezwegen werd over Francisco Santiesteban, de ongekroonde koning van 1996 of over de captain Alejandro Suaznábar die naar Nicaragua uitweken om grotere mogelijkheden te hebben. Er is grote aandacht voor de wedstrijd in de Mexicaanse zomerliga en leden van het Mexicaanse team worden uitvoerig aan het woord gelaten, maar er schijnt geen belangstelling te zijn in de programmering voor de sterke Aziatische Pacific League. Is het toeval dat daar een tiental Cubanen meespelen die voorheen toegejuicht werden als leden van ons nationaal team zoals Bárbaro Cañizares, Yadel Martí, Luis Yadier Fonseca, Hassan Pena? In heel uitzonderlijke gevallen zoals tijdens de Mexicaanse Liga wanneer Cubaanse ‘deserteurs’ spelen met landgenoten die toestemming kregen van de Cubaanse sportbond INDER, overkomt ons ‘het wonder’ dat we een triomferende landgenoot zien die in het buitenland speelt. En in een recente wedstrijd waar ook het team van Villa Clara deelnam kregen de ‘deserteurs’ van de commentatoren een nieuw etiket en werden zij omschreven als ‘de vrucht van de Cubaanse hogeschool van het honkbal.’

In januari 2013 mocht de eerder uitgeweken Cubaanse werper José Ariel Contreras Cuba na elf jaar verblijf in het buitenland, zijn geboorteland bezoeken. In 2002 ontsnapte hij aan de Cubaanse selectie in Mexico en werd vanaf dat moment aangeduid als een ‘verrader’.  Hier bezoekt hij de zogeheten Hete Hoek van het Parque Central in Havana waar Cubaanse honkbalsupporters elkaar dagelijks in woord en gebaar elke dag te lijf gaan.

In januari 2013 mocht de eerder uitgeweken Cubaanse honkbalwerper José Ariel Contreras Cuba na elf jaar verblijf in het buitenland, zijn geboorteland bezoeken. In 2002 ontsnapte hij aan de Cubaanse selectie in Mexico en werd vanaf dat moment aangeduid als een ‘verrader’. Hier bezoekt hij de zogeheten Esquina Caliente/ Hete Hoek van het Parque Central in Havana waar Cubaanse honkbalsupporters elkaar dagelijks in woord en gebaar te lijf gaan.

Belediging
De grootste belediging voor de liefhebbers van het honkbal is dat slechts de zeer recente prestaties van de uitgeweken spelers door de commentatoren worden geduid alsof zij niet een grote nationale betekenis hebben gehad voor het Cubaanse honkbal in het verleden. Velen hebben hen gezien als hun helden en gehuild bij een homerun van spelers die nu worden behandeld als spoken. Het negeren van de Cubanen bij de Major League is een taak van de televisieproducenten. En een bron dichtbij het televisieprogramma laat de website Café Fuerte weten dat daarvoor een soort handleiding bestaat bij de leiding van het televisieprogramma. Wij zien dus tientallen wedstrijden, maar geen enkele van de White Sox uit Chicago, Dodgers uit Los Angeles, Marlins uit Florida, de Reds uit Cincinatti, Atléticos uit Oakland, Rays van Tampa Bay of de Marins uit Seattle, allemaal ploegen uit de Major League waar de aanwezigheid van Cubaanse spelers niet genegeerd kan worden. Met veel tegenzin hebben de Cubaanse honkbalofficials de kracht van het professionalisme in de honkbalsport erkend, maar de topspelers blijven persona non grata bij de officiele sportorganisatie INDER en zijn taboe op de Cubaanse televisie.

In 1941 vond een historisch treffen plaats tussen Cubaanse en Adiverse Amerikaanse honkbalteams

In 1941 vond een historisch treffen plaats tussen Cubaanse en Adiverse Amerikaanse honkbalteams

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Taboe
In de toespraken van Higinio Vélez, baas van de Cubaanse Honkbalbond, hoort men de wanhopige roep om toegang te krijgen tot het niveau van de Major League en krijgen talentscouts, die voorheen zo gehaat werden, nu toegang tot teams in Cuba. Maar zij die eerder het land verlieten blijven taboe in het officiële taalgebruik en op de Cubaanse beeldbuis. Maar de fanatieke supporters in de Hete Hoek van Parque Central nemen geen genoegen meer met de broodkruimels die het tv-programma Béisbol Internacional hen toewerpt en zij spreken wél over de prestaties van hun helden en zij zien de prestaties via andere alternatieve wegen die de regering voorlopig nog niet ontmantelen kon, ondanks alle pogingen alles wat de Cubaan vandaag de dag ziet te controleren of te monopoliseren.

Bron
* Daniel Palacios op de website Café Fuerte, 26 mei 2014

Cuba telt half miljoen ‘leiders’ en ‘supervisors’

De economische hervormingen die de regering van Raúl Castro in Cuba introduceert, worden geconfronteerd met een obstakel dat groter is dan dat van het Amerikaanse embargo. Dat schrijft Daniel Benítez, medewerker van de website Cafe Fuerte die het officiële cijfermateriaal van de Cubaanse overheid analyseerde. Dat obstakel is de Cubaanse bureaucratie bestaande uit 418.176 leiders en managers en supervisors op alle niveaus van de samenleving. Op een bevolking ouder dan 15 jaar, is er op elke 4 arbeiders een ‘chef’. Administratieve medewerkers, technici en personen met een vrij beroep worden daar niet toe gerekend.

arbeiderszonderwerkHet onderzoek van het Statistisch Bureau voor Bevolking en Woningen / El Censo de Población y Viviendas werd in 2012 uitgevoerd en constateert dat van de 4.846.647 Cubanen die economisch actief zijn in het land, er 802.993 geregistreerd staan als leider, chef of supervisor. Het totaal aantal arbeiders omvat 2.186.369 burgers. Het onderzoek stelt vast dat de Staat – als enige werkgever – een totaal van 370.516 leiders telt. De staat is bovendien de werkgever van 93% van al het administratief personeel dat in het land werkzaam is.

Werknemers in de landbouw
De andere 7% bestaat uit werknemers die werkzaam zijn in handelsondernemingen, joint ventures, de productiecoöperaties op het platteland (Unidades Básicas de Producción Cooperativa (UBPC) en de landbouwcoöperaties (Cooperativas de Producción Agropecuaria (CPA) plus de Cubanen die voor eigen rekening werken, de zogeheten cuentapropistas. Sinds het onderzoek in 2012 plaatsvond zijn er in de UBPC’s en de staatscooperaties meer dan 10% van alle aangeslotenen ontslagen.

Werkloos
Het onderzoek stelt ook vast dat van de personen ouder dan 15 jaar slechts 54% officieel bij werk betrokken is, terwijl 4.398.116 personen niet economisch actief zijn of om welke reden dan ook werkloos zijn.

Bron
* Website Café Fuerte

Havana en Peking proberen Payá’s vrouw het zwijgen op te leggen

Een Cubaanse diplomaat onderbrak dinsdag jongstleden de getuigenis van de weduwe van Oswaldo Payá toen zij de leden van de Mensenrechtenraad in Geneve toesprak over de omstandigheden waaronder haar echtgenoot op 22 juli  vorig jaar tijdens een auto-ongeluk het leven verloor, samen met zijn medeopposant Harold Cepero. Cuba wilde voorkomen dat Ofelia Acevedo een oproep zou doen tot een internationaal onderzoek naar de dood van Payá. China steunde de poging van Cuba om haar het zwijgen op te leggen.

Ofelia Acevedo

Ofelia Acevedo

De vertegenwoordiger van de VS nam onmiddellijk het woord en benadrukte dat Acevedo, uitgenodigd door  UN Watch, het recht had het woord te voeren voor de voltallige commissie. De voorzitter van de Mensenrechtenraad verwierp dan ook de kritiek van Havana en Ofelia Acevedo kon haar betoog voortzetten.

Dood en leven
Mensenrechtenactivist Antonio Rodiles heeft tijdens zijn bezoek aan Spanje gezegd dat de dood van Oswaldo Payá ‘een groot verlies voor de oppositie‘ was en dat de regering van Cuba’ over leven en dood van Oswaldo Payá beschikte.’ De coördinator van Estado de SATS, Antonio Rodiles steunt de pogingen van de familie van Payá om via het Spaans openbaar ministerie inzicht te krijgen in de vermoedelijke betrokkenheid van het regime bij de moord van Payá. Rodiles, tevens initiatiefnemer van de burgerrechtencampagne Por otra Cuba / Voor een ander Cuba, voegt er aan toe dat een keiharde aanklacht op dit moment niet mogelijk is maar ‘de regering, de staatsveiligheidsdienst konden beschikken over leven en dood van Payá.’ Hij onderstreepte dat de zaak van Payá gecompliceerd is maar benadrukte dat de reacties van de regering zeer tegenstrijdig waren en dat ‘het maar liefst een week duurde voordat een persconferentie plaatsvond over het ongeluk.’(…) logoporotracuba._short‘Het duistere verleden van de Cubaanse regering en deze beschuldigingen zijn aanwijzingen dat er iets fout zit,’ aldus Rodiles, die het Spaans openbaar ministerie opriep goed te luisteren naar de familie van van Payá en de Zweed Aaron Modig. Modig was medepassagier van Payá toen het auto-ongeluk plaatsvond.

Roberto Carascarres begeleidt Interactivo

Roberto Carascarrés begeleidt Interactivo

De zaak Carcassés
Rodiles zei verder over de zaak Carcassés dat de regimegetrouwe zanger Silvio Rodríguez  zich heeft laten gebruiken als ‘instrument’ om het ‘imago van de Cubaanse regering te op te poetsen’. De dochter van Rodríguez,  Violeta Rodriguez Chaviano, heeft zich achter de kritiek van Carcassés geschaard. Zij liet de website Café Fuerte weten dat haar echtgenoot en muzikant Oliver Valdés door de autoriteiten was berispt omdat hij de naam van Carcassés op televisie had vermeld. Oliver Valdés had tijdens het televiseprogramma Mediodía en TV, de presentatie van zijn nieuwe dvd aangekondigd en had daar aan toegevoegd – in strijd met de instructies van de programmaleiding –  dat Roberto Carcassés daar niet zou zijn om te spelen en hij bood het publiek daarvoor zijn excuus aan. Violeta Rodriguez Chaviano  vraagt zich af of de maatregelen van de autoriteiten niet strijdig zijn met de grondwet. ‘In welk artikel van de grondwet staat dat iemand een bepaalde plaats niet mag betreden? Roberto heeft geen misdaad begaan, noch heeft hij huisarrest in afwachting van een proces? En toch kunnen wij zijn naam op televisie niet noemen. Wat is dat eigenlijk/ Wie kan zich zulke rechten toe-eigenen?

Link
* De uitspraken van Violeta Rodriguez Chaviano op de website Café Fuerte

Waarschuwing voor cholera-uitbraak in Cubaanse woonwijken

Volgens een rapport van de Provinciale Gezondheidsdienst in Havana is maandag in drie van de 19 gemeenten een alarmfase afgekondigd in verband met nieuwe cholerabesmettingen. Dat meldt de website Café Fuerte. Een onafhankelijk journalist meldt dat in de gemeente Cerro / Havana één persoon aan cholera is overleden. De Cubaanse staatsmedia hebben geen melding gedaan van dit dodelijke slachtoffer. De partijkrant Granma vermijdt de term ‘choleravirus’ en spreekt over ‘een ziekte gepaard gaande met hevige diarree’.

In enkele wijken van Havana zijn affiches geplakt met waarschuwingen aan het adres van de bevolkingen om te letten op kleine lichamelijke sumptomen zoals verkoudheid, ernstige verjkoudheid en het spugen van bloed. Wellicht wordt hier gewaarschuwd tegen tbc-gevallen maar ook dat woord wordt in de tekst niet gebruikt.

In enkele wijken van Havana zoals hier in Mayabeque, zijn affiches geplakt met waarschuwingen aan het adres van de bevolking om te letten op kleine lichamelijke symptomen zoals ernstige verkoudheid of het spugen van bloed. Wellicht wordt hier gewaarschuwd tegen tbc, maar dat woord wordt in de tekst niet gebruikt.

De meeste gevallen van besmetting in de provincie Havana werden tot nu toe aangetroffen in de gemeenten Cerro, 10 de Octubre en Regla, ‘hoewel ook op zes andere plaatsen sprake is van besmettingsgevallen.’ Dokter Hernán Madera, specialist eerste graad epidemiologie en hoofd van een multidisciplinaire groep in de gemeente Cerro, deelde mee dat de besmette personen onmiddellijk zijn overgebracht naar het Instituut voor Tropische Geneeskunde Pedro Kourí (IPK) in Havana voor verder onderzoek. Ongeveer 100 personen zouden in dit befaamde onderzoeksinstituut zijn opgenomen.

Een of twee doden?
Volgens de website Café Fuerte zijn twee personen door het virus om het leven gekomen, maar niemand van de Provinciale Gezondheidsdienst is bereid deze feiten te bevestigen. Een dodelijk slachtoffer is gemeld door de onafhankelijk journalisten Carlos Ríos en Leonel Alberto Pérez Belette. Het slachtoffer is de 45-jarige Osvaldo Pino Rodríguez, woonachtig in de gemeente Cerro. Op 6 januari is hij begraven en zijn woning aan de Calle Vista Hermosa is sinds die datum afgesloten. Volgens Leonel Alberto Pérez Belette liggen nu 40 personen met cholerasymptomen uit deze wijk in het Instituto Pedro Kourí de Medicina Tropical (IPK) in Havana. Hij spreekt van uitpuilende zalen vol patiënten, die uiteindelijk na onderzoek worden overgebracht naar het ziekenhuis Calixto García en het ziekenhuis Manuel Fajardo in de hoofdstad. De overheid heeft in de gemeente Cerro een circulaire verspreid waarin de tijdelijke sluiting wordt geëist van alle grote en kleine restaurants, zowel die van particulieren als die van de staat.

De diverse gemeenten van de stad Havana waaronder Cerro, Regla en 10 de Octubre waar choleragevallen zijn g econstateerd

De diverse gemeenten van de stad Havana, met o.a. Cerro, Regla en 10 de Octubre waar choleragevallen zijn vastgesteld

Geheimzinnigdoenerij
De eerste uitbraak van de cholera in de stad Manzanillo in de provincie Granma werd vorig jaar door de onafhankelijke pers gemeld. Later volgden nog enkele gevallen in de provincies Santiago de Cuba en Camagüey, ook na 28 augustus 2012 toen het regime liet weten deze epidemie bedwongen te hebben. Daarna zwegen de landelijke media over nieuwe gevallen en wordt het woord cholera systematisch uit de krantenkolommen gehouden, ondanks een eerdere uitspraak van president Raúl Castro, die eind 2011 verklaarde dat ‘er een einde is gekomen aan de geheimzinnigdoenerij rond dit soort zaken in Cuba.’

Link
* Bericht Cafe Fuertewebsite, afkomstig van onafhankelijk journalist Alexis Cepero.