Ongewone campagne van evangelische christenen in Cuba

De evangelische kerken in Cuba zamelen handtekeningen in tegen het voorstel om het homohuwelijk via de nieuwe grondwet te in te voeren. Volgens het persbureau Reuters is een dergelijke omvangrijke campagne in Cuba ongewoon. Het is opvallend dat de afgelopen tijd met veel openheid in de media en op straat wordt gedebatteerd over de legalisering van het homohuwelijk omdat je stem laten horen in het streng communistische land meestal niet wordt gewaardeerd. In Cuba vinden debatten plaats over de hervorming van de grondwet van 1976. In artikel 68 van de ontwerptekst wordt het huwelijk omschreven als een verbintenis tussen twee personen zonder de sekse verder te preciseren. Kerken in Cuba hebben meer autonomie en invloed dan de meeste groepen in de civil society die klein en verdeeld zijn.

gay-pastor asistente Henry Nurse lidera las oraciones con sus feligreses en contra del “matrimonio gay” durante servicio iglesia metodista en La Habana, 04102018

Voorganger Henry Nurse leidt een dienst tegen het homohuwelijk in een methodistenkerk in Havana

‘Wij zullen in geen geval artikel 68 accepteren. En weet u waarom? (…) Omdat de Bijbel dit verbiedt,’ aldus dominee Lester Fernández (39) die een gehoor van ongeveer 500 gelovigen toespreekt in een methodistenkerk in Havana. De Methodistenkerk is een van de 21 kerkelijke groeperingen die deelnemen aan een handtekeningenactie tegen de mogelijke introductie van het homohuwelijk. De kerkgangers hebben posters en pamfletten in de hand waarbij ‘het originele ontwerp van het gezin zoals God dit heeft gewild’ wordt gesteund. Het is een ongewoon beeld voor veel Cubanen die gewend zijn dat op openbare plekken de staat en de partij publieke uitingen controleert. De aandacht voor het homohuwelijk lijkt de aandacht af te leiden van andere delicate thema’s uit de nieuwe grondwet bijvoorbeeld over de ‘onomkeerbaarheid’ van het socialistisch eenpartijsysteem in Cuba of de rechtstreekse verkiezing van de president van het land. Volgens Isbel Díaz Torrres, LGBTI-activiste, ‘functioneert het homohuwelijk als ‘een rookgordijn’ om andere werkelijkheden te verbergen. Zij is echter gelukkig als ze uiteindelijk met haar vriendin met wie ze al 14 jaar samen is, kan trouwen.

Discriminatie
Sinds het begin van de revolutie in 1959 werden homoseksuelen in Cuba gediscrimineerd en werden, evenals priesters en kunstenaars naar strafkampen gevoerd. Fidel Castro omschreef hen als ‘contrarevolutionairen’. Op het terrein van de emancipatie van LGBTI’ers werd de laatste jaren vooruitgang geboekt o.a. door de werkzaamheden van Mariela Castro, directeur van het Centro Nacional de Educación Sexual (Cenesex). Als artikel 68 uiteindelijk in februari 2019 per referendum wordt aangenomen zal Cuba samen met Argentinië, Brazilië, Colombia en Uruguay, behoren tot de landen in Latijns-Amerika waar het homohuwelijk mogelijk is.

gay-affiche-tegen-homohuwelijk

Affiche tegen homohuwelijk

Kerken
De voorzitter van de Evangelische Liga van Cuba / Liga Evangélica de Cuba, Alida León Báez, verwacht 500.000 handtekeningen te verzamelen. Meer dan 60% van de 11,2 miljoen Cubanen zijn katholiek gedoopt. De katholieke kerk van Cuba heeft zich niet officieel uitgesproken tegen het homohuwelijk; de aartsbisschop van Santiago Dionisio García Ibáñez, deed dit wel. Bisschop Wilfredo Pino van Camagüey publiceerde een eigen brief Mi modesta opinión / Mijn bescheiden mening. Hij suggereert het woord huwelijk bij relaties tussen personen van hetzelfde geslacht achterwege te laten. Pino wijst op de situatie in sommige Europese landen waar de wettige gelijkberechtiging van homostellen juridisch is vastgelegd zonder het woord huwelijk te gebruiken.

Voor en tegen
‘Als dit concept van het huwelijk in het nieuwe ontwerp voor de nieuwe grondwet terechtkomt, zullen wij tegenstemmen,’ aldus voorganger León Báez. ‘Als dat wordt geaccepteerd, is onze natie op weg naar de complete vernietiging,’ voegt hij er aan toe. LGBTI-activisten die weinig op hebben met de autoritaire aanpak van Mariela Castro en CENESEX, voeren actie tegen de evangelische kerken vooral via sociale media, maar zij krijgen weinig ruimte omdat het regime niets van onafhankelijke gaygroepen moet weten. ‘CENESEX voert veel actie maar we moeten niet vergeten dat dit een wetenschappelijk en educatief instituut is,’ aldus de LGTBI-activist, Ulises Padrón.

Bron
* Diverse persbureaus, 18 oktober 2018

Linken

* Brief bisschop Dionisio García González 29 augustus 2018, aartsbisschop van Santiago 
Brief Mi modesta opinion, 24 september 2018, van bisschop Wilfredo Pino van Camagüey

Nog een lange weg naar echte godsdienstvrijheid

Christian Solidarity Worldwide (CSW), een organisatie die al jarenlang de godsdienstvrijheid in Cuba onderzoekt, reageerde op het artikel in de Washington Post dat wij gisteren en eergisteren in twee delen publiceerden. De Cubaanse overheid wil de buitenwacht overtuigen van haar respect voor godsdienstvrijheid maar, aldus CSW, om haar sociale controle te behouden worden geloofsgenootschappen soms met harde hand aangepakt. Hier volgt de volledige reactie van CSW.

Het Christusbeeld aan de baai van Havana, een werk van de Cubaanse beeldhouwer Jilma Madera

Het Christusbeeld aan de baai van Havana, een werk van de Cubaanse beeldhouwer Jilma Madera

Hoewel het religieus panorama in Cuba complexer is dan in andere landen van de wereld, is het van belang te benadrukken dat de aanwezigheid van protestantse groepen of ‘evangelicals’ zoals zij in het artikel in de Washington Post worden genoemd niet nieuw is. Cuba is het tehuis van sterke, diverse en historisch aanwezige protestantse geloofsgenootschappen. Veel van deze door de overheid erkende groepen zoals de Methodisten die in het artikel worden genoemd, hebben te maken met sterke bemoeienis van de overheid. Niet alleen als het om huiskerken gaat, die de laatste jaren sterk zijn gegroeid, vooral ook omdat de Cubaanse autoriteiten in de afgelopen 50 jaar slechts toestemming gaf voor de bouw van een handjevol nieuwe kerkgebouwen. Dat geldt ook voor historisch bezit van de kerken. De baptistendominee van Yaguajay, verbonden met de Conventie van Westerse Baptisten, kreeg in 2012 te horen dat de regering met terugwerkende kracht kerkelijk bezit uit 1980, nationaliseerde. Vorige maand nog kreeg de Conventie van Oosterse Baptistengroepen van officials van de communistische partij te horen dat het eigendom van de kerk dat sinds 1947 aan de kerk toebehoorde, nu eigendom van de staat was geworden en dat de kerk verplicht was huur te betalen en vooraf toestemming moet vragen voor activiteiten. Vorige maand werd een zaak bekend ingediend door dominee Yiorvis Bravo Denis bij de Inter-Amerikaanse Commissie van Mensenrechten over de discutabele onteigening door de overheid van zijn woning die ook diende als plaats van samenkomst voor het Apostolisch Netwerk, een genootschap dat door de staat niet wordt erkend en geregistreerd.

logo-paus-franciscus-2015-cubaHarde hand
Aan de andere kant is het juist dat de katholieke kerk enige voordelen heeft ontvangen die andere kerkelijke groepen niet kregen ten gevolge van de toenadering tussen kardinaal Jaime Ortega en de regering, maar deze voordelen bereiken niet noodzakelijk ook de gewone kerkgangers. Elke week organiseren de vrouwen van de Damas de Blanco en enkele mannen stille tochten in de omgeving van katholieke kerken om hun eis tot algehele amnestie voor politieke gevangenen kracht bij te zetten. Zij worden herhaaldelijk op gewelddadige wijze gearresteerd en vaak belet de mis in de kerk bij te wonen. Lokale priesters en bisschoppen zien zich dan gedwongen tot een openlijke confrontatie met agenten van de geheime dienst in een poging hun kerken geopend te houden voor iedereen. De trend van de laatste jaren wijst op de bloei van kerkgenootschappen. Een overheid die boven alles de sociale controle over de bevolking wil behouden zal weliswaar de buitenwereld willen overtuigen van haar respect voor de religie en de godsdienst, maar achter de schermen die groepen met harde hand aanpakken.

Bron
* Kiri Kankhwende, persvoorlichter van Christian Solidarity Worldwide, 9 juli 2015