Universele mensenrechten zijn geen ‘concessies aan de vijand’

De Cubaanse regimecriticus Eliecer Ávila van de beweging Somos+ reageerde op de goedkeuring vorige week door de buitenlandcommissie van het Europees Parlement van het akkoord dat Cuba en de EU eind 2016 sloten. Die goedkeuring ging gepaard met een resolutie waarin erbij Cuba op werd aangedrongen de internationale verdragen van de mensenrechten te respecteren. Ávila las diverse reacties op internationale websites afkomstig van verdedigers van de Cubaanse regering die spraken over ‘bemoeienis van buitenaf’. Hier volgt zijn enigszins ingekorte reactie.

eliecer-avila-2015

Eliecer Avila

De critici wijzen er dan op, aldus Ávila dat in veel van de landen van de EU ook schendingen plaatsvinden van de mensenrechten. En men wijst op de manipulatie en de politisering van de situatie rond Cuba om het beeld van het land en de Revolutie naar beneden te halen. Gewezen wordt dan op het ‘buitenlands belang’ van de mensenrechten in Cuba. De belangstelling ervoor wordt afgedaan als iets onlogisch, irrationeel, ingegeven door kwaadwillenden en erwordt erop gewezen ‘dat de mensen van hier’ geen belang hechten aan dit thema.

Mensenrechten en vleestekort
Ávila: ’Vooral dat laatste is werkelijk verontrustend. Het is waar dat de grote meerderheid van de mensen in Cuba hun tekorten en dagelijkse problemen niet koppelen aan het gebrek aan burger- en politieke rechten. Het is ook waar dat velen niet zien wat de vrijheid van meningsuiting, vergadering, vereniging en de persvrijheid te maken hebben met de prijs van bananen, het tekort aan vlees of gebrek aan stadsvervoer’. En hij wijst op de ontwikkeling zoals die zich voordeed in de welvarendste landen op de wereld en waar (‘of men het nu leuk vindt of niet’) Europese landen en de VS toebehoren en waar de modernisering sterk gekoppeld was aan de invalshoek van de mensenrechten. Ávila meent dat nieuwe generaties met belangrijke standaarden als welvaart, tolerantie, efficiëntie en vrede worden opgevoed, ook ingegeven door verschrikkelijke experimenten die in de moderne geschiedenis plaatsvonden en die verbonden waren met extremisme en totalitarisme. Eliecer Ávila bezocht zelf in het buitenland congressen, parlementen en regeringen van ontwikkelde landen en zag ‘de constante stroom van bezoekende scholieren die over de meest uiteenlopende maatschappelijke thema’s het woord voerden met hun volksvertegenwoordigers.’ (…) ‘Ieder mensenrecht, vorm gekregen in de sublieme Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en allerlei instrumenten die deze vervolmaken en actualiseren (rechten van het kind, de aarde, internet) zijn bondgenoten en onmisbare elementen om een rechtvaardige en duurzame samenleving op te bouwen,’ aldus Ávila.

Argwaan
‘Wie deze zaak met argwaan en vanuit het defensief beziet, veroorzaakt ernstige schade, negeert ontelbare schendingen, houdt werkelijke problemen verborgen en, wat nog erger is, voedt de burgers niet op voor een plaats in een gezonde samenleving en met het perspectief op de toekomst, zowel voor de relaties binnen Cuba, als voor die met de wereld. Wie zegt, of beter gezegd schreeuwt dat wij ‘nooit onze principes zullen verloochenen’ ook als dat gaat om het principieel schenden van de mensenrechten, pleegt een daad van masochisme tegen de mensheid.’

capitoolinverbouwing

Het Capitool in Havana

De vijand
De totalitaire roep en het vastklampen aan de macht door deze regering, is en waren nooit een principe van de Cubaanse natie. Het ‘meest ontwikkelde land van de wereld’ (omschrijving van Cuba door Fidel Castro, redactie) kan zich niet de luxe permitteren te beweren dat het organiseren van vrije en pluriforme verkiezingen, het niet opsluiten van hen die anders denken of de vrijheid om journalistiek te bedrijven ‘concessies aan de vijand’ zijn. Daarmee zou zij erkennen dat de vijand degene is die een plan heeft om onze materiële en spirituele noden op te lossen en niet wij zelf.

Belang
‘Het is een schande voor het land dat de VS en de Europese Unie onze regering dat vragen dat logischerwijs door de bevolking gevraagd zou moeten worden, vertegenwoordigd door zijn beste intellectuelen, vakbonden, studentengroepen, politieke bewegingen en elke Cubaan of Cubaanse op persoonlijke titel. Wij moeten ons niet afvragen waarom de VS en de Europese Unie niet ophouden met het stellen van vragen over mensenrechten maar waar deze mensenrechten voor dienen, waarom ze niet worden gerespecteerd en wie er belang bij hebben dat ze niet worden gehandhaafd,’ aldus Ávila.

Bron
* Eliécer Ávila op de website 14ymedio, 22 juni 2017 met ongeveer 60 reacties.

Advertenties

Website met anticensuurtips geblokkeerd

De website van de Cubaanse groepering Movimiento Somos+ is sinds enige tijd niet meer bereikbaar via Cubaanse servers. De pagina is toegevoegd aan de pagina’s die al werden gecensureerd op de wifi-plekken in het land en via het wifi van het telecommunicatiebedrijf van de staat Etecsa. Somos+ verspreidt wekelijks een e-mailnieuwsbrief, o.a. met tips om de censuur te ontduiken.

somos-plus-website

De website van Somos+

De leider van Somos+ denkt dat de maatregel is getroffen omdat het portal steeds meer invloed kreeg op jeugdige Cubanen. Volgens Eliécer Ávila houdt de Cubaanse regering nauwkeurig bij welke pagina’s vaak worden bezocht. ‘Ze hebben gewoon ontdekt dat de site een bedreiging is voor het monolithische betoog van het regime,’ zegt hij tegen de nieuwssite 14ymedio. Ávila wijst o.a. op de informatie op de site over hoe de censuur van websites kan worden omzeild. Sinds enkele maanden ‘beschikken we over een wekelijks verschijnende e-mail bulletin.’ De afgelopen maanden zijn leden van Somos+ regelmatig gearresteerd, werden woningen binnengevallen waar men bijeen kwam en vond een huiszoeking plaats in de woning van Ávila, vanwege een vermeende ‘illegale economische activiteit’.

internet-cubaanse-muis-raul-garrinchaCuba en China
De Cubaanse overheid censureert tientallen kritische websites, blogs en discussiefora die sociaal-politieke thema’s behandelen. Dit geldt o.a. voor de site 14ymedio en nieuwsportals als Cubanet, Diario de Cuba en Martí Noticias. Tot vorig jaar werd ook de populaire website Revolico (een Cubaanse Marktplaats) door Cubaanse servers geblokkeerd, maar deze website is weer toegankelijk. Het Cubaans censuursysteem is een kopie van de controlesoftware die China gebruikt. Cubaanse computerfreaks proberen door het gebruik van anonieme proxies (VPN) en andere software zoals een Android-app, Psiphon en het systeem Tor deze censuur te ontduiken. In een recent onderzoek van Freedom House werden 66 landen genoemd waar vrije toegang van het internet niet was gegarandeerd; Cuba staat bij de 10 landen waar de toestand het ergste is, o.a. met Noord-Korea. Ook het sms-verkeer in Cuba wordt gecensureerd op basis van bepaalde ‘verdachte termen en woorden’. Onder de geblokkeerde termen is Somos+.

Bron
* Website 14ymedio, 16 mei 2017

Link
* Pagina Facebook Somos+

Geen plaats voor ‘vijanden van de Revolutie’ in Cubaanse filmbond

De voorzitter van de Cubaanse filmbond ICAIC, Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos, heeft naar aanleiding van een bijeenkomst van kritische cineasten vorige week zaterdag, verklaard dat er binnen de organisatie ‘geen ruimte is voor de vijanden van de Revolutie.’

icaic-hoofdkantoor-havana

Het kantoor van de filmbond ICAIC

‘Het uitgangspunt in het debat dat wij hebben verdedigd is, was en zal ondubbelzinnig revolutionair zijn,’ aldus de verklaring. ‘Wij werken, samen met andere organisaties en instituten van de Staat om oplossingen te vinden voor de problemen van de audiovisuele kunst, vanuit een antikoloniaal, anti-imperialistisch en socialistisch perspectief.’ De verklaring verschijnt enkele dagen nadat activisten als Eliécer Ávila door functionarissen van ICAIC werden gedwongen de bijeenkomst van filmmakers te verlaten. De cineasten bespraken daar o.a. de tekst van een solidariteitsverklaring voor de gecensureerde theaterdirecteur Juan Carlos Cremata. Ook werd tijdens deze bijeenkomst gesproken over censuur en zelfcensuur.

Huurlingen
‘Vorige week zaterdag 28 november verwierpen wij de aanwezigheid van verschillende huurlingen in het cultureel centrum Centro Cultural Fresa y Chocolate van de ICAIC, waar een bijeenkomst van cineasten plaatsvond in samenwerking met hun organisatie. Geen enkele organisator van deze samenkomst van cineasten had hen (de huurlingen c.q. mensenrechtenactivisten) uitgenodigd en hun aanwezigheid vormde een provocatie en een opzetje om deze ruimte te gebruiken als platform voor proselitisme en legitimatie,’ aldus de verklaring die onderstreept dat ICAIC ‘consequent de cultuurpolitiek van de Revolutie zal voortzetten’.

logouneac2011-50jaarSteun van Kunstenbond UNEAC
De voorzitter van de officiële kunstenbond UNEAC, Miguel Barnet, reageerde met verontwaardiging op de incidenten die in het gebouw van Fresa y Chocolate plaatsvonden, toen ‘huurlingen binnendrongen in een culturele ruimte van revolutionaire kunstenaars’. (…) ‘Wij mogen niet accepteren dat de contrarevolutie zich mengt met onze kunstenaars in een ruimte van vrijheid en dialoog, gebaseerd op de culturele politiek van de Revolutie, vanaf Las palabras a los intelectuales/De woorden aan de intellectuelen,’ aldus Barnet.*

Bron
* Diario de Cuba

Noot

* Las Palabras a los Intelectuales / Woorden aan de Intellectuelen
Op 16, 23 en 30 juni 1961 werden drie bijeenkomsten georganiseerd van Cubaanse kunstenaars met de Cubaanse leider Fidel Castro. Hij gaf daarbij aan hoe vrij de Cubaanse kunst zou zijn met de woorden Dentro de la Revolución todo y contra la Revolución nada of Binnen de Revolutie alles en tegen de Revolutie niets.

Cubaanse filmmakers willen af van censuur

Een groep cineasten met de naam G-20 heeft zaterdag jl. een tekst aangenomen waarin steun wordt uitgesproken voor collega-filmmaker en dramaturg Juan Carlos Cremata. In de brief wordt de censuur op zijn werk bekritiseerd evenals de campagne die overheidsinstellingen zoals de officiële kunstenaarsbond Instituto Cubano de Arte e Industrias Cinematográficas (ICAIC), tegen hem voeren.

Juan-Carlos-Cremata-27112015

Juan Carlos Cremata tijdens de bijeenkomst van de groep cineasten G20 zaterdag j.l. Zijn T-shirt draagt het woord Gecensureerd

Aan het einde van de bijeenkomst deed zich een incident voor toen een vertegenwoordiger van de officiële cineastenorganisatie (ICAIC) voorstelde een van de aanwezigen, de dissidente activist Eliécer Ávila*, uit de zaal te verwijderen. De directeur van de filmbond ICAIC, Roberto Smith, en een collega-functionaris Ramón Samad wilden Ávila verwijderen omdat hij ‘een contrarevolutionair’ zou zijn. Verschillende filmmakers bepleitten zijn aanwezigheid omdat de bijeenkomst ‘open voor publiek’ was, maar Samad antwoordde: ‘Ja, maar niet voor contrarevolutionairen.’ Een van de inleiders op de bijeenkomst Enrique Colina, die gesproken had over Censuur en de demonen, zei dat niemand het recht had aanwezigen te verwijderen ‘zeker niet op een moment als dit.’ Smith had eerder een tekst van papier voorgelezen waarin hij beklemtoonde ‘door te gaan met de ICAIC als een plek voor het debat over complexe zaken, maar open en met ruimte voor verschillende criteria.’ De directeur van ICAIC erkende dat ondanks het feit dat wij ‘leven in een zelfde werkelijkheid, onze gezichtspunten verschillend, tegenstrijdig en antagonistisch kunnen zijn.’

film-el-tren

Beeld uit de film El tren de la linea norte

Dood van de documentaire
De discussie werd geleid door Ernesto Daranas, directeur van de wereldwijd geprezen film Conducta en door de schrijver, essayist en regisseur Arturo Arango. Een van de gespreksonderwerpen betrof de crisis waarin de documentairefilm in Cuba zich bevindt. Dean Luis Reyes beschreef de totstandkoming van de documentaire El tren de la línea norte die de verpaupering van de Cubaanse dorpen beschrijft en hij wees erop hoe de productie van deze film werd bemoeilijkt door politieke bemoeienis en ingrijpen van de geheime dienst. ‘Hoewel de betrokkenen met de noodzakelijke vergunningen werkten, werden zij toch lastiggevallen en kregen dreigementen te horen,’ aldus Reyes.

Beneveld triomfalisme
De cineast Jorge Luis Sánchez herinnerde de aanwezigen er aan dat de ICAIC ‘niet langer bestond’ en hekelde het ‘benevelde triomfalisme’ van deze organisatie in de officiële media evenals ‘de voortdurende kortzichtigheid personen te belasten met de inefficiëntie van het systeem.’ Universitair docent en criticus Gustavo Arcos stelde helder vast: ‘Ja, onze films worden gecensureerd en ja, de ICAIC is bij deze censuur betrokken.’ Arcos pleitte voor een discussie, maar dan wel met mensen die betrokken zijn bij censuuractiviteiten. Hij vroeg de autoriteiten uitleg over de vraag waarom de films die worden gecensureerd ‘tegen de revolutie’ zijn. Volgens Arcos zijn filmmakers te geduldig geweest en hij stelde voor een ‘plan B voor harde acties’ op te stellen. logo-icaic-filmFilmmaakster Belkis Vega wees op haar eigen ervaringen met censuur toen zij een film maakte over de militaire bijstand aan Angola en hoe de schrijversbond Unión de Escritores y Artistas de Cuba (UNEAC) had gezwegen over de censuur. Ook kritiseerde zij de gang van zaken tijdens het laatste congres van filmmakers waar de namen van commissiekandidaten voorgesteld door de aanwezigen op het congres,  waren weggehaald en vervangen door andere namen. Ook zei ze geschrokken te zijn geweest over de campagne tegen filmmaker Cremata en wees erop dat er personen op internetfora aan deze campagne meedoen die over feiten beschikken die ‘enkel in handen van de geheime dienst zijn.’ Inleider Colina drong er op aan in de zaak Cremata iets concreets te doen, een verklaring met een protest ‘die wij naar de media sturen’, want ‘Cremata zijn wij allen’.

Bron
* Website 14ymedio, Luz Escobar, Havana, 30 november 2015

Linken

* Enrique Colina, filmmaker en criticus schreef eerder op de website van 14ymedio over De censuur en zijn demonen
* Juan Antonio García Borrero schreef op de weblog Cine Cubano, la pupila insomne over de bijeenkomst zaterdag jl. van filmmakers in het lokaal Fresa y Chocolate in Centrum Havana

* Trailer  (2 minuten) van de gecensureerde film El tren de la linea norte
* Theaterstuk Cremata over stervende koning verboden. Zie deze Cubaweblog van 11 juli 2015
* Facebook Cineastas Cubanas

Noot
eliecer-avila3
* Eliécer Ávila stond in 2008 midden in de belangstelling vanwege zijn in het openbaar gestelde kritische vragen aan de voorzitter van het Cubaans Parlement, Ricardo Alarcón. Eliécer was student aan het Instituut voor Informatica (UCI) in Havana, waar Alarcón op 19 januari bezoek kwam. Alarcón werd door die vragen pijnlijk in verlegenheid gebracht. Dat werd rechtstreeks op het televisiekanaal van UCI uitgezonden en zou later via dvd’s veel Cubanen bereiken. Eliécer, actief in de communistische jeugdorganisatie en de studentenbond aan het UCI, stelde vragen die in Cuba meestal door ‘vijanden van de revolutie’ werden gesteld. Hij sprak over het reisverbod van Cubanen, over de beperkingen van internet en het toenemende verschijnsel dat Cubanen hun dagelijkse producten steeds vaker in CUC’s moesten betalen terwijl zij hun salarissen in nationale peso’s kregen uitbetaald. Nu is hij de leider van de oppositiegroepering Somos +.

Cubanen betuigen steun aan Charlie Hebdo

Tientallen Cubanen hebben het condoleanceregister getekend in de Franse ambassade in Havana voor de slachtoffers van de aanslag op het satirische tijdschrift Charlie. In de rij stonden ook een twintigtal leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco en andere mensenrechtenactivisten.

Leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco staan in een rij voor de Franse ambassade in Havana om condoleanceregister te tekenen

Leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco staan in een rij voor de Franse ambassade in Havana om condoleanceregister te tekenen

Voor de hekken van de ambassade mengden zich officiële Cubaanse functionarissen met dissidenten, een ongewoon beeld in Cuba. Ook leden van het corps diplomatique in Havana gaven blijk van hun meeleven. Berta Soler, leider van de vrouwengroep,  zei ‘onze solidariteit te willen tonen met het Franse volk en elke daad van terrorisme te willen veroordelen.’ De vrouwen droegen de traditionele gladiool met voor deze gelegenheid ieder een potlood uit solidariteit met de tekenaars van Charlie Hebdo. Ook de onafhankelijke journalist en verdediger van de mensenrechten Roberto de Jesús Guerra van het persbureau Hablemos Press was aanwezig om het register te tekenen uit ‘solidariteit met de redactie van Charlie Hebdo en de familieleden van de omgekomen politieagenten.’ Eliécer Ávila, voorman van de beweging Somos (Wij zijn), schreef in het condoleanceregister dat ‘terrorisme voor de naties is als kanker voor het lichaam’, maar ‘vroeg of laat zal de mensheid van beiden worden verlost maar tegen een hoge prijs.’ De aanwezige Frans diplomaten dankten geroerd de Cubanen die de ambassade bezochten.

Bron
* 14ymedio, 12 januari 2015

Reinaldo Escobar: De onzichtbare leuzen

primero-de-mayo-en-la-isla_menuIk heb nog nooit gehoord dat in de afgelopen 50 jaar mensen naar de Eerste Mei Manifestatie kwamen met ‘politiek incorrecte’ spandoeken. Ik twijfel niet dat het is geprobeerd; ik denk zelfs dat met een zeker argeloosheid iemand een spandoek in de lucht heeft gestoken met teksten met een dubbele bodem. Voor deze viering, waarvan men zegt dat het de grootste ter wereld is, zou ik graag een spandoek in de uicht steken of zien steken, waar boodschappen op staan als de volgende:

‘Raúl: de aarde trilt niet, maar wij trillen.’ (geschikt voor arbeiders uit alle sectoren)

‘Miljonairs van alle Landen, investeer uw geld in Cuba. Wij beloven niet te staken of salariseisen te stellen.’ (speciaal voor de arbeiders in de Mariel vrijhaven)

‘Artsen hadden het geduld te wachten op betere salarissen, dat doen wij ook.’ (vooral geschikt voor de onderwijzers)

‘Wij hebben geen onafhankelijke vakbonden nodig om de Revolutie te steunen’. (Cubaanse kleine ondernemers)

‘Geen enkele verandering in de munteenheid zal onze houding tegenover het werk, veranderen’ (Arbeiders in de Gastronomie)

‘Wij hebben geen alternatieve informatiebronnen nodig. Wat de partijkrant Granma brengt is meer dan genoeg.'(Unie van Journalisten)

Foto Henk Schaaf, 1 mei 2006

Foto Henk Schaaf, 1 mei 2006

Fantasie
En zo kunnen we doorgaan zolang onze fantasie het toelaat. Maar helaas zal het ons niet gegund zijn dat teksten van deze soort, aan de aandacht van de zogeheten Revolutionaire Waakzaamheid zullen ontsnappen. Ik twijfel ook – vergeef me dappere argelozen – of ik de moed kan verzamelen dergelijke teksten te durven tonen. Dit woordenspel zou niet langer een onschadelijke grap zijn, als zij op het podium de gave hadden de gedachten van de mensen te lezen die voorbij marcheerden (om nog maar te zwijgen over de gedachten van hen die niet mee marcheren). Als de teksten op de onzichtbare spandoeken als bij wonder plotseling zichtbaar werden, zouden anderen namelijk de machthebbers, op de tribune gaan trillen.

Bron
* Reinaldo Escobar, weblog Desde Aqui, 28 april 2014

Studenten oefenden voor Eerste Mei als ‘militaire bataljons’

Foto Henk Schaaf 2006: Een Mei Havana

Foto Henk Schaaf 2006: Eén Mei Havana

Eliecer Avila beschrijft als oud-student van het UCI, het Instituut voor Computerwetenschappen bij Havana, hoe de studenten al twee weken van te voren ‘als militaire bataljons’ geoefend werden voor de Eerste Mei. Overdag in de hete zon en ’s avonds onder het licht van schijnwerpers. Ook werden zij getraind in het marcheren, het vormen van blokken in de stoet en de inzet van cordons voor de veiligheid. De zeer partijgetrouwe studenten of militanten van de studentenbond FEU werden in de flanken van de mars geplaatst om onwelgevallige geluiden te voorkomen. Anderen kregen megafoons uitgedeeld om de leuzen in te oefenen, die eerder door de Staatsraad waren aangeleverd.

Foto Henk Schaaf Een Mei 2006

Foto Henk Schaaf: Een Mei 2006

Leuzen zoals De Jeugd maakt geen fouten, Voor de Revolutie alles en natuurlijk de klassiekers Viva Fidel en Viva Raúl, ‘die als weesgegroetjes altijd te pas komen.’ De studenten van UCI kregen eten uitgereikt dat niet zo slecht was als gewoonlijk en pullovers met het logo van het Instituut. ‘Er waren studenten die enkel over deze truien beschikten en ze zelfs aantrokken naar feesten’. En 24 uur voor het lang verwachte moment, vulden de straten en de parkeerterreinen rond het UCI zich met bussen van allerlei kleur en allerlei types. ‘Wie zoveel bussen bij elkaar ziet, kan zich moeilijk voorstellen dat er in Havana transportproblemen bestonden en een tekort aan brandstof was’, aldus Eliecer Avila.

De volledige tekst van Primero de Mayo de adentro/De Eerste Mei van binnenuit  in het Spaans staat op de website Diario de Cuba

Bezem door Cubaanse partijtop

Ricardo Alarcón (76), een vooraanstaande vertegenwoordiger van het Cubaans regime in de afgelopen decennia, is uit het Politburo gezet en is ook niet langer lid van het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij. Dat is maandag besloten tijdens een zitting van het voltallig Centraal Comité en een dag later bekend gemaakt.  Ook José Miguel Miyar Barruecos, eerder secretaris van Fidel Castro en vervolgens Minister van Technologie en Milieu, Misael Enamorado Dager (81), ex-lid van het secretariaat van het Centraal Comité, Orlando Lugo Fonte, voormalig voorzitter van de organisatie van kleine boeren, ANAP, en Liudmila Álamo Dueñas, ooit secretaris van de communistische jeugdbeweging Unión de Jóvenes Comunistas, verloren hun functies.

Cartoonist Guama maakte de bijgaande fotomontage over Alarcon. Tekst: Internationaal vliegveld 'Ricardo Alarcon'gesloten' en onder de foto: 'Wie is de piloot. Guama verwijst naar een incident in 2008 op de computeropleiding UCI in havana die toen door Alarcon werd bezocht. In 2008 bezocht hij de computeropleiding UCI in Havana en werd door een student o.a. bekritiseerd vanwege het feit dat Cubanen geen reizen mochten maken in het buitenland. Hij raakte door deze en andere vragen in het nauw en reageerde door aan te geven dat wanneerr alle Cubanen vliegteizen zouden maken, het in het luchtruim zeer gevaarlijk zou worden met al die toestellen.

Cartoonist Guama maakte de bijgaande fotomontage over de vertrekkende Ricardo Alarcón.
Tekst: Internationaal vliegveld ‘Ricardo Alarcón’ gesloten’
en onder de foto: ‘Wie is de piloot?’
Guama verwijst naar een incident in 2008 op de computeropleiding UCI in Havana, die toen door Alarcon werd bezocht. Hij werd er tijdens een discussie door een student  bekritiseerd o.a. vanwege het feit dat Cubanen geen reizen mochten maken in het buitenland. Alarcon raakte door deze en andere vragen in het nauw en reageerde door aan te geven dat wanneer alle Cubanen vliegreizen zouden maken, het in het luchtruim zeer gevaarlijk zou worden met al die toestellen vol Cubanen. Het was pijnlijk voor de parlementsvoorzitter dat deze discussie later via dvd’ s door veel Cubanen kon worden gevolgd. De kritische vragensteller was Eliecer Avila. Hij werd van de opleiding verjaagd maar behoort op dit moment tot de actieve dissidenten. Onlangs bracht hij  – per vliegtuig – een bezoek aan enkele Europese landen.

‘Door deze deur kom je binnen en ga je ook weer weg, zonder dat er sprake is van tekortschieten. Ze hebben fouten gemaakt noch misdaden begaan,’ aldus Raúl Castro in een reactie op de Cubaanse televisie. In de partijkrats Granma werd verwezen naar de afspraken gemaakt tijdens de Eerste Nationale Conferentie van de PCC over de benoemingen en de verjonging van de partijorganen. Alarcón (76) werd beschouwd als een van de machtigste mannen op het eiland en was sinds 1993 voorzitter van de Asamblea Nacional / Nationale Assemblee. Dertien jaar lang was hij ambassadeur bij de VN en tussen 1992 en 1993 ook Minister van Buitenlandse Zaken. Hij wordt niet beschouwd als een intieme vriend van de huidige president Raúl Castro maar was een sleutelfiguur in de contacten tussen Cuba en de VS. Hij sprak ook vloeiend Engels. Hij zelf noch de Cubaanse media hebben het vertrek toegelicht.

Ricardo Alarcon in gesprek met Fidel Castro

Ricardo Alarcón in gesprek met Fidel Castro

Nieuw aangetreden
Tot het nieuwe Centraal Comité van de partij traden 11 nieuwe personen toe, zoals de eerste secretarissen van de provinciale partijcomités Felix Duarte Ortega (Ciego de Ávila), Juan Miguel García Díaz (Mayabeque), Julio Ramiro Lima Corzo (Villa Clara), Gladys Martínez Verdecia (Pinar del Río), Manuela Teresa Rojas Monzón (Matanzas), Ariel Santana Santiesteban (Las Tunas), en  José Antonio Valeriano Fariñas (Artemisa).

Bronnen
* Volkskrant, Granma, The Guardian en BBC Mundo

Linken

* Website Cubadebate met Raul Castro: ‘Partijleiders moeten de problemen onderkennen en uitkijken naar de toekomst’
Tekst (Spaanstalig) van Pedro Campos:  ‘Het huidige systeem van benoemingen schendt de democratische principes van de partij en maakt dat wij geen leiders hebben die in staat zijn problemen te benoemen en die op te lossen.’ Pedro Campos is woonachtig in Havana, ooit lid van de PCC en nu voorman van een kritische marxistische groepering.