Videojournalist Cabrera bedreigd maar vrij

De onafhankelijk journalist Rudy Cabrera – medewerker van de website Cubanet – die zondag in Havana gevangen werd genomen, is gistermiddag om 15 uur vrijgelaten na betaling van een boete. In zijn woning in de wijk Cerro vond zondag een huiszoeking plaats.

journalist-rudy-cabrera

Rudy Cabrera

De moeder van Cabrera zegt dat de politie ’s ochtends om 9 uur bij hun woning aankwam waarna een minutieuze huiszoeking volgde, die duurde tot 1 uur ’s middags. Twee harde schijven, een laptop, printer en een computer werden in beslag genomen. Een vertegenwoordiger van de Staatsveiligheidsdienst die de huiszoeking en aanhouding leidde, gaf als reden voor het optreden ‘de plaatsing van videoreportages op internet.’ Tijdens zijn ondervraging werd Cabrera gewaarschuwd niet de ‘rode lijn’ te overschrijden en werd zijn aanhouding omschreven als ‘de eerste kus van de tijger’.

Videojournalisten
De berichten over arrestaties van onafhankelijke (video) journalisten en de confiscatie van de apparatuur waarmee zij werken, nemen het laatste jaar toe. Vooral hun medewerking aan buitenlandse media in de vorm van de leveranties van videoreportages – o.a.voor Youtube – leidt vaak tot repressief optreden door de veiligheidsdiensten. Enkele dagen geleden kwam Boris González Arenas (medewerker van de website Diario de Cuba) vrij. Hij was gearresteerd omdat hij de uitspraak van een rechtszaak in Pinar del Río wilde bijwonen. Ook medewerkers van Palenque Visión, een persagentschap in Oost-Cuba, worden met regelmaat gehinderd bij hun journalistieke werkzaamheden.

Bron
* Website CiberCuba
Link
* YouTubekanaal van Palenque Visión

De logica van de censuur

Elke dag ben ik weer verbaasd over de censuur in Cuba op internet. Men wekt de indruk dat er willekeurige verboden worden uitgevaardigd of worden opgeheven. Alsof het afhangt van de wijze waarop iemand die ochtend uit bed stapte en voorvoelde waar ditmaal ‘de as van het kwaad’ verborgen zat.

revolico

Al jaren lang vraag ik me af waarom de website Diario de Cuba kon worden geraadpleegd, maar die van Cuba Encuentro niet. Beiden hebben een uitgesproken anti-Castrolijn. Ik heb het nooit hardop gezegd omdat ik de censuur dan op een idee zou kunnen brengen. Nu maakt het niet meer uit want de toegang tot Diario de Cuba is nu ook afgesloten.  Tegelijkertijd is de reclamesite Revolico met advertenties en aanbiedingen vrijgegeven en kan vanaf elke plek in Cuba worden geraadpleegd. Acht jaar was deze Marktplaatsachtige site niet toegankelijk en niemand kende de reden terwijl tegelijkertijd een soortgelijke website gevestigd in Miami, wel in Cuba bezocht kon worden.

Bron
* Fernando Ravsberg, website Cartas desde Cuba, 11 augustus 2016
Zijn artikel telt  40 reacties waaronder die van Alberto Junior Hernandez Morales: ‘Terwijl ongelofelijk veel websites toegankelijk zijn die je uitnodigen om deel uit te maken van ISIS en ongelovigen te doden.’

Noot
* Ondanks 8 jaar censuur van de website Revolico werd deze site het belangrijkste portal voor advertenties, tot nu toe 16 miljoen in totaal. Maandelijks raadplegen 300.000 Cubanen nu Revolico. Vooral advertenties voor onroerend goed, in en verkoop van technologie en huishoudelijke apparaten scoren goed. Revolico maakte deel uit van het wekelijks verspreide Paquete / Pakket, een usb-stick die wekelijks via informele kanalen wordt verspreid met shows, boeken, tijdschriften, films en muziek en zeer geschikt voor Cubanen (de meesten) die thuis niet over internet beschikken maar wel een computerscherm bezitten.

Cuba laat 3500 gevangenen vrij voor bezoek paus

Cuba gaat in de aanloop naar het bezoek van paus Franciscus amnestie verlenen aan 3522 gevangenen. De communistische regering van het land wil het hoofd van de rooms-katholieke kerk gunstig stemmen. In 1978 vond de grootste vrijlatingsronde in de geschiedenis van de Cubaanse revolutie plaats. Toen werden 3600 politieke gevangenen vrijgelaten, die na gesprekken tussen Cuba en de VS de gevangenis verlieten.

CUBA-POPE-VISIT-PREPARATIONSDe Cubaanse staatskrant Granma schrijft dat het om gevangenen gaat die vastzitten voor kleine vergrijpen en die op een lijst staan om volgend jaar te worden vrijgelaten. Onder hen is een aantal buitenlanders. Gevangenen die worden beschuldigd van misdaden tegen de staat blijven voorlopig vastzitten. De partijkrant meldt verder dat geen kwijtschelding zal plaatsvinden voor personen die veroordeeld zijn voor moord, doodslag, geweld, kindermisbruik en illegaal slachten van rundvee. Ook daders van roof met geweld en drugshandel komen niet vrij. De vrijlating wordt in 72 uur uitgevoerd. Bij het bezoek van de vorige paus, Benedictus, in 2012 liet Cuba ook duizenden gevangenen vrij. Toen zei de regering in Havana dat de gedetineerden amnestie kregen om humanitaire redenen. Of graffiti-kunstenaaar Danilo Maldonado die sinds december vorig jaar gevangen zit, ook tot de vrijgelatenen zal behoren is onwaarschijnlijk; hij is weliswaar gevangene van het regime, maar is tot nu toe niet veroordeeld.

Goede banden
Paus Franciscus brengt op 19 september een bezoek aan het eiland. Hij ontmoet dan waarschijnlijk ook Fidel Castro, als de gezondheid van de voormalige leider van Cuba dat toelaat. Het afgelopen jaar zette hij zich in voor het herstel van de diplomatieke relaties tussen Cuba en de Verenigde Staten. Hoewel Cuba een socialistische staat is en officieel geen religie heeft, is een groot deel van de Cubaanse bevolking in naam katholiek. Het is de tweede keer in korte tijd dat de Argentijnse paus Franciscus Zuid-Amerika bezoekt. In juli maakte hij een rondreis door het continent en bezocht hij Ecuador, Bolivia en Paraguay.

Bron
* NOS, 11 september 2015
* Namenlijst-vrijlatingen-Staatsblad-Cuba-11092015.

Link
* Diario de Cuba maakte een presentatie van de 27 belangrijkste politieke gevangenen van Cuba, o.a. met hun foto en een korte beschrijving van hun daden en een landkaart van Cuba met de plaatsen waar zij gevangen worden gehouden. Volgens de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening CCDHRN telt Cuba op dit moment 61 politieke gevangenen.

Díaz-Canel waarschuwt jeugd voor ‘valse consumptiebehoeften’

De Cubaanse vicepresident Miguel Díaz-Canel heeft tijdens een bijeenkomst van de officiële studentenbond Federación Estudiantil Universitaria (FEU) een oproep gedaan om ‘heersende culturele patronen die er bestaan’ ter discussie te stellen. Díaz-Canel benadrukte ook het belang van het ‘stimuleren van plekken van recreatie’ voor de jeugd. De officiële partij- en staatsinstanties hebben steeds meer moeite Cubaanse jongeren te betrekken bij hun activiteiten en het ‘revolutionair bewustzijn’ onder nieuwe generaties levendig te houden.

De vice-president spreekt de studenten toe

De vice-president spreekt de studenten toe

Ook riep Díaz-Canel op de rol van Cubaanse studenten ‘te heroverwegen en te identificeren’ tegen de achtergrond van een proces van globalisering dat vooral wordt gekenmerkt door ‘de toename van banale inhouden en de promotie van valse consumptiebehoeften,’ aldus het staatspersbureau Agencia de Información Nacional (AIN). Volgens dit verslag ‘spraken de studenten uitvoerig over hun eigen rol om dit inadequate consumptiegedrag te wijzigen evenals te zoeken naar alternatieve vormen van recreatie.’ De voorzitter van de FEU, Antonio Darias, riep op ‘de Cubaanse identiteit te verdedigen elk vanuit zijn eigen opleidingsinstituut.’ Ook waarschuwde hij voor culturele breuken tussen de generaties die ‘negatieve gevolgen kunnen voeden’. Alberto Periche van de Universiteit van Holguín, vroeg de wijze van vrijetijdsbesteding te herzien ‘zonder studenten bepaalde vormen van recreatie op te leggen of hen te verplichten bepaalde artistieke manifestaties bij te wonen.’ Tijdens de discussie werd erop gewezen dat andere manieren van recreatie niet slaapverwekkend en vol verboden mogen zijn en dat zaken dienen te worden uitgelegd omdat men anders de betekenis van bepaalde projecten niet begrijpt.

Jongeren in Havana hebben hun eigen hanglekken zoals de befaamde Calle G in de wijk Vedado

Jongeren in Havana hebben hun eigen hangplekken zoals de befaamde Calle G in de wijk Vedado

Liever een hangplek
De Cubaanse autoriteiten maken zich al langer zorgen over het gedrag van de jongere generatie. Hun betrokkenheid bij de officiële jongerenorganisaties van staat en partij wordt openlijk bediscussieerd. Veel jongeren geven de voorkeur aan hun eigen hangplekken en verzamelen zich zoals in Havana in de weekends aan de Calle G. Anderen brengen een groot deel van hun tijd door met het weliswaar illegale maar wijdverspreide El Paquete, het film- en muziekaanbod via usbsticks met vooral buitenlandse tijdschriften, muziekclips, films en clips. De vorige minister van Cultuur, Abel Prieto – adviseur van Raúl Castro – heeft al enige malen tegen El Paquete gewaarschuwd, maar ook laten weten dat een verbod ervan contraproductief is. Maar door de staat gecreeërde alternatieven worden door de meeste jongeren genegeerd. Abel Prieto was tijdens de bijeenkomst van de FEU een van de sprekers evenals de eerste secretaris van de jonge communisten Yuniasky Crespo en de huidige Minister van Cultuur, Julián González.

Bronnen
* Diario de Cuba en Juventud Rebelde
Link
Juventud Rebelde over de FEU-bijeenkomst
*  In dezelfde krant Juventud Rebelde staat een verslag van een ontmoeting van de leiders van de FEU met vertegenwoordigers van ministeries die met onderwijs te maken hebben.

Nieuwe geruchten over toestand Fidel Castro

Juist een jaar nadat Fidel Castro (88) voor het laatst in het publiek verscheen, zijn nieuwe geruchten ontstaan over zijn fysieke gesteldheid. In Havana staat vandaag een persconferentie gepland voor de nationale en internationale pers. Gisteren werd bekend dat een gedeelte van het kerkhof Santa Ifigenia in Santiago de Cuba is afgesloten. Daar zou de graftombe zijn geplaatst waar Fidel wordt begraven. Fidel trad in juli 2006 terug.

Fidel en de kunssstenaar Kcho ontmoetten elkaar op 8 janurai 2014

Fidel en de kunstenaar Kcho ontmoetten elkaar op 8 januari 2014

Hoewel de Cubaanse leider in het afgelopen jaar enkele bevriende buitenlandse leiders ontving, waaronder die van China en Rusland, is hij sinds donderdag 8 januari 2014 niet meer in de openbaarheid verschenen. Toen bezocht hij een expositie in Havana van een bevriend kunstenaar Alexis Leyva Kcho.

Toenadering VS en Cuba
Opvallend was in december de volledige afwezigheid van Fidel Castro bij de verwelkoming van de Cubaanse spionnen, de Cuban Five, die door de VS waren vrijgelaten. Zelfs een foto van een ontmoeting met hem en de Vijf ontbrak. Ook is er geen commentaar van Fidel verschenen over de belangrijke toenadering tussen Cuba en de VS.

Marlon Mendez toont foto's van zijn ontmeting op 8 augstus 2014 met Fidel

Marlon Mendez toont foto’s van zijn ontmoeting op 12 augustus 2014 met Fidel Castro

De laatste schriftelijke bewijzen van zijn leven zijn foto’s van een ontmoeting op 12 augustus 2014 tussen Fidel en een Cubaans gezin. Hun zoon Marlon Méndez Cabrera is een groot bewonderaar van Fidel en draagt dag-in-dag uit het uniform van de voormalige Cubaanse leider.

Graftombe
In Santiago de Cuba is een klein gedeelte vlak bij het monument van José Martí, sinds enkele dagen voor het publiek afgesloten. Daar zou ruimte zijn gemaakt voor de in rose marmer uitgevoerde graftombe van Fidel, aldus de website Diario de Cuba.

Persconferentie
Bij al deze geruchten komt nog de aankondiging van de autoriteiten in Havana dat vandaag een persconferentie zal worden gegeven voor zowel de nationale als de internationale media. Het onderwerp van deze persconferentie is niet genoemd.

Het best bewaarde geheim van Fidel Castro (5)

Ergens in uw boek zegt u: ‘Wat mij verontwaardigd maakt is niet de drugshandel, maar de heftige kritiek waarmee El Commandante de fusillades oplegde. Dat heeft alles van een stalinistische wreedheid.’ Er zijn er die Stalin vooral veroordelen om het uitmoorden van zijn strijdmakkers. Die misdaden tellen het meest voor hen of zijn de meest walgelijke die Stalin heeft begaan. In het geval van degenen die werkelijk betrokken lijken te zijn geweest bij de drugshandel, zoals Antonio de la Guardia, vindt u zijn proces zonder garanties en zijn fusillering schandaliger dan de drugsoperaties die hij heeft uitgevoerd?

De Militaire Rechtbank tijdens het proces Ochoa

De Militaire Rechtbank tijdens het proces Ochoa

Reagan benutte de cocaïne vanuit het Witte Huis om de wettige regering van Nicaragua te bestrijden met terroristische huurlingen in een clandestiene oorlog die het verbod van het Congres van de VS schond. Kunnen een guerrilla of een regering niet hetzelfde te eigener verdediging doen? Ik wijs het niet af en ik accepteer het niet. Wat ik vind is niet van belang. Iedere lezer zal zijn eigen conclusies trekken. Maar wanneer een Latijnsamerikaanse regering van medeplichtigheid aan drugshandel wordt beschuldigd moet men daar op dezelfde manier mee omgaan als met Reagan. Niemand werd veroordeeld en de grote communicatiemedia stonden te juichen als de grote acteur-president de door de CIA georganiseerde en met de door het kartel van Medellín gefinancierde contra’s, die de ziekenhuizen verwoestten en de alfabetiserende adolescenten vermoordden, uitriep tot strijders voor de vrijheid. Evenmin is mijn mening van belang of fusilleren beter of erger is dan drugshandel. Fundamenteel is dat het Wetboek van Strafrecht slechts toestond hen tot 20 jaar gevangenisstraf te veroordelen. En de beschuldiging van ‘delict van drugshandel dat staat voor verraad aan het Vaderland’ was een pervers bedenksel om doodstraffen te rechtvaardigen die al van tevoren waren vastgesteld om redenen die alleen bij Fidel bekend waren. Na zoveel aandringen op respect voor de waarheid en socialistische wettelijkheid liegt Fidel in zijn relaas over de crisis en schendt hij de wetten van de Cubaanse Revolutie.

De geschiedenis zal mij vrijspreken, aldus Fidel Castro in 1953 tijdens een proces dat tegen hem werd aangespannen vanwege de aanval op de Moncadakazerne op 26 juli 1953

‘De geschiedenis zal mij vrijspreken’, aldus Fidel Castro op 16 oktober 1953 tijdens een proces dat tegen hem werd aangespannen vanwege de aanval op de Moncada-kazerne van hetzelfde jaar.

‘De geschiedenis zal Fidel Castro niet vrijspreken voor de fusillades van 1989’, resumeert u in uw boek. Denkt u niet dat historische vrijspraak van Fidel Castro nog grotere struikelblokken heeft dan die fusillades?
Ik vind dat de fusillades van de drugshandel het grootste zwarte gat vormen in de tegenstrijdige autobiografie van Fidel Castro want in die handelwijze werden, denk ik, zijn twee ergste identiteitskenmerken gecombineerd: de absolute machtswellust en de wreedheid. Fidel is onmisbaar voor de geschiedenis van Cuba en Latijns-Amerika. Aan het begin van zijn nationalistische revolutie wapperden de drie banieren van wat nu de beste regeringen van Latijns-Amerika zijn: verdediging van de nationale soevereiniteit, sociale gerechtigheid en Latijns-Amerikaanse integriteit. Cuba vertegenwoordigde lange tijd de waardigheid van Latijns- Amerika. Maar het Cubaanse volk, Fidel en de Revolutie zijn niet altijd hetzelfde geweest. Fidel veranderde het eiland in een natie, maar eigende zich de macht erover toe, en bij het opleggen van zijn absoluut gezag met de rechtvaardiging dat dat noodzakelijk was om de bedreigde nationale soevereiniteit te verdedigen tegen de roofzuchtige vraatzucht van de VS, belemmerde hij de individuele vrijheid en ontwikkeling van een authentiek Cubaans socialistisch project. Op valse wijze deed hij het voorkomen dat de verdediging van de nationale soevereiniteit en het recht op persoonlijke zelfbeschikking niet met elkaar te verenigen zijn. Er kan democratie zonder socialisme zijn, maar geen socialisme zonder democratie.

Arnaldo Ochoa

Arnaldo Ochoa

Bron
* Diario de Cuba, 28 november 2014
Noot
* José Manuel Martín Medem El secreto mejor guardado de Fidel. Los fusilamientos del narcotráfico (Los Libros de la Catarate, Marid 2014)
Las purgas de Fidel / De zuiveringen van Fidel
El líder cubano depuró a quien pretendía hacerle sombra / De Cubaanse leider zuiverde hem weg die in zijn schaduw stond. Dagblad El Pais, 3 augustus 2009

Wat gebeurt er op straat in Havana?

Het dagblad Trouw meldt vandaag dat ‘nergens de reactie op het herstel van de betrekkingen tussen de Verenigde Staten en Cuba zo opgetogen was als op het eiland van de gebroeders Castro zelf’. Maar María Matienzo Puerto, medewerker van de website Diario de Cuba die op 17 december – de dag van Obama’s toespraak – de straat op ging, constateert: ‘Als er al iemand gisteren danste op straat, dan was dat vanwege het feest van de Heilige Lazarus, of Babalú Ayé in de santeriareligie. De mensen op straat wekken niet indruk het gevoel te hebben aan de vooravond van grote veranderingen te staan.‘ Het beeld is kortom nogal divers. Bovendien is het gros van de Cubanen slecht en maar gedeeltelijk geïnformeerd. President Raul Castro sprak met geen woord over de internetafspraken met het Witte Huis en de toespraak van Obama was via de officiële televisiekanalen niet integraal te zien. Hier volgt het verslag van María Matienzo Puerto.

cuentapropista-kappers-met-vlag‘Als de regeringen spionnen uitwisselen, wat betekent dat?,’ zegt een buurman in Alamar. ‘Wat zal het argument nu weer zijn?’. Voor veel Cubanen is de blokkade of embargo niet meer dan een extra argument van de Cubaanse regering om de armoede waaronder de bevolking ruim 50 jaar gebukt gaat en de schuld van de VS hieraan, te accentueren. Voor anderen is het embargo het bewijs ‘hoe slecht de Amerikanen zijn.’ Op sommige plekken in Oud-Havana lijkt de communicatie van de beide presidenten via televisie nog het meest op een vals spelende band want de akoestiek is zeer slecht. Veel mensen begrijpen ook niet precies wat er gebeurt. Dat maakt een jongeman duidelijk die in de deur van een winkel staat, taxi’s roept en sigaren verkoopt: ‘Wat gebeurt er verdomme? Ik snap er niets van’. Om één uur laten de officiële televisiekanalen van Cuba nog een documentaire zien over de resultaten van de suikeroogst terwijl Telesur de toespraak van Obama wel volledig uitzendt. (Telesur is een televisiezender opgezet door de landen van de ALBA-groep, een initiatief van de overleden Venezolaanse president Hugo Chávez).

In Camaguey gingen vrouwen met foto's van de Cuban Five de straat op

In Camaguey gingen vrouwen met foto’s van de Cuban Five de straat op

Veel vragen
‘Betekent dit nu dat er meer voedsel komt? Kunnen we naar de VS reizen? Is er dan nu volop internet?’, vraagt een vriendin mij die het ook niet begrijpt en belt omdat ze denkt dat ik beter geïnformeerd zal zijn. Een ander stuurt me een ironisch getint sms-bericht: ‘Wij zijn gered. Nu kopen de VS al onze tabak en nikkel’. De enige spontane uiting is een met kinderlijk letters getekend bord aan de ingang van een lagere school in de straat Teniente Rey in Havana. Ook in de wijk Reparto Eléctrico, noch in La Víbora, noch in Vedado gebeurt niks. ‘Ik weet niet waar het vuur van de revolutie is gebleven’, zegt een oudje dat kranten verkoopt. ‘Ja, er is veel politie op straat die de identiteitsbewijzen vraagt van zwarten op straat en lanterfanters’, en ze wijst naar de overkant van straat Obispo waar de politie enkele Cubanen aanhoudt omdat zij geld vragen aan buitenlanders. Op de hoek van de bioscoop Yara loopt een cameraploeg van Telesur en vraagt – aan hen die dat willen – hoe ze denken over ‘de teruggave van de drie’, zonder te zeggen welke drie ze bedoelen. ‘Tot nu toe ontbreekt elke politieke opwinding. Nergens wordt geschreeuwd:  ‘Ze hebben hen ons teruggegeven, want ze moesten hen aan ons teruggeven’, zoals de leus luidde toen Fidel Castro nog aan de leiding van het land stond,’ aldus een voorbijganger die meer van politiek lijkt te begrijpen.

Weer als vanouds
Om half 5 ’s middags passeert een stoet geblindeerde wagens Pabellón Cuba met daarin de teruggekeerde spionnen uit de VS. ‘Kijk, ze reizen met Bluetooth’, roept een jongere onder de voorbijgangers. ‘Het enige dat ze me niet moeten afnemen is de Cuban Adjustment Act**  Ik stap in een boot en vertrek morgen,’ roept een ander die zich uit nieuwsgierigheid bij de rest heeft gevoegd. ‘Ik ben blij, meisje’, zegt een vrouw die zegt te weten wat het betekent ‘als moeder kinderen in de gevangenis te hebben. Maar ik ben ook blij voor de Amerikaan die meer moet hebben doorstaan hier dan de onzen daar in de Amerikaanse gevangenis’. Na enige tijd is deze buurt weer net als voorheen: een goedkope aanbieding, hopen op een bus, de rij voor de ijszaak Coppelia en een verlaten gebouw van de provinciale PCC, de communistische partij. Misschien dat men op de computeropleiding Universidad de Ciencias Informáticas (UCI) veel gejuicht heeft, maar om vier uur ’s middags heeft men hier in de straten niet de dagorder gegeven om de straat op te gaan en feest te vieren.

Bron
* María Matienzo Puerto, medewerker van de website Diario de Cuba

EEn anti-tankwapen in Havana tijdens de Cubacrisis van 1961

Een anti-tankwapen in Havana tijdens de Cubacrisis van 1961

Linken
* Opinie-artikel van Anna van den Breemer en Chris Rutenfrans in de Volkskrant (18 december 2014) ‘Dit is een overwinning voor alle regeringen die zich schuldig maken aan onderdrukking’.
NOS: De VS en Cuba 50 jaar slechte buren
NRC: Cuba vraagt Nederlandse bedrijven om investeringen, 19 december 2014
BNR-Nieuws: Nederlandse ambassadeur Braakhuis in Havana: Nederland behoudt vooralsnog sterke handelspositie in Cuba, 19 december 2014 
* Elsevier-redacteur Liesbeth Wytzes: Cuba, een vreemd restant van de Koude Oorlog, 18 december 2014
* BBC World over de tegenstellingen onder de Cubaanse-Amerikanen in de VS

Noot
** Cuban Adjustment Act: in 1966 vaardigde de VS deze wet uit, legaliseerde alle Cubaanse immigranten van het eerste uur en garandeert elke illegale Cubaanse immigrant in de VS een verblijfsvergunning.