Verwijzingen in muurschildering tegen de VS verdwenen

Na maandenlange werkzaamheden zijn de nieuwe muurschilderingen bij de busterminal van de stad Santa Clara klaar. Het werk vervangt een ouder werk en opvallend is het ontbreken van twee zaken. De bekende tekenaar en cartoonist, vooraanstaand medewerker van het humoristisch supplement Melaíto, Pedro Méndez heeft deze keer geen bijdrage geleverd aan het werk en alle vijandige verwijzingen naar de VS ontbreken deze keer.

De nieuwe muurschildering bij de busterminal in Santa Clara

De nieuwe muurschildering bij de busterminal in Santa Clara

Méndez zou om gezondheidsredenen geen bijdrage hebben kunnen leveren en het ontbreken van verwijzingen naar de Noorderburen heeft te maken met de nieuwe tijdgeest, die sinds 17 december na de aankondiging dat de relaties tussen Havana en Washington hersteld zouden worden, in Cuba heerst. Beide gebeurtenissen hebben een rol gespeeld bij de totstandkoming van de nieuwe muurschildering.

Tekening van Pedro Méndez

Tekening van Pedro Méndez

Zelfs geen vlaggetje
Niemand had zich ook kunnen indenken dat Pedro Méndez, een verklaarde vijand van de Yankees en tekenaar van diverse anti-amerikaanse tekeningen in de eerdere muurschildering, zou hebben willen meewerken aan een muurschildering waarbij de makers nadrukkelijk verboden werd maar de minste verwijzing naar het Noorden te maken. ‘Zelfs geen vlaggetje op het uniform van de militairen,’ hadden de cultuurautoriteiten de makers laten weten.
Waarom de oude muurschildering vervangen is door een nieuwe, is niet duidelijk. De tekeningen verkeerden in een bedenkelijke staat, maar het gerucht dat de Cubaanse spion, één van de Cuban Five, Gerardo Hernández Nordelo daar zijn eigen werk zou plaatsen, is niet uitgekomen. Dat kan natuurlijk in de komende maanden nog gebeuren want er is nog blanco ruimte over die gevuld kan worden, voordat graffitikunstenaars dit doen.

Bron
* Website 14ymedio, 9 juni 2015 door José Gabriel Barrenechea, Santa Clara

Raúl Castro ontvangt Cuban Five

cuban-five-raul-castro-ontvangst17122014Gisteren heeft president Raúl Castro de voormalige Cubaanse spionnen van de Cuban Five ontvangen.
Twee ervan – Fernando González en René González, rechts op de foto – waren al eerder vrijgekomen, maar Gerardo Hernández, Antonio Guerrero en Ramón Labañino zaten tot gisteren in Amerikaanse gevangenissen. Hun vrijlating is onderdeel van de afspraken die de regeringen van de VS en Cuba gisteren bekend maakten.

Dreigtelefoons vanwege schilderijenexpositie lid ‘Cuban Five’ in Miami

De expositie van de in Amerika gevangen zittende Cubaanse spion Antonio Guerrero wordt vandaag alsnog in Miami geopend. Vanwege veel agressieve reacties uit een deel van de Cubaanse gemeenschap in Miami, besloot een eerdere galeriehouder Sweat Records de expositie af te gelasten. Guerrero’s aquarellen zijn nu in de galerie Veye Yo in de wijk Pequeño Haïti in Miami te zien. Antonio Guerrero zal de opening niet bijwonen; hij zit een straf van 22 jaar uit wegens spionage in een federale gevangenis van Florida.

Antonio Guerrero omgeven door zijn schilderwerk

Antonio Guerrero omgeven door zijn schilderwerk

De tentoonstelling van Antonio Guerrero is getiteld Yo me muero como viví / Ik sterf zoals ik leefde, een titel ontleend aan een tekst van de Cubaanse zanger Silvio Rodríguez. Steun voor de expositie van Guerrero komt van de Alianza Martiana, een kleine pro-Castrogroepering die in Miami actief is. Bestuurslid Max Lesnik zei dat ook de eigenaar van Veye Yo al dreigtelefoontjes had ontvangen. Militante anti-Castrogroepen zijn felle tegenstanders van de expositie. Ramón Saul Sánchez, voorzitter van de Movimiento Democracia, noemt de expositie ‘een provocatie waarbij zout in de wonden wordt gestrooid’. Ninoska Pérez, columniste van Radio Mambí, noemde de voorgenomen expositie een provocatie naar de Cubaanse ballingengemeenschap maar erkende dat eerdere exposities van het werk van Guerrero in Washington, New York en Bremen gewoon konden plaatsvinden. ‘Deze expositie is een provocatie. Deze mensen willen onze samenleving doen geloven dat we veranderd zijn en dat er geen verontwaardiging meer zou zijn over een provocatie als deze.’(…) ‘Vier leden van de Hermanos al Rescate werden de dood in gejaagd door het regime in een operatie waar deze spionnen mee verbonden waren,’ aldus Pérez.

cubanfiveaffiche4Cubaanse ‘Drie’
Guerrero werd op 12 september 1998 gearresteerd samen met vier andere spionnen uit Cuba namelijk Fernando González, René González, Gerardo Hernández en Ramón Labaniño. Guerrero is een van de drie Cubanen die nog gevangen zitten; twee van hen zijn al naar Cuba teruggekeerd. Guerrero werd veroordeeld vanwege zijn betrokkenheid bij het neerhalen op 24 februari 1996 door Cubaanse MIG’s van twee reclamevliegtuigjes van de hulporganisatie Hermanos al Rescate boven internationale wateren. Vier piloten Carlos Costa, Armando Alejandre, Mario de la Peña en Pablo Morales kwamen daarbij om het leven.

Link
* De Cubaanse overheidswebsite Cubadebate meldt het protest tegen de expositie in Miami

 

Cubaanse spion Fernando González Llort terug in Cuba

De Cubaanse spion Fernando González Llort is na zijn vrijlating op donderdag jl., een dag later door president Raúl Castro op het vliegveld van Havana welkom geheten. González Llort ontmoette er behalve Castro en andere leiders van het regime, zijn vrouw, moeder en zijn twee zussen. De Cubaanse agent verliet donderdag de correctionele instelling van Safford in Arizona, werd volgens de procedures overgedragen aan de immigratie-autoriteiten en is direct naar Havana gevlogen.

Fernando González begroet de minister van Binnenalndse Zaken Abelardo Colomé Ibarra. Rechts: José Ramón Machado Ventura, tweede partijsecretaris.

Fernando González begroet de minister van Binnenlandse Zaken Abelardo Colomé Ibarra. Rechts: José Ramón Machado Ventura, tweede partijsecretaris.

De Cubaanse media gaven pas ruchtbaarheid aan de thuiskomst van González, nadat deze had plaatsgevonden en de buitenlandse media mochten niet aanwezig zijn op het vliegveld van Havana. González en vier andere agenten maakten deel uit van een spionagenetwerk dat in 1998 werd opgerold toen de vijf in Florida werden gearresteerd en later bekend werden als de Cuban Five. De Vijf worden door het regime in Cuba en hun aanhangers beschouwd als Helden. Vanavond vindt in de Universiteit van Havana een concert plaats ter ere van González’ vrijlating.

Nog drie leden Cuban Five
Met de vrijlating van Fernando González zijn nu twee leden van de Cuban Five vrij. In october 2013 liep de straf (15 jaar) van René González af, die naar Cuba terugkeerde en werd ontvangen als een held. Fernando González werd aanvankelijk tot 19 jaar gevangenisstraf veroordeeld, maar in hoger beroep werd de straf in 2009 teruggebracht tot 15 jaar omdat hij onterecht genoemd zou zijn als supervisor van de andere vier spionnen voor bepaalde werkzaamheden. De straffen van twee van de vijf spionnen werden toen ook gereduceerd en dat betekent dat Antonio Guerrero in september 2017 vrijkomt en Ramón Labañino op 30 de oktober 2024. De leider van het netwerk, Gerardo Hernández kan alleen vrijkomen wanneer zijn gevangenisstraf (tweemaal levenslang) wordt gewijzigd door een nieuwe justitiële uitspraak of door een speciaal pardon door het Witte Huis. Gerardo Hernández is veroordeeld vanwege zijn betrokkenheid bij de aanslag op 24 februari 1996 van een Cubaans-Amerikaans vliegtuig. Het vliegtuig werd in internationale lucht aangevallen door Cubaanse MIG’s, stortte neer en vier bemanningsleden overleefden dit niet.

De meest recente foto van Fernando González die werd genomen tijden een familiebezoek tussen 14 en 28 januari. Naast hem staan zijn moeder Magali González Llort en zijn beide zussen Marta y Lourdes.

Fernando González tijdens een familiebezoek in de gevangenis in de VS tussen 14 en 28 januari. Naast hem staan zijn moeder Magali González Llort en zijn beide zussen Marta en Lourdes.

Kritiek Miami
In Miami is kritiek geuit op de vrijlating van Fernando González en ballingenvertegenwoordigers beschuldigen hem er van als spion ‘misbruik te hebben gemaakt van een juridisch systeem met garanties.’ Omar López Montenegro van de Fundación Nacional Cubano Americana (FNCA), zei het ‘ironisch’ te vinden dat deze gevangenen gebruik maken van ‘een democratie en een scheiding der machten die in Cuba niet bestaat, en van een gevangenissysteem dat garanties biedt zoals het regelmatig bezoek van familieleden die uit Cuba kwamen.’

Fernando Gonzalez vrijdag bij aankomst in Cuba

Fernando Gonzalez vrijdag bij aankomst in Cuba

Tweemaal levenslang
Fernando González (50) werd op 12 september 1998 gearresteerd en in 2001 veroordeeld tot 19 jaar gevangenisstraf onder beschuldiging van 26 maal verraad, het hebben van een valse identiteit en samenzwering teneinde als niet-geregistreerde buitenlandse agent op Amerikaans grondgebied te kunnen opereren. Hij was betrokken bij het zogeheten netwerk Red Avispa, gebruikte o.a. de namen Rubén Campa en aliassen als Vicky, Camilo en Oscar.

Bronnen
* Cafe Fuerte, Cubadebate, El Pais

Link
* Fernando González, terug in het Vaderland. Website Cubadebate met video en 24 foto’s.

VS fêteren Yoani, maar luisteren niet naar haar boodschap

‘Verschrikkelijk dat dat mens ook naar Nederland komt’, luidde de post van een bezoeker van de website CubaForum in februari. Verdere toelichting was blijkbaar niet nodig. Het bezoek van de kritische blogster Yoani Sánchez aan diverse landen, leidde tot enthousiasme, maar ook tot scherpe afkeuring, harde aanvallen en felle agressie. De meeste kritiek op de websites van Castro-adepten ging vaak niet verder dan kritiek op haar vermeende rijkdom (‘prijzengeld’), haar banden met ambassades (VS!) in Havana en het feit dat zij de Cubaanse Revolutie zwart maakte. Twee Amerikaanse publicisten Saul Landau en Nelson P. Valdés van het Amerikaanse Progreso Weekly hebben andere kritiek  Zij verwijten de Prinses van de digitale Communicatie dat er veel lof voor haar bestaat, maar dat er verder niet naar haar geluisterd wordt. Hier volgt hun tekst.

Yoani Sanchez met sympathisaten in New York

Yoani Sánchez met sympathisanten in New York

Liberale en conservatieve Amerikanen hebben de Cubaanse blogger Yoani Sánchez gefêteerd. Zij wordt de nieuwe heldin van ‘het verzet tegen het communisme’ en een vermaarde lastpost binnen Cuba. Yoani kreeg ook een soort prinsessenstatus in West-Europa, dankzij de wereldwijde verspreiding van haar blog Generación Y. Zij schudt columns uit haar mouw die het dagelijks leven in Cuba beschrijven, ondersteund door niet geverifieerde geruchten, om de Cubaanse regering te belasteren. De columns verschijnen in de Huffington Post, El País, Die Zeit en andere vooraanstaande kranten. Binnen Cuba lezen weinigen haar blog en hebben de meeste Cubanen nooit van haar gehoord. Slechts weinigen herkennen haar op straat.

Buitenland
Vorige week kwam Yoani, na een bezoek aan Brazilië, Argentinië en Mexico, in New York en Washington DC aan. Het hoogtepunt vormde een ontmoeting in de nationale hoofdstad met leden van Congres en Huis van Afgevaardigden en de staf van het Witte Huis. Ze had eerder haar positie uiteengezet aan de volksvertegenwoordiging in zowel Brazilië en Mexico, waar ze belangwekkende dingen had gezegd over de Cubaans-Amerikaanse relaties, zaken die ze in Washington herhaalde. ‘Ik ben van mening dat er een einde moet komen aan de blokkade, want het is een standpunt gebaseerd op interventie, waarbij een land de interne situatie in een ander land wil veranderen.’ En ze voegt er aan toe dat ‘het niet heeft gewerkt want het oorspronkelijke idee was dat er onrust onder de bevolking zou ontstaan, de mensen de straat zouden opgaan en het totalitaire regime zouden veranderen. Het heeft ook als drukmiddel niet gewerkt. Er moet zo snel mogelijk een einde aan komen want het biedt de Cubaanse autoriteiten een excuus voor het economisch falen van hun systeem,’ aldus Yoani.

Ontmoeting met vertehenwoordigers van de Republikeinen en Demcoraten

Ontmoeting met vertegenwoordigers van de Republikeinen en Democraten

Ze had al eerder haar verzet tegen het reisverbod van de VS naar Cuba genoemd. ‘Als de reisbeperkingen naar Cuba worden opgeheven,’ schreef zij op 19 november 2009 aan een Amerikaans congreslid ‘zullen de Amerikanen van een recht kunnen genieten dat de afgelopen jaren was ingeperkt, namelijk reizen naar waar je wilt zonder sancties.’ Gevraagd naar haar houding tegenover de Amerikaanse basis in Guantanamó in Cuba, antwoordde Yoani: ‘De Amerikanen moeten de basis verlaten’, want ik ben ‘burger, een persoon die het legale systeem respecteert en ik ga niet akkoord met de bezetting van een gebied, waar  blijkt dat de bezetter de wet niet respecteert.’ Welke wet of wiens wet, legt ze niet uit.

De Cubaanse Vijf
In Brazilië beantwoordde ze een vraag over de Cubaanse Vijf, leden van het Cubaanse Ministerie van Binnenlandse Zaken die in Amerikaanse gevangenissen zitten. De VS zouden hen moeten vrijlaten vanwege ‘de bakken vol geld die mijn regering spendeert aan de campagne ter vrijlating van de Cubaanse Vijf waarbij per vliegtuig de hele wereld wordt afgereisd. Het kost krantenpapier en er worden uren op Cubaanse scholen verspild aan deze Cubaanse Vijf,’ zegt zij. Later relativeert zij haar eigen woorden over de Cubaanse Vijf en het karakter en de taken van deze Cubaanse ‘spionnen’ in de VS. Cuba zond agenten naar Zuid Florida in het begin van de jaren negentig om bomaanslagen te helpen voorkomen. De agenten infiltreerden in Cubaanse ballingengroepen die als doel toeristenobjecten in Havana hadden. De Cubaanse geheime dienst wisselde deze informatie van hun ´agenten´ dan uit met die van de FBI, die deze gegevens één keer gebruikten om een schip vol wapens en explosieven en bedoeld voor Cuba, in beslag te nemen. In 1998 arresteerde de FBI een aantal leden van deze Cubaanse spionnengroep.

Guama weet de oplossing.  "Laat de Vijf vrij, als jullie ons bevrijden van de Twee.

Guama weet de oplossing. “Laat de Vijf vrij, als jullie ons bevrijden van de Twee.’

Zij werden van samenzwering om spionage te bedrijven beschuldigd, maar niet van directe spionage. Hun coördinator Gerardo Hernández werd beschuldigd van samenzwering uitlopend op moord, gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat hij Havana zou hebben voorzien van de vluchtschema’s van vliegtuigen van de ant-Castrogroepering  Brothers to the Rescue / Hermanos al Rescate. Deze toestellen vlogen in het Cubaans luchtruim en werden neergeschoten waarbij twee piloten en twee co-piloten om het leven kwamen. *
De regering had geen bewijzen. Integendeel, José  Basulto, leider van de Cubaanse Hermanos del Rescate/  Brothers to the Rescue, had de vluchtschema’s  zelf aangekondigd. Maar een jury in Miami veroordeelde Gerardo en de rechter sprake tweemaal levenslang uit. De andere vier kregen ook lange gevangenisstraffen opgelegd. Terwijl Cuba de onterechte gevangenneming van de Vijf bekritiseerde, liet Yoani het bij een afgezaagde uitspraak om hen vrij te laten.

Koningin van de Dissidenten
De ironie van de verschijning van Yoani in de VS, bejubeld door de Amerikaanse media en door het Congres als de zichtbare Koningin van de Dissidenten, is dat ze dingen zegt die de Cubaanse regering al langer dan tien jaar zegt. Maar noch de offcials van de Amerikaanse regering noch de Amerikaanse media geven dit toe. De media zijn gericht op de ordeverstoringen van haar toespraken van boze linkse activisten en niet op de inhoud van haar gesprekken en toespraken. Leden van het Congres vieren het bezoek van een belangrijke persoonlijkheid, maar schenken nauwelijks aandacht aan haar politieke opvattingen en die van de Cubaanse regering. Geen enkele krant signaleert de ironie van deze dissidente, die de zaken van de Cubaanse autoriteiten behartigt namelijk: een einde van het embargo, vrijlating van de Cubaanse Vijf, toestemming voor Amerikanen om naar Cuba te reizen en de terugtrekking van de Amerikaanse basis Guantanamó. De media misten ook zaken waarover Yoani zelf niet sprak. Ze kreeg toestemming om naar het buitenland te reizen en gezworen vijanden van het Cubaans regime te ontmoeten.

'Zo mooi wonen normale Cubanen niet,' luidde het bijschrift bij een reactie op CubaForum. Zelfs volbloed Cuba-adepten herkennen blijkbaar de 'verwrovenheden van de Cubaanse revolutie' niet langer. De woning in Vedado is onderdeel van een flatgebbouw in de karen zeventtig gebouwd door een zogehten microbrigade. Trouwe revolutionairen mochten in hun vrije tijd een woning voor zichzelf bouwen en kregen daar ook het vruchtgebruik van. een van de bouwvakkers was reinaldo Escobr, de echtegenoot van Yoania Sanchez. Ruim 7 jaar werd er gebouwdf.

‘Zo mooi wonen normale Cubanen niet’ luidde het bijschrift bij een reactie op CubaForum. Zelfs volbloed Cuba-adepten herkennen blijkbaar de ‘verworvenheden van de Cubaanse Revolutie’ niet langer. De woning in de wijk Nuevo Vedado maakt deel uit van een flat die in de jaren zeventig door een zogeheten Microbrigade werd gebouwd. Trouwe revolutionairen mochten in hun vrije tijd een woning voor zichzelf bouwen en kregen daar ook het vruchtgebruik over.  Eén van de ‘de bouwvakkers’  was Reinaldo Escobar, de echtgenoot van Yoania Sanchez en toen werkzaam voor het tijdschrift CubaInternacional. Ruim 7 jaar werd er gebouwd voor zij de woning konden betrekken.

Hervormingen genegeerd
Zij slaagde er ook ook niet in positief te wijzen op de hervormingen die onlangs in Cuba plaatsvonden, de grotere politieke ruimte voor kerkelijke instituties en de mogelijkheid voor tijdschriften en kranten kritischer te publiceren. Sterker nog, Cubanen die ooit een verbod hadden om naar hun land terug te keren, kunnen dit nu doen. De Amerikaanse media hebben de dissidente gepresenteerd als de vertegenwoordiger van de nieuwe technologische eeuw van communicatie. Zij verzendt haar wekelijkse internettekst vanuit Cubaanse hotels of via een usb- tick vanuit de Amerikaanse vertegenwoordiging en andere ambassades in Havana. Elke column is een aanval op de Cubaanse regering. De prinses van de digitale communicatie maakte haar triomfantelijke wereldreis. Maar bijna niemand in een machtspositie of bij geziene media, maakt zich druk om wat zij zei. De Cubaanse regering zou echter trots op haar moeten zijn. Zij gebruikte een andere taal om de zaken van deze regering aan de orde te stellen bij het Congres, het Witte Huis en de publieke opinie. Helaas, ogen hebben dit gezien, maar de oren zijn gesloten gebleven. Heeft iemand gehoord dat zij naast de kritiek op de Cubaanse regering, Washington heeft gevraagd haar Cuba politiek te wijzigen?

yoani_sanchezcartoonanti_x_latuffBron
* Habana Times, Saul Landau en Nelson P. Valdés, 23 maart 2013

Linken
CubaInformacion over ‘het masker dat Yoani in Washington laat vallen’
* De Vlaamse website Cubanismo beperkt zich tot een traditioneel getoonzette reactie die herinnert aan de aanpak uit de Koude Oorlog. Citaat: ‘De strategie van de groepen die het nauwst verbonden zijn met de sociaaldemocratische regering in de VS is gebaseerd op de theorie van ‘soft power’: het land intern destabiliseren door het verlenen van logistieke steun, de bedekte financiering van ‘gematigde’ delen van de binnenlandse oppositie, de organisatie van culturele activiteiten en de werving van progressieve intellectuelen in Europa. ‘ Helaas is het niet mogelijk op de website van Cubanismo te reageren. De site is bijna nog traditioneler en geslotener dan de Cubaanse partijkrant Granma zelf.

gerardohernandez2Noot
* Eén van de leden van de Cubaanse Vijf,  Gerardo Hernández, verklaarde in 2011 echter dat de twee transportvliegtuigen van de ballingenorganisatie Brothers to the Rescue, boven internationale wateren vlogen. Tot dan toe luidde de officiële Cubaanse versie dat het neerschieten boven Cubaans grondgebied plaatsvond. Ook de Internationale Organisatie van Burgerluchtvaart acht bewezen dat de twee neergeschoten vliegtuigen zich boven internationale wateren bevonden en noemt het neerschieten van de twee vliegtuigen door 2 Cubaanse Migs ‘onverenigbaar met de meest noodzakelijke elementen van menselijkheid.

VN-rapporteur verontrust over proces tegen Cubaanse Vijf

De speciale VN- rapporteur voor de onafhankelijkheid van rechters en advocaten, Gabriela Knaul, heeft in een brief aan de Amerikaanse autoriteiten haar verontrusting geuit over de rechtsgang tegen vijf Cubanen, die sinds 2001 in Amerika gevangen zitten op beschuldiging van spionage.

En de verdediger van Gerardo Hernández Nordelo, een van deze vijf Cubanen (Cuban Five), presenteert vandaag een 90-pagina’s tellend rapport waarin om herziening van het vonnis wordt gezocht.

En recent werd bekend dat de echtgenotes van twee leden van de Cuban Five, Gerardo Hernández en René González, hun mannen in de Amerikaanse gevangenis konden bezoeken. Solidariteitsgroepen met de Cuban Five bekritiseerden herhaaldelijk de VS omdat dergelijke bezoeken niet zouden mogen plaatsvinden. Nu blijken zowel in 2010 als 2011 bezoeken te hebben plaatsgevonden.

Affiche in het kader van de campagne om de Cuba Five vrij te laten; op de achtergrond de beeltenis van José Marti

Advocaat Martin Garbus verzoekt vandaag om een zogeheten  ‘hábeas corpus’ voor zijn cliënt Gerardo Hernández en eist dat deze zijn zaak uiteen mag zetten. Volgens Garbus was de aanhouding van Gerardo Hernández niet legaal, is hem de nodige informatie onthouden waarover de rechtbank wel beschikte en overtraden de Amerikaanse autoriteiten de wet door tienduizenden dollars te betalen aan journalisten in Miami om het oordeel van het tribunaal in 1998 negatief te beïnvloeden. De Cubaanse burgers  Gerardo Hernández, Ramón Labañino, Fernando González, Antonio Guerrero en René González, werden in 2001 door een tribunaal in Florida tot hoge gevangenisstraffen veroordeeld omdat ze hadden samengezworen tegen de Amerikaanse staat en als buitenlandse agenten op Amerikaans grondgebied hadden geopereerd. De vijf maakten deel uit van het netwerk Avispa/ Wesp dat drie jaar eerder in Floirda werd ontmanteld. Tijdens het proces erkenden de vijf agenten van de Cubaanse regering te zijn, maar dat ze niet spioneerden in de VS maar met name ‘gewelddadige groepen Cubaanse ballingen’ in de gaten hielden die samenzweerden tegen Cuba.’ Eén van de vijf, René González, werd in oktober vorig jaar vrijgelaten nadat hij een straf van 13 jaar had uitgezeten, maar hij mag pas over drie jaar naar Cuba terugkeren. De zwaarste straf was voor Gerardo Hernández, die tot tweemaal levenslang en 15 jaar vrijheidsbeneming werd veroordeeld. Gerardo Hernández, hoofd van dit spionagenetwerk, werd er van beschuldigd betrokken te zijn geweest bij het neerschieten van twee vliegtuigen van de ballingenorganisatie Brothers to the Rescue in 1996 waarbij vier mensen om het leven kwamen. Diverse mensenrechtenorganisaties, o.a. Amnesty International, hebben kanttekeningen geplaatst bij het verloop van het proces. Een Werkgroep van de VN over ‘arbitraire aanhoudingen’ drong in 2005 bij Washington aan op een oplossing voor de zaak van de Cuban Five. Ex-president Jimmy Carter en 10 Nobelprijswinnaars steunden dit verzoek. Amnesty International stuurde 4 oktober 2010 een brief aan de staatssecretaris van Justitie van de VS, Eric Holder, en drukte de bezorgdheid van deze mensenrechtenorganisatie uit en stelde zich de vraag of ‘het proces eerlijk was verlopen omdat dit tijdens beroepszaken niet helder was geworden.’ In 2009 verwierp het Amerikaanse Hooggerechtshof een eerdere zaak van de Cuban Five die de rechtsgang bekritiseerde. Die zou sterk zijn beïnvloed door ‘anticastristische sentimenten’ uit de Cubaanse gemeenschap in Havana.

VN Mensenrechtenraad
De speciale VN-rapporteur voor de onafhankelijkheid van rechters en advocaten, Gabriela Knaul, heeft in een brief aan de Amerikaanse autoriteiten haar verontrusting geuit over de rechtsgang tegen de vijf in de VS gevangen gehouden Cubanen. De brief maakt deel uit van het verslag van de VN-rapporteur aan de Mensenrechtenraad van de VN in Geneve. Knaul is met name verontrust over ‘het veronderstelde gebrek aan toegang tot al het beschikbare bewijsmateriaal en andere archiefdocumenten’ voor de betrokken vijf Cubanen. Knaul zet ook vraagtekens bij de verzoeken tot ‘habeas corpus’ die zijn gedaan door de verdedigers en beoordeeld werden ‘door dezelfde rechter die eerder de zaken behandelde.’

Gerardo Hernandez en Adriana Pérez. Pérez blijkt in 2010 haar man in de gevangenis te hebben bezocht.

Bezoek van echtgenotes
Amnesty International bekritiseerde ook het ‘herhaald weigeren’ van de echtgenotes van twee van de vijf gevangenen, Hernández en René González hun echtgenoten in de gevangenis te bezoeken. ‘Zo’n permanente blokkade van bezoek door hun vrouw’ kan worden beschouwd als ‘een toegevoegde straf’ en is in strijd met internationale standaarden voor de menselijke behandeling van gevangenen,’ aldus AI. Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken wees er eerder op dat deze beide vrouwen lid waren van de Cubaanse geheime dienst en het voormalige geheime agenten niet is toegestaan de VS te bezoeken. Andere familieleden van de gevangen Cubanen kregen die toestemmingen wel herhaaldelijk. In mei van dit jaar bleek opeens dat in tegenspraak met de uitspraken van Cubaanse officiële media en de campagnes voor de Cuban Five in het buitenland, Olga Salanueva, echtgenote van René González in 2010 wel degelijk een bezoek bracht aan haar man in de gevangenis van Marianne in Florida. Olga Salanueva bevestigde in een brief aan rechter Joan Lenard dat zij ‘eenmaal, drie dagen lang in al die tien jaren en onderworpen aan rigide omstandigheden’ toestemming kreeg René in de gevangenis van Marianne te ontmoeten. Eind maart ontmoette Salanueva haar man opnieuw in de gevangenis. Ook Adriana Pérez, echtgenote van Gerardo Hernández kon na 12 jaar geweigerd te zijn, haar man in de Victorvillegevangenis in Californië bezoeken.

Europarlementarier Martin van de Britse Labourpartij, ontvangt twee echtgenotes van de Cuban Five. Op zijn weblog wordt geconstateerd dat Adriana Pérez (links)  haar man sinds zijn arrestatie in 1998 niet ontmoette en dat Olga Salanueva haar man  René Gonzalez sinds 2000 niet zag.

Olga reisde met haar twee kinderen, maar deze werden gescheiden houden tijdens het bezoek. Olga Salanueva, die zelf lid was van het spionagenetwerk Red Avispa, was in 2000 naar Cuba verbannen en niet in staat van beschuldiging gesteld. Reden was de recente geboorte van hun dochter, die de Amerikaanse nationaliteit had en haar vader diverse keren kon bezoeken. De familieleden van de vijf Cubanen, in eigen land omschreven als gevangen Helden van het Imperium, bezoeken regelmatig manifestaties in het buitenland waarbij ze de omstandigheden waaronder hun mannen gevangen zitten, bekritiseren. Pérez en Salanueva waren in mei nog op uitnodiging van Britse vakbonden in Londen en ook daar werd ‘het wrede gedrag van de Amerikaanse vertegenwoordiging (SINA) in Havana’ aangeklaagd, die visa voor Olga Salanueva en Pérez weigerde. Ook op de officiële website Free the Five wordt herhaaldelijk vastgesteld dat de Amerikaanse autoriteiten het de beide vrouwen onmogelijk maakten hun echtgenoten te bezoeken.

Linken
* Website Cubadebate over verzoek tot habeas corpus
* Officiele website Free the Five, vooral bestemd voor de publieke opinie in de VS
* Ontvangt door Europarlementarier Martin van Pérez en Salanueva in Straatsburg

Achtergronddocumenten over de mediacampagne van de Amerikaanse overheid in Miamia tijdens de procesvoering van de Cubaanse Vijf.

Cubaanse spion González wil tijdelijk naar huis

De veroordeelde Cubaanse spion René González, die vorig jaar in de VS werd vrijgelaten maar niet naar Cuba mocht terugkeren, wil tijdelijk naar zijn familie  vanwege de ernstige ziekte van zijn broer. Hij maakt, samen met Gerardo Hernández, Antonio Guerrero, Ramón Labañino en Fernando González, deel uit van de Cuban Five.

René Gonzalez op de dag na zijn vrijlating (7 oktober 2011) met zijn dochter

González heeft de federale rechter in Miami gevraagd hem toestemming te verlenen twee weken naar Cuba te gaan. Zijn advocaat zei tegen de rechter dat González’ broer longkanker heeft er terminaal is. De advocaat wees er ook op dat Gonzalez zich sinds zijn voorlopige invrijheidsstelling 5 maanden geleden, correct heeft gedragen. González is een van de leden van de zogeheten Cuban Five, die werd veroordeeld wegens het bespioneren van Cubaanse ballingengroepen in Florida en infiltratie van militaire installaties. Een van de Vijf, Hernández, is ook veroordeeld wegens betrokkenheid bij een samenzwering die in 1996 leidde tot het neerstorten van een vliegtuigje van de ballingengroepering Brothers to the Rescue waarbij vier personen om het leven kwamen. De Cubaanse overheid heeft de leden van de Cuban Five inmiddels tot helden van de natie uitgeroepen.

Cubaans netwerk
Het Cubaans netwerk waartoe González behoort, werd La Red Avispa of Wespennetwerk genoemd en was actief in de ballingengemeenschap in Florida, maar ook op militaire bases in de VS. In totaal ging het om een 20-tal agenten, maar 4 van hen werkten samen bij het onderzoek en kregen straffen van 3,5 tot 7 jaar; anderen vluchtten tijdig de VS uit. Red Avispa infiltreerde o.a. in de ballingengroep Brothers to the Rescue, die boven zee zocht naar Cubaanse vluchtelingen op vlotten, maar ook pamfletten uitgooide boven Havana. Hernández was de enige van de Cubaanse Vijf die bij het schietincident een rol speelde. Volgens onderschepte Cubaanse radioboodschappen werd hij voor de vlucht van de Migs door Havana gewaarschuwd niet met deze vlucht mee te gaan. Hij is ook de enige van de vijf, die tot tweemaal levenslang werd veroordeeld. De vijf Cubanen zijn in de afgelopen jaren enkele malen in hoger beroep gaan, maar met een arrest twee jaar geleden van het Amerikaans Hooggerechtshof lijken alle machtsmiddelen uitgeput.

Vijftien jaar
González werd in 1956 in Chicago geboren, maar ging met zijn familie in 1961 naar Cuba. In 1990 keerde hij naar de VS terug. De spionnen erkennen dat zij agenten in dienst van de Cubaanse regering zijn maar zeggen dat zij ‘terroristische groepen ballingen bespioneerden om gewelddadige acties van die kant, tijdig tegen te kunnen gaan.’ Zij ontkennen dat hun spionage-activiteiten tegen de Amerikaanse regering gericht waren. René González werd tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld, maar na 13 jaar wegens goed gedrag vrijgelaten.

De namen van de vijf 'helden' in combinatie met de Cubaanse vlag

Kritiek Amnesty
In mei 2005 constateerde de Werkgroep over Arbitraire Aanhoudingen van de Mensenrechtencommissie van de VN, dat de rechtszaken tegen de vijf mannen niet voldeden aan internationale standaarden en dat de VS hen opnieuw zouden moeten laten voorkomen of vrijlaten. Alle vijf mannen werden in 1998 gearresteerd en veroordeeld omdat ze werkzaam waren als niet geregistreerde agenten van een buitenlandse mogendheid en wegens samenzwering om misdaden tegen de VS te plegen.

Bron: Persbureau AP, Cubadebate, Miami Herald