Franse auteur over Fidel Castro door schrijversbond geëerd

De Spaans-Franse socioloog, cultuurtheoreticus en journalist Ignacio Ramonet ontving gisteren in Havana een Cubaanse onderscheiding vanwege zijn trouw aan het castrisme. In 2007 publiceerde hij zijn boek Cien horas con Fidel / Honderd uren met Fidel. In Havana presenteerde de oud-hoofdredacteur van Le Monde Diplomatique nu de Cubaanse editie van Mi primera vida / Mijn eerste leven, een biografie over het leven van de overleden Venezolaanse president Hugo Chávez.

In december 2013 ontmoette Fidel de auteur Ramonet. Midden; Fidel's vrouw Daliah

In december 2013 ontmoette Fidel de auteur Ramonet. Midden: Fidel’s vrouw Daliah

Bij de presentatie van het boek werd bekend gemaakt dat Ignacio Ramonet was uitverkozen tot ‘erelid’ van de officiële schrijversbond Unión de Escritores y Artistas de Cuba (UNEAC). De voormalige minister van Cultuur, Abel Prieto en de huidige Julián González waren daarbij aanwezig. Miguel Barnet, voorzitter van de UNEAC sprak over een ‘oprecht eerbetoon aan een vriend die altijd voor de juiste en rechtvaardige zaken is opgekomen.’ Ramonet verklaarde verrast te zijn door de toekenning:’Ik heb altijd een speciale liefde voor Cuba, de revolutie en Fidel gehad.’

Bron
* Diario de Cuba
Link
* Cubadebate ( ‘Daar spreekt een mens tot ons’) over het boek van Ignacio Ramonet

Fidel Castro laat zich zien

Fidel Castro heeft een teken van leven gegeven nadat het opvallend stil bleef direct na de dood van Nelson Mandela, ‘zijn vriend’ zoals de officiële pers schreef.

Fidel Castro en de journalist Ramonet

Fidel Castro en de journalist Ramonet

Op 13 december ontmoette Fidel Castro de Spaans-Franse journalist en Fidel-adept, Ignacio Ramonet. Volgens de officiële website Cubadebate vond de ontmoeting tussen de voormalige medewerker van Le Monde Diplomatique en Fidel plaats op ‘de 19 verjaardag  van de eerste ontmoeting tussen Fidel en Hugo Chávez.’ (13 december 1994)

Boek Chávez
‘Twee uur lang spraken beiden over het recente boek van Ramonet met de bolivariaanse Comandante dat de titel draagt Hugo Chávez, Mi primera vida  /Mijn eerste leven,’ aldus Cubadebate. Andere thema’s die Castro en Ramonet aansneden waren ‘de recente gemeenteraadsverkiezingen in Venezuela en enkele actuele politieke en ecologische problemen op de wereld.’ In augustus publiceerde Fidel Castro zijn laatste zelfgeschreven bijdrage.

mandelafidelMedia over Fidel en Obama
De Cubaanse media schonken ruim aandacht aan de ontmoeting van Fidel Castro en Ramonet. Partijkrant Granma toonde ook de handdruk van president Obama en Raúl Castro tijdens de herdenkingsdienst voor Mandela. De officiele media zwegen verder over de toespraak van Obama, die politieke leiders bekritiseerde die hier de lof spraken over leven en werk van Mandela ,maar in eigen huis dissidenten het zwijgen opleggen.

Cuba op de bres voor internetvrijheid en tegen censuur

Het Cubaanse persbureau Prensa Latina meldde op 30 oktober dat tijdens de eerste Bloggers Meeting  in Brasilia de Amerikaanse blokkade was veroordeeld waardoor ‘internet in het land wordt belemmerd en gecensureerd.’ Er waren zelfs Cubaanse bloggers op de meeting, namelijk zij die van het regime in Havana wél toestemming krijgen om vrij te reizen.

Gaceta Oficial (Staatsblad) over het recht om te reizen, volgens tekenaar en cartoonist Guama

De meeting publiceerde het zogeheten Charter of Foz de Iguazu dat, aldus Prensa Latina, door 470 deelnemers uit 23 landen werd onderschreven. Zij ‘keerden zich tegen elke poging tot censuur op internet en bepleitten netwerkneutraliteit.’ Ook Cuba stuurde een blogger. Nee, geen Reinaldo Escobar, Yoani Sánchez of Claudia Cadelo, bloggers die binnen Cuba zelf het voorbeeld zijn van de groeiende invloed van sociale media en die de censuur in Cuba durven bekritiseren en daarom door het Castro-regime worden tegengewerkt. In Brasila was Iroel Sánchez aanwezig die de weblog La Pupila Insomne beheert waar de eerste kritische kanttekening bij het beleid van de Cubaanse overheid nog niet is gesignaleerd..

Blog tegen de leugens
Hij is werkzaam bij het officiële Bureau voor de Informatisering van de Cubaanse Samenleving / Oficina para la Informatización de la Sociedad Cubana. Hij zei o.a. dat hij besloot een eigen blog te beginnen omdat hij moe was steeds weer ‘de leugens over mijn land te moeten lezen….Het gevolg van de eenzijdigheid over de berichtgeving van mijn land, maakt dat vooral de visie van de VS naar voren komt en belangrijke zaken worden verzwegen. De media houden stereotypen over mijn land in stand, maar bediscussiëren nooit de oorzaken waardoor bepaalde situaties ontstaan.’  Andere sprekers op deze internationale conferentie waren Ignácio Ramonet en Pascual Serrano. Serrano is een Spaanse journalist, die o.a. werkzaam was voor Univision, het televisiekanaal dat Hugo Chávez de Latijns-Amerikaanse landen aanbood. Hij is medewerker van Le Monde Diplomatique. In 2010 werd hij in Havana onderscheiden door de officiële journalistenbond UPEC. Ignácio Ramonet is journalist en publiceerde een soort biografie van Fidel Castro gebaseerd op interviews met de Cubaanse leider. Het is de enige biografie van Fidel Castro die in Cubaanse boekwinkels te vinden is.

Verbetering van de democratie
In het Charter van Foz de Iguazu wordt gewezen op de groeiende rol van de zogeheten nieuwe media, websites, blogs en sociale netwerken en wordt geconcludeerd dat ‘zij essentieel kunnen zijn voor de versterking en de verbetering van de democratie.’ Vervolgens wordt dit principe weer om zeep geholpen door de constatering dat het hier natuurlijk niet gaat om de ‘veronderstelde vrijheid die door de mediamonopolies word gepraktiseerd en die strijden tegen de pluraliteit in de informatie.’

Achtmaal visum geweigerd
Juist vorige week werd bekend dat de auteur van de weblog Generación Y,  Yoani Sánchez geen toestemming kreeg om naar Madrid te reizen om daar een prijs in ontvangst te nemen van de Spaanse organisatie Házte Oír. De voorzitter van deze organisatie, Ignacio Arsuaga, had de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, Trinidad Jiménez, gevraagd te bemiddelen bij Havana zodat Yoani Sánchez een van haar mensenrechten in praktijk zou kunnen brengen. Maar dat was tevergeefs en voor de achtste maal werd haar een uitreisvisum geweigerd. In een videoboodschap benadrukte de blogger dat de prijs ‘meer bescherming en meer stem’ betekent voor hen die met luide stem de wereldopinie willen duidelijk maken dat het Cubaanse volk al ruim een halve eeuw een dictatuur is.’

Iroel Sánchez

Blogger Iroel Sánchez censureert
Wie probeert op de weblog van Iroel Sánchez (die wél naar het buitenland kan reizen) de inconsequentie van het Cubaanse weblogbeleid duidelijk te maken door met een reactie te verwijzen naar de situatie van Yoani Sánchez, komt van een koude kermis thuis. Iroel Sánchez, de voorvechter van de ‘versterking en verbetering van de democratie’ door discussies op weblogs, weigert dit soort reacties te plaatsen. Wat Mariela Castro blijkbaar is voor de Cubaanse homo-emancipatie, is Iroel Sánchez voor de bloggers in zijn land: zolang zij de officiele leer verkondigen krijgen ze alle ruimte, zelfs om reizen naar het buitenland te maken en het beleid van Havana te prijzen.

Linken
* Iroel Sánchez van weblog La Pupila Insomne vertelt over zijn activiteiten (2.56 minuten, juli 2011)

* Blog La Pupila Insomne

* Global Voices on Line met een verslag van de conferentie

* De videotoespraak van Yoany Sánchez bij de prijsuitreiking in Spanje