Schuldeisers bieden Cuba ‘aanzienlijke schuldverlichting’

Cuba’s commerciële kredietverschaffers hebben Cuba ‘zeer aanzienlijke schuldverlichting’ aangeboden. Dit voorstel is Cuba eind januari voorgelegd en volgens twee betrokken adviseurs willen de crediteuren duidelijk maken dat bij in gebreke blijven de schuldeisers de druk op Cuba zullen opvoeren.

bodega-2
De Cubaanse vlag versiert de staatswinkel of bodega, waar Cubanen basisproducten kunnen kopen met hun rantsoenboekje dat ze jaarlijks van de overheid ontvangen.

De financiële situatie van het communistisch eiland is de afgelopen maanden verslechterd als gevolg van de groeiende economische crisis in Venezuela, de lagere inkomsten uit grondstoffen en aanverwante exportproducten, de verwoestingen door de orkaan Irma en de verscherping van de zaken- en reisbeperkingen door de Amerikaanse regering onder president Donald Trump. In 2015 sloot Cuba een schuldovereenkomst met de landen die Cuba kredieten verstrekten in het kader van de Club van Parijs. Maar de schulden aan de commerciële crediteuren van de Club van Parijs bleven tot nu toe onbesproken. Dat is ook de reden dat Cuba geen toegang heeft tot de internationale kapitaalmarkten. Rodrigo Olivares-Caminal, coördinator van de crediteurengroep en hoogleraar recht aan de Universiteit Queen Mary van Londen, meldt dat de groep in januari een voorstel deed aan de Cubaanse regering. De crediteurengroep heeft verplichtingen met een nominale waarde van $1,4 miljard aan Cubaanse schulden die uitstaan bij drie fondsen – Stancroft Trust Ltd, Adelante Exotic Debt Fund Ltd en CRF I Ltd – en één commerciële bank.

Minnelijke schikking
‘We proberen het land een nieuwe kans te geven om tot een minnelijke schikking met kredietverschaffers te komen,’ zegt Olivares-Caminal tegen persbureau Reuters. ‘Dit zou hen zeer gunstige voorwaarden opleveren om hun positie op de kapitaalmarkten te verbeteren’. Hoewel de details van het voorstel vertrouwelijk zijn, zou het leiden tot een ‘zeer aanzienlijke schuldverlichting’, aldus Lee Buchheit bij Cleary Gottlieb Steen & Hamilton LLP, een van’s werelds beste herstructureringsadvocaten die vorig jaar door de groep is aangetrokken.

bancometropolitanodivisas_cubaSchuldenlast
‘Cuba onderhandelde eind 2015 met de meeste van zijn bilaterale krediteuren over een genereus aanbod tot schuldverlichting,’ vertelt Buchheit aan Reuters. ‘Het aanbod van de Club van Londen is gebaseerd op deze deal met de landen van de Club van Parijs en is in sommige opzichten voor de Cubanen nog ruimhartiger.’
In 2015 schold een deel van de crediteurlanden waaronder Nederland, 8,5 miljard van de 11,1 miljard dollar aan totale schuld sinds 1986 opgebouwd, kwijt. De terugbetaling van de resterende schuld werd gespreid over 18 jaar en Havana betaalde de eerste twee aflossingen die sindsdien verschuldigd waren. Als onderdeel van het akkoord toonden sommige crediteuren zich bereid om schulden in te ruilen voor aandelen in lokale ontwikkelingsprojecten. Dat was een doorbraak omdat Cuba voor de eerste maal rijke landen met een kapitalistisch systeem toestond te opereren in sectoren als de landbouw en de verwerkingsindustrie. Cuba verschaft geen actuele informatie over de schulden aan het buitenland omdat dit gevoelige informatie betreft die door Washington misbruikt kan worden, aldus Havana.

Bron
* Cuba Creditors Offer ‘Very Significant Relief’ in Debt Proposal, Persbureau, Reuters, 13 februari 2018

Link
* Zie op deze Cubaweblog: Akkoord over 16 miljard dollar Cubaanse schuld, 14 december 2015

Akkoord over 16 miljard dollar Cubaanse schuld

Cuba heeft afgelopen weekend een akkoord bereikt met 15 crediteuren, verenigd in de Club van Parijs. Het land zal 2,6 miljard dollar terugbetalen en een bedrag van 8,5 miljard dollar zal worden kwijtgescholden. Het akkoord  vergemakkelijkt de integratie van Cuba in de internationale betalingsgemeenschap. Het merendeel van de schuldeisers was bereid flexibiliteit te tonen nu de interesse om zaken te doen in Cuba groeit door de binnenlandse economische hervormingen. Cuba is geen lid van de Wereldbank, noch van enige andere multilaterale kredietinstelling.

postkantoor-foto-fidel

Postkantoor in Havana

De onderhandelingen tussen de Club van Parijs – een verband van informele kredietverstrekkers zoals Australië, Oostenrijk, België, Groot-Brittannië, Canada, Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Japan, Nederland, Noorwegen, Rusland, Spanje, Zweden, Zwitserland en de Verenigd Staten – werden geleid door de Franse Minister van Financiën, Sapin. Frankrijk, de grootste crediteur, heeft 4 miljard dollar aan Cuba kwijtgescholden. Cuba zal in ruil daarvoor in termijnen een achterstallige lening ter waarde van 2,6 miljard in een periode van 18 jaar voldoen. Frankrijk krijgt 240 miljoen dollar van de 470 miljoen aan achterstallige rente terugbetaald; de rest zal worden geïnvesteerd in ontwikkelingsprojecten in het land, aldus de Franse minister. Spanje heeft Cuba een schuld van bijna 2 miljard dollar kwijtgescholden.

Tweede op wereldranglijst
Volgens een rapport van de Club van Parijs van maart jl. bedroeg de schuldenlast van Cuba 35 miljard dollar en bezette het land de tweede plaats – na Griekenland met 70 miljard dollar – op de lijst van crediteuren van deze instelling. De schuld werd zo omvangrijk omdat Cuba in 1986 besloot de betalingsverplichtingen aan de Club van Parijs niet langer na te komen.

Link
* Deze Cubaweblog op 28 april 2014: Cuba wil onderhandelen over schuld aan Club van Parijs

Miljardeneis aan Havana is ‘niet realistisch’

Cuba is niet in staat de miljarden te betalen die de VS eisen vanwege de confiscatie van Amerikaanse eigendommen die plaatsvonden nadat Fidel Castro in 1959 aan de macht kwam. Dat zegt Cubaspecialist en econoom Carmelo Mesa-Lago, die daarbij verwijst naar de slechte economische situatie in het land.

VS Pagina Revolucion 17 de abril de 1959, encuentro con Christian Herter, sustituto legal del Secretario de Estado Foster Dulles quien, enfermo de cáncer

De voorpagina van de Cubaanse krant Revolucion van 17 april 1959 meldt de ontmoeting van Fidel Castro met Christian Herter, een hoge functionaris van het Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken. De kop van het artikel luidt: ‘Ik ben niet gekomen om geld te vragen.’

Mesa-Lago, emeritus hoogleraar Economie en Latijns-Amerikaanse Studies aan de Universiteit van Pittsburgh, verwijst naar krantenpublicaties in de VS die spreken over een eis van de zijde van de VS van 7 miljard dollar als vergoeding voor de onteigeningen destijds. Het bedrag van 7 miljard dollar is genoemd door de advocaat Mauricio Tamargo, die zegt dat Havana dit bedrag kan betalen uit de opbrengsten van Cubaanse export. Volgens het jaarboek 2013 van het Cubaans Bureau van de Statistiek (ONEI) bedroeg de opbrengst van de export toen 5,2 miljard dollar. Dat was 12% minder dan in 1989 toen de economische crisis begon door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en het wegvallen van miljardensubsidies uit de Sovjet-Unie. Het tekort op de betalingsbalans werd in 2013 geschat op 9,4 miljard dollar. Daarnaast heeft Havana nog een schuld van 15 miljard aan de landen verbonden met de Club van Parijs. Mesa-Lago wijst erop dat behalve de Amerikaanse eis van 7 miljard dollar als compensatie, de regering van Raúl Castro een eis van 180 miljard dollar op tafel legde vanwege de veroorzaakte economische schade van het Amerikaans embargo.

Spaanse eisen
Ook ruim 500 Spaanse families hebben zich gemeld voor een vergoeding vanwege bezittingen die vanaf 1959 verloren zijn gaan. De 1898 Compañía de Recuperaciones Patrimoniales de Cuba, met zetel in Barcelona, behartigt al jaren de belangen van deze Spanjaarden en eist in ruil 30% van het eventueel herwonnen patrimonium. Een woordvoerder van 1898 Compañía zegt in het verleden geconfronteerd te zijn met een grote dosis scepsis onder de Spanjaarden met voormalige bezittingen in Cuba, maar ‘de ziekte van Fidel Castro en het proces van openheid heeft de hoop op compensaties weer dien groeien.’

Bron
* Diario de Cuba

Cuba wil onderhandelen over schuld aan Club van Parijs

Een delegatie van de Club van Parijs is vorig jaar in het geheim naar Cuba gereisd om met officials van Cubaanse banken te spreken over de miljardenschuld die het land heeft bij dit verband van rijke landen. De bereidheid van Cuba om daarover te spreken hangt samen met de wens van het land sterker te integreren in de globale economie. De Club van Parijs schatte de financiële verplichtingen van Cuba aan de leden van de Club van Parijs in 2012 op 35, 5 miljard dollar

havanapanoramaEerdere onderhandelingen werden in 2000 afgebroken en volgens diplomaten in Havana bleven bepaalde obstakels hervatting van de onderhandelingen in de weg staan. Cuba zou haar crediteurs toegang moeten verschaffen tot de boeken en dat weigert het eiland. De hoogte van de buitenlandse schuld wordt in Cuba als een staatsgeheim gezien. De laatste keer dat Cuba beperkte informatie over buitenlandse schulden publiceerde was in 2010. Een akkoord met de Club van Parijs kan de schulden van Cuba doen slinken en bovendien de reputatie van het land op financiële markten verbeteren. De bereidheid van Havana om nu wel het gesprek met de Club van Parijs aan te gaan, moet gezien worden tegen de achtergrond van de marktgeoriënteerde hervormingen die president Raúl Castro wil doorvoeren en de recent aangenomen wet over de buitenlandse investeringen in Cuba, die miljoenen dollars aan buitenlandse investeringen moet opleveren. Ook de mogelijke afschaffing van de twee bestaande deviezen in het land en de op gang komende gesprekken tussen de Europese Unie en Cuba hebben er mee te maken.

Transparantie ontbreekt
Een diplomaat in Havana merkt op dat Cuba de laatste drie jaar zijn financiële verplichtingen heeft geherstructureerd en is nagekomen. ‘Het negatieve is dat zij denken dat dit voldoende is en dat zij niet begrijpen dat we hun financiële mogelijkheden moeten kennen voor we tot een verdrag kunnen overgaan,’ zegt de diplomaat. In de afgelopen jaren reorganiseerde Cuba zijn schulden met China, de commerciële partners in Japan, Mexico en Rusland en werd een gedeelte van de schuld kwijtgescholden. De Club van Parijs is een informele groep van 19 landen: Oostenrijk, België, Denemarken, Canada, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Japan, Nederland, Noorwegen, Rusland, Spanje, Zweden, Zwitserland en de VS. De Club hanteert daarbij enige soepelheid vergeleken met de condities die het IMF stelt. Cuba zou bijvoorbeeld geïnteresseerd zijn in kwijtschelding van een deel van de schuld, in een lager rentepercentage in ruil voor participatie in Cubaanse staatsbedrijven. ‘Als je kijkt naar de nieuwe wet op de buitenlandse investeringen in Cuba, die dit jaar werd gepubliceerd, maakt deze de mogelijkheid voor regelingen van de bestaande schulden veel gemakkelijker,’ zegt iemand.

pesometcheSchuldomvang twistpunt
De Cubaanse regering meldde in 2010 een ‘actieve’ buitenlandse schuld van 13,6 miljard dollar. De Club van Parijs schat de financiële verplichtingen van Cuba aan de leden in 2012 op 35,5 miljard dollar. Meer dan 20 miljard dollar was nog gebaseerd op roebels en in 2013 schold Rusland 90% van dit bedrag kwijt. Cuba en de Club van Parijs verschillen van mening over de hoogte van de schuld; dat punt dient eerst te worden opgehelderd tijdens gesprekken. Volgens Richard Feinberg van het Brookings Instituut in Washington en auteur van diverse publicaties over de noodzaak voor Cuba te integreren in de internationale financiële gemeenschap, zou een akkoord een aanzienlijk deel van de schulden moeten beslaan. ‘En er blijft natuurlijk het harde punt van het ontbreken van transparantie. Voor de Club van Parijs zal vertrouwen in het vermogen van Cuba terug te betalen, gebaseerd moeten zijn op feitelijke kennis over de huidige betalingsmogelijkheden inclusief kennis over Cuba’s reserves,’ aldus Feinberg.

Bron
* Marc Frank, Reuters, 22 april 2014