Cubaanse artsen werkzaam in Amerikaans behandelcentrum

Sinds gisteren werken Cubaanse artsen in Liberia die de ebola-epidemie bestrijden, in een behandelcentrum van de Noord-Amerikaanse instelling USAID oftewel de Agencia de Estados Unidos para el Desarrollo Internacional. De ebolaramp leidt tot opvallende vormen van samenwerking. Standaard wordt deze Amerikaanse organisatie door de Cubaanse overheid omschreven als hoofdrolspeler in ‘de contrarevolutie tegen de jeugd’ en ‘stimulator van antiregeringsactivisme in Cuba’.

Cubaanse artsen werkzaam in een ziekenhuis in Monrovia, rechts een logo van USAID. (CUBASÍ)

Cubaanse artsen tijdens de plechtigheid met achter het logo van USAID

Het behandelcentrum ligt in Oost- Monrovia en werd vrijdag door de president van Liberia Ellen Johnson Sirleaf geopend. De aanwezigheid van Cubanen werd gemeld op officiële websites zoals Cubadebate en CubaSí. Zij publiceerden ook diverse foto’s met de gezondheidswerkers uit Cuba en het logo van USAID aan de wanden van het behandelcentrum. ebola-cubana-en-inauguración-de-hospital-antiébola-en-Liberia-31102014Het gaat om een van de grootste behandelcentra in Liberia waar 200 tot 300 patiënten kunnen worden behandeld. Bij de opening waren ook Amerikaanse functionarissen en vertegenwoordigers van de VN alsmede de genoemde Cubanen aanwezig. Op de officiële website Cubadebate worden diverse internationale hulporganisaties genoemd, maar niet de USAID. Een lezer Migue merkt in een reactie nog wel op: ‘Houden jullie van USAID?’

Bronnen
* CubaSi, Cubadebate

Ebolaconferentie in Havana: ‘De plicht roept’

Vandaag begint in Havana de speciale conferentie van de Alba-landen over de bestrijding van het ebolavirus. Bij zijn aankomst in Havana gisteren roemde de Venezolaanse president Maduro de inspanningen van Cuba in de strijd tegen ebola. Hij zei: ‘Cuba staat altijd in de voorhoede van het humanisme, de solidariteit en de diepgewortelde steun aan de volken van de wereld.’ Eerder had de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, Cuba al ten voorbeeld gesteld aan de wereld vanwege de inzet bij de ebolabestrijding.

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Maduro gisteren bij zijn aankomst in Havana

Kerry onderstreepte dat Cuba ‘een land met nog geen 11 miljoen inwoners 165 gezondheidsmedewerkers stuurt en van plan is nog 300 mensen meer naar West-Afrika te sturen ter bestrijding van deze ziekte.’ De Cubaanse oud-leider Fidel Castro heeft de Verenigde Staten de hulp van zijn land aangeboden in de strijd tegen ebola. Dat meldde zaterdag het Cubaanse dagblad Granma, de officiële krant van de Communistische Partij. In een brief die Granma heeft gepubliceerd, schrijft de 88-jarige Castro dat ‘wij graag samenwerken met het Amerikaanse personeel aan deze taak’. Cuba wil bijna 300 man medisch personeel naar West-Afrika sturen. Sinds begin van de maand zijn er al 165 Cubaanse gezondheidszorgmedewerkers in Sierra Leone.

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Partijkrant Granma van vandaag kondigt conferentie aan

Link
* Engelstalige tekst Fidel Castro, 18 oktober 2014 getiteld De plicht roept

Bronnen
* 14ymedio en Cubadebate

Noot
* De ALBA (Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestra América – De Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van ons Amerika) is een samenwerkingsverband van negen Latijns-Amerikaanse landen, destijds o.a. opgericht op initiatief van de Venezolaanse president Hugo Chávez. De landen zijn Venezuela, Cuba, Bolivia, Nicaragua, Dominica, Antigua y Barbados, Ecuador, San Vicente en de Grenadines, San Cristóbal en Nieves plus Santa Lucía. Haití neemt als ‘permanente uitgenodigde’ ook aan de conferentie deel.

Solidariteit of propaganda?

Bernardo Álvarez, voorzitter van de ALBA – het samenwerkingsverband van landen als Venezuela, Cuba, Ecuador en Bolivia – noemt de beslissing van Cuba om 165 artsen in te zetten in de strijd tegen ebola in Sierra Leone ‘heldhaftig’. En VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon dankte Cuba voor de snelle reactie van het land op zijn oproep tot hulp. Ook de Cubaanse staatsmedia staan vol lof en waardering voor het initiatief. De digitale nieuwskrant 14ymedio laat een ander geluid horen klinken. Onafhankelijk publicist Fernando Dámaso, historicus en oud-televisiemaker, wijst op het grote zwijgen binnen Cuba over de snelle achteruitgang in de gezondheidszorg. Daar ontbreekt ‘een snelle reactie’, aldus Dámaso.

ebola-symptomenIk zou blij geweest moeten zijn over de snelle reactie van de Cubaanse regering toen de Wereld-gezondheidsorganisatie WHO en de secretaris-generaal van de VN een oproep deden, de strijd tegen ebola te ondersteunen. Maar ik kan het niet als ik zie hoe de situatie in onze ziekenhuizen verslechtert: het gebrek aan hygiëne, de armoedige verzorging meestal door studenten omdat artsen ontbreken, het gebrek aan medicijnen en andere problemen. Ik heb het natuurlijk over de gemiddelde ziekenhuizen waar de gewone Cubaan zorg krijgt. Niet over de ziekenhuizen waarin de leiders en illustere gasten worden verzorgd die hun behandeling in dollars (het equivalent van de CUC) betalen.

Gratis publiciteit
Een zelfde snelle reactie zou ook gepast zijn om de ernstige problemen op te lossen waarmee onze gezondheidszorg al jarenlang kamp. Het is kwalijk alle problemen van de wereld te willen oplossen, zonder zich druk te maken over die in het eigen land. Het lijkt wel een goede investering want de snelle reactie van Cuba leverde veel gratis publiciteit en propaganda op. Niemand die spreekt en schrijft over het prachtig gezondheidssysteem in Cuba, laat zichzelf noch zijn familieleden, behandelen in een gemiddeld Cubaans ziekenhuis. En zeker, heel veel belangrijke Cubaanse persoonlijkheden laten zich behandelen in andere landen, zelfs in het land van ‘de vijand.’

De Cubaanse Minister van Gezondheid, Roberto Morales en de directeur-generaal van de WHO, Margaret Chan

De Cubaanse Minister van Gezondheid, Roberto Morales en de directeur-generaal van de WHO, Margaret Chan vrijdag tijdens de persconferentie

Inkomsten
Tijdens de persconferentie in Genève, sprak de Cubaanse Minister van Gezondheidszorg, Morales natuurlijk ook over de verworvenheden, en herhaalde opnieuw hoeveel Cubanen deelnamen en deelnemen in projecten in andere landen. Hij sprak over de duizenden medewerkers zonder duidelijk te maken hoeveel miljoenen dollars Cuba in ruil voor deze dienstverlening krijgt. Het is zelfs op dit moment een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het land.* Hij zei ook niet dat het grootste deel van de inkomsten niet naar artsen, verplegers of andere medewerkers gaat, maar naar de Cubaanse staat. Tijdens deze conferentie zei de minister ook dat de revolutie niet de ontwikkeling van een eigen gezondheidssysteem heeft afgewacht om hulp te bieden aan andere volken. Hij vergat erbij te zeggen dat Cuba in 1959 al bovenaan de lijst van landen stond – in Latijns Amerika maar ook binnen de Ibero-amerikaanse wereld – als het ging om de kwaliteit van de gezondheidszorg. Men hoeft slechts de officiële statistieken van de internationale organisaties uit die tijd te raadplegen. Ik trek de conclusie dat er hier meer sprake is van propaganda dan van solidariteit.

Bron:
* De in Havana woonachtige publicist Fernando Dámaso publiceerde bijgaand artikel in de digitale nieuwskrant 14ymedio op 14 september 2014 en eerder op zijn weblog Mermelade. Link
* Weblog van Fernando Dámaso
Noot

* De meeste Cubaanse artsen en verplegers werken in Venezuela en Brazilië. Volgens Diario de Caracas zouden 11.157 artsen in het kader van het samenwerkingsprogramma tussen Brazilië en Cuba werkzaam zijn. De Cubanen ontvangen hiervoor in ruil 700 miljoen dollar per jaar, aldus berekeningen van The Economist. Het aantal Cubaanse artsen dat in Venezuela werkzaam is, wordt geheim gehouden, maar wordt geschat op 30 tot 40.000 personen. Venezuela zou Cuba daarvoor in de afgelopen 10 jaar 13,5 miljard dollar hebben betaald. Dat zou betekenen dat Venezuela per Cubaanse arts 135.800 dollar per jaar betaalt, dat is 27 maal het gemiddelde salaris van de Venezolaanse arts.
Bron: Diario de Caracas, 15 september 2014

Ziekenhuis Maternidad Obrera in Havana

Ziekenhuis Maternidad Obrera in Havana

* De Cubaanse gezondheidszorg kon in 1959 – toen de revolutie van Castro begon – de vergelijking met andere landen in Latijns-Amerika met gemak doorstaan. Cuba stond op de elfde plaats van de wereldranglijst van artsen per 1.000 inwoners. In Latijns-Amerika waren alleen Brazilië en Uruguay hoger geplaatst. Als er al verschillen waren dan golden die niet de hoofdstad Havana en de provincies: Matanzas had meer artsen dan Zweden, Las Villas en Camagüey hadden er meer dan Chili of Venezuela. Veel medici werkten in loondienst bij zogeheten mutualiteiten of ziekenfondsen verbonden met de Cubaanse vakbeweging of opgericht door Spaanse immigranten. Het 1.300 bedden tellende Galixto Garcia Hospital in Havana bood alle behandelingen aan voor lagere inkomens tegen een betaling van 2 dollar 50 per maand en zwangere arbeidersvrouwen konden voor 1959 ook al gratis bevallen in het nu nog bestaande Maternidad Obrera-hospitaal in Havana. Het is de grote verdienste van de revolutie én Fidel Castro geweest dat de medische zorg ook werd gevestigd in de meest afgelegen gebieden en vaak ook de armste streken van het land. Bron: Leuchtfeuer in der Karibik door Sam Dolgoff

Cuba stuurt 165 medici naar ebola-landen

Cuba zal 165 medici naar West-Afrika sturen ter bestrijding van het ebolavirus. Dat heeft de Cubaanse minister van Gezondheid, Roberto Morales Ojeda, vandaag meegedeeld aan de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in Genève.

kaartje-ebolaAlgemeen directrice Margaret Chan van de WHO zei dat in de drie zwaarst getroffen landen het aantal gevallen vlugger stijgt dan het vermogen om hen te behandelen.

Grootste
De beloofde hulp uit Cuba is tot nu toe het grootste contingent hulpverleners dat is toegezegd. Ze hoopt dan ook dat het Cubaanse engagement andere landen ertoe zal bewegen om meer vakmensen naar West-Afrika te sturen. “Geld en materiaal zijn belangrijk, maar zullen de ebola-epidemie echter niet stoppen”, zei ze.

Bijna 5000 infecties

De Cubaanse hulp zal zich concentreren op Sierra Leone. Momenteel zijn volgens Chan circa 170 buitenlandse artsen en experten in de bijzonder zwaar getroffen landen Guinee, Liberia en Sierra Leone actief. Het aantal eboladoden in West-Afrika is naar meer dan 2.400 gestegen. Inmiddels zijn in totaal 4.784 infecties geregistreerd, zei Chan.

Bron
* Belga

Cubaanse artsen ook actief in ebolagebieden

Ruim 40 Cubaanse artsen en paramedisch personeel zijn werkzaam in gebieden in West-Afrika waar het ebolavirus voorkomt. Niemand van hen werd tot nu toe besmet. De Cubaanse media informeren wel over de ontwikkeling van de ebola-epidemie, maar zwijgen over de situatie van de eigen landgenoten in Afrika.

Controle bij de grens met Nigeria

Controle bij de grens met Nigeria

De website CaféFuerte probeerde in contact te komen met leden van de internationale brigades uit Cuba, maar niemand wilde spreken. Een groep van 27 gezondheidswerkers uit Cuba werken op dit moment in Sierra Leone. Dit land is het meest getroffen door de ebola sinds deze besmetting in de jaren zeventig werd ontdekt. Minstens 574 personen werden ziek en 252 zijn er overleden, aldus officiële cijfers afkomstig van controle- en preventie-instituten in de VS. President Ernest Bai Koroma riep vorige week de noodtoestand uit en droeg militairen op de quarantaine van de zieken op zich te nemen. Ook in Guinee waar 472 besmettingen en 346 doden werden gemeld, werkt een contingent van 15 personen. In Liberia waar 391 ziektegevallen en 227 overledenen werden gemeld, zijn geen Cubaanse artsen werkzaam. De Cubaanse pers informeert wel over de gevolgen van de epidemie op wereldschaal, maar schenkt geen aandacht aan de situatie van de Cubaanse artsen in Afrikaanse landen.

coverkrant-ebolaEbola
Ebola is een zeldzame maar ernstige infectieziekte die in Afrika voorkomt en gepaard gaat met bloedingen in het lichaam. De ziekte heet officieel ebola hemorragische koorts. Deze wordt veroorzaakt door een virus (filovirus). De ziekte is alleen besmettelijk via direct lichamelijk contact met een patiënt of door het slachten en opeten van een ziek dier. Eenmaal besmet is er een grote kans op overlijden. In Afrika overlijdt meer dan de helft van de patiënten. Tot nu toe bestaat er geen medicijn.

Bron
* Website Cafefuerte