Journalist Granma kritiseert financiële kant spektakelprojecten

De officiële journalist Sergio Alejandro Gómez, chef internationaal nieuws van de partijkrant Granma, heeft de geheimzinnigheid bekritiseerd rond de financiële opbrengsten van recente spektakels als de modeshow van Chanel en de opnames voor de Amerikaanse sitcom Fast& Furious onlangs in Havana. Gómez schreef de tekst op zijn persoonlijke weblog. De tekst werd een dag later overgenomen door de zanger Silvio Rodríguez op zijn website Segunda City en leidde tot een honderdtal reacties.

chanel-zij-konden-er-niet-door-03052016

Tijdens de modeshow van Chanel werden straten in de omgeving afgesloten

Gómez begint zijn bijdrage met de constatering dat ‘de modeshow van Chanel en de televisieopnames van Fast&Furious in Havana (…) op zich geen politieke problemen vormen, maar wel verontrustende signalen zijn van een crisis in de politieke communicatie.’ Hij is van mening dat door de wijze waarop beide gebeurtenissen in Cuba worden gewaardeerd ‘de maatschappelijke consensus waarop ons land al meer dan een halve eeuw rust, kan worden verstoord.’ Hij verwijst naar de vragen die omstanders stelden over de keuze van de genodigden die van de modeshow mochten genieten. Zij vragen zich af :‘Wat is het beroep, de portemonnee of de juiste achternaam om deel te kunnen nemen aan deze showbusiness-gebeurtenis van het jaar?’

Opbrengsten
Zijn scherpste vragen betreffen het ontbreken van informatie over de vergoedingen die de producenten van deze gebeurtenissen betalen aan de Cubaanse staat. Hij wijst erop dat het ‘een opluchting’ zou zijn om te weten of het geld zal worden gebruikt voor ‘een park, een wooncomplex voor gezinnen of de bestrating van het plaveisel’.

Mariela Castro y sus hijos en el desfile de Chanel -03052016

Mariela Castro (midden) met dochter en zoon behoorden wél tot de genodigden bij de modeshow van Chanel. Mariela is de dochter van Raúl Castro.

Privatisering
Gómez richt zich in zijn commentaar ook op de buitensporige operatie rond het Paseo del Prado waar de modeshow plaats vond. ‘Kort nadat een openbare ruimte in de oude stad, namelijk het plein voor de kathedraal, voor enkele uren geprivatiseerd werd vanwege een feest voor de genodigden van Chanel’ terwijl ‘het politieapparaat en andere veiligheidsdiensten de opdracht kregen het gebied af te sluiten voor nieuwsgierigen,’ legt Gómez uit. Hij gaat ook in op de stilte in de officiële media over de economische voordelen van beide evenementen ‘in plaats van te debatteren en uit te leggen, zwijgen de politici en eisen van de pers (die van allen is) hetzelfde te doen’, terwijl zij gewoonlijk beweren dat ‘politiek altijd de kunst van het overtuigen is’.

Link
* De tekst van Sergio Alejandro Gómez op zijn weblog, 5 mei 2016

Journalist José Antonio Torres: ‘Enkel door internationale pressie kom ik vrij’

De Cubaanse journalist José Antonio Torres die in 2011 wegens spionage werd veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf, staat vandaag centraal bij initiatieven vanwege de Internationale Dag van de Persvrijheid. In een telefonisch interview met de Cubaanse internetkrant 14ymedio sprak hij o.a. over de omstandigheden waaronder hij in Cuba al 5 jaar gevangen zit. Torres was ooit werkzaam als journalist bij de partijkrant Granma en zit nu gevangen in het Centro de Estudio y Trabajo Confianza, Mar Verde bij Santiago de Cuba.

Torres werd in 2011 gearresteerd nadat hij in Granma artikelen publiceerde over mismanagement bij de aanleg van een aquaduct in Santiago en corruptie bij de aanleg van een glasvezelkabelverbinding tussen Venezuela en Cuba. Vicepresident Ramiro Valdés was verantwoordelijk voor beide projecten.

Jose-Antonio-Torres-espionaje

José Antonio Torres

14ymedio: Wist u dat uw naam op een lijst staat van journalisten die slachtoffer zijn van aanvallen op de persvrijheid?
José Antonio Torres: ‘Ik wist het niet, maar nu hoor ik ervan. Ik wil iedereen bedanken die me heeft gesteund tijdens de periode in de gevangenis waar ik nu 5 jaar en 2 maanden verblijf. Mijn naam op die lijst is een bewijs dat als de Cubaanse pers, en vooral de kritische, al het mogelijke doet tegen deze onrechtvaardigheid, er een oplossing mogelijk is. Ik dank iedereen, als mens en als journalist want wat mij en mijn familie overkwam, is onmenselijk.’

Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken noemt uw naam ook in teksten over de Internationale Dag van de Persvrijheid. Helpt dat u of is het een complicatie?
‘Gecompliceerder dan mijn huidige situatie kan het niet worden. As journalist van de belangrijkste krant van het land, wiens werk werd omgeschreven als ‘excellent’ en waarmee ik zelfs door president Raúl Castro ben gelukgewenst, is hetgeen me overkwam onbegrijpelijk. Afwijkende opvattingen hebben in dit land is erg moeilijk, maar er zou ruimte moeten zijn voor allerlei criteria. In Cuba moeten we onze verschillen van mening oplossen.’

panama-handdruk-tafeltje-castro11042015

Panama april 2015

Hebt u moeilijke momenten in de gevangenis gehad?
‘Ik zou niet gevangen moeten zitten met personen die niet te maken hebben met mijn gedrag, met kleptomanen, smokkelaars, moordenaars en geweldplegers. Ik zou nooit met deze mensen moeten samenleven, want ik heb niks gedaan. Sinds twee maanden leef ik onder een regime van minimale strengheid en na ongeveer 45 tot 60 dagen kan ik 72 uren naar huis. Dat is al sinds april vorig jaar toen de Top van de Amerikas in Panama plaatsvond en Obama Raúl Castro ontmoette.’

Verwacht u strafvermindering?
‘Een lichtere veroordeling lijkt mij moeilijk en ik denk niet dat ze dat zullen doen. Enkel door internationale druk kan ik vrij komen. Het is juist de officiële pers, mijn collega’s die hun mond hielden. Zij hebben de sleutel tegen de intolerantie.’

logo-persvrijheid3

Internationale Dag van de Persvrijheid

Blijft u bij uw opvatting onschuldig te zijn?
‘Absoluut. Hier wordt vaak gezegd dat er geen politieke gevangenen zijn. Maar als er geen politieke gevangenen zijn in Cuba, waarom zit ik dan gevangen?’

Blijft u schrijven?
‘Ik schreef een groot artikel onder de titel Het gewicht van de hoop / El peso de la Esperanza dat ik naar media in de VS zou willen sturen. Ik schreef meer artikelen in de cel over verschillende dingen zoals de toenadering tussen de VS en Cuba, vanuit de gedachtewereld van een opgesloten journalist.’

Voelt u zich nog trouw aan de Cubaanse regering?
‘Ik ben trouw aan mijn vaderland. Cubanen discussiëren in Miami, Washington, Madrid of Frankrijk omdat men hen niet toestaat de problemen die we hebben te discussiëren in Santiago, Santa Clara, Camagüey of Havana. De regering heb ik niks te zeggen. Er is een gezegde dat luidt: fatsoenlijke mensen hoeven een regering die hen negeert, niet te accepteren.’

Voor welke krant zou u willen werken?
(Gelach)’Misschien zou 14ymedio een goede plek zijn. In ieder geval is mij een straf opgelegd waarbij ik ook mijn bevoegdheid om in de officiele media te schrijven, verloren heb. Ik zou willen schrijven in de The New York Times, El Nuevo Herald of El País. Daar liggen mijn aspiraties.’

Zou u Cuba willen verlaten na vrijlating?
‘Hier speelt mijn leven zich af. Er is veel druk op mij uitgeoefend, maar ik zal al het mogelijke doen hier te blijven want juist binnen Cuba vindt de slag plaats.’

Linken
*
Deze Cubaweblog op 19 maart 2011: Correspondent Granma Antonio Torres aangehouden

* Website UNESCO over de Internationale Dag van de Persvrijheid
* Yoani Sánchez op 27 januari 2015 op de website 14ymedio:  El espía que nunca quiso serlo / De spion die hij nooit wilde zijn
* Wikipedia (Engels) over José Antonio Torres

Officiële journalist kritiseert ‘geheimzinnigheid’ rond komend partijcongres

Op 16 april aanstaande begint in Havana het zevende partijcongres van de Cubaanse Communistische Partij / Partido Comunista de Cuba (PCC). Die dag wordt ook de 55ste verjaardag gevierd van de Verklaring van het Socialistisch Karakter van de Revolutie. Een Cubaanse journalist heeft nu in een Open Brief aan Raúl Castro uitstel van het congres tot juli van dit jaar gevraagd. Francisco Rodríguez Cruz bekritiseert in de Open Brief de geheimzinnigheid rond de congresdocumenten waar hij tot nu toe niet over beschikt. Rodríguez Cruz heeft een blog, maar is ook journalist bij de officiële vakbondskrant Trabajadores. 

paquitoeldecuba

Francisco Rodríguez

‘Mijn onvrede komt voort uit het gebrek aan discussie over de centrale documenten – tot nu toe zijn deze geheim – zowel in de basisorganisaties van de Partij als bij de rest van de bevolking,’ aldus Rodríguez. Hij spreekt van een verslechtering vergeleken met het vorige partijcongres in 2011 toen economische hervormingsplannen bediscussieerd werden in werkcentra en de wijken. Ter wille van de discussie stelt hij voor het congres uit te stellen tot 24 juli 2016. Rodriguez is zelf militant van de PCC.

Reactie Granma
De partijkrant Granma lijkt met een artikel ‘Nog één maand voor het Partijcongres’ te reageren op de brief van Rodríguez hoewel zijn naam niet wordt genoemd. Granma erkent de ‘bezorgdheid’ die bestaat onder militanten en niet-militanten omdat men bij deze gelegenheid niet voorzien heeft in een brede discussie onder de bevolking. De krant meent echter dat ‘de democratie en de participatie intrinsieke bewijzen  zijn voor het socialisme’ dat men op het eiland bouwt. ‘Met dit congres geeft men gehoor aan een van de Doelstellingen (nummer 17) aangenomen op de Eerste Nationale Conferentie namelijk om regelmaat bij de organisatie van partijcongressen na te streven, zoals neergelegd in de partijstatuten, aldus Granma. Het artikel zegt dat ‘het beter is het reeds begonnen proces af te maken dan, op de helft van de weg daarnaar toe, in de hele samenleving een nieuw debatproces op te zetten’. De krant verdedigt de gang van zaken door er ook op te wijzen dat de congresdocumenten werden samengesteld door tientallen functionarissen, onderzoekers en hoogleraren op sociaal en economisch terrein.

raulcastrobrengtstemuit16042011

President Raúl Castro bracht op het zesde partijcongres in 2011 zijn stem uit voor de nieuwe leden van het Centraal Comité

Excuus
Rodriguez zegt in zijn brief dat zijn voorstel om praktische redenen gecompliceerd zou kunnen zijn, maar hij verwijst ook naar de uitspraak van president Raúl Castro die het veranderingsproces in Cuba pleegt te omschrijven als sin prisa, pero sin pausa / zonder haast maar zonder te pauzeren’ (…) ‘Ik ben ervan overtuigd niet over alle informatie te beschikken waarover de leiding van de Revolutie beschikt, maar ik zie geen reden om een politiek proces dat zo beslissend kan zijn voor de toekomst van ons land onder druk zetten,’ aldus Rodríguez. De journalist biedt generaal Raúl Castro en de leiding van de partij excuus aan als ‘hij een niet-correcte methode heeft gebruikt’ door zijn voorstel publiek te maken. ‘Als dit beschouwd wordt als een onvergefelijk bewijs van gebrek aan discipline, ben ik bereid mij te verantwoorden. Mijn eenvoudige bedoeling is dat deze bezorgdheid u bereikt zonder tussenpersonen en dat het zal bijdragen tot een respectvol debat tussen de rest van de militanten en de Cubaanse samenleving.’

logo-pcc-congres7-2016Bron
* De weblog Paquito, el de Cuba met de tekst van de Open Brief aan Raúl Castro, 27 maart 2016

Link
* De reactie van partijkrant Granma, 27 maart 2016 op het ontbreken van discussie voorafgaand aan het 7e partijcongres.
Een reactie op de site van Granma luidt: ‘Ik ben het volledig met Leandro eens. Het ontbreken van een brede raadpleging kan een politieke fout zijn. Meer dan ooit hebben we nodig wat Raúl aankondigde, namelijk een brede raadpleging van militanten en bevolking.’

Fidel wil geen cadeautjes van Imperium

Het advies van Obama vorige week in het Gran Teatro van Havana om ‘het verleden te vergeten en te kijken naar de toekomst’ is bij Fidel Castro (89) in het verkeerde keelgat geschoten. Volgens Fidel Castro – die niet door Obama werd bezocht – zouden de Cubanen het risico lopen op ‘een hartaanval’ als ze de Amerikaanse president horen spreken over ‘vrienden, familie en buren’ en hij herinnert aan ‘de meedogenloze blokkade die 60 jaar heeft geduurd’ en aan de invasie door de VS van de Varkensbaai in 1962. 
De Castro-gezinde Vlaamse website Cubanismo kwam gisteren met een uitvoerige Nederlandstalige samenvatting van Fidel’s tekst en spreekt over ‘historische kritiek van Fidel over de woorden van Obama in Cuba.’ In een reactie van een lezer van de partijkrant Granma laat deze weten dat de woorden van Fidel – die zich in 2006 terugtrok om gezondheidsredenen – zijn dagelijkse problemen niet oplossen: ‘Het Cubaanse volk aanbidt Fidel, maar wij hebben verbeteringen nodig aan de eettafel.’ Granma en andere staatsmedia publiceerden overigens de integrale tekst van Obama’s toespraak niet.

fidel-castro-maduro-19032016

Op 19 maart onderhield Fidel Castro zich met de Venezolaanse president Maduro

Tekst Cubanismo
(…) Ik voelde mij verplicht om dit onderwerp aan te snijden, en ik moet eraan toevoegen, vooral voor de jongeren, dat weinigen het belang van dit historisch moment beseffen. (…)

Het eerste waarmee we rekening moeten houden is dat onze levens een fractie van een seconde van de geschiedenis vormen, een leven waarin we bovendien de vitale behoeften met elke mens moeten delen. Een van de kenmerken van de mens is de neiging om de eigen rol te overschatten, maar anderzijds zijn er zeer veel mensen die de meest verheven dromen koesteren.

Niemand is uit zichzelf echter goed of slecht. Niemand van ons heeft een blauwdruk voor de rol die hij in de revolutionaire maatschappij moet spelen. Wij Cubanen hadden ten minste het voorrecht om het voorbeeld van José Martí te hebben. (…) Wie probeert zich van Cuba meester te maken zal onder het met bloed doordrenkte stof van de grond worden bedolven, als hij al niet in de strijd omkomt, zei de roemrijke zwarte leider Antonio Maceo. (…)

Hoe Obama denkt?

President Barack Obama speaks at El Gran Teatro de Havana, Tuesday, March 22, 2016, in Havana, Cuba. (AP Photo/Pablo Martinez Monsivais)

Obama sprak vorige week dinsdag in het Gran Teatro van Havana

Obama is geboren in augustus 1961, zoals hij zelf heeft gezegd. Sinds dat moment is er meer dan een halve eeuw verlopen. Laten we eens kijken hoe onze befaamde gast denkt: ‘Ik ben naar hier gekomen om de laatste restanten van de Koude Oorlog in Amerika achter ons te laten. Ik ben hier gekomen om het Cubaanse volk de hand van de vriendschap te reiken.’ Meteen volgde een vloedgolf van opvattingen, die voor de meesten van ons volledig nieuw zijn: Wij leefden allebei in een nieuwe wereld gekoloniseerd door Europeanen. De Noord-Amerikaanse president vervolgde. ‘Net als de Verenigde Staten werd Cuba gevormd door slaven aangevoerd uit Afrika; net als de Verenigde Staten heeft Cuba een erfenis van slaven en slavenhouders.’ Voor Obama bestaan de oorspronkelijke volkeren (van de Amerika’s) helemaal niet. Hij vermeldt evenmin dat de rassendiscriminatie door de Revolutie werd opgeheven; dat pensioen en gelijk loon voor alle Cubanen door de revolutie werd afgekondigd nog voor mijnheer Barack Obama tien jaar oud werd. De hatelijke en racistische gewoonte van de burgerij om boeven in te huren om zwarte burgers uit de recreatiecentra te verjagen werd door de Revolutie weggeveegd.

Strijd in Afrika
Dat (het racisme) zou naar de geschiedenis worden verwezen door het gevecht dat de Revolutie in Angola tegen de apartheid (in Zuid-Afrika) voerde en daarmee ook een einde maakte aan de aanwezigheid van kernwapens op een continent van meer dan een miljard inwoners. Het enige doel van onze solidariteit was de volkeren van Angola, Mozambique, Guinea Bissau en andere landen helpen om zich van het Portugese fascistische koloniale juk te bevrijden. In 1961, amper een jaar en drie maanden na de overwinning van de Revolutie, viel een huurlingenleger met kanonnen, pantservoertuigen en vliegtuigen, getraind en vergezeld van oorlogsschepen en vliegdekschepen van de Verenigde Staten, bij verrassing ons land aan. Niets kan die verraderlijke aanval rechtvaardigen die ons land honderden doden en gewonden heeft gekost. We hebben gezien dat niet één huurling van die proyankee brigade is kunnen ontkomen. Yankee gevechtsvliegtuigen werden aan de Verenigde Naties voorgesteld als opstandige Cubaanse troepen. De militaire ervaring en de macht van dat land (de VS) is genoegzaam gekend. In Afrika dachten ze ook dat het revolutionaire Cuba gemakkelijk zou worden uitgeschakeld. De aanval in het zuiden van Angola door de gemotoriseerde brigades van het racistische Zuid-Afrika bracht hen tot in de nabijheid van Luanda, de hoofdstad. Zo begon een gevecht dat niet minder dan vijftien jaar heeft geduurd. Ik zou hierover niet spreken, tenzij wegens de elementaire plicht om te antwoorden op de toespraak van Obama in het Gran Teatro Alicia Alonso in Havana.

bezoek-obama-honkbal-raul-barack-22032016

Obama en Castro bij de honkbalwedstrijd op 22 maart 2016

Correct
Ik zal evenmin in detail treden, maar alleen onderstrepen dat daar een roemrijke bladzijde van de strijd voor de bevrijding van de mens werd geschreven. Ik wenste ergens dat Obama zich correct had gedragen. Zijn bescheiden afkomst en zijn natuurlijke intelligentie zijn duidelijk. Mandela zat een levenslange gevangenis uit en had zich ontpopt tot een reus in de strijd voor de menselijke waardigheid. Op een dag kreeg ik een boek in handen waarin een deel van het leven van Mandela wordt verteld met, verrassing!, een voorwoord door Barack Obama. (…) Er stelt zich een belangrijke vraag: Obama hield een toespraak waarin hij de meest stroperige woorden gebruikte om zich uit te drukken: De tijd is gekomen om het verleden te vergeten; we moeten het verleden achter ons laten en naar de toekomst kijken, laten we haar samen bekijken, een toekomst van hoop. Dat zal niet gemakkelijk zijn. Er zijn uitdagingen, en ze zullen tijd vergen. Maar mijn verblijf hier geeft mij hoop over wat wij samen kunnen doen, als vrienden, als familie, als buren, samen.

propaganda-fidel-che-raul

Propaganda met van links naar rechts Che Guevara, Fidel Castro en Raúl Castro

Hartinfarct
Elk van ons liep het risico op een hartinfarct bij het horen van die woorden van de president van de Verenigde Staten. Na een genadeloze blokkade die al bijna zestig jaar heeft geduurd, na de dodelijke slachtoffers bij aanvallen door huurlingen op Cubaanse schepen en havens, na de ontploffing in volle vlucht van een volledig gevuld lijnvliegtuig, invallen door huurlingen, talrijke gewelddaden? Dat niemand de illusie heeft dat het volk van dit edel en onbaatzuchtige land zomaar afstand zou willen doen van zijn eer en rechten en van de geestelijke rijkdom die het verkreeg door de ontwikkeling van het onderwijs, de wetenschap en de cultuur.  Ik merk bovendien op dat wij – dankzij de inspanningen en de intelligentie van ons volk – in staat zijn het nodige voedsel en materiële goederen te produceren. Wij hebben geen geschenken van het imperium nodig. Onze inspanningen zullen volgens het recht en vreedzaam zijn, want dat is ons engagement voor de vrede en de broederlijkheid van alle mensen die deze planeet bevolken.

fidelcastropcccongres19042011

Het partijcongres in april 2011 was het laatste waar Fidel Castro enige tijd aanwezig was

Linken
* Broeder Obama, tekst van Fidel in Granma van 28 maart 2016
* Youtube: Toespraak Obama, 22 maart 2016
* Kees van Kortenhof, Radio 1 Journaal, 29 maart 2016, 8.24 uur

Reacties
* Het artikel over de reactie van Fidel Castro kon op de kritische website 14ymedio rekenen op bijna 500 reacties.
De partijkrant Granma plaatste ook reacties zoals de volgende:

Reactie Julio Malpica
Een nogal warrig artikel maar zeker interessant.

Reactie:
Malpica, je begrijpt de stijl van Fidel niet. Het lijkt erop dat je het niet hebt gelezen. Jammer dat je dat miste. Dit artikel is het lang verwachte verhaal voor heel het Cubaanse volk en daarbuiten. BRILJANT.

Reactie
Het Cubaanse volk aanbidt Fidel, maar wij hebben verbeteringen nodig aan de eettafel.

Granma: Cubanen geven revolutionaire idealen niet op

logo-obama-reis-cubaDe partijkrant Granma publiceerde op 8 maart een lang commentaar over het komende bezoek aan Cuba van president Obama. Cuba zal de president met open armen ontvangen, maar zal zijn revolutionaire idealen niet opgeven. De VS worden bij voorbaat gewaarschuwd zich niet in te laten met de interne politiek van Cuba .Ter voorbereiding van dit bezoek op 21 en 22 maart aanstaande, treft u de komende dagen artikelen aan waarin dit historische bezoek vanuit diverse gezichtspunten wordt belicht. Hier volgt een samenvatting van het Granma-commentaar.
======================================================================

Het commentaar dat de Cubaanse partijkrant Granma gisteren publiceerde met de titel Het bezoek aan Cuba van president Barack Obama, spreekt met waardering over dit eerste bezoek sinds bijna 90 jaar van een Amerikaanse president aan het eiland, maar dringt bij Washington ook aan op een wijziging van haar politiek tegenover Cuba. De tekst kondigt de aankomst van Obama aan op 20 maart als onderdeel van een normalisatieproces van de relaties dat op 17 december 2014 werd aangekondigd en dat op 20 juli 2015 leidde tot de heropening van de wederzijds ambassades.

Welkom
muurschildering-aburrido-parada-linea-y-paseoDe krant zegt dat de hoge gast ‘zal worden welkom geheten door de regering van Cuba en het volk met de gastvrijheid die hij verdient en dat hij met alle hoogachting en respect, als leider van een land zal worden behandeld.’ Granma voegt er waarschuwend aan toe: ‘Dit volk geniet rechten en kan zich  beroepen op verworvenheden die voor veel landen in de wereld een illusie zijn, ondanks de beperkingen die optreden omdat het een land is dat lijdt onder de blokkade en onderontwikkeling. Daarom kan het land rekenen op internationaal verdiend respect.’ De krant werpt zich op als spreekbuis van de Cubanen en signaleert dat sprake is van ‘een nobel, vriendelijk en waardig volk, met een groot gevoel voor patriottisme en nationale eenheid, dat altijd heeft gestreden voor een betere toekomst ondanks de tegenstanders waar mee zij werden geconfronteerd.’

Eisen

disidenthuis

‘Een dissident in Cuba is iemand die zich verzet tegen de regering in ruil waarvoor de regering zijn huis opschildert en versiert’

Granma dringt aan op teruggave van de marinebasis Guantánamo, het beëindigen van steun aan de dissidenten en een stopzetten van de speciale radio- en televisie-uitzendingen gericht op het eiland. Ook wordt aangedrongen om een einde te maken aan de voorrangsbehandeling die Cubaanse ontvangen die illegaal naar de VS reizen (Ley de Ajuste Cubano). ‘Deze politiek uit het verleden past niet langer bij de nieuwe etappe die de regering van de VS met ons land is ingegaan,’ aldus de officiele spreekbuis van de Cubaanse Communistische Partij. Ook moeten activiteiten zoals ‘inmenging gericht op het provoceren van situaties van destabilisatie en veranderingen in de politieke, economische en sociale orde van het eiland’, eindigen. Volgens Granma moeten de VS ‘de pretentie een interne oppositie te fabriceren, gesteund met geld van Amerikaanse fondsen, opgeven.’

Embargo

embargo20130422_cuba_bloqueo

Cubaans billboard tegen de Amerikaanse blokkader

Voor een volledige normalisering van de relaties tussen Cuba en de VS is ‘de opheffing van het economische, commerciële en financieel embargo’ tegen het eiland bepalend. Tegen deze achtergrond worden de stappen die Obama zette om het embargo te verzachten ‘positief’ genoemd en wordt de hoop uitgesproken dat hij ‘gebruik zal maken van zijn uitvoerende bevoegdheden’ om nieuwe maatregelen af te kondigen.’ Het commentaar onderstreept dat ‘Cuba zich betrokken weet bij de ontwikkeling van een nieuwe relatie met de VS in de volle uitoefening van de eigen soevereiniteit en betrokken bij haar idealen van sociale gerechtigheid en solidariteit.’ Het benadrukt dat niemand voor haar kan bepalen van ‘een van deze principes af te zien’, en in dit verband wordt verwezen naar ‘de solidariteit’ van Cuba met Venezuela.

Meningsverschillen blijven
‘De grote verschillen van opvattingen tussen de VS en Cuba over politieke modellen, de democratie en de uitvoering van de Mensenrechten, de sociale rechtvaardigheid, de internationale relaties en vrede en stabiliteit op de wereld zullen voortduren, ‘aldus Granma en die ‘zullen niet op één dag en nacht, noch door een presidentieel bezoek worden opgelost’.

Bronnen
* Granma, Europa Press en 14ymedio

Link
* Het commentaar (Spaanstalig) in Granma, 8 maart 2016

Opnieuw lid ‘historische generatie’ overleden

Op 88-jarige leeftijd is vrijdag in Havana Pedro Miret Prieto aan een hartstilstand overleden. Miret behoort tot de zogeheten ‘generación histórica’ of historische generatie van mannen die nog daadwerkelijk deelgenomen hebben aan de gewapende strijd eind jaren vijftig tegen dictator Batista.

Pedro-Miret-Prieto

Pedro Miret Prieto

Miret, van beroep ingenieur, werd in 1927 in Santiago de Cuba geboren en maakte deel uit van de groep Cubanen die in 1953 de mislukte aanval op de Moncada-kazerne aldaar uitvoerden. Hij werd gearresteerd en zat gevangen op het Eiland van de Jeugd. Hij kon echter profiteren van de amnestie die dictator Batista in 1955 aan hem, Fidel Castro en Raúl Castro verleende, op voorwaarde dat zij Cuba zouden verlaten. In Mexico was hij betrokken bij de voorbereidingen van de expeditie met het jacht Granma, maar hij kon in november 1956 niet deelnemen aan de overtocht van Mexico naar Cuba omdat hij door de Mexicaanse autoriteiten gevangen was gezet.

granma-jacht-museum

Het jacht Granma is nu te bezichtigen in het Museum van de Revolutie in Havana

Vertrouweling Fidel en Raúl
Miret was een vertrouweling van Fidel en Raúl Castro en werd in 1959 bij de oprichting van het Revolutionaire Leger / Fuerzas Armadas Revolucionarias (FAR) de tweede man in dit leger. Hij zou ook nog Minister van Landbouw en later van Mijnbouw worden. Hij werd tijdens het eerste congres van de Cubaanse Communistische Partij in 1975 benoemd tot secretaris van het Centraal Comité en werd in 1983 lid van het Politbureau tot 1991. In 2009 legde hij zijn functies als vicevoorzitter van de Staatsraad en de Raad van Ministers, die hij sinds 1976 had bekleed, neer. Er deden in 2009 geruchten de ronde over zijn gezondheidsproblemen. Bovendien zou hij uit de gratie zijn gevallen bij Raúl Castro. Miret die beschouwd werd als een vertegenwoordiger van de zeer harde lijn, was nog een van de weinige in leven zijnde leden van de generación historica.

Bronnen
* Diario de Cuba en Cubadebate

Cubaanse artsen moeten weer toestemming vragen voor buitenlandse reizen

Vanaf 7 december moeten Cubaanse artsen weer toestemming vragen aan de autoriteiten voordat zij privé een buitenlandse reis mogen maken. Bovendien moeten pas afgestudeerde artsen 5 jaar wachten voordat zij zich buiten Cuba mogen vestigen. Met deze maatregel wordt de afgekondigde versoepeling van januari 2013 van de migratie (Ley Migratoria) deels teruggedraaid. Cuba gebruikt in de partijkrant Granma van gisteren de migratiecrisis in Midden-Amerika als rechtvaardiging voor de aangescherpte maatregelen. In de verklaring wordt niet ingegaan op de forse stijging binnen een periode van nog geen jaar van het aantal emigranten vanuit Cuba met 77%.

medicos-ecuador

Artsen en verplegers uit Cuba in Ecuador

Granma: ‘Geconfronteerd met de noodzaak ons volk een efficiënte en kwalitatieve gezondheidszorg te garanderen en de schade te beperken van het selectieve en het gepolitiseerde beleid van de VS tegenover Cuba, plus de niet geplande werving van Cubaanse artsen door andere landen is besloten Decreet 306 van 11 oktober 2012 uit te voeren betreffende particuliere bezoeken naar het buitenland van werknemers in de gezondheidszorg met specifieke kwaliteiten, die vitale werkzaamheden verrichten in de gezondheidszorg voor de bevolking en het wetenschappelijk onderzoek’. In de verklaring erkent de regering dat de emigratie van werknemers in de gezondheidszorg een ‘zorg’ is en dat bepaalde sectoren in de medische sector ‘ernstig worden geraakt door het niet-geplande vertrek van medisch personeel van vitaal belang.’ In de verklaring wordt erop gewezen dat kennis en ervaring in deze vaak gespecialiseerde sectoren jaren van studie en onderzoek vragen en dat opleiding in korte tijd niet mogelijk is.

Buitenland aantrekkelijk
De verklaring kritiseert ook het hulpprogramma voor Cubaanse artsen (Programa para Profesionales Médicos Cubanos / Cuban Medical Professional Parole Program, CMPP) dat in 2006 tijdens de regering van George W. Bush werd opgericht en ‘enig in zijn soort op de hele wereld’,  er op is gericht ’ de medische internationale samenwerking van Cuba schade toe te brengen’ omdat het ‘de perverse doelstelling heeft medisch personeel op internationale missies over te halen hun post te verlaten en via ambassades van de VS de mogelijkheid biedt te emigreren.’ Ook de mogelijkheid van artsen om werk te krijgen in vooral particuliere klinieken in andere landen, heeft de uittocht van gezondheidspersoneel bevorderd. Benadrukt wordt dat er ‘netwerken zijn die zich bezighouden met de selectie en de financiering naar het buitenland.’

Stilzwijgen
De verklaring zwijgt over nationale redenen voor de uittocht van artsen. Behalve de zware werkomstandigheden is er ook de salariëring van doktoren. Het hoogste salaris voor een arts in Cuba is nu 66 dollar per maand, aldus officiële overheidsinformatie van maart 2014. Ook wordt gezwegen over de ‘verkoop’ van artsen en verplegers in het kader van internationale missies. Het is een van de belangrijkste inkomstenbronnen voor de Cubaanse overheid, die 75% van het salaris incasseert dat de Cubaanse arts in het buitenland verdient.

granma01122015-migratie-artsen

De verklaring in de partijkrant Granma van 1 december 2015

Migratiecrisis
Havana legt ook een relatie met de huidige situatie in Costa-Rica waar 4.000 Cubanen bij de grens met Nicaragua worden tegengehouden op hun doortocht naar de VS. Juist gisteren voerden Washington en Havana gesprekken over de verdergaande verbetering van de relaties tussen beide landen. Havana legde daar zijn bezwaren ‘opnieuw op tafel maar zonder resultaat.’ Cuba wil dat er een einde komt aan de wet Ley de Ajuste Cubano, het acceptatiebeleid van ‘droge voeten, natte voeten’ en het bovengenoemde migratieprogramma voor Cubaanse artsen. Deze zaken worden door de Cubaanse autoriteiten beschouwd als ‘hoofdoorzaak van de illegale immigratie’ op dit moment. Over de geringe economische en sociale perspectieven voor veel Cubanen en de groeiende frustratie onder de Cubaanse jeugd wordt in de officiële verklaring niet gesproken. Ook wordt niet vermeld dat binnen een periode van 1 jaar het aantal emigranten met 77% steeg.

Linken
* De tekst van Decreet 306 van 11 oktober 2012 over sportlieden en andere beroepsbeoefenaars die internationale reizen willen maken
* Cuba zal leeg raken.  Onder deze titel publiceert de website 14ymedio vandaag het relaas van een Cubaanse arts die nu nog werkzaam is in Ecuador, maar ervan droomt naar New York te kunnen. ‘Cuba verlaten is een persoonlijke beslissing maar als je dromen hebt, doelstellingen en meer opties wil in het leven, moet je het doen.’

Zes Cubaanse leidinggevenden wegens corruptie veroordeeld

Een rechter in Havana heeft zes leidinggevenden van gemeentelijke instellingen in Havana veroordeeld tot zware straffen oplopend tot 10 jaar, wegens verduistering van overheidsgelden tussen 2012 en 2014 voor 9,4 miljoen peso’s oftewel 355 000 dollar.

voorzittershamerDe zes werden al op 26 januari van dit jaar veroordeeld, maar hun vonnis werd nu pas bekend gemaakt door het provinciaal tribunaal in Havana. De zes waren in dienst van de stedelijke vuilnisophaaldienst (UPSC) in de wijk Boyeros, bij de gemeentelijk dienst voor Financiën en Prijzen (DMFP) en de boekhoudkundige afdeling van deze gemeente. Alejandro Berenguer, directeur van UPSC, werd samen met Yeney Molina (Financiën en Prijzen) en Felicia Bonné (boekhouding) tot 10 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens ‘vervalsing van bankpapieren en handel met de bedoeling verduisteringsactiviteiten te plegen’, aldus een uitgebreid artikel in de partijkrant Granma. Miriam Díaz Rivero werd tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor economische delicten en twee andere leidinggevenden, Tatiana Marrero en Mercedes Machado, tot één jaar cel wegens nalatigheid bij economische activiteiten.

Privédoeleinden
De belangrijkste beschuldigden vervalsten het aantal werknemers bij UPSC in Boyeros en gebruikten extra geld voor privédoeleinden. De bankinstellingen – ook van de staat – lieten na deze onregelmatigheden bij betalingen te melden. Ook ontdekten de autoriteiten dat de begroting van deze gemeente-instelling met 4 000.000 Cubaanse peso’s (ongeveer 160 000 dollar), was verhoogd zonder dat daar officieel toestemming voor was gegeven.

Verontrustend
De partijkrant voegt er aan toe dat het verontrustend is dat ‘dit soort delicten bijna twee jaar plaatsvonden‘ zonder dat ‘officiële instanties’ hiervan op de hoogte waren. Als oorzaken worden o.a. genoemd ‘ineffectief toezicht’, ontoereikende selectie en screening van leidinggevenden en ‘onverschilligheid tegenover onwettig gedrag’. Granma wijst er ook op dat deze feiten niet los gezien kunnen worden van andere verduisteringsaffaires zoals die bij de gemeentelijke diensten van de wijk Habana Vieja, die al eerder dan in 2012 begonnen.

Bron
* Persbureau EFE
Link
* Partijkrant Granma berichtte 15 oktober over de affaire

Loodzware Rugzak verliest van Pakket (2)

De bedoeling van de promotoren van Mi Mochila is ook kritische informatie over de Cubaanse regering af te remmen want televisiezenders in Florida en historische documentaires geven vaak een ander beeld van de historie dan het officiële verhaal van de Cubaanse autoriteiten.

tvwordtperfietsvervoerdDe 29-jarige Rodney in Havana gaat nooit naar de bioscoop en kijkt ook niet naar de Cubaanse televisie: ’Het Pakket is voor mij genoeg. Het officiële aanbod is smakeloos. Programma’s als die van Oscar Haza (Haza presenteert de populaire nieuwsrubriek Ahora bij Mega TV), de kopieën van Revolico (een soort Cubaanse Marktplaats, red) die hier zo populair zijn en alle humor die ze in Miami hebben over Cuba, ontbreken.‘.
Bij het Pakket heb je veel meer soaps, realityshows, wegwerptelevisie terwijl het initiatief van Joven Club vooral belerend is. Roxana López Velázquez, informaticaspecialist van Mi Mochila, verzekerde de officiële pers dat het aanbod van Mi Mochila dat van El Paquete overstijgt vanwege ‘de kwaliteit en het feit dat veel materiaal moeilijk verkrijgbaar is’. De inhoud van Mi Mochila wordt door een groot aantal officiële organisaties bepaald zoals het Instituto Cubano del Libro, het Instituto Cubano de Cine, Radio y Televisión, het Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográfica, de Asociación Hermanos Saíz, de Fundación Ludwing de Cuba, de Consejo de Artes Escénicas, de Estudios fílmicos del MININT, de Instituto de la Música, de nationale Bibliotheek en CITMA, allemaal overheidsinstanties.

Einde Pakket en Rugzak in zicht?
De toekomst van Mi Mochilla is ongewis. Organisatoren als Raúl Vantroi Navarro Martínez, zeiden september vorig jaar in de officiële krant Juventud Rebelde dat Mi Mochila ‘op dit moment gratis wordt verspreid’, maar de weg naar commercialisering ligt open, juist op het moment dat er ook meer betaald moet gaan worden voor het gebruik van diensten in diverse Joven Club. Een medewerker van Joven Club in de wijk La Lisa in de hoofdstad zegt: ‘Als je wilt dat de mensen voor Het Pakket betalen, zul je het aanbod moeten vergroten en verbeteren.’ Maar volgens hem zijn de dagen zowel voor het officiële Mi Mochila als voor El Paquete geteld: ’Wie wil er nog Pakket of Rugzak als we internet hebben?’

Bron
* 14ymedio, Orlando Palma, 4 juni 2015

INTERNET VOOR IEDEREEN
Volgens de journalist Osmar Laffita Rojas, ook woonachtig in Havana, is deze conclusie van een medewerker van Joven Club voorbarig en te optimistisch. Rojas publiceerde een artikel op dezelfde website Diario de Cuba (2 juni 2015) waarin hij beschrijft waarom Cuba het laagste percentage internetaansluitingen van Latijns-Amerika telt en waarom het illusoir is te denken dat het huidige regime vrijheid van informatie en vrijheid van meningsuiting zal bieden.

internet-freedomafficheRojas stelt dat het antidemocratische handelen van de dictatuur vastgelegd is in de Grondwet van de Republiek, met name in Artikel 53 waarin het recht van burgers erkend wordt op het vrije woord en vrije pers binnen het kader van de ‘socialistische samenleving’. In de partijkrant Granma van 14 mei beschrijft Onaisys Fonticoba een beeld alsof Cuba het digitale tijdperk en de informatiesamenleving is binnengetreden. Maar eind 2014 bezette Cuba een van de eerste plaatsen op de ladder van informatica-analfabetisme. Toch concludeert Granma: ‘Cuba telt 3 miljoen inwoners die toegang tot het net hebben, inclusief email en internet.’ Maar de officiële cijfers (april 2015) van het Cubaanse Bureau voor de Statistiek (ONEI) spreken dit tegen. Volgens ONEI  telt het land 688 telefooncentrales waarvan er 616 gedigitaliseerd zijn. Eind 214 waren er 1.288.463 vaste telefoonlijnen waarvan er 1.271.359 gedigitaliseerd, 99,6% van het totaal, waren. Het Cubaanse staatsbedrijf ETECSA zegt dat men geen internet kan aanbieden, ook niet aan personen die het kunnen betalen, gezien de beperkte financiële mogelijkheden en de technologische problemen die vooral worden veroorzaakt door het embargo van Washington. Volgens Rojas is dit een vals argument en spelen geen technologische, maar politieke achtergronden een rol bij de achterstand die Cuba heeft. In het genoemde verslag staat ook vermeld dat in Cuba 1.014.400 computers zijn geregistreerd waar van er 515.400 met internet zijn verbonden. 2.923. 000 mensen komen op een andere manier op het internet, maar de meerderheid kwam dan niet op het wereldwijde internet, maar op het gecontroleerde internet in Cuba ook wel intranet genaamd.

'Ik waarschuw je; geloof niet alles wat je op internet ziet.' 'Waarom niet, ik heb jarenlang alles geloofd uit de partijkrant Granma.'

‘Ik waarschuw je; geloof niet alles wat je op internet ziet.’
‘Waarom niet, ik heb jarenlang alles geloofd uit de partijkrant Granma.’

Extreme controle
Toegang tot internet wordt slechts verleend aan universiteiten, wetenschappelijke instituten, nationale leiders van de massaorganisaties, nationale en provinciale leiders van de Cubaanse Communistische Partij, een selecte groep van journalisten, de meest getrouwe leden van de schrijversbond UNEAC, enkele intellectuelen en leiders van belangrijke ondernemingen in de nationale economie. Het totale aantal is onbetekenend. De regering wijst ook graag naar de 166 internetkantoren van ETECSA, de 95 internetzalen van de Joven Clubs en de 89 die functioneren in hotels en op vliegvelden. Maar in de artikelen over dit onderwerp in Granma blijft onvermeld dat er in de lokalen van ETECSA en de Joven Clubs 2,25 dollar per uur moet worden betaald en in de hotels en op de vliegvelden 6 tot 10 dollar. Cubanen verdienen gemiddeld 23 dollar per maand en voor hen is dat onbereikbaar, aldus Rojas.

Granma van 14 mei 2015 met het artikel van Onaisys Fonticoba

internet-granmaANGST VOOR INTERNET
De groeiende onrust bij de Cubaanse autoriteiten voor intenet  werd afgelopen week duidelijk tijdens een conferentie die werd gehouden in Havana over ‘politieke communicatie en de digitale wereld van 2015’. Vertegenwoordigers van Cuba en Venezuela toonden zich daar tegenstander van de vrije verspreiding van informatie omdat de gebruikers ervan toegang hebben tot producten die zijn gemaakt door ‘hen die de macht hebben’ en dat gaat in tegen ‘de nationale soevereiniteit.’ Iroel Sánchez, blogger in dienst van de staat, constateerde dat ‘de sociale netwerken zich hebben onderworpen aan de neoliberale woestijn van de jungle’ en hij drong erop aan hier een einde aan te maken.

Link
* De weblog La Pupila Insomne van Iroel Sánchez over de conferentie in Havana over de noodzaak internet in te perken.

Cartoonist René de la Nuez (77), maker van De Dwaas overleden

rene-de-la-nuez-fotoDe bekende Cubaanse cartoonist René de la Nuez Lobaina (1937) is dinsdag in Havana overleden. René de la Nuez maakte zijn debuut in 1957 met de stripfiguur El Loquito / De dwaas, voor het stripblad ZigZag.

René de la Nuez met op de achtergrond El Loquito

René de la Nuez met op de achtergrond El Loquito

El Loquito groeide uit tot een populaire stripfiguur die dictator Batista aanviel en belachelijk maakte. Na de overwinning van de revolutie in 1959 werkte Nuez Lobaina voor de krant Revolución, het tijdschrift Mella, de krant La Tarde, Palante, het Cubaans televisiejournaal en was hij medeoprichter van de partijkrant Granma.

Waar u loopt, sterft de vrede'

Waar u loopt, sterft de vrede’

In 2006 ontving hij de Nationale Prijs voor Plastieke Kunsten / Premio Nacional de Artes Plásticas. De laatste 30 jaar publiceerde hij meer dan 50.000 cartoons, maar nooit ‘verscheen er een politieke prent met kritiek op de leiders van de Cubaanse Revolutie. Hij werd 77 jaar.

Over de zwarte lijst van terroristen. 'Terrorist nummer 1 bent u.

Over de zwarte lijst van terroristen. ‘Terrorist nummer 1 bent u.

Linken
* Interview met Nuez in Juventud Rebelde, 15 september 2012 vanwege zijn 75ste verjaardag
* Cubaanse kunstenaarsbond, website La Jiribilla 29 september 2007 over: El Loquito, de karikatuur als bron van de historie van de tekenkunst  door Adriana Pérez James, Havana.