Tekort aan toiletpapier in Havana

Het staatsbedrijf Empresa Mixta de Productos Sanitarios (Prosa) bij Cardenas in de provincie Matanzas heeft nieuwe machines in gebruik genomen om te kunnen voldoen aan de vraag naar toiletpapier in Havana. In de Cubaanse hoofdstad is al enkele maanden sprake van een tekort aan toiletpapier. De officiële krant Juventud Rebelde signaleerde vrijdag ‘dat er onrust bestaat over het gebrek aan toiletpapier in winkels in Havana’. Het artikel was getiteld De rol aller rollen. Volgens deze krant is in oktober in samenwerking met Italiaanse specialisten, een technologisch vernieuwingsproces begonnen dat beter moet voldoen aan de vraag in Havana naar toiletpapier.

toiletpapier-fabriek-prosa-carddeas

De fabriek van Prosa in Cardenás

‘We konden nooit aan de vraag voldoen omdat onze machines daar niet voor waren uitgerust’ zegt algemeen-directeur Manolo González van Prosa. Er zijn twee nieuwe machines toegevoegd aan de productielijn en de oude blijven in gebruik totdat ‘de volledige capaciteit is bereikt.’ De nieuwe machines worden nu opgestart, maar zodra ze hun maximale capaciteit hebben bereikt en 24 uur per dag draaien, produceren ze acht containers met elk 60.480 rollen toiletpapier. Nu de productie groeit, is voorrang gegeven aan de bevoorrading van Havana, zodat de staatsketens van winkels het artikel onder hun vestigingen kunnen distribueren. Verwacht wordt dat volgend jaar de vraag in heel Cuba 96 miljoen rollen zal zijn; daarvan worden er 73 miljoen via winkels verspreid.

erik-coll-foto-trabajadores-11022017

In februari verwijderden de Cubaanse autoriteiten een foto van een expositie waarop men ziet hoe een vrouw een exemplaar van de krant Trabajadores gebruikt als toiletpapier. Het werk van Erick Coll was te zien in de Salon de Arte Erotico in Alamar bij Havana en droeg de naam Valor de uso / Waardepapier.

Tekort
Het gebrek aan toiletpapier is sinds de crisis van de jaren’ 90 een terugkerend fenomeen in Cubaanse gezinnen. Veel families gebruiken daarom de gedrukte editie van officiële kranten als alternatief toiletpapier. Afgelopen februari werd de foto van fotograaf Erick Coll van een vrouw die de officiële krant Trabajadores gebruikt als toiletpapier,  gecensureerd. Cuba importeert een groot deel van zijn consumptieartikelen; de beschikbaarheid van artikelen waar een grote vraag naar bestaat is vaak wisselend. Bovendien kan het land nauwelijks producten invoeren uit de nabijgelegen Amerikaanse markt vanwege het bestaande embargo. Een deel van het toiletpapier dat in deviezenwinkels wordt verkocht, komt op dit moment uit Vietnam. De vraag naar toiletpapier is nog toegenomen vanwege de vele casas particulares waar toeristen overnachten en die zijn uitgegroeid tot hét succes van het particuliere initiatief.

Bron
* 14ymedio, 1 december 2017
Link
Havana Times, 28 oktober 2017: Looking After Your Behind door Irina Pino. Citaat: ’Ik liep langs de CIMEX-winkels in het Sierra Maestragebouw in Miramar en ik zag een lange rij. Ik was verbaasd want meestal is de afdeling huishoudelijke  artikelen niet erg  druk en meestal leeg …..maar daarom vroeg ik wat er aan de hand was en men vertelde mij dat er toiletpapier verkocht werd, en dat is een product dat al maanden niet meer verkrijgbaar is.’

Cubaanse militairen en de dollartransacties: een goed bewaakt geheim

Begin juli deelde de toenmalige Minister van Economische Zaken, Marino Murillo Jorge, het Cubaans parlement mee dat de groei van de Cubaanse economie in het eerste half jaar slechts 1% bedroeg. Murillo weet dit aan de dalende wereldolieprijzen en de tegenvallende exporten. Onafhankelijk journalist Osmar Laffita Rojas vraagt zich af waarom in deze betogen van Cubaanse autoriteiten nooit wordt gesproken over de inkomsten uit deviezen voor artsen en verplegers die Cuba ‘verhuurt’ aan Venezuela, Brazilië of Ecuador, noch over de opbrengsten ingebracht door de 3,6 miljoen toeristen die Cuba in 2015 bezochten of de dollaroverboekingen van Cubaanse-Amerikanen naar Cuba.

westernunion.calle.obispo

Het kantoor van Western Union in Calle Obispo in Oud-Havana

Het dramatisch economische perspectief dat de regering schildert, staat in schril contrast met de cijfers van de Havana Consulting Group (THCG). Afgelopen juni meldde dit onderzoeksinstituut dat er voor een bedrag van 3,3 miljard dollar aan dollartransacties uit de VS had plaatsgevonden. En president Emilio Morales van THGC meldde toen dat deze dollaroverboekingen tussen 2008 en 2015 met 1,9 miljard dollar (een gemiddelde van 238 miljoen dollar per jaar) waren gestegen. THCG wees als reden voor deze onstuimige groei naar de stijging van de emigratie, het opheffen van beperkingen op de omvang van bedragen die mogen worden overgemaakt, de reizen van Cubaanse-Amerikanen en het ontstaan van een private sector in de economie.

Cubaans leger
De stroom aan deviezen die op deze wijze het land binnenkomt wordt gecontroleerd door het Cubaanse leger. Western Union heeft vestigingen in de meeste dollarwinkels (Tiendas Recaudadora de Divisas, TRD) in de 15 provincies en op het Eiland van de Jeugd. Ze worden allemaal geleid door het conglomeraat Grupo Administración Empresarial S.A. (GAESA) van de Cubaanse strijdkrachten. FINCIMEX, een financiële eenheid behorende bij de ondernemersgroep Corporación CIMEX, ook geleid door GAESA, verstrekt pasjes aan Cubaanse gebruikers (van Caribbean Transfers, Ocean Card, Trascard en American International Service, S.A) om geld te kunnen opnemen, afkomstig uit Europa, de VS, Angola en andere delen van de wereld. Daarnaast heeft de leiding van het Cubaanse postbedrijf, Dirección de Correos in de belangrijkste steden in Cuba kantoren geopend waar vooral geld afkomstig uit Europa kan worden opgenomen. Veel mensen maken daar gebruik van en de dienstverlening is concurrerend met die van Western Union. Op deze wijze controleert de Cubaanse regering het grootste deel van de dollars die Cubanen in het buitenland naar hun familieleden in Cuba overmaken. Er is één uitzondering, dat zijn de zogeheten mulas of muilezels die geld in Cuba binnenbrengen zonder het aan te geven en tegen betaling dit geld bij Cubaanse particulieren bezorgen.

Ensayo General por el Desfile Militar del 2 Diciembre

29 november 2006: Cubaanse legereenheid EJT op het Plein van de Revolutie in Havana vanwege 50ste verjaardag van de strijdkrachten en de 80ste verjaardag van Fidel Castro

Geheim
De Cubaanse overheid informeert echter nooit over de dollaroverboekingen, noch over de opbrengsten van deze transacties door Cubaanse-Amerikanen. In het verslag Toerisme, aankomsten van internationale bezoekers in de periode tussen januari en december 2015  uitgegeven door het Cubaans bureau voor de Statistiek / Oficina Nacional de Estadística e Información (ONEI), onder de alinea: Overigen staan de Cubaanse-Amerikanen en Amerikaanse burgers vermeld die dat jaar Cuba bezochten: 943.157 bezoekers die voor het merendeel verblijven in hotels en casas particulares. Zowel het Ministerie van Toerisme als de Cubaanse belastingdienst controleren de uitgaven van deze bezoekende personen rigoreus, maar publiceren er zelden over.

Presidente

De machtige man binnen GAESA is Raúl Castro’s schoonzoon, Luis Alberto Rodríguez López-Callejas. Hij is president-directeur van de Grupo de Administración de Empresas (GAESA), een onderdeel van het Cubaanse leger FAR. Luis Alberto Rodríguez López-Callejas was getrouwd met Raúl’s oudste dochter Deborah, maar het paar lijkt nu gescheiden. Hij speelde een belangrijke rol bij de constructie van de vrijhaven en het containerpark in Mariel. Op de foto is hij in gezelschap van president Dos Santos van Angola die Mariel bezocht.

Dollars
De Havana Consulting Group (THCG) vermeldt wel het bedrag van 3,3 miljard dollar dat in 2015 door dollartransacties het land binnenkwam maar noemt hiervoor geen bronnen. Alleen de Cubaanse overheid kent de exacte cijfers maar houdt deze geheim omdat men deze inkomsten aan deviezen niet beschouwt als een deel van het Bruto Intern Product. Wel is zeker dat de inkomsten die via deze dollartransacties het land binnenkwamen in 2015 hoger waren dan de inkomsten uit de export van nikkel, suiker en tabak, de bruto-inkomsten uit het toerisme (2,8 miljard dollar) en de verkoop van medicamenten. Meer dan 60% van de Cubaanse bevolking ontvangt geld van familieleden uit het buitenland, met name de VS. Meer Cubanen ervaren de indirecte positieve effecten ervan omdat de dollars een stimulans zijn voor hun beginnende ondernemersactiviteiten. Een groot deel van de dollars komen uiteindelijk terecht bij een van de 2000 filialen van de TRD-deviezenzaken die Cuba telt. Zo kunnen Cubanen een deel van hun voedsel (in CUC’s), artikelen voor de persoonlijke hygiëne en elektrische apparaten aanschaffen. Vorig jaar werd voor een bedrag van ongeveer 5 miljard dollar in deze zaken omgezet. De dollaroverboekingen zijn ook cruciaal voor de opbouw, uitbreiding en expansie van de kleine particuliere bedrijven. Het afgelopen jaar ging het volgens het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken om 510.558 personen die werkzaam zijn bij een particuliere onderneming. Alleen al in Havana zijn er 2.000 huizenbezitters die 4.700 kamers verhuren, zijn er 400 particulier restaurants waarvan velen een contract hebben met reisorganisaties en afspraken maken over de overnachtingen van toeristen. Maar de Cubaanse staat onthoudt deze kleine particuliere ondernemers tot nu toe een juridische erkenning. We hebben geen exacte cijfers over de mate waarin buitenlandse deviezen hebben bijgedragen tot de groei van de kleine midden- en kleinbedrijven.

Bron
* Diario de Cuba, Osmar Laffita Rojas, 27 juli 2016

Link
* Amerikaanse Cubanen maken recordbedrag van 3,3 miljard dollar over. Op deze Cubaweblog van 25 juni 2016

Partijkrant Granma kritiseert tekort aan schoonmaakmiddelen

De tekorten aan schoonmaakmiddelen in deviezenwinkels en op markten is een terugkerend probleem, ondanks de goede bedoelingen om in deze sector de doelstellingen te realiseren en ondanks de inspanningen van de winkelketens door met nieuwe aanvoer de gaten op te vullen. Dat schrijft partijkrant Granma in een reportage na diverse winkels in de hoofdstad Havana te hebben bezocht. Ook producten voor de persoonlijke hygiëne en die in huis, ontbreken, aldus de partijkrant. Een samenvatting volgt hierna.

winkels-zonder-voorraad-desabastecimiento-de-ciertos-productosIn het begin van dit jaar waren zaken als deodorant en toiletpapier bijna nergens te vinden. Dat is weer ‘gestabiliseerd’, maar nu overkomt het andere producten. In het winkelcentrum Carlos III, in het centrum van Havana en onderdeel van de keten van Cimex, waren op het moment van ons bezoek scheermesjes, talkpoeder, scheerapparaten ‘niet geleverd’, aldus de verkoopster. Hetzelfde overkwam ons in La Época, een winkel in dezelfde buurt en eigendom van staatsbedrijf TRD Caribe. ‘De parfum is uitverkocht behalve het merk van de winkel en de voorraad aan talkpoeder is binnen enkele minuten ook weg,’ aldus de medewerkers.

Geen deodorant
In de dichtbijgelegen winkel Trasval, ook onderdeel van de TRD Caribeketen, wijzen de weinige flesjes parfum en het gebrek aan deodorant ook op problemen in de bevoorrading. Ook de winkel van La Puntilla van Cimex in de wijk Playa heeft tekorten. In de wijk Cerro bij de MAI La Popular valt het tekort op aan reinigingsmiddelen om te ontvetten, te ontkalken, zoutzuur en chloor. Volgens de manager Raúl Santiesteban is er al drie maanden geen voorraad meer voor deze producten. Maar zeep en zeeppoeder en vloeibare wasmiddelen zijn er weer voldoende. Bij de Bazar Inglés en Flogar constateren we weer dezelfde soort tekorten.

Bron
* Granma, 27 augustus 2014, Yudi Castro Morales plus een honderdtal reacties van lezers.

Cubaanse oldtimers nog geen verleden tijd door woekerprijzen

Na een halve eeuw van beperkingen is de vrije verkoop van auto’s officieel gestart op Cuba, maar door een systeem van erg hoge belastingen worden er woekerprijzen gerekend voor de bolides. 50.000 euro voor een Volkswagen Passat uit 2010 is geen uitzondering.

A man looks at the price of Peugeot cars in HavanaToen de communisten in 1959 de macht grepen op Cuba, werd elke vorm van privaat eigendom aan banden gelegd. Zo mochten Cubanen tot twee jaar geleden enkel wagens kopen en verkopen die in het tijdperk voor de revolutie waren gemaakt. Sinds 2011 mogen de Cubanen ook nieuwe en hedendaagse tweedehandse wagens kopen, op voorwaarde dat dit gebeurde via door de overheid gecontroleerde autohandelaars en mét een speciale toestemming. Dat laatste is vanaf 3 januari weggevallen. Cubanen kunnen voortaan vrij auto’s kopen en verkopen via door de overheid gecontroleerde autohandelaars. Veel Cubanen keken dat ook uit naar vandaag om eindelijk een nieuwe blinkende bolide te kunnen aanschaffen. Voor de deur van menig autohandelaar had zich dan ook een lange rij gevormd.

Woekerprijzen
Groot was dan ook de teleurstelling van de Cubanen toen ze de prijzen onder ogen kregen. Zo staat bij garagehouder Sasa in Havanna een Peugeot 4008 te koop voor 239.250 dollar (176.000 euro), waar de catalogusprijs 46.000 dollar is (34.000 euro). Het een en ander is het gevolg van een taksensysteem dat mee is ingevoerd met het decreet dat de vrije autoverkoop regelt. Die belasting laat zich ook voelen op de tweedehandsmarkt. Bij de tweedehandsgarage Cimex kost een Hyundai Sonata uit 2010 zo’n 60.000 dollar (44.000 euro), en een Volkswagen Passat van hetzelfde jaar moet zelfs 67.500 dollar (50.000 euro) kosten. Het ziet er dus naar uit dat het Cubaanse wagenpark voorlopig nog voor een groot deel uit oldtimers zal blijven bestaan.

prijslijstpeugotPrijskaart
Op Cubaforum publiceert Hijo, een Nederlander werkzaam in Havana, een  prijslijstje van de auto’s van de Peugeot garage aan de Via Blanca. Hij concludeert dat je voor de prijs van een nieuwe Peugeot 508 in Cuba, in Europa een nieuwe Bentley kunt kopen.

Nieuw:
– Peugeot 206 van 2013 voor 91.113,00 CUC
– Peugeot Partner TeePee van 2013 voor 145.612,50 CUC
– Peugeot 508 van 2013 voor 263.185,50 CUC
– Geely CK van 2009 voor 26.550,00 CUC
– Hyunday Accent van 2011 voor 45.000,00 CUC
– Kia Picanto 2011 voor 40.854,60 CUC

Tweedehands:
De goedkoopste auto’s op de hele lijst zijn tweedehandse:
– Peugeot 106 van 2003 voor 16.222,95 CUC
– Fiat Uno van 2002 voor 18.000,00 CUC

Linken

'Te koop'

‘Te koop’

* Een reportage uit Havana over dit thema (Engelstalig) van persbureau Reuters
Citaat: ‘Ik verdien 600 peso’s per maand (ongeveer 30 dollar). Dat betekent dat ik in mijn hele leven geen auto kan kopen. Ik zal dood zijn voor ik een auto kan kopen,’ aldus Roberto Gonzáles, taxichauffeur in dienst van de staat, terwijl hij naar zijn Plymouth uit 1950 wandelt. Het gemiddelde inkomen van een arbeider, van wie er vier van de vijf van de 5 miljoen werknemers in Cuba in dienst is van de staat, is 20 dollar. Een Europese diplomaat laat weten: ‘Ik ben stomverbaasd. Met deze prijzen, zullen de Amerikaanse old-timers niet uit het straatbeeld verdwijnen.’  

Ontslagen bij CIMEX vanwege privéreizen buitenland

Het staatsbedrijf CIMEX heeft werknemers ontslagen, die om persoonlijke redenen reizen maakten naar het buitenland, aldus de website van Cubanet. Daarnaast zal dit bekende staatsbedrijf volledig geïntegreerd worden in de business sector van het Cubaanse Ministerie van Defensie, beter bekend als GAESA. (Groep voor Bedrijfskundige Administratie/ Grupo de Administración Empresarial). GAESA is een machtige militaire holding, die veel zakelijke activiteiten ontplooit met buitenlandse valuta en touroperatorbedrijven en onroerend goedketens in de detailhandel bezit. Een schoonzoon van Raúl Castro, kolonel Luis Alberto Rodríguez, is uitvoerend directeur van GAESA. Hij maakt geen deel uit van het Politburo, maar is wel lid van het Centraal Comité van de partij. Hij is getrouwd met de oudste dochter van Raúl, Deborah Castro Espín.

President Raúl Castro en zijn neef en ondernemer Alberto Rodriguez Lopez Callejas

Op 27 april verzond de leiding van CIMEX aan alle leidinggevenden een memo waarin werd vastgesteld dat elke burgermedewerker van deze holding nog slechts toestemming voor een reis naar het buitenland zal krijgen, wanneer er sprake is van humanitaire of gezondheidsredenen. Volgens Cubanet zijn sinds de integratie van dit bedrijf in het Cubaanse legger een aanzienlijk aantal leidinggevenden ontslagen. De hoofdzetel van CIMEX (Comercio Interior, Mercado Exterior) is gevestigd in het oude hotel Rosita de Hornedo in Miramar en was berucht omdat de vrouwen die daar werkzaam waren, werden ingezet werden bij de gewelddadige straatacties van het regime tegen de mensenrechtengroep Damas de Blanco.

Miljardenonderneming
CIMEX is
met een jaarlijks inkomen van meer dan 1 miljard dollar, een conglomeraat van staatsbedrijven, dat uitsluitend met deviezen werkt. De gigantische onderneming leidt banken en scheepvaartondernemingen, houdt de creditcardtransacties in de gaten, controleert de transfer van gelden uit het buitenland die in de miljoenen dollars lopen, bezit  benzinepompen, eethuizen en een disco. Ook houdt CIMEX zich bezig met onroerend goed en beheert het grootste reisagentschap van Cuba. CIMEX bezit meer dan 2.500 kleine zaken, van warenhuizen tot wegrestaurants en benzinepompen.

Bron
* Diario de Cuba