FD: Hoelang blijft Cuba nog authentiek?

Een exclusief horloge van Zenith, de cruisecollectie van Chanel en de Rolling Stones. Grote namen kiezen voor Cuba, een van ’s werelds armste landen, als decor voor lanceringen en evenementen. Hoelang blijft het land nog authentiek? Op uitnodiging van Zenith reisde Michou Basu van het Financieele Dagblad  naar Cuba. Het horlogemerk had, aldus het FD, geen inspraak in dit artikel. De reportage verscheen vandaag in deze krant en hier volgen enkele fragmenten.

chanel-oltimers

De oltimers waarmee modellen en speciale gasten werden aangevoerd om de modeshow van Chanel bij te wonen.

‘Premier Rutte kwam er in juni. De paus en president Obama waren toen al geweest, en rockband Rolling Stones volgde eind maart. Ze gaven een concert in de open lucht, een initiatief van de Curaçaose zakenman Gregory Elia. Voor de minstens een half miljoen Cubanen die op het evenement waren afgekomen was het concert een symbool van een nieuwe tijd. Na de revolutie van 1959 had Fidel Castro immers alle westerse muziek in het land verboden. Nu gaan de poorten van het socialistische Cuba weer open. Langzaam, maar open gaan ze en het grote publiek staat te trappelen om het eiland te bezoeken.Dus wagen grote firma’s snel de oversteek, nu het eiland nog redelijk in authentieke staat is. Want nieuw en authentiek zijn toverwoorden in de lifestyle-industrie.

Geen Cubaan
In mei showde Chanel de cruisecollectie op straat in Havana, een keuze die tot veel ophef leidde. Critici noemden de show, waarbij het Franse modehuis de straten van de hoofdstad puur als decor gebruikte voor de show, een toonbeeld van kapitalisme. Cubanen staan in de rij voor een rol wc-papier en het Franse modehuis kiest ervoor dure mode in de Paseo del Prado te showen. Volgens Tim Blanks, journalist van het vakblad The Business of Fashion, ‘ging de fundamentele ongerijmdheid van het moment aan niemand voorbij. Cuba is erg arm, Chanel is dat niet.’ Een ander puntje van kritiek was dat er op model Tony Castro, de kleinzoon van Fidel, na niet één Cubaan bij de show aanwezig was.‘

horloge-zenith-cohiba-editie

Horlogemaker Zenith, onderdeel van het Franse luxeconglomeraat LVMH, lanceerde drie horloges op Cuba. Het eiland was een logische locatie omdat de horloges waren ontworpen ter ere van het vijftigjarig bestaan van het beroemdste Cubaanse sigarenmerk, Cohiba. De El Primero Chronomaster 1969 Cohiba Edition werd in de tuin van El Laguito, de fabriek van het sigarenmerk, onthuld. Het klokje heeft een bruine wijzerplaat en gele details, conform de huiskleuren van het sigarenmerk.

Karakterverlies?
Moeten we snel naar Cuba voor het oorspronkelijke karakter van het eiland verandert?  (…)‘Zo’n vaart loopt het niet’, lacht de Nederlandse ambassadeur Braakhuis. ‘Hoe vaak krijg ik wel niet de vraag krijg ‘Moeten we nu niet naar Cuba voor het te laat is?’. Cuba zal geen uitverkoop houden.’ Volgens Braakhuis wordt veel gekoesterd. ‘Ik geloof niet dat de oude gebouwen tegen de grond zullen gaan en dat de oude auto’s uit het straatbeeld zullen verdwijnen. Veranderen kost tijd, Cuba is morgen niet ineens een ander land. Van alle afgesproken veranderingen die er moeten komen is tot dusver maar twintig procent uitgevoerd, terwijl het hele scenario binnen vijf jaar tijd voltooid had moeten zijn.’ Als voorbeeld haalt hij de munteenwording aan. ‘De twee valuta’s, de ‘toeristenpeso’ CUC en de lokale peso zouden naar één valuta gaan. De CUC zou halverwege dit jaar komen te vervallen. Maar de onderhandelingen zijn vastgelopen.’

rolling-stones

25 maart 2016: Rolling Stones in Havana

 

 

 

Kritiek staatsblogger op invloed Amerikaanse muziekcultuur

Iroel Sánchez, blogger in dienst van de Cubaanse staat, heeft zich beklaagd over het grote culturele aanbod uit ‘het Noorden’ en de aandacht daarvoor in de media. Waarom zoveel aandacht voor de opnames van Fast&Furious in Havana, een modeshow van Chanel en de uitstalling van enkele auto’s van Agent 007. En geen woord over het concert van de Chileense muziekgroep Inti Illimani!?

inti-illimani-2008- ALLENDE CIEN ANOS, MIL SUENOS

In 2008 trad Inti Illimani op in de Amsterdamse Melkweg met het programma: Allende 100 jaar, 1000 dromen.

Citaat: Inti Illimani, de legendarische Chileense muziekgroep met bijna 50 jaar geschiedenis, en een van de mythische muziekgroepen uit de Latijns-Amerikaanse muziek, verbonden met de sociale en anti-imperialistische strijd op het continent en bekend in heel de wereld. De groep was in juni in ons land, nam een cd op in de Studio Abdala en gaf een concert samen met Pancho Amata,  in de Fábrica de Arte Cubano. Maar de pers in ons land besteedde er geen letter aandacht aan. Hetzelfde overkwamen Lila Downs en Ismael Serrano die hier ook een concert gaven’, aldus  Sánchez op zijn blog La Pupila Insomne.

inti-illimani-4Contrast
Hij vergelijkt de aandacht in de Cubaanse staatsmedia voor deze concerten met die voor de opnames in Havana van de Amerikaanse serie Fast and Furious en de modeshow in Parque Central van Chanel. Ook de expositie met enkele auto’s van Agent 007 heeft zijn ergernis gewekt. ‘De veranderende houding van de Amerikaanse politiek tegenover Cuba heeft wat eerst nog een ketterij was, zoals een bezoek aan het eiland dat eerder verboden was, tot een mode gemaakt en aantrekkelijke business voor de grote culturele industrie’. De blogger meent dat in deze  nieuwe contekst ‘de stortvloed die uit het Noorden komt’ juist datgene uitwist ‘wat ons anders maakt en uiteindelijk aantrekkelijker.’

Link
* Blog La Pupila Insomne

Journalist Granma kritiseert financiële kant spektakelprojecten

De officiële journalist Sergio Alejandro Gómez, chef internationaal nieuws van de partijkrant Granma, heeft de geheimzinnigheid bekritiseerd rond de financiële opbrengsten van recente spektakels als de modeshow van Chanel en de opnames voor de Amerikaanse sitcom Fast& Furious onlangs in Havana. Gómez schreef de tekst op zijn persoonlijke weblog. De tekst werd een dag later overgenomen door de zanger Silvio Rodríguez op zijn website Segunda City en leidde tot een honderdtal reacties.

chanel-zij-konden-er-niet-door-03052016

Tijdens de modeshow van Chanel werden straten in de omgeving afgesloten

Gómez begint zijn bijdrage met de constatering dat ‘de modeshow van Chanel en de televisieopnames van Fast&Furious in Havana (…) op zich geen politieke problemen vormen, maar wel verontrustende signalen zijn van een crisis in de politieke communicatie.’ Hij is van mening dat door de wijze waarop beide gebeurtenissen in Cuba worden gewaardeerd ‘de maatschappelijke consensus waarop ons land al meer dan een halve eeuw rust, kan worden verstoord.’ Hij verwijst naar de vragen die omstanders stelden over de keuze van de genodigden die van de modeshow mochten genieten. Zij vragen zich af :‘Wat is het beroep, de portemonnee of de juiste achternaam om deel te kunnen nemen aan deze showbusiness-gebeurtenis van het jaar?’

Opbrengsten
Zijn scherpste vragen betreffen het ontbreken van informatie over de vergoedingen die de producenten van deze gebeurtenissen betalen aan de Cubaanse staat. Hij wijst erop dat het ‘een opluchting’ zou zijn om te weten of het geld zal worden gebruikt voor ‘een park, een wooncomplex voor gezinnen of de bestrating van het plaveisel’.

Mariela Castro y sus hijos en el desfile de Chanel -03052016

Mariela Castro (midden) met dochter en zoon behoorden wél tot de genodigden bij de modeshow van Chanel. Mariela is de dochter van Raúl Castro.

Privatisering
Gómez richt zich in zijn commentaar ook op de buitensporige operatie rond het Paseo del Prado waar de modeshow plaats vond. ‘Kort nadat een openbare ruimte in de oude stad, namelijk het plein voor de kathedraal, voor enkele uren geprivatiseerd werd vanwege een feest voor de genodigden van Chanel’ terwijl ‘het politieapparaat en andere veiligheidsdiensten de opdracht kregen het gebied af te sluiten voor nieuwsgierigen,’ legt Gómez uit. Hij gaat ook in op de stilte in de officiële media over de economische voordelen van beide evenementen ‘in plaats van te debatteren en uit te leggen, zwijgen de politici en eisen van de pers (die van allen is) hetzelfde te doen’, terwijl zij gewoonlijk beweren dat ‘politiek altijd de kunst van het overtuigen is’.

Link
* De tekst van Sergio Alejandro Gómez op zijn weblog, 5 mei 2016

Spektakel in Havana

Dinsdag jongstleden heerste er een opgewonden sfeer in Havana. Er waren de voorbereidingen op en rond het Prado van de wereldwijd aangekondigde modeshow van Chanel. In een andere deel van de stad bij de Carlos III-straat, hoek Belascoaín, brak brand uit in het warenhuis Yumurí waar zich ook dagelijks straathandelaren met hun tweede-handsspullen ophouden. Toen de nacht viel en de luxueuze show van Chanel begon, moesten bij Yumurí tientallen van hen de plek ontvluchten omdat de politie achter hen aanzat. De handelswaar van ‘de ongelukkigen’ bleef liggen.

Yumurí-handelswaar

De handel die achterbleef na de politie-actie bij Yumurí

Al snel waren getrainde honden ter plekke en medewerkers van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, speurend naar mogelijke ‘sabotage’ of ‘een samenzwering’. Handelswaar werd in beslag genomen zoals oude boeken, tweedehands kleding, snoeren voor huishoudelijke apparaten, gasflessen, oude radio’s en Russische fototoestellen. Dit soort straathandelaren wordt in Cuba buzos of duikers genoemd, omdat ze hun handelswaar vaak opduiken uit vuilnisemmers.

Discussie
Verschillende bestuurders van bicitaxi’s waarschuwden de handelaren en adviseerden hen de stoep met hun handel te verlaten: ‘Haast je, er komt politie’. De handelaren pakten wat ze pakken konden en renden weg uit angst voor boetes of een gang naar gevangenis. Toen de geüniformeerden een man in een rolstoel probeerden aan te houden vlakbij de ingang van de baptistenkerk Aposento Alta, ging een vrouw met de twee agenten in discussie. Dat had effect, zelfs voor de andere straathandelaren die nog ter plekke waren gebleven. Voor de eerste groep gevluchte straatverkopers kwam de bemiddeling te laat. Zij waren al verdwenen en hadden tientallen artikelen moeten achter laten. Uiteindelijk lieten de agenten ook de man in de rolstoel en zijn begeleidster gaan.

chanel-cuba-prado-03052016

De ‘man in de straat’ van Havana kon geen toeschouwer zijn bij Chanel’s modeshow. Wie aan het Prado woonde kon echter vanaf het balkon een glimp opvangen van het spektakel.

Miserabelen
De politie en de ‘miserabelen’ verlieten de plek en de stille getuigen van de jacht op de handelaren bleven achter. Een nieuwsgierige man kwam naderbij, niet wetend wat er was gebeurd. Hij aarzelde voordat hij de boeken in handen nam. Hij keek om zich heen en een dronkaard riep hem toe: ‘Niks aan de hand, vriend, neem ze zonder vrees mee. Die handel bleef achter toen de politie een schoonmaakoperatie uitvoerde en de verkopers vluchtten.’ De man antwoordde: ‘Ik ben gek op lezen en dit boek bevalt me.’ Hij pakte een boek van Victor Hugo mee en zal als hij het uitleest, ontdekken dat diens novelle De Miserabelen in Havana opnieuw werkelijkheid wordt. Citaat Hugo: ‘De mens die onderworpen wordt aan het extreme wordt tot uiterste van zijn de grenzen getergd. Er komt een moment waarop de miserabelen en de laaghartigen elkaar vinden en samenkomen in deze noodlottige wereld.’

Bron
* Diario de Cuba, Vicente Morín Aguado, 5 mei 2016
Video
* Impressie van El País, 1 minuut