‘Che’ Guevara, een halve eeuw na zijn dood

Volgende week maandag zal, een halve eeuw na zijn dood, Ernesto ‘Che’ Guevara in Bolivia en Cuba worden herdacht. Vijftig jaar geleden ging er een schok door de gehele wereld toen op 8 oktober 1967 deze revolutionaire icoon van de Koude Oorlog in opdracht van de CIA werd aangehouden en een dag later door Boliviaanse militairen werd geëxecuteerd.

Ernesto-Guevara-portret

Ernesto ‘Che’ Guevara

In Cuba – waar schoolkinderen nog steeds hun dag beginnen met een gebalde vuist en het gezang Pioniers voor het communisme, we zullen zijn als Che – zal president Raúl Castro een ceremonie leiden bij het mausoleum van Che in het centrum van Santa Clara. De 86-jarige Cubaanse leider zal zeer persoonlijke herinneringen kunnen ophalen aan Che. Hij vocht namelijk samen met hem en onder leiding van zijn broer Fidel, in de strijd om de Cubaanse revolutie, die in 1959 leidde tot de omverwerping van Fulgencio Batista. Ook het Boliviaanse leger zal voor het eerst in eigen land deelnemen aan een openbare herdenking van Che’s dood.* ‘We willen dat dit een moment van eenheid is voor het Boliviaanse volk,’ aldus coördinerend minister Alfredo Rada, die zegt dat de context anders is dan 1967, toen de trouwe anticommunistische president René Barrientos de opdracht gaf om de gewonde Che te executeren. De tijden zijn veranderd en de zittende president Evo Morales is een fervent bewonderaar van de revolutionaire leider.

che-tu-ejempol-vive-harjan-bos

‘Je voorbeeld leeft, je ideeën leven voort’

Kinderen
Che’s vier kinderen zullen de herdenkingsceremonie bijwonen in Bolivia waar de guerrillaleider op 9 oktober 1967 werd geëxecuteerd door een CIA-opleidingscel van het Boliviaanse leger. ‘Als hij in 1967 in Bolivia niet gestorven was, zou Latijns-Amerika nu vrij, soeverein, onafhankelijk en socialistisch zijn en dat is wat hij wilde,’ zegt zijn broer Juan Martin Guevara aan het persbureau AFP in Argentinië. ‘Want als hij in leven was gebleven, zou hij hebben gezegevierd – bij hem was het alles of niets’.

carta-del-che-a-fidel-06081962

In een handgeschreven brief kondigt Che op 6 augustus 1962 zijn vertrek uit Cuba aan, op weg naar Congo en Bolivia.

De mythe van ‘Che’
Met zijn dood op 39-jarige leeftijd werd de mythe van ‘Che’  – de verpersoonlijking van rebellie – geboren. Fidel Castro noemde hem in een toespraak in Havana voor naar schatting één miljoen mensen ‘de kunstenaar van de revolutionaire oorlogsvoering’ en kondigde een periode van drie dagen nationale rouw af. In de loop van de tijd werd hij door T-shirts, posters en baretten met zijn iconische beeltenis , een symbool van de kapitalistische consumptiemaatschappij die hij probeerde te vernietigen. ‘Mythes bestaan omdat samenlevingen ze creëren,’ zegt zijn 74-jarige broer. ‘Welke andere mythische figuur is er nog meer? Ik zou zeggen dat de twee beroemdste beelden ter wereld die van Christus en Che zijn. Een vriend zei me: ‘Je overdrijft, Christus is veel bekender’. Natuurlijk. Hij stierf 2.000 jaar geleden en Che 50 jaar geleden. We zullen het niet zelf beleven, maar over 300 jaar zal Che nog altijd Che zijn. En ik hoop dat er andere Che’s zullen zijn.’

cheshirtgemaakthetkapitalisme

Dit shirt word je geleverd door het kapitalisme

Executies
Ernesto Guevara, geboren in de Argentijnse stad Rosario, reisde in 1952 en 1953 door Latijns-Amerika en was geschokt door de economische ongelijkheid in de regio. De reis over land werd vereeuwigd in de film The Motorcycle Diaries van 2004. Hij was ervan overtuigd dat geweld nodig was om de onrechtvaardige sociale orde van Latijns-Amerika te vernietigen. Zijn leven veranderde drastisch toen hij in 1955 Castro in Mexico ontmoette en zich bij zijn guerrilla-expeditie naar Cuba aansloot. Begin jaren zestig werkte hij samen met Castro om de revolutie te consolideren. Hij leidde het geweld en de executies in de gevangenis La Cabaña in Havana tegen tegenstanders en was zelfs een tijdje hoofd van de Centrale Bank van Cuba en Minister van Industrie. Maar zijn belangrijkste motivatie was om de revolutie elders te verspreiden.

cheguevaravillagrandaExport revolutie
In 1965 neemt hij afscheid van Cuba in een brief aan Castro waarin hij ontslag neemt en schrijft: ’Andere landen in de wereld roepen mij bescheiden om ondersteuning van hun strijd.’  Na het leiden van een groep Cubaanse revolutionairen die met marxistische guerrillastrijders in Congo streden, reisde Guevara eind 1966 naar Bolivia. Hij worstelt met astma en leidt 11 maanden lang een kleine groep van rebellen in Bolivia die de revolutie probeerde te verspreiden. Maar zij lopen in een hinderlaag van het Boliviaanse leger en in een pistoolgevecht in de bergen worden de meeste van zijn resterende rebellen vernietigd. Het Boliviaanse leger en twee Cubaans-Amerikaanse agenten van de CIA nemen Che gevangen. Hij werd de volgende dag, 9 oktober 1967, geëxecuteerd in een schoolgebouw in La Higuera. De kleine revolutie die hij in Bolivia begon, stierf met hem.

cheschooltjebolivia

Che opgesloten in een kleuterschooltje in La Higuera kort voor zijn dood

Herbegraven
Het leger exposeerde zijn lichaam als trofee in de nabijgelegen stad Vallegrande, en persfoto’s gingen de hele wereld rond. De mythemakers verwezen opnieuw naar zijn Christus-achtige kenmerken. Drie decennia later kwam het leven in Cuba tot stilstand toen Fidel Castro de overblijfselen van zijn oude kameraad uit zijn graf in de bergen van Bolivia liet opgraven en naar Santa Clara bracht. Overal ter wereld leefde de mythe van Che weer even op voor een nieuwe generatie. ‘Waarom is hij geen minister in Cuba gebleven? Het was niet zijn doel in het leven, het was niet zijn manier van leven om in een kantoor te zitten,’ zegt Juan Martin Guevara. ‘Wat hij zou zijn geworden, kunnen we onmogelijk weten. Hij zou altijd aan de kant van de strijdende volkeren hebben gestaan,’ aldus Martin.

Bron
* News 24, 2 oktober 2017

Link
* Boliviaanse oud-militairen tegen herdenking Che,  3 oktober 2017 

Obama’s knieval voor de Castro’s ?

In het zicht van het komende bezoek van president Obama aan Cuba, worden op dit moment in verschillende wijken van Havana bedelaars en zwervers aangehouden en verzameld in medische centra. Voorafgaand aan dit bezoek op 20, 21 en 22 maart aanstaande, treft u op deze Cubaweblog artikelen aan waarin dit historische bezoek vanuit diverse gezichtspunten wordt belicht. Vandaag beschrijft Eugenio Yáñez hoe Obama met zijn toenadering tot de Cubaanse autoriteiten een wig wil drijven in de revolutionaire alliantie van de ALBA.  Hierna volgt de tekst .

Obama’s knieval voor de Castro’s?

Handout picture released by the Venezuelan Presidency press office showing the President of the US, Barack Obama (L), and his Venezuelan counterpart Hugo Chavez (R) chating before the opening of the 5th Summit of the Americas in Port of Spain, on April 17, 2009. Despite efforts by Obama and summit organizers to keep the three-day gathering on the topics of energy, the environment and public safety, Cuba has emerged as the headline issue for being the only nation excluded. AFP PHOTO / PRESIDENCIA --- RESTRICTED TO EDITORIAL USE (Photo credit should read HO/AFP/Getty Images) Original Filename: DV_To_Getty_2668410_0.jpg

Obama ontmoette op 17 april 2009 in Trinidad de Venezolaanse president Hugo Chávez. In het midden de huidige president Maduro.

Obama is geen naïeveling en hij wil de Castro’s strategisch omsingelen. Wat nog niet garandeert dat hij dat ook voor elkaar krijgt, aldus Eugenio Yáñez, woonachtig in Miami. Yáñez constateert dat het komende bezoek van Obama aan Cuba in Miami tot heftige polemieken leidt: ‘Aan de ene kant zijn er de mensen die vinden dat het bezoek aan Cuba een onvergeeflijk groot verraad is en dat de president zo de dictatuur legitimeert en voor nog vele jaren heilig verklaart.’ Eugenio Yáñez wijst erop dat een Amerikaanse president zich niet de luxe kan permitteren naïef te zijn. Yáñez wijst op de gevolgen voor de zogeheten ‘revolutionaire alliantie’ voor landen als Bolivia, Ecuador en Bolivia, die toch al in zwaar weer verkeren.

Obama is met zijn bezoek aan Cuba er niet op uit, te buigen voor Cuba en hij heeft niet de intentie om een dictatuur van bijna zestig jaar te legitimeren, zoals voortdurend herhaald wordt in het nieuws in kranten en op radio, televisie en internet in het zuiden van Florida.

Goed geïnformeerd
Kort geleden werd het tijd om in te zien dat de president van de Verenigde Staten, wie het ook is, bovenop alle openbare informatie waartoe hij toegang heeft, zowel via zijn diplomatieke vertegenwoordigers als via zijn inlichtingendiensten, volledig op de hoogte is van de Cubaanse realiteit. Hij mag dan de nieuwste rappers op Cuba niet kennen en niet weten wie er een dissident is in een achteraf dorpje, maar het wereldtoneel van het land moet hij wel perfect kennen, vooral als hij besloten heeft dat land te bezoeken, om welke redenen dan ook.

Nixon en Obama

nixon-zhou-en-lai-februari-1972

President Nixon en President Zhou-en-Lai, februari-1972

Toen begin jaren zeventig het bezoek van Richard Nixon aan China bekend werd gemaakt, ontbrak het niet aan mensen die kritiek hadden op de ‘domheid’ om Taiwan opzij te schuiven voor toenadering tot de reus op het vasteland. Totdat een kop in de Cubaanse partijkrant Granma luidde: ‘Papieren tijger houdt poeslief betoog in Peking’. Veel mensen zien het ‘uiteenvallen’ van het communisme in Europa en de Unie van Socialistische Sovjet Republieken als het resultaat van de acties van Michael Gorbatsjov in de Sovjet Unie en het defensieproject  ‘Star Wars’ van Ronald Reagan in de jaren tachtig van de vorige eeuw.  Toch waren het de stappen die gezet werden door Henry Kissinger en Nixon – ja, ja, die van Watergate – die de eerste wig dreven in de ‘onverwoestbare vriendschap’ van  de socialistische landen en die tenslotte het systeem om zeep hielpen en de mensheid naar een nieuw tijdperk voerden dat een paar verwarde geesten zagen als ‘het eind van de geschiedenis’, terwijl het niet meer was dan een stap in de ontwikkeling van de mensheid naar haar onontkoombare bestemming: een steeds betere wereld om met iedereen te delen.

Demagogie

albapresidentenortega_lage_chavez_morales_y_preval_representantes_de_nicaragua_cuba_venezuela_bolivia_y_haiti_

Enkele leiders van de Alba-landen zoals Ortega (Nicaragua), Ricardo Lage (die destijds Fidel Castro verving), Hugo Chávez (Venezuela), Evo Morales (Bolivia) en Préval van Haiti.

Obama heeft hetzelfde voor ogen, in dit geval om met zijn bezoek aan Cuba een wig te drijven binnen de Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van ons Amerika (ALBA) zodat er een einde komt aan de populistische en demagogische oplichterij die we o.a. kennen van het Forum van São Paulo en de toespraken van Fidel Castro en de Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva. ALBA werd o.a.opgericht als reactie van de Vrijhandelszone van de Amerika’s (ACLA), een initiatief van president Bill Clinton. Deze alliantie van Latijnsamerikaanse ‘revolutionairen’ verkeert op dit moment in zwaar weer.  Cuba raakt niet uit het moeras, en Venezuela zinkt er steeds verder in weg, omdat Chávez en Maduro met hun kliek een welvarend land met de grootste oliereserves van de wereld hebben geruïneerd en in een diepe humanitaire, economische, politieke, sociale en morele crisis hebben gestort, terwijl het land steeds minder bestuurbaar wordt en zijn machthebbers corrupter. De Bolivianen hebben Evo Morales duidelijk gemaakt dat er geen sprake van kan zijn dat hij eindeloos voor onbepaalde tijd herkiesbaar is, en dat hij in 2020 zijn koffers moet pakken en zich aan iets anders gaan wijden, maar niet aan het leiden van het land. De Argentijnen gaven de voorkeur aan een kandidaat van de verandering boven het doorgaan met de geïnstitutionaliseerde corruptie van de Kirchners en hun aanhang. De Brazilianen zijn de corruptie en schaamteloosheid van Dilma Rousseff en Lula da Silva beu en willen ze voor de rechter brengen. De Ecuadoriaanse demagoog Rafael Correa heeft al aangekondigd dat hij niet van plan is zich weer te laten herverkiezen – nadat hij dat verschillende keren had gedaan, ook al had hij voor de televisie in Miami verklaard dat hij tegen herverkiezing was – en Daniel Ortega van Nicaragua handhaaft zich in zijn bananenrepubliek te midden van corruptie, schaamteloosheid en demagogie, zonder zijn volk iets tastbaars te bieden en zonder ander plan dan om zich maximaal te verrijken en stamhoofd te blijven van het Middenamerikaanse dorp. En de socialisten van Uruguay en Chili zijn meer bezig met hun eigen bevolking dan met het behagen van Havana of Caracas, en aangezien ze geen oliedollars nodig hebben om in leven te blijven, kunnen ze het zich veroorloven om ‘links’ te zijn zonder in het ‘revolutionaire’ slijk van Havana of Caracas te vallen.

Naïeveling of dwaas?

Gran-Teatro-Habana-prepara-obama

Het Gran Teatro in Havana bereidt zich voor op het bezoek van Obama. Dinsdag zal hij van hieruit de Cubanen via radio- en televisie toespreken

Zal Obama zijn doel bereiken met deze toenadering tot Havana? Moeilijk te zeggen op dit moment. Is Obama een naïeveling of een dwaas met zijn politiek ten aanzien van Cuba? Het is onmogelijk om twee keer president van de Verenigde Staten te worden als je dom bent of naïef. Kan het belang voor zijn presidentiële ‘nalatenschap’ hem ertoe zetten dat hij de veiligheid of de belangen van de Verenigde Staten in gevaar brengt? Zo’n vaart loopt het allemaal niet. Zal dit bezoek positieve gevolgen hebben voor het Cubaanse volk? Dat kan niet morgen, overmorgen of volgende week worden beoordeeld, maar wel op de lange termijn. Ooit zullen we weten wat dit bezoek van de president van de Verenigde Staten aan Cuba werkelijk voorstelde. Of het een verschrikkelijke vergissing was, of dat de wolf in schaapskleren afrekende met de leer van de Castro’s.

Bron
* Eugenio Yáñez op de website Diario de Cuba, 10 maart 201

Fidel Castro werd 89

Fidel Castro haalde de Boliviaanse president Evo Morales op in zijn hotel

Fidel Castro haalde de Boliviaanse president Evo Morales op in zijn hotel

Fidel Castro verscheen donderdag j.l. – de dag dat hij 89 werd – in het openbaar, toen hij samen met de Venezolaanse president Nicolás Maduro de president van Bolivia, Evo Morales in zijn hotel in Havana ophaalde. ‘Fidel is weer een jaar ouder geworden. Het is altijd interessant om met hem te praten,’ liet Morales weten aan Telesurtv.net. Hij heeft misschien last van ouderdomskwaaltjes, maar met zijn geheugen is niks mis. Hij is heel helder.’ Morales noemt Castro liefkozend ‘een wijze grootvader’. Ook op social media regent het felicitaties aan de voorvechter van het anti-imperialisme. Ook is een wassen beeld van de oud-politicus onthuld in het Cubaanse Bayamo Wassenbeelden Museum.

Van rechts naar links: Een onbekende, Evo Morales, Fidel Castro, zijn vrouw Daliah, Maduo en de vrouw van Maduo

Van rechts naar links: Een onbekende, Evo Morales, Fidel Castro, zijn vrouw Daliah, Maduro en zijn vrouw,  Cilia Flores.

Castro is vereeuwigd met zijn goede vriend wijlen de Colombiaanse schrijver Gabriel Garcia Marquez, zo meldt Radio Havana Cuba. De Cubaanse media publiceerden ook foto’s van Fidel Castro en zijn vrouw Daliah Soto del Valle o.a. tijdens een toast in de woning van Fidel Castro. Ook de vrouw van Maduro, Cilia Flores, was daarbij aanwezig.

Link
* Een tiental foto’s op de site van Cubadebate
* AD, 13 augustus 2015 Cuba viert groots feest; Fidel Castro is jarig

Top Amerika’s zonder slotverklaring

De top van de Amerika’s met bijna dertig landen op het Westelijk Halfrond is gisteravond laat in Colombia zonder gezamenlijke verklaring afgesloten. De deelnemers waren te verdeeld over Cuba en de Argentijnse aanspraken op de Falkland-eilanden. Het belangrijkste meningsverschil ging over Cuba, dat opnieuw geen uitnodiging had gekregen voor de Amerika-top.

Met o.a. president Obama, de Colombiaanse president Santos (links) en boven midden de Boliviaanse president Evo Morales

De Zuid- en Midden-Amerikaanse landen willen het communistische land voortaan uitnodigen, maar Canada en de VS verzetten zich daartegen. Ze willen dat Cuba eerst democratische hervormingen doorvoert. Dezelfde twee landen weigerden ook een Argentijnse claim op de Falklandeilanden te onderschrijven. Die claim over de Britse eilandengroep ten zuiden van Argentinië kreeg wel de steun van veel andere landen.

 ‘VS lijken wel een dictatuur’
De Colombiaanse president Juan Manuel Santos sprak de hoop dat Cuba op de volgende top in 2015 in Panama wel van de partij kan zijn. ‘Alle landen hier in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied willen dat Cuba present is. Maar de Verenigde Staten stemmen daar niet mee in. Het lijkt wel een dictatuur,’ aldus  president Evo Morales van Bolivia. Hij liet een Colombiaanse krant weten dat deze top van de Amerika’s  de laatste is geweest waar Cuba ontbrak. De Venezolaanse president Chávez was afwezig omdat hij dit weekend opnieuw naar Havana reisde voor een nieuwe bestraling en Ecuador weigerde uit protest de bijeenkomst bij te wonen.

Bronnen
* NRC, NOS, El Pais