Kritische redacteuren verlaten kerkblad

Met het vertrek van twee redacteuren van het katholiek tijdschrift Espacio Laical in Cuba komt een einde aan een sociaal-politieke dialoog binnen de katholieke kerk in Cuba. Espacio Laical was het enige forum waar de regerende communistische partij van tijd tot tijd publiekelijk werd uitgedaagd. Het blad had slechts een oplage van 4.500 exemplaren, maar werd via internet intensief gevolgd. De voormalige redacteuren van Espacio Laical, Roberto Veiga en Lenier González, sneden politieke thema’s aan als een meerpartijensysteem, een vrij internet, de integratie met de diaspora en de zwakke kanten van de hervormingen door Raúl Castro. Volgens hun ontslagbrief leggen zij na 10 jaar dienstverband hun werk neer vanwege interne druk vanuit de kerkelijke hiërarchie in Cuba zelf.
De pas benoemde nieuwe directeur van Espacio Laical, Gustavo Andújar Robles, liet in een reactie weten dat ‘het hard is om te zeggen, maar niemand is onvervangbaar’ en dat Espacio Laical ‘verder gaat met een nieuwe ploeg.’

Recent verschenen nummer van Espacio Laical

Recent verschenen nummer van Espacio Laical

De druk op de redactie van Espacio Laical kwam, aldus Veiga en González, niet vanuit de Cubaanse regering maar vanuit de kerk zelf, van mensen die willen dat de kerk in Cuba zich niet mengt in politieke zaken. Deskundigen maar ook diplomaten in Havana vrezen dat enkele conservatieve bisschoppen uit de Cubaanse provincie proberen de koers van kardinaal Jaime Ortega, die binnenkort zijn functie neerlegt, te verleggen. ‘Ik hoop dat dit niet leidt tot een historische fout die de kerk maakt op een kritisch moment voor de kerk in Cuba,’ zegt een Europese ambassadeur die de kerkpolitiek volgt en het beleid van Ortega steunt. Andere delen van de kerk en ook in dissidentenkringen zijn kritischer over het beleid van kardinaal Ortega; hij bevorderde de vrijlating in 2012 van de meeste politieke gevangenen in Cuba en sloot daarvoor een tactische alliantie met Raúl Castro. In ruil daarvoor sprak hij zich uit als voorstander van de hervormingen die Raúl Castro invoerde en werd de katholieke kerk in de Cubaanse staatsmedia meer zichtbaar.
Veiga en González: ‘‘Wij waren van mening – en zo denken we er nog steeds over – dat het moreel niet juist is een publicatie te leiden die tot verdeeldheid binnen de kerkelijke gemeenschap leidt, waar men posities aantreft van hen die denken dat de Kerk zich niet moet mengen ‘in de politiek’ en zij die geloven dat er ruimte moet worden geboden aan alle spelers in de Cubaanse civil society.’ Zij noemen de reactie van de huidige directeur van Espacio Laical, Gustavo Andújar ‘agressief en buiten proporties’.

espacio laical - Lenier-González-links-y-Roberto-Veiga-rechts-junto-al-cadernal-Jaime-Ortega

Redacteur Lenier González (links) en Roberto Veiga (rechts) in gezelschap van kardinaal JaimeOrtega

Nieuwe aartsbisschop
Espacio Laical – opgericht in 2005 – is een project van het Centro Cultural Padre Félix Varela, een instituut van het aartsbisdom van Havana en ziet zichzelf als een ‘antwoord op de eis aan de kerk tot evangelisatie, via ontmoeting, luisteren en begrip’. Het blad publiceerde artikelen over cultuur, economische ontwikkelingen en over de veranderingen in Cuba. Het blad nam ook stelling tegen de ‘interne oppositie’ in Cuba die men een ‘harde aanpak’ verweet. In 2012 was sprake van een botsing met het regime toen men vrije en directie verkiezingen voorstelde. In 2013 pleitte Espacio Laical voor vrije toegang van internet, universitaire autonomie en de invoering van een referendum en directe verkiezingen voor publieke functies. Het vertrek van de twee redacteuren vindt plaats vlak voordat kardinaal Jaime Ortega, aartsbisschop van Havana, zal terugtreden, waarschijnlijk in augustus als hij zijn 50-jarig priesterschap viert. Een mogelijke kandidaat voor zijn opvolging is de huidige bisschop van Santiago de Cuba en voorzitter van de Cubaanse bisschoppenconferentie, Dionisio García Ibáñez.

Espacio Laical over Cuba's toekomst

Espacio Laical over Cuba’s toekomst

Tragedie
Blogger Yoani Sánchez betreurt het vertrek van Roberto Veiga and Lenier González in ’een land waar al zo weinig ruimte voor debat is, is hun vertrek een tragedie’.(…) ‘Verschillen in opvattingen moeten niet leiden tot een persoonlijke confrontatie. Hun werk werd gekenmerkt door hun bereidheid controversiële zaken en moeilijke thema’s in hun publicaties aan de orde te stellen.’ Zij herinnert aan haar eigen meningsverschil met Veiga and González en vooral met de door hen geïntroduceerde term ‘loyale oppositie’ en betreurt dat zij nooit de gelegenheid hebben aangegrepen deel te nemen aan discussies in niet-officiële debatten in het land. ‘Ik hoop dat nu zij ‘bevrijd’ zijn van hun werkzaamheden, ze ook de mogelijkheid zullen hebben ideeën te delen en uit te wisselen buiten de bescherming van het Centro Cultural Padre Félix Varela.’ Sánchez vraagt zich ook af wie er belang heeft bij hun ontslag. ‘Is het de nieuwe aartsbisschop van Havana?. Is de kerk zo wispelturig? Ooit pakte ze ons het magazine Vitral af dat veranderde van een veelkleurig licht in een donkere schaduw. Het lijkt erop dat nu met Espacio Laical hetzelfde gebeurt.’

Espacio-Laical_CYMIMA20140612_0001_16Linken
* Reactie van de directeur van Espacio Laical, Gustavo Andujar, 9 mei 2014 in het Spaans
* Reactie van Yoani-Sánchez (Engels), 13 juni 2014
* De voormalige BBC-correspondent Fernando Ravsberg meent dat het vertrek van de twee redacteuren en het komende vertrek van de kardinaal een nieuw tijdperk kunnen inluiden waarbij de katholieke kerk zich meer geharnast zal opstellen tegenover het regime.
* Over de beide redacteuren verschenen eerder op deze Cubaweblog al artikelen zoals Geen Arabische lente in Cuba, 25 februari 2014  en in twee delen: De katholieke kerk en de bestemming van Cuba, op 24 april en 25 april 2012 vlak voor het bezoek van de paus aan Cuba.

Kerkbladenmakers: ‘Geen Arabische lente in Cuba’

Roberto Veiga en Lenier González zijn redacteuren van het Cubaanse kerkblad Espacio Laical. Tijdens een recent bezoek aan Spanje begin deze maand benadrukten zij in interviews dat ‘de groeiende civil society’ en ‘alle Cubanen in het algemeen’ zich voor de uitdaging gesteld zien ’op een ‘creatieve wijze’ aan dit proces deel te nemen’ en ‘de dynamiek van de confrontatie dienen te vervangen door ‘eensgezindheid’. Veiga en González verwijten dissidenten, anti-castristen en de Europese landen dat zij van de mensenrechten een kernzaak maken. De mensenrechten dienen op de agenda gezet te worden, maar ‘geen enkele thema mag de ontwikkeling van het gesprek over andere thema’s in de weg staan.’

Roberto Veiga (rechts) en Lenier Gonzales, hoofdreacteur en redacteur van Espacio Laical. Zoals de meeste Cubanen hebben Veiga (advocaat) en González (sociaal werker) geen toegang tot internet

Roberto Veiga (rechts) en Lenier González, hoofdredacteur en redacteur van Espacio Laical. Zoals de meeste Cubanen hebben Veiga (advocaat) en González (sociaal werker) geen toegang tot internet

Tegen de achtergrond van de overdracht van de macht van Fidel naar Raúl Castro, toen het regime een proces van ‘langzame en verwarrende veranderingen introduceerde’, maar zonder dat ‘er een weg terug was’ ontstond dit tijdschrift. Het probeert ruimte te geven aan de pluriformiteit en dat ontwikkelt zich positief, aldus Veiga en González. In Espacio Laical, opgericht in 2005 op initiatief van kardinaal Ortega, is ‘plaats voor de gehele Cubaanse natie, het eiland en daarbuiten.’ Economen als Carmelo Mesa-Lago, Arturo López-Levy en de zakenman Salidigas hebben meegewerkt aan artikelen voor het blad en aan conferenties.

De strategie van de harde hand faalde
Veiga en González wijzen erop dat landen zich niet moeten opwerpen als ‘rechters’. ‘Het beleid met betrekking tot Cuba moet niet gebaseerd zijn op de confrontatie met de regering en gericht op de omverwerping ervan. De strategie van de harde hand heeft gefaald, maar ook die van de zachte hand. Het gaat erom om ‘de Cubanen als vrienden uit de crisis te helpen’. De twee kerkelijke journalisten benadrukken dat de institutionele veranderingen gerealiseerd moeten worden door Cubanen in en buiten het land, maar dat betekent niet dat ‘andere landen geen opinie mogen geven, adviezen en kritiek maar steeds als vrienden van alle Cubanen.’

Mensenrechten
Als voorbeeld noemen Veiga en González het thema van de mensenrechten, een kernzaak voor dissidenten, anti-castristen en de Europese landen. De mensenrechten dienen op de agenda gezet te worden, maar ‘geen enkele thema mag de ontwikkeling van het gesprek over andere thema’s in de weg staan.’ Zij menen dat er in hun land rechten bestaan die ‘volledig gegarandeerd’ zijn, anderen zijn ‘enigszins geschonden’ door de economische crisis en anderen ‘beperkt door de politieke omstandigheden waarin het eiland verkeert’. Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor het recht op vrije meningsuiting, recht tot manifestatie en het recht op vereniging. ‘In plaats van de confrontatie, moet gezocht worden naar de uitbreiding van de rechten, en daar draagt ons blad aan bij,’ aldus de twee redacteuren.

De leiding van de katholieke kerk in Cuba en president Raul castro.  'Concentreer je op een vast punt en dan zie je dat we feitelijk voorutigaan''

De leiding van de katholieke kerk in Cuba en president Raul Castro.
‘Concentreer je op een vast punt en dan zie je dat we feitelijk vooruitgaan.'( Cartoon van Santana) ‘

Rol kerk
De katholieke kerk speelde een hoofdrol in de dialoog met de autoriteiten van Havana om de gewetensgevangenen van de Zwarte Lente van 2010 vrij te laten. In Cuba is 2% van de bevolking praktiserend katholiek op een bevolking van 11 miljoen Cubanen waarvan 70% katholiek gedoopt is. Veiga en González benadrukken dat de kerk een rol speelt ‘in het heden en dit zal doen in de toekomst op een wijze waarbij men het instrument van de dialoog inzet ten gunste van de Cubaanse natie en waardoor bijgedragen wordt aan de depolarisatie op politiek gebied’. Door die positiebepaling verkeren Veiga en González soms tussen twee vuren. De ‘haviken’ in de oppositie omschrijven de medewerkers van het instituut kerk als ‘collaborateurs’ met de dictatuur, terwijl de ‘haviken’ van het regime hen als ‘gezagsondermijnend’ beschouwen. De ‘grote zonde’ van Cuba was ‘de poging een project op te leggen dat anderen uitsloot.’ De ‘grote verandering’, concluderen zij, betekent ruimte veroveren waaraan alle projecten in het land kunnen deelnemen en samen een toekomst bouwen zonder nieuwe overwonnenen en een plaats waar ieder zich thuis voelt.’ Roberto Veiga en Lenier González sluiten bij die gesprekken het regime niet uit: ‘De regering is en zal een sleutelrol vervullen in het huidige en toekomstige Cuba. Zij staat voor de uitdaging om te veranderen als speler in een deel van het conflict in een instituut dat de diversiteit garandeert.’ Zij zijn ervan overtuigd dat er in Cuba geen Arabische lente zal plaatsvinden, maar een ‘transitie a la Cubana.’

Bron
* Carmen Muñozcamos, ABC, Madrid, 5 februari 2014
Link
* Website Espacio Laical

Vicaris Havana geeft voorkeur aan socialisme boven neoliberalisme

De vicaris van het aartsbisdom Havana, Carlos M. de Céspedes, geeft de voorkeur aan het socialisme boven het neoliberalisme. Hij meent dat de ‘huidige veranderingen’ van Raúl Castro kunnen leiden tot een ‘meer democratisch en participatief socialisme.’ De Céspedes nam deel aan een conferentie op 23 november georganiseerd in het centrum Padre Félix Varela in Havana.  

vicarioManuel de CéspedesDe Céspedes: ‘Iedereen die me kent, weet dat de weg van het neoliberalisme niet de weg is die ik wens voor Casa Cuba/Het Huis Cuba, maar eerder de weg van een democratisch en participatief socialisme en het lijkt erop dat de huidige veranderingen die plaatsvinden, ons daar toe kunnen leiden.’ Verwijzend naar dissidenten en uitgeweken Cubanen, zonder deze groepen expliciet te noemen, zei hij dat ‘deze ons sociale apathie of een geografische distantie brengen.’ De les van pater Varela is, aldus De Céspedes, een andere: ‘Hij vroeg zich af welke de mogelijkheden waren iets positiefs te realiseren in het hart van de kerk en het volk, in lijn met zijn project en binnen reële grenzen van de actuele Cubaanse samenleving en altijd in een houding van dialoog, die de ‘anderen’ niet negeert’. De katholieke voorman en lid van de Cubaanse Academie van de Taalkunde bepleit deze ‘Vareliaanse aanpak’ bij het werk aan het integrale welzijn voor de Cubanen namelijk ‘het al het mogelijke goede bijdragen, met realisme, dat niet verward moet worden met steriel conformisme.’

Twee wegen
De Céspedes zei verder dat ‘wij onderweg die Cubanen zullen ontmoeten die het huidige socialistische project willen verbeteren en die willen bevorderen dat het doelmatiger zal zijn in het bereiken van het grootst mogelijke welzijn van alle Cubanen.’ Op die weg, aldus De Céspedes, komen we ook de Cubanen tegen ‘die van mening zijn dat willekeurig welk socialistisch project gediskwalificeerd is door de recente historie en die daaruit de consequenties trekken van een meer neoliberale koers met neokapitalistische trekken.’ Hij concludeert dat beide wegen elkaar niet uitsluiten wanneer wordt uitgegaan van een ‘Vareliaanse visie op de mens, de nationale en internationale samenleving, waar bij elke vorm van annexionisme*, zoals pater Varela die verwierp, wordt uitgesloten.

Felix_Varela_stampLinken
*
De tekst van  Carlos Manuel de Céspedes in Espacio Laical
* Biografische gegevens van Carlos Manuel de Céspedes

Noot
* Félix Varela y Morales (1788–1853) was een katholieke priester in Cuba die sterk sympathiseerde met de onafhankelijkheidsbeweging. In 2012 werd hij door de katholieke kerk zalig verklaard.

* Annexionisme; de beweging die pleitte tegen de Spaanse bezetting van Cuba en aansluiting bij de VS wilde. Dissidenten worden in de taal van het regime beschouwd als ‘anexxionisten.’

Cubaanse intellectuelen willen publiek debat

In een debat georganiseerd door het katholieke weekblad Espacio Laical, heeft de Cubaanse schrijver Leonardo Padura de nieuwe Cubaanse wetgeving omschreven als ‘een van de oneerlijkste ter wereld’. Een groep schrijvers en academici wil dat president Raúl Castro de burgers raadpleegt over komende veranderingen. De al ingevoerde veranderingen werden van kracht via decreten en zonder debat, aldus de vijf intellectuelen die niet behoren tot de Cubaanse dissidentie. Padura won dit jaar de Prijs van de Nationale Cubaanse Letterkunde.

Arturo Arange

Arturo Arange

De schrijver Arturo Arango zei: ‘Men moet mogelijkheden openen voor een werkelijke, niet fictieve controle door de bevolking’ (….) ‘over de wijze waarop met de rijkdommen van de staat wordt omgegaan’. De antropoloog Dimitri Prieto pleitte voor een ‘verbreding van het publieke debat en de vrijheid om opvattingen te ventileren.’ De hervormingen van Raúl Castro zijn opgenomen in de 300 zogeheten lineamientos/ richtlijnen aangenomen op het Zesde Partijcongres in april 2012. Maar deze richtlijnen zijn algemene uitgangspunten en de concrete uitwerking staat te lezen in de decreten die de regering zonder debat publiceert.

portada_libro_proyectos_de_lineamientos150% belasting
Padura wees op de nieuwe belastingwetgeving van januari jl.: ‘Het gaat om een wet die de meest onrechtvaardige ter wereld is want als je 50.000 peso’s in een jaar verdient, of 2500 CUC’s, moet je meer dan 50% aan belasting betaling.’ Padura wees er op dat veel ondernemers-nieuwe-stijl / cuentapropistas – waarvan Cuba er nu 400.000 telt –  daar niets van afweten en ‘aan het eind van het jaar overkomt hen een tsunami.’ De politicoloog Hiram Hernández onderstreepte dat ‘wil je de veranderingen ondersteunen dan moet het publieke debat ook veel uiteenlopende meningen bieden. In onze Republiek bestaat geen controle door de burgers.’

Jorge Luis Acanda

Jorge Luis Acanda

Einde decreten
De filosoof Jorge Luis Acanda zei dat het noodzakelijk is voor een efficiënte Cubaanse economie ‘de burgers de gemeenschappelijke leiding toe te vertrouwen van alle collectieve belangen.’  Acanda (59) is geschiedenis docent marxisme aan de Universiteit van Havana; Dimitri Prieto (41) is onderzoeker van het Instituto de Antropología en heeft een blog met sociale thema’s; Hiram Hernández (39) is docent politieke theorie aan de Universiteit van Havana en Arturo Arango (58) is essayist en tekstschrijver aan de internationale filmschool Escuela Internacional de Cine y Televisión.

Hoewel Raúl Castro zich keerde tegen allerlei ‘geheimzinnigdoenerij’ zijn de hervormingen uitgewerkt door een officiele commissie, geleid door vicepresident  Marino Murillo en door generaal Leonardo Andollo.

Zomer aan de Malecón

Zomer aan de Malecón

Zonder publiek debat werden zij van kracht. Padura benadrukte dat ‘de politiek van geheimzinnigdoenerij van officiele zijde over de toekomst van het land en de burgers’ beëindigd moet worden. Een dag eerder schreef de politiek analist Jorge Gómez Barata, een oud-medewerker van het Departement voor de Partij-ideologie op internet: ‘Hoelang kunnen we nog doorgaan met een werkwijze die om de discretie te redden,  de sociale participatie onmogelijk maakt?’.

Bron
* Diario de Cuba
Link
* De teksten 15 pagina’s behorende bij La intelectualidad Cubana ante los cambios actuales

Cubaans kerkblad beschuldigt bulletin Ministerie van Cultuur van ‘laster’

Het katholieke tijdschrift Espacio Laical beschuldigt het officiele bulletin van het Cubaanse Ministerie van Cultuur van ‘laster’. Het ministerie drukte een tekst af van een regeringsgezinde blogger waarin de samenstellers van het kerkblad werden aangevallen.  (Zie onze Cubaweblog van 19 maart 2013)

De coverpagina's van Espacio laical in de hal van een kergebouw in Havana

De coverpagina’s van Espacio Laical in de hal van een kerkgebouw in Havana

‘Het is verontrustend dat een officiele Cubaanse instantie zijn kolommen openstelt om Cubanen die werken aan de stabiliteit en de ontwikkeling van het land te criminaliseren en te beledigen,’ aldus de uitgevers van Espacio Laical. De officiele blogger Alejandro de la Cruz heeft zich geërgerd aan de verspreiding door Espacio Laical van een document over de toekomst van Cuba met de titel Cuba soñada – Cuba posible – Cuba futura / Dromend Cuba – Mogelijk Cuba – Toekomstig Cuba, voorstellen voor onze onmiddellijke toekomst,’  (Zie onze Cubaweblog van 13 maart 2013)
De voorstellen waren een initiatief van het Laboratorio Casa Cuba dat verbonden is aan het aartsbisdom. Een van de voorstellen luidde dat alle publieke functies op het eiland in de toekomst voorwerp zouden moeten zijn van ‘vrije en directe verkiezingen.’ De officiele blogger beschuldigde de kerkelijke publicatie er van ‘enkel Twitter te volgen, de website Diario de Cuba en Yoani Sánchez.’

Voorbije tijden
De redactie van het blad schrijft ‘dat de laster door het nieuwsbulletin van het Ministerie van Cultuur tegen een orgaan van het aartsbisdom, geleid door kardinaal Jaime Ortega, herinnert aan voorbije tijden toen de relaties tussen de staat en de kerk zeer moeilijk waren, maar die wij godzijdank overwonnen door een positieve dynamiek die ook heeft bijgedragen aan het welzijn van het Cubaanse vaderland.’

Linken
De weblog van Alejandro de la Cruz
De volledige tekst in het Spaans van Laboratoria Casa

Cubanen op Goede Vrijdag vrij

De Cubaanse president Raúl Castro heeft de komende Goede Vrijdag (29 maart) uitgeroepen tot een vrije dag. Partijkrant Granma publiceerde dit besluit gisteren zonder overigens het woord Goede Vrijdag in de mond te nemen. Het Staatsblad heeft het besluit niet gepubliceerd.
Het tijdschrift Espacio Laical publiceerde gisteren een verklaring van katholieke intellectuelen die aandringen op ‘directe en vrije algemene verkiezingen.’

OP Goede Vrijdag vertrekt de processie van de kruisweg vanuit de kathedraal van Havana

Op Goede Vrijdag vertrekt de processie van de kruisweg vanuit de kathedraal van Havana in het centrum van de stad

Het besluit om Goede Vrijdag tot officiële vrije dag uit te roepen, werd in 2012 voor de eerste maal genomen en was een reactie op een verzoek van de toenmalige paus Benedictus XVI tijdens zijn bezoek aan Cuba in maart 2012. Pater José Félix Pérez, uitvoerend secretaris van de Cubaanse Bisschoppenconferentie, is blij met het hernieuwde besluit omdat ‘zowel trouwe katholieken en anderen die belangstelling hebben voor kerk en religiositeit, deze vrijdag in alle vrijheid en op elk moment kunnen deelnemen aan de vieringen die er op Goede Vrijdag zijn.’

Betere relaties
De relaties tussen de Cubaanse regering en de leiding van de katholieke kerk waren in de eerste jaren van de revolutie zeer gespannen en katholieke burgers werden achtergesteld. Desondanks bleven de relaties tussen het Vaticaan en Havana steeds in tact. Ongeveer 15% van de 11,2 miljoen Cubanen kan beschouwd worden als meelevend katholiek. Sinds het bezoek van paus Johannes Paulus II in januari 1998 zijn de banden tussen de katholieke hiërarchie en de toenmalig president Fidel Castro sterk verbeterd en zijn opvolger Raúl Castro zette dit beleid voort. De dialoog tussen kerkelijke leiders en Raúl Castro leidde in mei 2010 tot de vrijlating van 130 politieke gevangenen en een grotere ruimte voor pastorale werkzaamheden van de katholieke kerk. Raúl Castro was vorige week een van de eersten die een felicitatietelegram zond aan de nieuw gekozen paus Franciscus. De voorzitter van de Cubaanse Bisschoppenconferentie, Dionisio García, aartsbisschop van Cuba zei dat ‘de verkiezing van een Latijns-Amerikaan als paus betekent dat de kerk is binnengetreden in een wereld waarin Europa niet langer het centrum is, maar een wereld waar alle landen deel van uitmaken.’

Tot nu toe kent Cuba slechts éénpartijverkiezingen

Tot nu toe kent Cuba slechts één-partijverkiezingen

Vrije en directe verkiezingen
Gisteren verscheen de kerkelijke publicatie Espacio Laical met een opvallende tekst waarin wordt gepleit voor ‘vrije en directe verkiezingen’ in ‘alle openbare en vertegenwoordigende functies’ op het eiland. De tekst komt voort uit het project Laboratorio Casa Cuba van het aartsbisdom. Het is onduidelijk in hoeverre de voorstellen de steun hebben van de kerkelijke leiding van het bisdom. Die wilde gisteren niet reageren op de tekst waarin letterlijk staat te lezen: ‘Ook zouden volgens deze regels de belangrijkste uitvoerende functionarissen van de Republiek en ook die op lokaal niveau, rechtstreeks moeten worden gekozen.’ Verder benadrukt de groep van katholieke onderzoekers dat het recht dient te worden gegarandeerd op ‘universeel toegankelijke informatie die vrij en divers, breed en diepgaand, interactief en kritisch is , zonder censuur en monopolisering.’ De in ballingschap actieve christendemocratische partij Partido Demócrata Cristiano de Cuba (PDC) noemt het voorstel ‘positief’ omdat het ‘komt op een speciaal moment voor Cuba.’ (…)  ‘Er zijn veel burgers  die op vernieuwende voorstellen als deze hopen waarbij de vrijheid en het recht op rechtvaardigheid en sociale zekerheid samengaan,’ aldus Yaxys Cires Dib, vice-voorzitter van de PDC. Laboratorio Casa Cuba werd in juni 2012 opgericht door het tijdschrift Espacio Laical en bestaat uit onderzoekers die ‘de intentie hebben gereedschap aan te dragen voor de dialoog onder Cubanen.’

Linken
* Tekst (Spaans) verklaring Laboratoria Casa Cubana
De tekst (Spaans) in Granma over de vrije dag op 29 maart aanstaande

‘Leger vormt de spil van politieke opening’

De Cubaanse strijdkrachten zullen de spil vormen van een mogelijke politieke opening in Cuba, vanwege de betrokkenheid van het leger met het nationale leven en omdat ‘het leger het instituut is met de meeste invloed, cohesie en professionaliteit in het huidige systeem,’ aldus het katholiek tijdschrift Espacio Laical in Havana

FARopdefietsHet leger, aldus het tijdschrift van het aartsbisdom van Havana, is niet besmet door treiterijen* en kan onder veel burgers rekenen op respect, het is nationalistisch en voelt zich – zoals ik heb begrepen – zeer betrokken bij de harmonische ontwikkelingen van de natie,’ aldus de uitgever van het blad, Roberto Veiga.

Economisch conglomeraat
‘Het Cubaanse leger, als een militair, politiek en economisch conglomeraat zal een sleutelrol spelen in het toekomstige Cuba,’ aldus een andere redacteur, Lenier González van Espacio Laical. Het tijdschrift van het aartsbisdom is een van de weinige publicaties in Cuba, die niet rechtstreeks door de Staat worden gecontroleerd; het blad heeft de afgelopen jaren het debat bevordert onder Cubanen, ook onder de Cubaanse ballingen.

Politieke rol
Het leger, de Fuerzas Armadas Revolucionarias of FAR, komt voort uit het rebellenleger van Fidel Castro en werd sinds de oprichting in 1959 tot in 2008 geleid door zijn broer, generaal Raúl Castro. Generaals spelen een grote rol in het Politburo van de Communistische Partij (7 van de 15 leden komen uit het leger), de Staatsraad en de Raad van Ministers. Het leger speelt ook een leidende rol in belangrijke economische sectoren als het toerisme, de landbouw, hotelondernemingen en vliegmaatschappijen. Op dit moment speelt het leger zijn rol bij de uitbreiding van de haven van Mariel. ‘Op een gegeven moment (van een politiek opening) moet het leger de afweging maken tussen de handhaving van een onevenredige macht, die het gehele burgerlijk-politieke leven beheerst of ruimte bieden voor de hervorming van de Republiek door middel van een uitvoerig nationaal debat, voldoende open en inclusief,’ aldus González. ‘Een leger zonder economische macht en onder controle van burgerlijke krachten, is het ideaal waar wij naar streven. Hoewel het welzijn van het land op dit moment vereist dat het leger een relatieve autonomie heeft, economische mogelijkheden en maatschappelijke invloed,’ aldus Veiga.

Bron
* Diario de Cuba
Link
* Tekst Espacio Laical

Noot

* Wellicht wordt geduid op twee andere nationale instituten, namelijk de politie en de geheime dienst.