Somber perspectief suikerrietoogst na droogte en orkaan

Zondag jongstleden kondigde de Cubaanse radiozender Radio Reloj aan dat de suikerrietoogst – jaarlijks van november tot mei – was begonnen in de suikerrietplantage Boris Luis Santa Coloma in het westen van de provincie Mayabeque. Men houdt rekening met een pover resultaat na 18 maanden droogte gevolgd door de schade die de oogst en de ingenios / fabrieken in september opliepen door de orkaan Irma.

suikerriet- mechanic carries a tool to service a combined harvester after cutting sugar cane in Viana, province of Villa Clara

Het werk op de suikerrietplantage Diana in de provicnie Villa Clara gebeurt deels machinaal met  oogstmachines.

Cuba produceerde tijdens de oogst van 2016-2017 1,8 miljoen ton aan ruwe suiker, een seizoen eerder was dit 1,5 miljoen ton. Volgens de Internationale Suikerorganisatie exporteerde het land in 2016-2017 1,1 miljoen ton suiker en stond daarmee op de 8ste plaats op de ranglijst van suikerexporterende landen. De staatsonderneming Azcuba heeft weinig gezegd over de komende oogst, behalve behalve dat deze ‘ongewoon gecompliceerd’ zal zijn, tegen de achtergrond van suikertekorten en stormschade. Het staatsbedrijf riep de arbeiders en boeren op tot extra inspanningen. Wie afgaat op berichten en verslagen in Cubaanse media die verschijnen in de 13 suikerproducerende provincies in Cuba, schat de opbrengst van 2017-2018 op 1,5 tot 1,8 miljoen ton.

mapa-provincies-sinds2011Ambities provincies
Het midden van Cuba werd door de orkaan Irma het zwaarst getroffen en er worden nu ambitieuze plannen gelanceerd om het verlies door hogere productie elders, te compenseren. In het verleden werden dergelijke voornemens niet gerealiseerd. De provincie Matanzas kondigt nu een stijging van 8% aan boven de vorige oogst van 150.000 ton. De provincie Mayabeque wil een groei van de ruwe suiker met 16% realiseren boven de 90.000 ton van vorig jaar, aldus Radio Reloj. En volgens de provinciale krant Periodico 26 wil Las Tunas meer dan 130.000 ton meer aan ruwe suiker produceren dan vorig jaar. ‘Las Tunas heeft het beste plan van het land,’ aldus Periodico 26. De totale opbrengst in de provincie Las Tunas, – wel getroffen door de droogte, maar niet door Irma – moet dan ongeveer 200.000 ton bedragen. De provincie Villa Clara werd met volle kracht door de orkaan getroffen. In 2016-2017 werd daar 273.000 ton aan ruwe suiker geoogst, nu rekent men op 73.000 ton. De naastgelegen provincie Ciego de Avila heeft aangekondigd dat de oogst 57.000 ton onder het productiecijfer van vorig jaar zal liggen. De centraal gelegen provincies Sancti Spiritus en Cienfuegos hebben geen uitspraken gedaan over de te verwachte opbrengsten van de oogst.

Wereld
Suiker was lange tijd Cuba’s belangrijkste industrie en exportproduct. In 1991 leverde de oogst 8 miljoen ton suiker op, maar deze sector is ruim ingehaald door sectoren als toerisme, tabak, nikkel en farmaceutica. Het land consumeert zelf tussen de 600.000 en 700.000 ton suiker per jaar en heeft een overeenkomst met China gesloten om 400.000 ton suiker per jaar te verkopen. De rest wordt verkocht op de open wereldmarkt.

Bron
* Marc Frank, persbureau Reuters, 27 november 2017

Commentaar The Economist: Be more libre

Het is 5 maanden geleden dat Cuba en de VS aankondigden dat zij een einde zouden maken aan de Koude Oorlog tussen beide landen. President Raúl Castro lijkt nog na te genieten van de gevolgen van die historische gebeurtenis. Op weg naar Rusland deed hij het Vaticaan aan en zei misschien terug te keren tot het katholieke geloof. Even later bezocht voor de eerste maal in de geschiedenis de Franse president Cuba. Hollande kon rekenen op een ontmoeting met Fidel Castro, de zieke broer van Raúl die de revolutie van 1959 leidde en tot 2008 aan de macht was.

blokkade-ketting-vs en cubaMaar achter de wellevendheid gaan ongemakken verscholen. De krakkemikkige revolutionairen in Cuba gaven een halve eeuw lang de schuld van alle ellende in het land aan de VS. Nu verzetten zij zich tegen het Amerikaanse kapitalisme uit angst overruled te worden. Het resultaat is niet te veel veranderingen voor de gewone Cubaan, maar te weinig. Het eiland is armer dan veel van zijn buren. Dokters verdienen nu 60 dollar per maand, na een salarisstijging van 150%. Voedsel en andere basisartikelen zijn vaak niet voorradig en bootvluchtelingen kiezen nog steeds voor de kusten van Florida.

Stevige markteconomie
Cuba verdient een eigen democratie en een stevige markteconomie. Maar het is treurig dat dit niet op korte termijn zal gebeuren. Sommige dingen veranderen. Particulieren mogen hun kamers verhuren aan toeristen, er zijn particuliere restaurants, kapperszaken en de animo voor dit soort initiatieven, die de kern kunnen vormen van een ondernemende middenklasse, groeit. Maar of de Cubanen zullen profiteren van de opening richting VS is de vraag; hun leider moeten steviger en sneller hervormen dan tot nu toe gebeurt.

Een cocktail van hervormingen
Waar te beginnen? Cuba zou meer sectoren moeten openen voor particuliere initiatieven. Op dit moment kunnen Cubanen een eigen zaak beginnen in 201 beroepen, inclusief het lezen van de Tarot, maar voor slechts weinig van die beroepen is een universitaire opleiding vereist. In plaats van een ‘positieve lijst’ met toegestane privé-activiteiten zou de overheid een negatieve lijst moeten publiceren met enkel de beroepen die juist zijn voorbehouden aan de staat. Alle anderen kunnen dan overgelaten worden aan private initiatieven, inclusief beroepen in de sfeer van de architectuur, medicijnen, educatie en juridische zaken. De nieuwe burgerij is de nieuwe klant van deze professionele diensten; als men zich op die vraag concentreert zal dit ook leiden tot uitbreiding van de middenklasse.

Een particuliere schoenmaker.

Een particuliere schoenmaker. ‘Ik ben schoenmaker, geen tovenaar’.

Groothandel
Liberalisering is ook noodzaak in de groothandel. Nu zijn particuliere restaurants nog gedwongen hun voorraad op supermarkten van de staat te kopen waar ook de gewone man zijn boodschappen doet en dat vergroot de tekorten. Dat ondermijnt de steun van de bevolking voor de groeiende particuliere sector. Het klimaat voor buitenlandse investeringen moet ook verbeteren. Cuba dingt naar de hand van buitenlandse investeringen vanwege de expertise, banen en deviezen, maar behandelt hen armzalig. Ook onder de nieuwe wet op buitenlandse investeringen, die vriendelijker veronderstelde te zijn tegenover buitenlandse investeerders, moeten deze hun personeel nog steeds rekruteren via een staatsarbeidsbureau, dat zij in harde valuta moeten betalen. Die overheidsinstelling betaalt armzalige salarissen uit in nationale peso’s. Geïmporteerde goederen en diensten moeten geïmporteerd worden via bureaucratische staatsondernemingen. Het ergste is dat wettelijke kaders vaag zijn en de toepassing ervan arbitrair. In de afgelopen jaren zijn diverse buitenlandse ondernemers gevangen genomen (en later vrijgelaten) met weinig uitleg. Hoeveel van dit soort onkruid Raúl Castro wil verwijderen is onzeker. De leiders van de partij hebben aangegeven dat zij de Nationale Assemblee willen versterken, tot nu toe een ja-knik-parlement. Eigen wetgevende organen die ook wetten kunnen uitvaardigen zouden zekerheid bieden aan de ondernemers. Cuba staat ook nog voor een pijnlijke eenwording van de huidige twee munteenheden waarmee ook een einde zal komen aan de reusachtige overheidssteun aan staatsbedrijven.

Risico
Voor veel van de bejaarde leiders van de revolutie zijn hervorming en privatisering lelijke termen die geïnspireerd zijn door de Yankees. Het regime kijkt naar China en Vietnam waar communistische regeringen het kapitalisme hebben omarmd zonder de macht los te laten. De Cubaanse communisten zijn op hun hoede: zij vrezen dat als zij teveel economische controle opgeven, zij zichzelf zullen verwijderen net als de communisten in Oost Europa dat eerder deden. Nog groter is het risico enkel wat te sleutelen aan een systeem dat de Cubanen arm houdt terwijl juist nu hun ambities groeien.

Bron
* The Economist, 16 mei 2015

Linken
* The Economist van deze week bevat nog twee artikelen over Cuba
Picturesque, but doing poorly (over de Cubaanse economie) en
Day zero or D-Day? (over de unificatie van de munten in Cuba).

‘Google voedt subversie. Liever Russische of Chinese technologie’

De officiële website Cubadebate publiceerde vrijdag een interview met de informatiedeskundige Karel Pérez Alejo, die toenadering tot de computertechnologie van Rusland en China (‘onze strategische bondgenoten’) bepleit, omdat hij de bedoelingen van het Amerikaanse bedrijf Google wantrouwt. Google zou te dicht bij het ‘Ministerie van Buitenlandse Zaken staan en zeer dicht bij Hillary Clinton.’ Enkele maanden geleden bezochten directieleden van Google Cuba en hadden o.a. contacten met studenten van de computeropleiding UCI en met de dissidente internetkrant 14ymedio.

Een van de Google-delegatieleden die Cuba bezochten

Een van de Google-delegatieleden die Cuba bezocht

Het interview met expert Karel Pérez Alejo verscheen aanvankelijk in Progreso Semanal* en is daarna overgenomen op de voorpagina van Cubadebate. Karel Pérez twijfelt aan de bedoelingen van Google, vooral aan de politieke rol van deze Amerikaanse onderneming. De projecten van Google zouden ‘in essentie gericht zijn op subversie – door gebruik van technologie – in landen waar men problemen heeft met de vrijheid van meningsuiting, zoals zij die zien.’  Karel Pérez meent dat Google Cuba bijna niets te bieden heeft en dat Google het gehele informatiseringssysteem van Cuba zal veranderen. Daarom pleit hij voor een grotere prioriteit voor de technologie afkomstig uit China en Rusland en een afwijzing van wat van Google komt. Een Cubaanse zoekmachine is, aldus Alejo, heel goed mogelijk zonder een relatie met Google, ‘want de hele wereld weet dat hun intenties niet geheel duidelijk zijn. Je kunt je beter tot deze landen wenden waar sprake is van sterke technologische ontwikkelingen.’

Vijanden van Internet
China en Rusland staan hoog genoteerd op de lijst van Journalisten zonder Grenzen van landen met overheden, die als ‘vijanden van internet’ worden omschreven. Newsweek publiceerde afgelopen week een voorstel van de Russische Minister van Communicatie, Nikolai Nikiforov, om internet in het land sterker te controleren en nieuwe regels in te voeren die sterk lijken op de controlemaatregelen van China.

Bron
* Diario de Cuba, 28 maart 2015

Harold Cardenas (links) na het gesprek met Google-bezoekers aan Cuba

Harold Cardenas (links) na het gesprek met Google-bezoekers aan Cuba

Noot
* Progreso Semanal is een van oorsprong Amerikaans-Cubaans tijdschrift met grote sympathie voor de Castro’s en de revolutie. De website – in het Engels en het Spaans – publiceerde 25 maart een artikel van de hand van Harold Cardenas Lema, die als blogger maar geen dissident, verslag doet van de ontmoeting met de Googledelegatie. Cardenas is aanmerkelijk minder paranoïde als het gaat om de bedoelingen van Google. Hij dankt de delegatie voor de mogelijkheid om Google Chrome te kunnen downloaden, maar maakt de Amerikanen er ook attent op dat veel Google-technologie tot nu toe in Cuba onvindbaar is.
Citaat: ‘Als ik naar huis terugga, geloof ik tijdens ons gesprek flink te hebben gelachen. Het is moeilijk geen sympathie op te brengen voor deze groep nerds en een goede band met hen te onderhouden – wat niet hetzelfde is als hen vertrouwen. Ik ken Google’s ideeën niet, maar mijn mening over hen is ten positieve gewijzigd. Dat is in elk geval mijn opvatting,’ aldus Cardenas Lema, een van de oprichters van het jongerenplatform van de  overheid Joven Club. Hij was ook aanwezig tijdens de ontmoeting van de civil society januari vorig jaar met minister Timmermans op de Nederlandse ambassade.

Fidel Castro wordt 88

Morgen 13 augustus wordt Fidel Castro 88 jaar. Deze verjaardag zal, in tegenstelling tot vorige jaren, niet in stilte voorbijgaan. De communistische jeugdbeweging combineert de festiviteiten voor de Internationale Dag voor de Jeugd (12 augustus), met de herdenking van de 60ste verjaardag (28 juli 1954) van de overleden president van Venezuela Hugo Chávez en de verjaardag morgen van Fidel Castro.

Fidel_Castro_joven-viejo_fotomontageMorgenmiddag wordt een speciale foto-expositie geopend Fidel es Fidel met foto’s van de officiële fotograaf Roberto Chile, die Fidel 25 jaar volgde. In de avond vindt in de wijk Playa een concert plaats met de groep Buena Fe, dat doorloopt tot in de ochtend van 13 augustus. Dan zal een gigantisch koor Fidel toezingen, overigens in zijn afwezigheid.

Een bekende foto van Roberto Chile

Een bekende foto van Roberto Chile

Fidel trad wegens ziekte in juli 2006 terug als leider van Cuba; vorig jaar schreef hij een artikel waarin hij erkende nooit gedacht te hebben, na op het randje van de dood te hebben verkeerd, nog zeven jaar extra te hebben geleefd. Nu zijn dat er inmiddels acht jaar. Castro verscheen op 8 januari van dit jaar voor de laatste maal in het openbaar toen hij het atelier bezocht van de schilder Alexis Leyva (Kcho). Recent ontving hij nog de leiders van China en Rusland.

Chinese president zegt Cuba nieuwe kredieten toe

Aan het slot van zijn meerdaagse reis door Latijns-Amerika heeft de Chinese president Xi Jinping ook aan Cuba nieuwe kredieten toegezegd. Xi Jinping ontmoette naast Raúl Castro ook de oude leider Fidel Castro en gaf deze een koperen beeld met een gewicht van 175 kilo cadeau, voorstellend Fidel zelf.

Xi Jinping en Raúl Castro

Xi Jinping en Raúl Castro

Een kredietlijn van een niet nader genoemd bedrag moet onder andere dienen voor de bouw van een nieuwe haven in Santiago de Cuba, in het oosten van het eiland, zo meldden staatsmedia dinsdagavond. De voorbije dagen was Peking ook al kredieten met de regeringen van Venezuela en Argentinië overeengekomen. Cuba en China ondertekenden in hoofdstad Havanna samen 29 verdragen, onder meer over hernieuwbare energie en infrastructuur. Daarnaast zal Chinees geld naar de uitbouw van het digitaal televisienet op het eiland vloeien. Daarmee zet China zijn positie als belangrijkste handelspartner van Cuba, na Venezuela, kracht bij, schrijven Cubaanse media.

Fidel met zijn eigen bronzen beeld van 175 kilo

Fidel met bronzen beeld van zichzelf en een gewicht van 175 kilo

Fidel Castro in brons
Met de reis van Xi bouwt Peking zijn invloed in de regio uit. In het grondstofrijke Venezuela verzekerde China zich met een miljardenkrediet toegang tot de oliereserves, terwijl het in Argentinië investeert in energie- en verkeersprojecten. De Chinese president had dinsdag een officieel gesprek met zijn collega Raúl Castro. In de marge van het bezoek was Xi ook te gast in het huis van de voormalige leider Fidel Castro.

Santiago: 1 miljard
Woensdag bezocht het Chinese staatshoofd Santiago de Cuba. De stad liep in oktober 2012 grote schade op door de doortocht van orkaan Sandy. Xi beloofde voor 1 miljard dollar te investeren in de bouw van een nieuwe haventerminal; o.a. bestaan er plannen voor de aanleg van een nieuwe kade van 200 meter en de nieuwbouw van pakhuizen. Vanuit Santiago reisde Xi ‘s avonds terug naar China.

Bron
* Persbureau Belga

Rusland, China en Cuba in VN-Mensenrechtenraad

Ondanks de protesten van mensenrechtenactivisten zijn Rusland, China en Cuba verkozen in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Ook Saoedi-Arabië en Vietnam kregen dinsdag van de algemene VN-vergadering in New York voldoende stemmen om deel uit maken van de Raad in Genève. Enkel Cuba had in de landengroep Latijns-Amerika tegenkandidaten. Cuba kreeg 148 stemmen, Mexico 135 en Uruguay 93. De andere omstreden landen hadden zich al voor de stemming van hun plaats verzekerd.

'Komen een Chinees, een Soedie, een Cubaan en een Rus een kroeg binnen en zeggen de VN.......'

‘Komen een Chinees, een Saoedi, een Rus en een Cubaan een kroeg binnen en zeggen de VN…….’

De Mensenrechtenraad is in 2006 de vaak gehekelde Mensenrechtencommissie opgevolgd. Onder de 47 wisselende lidstaten staan echter nog steeds landen die bij mensenrechtenactivisten bovenaan de zwarte lijst staan. Kort voor de stemming had Rosa María Payá, dochter van de dissident Oswaldo Payá, die om het leven kwam bij een verdacht auto-ongeluk in 2012, een oproep gedaan Cuba niet te verkiezen als lid van de Mensenrechtenraad. Volgens een resolutie van de Algemene Vergadering kunnen landen tot lid van de Mensenrechtenraad gekozen worden die ‘de hoogste normen verdedigen bij de promotie en de bevordering van de mensenrechten.’ Volgens de niet-erkende Cubaanse Commissie voor de Mensenrechten en Nationale Verzoening werden in oktober in Cuba 909 personen om politiek redenen aangehouden.

Vertrouwen
In Havana werd verheugd gereageerd op de keuze van Cuba. Het officiële persbureau Prensa Latina zei dat ‘Cuba dit terecht verdient’ en dat de verkiezing ten gunste van Cuba ‘een duidelijke erkenning is van het werk dat het land op dit terrein verricht.’ Het dagblad Juventud Rebelde wees er op dat Cuba herverkozen is ‘ondanks de pressie die de VS hebben uitgeoefend om dat te voorkomen’ en noemt dit ‘opnieuw een teken van vertrouwen in het eiland.’

Anna Claes: Let op Cuba

Fidel Castro is ondertussen 87 jaar en het kleine socialistische eiland Cuba blijft op de been, ondanks alle ellende sinds de val van de Sovjet Unie, aldus de publiciste Anna Claes. Maar ‘sinds de historische leider’ van de revolutie de macht overdroeg aan zijn broer Raúl in 2008, bedreigen subtiele maar betekenisvolle beleidswijzigingen de overlevingskansen van dit verouderd systeem. Of versterken deze juist de overlevingskansen van het regime? Claes stelt vast dat ‘er nog steeds geen vrije pers is en er buiten het één-partij-systeem geen vrijheid van meningsuiting is.’ Het aantal Cubanen dat het land verlaat is sinds de crisis van 1990 nog niet zo hoog geweest. Toch adviseert Claes de komende tijd het oog gericht te houden op Cuba.

Socialisme

Verenigd voor een voorspoedig en duurzaam socialisme

Drie teenagers nippen van hun piña colada op het luxe strandresort in Guardalavaca, een van de mooiste stranden in Cuba terwijl ze hun kleurige smartphones gebruiken. Dat lijkt een normaal beeld voor vakantieressorts vol met buitenlandse teenagers maar deze drie bling-bling types zijn Cubanen, die meer dan 2 ½ keer het gemiddelde maandsalaris opmaken voor een nachtje hier. Nauwelijks het socialistische model dat Marx en Lenin voor ogen hadden.
Cuba wordt vaak aangeprezen bij toeristen als een laatste mogelijkheid om terug te keren naar het Latijns-Amerika van de jaren vijftig. Zeker toen ik in 2008 Cuba bezocht, leek me dat een begrijpelijke parallel. Niet alleen was het land geografisch een eiland, maar ook commercieel en politiek verkeerde het in een isolement. Een buitenpost van de al lang voorbije Koude Oorlog met op elke hoek van de straat de kenmerkende revolutionaire propaganda. Buiten de Amerikaanse vertegenwoordiging, Office of Special Interests Section in Havana, had Castro juist 138 vlaggen geplaatst om de slachtoffers van de Amerikaanse agressie te herdenken. De logo’s van de multinationale bedrijven die me zo vertrouwd waren, waren nergens te zien.

Supermarkt in Havana

Supermarkt in Havana

Revolutionaire verandering
Nu in juli 2013 kan ik in Havana Sprite en Coca Cola drinken (hoewel de Wikipedia van het bedrijf zegt dat het product niet wordt verkocht in communistisch Cuba of Noord Korea), producten kopen van Adidas, Puma of Lacoste en Nestlé. Maggiproducten zijn er overal, net als Niveacremes, Twix en M&M chocolade repen (geproduceerd door het bedrijf Mars uit de VS) en Red Bull energiedrankjes. Niet alleen in de gewone supermarkten, maar ook in Oud Havana zijn winkels van Adidas of United Colours of Benetton. Dit zijn revolutionaire veranderingen binnen Cuba’s revolutie. Ze betekenen de grootste ommekeer van het beleid van deze communistische regering sinds de jaren zestig, dankzij de economische crisis van de jaren negentig die het regime dwong tot massaal internationaal toerisme naar Cuba. De vraag is of het om ideologische of praktische veranderingen gaat en hoever ze gaan?

autocuba2Aanpassen en overnemen
(…) Er heerst het regime van de wortel en de stok (streng en dan weer vriendelijk). Voor gewone Cubanen betekent de (legale en illegale) bereikbaarheid van veel consumptiegoederen van multinationale bedrijven, de grotere vrijheid om te reizen, vooral hoop op verandering, maar het heeft zo te zien nog niet geleid tot het einde van veel bejaarde en revolutionaire leiders. Als Cuba zich aanpast en zaken overneemt, wellicht lessen trekt uit de Chinese en Vietnamese transitie naar een globale economie, bestaat de kans de kostbare verworvenheden van het Cubaanse socialisme te beschermen; het land pretendeert namelijk hogere alfabetiseringspercentages dan heel veel ‘ontwikkelde landen’, dezelfde levensverwachting bij geboorte als in de VS, meer artsen per hoofd van de bevolking dan waar ook ter wereld en een laag percentage absolute armoede. Het ontbreken van gewelddadige drugsbendes maakte Cuba een baken van relatieve veiligheid vergeleken met buurlanden als Jamaica, Mexico en de VS. Afgezien van de auto’s uit de jaren vijftig en de reclamevrije Malecón, zijn deze voordelen waard om verdedigd te worden en Cubanen weten dit. Hoewel er weinig gesproken wordt over een naderende revolutie, moet men toch bedenken dat toen de socialistische DDR in 1989 de veertigste verjaardag vierde, er maar weinigen de ineenstorting ervan een jaar later, voorzagen. Het is nu zonder meer het moment om het oog gericht te houden op ontwikkelingen in Cuba.

Linken
* Lees hier verder voor het volledige Engelstalige artikel
* Twitter

Tweehonderd Cubanen ‘opgesloten ’ in Syrië

Ongeveer 200 Cubaanse vrouwen met gezinnen zitten ‘opgesloten’ in de Syrische burgeroorlog en zijn wanhopig. Zij verzochten de Cubaanse ambassade in het land om gerepatrieerd te worden, maar worden als ‘honden’ door het personeel van de ambassade behandeld. De ambassademedewerkers weigeren ook hun vragen te beantwoorden.

Een Syrische- Cubaan, Samir Mahmoud Gavira die al 20 jaar in het land woont, schrijft dat er personen zijn die vragen om naar Cuba gerepatrieerd te worden, maar het consulaat beantwoordt hun vragen niet. Zijn moeder, María Antonia Gavira Estévez, woonachtig in Tal Abiad (600 kilometer ten noord-westen van Damascus) en werkzaam als universitair docent: ‘De Cubaanse ambassade behandelt ons als honden en we staan op het punt te sterven van angst.’ Haar brief was gericht aan Julio Soto Angurel, een Cubaanse resident in New Yersey die besloot de tekst te publiceren om duidelijk te maken hoe Cubanen lijden in Syrië en geen enkele steun van hun ambassade krijgen. Gavira Estévez zegt in haar brief verder: ‘Het moet toch niet moeilijk zijn om een vliegtuig te sturen en die 200 Cubaanse burgers in Syrië op te halen, maar ze zullen pas naar ons luisteren als we allemaal dood zijn. Geen enkele ambassade laat zijn burgers alleen, alleen de Cubaanse doet dit.’

De Cubaanse ambassadeur in Syrie, Luis Marisy Figueredo

Geen reactie ambassadeur
Samir Mahmoud Gavira vertelt het geval van Lazarita, een landgenote met wie hij contact heeft en die in Daraa woont, waar 16 maanden geleden de protesten tegen het regime van Assad begonnnen.  Midden tijdens de bombardementen belde zij de ambassade en de consul zei enkel ‘dat ze moesten proberen hun huis te verlaten.’ Samir Mahmoud is derde jaarstudent aan de Universiteit en studeert Engels-Arabisch. Hij verloor zijn werk als acteur en moet eind van de maand de stad Latakia verlaten. Hij heeft geen geld meer om de huur te betalen en gaat terug naar zijn familie in Tal Abiad. ‘Ik wil niet praten over de politiek want dan wordt de lijn verbroken. Ook stuur ik geen foto’s,’ zegt hij tegen een medewerker van de website Diario de Cuba. Deze website zocht ook contact met functionarissen van de ambassade in Havana, maar zij weigerden elk commentaar en verwezen naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Havana. Ook een mail aan de ambassadeur Luis Marisy Figueredo bleef onbeantwoord.

Steun voor Assad
Cuba behoort tot de drie enige  landen van de internationale gemeenschap, samen met China en Rusland, die weigeren de mensenrechtenschendingen in Syrië te veroordelen en die hun steun aan het regime van Assad voortzetten.

Bron: Diario de Cuba, 17 juli 2012

China: Raúl Castro’s eerste officiële reis

De Cubaanse president Raúl Castro begint vandaag aan de tweede dag van zijn officieel bezoek aan China. Volgens het Spaanse persbureau EFE zoekt de Cubaanse leider steun voor zijn economisch hervormingsproces. Castro wordt vergezeld door de vicevoorzitter van de Staatsraad Ricardo Cabrisas – die in december 2011 ook Peking bezocht – en de minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodríguez.

Aankomst gisteren van de Cubaanse president in Peking

Vandaag spreken de Cubaanse gasten met de Chinese president Hu Jintao en de voorzitter van de wetgevende macht Wu Bangguo. China ziet het communistische Cuba als een belangrijk land in Latijns-Amerika. ‘Het is ook het eerste Latijns-Amerikaanse land dat diplomatieke banden met het nieuwe China aanknoopte. China hecht dan ook groot belang aan dit staatsbezoek’, aldus een woordvoerder van het ministerie. Het officiële staatsbezoek van Castro aan China is het eerste sinds hij het presidentschap van zijn broer Fidel overnam in 2008.