Cuba importeert suiker uit Frankrijk voor eigen bevolking

De suiker die in september op basis van de rantsoenering via de libreta aan Cubanen is verkocht, komt uit het verre Frankrijk. De tegenvallende resultaten van de suikeroogst dwongen de Cubaanse overheid suiker te importeren, een product dat tot een paar jaar geleden het symbool van het land was.

suiker-frankrijk
In onberispelijke witte zakken wordt de suiker aan de staatswinkels of bodega’s geleverd en zorgt daar vanwege de kwaliteit voor tevredenheid onder de klanten. ‘Het is prima suiker, het is niet vochtig en er zit geen vuil tussen’, zegt Norberto, een winkelier in de wijk La Timba, vlakbij het Plein van de Revolutie. ‘ We hebben suiker uit Brazilië gehad, maar dit is de eerste keer dat het uit Frankrijk komt,” voegt hij er aan toe. Informatie van een medewerker van het suikerstaatsbedrijf Grupo Empresarial Azucarero (Azcuba) die liever anoniem wil blijven, bevestigt dit. ‘We moesten Franse suiker kopen omdat het grootste deel van de nationale oogst bestemd is voor internationale opkopers,’ zegt hij.

Hoge binnenlandse consumptie
Cuba heeft een hoge consumptie van suiker en er is ongeveer 700.000 ton per jaar nodig om te voldoen aan de vraag van de gerantsoeneerde markt, de lokale industrieën en de sector van kleine zelfstandigen. Het eiland heeft een handelsovereenkomst met China om elk jaar 400.000 ton te verkopen, maar dit jaar dekte de productie niet de binnenlandse consumptie en export. In 2017-2018 produceerde het eiland iets meer dan 1 miljoen ton ruwe suiker, veel minder dan de 1,6 miljoen ton die de autoriteiten hadden gepland. ‘Het is niet gelukt de geplande hoeveelheid suiker ook te realiseren,’ aldus de voorzitter van Azcuba, Julio García.

Vlaggenschip
De Cubaanse suikerindustrie was decennialang het vlaggenschip van de economie op het eiland en ging voorop in de export. In 1991 werd 8 miljoen ton geproduceerd, vlak voor de ineenstorting van de Sovjet-Unie waardoor de Cubaanse economie bezweek  en bijzondere schade in deze sector werd aangericht. Op dit moment blijven de opbrengsten uit de suikerproductie ver achter bij die uit het toerisme, de dollarovermakingen van Cubaanse emigranten en de verkoop van diensten op het gebied van de gezondheidszorg aan het buitenland. De suiker, ooit de oude motor van de economie van het eiland, speelt geen leidende rol meer.

fidel-zafra-suikerriet

Fidel Castro kapt suiker

In 2002 begon, onder leiding van Fidel Castro het proces van ontmanteling van tientallen suikercentrales, met als argument dat de daling van de prijs van het product op de internationale markt de industrie onhoudbaar maakte. In 2011 werd het Ministerie van Suiker opgeheven en werden de functies ervan overgenomen door Azcuba. Vijftien jaar later blijft 64% van de ingenios gesloten, zijn de werknemers elders aan de slag en worden veel suikerrietvelden gebruikt voor andere gewassen. Bij de recente oogst werken slechts 54 suikercentrales en moest het oogsten eerder dan verwacht worden stilgezet vanwege de hevige regens in het voorjaar, waardoor het moeilijker werd riet te kappen en de kwaliteit van het product snel achteruitging.

Bron
* Marcelo Hernández, website 14ymedio, 23 september 2018

Frankrijk investeert 46 miljoen dollar in treinen Cuba

Frankrijk en Cuba werken samen in een ‘ambitieus project’ om de Cubaanse spoorwegen te verbeteren. Frankrijk zal 46,7 miljoen dollar investeren om het verwaarloosde spoorwegennet in Cuba te verbeteren. De Franse spoorwegmaatschappij SNCF en de Unie van Cubaanse Spoorwegen willen twee werkplaatsen voor locomotieven in Havana en Camagüey renoveren, wagons voor passagiers opknappen en de zogeheten Franse trein in ere herstellen. (zie kader)

trein-tren-frances

De Franse trein is een begrip in Cuba. Deze trein op het traject Havana – Santiago de Cuba, werd ruim 20 jaar geleden in Cuba geïntroduceerd. De Cubaanse spoorwegen waren door de crisis van de Speciale Periode ernstig verwaarloosd en verkeerden in crisis. De Franse trein – een gift – met brede gangen, veel ramen en gemakkelijke stoelen was populair maar na enkele jaren slecht onderhoud en technische problemen verdween de goede naam van de Franse trein. De gemiddelde snelheid van de trein is 50 kilomter. Nu zegt men op het station van Havana tegen een reiziger die een kaartje koopt: ‘sale cuando puede’ (hij rijdt als hij kan).

Het bericht werd bekend drie dagen voordat de Franse Minister van Buitenlandse Zaken, Jean-Yves Le Drian in Cuba aankwam voor een officieel bezoek. Hij ontmoette daar o.a. zijn collega Bruno Rodríguez en Rodrigo Malmierca, Minister van Buitenlandse  Handel en Investeringen. Le Drian vertrok zondag weer; hij was de eerste hoge functionaris van Frankrijk die Cuba bezocht na het bezoek in 2015 van de toenmalige president Francois Hollande. Dit bezoek resulteerde in samenwerkingsverdragen op het gebied van financiën, toerisme, handel, landbouw en transport. In 2016 opende Frankrijk in Havana een kantoor van het ontwikkelingsfonds Francesa de Desarrollo. Dit fonds investeert ook € 25 miljoen in een ontwikkelingsproject voor de veeteeltsector in de provincie Camagüey.

Bronnen
* Persbureaus EFE en AFP, 28 juli 2018

Frankrijk wil schuld Cuba verder verlagen

De Cubaanse president Raúl Castro staat een cadeau te wachten als hij vandaag en morgen Frankrijk bezoekt. Volgens een diplomatieke bron, geciteerd door persbureau Reuter, zal de Franse regering met een voorstel komen om de schuld verder te reduceren. Dat schreef het FD vrijdag jongstleden. Vandaag overlegt Raúl Castro met president Hollande en vanavond dineert hij met hem op Champs Elysee.

Raul Castro

Raúl Castro in Costa Rica in januari 2015

Frankrijk is de grootste schuldeiser van Cuba. Van de in totaal $11,9 mrd aan uitstaande schulden, staat het eiland bij Frankrijk voor $4 mrd in het krijt. In december kwamen Frankrijk en de andere landen die nog geld tegoed hebben overeen om een rentebedrag van in totaal $8,5 mrd kwijt te schelden. In dat bedrag zat $4 mrd aan achterstallige rentebetalingen aan Frankrijk.

Kredieten
Van de $4 mrd die Frankrijk nu nog te goed heeft zal een deel, volgens de diplomatieke bron, worden omgezet in kredieten voor allerlei ontwikkelingsprojecten op het eiland. ‘Het is een extra gebaar van Frankrijk nadat al eerder $4 mrd werd kwijtgescholden’, zegt de bron. Het Franse ontwikkelingsagentschap zal op Cuba een kantoor openen. Tijdens het bezoek van Castro aan Parijs zullen meerdere commerciële en ontwikkelingscontracten worden getekend, meldt Reuter.

Handelsmissie
Sinds de Verenigde Staten de diplomatieke betrekkingen met Cuba hebben hersteld, proberen tal van buitenlandse bedrijven de lang afgesloten markt te betreden. In januari was Nederland nog met een handelsmissie, aangevoerd door minister Ploumen, op het eiland. Dat leidde tot diverse contracten. Zo gaat Unilever samen met de Cubaanse partner Intersuchel voor $35 mln een fabriek bouwen voor Omo, Rexona, Lux en andere merken. Scheepsbouwer Royal IHC tekende een overeenkomst voor de levering van een schip voor de kustbescherming. Nederland is na Frankrijk de grootste handelspartner van Cuba, met een export van $107 mln en een import van $120 mln. In 2014 spraken Nederland en Cuba al af om samen te werken op het gebied van toerisme, landbouw en logistiek. Voetbalclub Feyenoord heeft al enkele jaren een straatvoetbalproject op het Caribische eiland.

Bron
* FD, 29 januari 2016

Frankrijk benadrukt ‘enorm geopolitiek belang’ van Cuba

Frankrijk beschouwt Cuba als de ‘sleutel van de schatkist’ in Latijns-Amerika en noemt het aanstaande bezoek van de Cubaanse president Raúl Castro ‘een stap in een nieuw tijdperk’ van de relaties tussen beide naties en met de Europese Unie. Dat zegt de speciale gezant voor Latijns-Amerika en de Cariben van de Franse president Hollande, Jean-Pierre Bel. Op 1 februari begint het officiële bezoek van Raúl Castro aan Frankrijk. Het is het eerste bezoek van een Cubaanse president in 20 jaar; Hollande bezocht Cuba in mei vorig jaar.

Bel-Jean-Pierre-Francois-Hollande-America-Wiki

Jean-Pierre Francois Bel

Jean-Pierre Bel: ‘Bedenk wel dat Cuba van groot belang is en dat belang gaat verder dan zijn demografie en geografie. Het is min of meer de sleutel van de schatkist, de toegangspoort tot Latijns-Amerika,’ zei Bel, de persoonlijke gezant van de Franse president, François Hollande, voor Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Raúl Castro die met militaire eer zal worden ontvangen, spreekt met Hollande, maar ook met de eerste minister Manuel Valls, de beide voorzitters van de Kamers van het Parlement, de burgemeester van Parijs, Anne Hidalgo, en met vertegenwoordigers van het Franse bedrijfsleven.

Geopolitiek
Bel benadrukte in het gesprek met het Spaanse persbureau EFE het ‘enorme geopolitieke belang van Cuba’ en voegde er aan toe dat naar zijn oordeel ‘de VS en president Barack Obama zich hebben gerealiseerd dat deze dwaze embargopolitiek tot geen enkel resultaat heeft geleid en bovendien tot vijandschap met het grootste deel van de landen in Latijns-Amerika’. Hij herinnerde ook aan het akkoord dat de crediteuren van Cuba in het kader van de Club van Parijs sloten, waarbij een belangrijk deel van de schuld van het land (8.5 miljard dollar) is kwijt gescholden en afspraken zijn gemaakt over de betaling van nog 2,6 miljard dollar in een periode van 18 jaar. ‘Dat is een veelbelovend akkoord dat alles zal veranderen. Vanaf heden kunnen Europese bedrijven in Cuba investeren, dat is goed voor het Cubaanse volk, dat een hoger levenspeil wil.’

hollande-afscheid-raul-castro-12052015

President Hollande was in mei vorig jaar in Cuba

Zegen paus
Bel zegt met een glimlach zich gesteund te voelen door de zegen van de paus ‘want alle pausen zijn naar Cuba gereisd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus. Ik denk dat met deze geheiligde bescherming de relaties tussen Cuba en Europa beter zullen verlopen.’

Verdragen
Tijdens het bezoek van president Castro aan Frankrijk zullen verdragen worden getekend over gezondheidszorg, de strijd tegen drugs en drugshandel en andere commerciële akkoorden. Dat opent de deur, aldus het Franse Agentschap voor de Ontwikkeling / Agencia Francesa para el Desarrollo, een hulporganisatie van de Franse overheid, dat niet alleen met projecten kan worden gewerkt maar ook de financiering van deze projecten.’

Bron
* Persbureau EFE

Akkoord over 16 miljard dollar Cubaanse schuld

Cuba heeft afgelopen weekend een akkoord bereikt met 15 crediteuren, verenigd in de Club van Parijs. Het land zal 2,6 miljard dollar terugbetalen en een bedrag van 8,5 miljard dollar zal worden kwijtgescholden. Het akkoord  vergemakkelijkt de integratie van Cuba in de internationale betalingsgemeenschap. Het merendeel van de schuldeisers was bereid flexibiliteit te tonen nu de interesse om zaken te doen in Cuba groeit door de binnenlandse economische hervormingen. Cuba is geen lid van de Wereldbank, noch van enige andere multilaterale kredietinstelling.

postkantoor-foto-fidel

Postkantoor in Havana

De onderhandelingen tussen de Club van Parijs – een verband van informele kredietverstrekkers zoals Australië, Oostenrijk, België, Groot-Brittannië, Canada, Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Japan, Nederland, Noorwegen, Rusland, Spanje, Zweden, Zwitserland en de Verenigd Staten – werden geleid door de Franse Minister van Financiën, Sapin. Frankrijk, de grootste crediteur, heeft 4 miljard dollar aan Cuba kwijtgescholden. Cuba zal in ruil daarvoor in termijnen een achterstallige lening ter waarde van 2,6 miljard in een periode van 18 jaar voldoen. Frankrijk krijgt 240 miljoen dollar van de 470 miljoen aan achterstallige rente terugbetaald; de rest zal worden geïnvesteerd in ontwikkelingsprojecten in het land, aldus de Franse minister. Spanje heeft Cuba een schuld van bijna 2 miljard dollar kwijtgescholden.

Tweede op wereldranglijst
Volgens een rapport van de Club van Parijs van maart jl. bedroeg de schuldenlast van Cuba 35 miljard dollar en bezette het land de tweede plaats – na Griekenland met 70 miljard dollar – op de lijst van crediteuren van deze instelling. De schuld werd zo omvangrijk omdat Cuba in 1986 besloot de betalingsverplichtingen aan de Club van Parijs niet langer na te komen.

Link
* Deze Cubaweblog op 28 april 2014: Cuba wil onderhandelen over schuld aan Club van Parijs

Franse kanselier en zakenlieden naar Cuba

Zaterdag komt de Franse Minister van Buitenlandse Zaken Laurent Fabius in Havana aan. Hij is vergezeld van een grote groep Franse ondernemers.

laurentfabiusHet is het eerste bezoek van een hoge Franse autoriteit sinds 30 jaar en moet, aldus de Franse regering, de bereidheid van Frankrijk aangeven de bilaterale relaties te verbeteren. Een woordvoerder van de minister zei tegen het Cubaanse persbureau Prensa Latina: ‘Frankrijk wil een constructieve relatie met Cuba ontwikkelen op alle terreinen.’

Handelspartner nr. 10
Vorig jaar bezochten 96.600 Fransen Cuba en het eerste kwartaal van dit jaar vertoont een stijgende tendens van bezoekende toeristen. Frankrijk staat op de tiende plaats op de lijst van commerciële partners van Cuba en bezet binnen Europa de vierde plaats. Ongeveer 60 Franse ondernemingen zijn er actief, vaak via een samenwerkingsverband met een Cubaans bedrijf, filialen of bedrijfskantoren.

Bron
* Prensa Latina, Cubadebate

‘Havana moet ondubbelzinnige keuze maken over buitenlandse investeringen’ (2)

De Cubaanse media melden opnieuw de aankomst van de Venezolaanse president. Informatie over het verloop van het ziekteproces wordt niet verstrekt.

De Cubaanse media melden opnieuw de aankomst van de Venezolaanse president. Informatie over het verloop van het ziekteproces wordt niet verstrekt.

China heeft geïnvesteerd in olie-exploratie in de territoriale wateren en speelt, samen met Canada, een belangrijke rol in de nikkelwinning in Cuba. Spanje heeft grote belangen in de hotelsector en de tabak terwijl de Franse onderneming Pernod Ricard de export van likeuren mogelijk maakt. En sinds 2009 neemt Brazilië deel aan een groot project om de haven van Mariel te moderniseren en te herstructureren. De handel met China is nu ongeveer 1,9 miljard dollar groot en stijgt nog steeds. Havana zegt buitenlandse investeringen te willen stimuleren, maar het proces verloopt in de praktijk langzaam en stroperig door diefstallen, het gebrek aan stimulansen tot productievergroting en de bemoeienis van de regering waardoor het aan efficiëntie ontbreekt. Buitenlandse bedrijven betalen gigantisch veel aan belastingen. Feinberg, die een rapport schreef over buitenlandse investeringen in Cuba dat dit jaar door het Amerikaanse Brookings Institute werd gepubliceerd, zegt dat er weliswaar succesvolle buitenlandse ondernemingen op het eiland opereren, maar er zijn er ook die veel problemen hebben gehad waardoor mogelijke investeerders zijn afgeschrikt. Hij noemt met name twee gevallen: de ‘overval’ door de regering op een levensmiddelenbedrijf met aan het hoofd een Chileense eigenaar die beschuldigd werd van corruptie en de omstreden onderhandelingen bij een contract met het Nederlands-Britse bedrijf Unilever.

cuba economy feinberg coverObstakels voor investeringen
Feinberg: ‘De regering moet ondubbelzinnige keuzes maken over buitenlandse investeringen. Ik denk dat er verschillen van mening bestaan bij de leiders van het land. Enkelen vrezen dat buitenlandse investeringen de onafhankelijkheid bedreigen en dat er machtscentra zullen ontstaan buiten het huidige. Of men vreest uitbuiting.’ Hij schat dat Cuba de afgelopen 10 jaar ongeveer 20 miljard dollar heeft verloren omdat men weigerde te opereren zoals veel andere ontwikkelingslanden dat deden. In plaats daarvan ontving het eiland ongeveer 3,5 miljard dollar aan buitenlandse investeringen.

Internationale verplichtingen
Deskundigen zeggen dat de dood van Chávez niet onmiddellijk zal leiden tot stopzetting van de gesubsidieerde olie uit Venezuela. En als de beoogde vicepresident Maduro de verkiezingen wint, kunnen de bijzondere relaties met Havana blijven bestaan. De leider van de oppositie Henrique Capriles, die eerder in oktober van Chávez verloor, heeft gezegd dat hij een einde wilde maken aan olieleveranties in ruil voor diensten, maar als hij winnaar van de verkiezingen was geworden had hij ervaren dat nog niet gemakkelijk zou zijn. De twee landen zijn met heel veel akkoorden met elkaar verbonden. ‘Je kunt niet zomaar een relatie als deze verbreken,’ aldus Melissa Lockhart Fortner, Cuba-analiste van het studiecentrum Pacific Council on International Policy, die zegt dat het Capriles politiek zou schaden. Voor Havana is de terugval van Chávez de afsluiting van een jaar vol desillusies o.a. op het gebied van de diversificatie van zijn economie. Drie proefboringen in de kustwateren bij West Cuba leverden geen resultaat op. ‘Er zijn mensen die zeggen dat het einde van Chávez het einde van het communisme in Cuba zal zijn omdat het regime in elkaar zal storten en de bevolking in opstand zal komen,’ zegt Feinberg. Maar dat is ‘waarschijnlijk weer zo’n illusie, die vooral gekoesterd wordt door de anti-Castro ballingengemeenschap,’ voegt hij er aan toe. Hoe dan ook, veel Cubanen volgen de dagelijkse berichten in de pers over de gezondheid van Chávez waar de staatsmedia prominent aandacht aan schenken. ‘Ik weet niet wat er zal gebeuren,’ zegt Magaly Ruiz, een 52-jarige vrouw in Havana. ‘Gaan we weer gras eten?’

Link
*    The New Cuban Economy: What Roles for Foreign Investment? met daarbij de pdf van het onderzoeksrapport van Feinberg