Kunnen centristen en revolutionairen samengaan?

Gisteren maakten we kennis met de stroming van het centrisme of derde weg in Cuba, door orthodoxe tegenstanders ook wel de nieuwe contrarevolutie genoemd. In de publicatie Het Centrisme in Cuba: een nieuwe weg naar het kapitalisme. (zie voor pdf onder aan deze pagina) vraagt een van de auteurs, Javier Gómez Sánchez, zich af of de centristen en de revolutionairen zullen kunnen samengaan. Hij hoeft er niet lang over na te denken. Al op de eerste pagina roept hij: Ni en la pelota / Van zijn leven niet.
Javier Gómez Sánchez vraagt zich o.a. af of het nieuwe beleid van president Trump van invloed zal zijn op de meer diplomatieke aanpak van Hillary Clinton en Obama en hoe het afloopt met de neo -contrarevolutionaire aanpak met steun aan journalisten, kunstenaars, cursussen in het buitenland, alternatieve magazines en websites. Hij wil geen onderscheid maken tussen de liberale Amerikaanse zakenman Saladrigas en de conservatieve senator Marco Rubio want ‘beiden willen de Revolutie vermorzelen’.  Hier volgt het betoog van Javier Gómez Sánchez, die ook voorspelt dat de orthodoxe oppositie alsmede de neo-contrarevolutionairen steun uit de VS zullen blijven ontvangen: ‘De pseudorevolutie blijft ingezet worden ten dienste van de neo-contrarevolutie. Alles wat verdeelt, blijft maximaal benut worden.’ En hij roept op de rijen van de revolutionairen te sluiten en een tegenoffensief te beginnen met de opbouw van ‘een revolutionair communicatiefront.’

centrismo

Centrisme ‘Steek je hand naar links uit” ‘Ja, en ik rij naar rechts…’ Cartoon uit de publicatie Het  centrisme in Cuba.

Zelden heeft zich in de geschiedenis zo’n verhitte strijd voorgedaan tussen belangengroepen in de Cubaans-Amerikaanse politiek jegens Cuba. Met de aanwezigheid van meer agressieve politieke krachten in de regering Trump vormde de brief van hoge gepensioneerde militairen aan de president waarin ze hem voorstelden de politiek van de vorige regering voort te zetten, een belangrijke aanwijzing. Op het moment dat hij de in de brief voorgestelde optie voor elkaar kreeg, zou dat kunnen leiden tot ‘een gemeenschappelijk factor die het bewijs vormt dat er geen verschil is in politiek van Democraten en Republikeinen, maar eerder een voortzetting, die als zij zich ontwikkelt, de Obama-Trump doctrine genoemd kon worden, waarin de president van dienst de ‘good cop’ speelt voor een bepaald land (Cuba) en ‘bad cop’ voor andere landen (Venezuela, Syrië).’

Traditionele contrarevolutionairen
De rede die Trump op 16 juni in Miami uitsprak, toont het onvermogen van de regering van Donald Trump om deze buitenlandpolitiek afzonderlijk te ontwikkelen, zelfs niet ten gunste van de imperialistische eigenbelangen van de Verenigde Staten. Het Obama-spel vereiste ontegenzeggelijk politieke en diplomatieke vaardigheden waaraan het Trump en zijn kabinet ontbreekt. Maar bovenal betekent de bruuske wijziging het openbreken van een tijdens de regering van Barack Obama ontstane overeenkomst of ‘contrarevolutionaire consensus’ tussen de traditionele contrarevolutie, vertegenwoordigd door senator Marco Rubio, en de neo-contrarevolutie van de Cubaans-Amerikaanse zakenman Carlos Saladrigas. Op een bijeenkomst onder auspiciën van de Heritage Foundation en Google Ideas 1 maart 2012 in Washington, bereikten beide vertegenwoordigers een akkoord voor een wijziging van strategie jegens Cuba met het idee om internet in te zetten ‘om een in de tijd bevroren eiland te ontdooien’. Het is bekend dat de Amerikaanse regering ieder jaar een post van twintig miljoen dollar voorziet voor gezagsondermijnende projecten in Cuba. Het is ook zeer waarschijnlijk dat er een hoeveelheid geld is die heimelijk wordt besteed aan deze doelen. Deze fondsen worden door de CIA en de fondsorganisatie USAID gebruikt ten gunste van verschillend georiënteerde politieke groeperingen van Cubaanse afkomst. Van oudsher was het grootste deel van deze fondsen in handen van de traditionele contrarevolutie, die daarmee de industrie van het anti-castristen in Miami onderhield door aan de gevestigde politieke maffia economische steun te bieden, electorale voordelen en lobbycapaciteit.

miamiheraldmercenarios

De orthodoxe Cubaanse oppositie, gevoed met dollars en gezien door de bril van het Cubaans regime.

De traditionele dissidentengroeperingen op het eiland, verguisd en geminacht door de Amerikanen, maar desondanks nog aanwezig, profiteerden op vergelijkbare wijze van deze stroom. Het alarmerend verlies van verkiezingsterrein door de Republikeinen in Florida, de welwillende houding tegen de toenadering onder de meerderheid van de Cubaanse emigranten en de druk van de nieuwe richting van de ‘derde weg’ in de Cubaanse zaak dwongen Marco Rubio het akkoord te accepteren. De strategie van het diplomatiek offensief in het Cubaanse socialisme, uitgedacht voor de regering van Obama door Arturo Lopez-Levy en anderen, begint zich te ontwikkelen. Het geld wordt omgeleid van zijn oude naar nieuwe bestemmingen. De voorheen belangrijkste richtingen worden ondergeschikt, want de nieuwe strategie geeft er de voorkeur aan meer in te zetten op de ontwikkeling van de ‘alternatieve’ media op internet, de kweek van ‘opinieleiders’, de ontginning van een politiek middenveld onder de Cubaanse intellectuelen en de vestiging van een niet-communistisch links, dan op voortzetting van de sponsoring van de niet functionerende Cubaanse dissidentengroepen in Miami. Ofschoon deze laatste steun blijven ontvangen, gaan ze een ondergeschikte rol spelen.

De neo-contrarevolutionairen

marco-rubio

Marco Rubio

Men begint het geld aan te wenden voor bijeenkomsten in Europa en de Verenigde Staten, waar de nieuwe spelers van de centrisme-strategie elkaar treffen. Met financiering verschijnen er diverse webpagina’s, terwijl andere bestaande projecten de nieuwe strategie omarmen en er zo een neo-contrarevolutionair communicatienetwerk ontstaat. De oude krachten van Miami hebben het maar te slikken, Maar dan komen er presidentsverkiezingen en de onvrede van de Amerikanen met het bestuur van de Democraten zorgt ervoor dat de Republikeinen, met Trump als president, terugkeren in het Witte Huis. De rode loper strekt zich weer uit voor de politieke fauna van Miami. Met de machtsrelaties uit balans is de noodzaak er nog niet om te zwichten voor enig akkoord. Veelzeggend genoeg publiceerde José Daniel Ferrer, met zijn politieke oppositiegroepering UNPACU deel uitmakend van de aan lager wal geraakte traditionele dissidenten, in de dagen voorafgaand aan de toespraak heel opportunistisch een open brief aan de president waarin hij hem vraagt om een beleidswijziging. Ten slotte lachte en applaudisseerde Marco Rubio mee met de rest achter de tribune van het Teatro Manuel Artime in Miami.

trump-cuba-beleid

Mijn Cuba-beleid

De ‘contrarevolutionaire consensus’ stort in
Laten we eens kijken naar enkele reacties in de mediakringen van de centristen. Elaine Díaz, tijdens de regering van Obama begiftigd met een beurs voor Harvard en met financiering van haar digitale publicatie Periodismo de Barrio: ‘De maatregelen die president Trump vandaag afkondigde zijn pathetisch. (…) De maatregelen die hij vandaag afkondigde zijn niet respectloos jegens de Cubaanse regering, maar jegens de Cubaanse burgers. Ze zijn respectloos tegenover mij’ en ze besloot met: ‘Het kan dat het akkoord met Obama wordt verpest; maar onze waardigheid blijft intact. ‘ Hugo Cancio, eigenaar van het tijdschrift On Cuba die tegenover andere panelleden op de televisie van Miami de diplomatieke en commerciële toenadering tot Cuba verdedigde, evenals de culturele uitwisseling tussen Cuba en de VS waaraan hij met zijn bedrijf Fuego Entertainment deelnam, publiceerde een redactioneel artikel met de titel Un mejor acuerdo ¿Para quién?/Een beter verdrag – Voor wie? Citaat: ‘Toen Donald Trump afgelopen november de verkiezingen won, voelden we allemaal dat daarmee al het werk van vier jaar verraden werd. De spaarzame uitspraken over Cuba van de toenmalige presidentskandidaat waren niet bepaald bemoedigend. Hoe dan ook is de variabele factor Obama beslissend geweest in het proces van normalisering. En deze variabele zou vanaf dat moment buiten de vergelijking blijven.’ Het redactioneel artikel besloot met: ‘Voor wie zal een terugval met Cuba beter zijn? De enige die er baat bij heeft zou het verleden kunnen zijn. En we leven allemaal, Cubanen en Amerikanen, in het heden. Sta ons toe aan de toekomst te werken.’

Cuba Posible

lenier gonzalez-roberto veiga- cuba-posible

Lenier González en Roberto Veiga, oprichters van Cuba Posible, een ‘laboratorium voor ideeën’.

Cuba Posible is een project  voortgekomen uit de stichting Open Society van de Amerikaanse magnaat George Soros, dezelfde stichting die de oprichting van dissidentengroepen in het oude communistische kamp financierde. Cuba Posible werd opgezet door voormalige medewerkers van het tijdschrift Espacio Laical, dezelfde mensen die in 2012, slechts twee weken na het sluiten van het akkoord met Marco Rubio, in Havana een ontmoeting hebben met Carlos Saladrigas, en hetzelfde project dat aan de vooravond van 16 juni haar reorganisatie presenteerde op de bijeenkomst van de Washington Office on Latin America (WOLA), nadat het in de voorgaande dagen als speerpunten had genoemd: ‘Het bewaken van de erfenis van Barack Obama. Ondersteunen van hen die opbouwen’. Verder was te lezen: ‘De president kan zich verplicht voelen om concessies te doen onder druk van het Cubaans-Amerikaanse rechtse kamp uit erkentelijkheid voor de stem van mensen uit deze groep ten gunste van zijn nieuwe wetgeving op het gebied van de gezondheidszorg (…) Trump weet dat hij bondgenoten nodig heeft in het overheersende perspectief van impopulariteit waarbinnen hij zich in eigen kring beweegt.’

Einde bestand?
Meteen na de toespraak publiceerde Cuba Posible een openbare brief gericht tegen de wijziging van politieke strategie. De website Cartas desde Cuba/Brieven uit Cuba van Fernando Ravsberg, dezelfde die ruchtbaarheid gaf aan de grote leugen van de militaire oefening Bastión 2016 als antwoord van de Cubaanse regering op de verkiezing van Donald Trump. (Deze militaire oefening was, aldus de staatsmedia, geen reactie op de uitverkiezing van Trump maar al veel eerder gepland. Redactie)  Ravsberg liet dit artikel kort voor de speech van Trump verschijnen: ‘Betekent dit het einde van het bestand tussen Cuba en de VS?’, waarin hij het volgende zei:  ‘Het is erg cynisch om te herhalen dat er een economische blokkade tegen Cuba kan worden ingesteld die alleen de heersende klasse raakt zonder de gewone Cubaan pijn te doen. De dissidente beweging, die nu feestviert, lijkt niet te begrijpen dat haar isolement juist voortkomt uit haar steun aan Washington tegen haar eigen mensen. Albert Einstein gaf ons het advies ‘Als je andere resultaten wilt, doe dan niet steeds hetzelfde’… Het is begrijpelijk dat de neo-contrarevolutionairen redenen hebben om hun afwijzing van de verandering door Trump duidelijk te maken.

Retrato_de_Fidel_Castro_con_la+inscripcin_Socialismo_o_muerte

‘Socialisme of de dood’

Financiële steun blijft
Maar als het aankomt op uitvoering in de praktijk betekent een verschuiving van centrisme als primaire naar secundaire beleidsstrategie niet dat de steun en financiering ervoor verdwijnt. De sponsoring is vervat in programmatische strategieplannen die niet afhankelijk zijn van de president van dienst, maar van het soort operaties dat de CIA en andere instituten van het geostrategische informatie- en interventieapparaat van de Verenigde Staten besluit te ontwikkelen. De regering van Obama formuleerde haar beleid publiekelijk nadat de CIA jarenlang de mogelijkheden had onderzocht om het gebruik van culturele infiltratie en psychologische oorlogsvoering toe te passen, en niet andersom. De projecten voor ‘alternatieve’ communicatie worden nog steeds gefinancierd. De tegenstelling tussen intellectuele en artistieke kringen enerzijds en de Cubaanse instituten anderzijds wordt nog steeds gestimuleerd. De sabotage van het revolutionaire discours en zijn wetgevende processen wordt nog steeds nagestreefd. Het idee van een sociaaldemocratie als oplossing van onze nationale problemen wordt nog steeds voorgedragen. Het bewerken van studenten en docenten aan de universiteiten, en ook van journalisten, gaat door. Op de sociale netwerken gaan ze door met het opzetten van een geruchtenmachine die het mogelijk maakt opiniematrixen in te voeren. De pseudorevolutie blijft ingezet worden ten dienste van de neo-contrarevolutie. Alles wat verdeelt, blijft maximaal benut worden.

trump-cuba-cubahora

De Amerikaans-Cubaanse relaties

Voortgaan
We twijfelen er niet aan dat we nieuwe ‘anti-Trumpreacties’ zien in de media van de centristen. Zelfs dat die weer gewoon zelf onderdeel van de strategie worden. Het communicatienetwerk van de centristen zal twee redenen hebben om ze te publiceren: Ten eerste een praktische. Als tendens van terreinverlies in het spel van de Amerikaanse politiek.  Ten tweede een publicitaire. Als middel om de sympathie te winnen van de Cubanen die zich zouden kunnen identificeren met die afwijzing. Wat dit tweede aspect betreft zijn wij het aan de revolutionairen, als individuele lezers of als communicatiemedia, organisaties en instituten verschuldigd om duidelijker te zijn dan voorheen. Nu is de allergrootste duidelijkheid meer noodzakelijk dan ooit tevoren. Voortgaan zoals Fidel  Ché beschreef: ‘Helderder dan het water van Varadero.’

Schijn-patriotten

eerste-mei-2017-Daniel-Llorente-seguridad-vlag-Unidos

Eerste Mei 2017: Daniel Llorente wordt afgevoerd na het tonen van de Amerikaanse vlag op het Plein van de Revolutie

Omdat de media van de neo-contrarevolutionairen op grote schaal hetzelfde zullen doen als  ze deden met het voorval van het individu met de Amerikaanse vlag tijdens de Eén 1 Mei-Parade: het gebruiken als werktuig om zich op passende wijze te ‘distantiëren’ van een dergelijk afschuwelijk gebeuren en om ons te verdelen, op basis van hoe wij ermee omgaan. Er is geen rationele manier van sympathiseren met Donald Trump, evenmin als een Cubaanse manier om dat met Marco Rubio te doen. De centristen maakten de afwijzing tot onderdeel van hun agenda en gebruikten hem als camouflage. Ze wilden hiermee goedbedoelende mensen lokken en zelfs revolutionairen. Het is niet uitgesloten dat ze zelfs een geest van zogenaamde ‘Cubaanse saamhorigheid’  voorwenden tegenover de ‘kwaadaardige aard’ van Trump. Ze willen ons bedriegen door zich voor te doen als patriotten, terwijl wij weten dat ze dat niet zijn. Ze proberen ons in te pakken door te beweren dat de echte vijand van de Revolutie, van het Socialisme en van het Cubaanse volk het beleid van Trump is, en niet dat van hun.

embargo-democratie-raul-obama.tombstone- Some believe the embargo will disappear-some sowing the seeds of political change on the island

Waaraan denken zij? Raúl Castro aan het embargo dat gaat verdwijnen en Obama die hoopt op politieke veranderingen op het eiland.

Doel blijft omverwerpen
Wanneer er sprake is van allianties met een buitenlandse macht, bestaat er geen verschil tussen types als Marco Rubio en Carlos Saladrigas. Het gemeenschappelijke kenmerk is hun doel: het omverwerpen van de Revolutie, de herinvoering van het kapitalistisch systeem en Amerikaanse dominantie in Cuba. Daarom moeten de revolutionairen de rijen sluiten. Het centrisme en zijn exponenten zijn en blijven door hun geaardheid onderdeel van de contrarevolutie. Ook moeten wij revolutionairen niet spelenderwijs vervallen tot sufferds die bezig zijn met het ‘kleine leed’ en denken dat degenen die zich drukker maken om de ‘erfenis van Obama’ dan om de Cubaanse soevereiniteit, onze medestanders kunnen zijn. In onze ogen zijn er alleen verschillen tussen hen qua methode, maar in de grond hebben ze geen ideologie of politiek. Beiden willen ze de Revolutie vermorzelen. Op dezelfde manier als de Amerikanen een contrarevolutionair communicatieapparaat hebben opgezet, en dat niet gaan afbreken, zo moeten wij zonder tijd te verliezen doorgaan met de bouw van ons revolutionair communicatiefront, uitstijgen boven de pseudorevolutie, de neo-contrarevolutie benoemen en ons aansluiten bij de nieuwe revolutionairen.

Benoemen om te verbinden
Vergeet nooit dat wat ons bepaalt, precies dat is wat zij niet hebben: onze aard als die van Martí, Guiteras en Fidel. In deze media zullen allerlei zaken kunnen verschijnen, met allerlei intenties, maar dat wat ons wezenlijk onderscheidt is dat wij oog in oog met een nieuwe president van het yankee-imperialisme zeggen wat zij nooit zullen zeggen: Patria o Muerte/ Het Vaderland of de Dood. Con Patria, vivos y vencedores/Met het Vaderland, levend en overwonnenen.

Bron
* Javier Gómez Sánchez op de website La Pupila Insomne, 19 juni 2017
https://lapupilainsomne.wordpress.com/2017/06/19/unirse-centristas-y-revolucionarios-por-javier-gomez-sanchez
PDF
* El Centrismo en Cuba: Otra vuelta de tuerca hacia el capitalismo.  28 juni 2017, website La pupila insomne
Link
* Op de website van Cuba Posible staan diverse reacties over de derde weg of het centrisme, o.a. een reactie op de kritiek van blogger Iroel Sánchez.

Advertenties