Dissident Tomas Nuñez vrijgelaten

De Cubaanse dissident Tomas Nuñez Magdariaga is maandag vrijgelaten. Dit deelde Ovidio Martín Castellanos, lid van de Patriottische Unie van Cuba/ Unión Patriótica de Cuba (UNPACU), mee. ‘Hij werd maandagavond vanuit een ziekenhuis in Santiago de Cuba naar Palma Soriano vervoerd,’ aldus Castellanos die de media meedeelde dat Magdariaga 62 dagen in hongerstaking was.

magdariaga-tomas-nunezMagdariaga werd in augustus gevangen gezet vanwege ‘bedreiging’. Hij had juist één jaar gevangenis achter de rug vanwege zijn weigering enkele boetes te betalen die waren opgelegd na een actie in de openbaarheid. De UNPACU begon een internationale campagne en meldde het verloop van zijn hongerstaking. Begin oktober drong het Amerikaanse State Department aan op de vrijlating van deze dissident en noemde zijn gezondheidssituatie ‘kritiek’. De Cubaanse staat erkent de interne oppositie niet en noemt de leden ervan ‘huurlingen’ in dienst van buitenlandse regeringen. De leider van UNPACU, José Damiel Ferrer, dankt ieder die zich heeft ingezet voor de vrijlating van ‘onze broeder Tomás Núñez Magdariaga uit de handen van de castrocommunisten. De tirannie heeft hem onterecht gevangen gezet, hem gemarteld en als er niet zoveel solidariteit was ontstaan, had men hem gedood.’

Bron
* Persbureau AP, 16 oktober 2018

Link
* Lees ook op deze Cubaweblog het bericht van 10 oktober 2018: Aartsbisschop bezoekt politiek gevangene en hongerstaker.

Cubanen 1 jaar na Obama’s bezoek ontgoocheld (2)

De mensenrechtenactivisten met wie Obama tijdens zijn bezoek aan Cuba achter gesloten deuren sprak, maken na 12 maanden ook de balans op van zijn bezoek.

obama-dissidenten-22032016

Obama’s ontmoeting met dissidenten

Voor Dagoberto Valdés, directeur van het onafhankelijke tijdschrift Convivencia, was het belangrijkste resultaat van dit bezoek dat aangetoond werd dat ‘de vijand’ zoals gewoonlijk omschreven in het jargon van het regiem, bereid was een witte roos aan te bieden, zoals Obama liet zien tijdens zijn toespraak in het theater van Havana. Deze toespraak, rechtstreeks uitgezonden door de staatstelevisie, wordt door velen, aldus Valdés, als het beste onderdeel van de presidentiële reis gezien. Maar hij erkent dat ‘de situatie, jammer genoeg, een jaar later is verslechterd.’ Hij wijst op de repressie, de terugkeer van de aanvallen op de VS in het officiële jargon vol verbale confrontaties. De politieke opposant Manuel Cuesta Morúa was ook aanwezig in de Amerikaanse ambassade in Havana vorig jaar. Hij wijst erop dat met de komst van de Democratische Obama het ook duidelijk werd dat ‘onze problemen van ons zelf zijn en dat ze niet worden veroorzaakt door de VS. Obama hielp ons bij het onschadelijk maken van de historische spanning tussen nationalisme en democratie.’

marha-beatriz-roque1-300x191Nul
Maar de dissidente Martha Beatriz Roque, die tijdens het bezoek van Obama in het buitenland was, noemt het effect van de reis van Obama ‘nul’. ‘Hij liet ons achter met hoop’, maar ‘ hij maakte een einde aan de natte- voeten/droge-voeten-politiek’. De voormalig politieke gevangene uit de periode van de Zwarte Lente (2003), denkt dat men niet met dankbaarheid aan het bezoek terugdenkt. ‘Iedereen was vol verwachting en erg gelukkig maar het beeld is na een jaar compleet veranderd.’

Van buiten?
Columniste Miriam Celaya gelooft dat hoe men ook over Obama’s bezoek denkt ‘één ding niet ontkend kan worden en dat is dat hij als geen enkele Amerikaanse president die hem de laatste 50 jaar voorging, het Cubabeleid tekende.’ Celaya zegt dat hij ‘een einde maakte aan het uitzonderlijke karakter van de Cubaanse kwestie ‘door de buitenlandse vijand van het regime weg te nemen.’ Daarbij zijn rekeningen vereffend want ‘het opheffen van het droge-voeten-natte voetenbeleid maakte deel uit van het uitzonderlijke migratiebeleid voor Cubanen die naar de VS wilden.’ Voor Celaya is het duidelijk dat ‘de hooggespannen verwachtingen inmiddels volledig in rook zijn opgegaan. Velen zien Obama als geliefd en gehaat tegelijk. Dat is een houding die het idee versterkt dat de oplossingen in de VS zijn te vinden en van buiten moeten komen,’ aldus de onafhankelijk journaliste.

bezoek-obama-man-vrouw-televisieInteger
De leider van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), José Daniel Ferrer, meent dat ‘Obama al het mogelijke heeft gedaan de bevolking te helpen in de crisis waarin zij door het Castrobeleid is terechtgekomen, ‘maar het regime sloot alle deuren.’ Hij riep als scheidend Amerikaans president Raúl Castro op ‘zich open te stellen voor zijn bevolking en toe te staan dat het volk meer ruimte zou krijgen’, maar in plaats daarvan bleven de autoriteiten verschanst in hun oude positie waar bij alles wordt gecontroleerd en er niets gedaan wordt dat de totale controle die zij over de samenleving uitoefenen, in gevaar brengt.’ ¿Qué bolá, Cuba?’*, twitterde Obama toen zijn vliegtuig op het punt stond te landen in Havana. ‘Waar ga je heen?’ Vandaag de dag zijn er op deze vraag meer dan ooit onzekerheden dan antwoorden.

Bron
* Luz Escobar, website 14ymedio, 19 maart 2017

Noot
* Cubaanse uitdrukking. Synoniemen voor deze volkstaal zijn: ‘Waar ga je naar toe?’ of ‘Wat ga je doen?’  Het kan ook een roep van herkenning zijn, wanneer een Cubaan een bekende op straat tegenkomt: ‘Que bola, asere?’

Witte Huis: lijst van dissidenten is niet onderhandelbaar

Het Witte Huis is niet bereid de lijst met namen van politieke opposanten te veranderen, die dinsdag aanstaande een ontmoeting met Obama hebben. Volgens woordvoerder Josh Earnest van het Witte Huis is deze lijst met namen niet ‘onderhandelbaar.’

bezoek-obama-Manuel-Cuesta-Coco-Fariñas-Berta-Soler-Jose-Daniel-Ferrer-maart2016

Enkele van de dissidenten met wie Obama een ontmoeting heeft. Met de klok rond: Manuel Cuesta, Coco Fariñas, José Daniel Ferrer en Berta-Soler.

Op de lijst komen ook de namen voor van enkele politieke opposanten waarvan de Cubaanse regering liet doorschemeren een ontmoeting van Obama met hen niet op prijs te stellen. Earnest zei niet verbaasd te zijn over de bezwaren van de Cubaanse autoriteiten, ‘maar ik kan u verzekeren dat de president doorgaat met deze ontmoetingen en een gesprek zal hebben over mensenrechten.‘ (…) ‘De lijst van uitgenodigde personen die de president in Cuba ontmoet is niet onderhandelbaar,’ aldus Earnest. Hij noemde niet de namen van de dissidenten met wie de president een ontmoeting heeft.

Telefonische uitnodigingen
Maar enkele van hen lieten persbureau EFE weten al telefonisch een uitnodiging ontvangen te hebbenm, zoals Berta Soler van de Damas de Blanco, de voormalige politieke gevangene José Daniel Ferrer, leider van de Patriottische Unie van Cuba / Union Patriótica de Cuba (UNPACU) en de journaliste Miriam Leiva.
Ook zijn Guillermo Fariñas (winnaar van de Sacharov Prijs 2010), Antonio González-Rodiles de directeur van het kritische forum Estado de Sats en Manuel Cuesta Morúa van het project Arco Progresista via de telefoon uitgenodigd.

Castro’s openden de weg voor drie pausen (deel 2)

Paus Johannes Paulus II bracht in 1998 een historisch bezoek aan Cuba, Benedictus XVI volgde in 2012 en beiden ontmoetten de gebroeders Castro. Dit waren belangrijke momenten voor een langzaam en voorzichtig proces van veranderingen in Cuba sinds het einde van de Koude Oorlog. Volgens Dionisio Garcia, de aartsbisschop van Santiago de Cuba en voorzitter van de Cubaanse bisschoppenconferentie, is de religieuze vrijheid in Cuba groter geworden. ‘Voor alle religies is de situatie verbeterd. De mentaliteit van de staat is veranderd. Er is meer tolerantie op dit moment voor religieuze praktijken. Niet alles is al zoals we zouden willen, maar er is sprake van verandering,’ aldus bisschop Garcia. De katholieke kerk boekte vooral vooruitgang na de onderhandelingen in 2010 die leidden tot de vrijlating van 75 politieke gevangenen.

Even buiten Havana geeft een billboard aan dat hier een nieuwe kathoieke kerk wordt gebowud, opgedragen aan paus Johannes Paulis II die Cuba in 1998 bezocht

Even buiten Havana geeft een billboard aan dat hier een nieuwe katholieke kerk wordt gebouwd, opgedragen aan paus Johannes Paulis II die Cuba in 1998 bezocht.

De woordvoerder van het aartsbisdom in Havana, Orlando Marquez, zegt: ‘Die dialoog zal doorgaan en moet doorgaan, maar is niet bedoeld om een voorkeurspositie van de kerk te claimen. Het is genoeg dat, eens en voor altijd, de plaats en de missie van de kerk in de samenleving en in haar betrekkingen met een seculiere staat worden erkend.’ Ondertussen vervolgt de Cubaanse regering nog steeds dissidenten, weigert de invoering van een meerpartijensysteem en de almacht van de communistische partij te doorbreken. Tegelijkertijd heeft zij langgestrafte politieke gevangenen vrijgelaten, daarbij gesteund door de katholieke kerkleiders. De regering heeft ook getracht om de banden met gematigde Cubaanse – Amerikanen te verbeteren, in het zicht van de verbeterde diplomatieke betrekkingen tussen Cuba en de VS en het einde van decennia van vijandigheid.

Petitie aan de paus José Daniel Ferrer schreef begin september een Open Brief aan paus Franciscus. Ferrer, leider van de oppositiegroepering Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (UNPACU), vraagt de paus tijdens zijn bezoek aan Cuba tussenbeide te komen ten gunste van de politieke gevangenen die in Cuba ‘in onmenselijke omstandigheden’ gevangen zitten. Ook wijst hij de paus erop dat veel leden van zijn organisatie tijdens het bezoek van Franciscus gevangen genomen kunnen worden als zij de missen die de paus opdraagt, willen bijwonen. Ferrer vertrouwt erop te kunnen rekenen op het begrip van de paus ‘omdat hij tijdens de jaren van de dictatuur in Argentinië de vervolging, de cel en verdwijningen ten gevolgde van politiek motieven’ heeft meegemaakt,’aldus de activist. Gisteren werden nog een 100-tal activisten van de UNPACU gearresteerd die op weg waren naar de bedevaartsplaats El Cobre waar ze de tekst van deze Open Brief wilden uit delen. . https://www.causes.com/campaigns/95660-el-papa-francisco-interceda-por-los-derechos-humanos-en-cuba

Petitie aan de paus: aandacht voor dissidenten
José Daniel Ferrer schreef begin september een Open Brief aan paus Franciscus. Ferrer, leider van de oppositiegroepering Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (UNPACU), vraagt de paus tijdens zijn bezoek aan Cuba tussenbeide te komen ten gunste van de politieke gevangenen die in Cuba ‘in onmenselijke omstandigheden’ gevangen zitten. Ook wijst hij de paus erop dat veel leden van zijn organisatie tijdens het bezoek van Franciscus gevangen genomen kunnen worden als zij de missen die de paus opdraagt, willen bijwonen. Ferrer vertrouwt op het begrip van de paus ‘omdat hij tijdens de jaren van de dictatuur in Argentinië de vervolging, de cel en verdwijningen uit politieke motieven heeft meegemaakt,’ aldus de activist. Gisteren werden nog een 100-tal activisten van de UNPACU gearresteerd die op weg waren naar de bedevaartsplaats El Cobre waar ze de tekst van deze Open Brief wilden uit delen.


Voordelen
De katholieke kerk heeft er duidelijk voordelen van. Kerstmis werd na het bezoek van Johannes Paulus II een feestdag en na het bezoek van Benedictus XVI volgde ook Pasen. Er worden voor de eerste keer sinds 1959 twee nieuwe kerken gebouwd, één in Havana en één in de westelijke provincie Pinar del Río. Ondanks de gewijzigde toonzetting, wijzen deskundigen erop dat de Castro’s gewoon Realpolitiek bedrijven en er geen sprake is van een spiritueel ontwaken. In 1959 was een meerderheid van de geestelijkheid in Cuba Spaans, had diepe conservatieve opvattingen en een breuk tussen de rebellen van Fidel Castro die dictator Fulgencio Batista verjoegen, was onvermijdelijk. ‘Ze waren doordrenkt met het anti-communisme van de Spaanse Burgeroorlog. Zij kozen de zijde van de VS en van de aanhangers van het oude regime van Batista. Dat was het begin van een conflict dat leidde tot een politiek confrontatie, maar het was geen religieuze confrontatie,’ zegt Enrique Lopez Oliva, godsdiensthistoricus op de Universiteit van Havana. ‘Ja, de Castro’s zijn veranderd maar de kerk ook en daarom is verzoening nu mogelijk,’ zegt hij.

Cubaanse scholieren in schooluniform oefenen het krusiteken, aldus tekenaar Lauzan

Cubaanse scholieren in schooluniform oefenen het kruisteken, aldus tekenaar Lauzan

Socialisme en christendom
De Castro’s claimen dat de lessen uit het leven van Christus met het socialisme verenigbaar zijn. ‘Als mensen mij een christen noemen, niet vanuit religieus standpunt maar vanuit een sociale visie, zeg ik dat ik christen ben,’ zei Fidel Castro in een biografie die de journalist Ignacio Ramonet over hem publiceerde, kort voordat hij vanwege ziekte zijn functie neerlegde. Lopez Oliva zegt dat de Castro’s hun opvattingen wijzigden na de val van de Sovjet-Unie in de jaren negentig toen Cuba door een diepe crisis en door politiek isolement werd getroffen. Zo zou men de steun voor het regime kunnen vergroten. De toegang tot de partij werd toen ook mogelijk voor gelovigen. ‘De katholieke kerk is de grootste niet-gouvernementele organisatie in Cuba en heeft nog steeds duidelijk aanhang,’ zegt Oliva. ‘Zij (de Castro’s) hadden de kerk nodig voor hun legitimering en als bemiddelaar zowel nationaal al internationaal.’

Bron
* Marc Frank van het persbureau Reuters uit Havana
Linken
* Teken hier de petitie aan de paus
* Lees hier de Spaanstalige tekst van de Open Brief aan paus Franciscus II

New York Times: Latijns-Amerikaanse leiders moeten oppositie Cuba steunen

In een commentaar op 28 december jl. schrijft de New York Times dat de steun van de internationale gemeenschap beslissend zal zijn bij de versterking van de oppositie in Cuba en kan voorkomen dat de repressie van de zijde van de Cubaanse autoriteiten zal groeien na de recente aankondiging van president Barack Obama over de normalisering van de relatie tussen de VS en Cuba. Citaat: ‘Als Cubaanse dissidenten en leiders van de civil society zullen worden uitgenodigd om deel te nemen aan de komende top in Panama, zoals Washington heeft bepleit, kan president Rousseff van Brazilië de toekomstige leiders van een democratisch Cuba toespreken,’ aldus de optimistische eindconclusie van de New York Times die met dit commentaar een tiende editorial binnen 3 maanden aan Cuba wijdde. Veel commentaren, o.a. over de opheffing van het embargo, de lof voor Cuba voor de strijd tegen ebola en de noodzaak de Cuban Five uit te wisselen tegen Alan Gross, kregen veel aandacht van de staatsmedia in Cuba; dit commentaar werd genegeerd.

Vlak bij de woning van de familie Payá was op de muur te lezen dat 'dissidentie verraad' was

Vlakbij de woning van de familie Payá was op de muur te lezen dat ‘dissidentie verraad’ was

Het commentaar van de New York Times begint met een uitvoerige verwijzing naar de omstandigheden waaronder de Cubaanse dissident Oswaldo Payá moest werken en leven. ‘In een staat van beleg, is dissidentie verraad’ stond er in graffiti geschreven op een woning vlak bij het huis van Payá. (zie foto hiernaast) Tientallen jaren lang heeft de autoritaire regering van Cuba vertrouwd op dat handige argument om alomtegenwoordige controle uit te oefenen op burgers en om oppositiegroepen ervan te weerhouden voldoende steun te krijgen en een bedreiging voor de staat te vormen. De boodschap was overduidelijk; zolang de VS probeerden de leiders van het land ten val te brengen en zich mengden in binnenlandse aangelegenheden was het een zaak van nationale soevereiniteit de rijen te sluiten.’

In maart 2005 werd voor de Cubaanse ambassade in Den Haag gedemonstreerd voor de vrijlating van de Groep van 75. Van links naar rechts: Bert Koenders, Boris Dittrich en Jeanette Ferrier

In maart 2005 werd voor de Cubaanse ambassade in Den Haag gedemonstreerd voor de vrijlating van de Groep van 75. Van links naar rechts: de kamerleden Bert Koenders, Boris Dittrich en Kathleen Ferrier

Waterscheiding 17 december NYT: ‘Het tijdperk dat op 17 december begon toen president Obama en president Raúl Castro het einde aankondigden van 50 jaar vijandschap tussen beide regeringen is een waterscheiding voor de veelvormige en moedige oppositie in Cuba. In 1998, aan het einde van tien jaar honger en armoede, ontstaan door de ineenstorting van de Sovjet Unie, jarenlange Cuba’s rijke oom, had Payá al een dappere poging ondernomen. Hij vertrouwde op een Cubaanse wet die groepen van 10.000 Cubanen of meer de mogelijkheid bood om nieuwe wetten voor te dragen. Meer dan 25.000 handtekeningen verzamelde hij van Cubanen die democratische hervormingen wensten, inclusief vrije verkiezingen, vrijheid van vereniging, persvrijheid en een minder centraal georganiseerde economie. In 2002 reageerde de Nationale Assemblee op het initiatief van Payá, ook bekend als het Varelaproject en voegde eigenhandig een amendement aan de Cubaanse grondwet toe waarbij het socialistische, éénpartijsysteem van Cuba ‘onherroepelijk’ werd verklaard. Het jaar daarop in maart 2003 werden een groep van 75 journalisten en dissidenten tijdens de zogeheten Zwarte Lente opgepakt en veroordeeld tot lange gevangenisstraffen. Dit hardhandig optreden waar vooral veel leiders van de beweging van Payá slachtoffer van werden, kreeg nauwelijks wereldwijd aandacht.‘ (…) ‘In 2010 ging de Cubaanse regering akkoord met een bemiddelingspoging van de katholieke kerk en werden veel politieke gevangenen van de Groep van 75 vrijgelaten, op voorwaarde dat zij naar Spanje gingen. Payá stierf in 2012 bij een auto-ongeluk dat volgens veel mensenrechtenactivisten was opgezet door de autoriteiten.’

De Damas de Blanco groeiden uit tot het symbool van het moeidg protest tegen de schending van mensenrechten na de Zwarte Lente van 2013. Deze foto is op 28 december in Havana genomen waar de stille mnifestatie niet werd verstoord.

De Damas de Blanco groeiden uit tot het symbool van het moedig protest tegen de schending van mensenrechten na de Zwarte Lente van 2013. Deze foto werd  op 28 december in Havana genomen waar de stille manifestatie niet werd verstoord.

Meer onderdrukking
De nieuwe dynamiek die nu ontstaat kan leiden tot een poging de dissidenten sterker te onderdrukken omdat het regime van Raúl Castro kwetsbaarder wordt vanwege een golf van investeringen, toerisme en de toename van informatiestromen. ‘Tientallen jaren hebben de Latijnsamerikaanse landen het regime van de Castro’s beschermd of minstens getolereerd want meningsverschillen zouden kunnen worden uitgelegd als steun aan de harde politiek van Washington. Nu Obama een einde heeft gemaakt aan dit dilemma hebben de leiders van democratische landen de mogelijkheid de principes te verdedigen waarvoor Cubaanse activisten pleiten’, aldus de krant. Het voorstel van de New York Times houdt in dat met name de leiders van de krachtigste economieën van Latijns Amerika sterke bondgenoten worden van de leiders van de Cubaanse oppositie. Zij zouden dit op de Top van de Amerika’s in april volgend jaar in Panama – waar zowel Raúl Castro als Obama aan deelnemen –  zichtbaar kunnen maken. ‘Hoewel historisch gezien de landen van Latijns Amerika altijd weigerden tussenbeide te komen in de interne aangelegenheden van een buurland, zouden de Mexicaanse president Enrique Peña Nieto en president Dilma Rousseff van Brazilië, onvermoeibaar moeten spreken over de verdediging van de democratische principes die door een meerderheid van de staten in de Amerika’s worden aangehangen,’ aldus het commentaar.

José Daniel Ferrer

José Daniel Ferrer

Geen dramatische omverwerping
In het artikel komt ook de dissident José Daniel Ferrer, leider van de Unión Patriótica de Cuba (UNPACU) en ex-gevangene van de Groep van 75, aan het woord. Hij weigerde na zijn vrijlating uitgezet te worden naar Spanje. Ferrer sprak met de journalist Ernesto Londoño van de New York Times die vorige maand Havana bezocht. Ferrer zet uiteen dat een plotselinge, dramatische omverwerping van de Castroregering niet zijn optie is hoewel veel Cubaanse ballingen daarvoor zullen kiezen. Het is beter dat Cuba’s oppositiebeweging in sterkte en capaciteit groeit en in staat is aan tafel mee te praten. ‘Wij moeten sterk genoeg worden om het regime te dwingen te onderhandelen,’ zegt Ferrer, die erkent dat het tijd vraagt om genoeg Cubanen te doen geloven dat het kiezen voor de oppositie de risico’s waard is. ‘Niemand wil wedden op het paard dat de race verliest.’

Aan tafel in Panama
Aan het slot concludeert de New York Times: ‘Als Cubaanse dissidenten en leiders van de civil society zullen worden uitgenodigd om deel te nemen aan de komende top in Panama in april 2015, zoals Washington bepleit, kan president Rouseff van Brazilië de toekomstige leiders van een democratisch Cuba toespreken.’

Link
Het volledige commentaar van de New York Times, 28 december 2014
* Alle commentaren van de New York Times over Cuba sinds 12 oktober 2014, getiteld: Cuba, a new start.

De initiatiefneemster van Ik eis ook /  #YoTambienExijo Tania Brugueera is in één week tijd tweemaal gearresteerd. De eerste maal om te voorkomen dat de Open Microfoon-Act op het Plein van de Revolutie zou doorgaan en een tweede maal toen Tania na haar vrijlating aankondigde op de boulevard Malecón een persconferentie te houden. Woensdagnacht werd zij voor de tweede maal vrijgelaten en kreeg zij te horen dat zij Cuba de eerste twee, drie maanden niet mag verlaten. Ze wordt beschuldigd van ‘verzet’ en ‘verstoring van de openbare orde.’ Een reactie op de website Diario de Cuba luidt: ‘Papa straft zijn slecht opgevoed kind, ze mag twee maanden lang niet uitgaan. Opperste belachelijkheid’

De initiatiefneemster van Ik eis ook / #YoTambienExijo, Tania Bruguera, is in één week tijd tweemaal gearresteerd. De eerste maal om te voorkomen dat de Open Microfoon-Act op het Plein van de Revolutie zou doorgaan en een tweede maal toen Tania na haar vrijlating aankondigde op de boulevard Malecón een persconferentie te houden. Woensdagnacht werd zij voor de tweede maal vrijgelaten en kreeg zij te horen dat zij Cuba de eerste twee, drie maanden niet mag verlaten. Ze wordt beschuldigd van ‘verzet’ en ‘verstoring van de openbare orde.’ Een reactie op de website Diario de Cuba luidt: ‘Papa straft zijn slecht opgevoed kind, ze mag twee maanden lang niet uitgaan. Opperste belachelijkheid’.

* Commentaar New York Times, 30 december 2014
Op 30 december reageerde de New York Times op het onmogelijk maken van een vreedzame open-microfoon-act op het Plein van de Revolutie in Havana waarbij o.a. de initiatiefneemster Anita Bruguera gevangen werd genomen. Zij heeft inmiddels een verbod gekregen om de eerste twee maanden een reis naar het buitenland te maken. NYT: ‘Het smoren van kritische stemmen bewijst dat de Cubaanse regering niet bereid is de grondrechten te accepteren waarvan de meeste mensen in dit werelddeel genieten. Deze houding zal de kritiek doen toenemen van de tegenstanders van de historische ommekeer in het Cubabeleid van president Obama. Het hardhandig optreden van de regering van de Castro’s geeft hen komend jaar munitie om de poging van de Obama-administratie het embargo te versoepelen, te dwarsbomen en belemmert het perspectief op een wettelijke basis de sancties die Washington eerder aan Cuba oplegde, terug te draaien. Dat effect zou schandelijk zijn en op langere termijn negatieve gevolgen hebben voor Havana’.

Nieuwe vrouwengroep mensenrechten in Oost-Cuba

De bekende mensenrechtengroep Damas de Blanco is uiteengevallen. Maandag presenteerde een nieuwe groep vrouwen zich in Santiago de Cuba bij gelegenheid van het feest van Maria Geboorte. De groep noemt zich Ciudadanas por la Democracia / Burgeressen voor de democratie en werkt nauw samen met de militante oppositiegroepering UNPACU in Oost-Cuba, de afkorting van Unión Patriótica de Cuba.

Ongeveer 60 leden van de nieuwe vrouwengroep presenteerden zich op 8 september bij het pelgrimsoord Santuario del Cobre, en Santiago de Cuba.

Ongeveer 60 leden van de nieuwe vrouwengroep presenteerden zich op 8 september bij het pelgrimsoord Santuario del Cobre bij Santiago de Cuba

Burgeressen voor de Democratie / Ciudadanas por la Democracia wordt geleid door Belkis Cantillo en bestaat vooral uit vrouwen afkomstig uit Palma Soriano, Palmarito del Cauto en de stad Santiago de Cuba. De groep brak met de nationale leider van de vrouwenbeweging Berta Soler. De laatste noemt ‘het ongedisciplineerde gedrag’ van verschillende leden van de Damas de Blanco in Oost-Cuba, de reden voor de vervanging van Cantillo als vertegenwoordigster van de Damas in het oosten. Belkis Cantillo was sinds de oprichting van de Damas de Blanco in 2003 lid. De groep werd opgericht vanwege de arrestatie van 75 mensenrechtenactivisten in maart 2003. Onder hen was José Daniel Ferrer, leider van de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (UNPACU) met wie Belkis was getrouwd. Nu zijn beiden gescheiden, maar de nauwe samenwerking tussen UNPACU en de Damas de Blanco lijkt een rol te hebben gespeeld in de scheuring bij de Damas de Blanco. Berta Soler heeft de nieuwe groep Ciudadanas por la Democracia toegewenst dat zij ‘succes zullen hebben als mensenrechtenactivisten. Iedereen heeft het recht actief te zijn in een groep of er één op te richten, zeker als men niet in staat is zich te houden aan de regels van de Damas de Blanco’.

Arrestatie van Damas-activiste vorige jaar

Arrestatie van Damas-activiste vorig jaar

In 2005 werd de Sacharov Prijs van het Europees Parlement aan de Damas de Blanco toegekend; pas in 2013 konden de Vrouwen zelf de prijs in Brussel in ontvangst nemen omdat zij eerder een reisverbod hadden.

Bron
* Digitale nieuwskrant 14ymedio,10 september 2014

Cubaanse oppositiegroepen wijzen voorstellen uit VS af

Afgelopen woensdag maakten we melding van een initiatief van enkele Amerikaanse organisaties waaronder de Council of Americas, die willen dat de Obamaregering een welwillender houding aanneemt tegenover het regime in Havana en een begin maakt met het ontmantelen van het embargo tegen Cuba. De prominenten bepleiten een algehele uitbreiding van het visumbeleid waardoor uitwisseling tussen beroepsgroepen, inclusief zij die gespecialiseerd zijn in recht, onroerend goed, financiële dienstverlening en kredieten mogelijk worden, gericht op steun aan ‘onafhankelijke economische activiteiten.’ Ook zouden ngo’s en academische instellingen gemakkelijker moeten kunnen reizen en toestemming krijgen om een bankrekening te openen op banken in Cuba zodat de steun aan educatieve programma’s op het eiland gemakkelijker wordt. Enkele mensenrechtenorganisaties in Cuba reageerden zeer kritisch op deze voorstellen en verwijten de makers ervan dat ze de realiteit van het land onvoldoende kennen.

Cartoonist Garrincha over de pogingen van zakenlieden uit de VS Raul Castro een nieuw slaghout te bezorgen. O

Cartoonist Garrincha over de pogingen van zakenlieden in de VS Raúl Castro ‘een nieuw slaghout’ te bezorgen en de economie van Cuba weer tot leven te brengen.  ‘Mijnheer Obama. Doe iets! Zorg voor een nieuw slaghout voor Raúl!’ Het lijkt echter, aldus Garrincha trekken aan een dood paard.

De Christelijke Beweging voor Bevrijding / Movimiento Cristiano Liberación MCL zegt in een reactie dat er sprake is van verwarring. ‘Het is immers ondenkbaar en niet reëel te denken dat de zogeheten cuenta-propistas (‘kleine zelfstandige ondernemers) ‘een groot deel vormen van het spectrum van de civil society.’ (…) ‘De wetten die in ons land bestaan erkennen geen rechten, ook geen economische vrijheden, die een garantie vormen om op vrijwillige basis een markteconomie te kunnen ontwikkelen. In Cuba heeft het totalitaire regime enkele concessies gedaan binnen een legale orde die absoluut onder controle staat van de regering. Dit systeem waar rechten ontbreken, steunen en toejuichen is een daad van medeplichtigheid die juist een inbreuk vormt tegen de mogelijke geboorte van een echte ‘civil society,’ aldus de website van de MCL.

Cuentrprpistas of straathandelaar in textiel

Cuentapropista of straathandelaar in textiel

Onkunde
Manuel Cuesta Morúa, sociaal-democratisch oppositieleider van Arco Progresista zegt dat het ‘geen begaanbare weg is direct zaken te doen met de cuentapropistas of de kleine ondernemers in Cuba. Het getuigt van onkunde over hoe het hier werkt. (…) Ik zie ook niet hoe deze voorstellen kunnen bijdragen tot een heldere verdediging van mensenrechten en vrijheden en dat maakt het verdacht.’ Antonio Rodiles, is een jonge oppositieleider in Cuba en behoort tot de denktank Estado de SATS. Hij zegt: ‘Fundamentele mensenrechten zijn nooit bereikt door toegeeflijkheid aan de onderdrukkers. Zij die bang zijn dat ze de tijd niet langer meehebben, moeten juist heldere en directe taal horen over het respect voor de vrijheid en de prioriteit voor de rechten van de burgers. […] Lucht bieden aan de tirannen betekent toenemend lijden van de Cubanen. Als je dictators een blanco check geeft, voorspellen wij een weinig rooskleurig slot en zullen de kosten ooit een democratische natie te vormen, zeer hoog zijn.’ En José Daniel Ferrer, voorman van de radicale Unión Patriótica de Cuba, de grootste oppositiegroepering in het oosten van Cuba, zegt: ‘Als we uitgaan van de huidige situatie, is het voorstel onethisch, politiek onbeholpen, want het regime is gedoemd te verdwijnen. Het is onjuist dat mensen en instellingen op zoek gaan naar economisch voordeel en juist nu te pleiten voor een politiek van engagement. Bovendien is het, gegeven de werkelijkheid en de regels die de Castro’s ons opleggen, onmogelijk dat de zogeheten cuentapropistas of andere onafhankelijke organisaties dergelijke kredieten en steun zouden kunnen ontvangen.’

Linken
* Verklaring van de beweging van Oswaldo Payá
Diario de Cuba met uitgebreide Spaanstalige reacties van Cubaanse oppositiegroepen, 20 mei 2014.

Verdubbel nú het beltegoed van een dissident

Voor de democratische oppositie in Cuba is communicatie via sociale media onmisbaar geworden. Via mobiele telefoons worden die berichten (en foto’s en filmpjes!) over de gehele wereld verspreid.

mobieletelefoonsVanwege Valentijnsdag heeft de Cubaanse telefoonmaatschappij opnieuw besloten tot en met 14 februari beltegoeden te verdubbelen. Zo steunt u bijvoorbeeld Manuel Cuesta Morua die in afwachting is van een proces of José Daniel Ferrer uit Santiago de Cuba. Wanneer u hun beltegoed met 20 CUC (de Cubaanse valuta) verhoogt, wordt dit door Cubacel verdubbeld. Het aanbod van Cubacel geldt voor opwaarderingen van 20 tot en met 50 CUC.

José Daniel Ferrer

José Daniel Ferrer

Ferrer
Zondag werden in Santiago de Cuba 160 critici van het regime aangehouden voor de kathedraal. Zo probeerde de overheid te beletten dat zij de mis zouden bijwonen waar ook een aantal Latijns-Amerikaanse bisschoppen bij aanwezig waren. Verschillende dissidenten werden geslagen door leden van een regeringsgezinde militie. Een van hen was José Daniel Ferrer van de Patriottische Unie van Cuba, die ook  werd gearresteerd. De voorbije tien dagen werden in Cuba meer dan 332 dissidenten aangehouden. Verdubbel nu Ferrer’s beltegoed; zijn telefoonnummer luidt +53 5363 1267

Manuel Cuetsa Morua

Manuel Cuesta Morua

Manuel Cuesta Morua
Manuel Cuesta Morua werd eind januari enkele dagen gevangen gezet omdat hij een mensenrechtenconferentie wilde organiseren op het moment dat tientallen Latijns-Amerikaanse leiders in Havana bijeen waren. Manuel is vrijgelaten maar er loopt een justitieel onderzoek tegen hem en hij wordt ervan beschuldigd ‘de internationale vrede’ in gevaar te hebben gebracht. Verdubbel nu Cuesta’s beltegoed; zijn telefoonnummer +53 5284 0388.

*  Op de website van o.a. Prepaid Union kunt u hun beltegoed verhogen. Een transactie van 20 CUC kost u in Nederlands geld totaal € 18,00 inclusief transactiekosten.

Arrestaties Damas de Blanco om kinderspeelgoed

Het Cubaans regime heeft een inval gedaan in een woning van de mensenrechtengroep Damas de Blanco in het centrum van Havana. De geheime politie nam goederen in beslag, mobiele telefoons en vooral kinderspeelgoed,  bestemd voor de kinderen van politieke gevangenen en van de buurtbewoners. Het speelgoed zou vandaag ter gelegenheid van het feest van Driekoningen op 6 januari, aan 150 kinderen worden uitgedeeld.

Tijdens de herdenking van de 55ste verjaardag van de revolutie op 1 januari j.l. in Santiago de Cuba waarschuwde Raúl Castro voor de interne en externe vijanden die de Cubaanse revolutie bedreigen en invloed op de jeugd proberen uit te oefenen. Blogger Yoani Sánchez laat weten dat ‘als Raúl vraagt om ‘creatievere’ acties tegen de oppositie, hij blijkbaar bedoelt dat je kinderspeelgoed in beslag moet nemen.

Een eerdere activiteit ter gelegenheid van Driekoningen van de Damas de Blanco

Een eerdere activiteit ter gelegenheid van Driekoningen van de Damas de Blanco, rechts in het wit staat Berta Soler

Berta Soler, leider van de Damas de Blanco, werd weggevoerd naar het politiebureau van Acosta. Daar deelde een medewerker van de geheime politie haar mee ‘geen verdere provocaties te zullen accepteren en dat zij geen enkele feest voor kinderen met politieke bijbedoelingen zouden accepteren en dat de ruimte die wij bezitten, zouden verliezen’. Soler spreekt van ‘roof’ en niet van ‘inbeslagname’: ‘Zelfs de kleding van Laura Pollán (de leidster van de Damas de Blanco die in 2011 overleed) werd meegenomen. ‘Het zijn zakkenrollers,’ aldus Soler.  ‘Voorraden voedsel, twee laptops, lakens en slopen voor de Damas die moeten reizen, een koffer vol kleren, speelgoed, snoep, luchtballonnen, frisdrank, worstjes, kip, mayonaise, alles hebben ze achterovergedrukt. Het zijn misdadigers.’ Soler zat enkele uren vast, net als haar man, de ex-politieke gevangen Ángel Moya. Een medewerker van de Cubaanse staatsveiligheidsdienst die zich voorstelde als Reinier, liet Soler weten weten dat de Cubaanse regering niet toestaat ‘dat contrarevolutionaire huurlingen activiteiten organiseren voor de kinderen in Cuba.’

José Daniel Ferrer

José Daniel Ferrer

Illegaal
In Santiago de Cuba werd de woning van José Daniel Ferrer, voorman van de beweging Unión Patriótica de Cuba (UNPACU), door de leden van de geheime dienst binnengevallen. Ferrer en de activisten Ovidio Martín Castellanos en Víctor Campa Almenares  werden gearresteerd. Met de aanhouding van deze drie dissidenten, zitten nu in totaal 27 opposanten van het regime gevangen. ‘Men nam al het geld mee dat in huis was – ongeveer 600 CUC – alle mobiele telefoons, drie laptops en drie opnameapparaten. …Ze zeiden dat ze orders hadden op de eerste plaats kinderspeelgoed te zoeken, en verder geld en andere zaken die volgens de autoriteiten ‘een illegale afkomst’ hebben, aldus de onafhankelijke journaliste Yusmila Reyna Ferrera over de actie in de woning van José Daniel Ferrer. Vannacht liet Ferrer via Twitter weten dat nog 11 personen gevangen worden gehouden. Ook in Holguín vond een actie plaats en werd Banes Blanca Nieves Méndez, activiste van de Alianza Democrática Oriental en Dama de Blanco, samen met haar zoontje van bed gelicht. De mond van het jongentje werd afgeplakt opdat hij niet zou schreeuwen. Moeder en zoon werden een dag in de cel opgesloten.

Bronnen
* El Nuevo Herald, Diario de Cuba, Daniel Ferrer

Verdubbel nu het beltegoed van mensenrechtenactivisten

mobielinkleurvlagVoor leden van de democratische oppositie is communicatie via sociale media onmisbaar.  Via de mobiele telefoon worden actuele gegevens (en foto’s!) over de gebeurtenissen die zij meemaken, over de hele wereld verspreid.  U kunt hen nu tot 11 mei middernacht Cubaanse tijd / 18 uur Nederlandse tijd steunen door hun een beltegoed cadeau te doen. Wanneer u dit beltegoed met 20 CUC (de Cubaanse valuta) verhoogt, wordt dit door Cubacel verdubbeld. Het aanbod van Cubacel (vanwege Moederdag) geldt voor opwaarderingen van 20 tot en met 50 CUC.

 WIE WILT U STEUNEN?

jose_daniel_ferrerJosé Daniel Ferrer García
Hij was een van de hongerstakers in Santiago de Cuba.
Dank zij hun actie kwam de dissident Luis Enrique Lozada dinsdag vrij. Ferrer is een voormalige politiek gevangene die deel uitmaakte van de Groep van 75, maar bij vrijlating niet wilde verhuizen naar Spanje.
Zijn telefoonnummer is:  +53 5363 1267

robertoguerraHablemospressRoberto de Jesús Guerra Pérez
Guerra is een van de moedige journalisten van het persbureau Hablemos Press. Hij en zijn collega’s worden regelmatig voor kortere tijd gevangen gezet bijvoorbeeld omdat zij een video maakten over het politie-optreden tegen dissidenten of  berichten publiceerden over de verspreiding van dengue of cholera in Cuba

Zijn telefoonnummer is: +53 5237 7262

Leannes-Imbert-AcostaLeannes Imbert Acosta
Zij is actief in een onafhankelijke beweging voor holebi’s (homo’s, lesbo’s, biseksuelen en transgenders).

Haar telefoonnummer is:  +53 5241 9123.

Juan Antomio Madrazo LunaJuan Antonio Madrazo Luna
Hij is een bestrijder van racisme, een taboe in Cuba omdat de machthebbers het bestaan ervan ontkennen.
Zijn telefoonnummer is:  +53 5253 89 23

P1050137cubareisoktober2011 (56)Mario Félix Lleonart Barroso
Hij is dominee in het gehucht Taguayabón bij de stad Santa Clara. Hij en zijn gezin worden door het regime voortdurend gedwarsboomd in pogingen aandacht te vragen voor schendingen van mensenrechten in Cuba en de slachtoffers ervan te ondersteunen.
Zijn telefoonnummer is:  +053 5338 2508

Op de website van o.a. Prepaid Union kunt u het beltegoed verhogen. Een transactie van 20 CUC kost u in Nederlands geld totaal €18,10 inclusief transactiekosten.